- No category
پیدائش: کائنات، انسان اور گناہ کا آغاز - بائبل کا مطالعہ
advertisement
ﭘﻴﺪاﻳﺶ آﺘﺎب »ﭘﻴﺪاﻳﺶ« ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ از اﺳﻤﺶ ﭘﻴﺪاﺳﺖ ،از ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻋﺎﻟﻢ هﺴﺘﯽ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪا دﻧﻴﺎ را ﻣﯽﺁﻓﺮﻳﻨﺪ ،ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻧﺴﺎن را ﺧﻠﻖ ﻣﯽآﻨﺪ و او را در ﻣﺤﻴﻄﯽ آﺎﻣﻞ و زﻳﺒﺎ ن ﮔﻨﺎهﻜﺎر ﭼﺎرﻩای ﻗﺮار ﻣﯽدهﺪ ،ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﻨﺎﻩ وارد ﺟﻬﺎن ﻣﯽﺷﻮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪا ﺑﺮای ﻧﺠﺎت اﻧﺴﺎ ِ ﻣﯽاﻧﺪﻳﺸﺪ .ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺁﻣﺪﻩ ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از ﺁﻏﺎز ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﺸﺮ ،ﺁﻏﺎز هﻨﺮ و ﺻﻨﺎﻳﻊ دﺳﺘﯽ، ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﭘﻴﺪاﻳﺶ زﺑﺎﻧﻬﺎ و ﻗﻮﻣﻬﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن .از ﻓﺼﻞ دوازدﻩ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ،ﻣﺴﻴﺮ آﺘﺎب ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺷﻮد .از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ داﺳﺘﺎن زﻧﺪﮔﯽ اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﺳﺤﺎق ،ﻳﻌﻘﻮب و ﭘﺴﺮاﻧﺶ در آﺘﺎب ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ آﻪ در ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺎ ﺷﺮح زﻧﺪﮔﯽ ﻳﻮﺳﻒ در ﻣﺼﺮ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﯽﭘﺬﻳﺮد. ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻠﯽ آﺘﺎب »ﭘﻴﺪاﻳﺶ« آﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ اﻳﻦ آﺘﺎب ﻣﺤﺴﻮس اﺳﺖ ،اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ هﺮﭼﻨﺪ ﮔﻨﺎﻩ اﻧﺴﺎن ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪا ﺧﻮب و زﻳﺒﺎ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﺧﺮاب آﺮد ،اﻣﺎ ﺧﺪا از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺧﻮد دﺳﺖ ﻧﻜﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺑﺸﺮ ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ اﺳﺖ ﺗﺎ او را ﻧﺠﺎت دهﺪ و رﺳﺘﮕﺎر ﺳﺎزد؛ ﺧﺪا ﺑﺮ ﻋﺎﻟﻢ هﺴﺘﯽ ﻣﺴﻠﻂ اﺳﺖ و ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﺸﺮ را در ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻧﺠﺎت ﻋﺰﻳﺰان ﺧﻮد ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﯽﺑﺮد. داﺳﺘﺎن ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ در ﺁﻏﺎز ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و زﻣﻴﻦ را 1ﺁﻓﺮﻳﺪ2 ،زﻣﻴﻦ ،ﺧﺎﻟﯽ و ﺑﯽ ﺷﻜﻞ ﺑﻮد ،و روح ﮏ ﺑﺨﺎر ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد. ﺧﺪا روی ﺗﻮدﻩهﺎی ﺗﺎرﻳ ِ 3ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺑﺸﻮد «.و روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺷﺪ. 4ﺧﺪا روﺷﻨﺎﻳﯽ را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪ و ﺁن را از ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺟﺪا ﺳﺎﺧﺖ5 .او روﺷﻨﺎﻳﯽ را »روز« و ﺗﺎرﻳﻜﯽ را »ﺷﺐ« ﻧﺎﻣﻴﺪ .ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ .اﻳﻦ ،روز اول ﺑﻮد. 6ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮدﻩهﺎی ﺑﺨﺎر از هﻢ ﺟﺪا ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﺳﻤﺎن در ﺑﺎﻻ و اﻗﻴﺎﻧﻮﺳﻬﺎ در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﮔﺮدﻧﺪ7 «.و8ﺧﺪا ﺗﻮدﻩهﺎی ﺑﺨﺎر را از ﺁﺑﻬﺎی ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺟﺪا آﺮد و ﺁﺳﻤﺎن را ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورد .ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ .اﻳﻦ ،روز دوم ﺑﻮد. 9و10ﭘﺲ از ﺁن ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁﺑﻬﺎی زﻳﺮ ﺁﺳﻤﺎن در ﻳﻜﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﺸﻜﯽ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻳﺪ «.و ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ .ﺧﺪا ﺧﺸﻜﯽ را »زﻣﻴﻦ« و اﺟﺘﻤﺎع ﺁﺑﻬﺎ را »درﻳﺎ« ﻧﺎﻣﻴﺪ و ﺧﺪا اﻳﻦ را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪ11 .و12ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :اﻧﻮاع ﻧﺒﺎﺗﺎت و ﮔﻴﺎهﺎن داﻧﻪدار و درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮﻩ دار در زﻣﻴﻦ ﺑﺮوﻳﻨﺪ و هﺮ ﻳﮏ ،ﻧﻮع ﺧﻮد را ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻨﻨﺪ«. هﻤﻴﻨﻄﻮر ﺷﺪ و ﺧﺪا ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮدﻳﺪ13 .ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ .اﻳﻦ ،روز ﺳﻮم ﺑﻮد. 14و15ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :در ﺁﺳﻤﺎن اﺟﺴﺎم درﺧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﻴﻦ را روﺷﻦ آﻨﻨﺪ و روز را از ﺷﺐ ﺟﺪا ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و روزهﺎ ،ﻓﺼﻠﻬﺎ و ﺳﺎﻟﻬﺎ را ﭘﺪﻳﺪ ﺁورﻧﺪ «.و ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ16 .ﭘﺲ ﺧﺪا دو روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺑﺰرگ ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﺘﺎﺑﻨﺪ :روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﺮای ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺑﺮ روز و روﺷﻨﺎﻳﯽ آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺮای ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺑﺮ ﺷﺐ .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺳﺘﺎرﮔﺎن را ﺳﺎﺧﺖ17 .ﺧﺪا ﺁﻧﻬﺎ را در ﺁﺳﻤﺎن ﻗﺮار داد ﺗﺎ زﻣﻴﻦ را روﺷﻦ ﺳﺎزﻧﺪ18 ،ﺑﺮ روز و ﺷﺐ ﺣﻜﻮﻣﺖ آﻨﻨﺪ ،و روﺷﻨﺎﻳﯽ و ﺗﺎرﻳﻜﯽ را از هﻢ ﺟﺪا ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .و ﺧﺪا ﺧﺸﻨﻮد ﺷﺪ19 .ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ. اﻳﻦ ،روز ﭼﻬﺎرم ﺑﻮد. 20ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁﺑﻬﺎ از ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ ﭘﺮ ﺷﻮﻧﺪ و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺁﺳﻤﺎن ﺑﻪ ﭘﺮواز درﺁﻳﻨﺪ«. 21و22ﭘﺲ ﺧﺪا ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﺰرگ درﻳﺎﻳﯽ و اﻧﻮاع ﺟﺎﻧﻮران ﺁﺑﺰی و اﻧﻮاع ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را ﺁﻓﺮﻳﺪ .ﺧﺪا از اﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺧﺸﻨﻮد ﺷﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﻓﺮﻣﻮد: »ﻣﻮﺟﻮدات درﻳﺎﻳﯽ ﺑﺎرور و زﻳﺎد ﺷﻮﻧﺪ و ﺁﺑﻬﺎ را ﭘُﺮ ﺳﺎزﻧﺪ و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻧﻴﺰ روی زﻣﻴﻦ زﻳﺎد ﺷﻮﻧﺪ23 «.ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ .اﻳﻦ ،روز ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻮد. 24ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :زﻣﻴﻦ ،اﻧﻮاع ﺟﺎﻧﻮران و ﺣﻴﻮاﻧﺎت اهﻠﯽ و وﺣﺸﯽ و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن را ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁ َورَد «.و ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ25 .ﺧﺪا اﻧﻮاع ﺣﻴﻮاﻧﺎت اهﻠﯽ و ﭘﻴﺪاﻳﺶ وﺣﺸﯽ و ﺗﻤﺎم ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن را ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورد ،و از آﺎر ﺧﻮد ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮدﻳﺪ. 26ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :اﻧﺴﺎن را ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮد ﺑﺴﺎزﻳﻢ، ﺗﺎ ﺑﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت زﻣﻴﻦ و ﻣﺎهﻴﺎن درﻳﺎ و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ آﻨﺪ27 «.ﭘﺲ ﺧﺪا اﻧﺴﺎن را ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮد ﺁﻓﺮﻳﺪ .او اﻧﺴﺎن را زن و ﻣﺮد ﺧﻠﻖ آﺮد 28و اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺎرور و زﻳﺎد ﺷﻮﻳﺪ ،زﻣﻴﻦ را ﭘُﺮ ﺳﺎزﻳﺪ ،ﺑﺮ ﺁن ﺗﺴﻠﻂ ﻳﺎﺑﻴﺪ ،و ﺑﺮ ﻣﺎهﻴﺎن درﻳﺎ و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن و هﻤﻪء ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ آﻨﻴﺪ. 29ﺗﻤﺎم ﮔﻴﺎهﺎن داﻧﻪدار و ﻣﻴﻮﻩهﺎی درﺧﺘﺎن را ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادم30 ،و هﻤﻪء ﻋﻠﻔﻬﺎی ﺳﺒﺰ را ﺑﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪم«. 31ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﻧﻈﺮ آﺮد و آﺎر ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ را از هﺮ ﻟﺤﺎظ ﻋﺎﻟﯽ دﻳﺪ .ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ و ﺻﺒﺢ ﺷﺪ .اﻳﻦ ،روز ﺷﺸﻢ ﺑﻮد. ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و زﻣﻴﻦ و هﺮ ﭼﻪ در 2ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮد ،ﺗﻜﻤﻴﻞ ﮔﺮدﻳﺪ2 .ﺑﺎ ﻓﺮارﺳﻴﺪن روز هﻔﺘﻢ ،ﺧﺪا آﺎر ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ را ﺗﻤﺎم آﺮدﻩ ،دﺳﺖ از آﺎر آﺸﻴﺪ3 .ﺧﺪا روز هﻔﺘﻢ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﺁن را ﻣﻘﺪس اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮد ،زﻳﺮا روزی ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪا ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن آﺎر ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ،ﺁرام ﮔﺮﻓﺖ4 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و زﻣﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪ. ﺁدم و ﺣﻮا هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و زﻣﻴﻦ را ﺳﺎﺧﺖ5 ،هﻴﭻ ﺑﻮﺗﻪ و ﮔﻴﺎهﯽ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﺮوﻳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ هﻨﻮز ﺑﺎران ﻧﺒﺎراﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁدﻣﯽ ﻧﺒﻮد آﻪ روی زﻣﻴﻦ آﺸﺖ و زرع ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ 6اﻣﺎ ﺁب از زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪ و ﺗﻤﺎم ﺧﺸﻜﻴﻬﺎ را ﺳﻴﺮاب ﻣﯽآﺮد. ک زﻣﻴﻦ ،ﺁدم را ﺳﺮﺷﺖ .ﺳﭙﺲ 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺧﺎ ِ در ﺑﻴﻨﯽ ﺁدم روح ﺣﻴﺎت دﻣﻴﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﺟﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪ و ﺁدم ،ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪﻩ ای ﺷﺪ. 8ﭘﺲ از ﺁن ،ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﺪن ،واﻗﻊ در ﺷﺮق، ﺑﺎﻏﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورد و ﺁدﻣﯽ را آﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد در ﺁن ﺑﺎغ ﮔﺬاﺷﺖ9 .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﻮاع درﺧﺘﺎن زﻳﺒﺎ در ﺁن ﺑﺎغ روﻳﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻴﻮﻩهﺎی ﺧﻮش ﻃﻌﻢ دهﻨﺪ .او در وﺳﻂ ﺑﺎغ، 2 »درﺧﺖ ﺣﻴﺎت« و هﻤﭽﻨﻴﻦ »درﺧﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻴﮏ و ﺑﺪ« را ﻗﺮار داد10 .از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﺪن رودﺧﺎﻧﻪای ﺑﺴﻮی ﺑﺎغ ﺟﺎری ﺷﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺁﺑﻴﺎری آﻨﺪ.ﺳﭙﺲ اﻳﻦ رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر رود آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮔﺮدﻳﺪ11 .و12رود اول »ﻓﻴﺸﻮن« اﺳﺖ آﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣَﻮﻳﻠﻪ ﻣﯽﮔﺬرد. در ﺁﻧﺠﺎ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ،ﻣﺮوارﻳﺪ و ﺳﻨﮓ ﺟﺰع ﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﻮد13 .رود دوم »ﺟﻴﺤﻮن« اﺳﺖ آﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮش ﻋﺒﻮر ﻣﯽآﻨﺪ14 .ﺳﻮﻣﻴﻦ رود» ،دﺟﻠﻪ« اﺳﺖ آﻪ ﺑﺴﻮی ﺷﺮق ﺁﺷﻮر ﺟﺎری اﺳﺖ و رود ﭼﻬﺎرم »ﻓﺮات« اﺳﺖ. 15ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁدم را در ﺑﺎغ ﻋﺪن ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ در ﺁن آﺎر آﻨﺪ و از ﺁن ﻧﮕﻬﺪاری ﻧﻤﺎﻳﺪ16 ،و17و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :از هﻤﻪء ﻣﻴﻮﻩهﺎی درﺧﺘﺎن ﺑﺎغ ﺑﺨﻮر ،ﺑﺠﺰ ﻣﻴﻮﻩء درﺧﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻴﮏ و ﺑﺪ ،زﻳﺮا اﮔﺮ از ﻣﻴﻮﻩء ﺁن ﺑﺨﻮری، ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺧﻮاهﯽ ﻣﺮد«. 18ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﺁدم ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای او ﻳﺎر ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورم19 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻪء ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻧﯽ را آﻪ از ﺧﺎک ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻧﺰد ﺁدم ﺁورد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺁدم ﭼﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎﻳﯽ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺬاﺷﺖ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ20 .ﭘﺲ ﺁدم ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را ﻧﺎﻣﮕﺬاری آﺮد ،اﻣﺎ ﺑﺮای او ﻳﺎر ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻳﺎﻓﺖ ﻧﺸﺪ. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁدم را ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﻴﻘﯽ ﻓﺮو ﺑﺮد و ﻳﻜﯽ از دﻧﺪﻩهﺎﻳﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺟﺎی ﺁن را ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﭘُﺮ آﺮد22 ،و از ﺁن دﻧﺪﻩ ،زﻧﯽ ﺳﺮﺷﺖ و او را ﭘﻴﺶ ﺁدم ﺁورد23 .ﺁدم ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ اﺳﺖ اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ از اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﻳﻢ و ﮔﻮﺷﺘﯽ از ﮔﻮﺷﺘﻢ. ﻧﺎم او "ﻧﺴﺎ"* ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻮن از اﻧﺴﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ«. 24ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺒﺐ اﺳﺖ آﻪ ﻣﺮد از ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺧﻮد ﺟﺪا ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﻪ هﻤﺴﺮ ﺧﻮد ﻣﯽﭘﻴﻮﻧﺪد ،و از ﺁن ﭘﺲ ،ﺁن دو ﻳﻜﯽ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. * »ﻧﺴﺎ« ﻳﻌﻨﯽ زن. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 3 25ﺁدم و هﻤﺴﺮش ،هﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺮهﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ اﺣﺴﺎس ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﻤﯽآﺮدﻧﺪ. ﺳﻘﻮط اﻧﺴﺎن ﻣﺎر از هﻤﻪء ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وﺟﻮد 3ﺁورد ،زﻳﺮآﺘﺮ ﺑﻮد .روزی ﻣﺎر ﻧﺰد زن ﺁﻣﺪﻩ، ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ دارد آﻪ ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را از ﺧﻮردن ﻣﻴﻮﻩء ﺗﻤﺎم درﺧﺘﺎن ﺑﺎغ ﻣﻨﻊ آﺮدﻩ اﺳﺖ؟« ء 2و3زن در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ اﺟﺎزﻩ دارﻳﻢ از ﻣﻴﻮﻩ هﻤﻪء درﺧﺘﺎن ﺑﺨﻮرﻳﻢ ،ﺑﺠﺰ ﻣﻴﻮﻩء درﺧﺘﯽ آﻪ در وﺳﻂ ﺑﺎغ اﺳﺖ .ﺧﺪا اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ از ﻣﻴﻮﻩء ﺁن درﺧﺖ ﻧﺨﻮرﻳﻢ و ﺣﺘﯽ ﺁن را ﻟﻤﺲ ﻧﻜﻨﻴﻢ و ﮔﺮﻧﻪ ﻣﯽﻣﻴﺮﻳﻢ«. 4ﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﻣُﺮد! 5ﺑﻠﻜﻪ ﺧﺪا ﺧﻮب ﻣﯽداﻧﺪ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ از ﻣﻴﻮﻩء ﺁن درﺧﺖ ﺑﺨﻮرﻳﺪ، ﭼﺸﻤﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎز ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪا ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺧﻮب را از ﺑﺪ ﺗﺸﺨﻴﺺ دهﻴﺪ«. 6ﺁن درﺧﺖ در ﻧﻈﺮ زن ،زﻳﺒﺎ ﺁﻣﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ: ﺖ دﻟﭙﺬﻳﺮ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ،ﺧﻮش ﻃﻌﻢ ﺑﺎﺷﺪ »ﻣﻴﻮﻩء اﻳﻦ درﺧ ِ و ﺑﻪ ﻣﻦ داﻧﺎﻳﯽ ﺑﺒﺨﺸﺪ «.ﭘﺲ از ﻣﻴﻮﻩء درﺧﺖ ﭼﻴﺪ و ﺧﻮرد و ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش هﻢ داد و او ﻧﻴﺰ ﺧﻮرد7 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ن هﺮ دو ﺑﺎز ﺷﺪ و از ﺑﺮهﻨﮕﯽ ﺧﻮد ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﭼﺸﻤﺎ ِ ﺖ اﻧﺠﻴﺮ ﭘﻮﺷﺸﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد ﭘﺲ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﻬﺎی درﺧ ِ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ. 8ﻋﺼﺮ هﻤﺎن روز ،ﺁدم و زﻧﺶ ،ﺻﺪای ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ در ﺑﺎغ راﻩ ﻣﯽرﻓﺖ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ و ﺧﻮد را ﻻﺑﻼی درﺧﺘﺎن ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻧﺪ9 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁدم را ﻧﺪا داد» :ای ﺁدم ،ﭼﺮا ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽآﻨﯽ؟«* 10ﺁدم ﺟﻮاب داد» :ﺻﺪای ﺗﻮ را در ﺑﺎغ ﺷﻨﻴﺪم و ﺗﺮﺳﻴﺪم، زﻳﺮا ﺑﺮهﻨﻪ ﺑﻮدم؛ ﭘﺲ ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن آﺮدم«. 11ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺑﺮهﻨﻪای؟ ﺁﻳﺎ از ﻣﻴﻮﻩء ﺁن درﺧﺘﯽ ﺧﻮردی آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم از ﺁن ﻧﺨﻮری؟« 12ﺁدم ﺟﻮاب داد» :اﻳﻦ زن آﻪ ﻳﺎر ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﯽ ،از ﺁن ﻣﻴﻮﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ داد و ﻣﻦ هﻢ ﺧﻮردم«. 13ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از زن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ آﺮدی؟« زن ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎر ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ داد«. 14ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎر ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺴﺒﺐ اﻧﺠﺎم اﻳﻦ آﺎر، از ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﯽ و اهﻠﯽ زﻣﻴﻦ ﻣﻠﻌﻮﻧﺘﺮ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد .ﺗﺎ زﻧﺪﻩای روی ﺷﻜﻤﺖ ﺧﻮاهﯽ ﺧﺰﻳﺪ و ﺧﺎک ﺧﻮاهﯽ ﺧﻮرد15 .ﺑﻴﻦ ﺗﻮ و زن ،و ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ ﻧﺴﻞ ن ﺳﺮ ﺗﻮ ﻞزْ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ زن ،ﺧﺼﻮﻣﺖ ﻣﯽﮔﺬارم .ﻧﺴ ِ را ﺧﻮاهﺪ آﻮﺑﻴﺪ و ﺗﻮ ﭘﺎﺷﻨﻪء وی را ﺧﻮاهﯽ زد«. 16ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ زن ﻓﺮﻣﻮد» :درد زاﻳﻤﺎن ﺗﻮ را زﻳﺎد ﻣﯽآﻨﻢ و ﺗﻮ ﺑﺎ درد ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮاهﯽ زاﻳﻴﺪ. ﻣﺸﺘﺎق ﺷﻮهﺮت ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد و او ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻂ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ«. 17ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁدم ﻓﺮﻣﻮد» :ﭼﻮن ﮔﻔﺘﻪء زﻧﺖ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﯽ و از ﻣﻴﻮﻩء ﺁن درﺧﺘﯽ ﺧﻮردی آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم از ﺁن ﻧﺨﻮری ،زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﻟﻌﻨﺖ ﻗﺮار ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﻮ ﺗﻤﺎم اﻳﺎم ﻋﻤﺮت ﺑﺎ رﻧﺞ و زﺣﻤﺖ از ﺁن آﺴﺐ ﻣﻌﺎش ﺧﻮاهﯽ آﺮد18 .از زﻣﻴﻦ ﺧﺎر و ﺧﺎﺷﺎک ﺑﺮاﻳﺖ ﺧﻮاهﺪ روﻳﻴﺪ و ﮔﻴﺎهﺎن ﺻﺤﺮا را ﺧﻮاهﯽ ﺧﻮرد19 .ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻪ ﻋﺮق ﭘﻴﺸﺎﻧﯽات ﻧﺎن ﺧﻮاهﯽ ﺧﻮرد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ هﻤﺎن ﺧﺎآﯽ ﺑﺎز ﺧﻮاهﯽ ﮔﺸﺖ آﻪ از ﺁن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪی؛ زﻳﺮا ﺗﻮ از ﺧﺎک ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪی و ﺑﻪ ﺧﺎک هﻢ ﺑﺮﺧﻮاهﯽ ﮔﺸﺖ«. ﺣﻮّا )ﻳﻌﻨﯽ »زﻧﺪﮔﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ، 20ﺁدم ،زن ﺧﻮد را َ ء ﭼﻮن او ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﻣﺎدر هﻤﻪ زﻧﺪﮔﺎن ﺷﻮد. 21ﺧﺪاوﻧﺪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﯽ از ﭘﻮﺳﺖ ﺣﻴﻮان ﺗﻬﻴﻪ آﺮد و ﺁدم و هﻤﺴﺮش را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ22 .ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﺎل آﻪ ﺁدم ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و ﺧﻮب و ﺑﺪ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺪ، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﺬاﺷﺖ از ﻣﻴﻮﻩء "درﺧﺖ ﺣﻴﺎت" ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮرد وﺗﺎ اﺑﺪ زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ23 «.ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ او را از ﺑﺎغ ﻋﺪن ک ﺁن ﺑﻴﺮون راﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮود و در زﻣﻴﻨﯽ آﻪ از ﺧﺎ ِ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،آﺎر آﻨﺪ24 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او ﺁدم را ﺑﻴﺮون آﺮد ودرﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺑﺎغ ﻋﺪن ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﻗﺮار داد ﺗﺎﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺁﺗﺸﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮف ﻣﯽﭼﺮﺧﻴﺪ ،راﻩ »درﺧﺖ ﺣﻴﺎت« را ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ آﻨﻨﺪ. ﻗﺎﺋﻦ و هﺎﺑﻴﻞ * ﻳﺎ »ای ﺁدم ,ﮐﺠﺎ هﺴﺘﯽ؟«. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺣﻮّا از ﺁدم ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ 4ﺣﻮّا ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ آﻤﮏ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮدی ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮدم «.ﭘﺲ ﻧﺎم او را ﻗﺎﺋﻦ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪﻩ«( ﮔﺬاﺷﺖ2 .ﺣﻮّا ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﻧﺎم او را هﺎﺑﻴﻞ ﮔﺬاﺷﺖ. هﺎﺑﻴﻞ ﺑﻪ ﮔﻠﻪداری ﭘﺮداﺧﺖ و ﻗﺎﺋﻦ ﺑﻪ آﺸﺎورزی ﻞ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ3 .ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ،ﻗﺎﺋﻦ هﺪﻳﻪای از ﺣﺎﺻ ِ زﻣﻴ ِ ﻦ ﺧﻮد را ﺑﺤﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁورد4 .هﺎﺑﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪ ء ﮔﻠﻪ زادﮔﺎن ﻧﺨﺴﺖ از رأس ﺧﻮد را ذﺑﺢ آﺮد و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮد. ﺧﺪاوﻧﺪ هﺎﺑﻴﻞ و هﺪﻳﻪاش را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ5 ،اﻣﺎ ﻗﺎﺋﻦ و هﺪﻳﻪاش را ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد .ﭘﺲ ﻗﺎﺋﻦ ﺑﺮ ﺁﺷﻔﺖ و از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ﺳﺮش را ﺑﻪ زﻳﺮ اﻓﻜﻨﺪ. 6ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻗﺎﺋﻦ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩای و ﺳﺮت را ﺑﻪ زﻳﺮ اﻓﻜﻨﺪﻩای؟ 7اﮔﺮ درﺳﺖ ﻋﻤﻞ ﻣﯽآﺮدی ،ﺁﻳﺎ ﻣﻘﺒﻮل ﻧﻤﯽﺷﺪی؟ اﻣﺎ ﭼﻮن ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻜﺮدی ،ﮔﻨﺎﻩ در آﻤﻴﻦ ﺗﻮﺳﺖ و ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد؛ وﻟﯽ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺁن ﭼﻴﺮﻩ ﺷﻮ!« 8روزی ﻗﺎﺋﻦ از ﺑﺮادرش هﺎﺑﻴﻞ ﺧﻮاﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ او ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮود .هﻨﮕﺎﻣﯽآﻪ ﺁﻧﻬﺎ در ﺻﺤﺮا ﺑﻮدﻧﺪ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻗﺎﺋﻦ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﺣﻤﻠﻪ آﺮد و او را آﺸﺖ. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻗﺎﺋﻦ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﺮادرت هﺎﺑﻴﻞ آﺠﺎﺳﺖ؟« ﻗﺎﺋﻦ ﺟﻮاب داد» :از آﺠﺎ ﺑﺪاﻧﻢ؟ ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺑﺮادرم هﺴﺘﻢ؟« 10ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ آﺮدی؟ ﺧﻮن ﺑﺮادرت از زﻣﻴﻦ ﻧﺰد ﻣﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﻣﯽﺁورد. 11اآﻨﻮن ﻣﻠﻌﻮن هﺴﺘﯽ و از زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن ﺑﺮادرت ﺁن را رﻧﮕﻴﻦ آﺮدﻩای ،ﻃﺮد ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ. 12از اﻳﻦ ﭘﺲ ،هﺮ ﭼﻪ آﺎر آﻨﯽ ،دﻳﮕﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را ﺁﻧﭽﻨﺎن آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ،ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﺪ داد ،و ﺗﻮ در ﺟﻬﺎن ﺁوارﻩ و ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد«. 13ﻗﺎﺋﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺠﺎزات ﻣﻦ ﺳﻨﮕﻴﻨﺘﺮ از ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺗﺤﻤﻞ آﻨﻢ14 .اﻣﺮوز ﻣﺮا از اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ و از ﺣﻀﻮر ﺧﻮدت ﻣﯽراﻧﯽ و ﻣﺮا در ﺟﻬﺎن ﺁوارﻩ و ﭘﺮﻳﺸﺎن ﻣﯽﮔﺮداﻧﯽ ،ﭘﺲ هﺮ آﻪ ﻣﺮا ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻣﺮا ﺧﻮاهﺪ آُﺸﺖ«. 4 15ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻮاب داد» :ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ؛ زﻳﺮا هﺮ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﻣﺠﺎزاﺗﺶ هﻔﺖ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ از ﻣﺠﺎزات ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد «.ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﻗﺎﺋﻦ ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﺎ او ﺑﺮﺧﻮرد آﻨﺪ ،او را ﻧﻜﺸﺪ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺎﺋﻦ از ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و در زﻣﻴﻦ ﻧُﻮد )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ«( در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﻋﺪن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ. 17ﭼﻨﺪی ﺑﻌﺪ هﻤﺴﺮ ﻗﺎﺋﻦ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁورد و او را ﺧَﻨﻮخ ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ .در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺎﺋﻦ ﺳﺮﮔﺮم ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺷﻬﺮی ﺑﻮد ،ﭘﺲ ﻧﺎم ﭘﺴﺮش ﺧﻨﻮخ را ﺑﺮ ﺁن ﺷﻬﺮ ﮔﺬاﺷﺖ. 18ﺧﻨﻮخ ﭘﺪر ﻋﻴﺮاد ،ﻋﻴﺮاد ﭘﺪر ﻣﺤﻮﻳﺎﺋﻴﻞ ،ﻣﺤﻮﻳﺎﺋﻴﻞ ﭘﺪر ﻣﺘﻮﺷﺎﺋﻴﻞ و ﻣﺘﻮﺷﺎﺋﻴﻞ ﭘﺪر ﻟِﻤﮏ ﺑﻮد19 .ﻟِﻤﮏ دو زن ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻋﺎدﻩ و ﻇﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ20 .ﻋﺎدﻩ ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و اﺳﻢ او را ﻳﺎﺑﺎل ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ .او آﺴﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺧﻴﻤﻪﻧﺸﻴﻨﯽ و ﮔﻠﻪداری را رواج داد21 .ﺑﺮادرش ﻳﻮﺑﺎل اوﻟﻴﻦ ﻣﻮﺳﻴﻘﯽدان و ن دﻳﮕﺮ ﻟﻤﮏ هﻢ ﻣﺨﺘﺮع ﭼﻨﮓ و ﻧﯽ ﺑﻮد22 .ﻇﻠﻪ ،ز ِ ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ آﻪ او را ﺗﻮﺑﻞ ﻗﺎﺋﻦ ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ .او آﺴﯽ ﺑﻮد آﻪ آﺎر ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁﻻت ﺁهﻨﯽ و ﻣﺴﯽ را ﺷﺮوع آﺮد .ﺧﻮاهﺮ ﺗﻮﺑﻞ ﻗﺎﺋﻦ ،ﻧَﻌﻤﻪ ﻧﺎم داﺷﺖ. 23روزی ﻟﻤﮏ ﺑﻪ هﻤﺴﺮان ﺧﻮد ،ﻋﺎدﻩ و ﻇﻠﻪ ،ﮔﻔﺖ: »ای زﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ .ﺟﻮاﻧﯽ را آﻪ ﻣﺮا ﻣﺠﺮوح آﺮدﻩ ﺑﻮد ،آُﺸﺘﻢ24 .اﮔﺮ ﻗﺮار اﺳﺖ ﻣﺠﺎزات آﺴﯽ آﻪ ﻗﺎﺋﻦ را ﺑﻜﺸﺪ ،هﻔﺖ ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺠﺎزات ﻗﺎﺋﻦ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺲ ﻣﺠﺎزات آﺴﯽ هﻢ آﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ ،هﻔﺘﺎد و هﻔﺖ ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. 25ﭘﺲ از ﺁن ،ﺁدم و ﺣﻮّا ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮی ﺷﺪﻧﺪ. ﺣﻮّا ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﺑﺠﺎی هﺎﺑﻴﻞ آﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﺮادرش ﻗﺎﺋﻦ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮی دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻄﺎ آﺮد «.ﭘﺲ ﻧﺎم او را ﺷﻴﺚ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻋﻄﺎ ﺷﺪﻩ«( ﮔﺬاﺷﺖ. 26ﭼﻮن ﺷﻴﺚ ﺑﺰرگ ﺷﺪ ،ﺑﺮاﻳﺶ ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ آﻪ او را اﻧﻮش ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ .در زﻣﺎن اﻧﻮش ﺑﻮد آﻪ ﻣﺮدم ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻋﺒﺎدت ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. از ﺁدم ﺗﺎ ﻧﻮح )1ﺗﻮارﻳﺦ (4-1:1 5 اﻳﻦ اﺳﺖ ﺷﺮح ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺁدم و ﻧﺴﻞ او .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺴﺎن را ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ ،او را ﭘﻴﺪاﻳﺶ 5 ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮد ﺁﻓﺮﻳﺪ2 .او اﻧﺴﺎن را ﻣﺮد و زن ﺧﻠﻖ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮآﺖ داد و از هﻤﺎن ﺁﻏﺎز ﺧﻠﻘﺖ، اﻳﺸﺎن را »ﺁدم« ﻧﺎﻣﻴﺪ. 3و4و5ﺁدم :وﻗﺘﯽ ﺁدم 130ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش* ﺷﻴﺚ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .او ﺷﺒﻴﻪ ﭘﺪرش ﺁدم ﺑﻮد .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﺷﻴﺚ ،ﺁدم 800ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .ﺁدم در ﺳﻦ 930ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 6و7و8ﺷﻴﺚ :وﻗﺘﯽ ﺷﻴﺚ 105ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش اﻧﻮش ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ اﻧﻮش ،ﺷﻴﺚ 807ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .ﺷﻴﺚ در ﺳﻦ 912ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 9و10و11اﻧﻮش :وﻗﺘﯽ اﻧﻮش ﻧﻮد ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻗﻴﻨﺎن ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻗﻴﻨﺎن ،اﻧﻮش 815ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .اﻧﻮش در ﺳﻦ 905ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 12و13و14ﻗﻴﻨﺎن :وﻗﺘﯽ ﻗﻴﻨﺎن هﻔﺘﺎد ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻣﻬﻠﻞﺋﻴﻞ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻣﻬﻠﻞﺋﻴﻞ ،ﻗﻴﻨﺎن 840 ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. او در ﺳﻦ 910ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 15و16و17ﻣﻬﻠﻞﺋﻴﻞ :وﻗﺘﯽ ﻣﻬﻠﻞﺋﻴﻞ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻳﺎرد ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﭘﺲ از ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎرد، ﻣﻬﻠﻞﺋﻴﻞ 830ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .او در ﺳﻦ 895ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 18و19و20ﻳﺎرد :وﻗﺘﯽ ﻳﺎرد 162ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﺧﻨﻮخ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻨﻮخ ،ﻳﺎرد 800ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .ﻳﺎرد در ﺳﻦ 962ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 24-21ﺧﻨﻮخ :وﻗﺘﯽ ﺧﻨﻮخ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد، ﭘﺴﺮش ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ، ﺧﻨﻮخ 300ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺧﺪا زﻳﺴﺖ.او ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﯽ ﺷﺪ و 365ﺳﺎل زﻧﺪﮔﯽ آﺮد. ﺧﻨﻮخ ﺑﺎ ﺧﺪا ﻣﯽزﻳﺴﺖ و ﺧﺪا او را ﺑﺤﻀﻮر ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و دﻳﮕﺮ آﺴﯽ او را ﻧﺪﻳﺪ. 25و26و27ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ :وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ 187ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد، * در اﻳﻦ ﺷﺠﺮﻩ ﻧﺎﻣﻪ »ﭘﺴﺮ« ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﻧﻮﻩ« ﻳﺎ »ﻧﺒﻴﺮﻩ« ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺴﺮش ﻟﻤﮏ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻟﻤﮏ ،ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ 782ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .ﻣﺘﻮﺷﺎﻟﺢ در ﺳﻦ 969ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 31-28ﻟﻤﮏ :وﻗﺘﯽ ﻟﻤﮏ 182ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻧﻮح ﺑﻪ ﺖ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﻟﻤﮏ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ،ﻣﺎ را از آﺎر ﺳﺨ ِ زراﻋﺖ آﻪ در اﺛﺮ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ،داﻣﻨﮕﻴﺮ ﻣﺎ ﺷﺪﻩ ،ﺁﺳﻮدﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد «.ﭘﺲ ﻟﻤﮏ اﺳﻢ او را ﻧﻮح )ﻳﻌﻨﯽ »ﺁﺳﻮدﮔﯽ«( ﮔﺬاﺷﺖ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮح ،ﻟﻤﮏ 595ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ .او در ﺳﻦ 777ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﺮد. 32ﻧﻮح :ﻧﻮح در ﺳﻦ 500ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺳﺎم ،ﺣﺎم و ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻮد. ﻃﻮﻓﺎن ﻧﻮح در اﻳﻦ زﻣﺎن آﻪ ﺗﻌﺪاد اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ روی زﻣﻴﻦ زﻳﺎد 6ﻣﯽﺷﺪ ،ﭘﺴﺮان ﺧﺪا** ﻣﺠﺬوب دﺧﺘﺮان زﻳﺒﺎروی اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ و هﺮ آﺪام را آﻪ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ، ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ3 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد: »روح ﻣﻦ هﻤﻴﺸﻪ در اﻧﺴﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا او ﻣﻮﺟﻮدی اﺳﺖ ﻓﺎﻧﯽ و ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ .ﭘﺲ ﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ او ﻓﺮﺻﺖ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺧﻮد را اﺻﻼح آﻨﺪ«. 4ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﭘﺴﺮان ﺧﺪا و دﺧﺘﺮان اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎهﻢ وﺻﻠﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺪ ،ﻣﺮداﻧﯽ ﻏﻮلﺁﺳﺎ از ﺁﻧﺎن ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ .اﻳﻨﺎن دﻻوران ﻣﻌﺮوف دوران ﻗﺪﻳﻢ هﺴﺘﻨﺪ. 5و6هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﺪ ﻣﺮدم ﻏﺮق در ﮔﻨﺎهﻨﺪ و داﻳﻤًﺎ ﺑﺴﻮی زﺷﺘﯽهﺎ و ﭘﻠﻴﺪیهﺎ ﻣﯽروﻧﺪ ،از ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ اﻧﺴﺎن ﻣﺘﺄﺳﻒ و ﻣﺤﺰون ﺷﺪ. 7ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ اﻧﺴﺎﻧﯽ را آﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩام از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ ﻣﯽآﻨﻢ .ﺣﺘﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮم ،زﻳﺮا از ﺁﻓﺮﻳﺪن ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﺄﺳﻒ ﺷﺪم«. ** ﻣﻨﻈﻮر از »ﭘﺴﺮان ﺧﺪا« ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻧﺴﻞ ﺧﺪاﭘﺮﺳﺖ ﺷﻴﺚ ﺑﺎﺷﺪ ,زﻳﺮا ﻟﻔﻆ ﭘﺴﺮان ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺧﺪاﭘﺮﺳﺖ ﻧﻴﺰ اﻃﻼق ﻣﯽ ﺷﺪ .در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﯽﺗﻮان ﺁﻳﺎت ﻣﺰﺑﻮر را ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﺴﺮان ﻧﺴﻞ ﺷﻴﺚ ﺑﺎ دﺧﺘﺮان ﻧﺴﻞ ﻗﺎﺋﻦ ازدواج ﮐﺮدﻧﺪ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁوردﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺮارت روی ﺁوردﻧﺪ .وﻟﯽ ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﻔﺴﺮﻳﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮر از ﭘﺴﺮان ﺧﺪا, ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 8اﻣﺎ در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻧﻮح ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ9 .و10اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ او: ﻧﻮح ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺳﺎم ،ﺣﺎم و ﻳﺎﻓﺚ .او ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮد درﺳﺘﻜﺎر و ﺧﺪا ﺗﺮس زﻣﺎن ﺧﻮدش ﺑﻮد و هﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽآﻮﺷﻴﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ. 11در اﻳﻦ زﻣﺎن ،اﻓﺰوﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻇﻠﻢ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻨﺘﻬﺎ درﺟﻪء ﺧﻮد رﺳﻴﺪﻩ و دﻧﻴﺎ ﺑﻜﻠﯽ ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. 12و13وﻗﺘﯽ ﺧﺪا ﻓﺴﺎد و ﺷﺮارت ﺑﺸﺮ را ﻣﺸﺎهﺪﻩ آﺮد، ﺑﻪ ﻧﻮح ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪام ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺮدم را هﻼک آﻨﻢ ،زﻳﺮا زﻣﻴﻦ را از ﺷﺮارت ﭘُﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ. ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را هﻤﺮاﻩ زﻣﻴﻦ از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮم. »14اﻣﺎ ﺗﻮ ،ای ﻧﻮح ،ﺑﺎ ﭼﻮب درﺧﺖ ﺳﺮو ﻳﮏ آﺸﺘﯽ ﺑﺴﺎز و در ﺁن اﺗﺎﻗﻬﺎﻳﯽ درﺳﺖ آﻦ .درزهﺎ و ﺷﻜﺎﻓﻬﺎی آﺸﺘﯽ را ﺑﺎ ﻗﻴﺮ ﺑﭙﻮﺷﺎن15 .ﺁن را ﻃﻮری ﺑﺴﺎز آﻪ ﻃﻮﻟﺶ 300ذراع *،ﻋﺮﺿﺶ 50ذراع و ارﺗﻔﺎع ﺁن 30ذراع ﺑﺎﺷﺪ16 .ﻳﮏ ذراع ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از ﺳﻘﻒ ،ﭘﻨﺠﺮﻩای ﺑﺮای روﺷﻨﺎﻳﯽ آﺸﺘﯽ ﺑﺴﺎز .در داﺧﻞ ﺁن ﺳﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺎ آﻦ و در ورودی آﺸﺘﯽ را در ﭘﻬﻠﻮی ﺁن ﺑﮕﺬار. »17ﺑﺰودی ﻣﻦ ﺳﺮاﺳﺮ زﻣﻴﻦ را ﺑﺎ ﺁب ﺧﻮاهﻢ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ هﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪﻩای آﻪ در ﺁن هﺴﺖ ،هﻼک ﮔﺮدد18 .اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم آﻪ ﺗﻮ را ﺑﺎ هﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮان و ﻋﺮوﺳﺎﻧﺖ در آﺸﺘﯽ ﺳﻼﻣﺖ ﻧﮕﺎﻩدارم19 .و20از ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت ،ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻳﮏ ﺟﻔﺖ ﻧﺮ و ﻣﺎدﻩ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺑﺒﺮ ،ﺗﺎ از ﺧﻄﺮ اﻳﻦ ﻃﻮﻓﺎن در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ21 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺧﻮراک آﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد و ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات در آﺸﺘﯽ ذﺧﻴﺮﻩ آﻦ22 «.ﻧﻮح ﺗﻤﺎم اواﻣﺮ ﺧﺪا را اﻧﺠﺎم داد. ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﻮح ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ و اهﻞ ء 7ﺧﺎﻧﻪات داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺷﻮﻳﺪ ،زﻳﺮا در ﺑﻴﻦ هﻤﻪ ﻣﺮدﻣﺎن اﻳﻦ روزﮔﺎر ﻓﻘﻂ ﺗﻮ را درﺳﺘﻜﺎر ﻳﺎﻓﺘﻢ. 2و3هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد هﻔﺖ ﺟﻔﺖ از ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ، هﻔﺖ ﺟﻔﺖ از ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﻳﮏ ﺟﻔﺖ از ﺑﻘﻴﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت را ﺑﻪ درون آﺸﺘﯽ ﺑﺒﺮ ،ﺗﺎ ﺑﻌﺪ از ﻃﻮﻓﺎن ،ﻧﺴﻞ ﺁﻧﻬﺎ * ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﺳﺮاﻧﮕﺸﺘﺎن ﺗﺎ ﺁرﻧﺞ را ﻳﮏ ذراع ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ .هﺮ ذراع ﺗﻘﺮﻳﺒ ًﺎ ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ اﺳﺖ. 6 روی زﻣﻴﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ4 .ﭘﺲ از ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﺑﺎران ﻓﺮو ﺧﻮاهﻢ رﻳﺨﺖ و هﺮ ﻣﻮﺟﻮدی را آﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁوردﻩام ،از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 5ﭘﺲ ﻧﻮح هﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد اﻧﺠﺎم داد6 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁن ﻃﻮﻓﺎن ﻋﻈﻴﻢ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺁﻣﺪ ،ﻧﻮح ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد7 .او و هﻤﺴﺮش ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﭘﺴﺮان و ﻋﺮوﺳﺎﻧﺶ ﺑﻪ درون آﺸﺘﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﺧﻄﺮ ﻃﻮﻓﺎن در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ8 .و9ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻧﻴﺰ ،ﭼﻪ ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ و ﭼﻪ ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ ،هﻤﺮاﻩ او ﺑﻪ آﺸﺘﯽ رﻓﺘﻨﺪ .هﻤﺎﻧﻄﻮری آﻪ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻔﺖ ﺟﻔﺖ ،ﻧﺮ و ﻣﺎدﻩ ،داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺟﺎی ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. 10و11و12ﺑﻌﺪ از ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻧﻮح ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،در روز هﻔﺪهﻢ ﻣﺎﻩ دوم ،ﻃﻮﻓﺎن ﺷﺮوع ﺷﺪ ء و ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﺑﺸﺪت ﺑﺎران ﺑﺎرﻳﺪ .هﻤﭽﻨﻴﻦ هﻤﻪ ﺁﺑﻬﺎی زﻳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﻓﻮران آﺮدﻩ ،ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺟﺎری ﺷﺪﻧﺪ. 13اﻣﺎ روزی آﻪ ﻃﻮﻓﺎن ﺷﺮوع ﺷﺪ ،ﻧﻮح و هﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ،ﺳﺎم و ﺣﺎم و ﻳﺎﻓﺚ و زﻧﺎن ﺁﻧﻬﺎ داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺑﻮدﻧﺪ14 .و15از هﺮ ﻧﻮع ﺣﻴﻮان اهﻠﯽ و وﺣﺸﯽ ،ﭘﺮﻧﺪﻩ و ﺧﺰﻧﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﻳﮏ ﺟﻔﺖ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ16 .ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻧﺮ و ﻣﺎدﻩ ،ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪا ﺑﻪ ﻧﻮح ،وارد آﺸﺘﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ د ِر آﺸﺘﯽ را از ﻋﻘﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﺖ. 17ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﺑﺎران ﺳﻴﻞ ﺁﺳﺎ ﻣﯽﺑﺎرﻳﺪ و ﺑﺘﺪرﻳﺞ زﻣﻴﻦ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ آﺸﺘﯽ از روی زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ18 .رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺁب ﺁﻧﻘﺪر ﺑﺎﻻ ﺁﻣﺪ آﻪ آﺸﺘﯽ روی ﺁن ﺷﻨﺎور ﮔﺮدﻳﺪ. 19ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ آﻮهﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زﻳﺮ ﺁب ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ. 20ﺑﺎران ﺁﻧﻘﺪر ﺑﺎرﻳﺪ آﻪ ﺳﻄﺢ ﺁب ﺑﻪ هﻔﺖ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ ن روی زﻣﻴﻦ از ﻗﻠﻪء آﻮهﻬﺎ رﺳﻴﺪ21 .هﻤﻪء ﺟﺎﻧﺪارا ِ ت اهﻠﯽ و وﺣﺸﯽ ،ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن، ﻳﻌﻨﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎ ِ ﺑﺎ ﺁدﻣﻴﺎن هﻼک ﺷﺪﻧﺪ22 .هﺮ ﻣﻮﺟﻮ ِد زﻧﺪﻩای آﻪ در ﺧﺸﻜﯽ ﺑﻮد ،ﻧﺎﺑﻮد ﮔﺸﺖ23 .ﺑﺪﻳﻨﺴﺎن ﺧﺪا ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ را از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ آﺮد ،ﺑﺠﺰ ﻧﻮح و ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ در آﺸﺘﯽ هﻤﺮاهﺶ ﺑﻮدﻧﺪ24 .ﺁب ﺗﺎ ﺻﺪ و ﭘﻨﺠﺎﻩ روز هﻤﭽﻨﺎن ﭘﻬﻨﻪء زﻣﻴﻦ را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 7 اﻣﺎ ﺧﺪا ،ﻧﻮح و ﺣﻴﻮاﻧﺎت درون آﺸﺘﯽ را 8ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮد .او ﺑﺎدی ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﺁﺑﻬﺎ وزاﻧﻴﺪ و ﺳﻴﻼب آﻢآﻢ آﺎهﺶ ﻳﺎﻓﺖ2 .ﺁﺑﻬﺎی زﻳﺮزﻣﻴﻨﯽ از ﻓﻮران ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﺑﺎران ﻗﻄﻊ ﺷﺪ3 .و4ﺁب رﻓﺘﻪرﻓﺘﻪ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ آﺸﺘﯽ ﺻﺪ و ﭘﻨﺠﺎﻩ روز ﭘﺲ از ﺷﺮوع ﻃﻮﻓﺎن روی آﻮهﻬﺎی ﺁرارات ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ5 .ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﻗﻠﻪهﺎی آﻮهﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪﻧﺪ6 .و7ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻬﻞ روز ،ﻧﻮح ﭘﻨﺠﺮﻩء آﺸﺘﯽ را ﮔﺸﻮد و آﻼﻏﯽ رهﺎ آﺮد ،وﻟﯽ آﻼغ ﺑﻪ داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺑﺎز ﻧﮕﺸﺖ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﻮ و ﺁن ﺳﻮ ﭘﺮواز آﺮد ﺗﺎ زﻣﻴﻦ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ8 *.ﭘﺲ از ﺁن ،آﺒﻮﺗﺮی رهﺎ آﺮد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺁﻳﺎ آﺒﻮﺗﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ زﻣﻴﻦ ﺧﺸﻜﯽ ﺑﺮای ﻧﺸﺴﺘﻦ ﭘﻴﺪا آﻨﺪ9 .اﻣﺎ آﺒﻮﺗﺮ ﺟﺎﻳﯽ را ﻧﻴﺎﻓﺖ ،زﻳﺮا هﻨﻮز ﺁب ﺑﺮ ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﺑﻮد .وﻗﺘﯽ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ، ﻧﻮح دﺳﺖ ﺧﻮد را دراز آﺮد و آﺒﻮﺗﺮ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ داﺧﻞ آﺸﺘﯽ ﺑﺮد. 10ﻧﻮح هﻔﺖ روز دﻳﮕﺮ ﺻﺒﺮ آﺮد و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ هﻤﺎن آﺒﻮﺗﺮ را رهﺎ ﻧﻤﻮد11 .اﻳﻦ ﺑﺎر ،هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب، آﺒﻮﺗﺮ در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺑﺮگ زﻳﺘﻮن ﺗﺎزﻩای ﺑﻪ ﻣﻨﻘﺎر داﺷﺖ ،ﻧﺰد ﻧﻮح ﺑﺎزﮔﺸﺖ .ﭘﺲ ﻧﻮح ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ در ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻘﺎط ،ﺁب ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ12 .ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ، ﻧﻮح ﺑﺎز هﻤﺎن آﺒﻮﺗﺮ را رهﺎ آﺮد ،وﻟﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر آﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎز ﻧﮕﺸﺖ. 13ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ از رهﺎ آﺮدن آﺒﻮﺗﺮ ،ﻧﻮح ﭘﻮﺷﺶ آﺸﺘﯽ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ و دﻳﺪ آﻪ ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ14 .هﺸﺖ هﻔﺘﻪء دﻳﮕﺮ هﻢ ﮔﺬﺷﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم هﻤﻪ ﺟﺎ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ15 .و16در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺧﺪا ﺑﻪ ﻧﻮح ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻨﮏ زﻣﺎن ﺁن رﺳﻴﺪﻩ آﻪ هﻤﻪ از آﺸﺘﯽ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﺪ17 .ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت ،ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن را رهﺎ آﻦ ﺗﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺜﻞ آﻨﻨﺪ و ﺑﺮروی زﻣﻴﻦ زﻳﺎد ﺷﻮﻧﺪ18 «.و19ﭘﺲ ﻧﻮح ﺑﺎ هﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮان و ﻋﺮوﺳﺎﻧﺶ از آﺸﺘﯽ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ .ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﻻ ﮐﻼغ روی اﺟﺴﺎد ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺷﻨﺎور ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﺁب ﻣﯽ * اﺣﺘﻤﺎ ً ﻧﺸﺴﺖ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﮐﺒﻮﺗﺮی ﮐﻪ ﺑﻌﺪًا از ﮐﺸﺘﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ ء روی اﺟﺴﺎد ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻧﻨﺸﺴﺖ و اﻳﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﺸﺎن دهﻨﺪﻩ ﻣﻴﺰان ﮐﺎهﺶ ﺁب ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻧﻴﺰ دﺳﺘﻪ دﺳﺘﻪ از آﺸﺘﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ. 20ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻮح ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎﺧﺖ و از هﺮ ﺣﻴﻮان و ﭘﺮﻧﺪﻩء ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد. 21ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﻮح ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ زﻣﻴﻦ را ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻧﺴﺎن آﻪ دﻟﺶ از آﻮدآﯽ ﺑﻄﺮف ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ اﺳﺖ ،ﻟﻌﻨﺖ ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد و اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ را از ﺑﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺮد22 .ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ ،آﺸﺖ و زرع، ﺳﺮﻣﺎ و ﮔﺮﻣﺎ ،زﻣﺴﺘﺎن و ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ،و روز و ﺷﺐ هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺮﻗﺮار ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﺑﺎ ﻧﻮح ﺧﺪا ،ﻧﻮح و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﺮآﺖ داد وﺑﻪ اﻳﺸﺎن 9ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺎرور و زﻳﺎد ﺷﻮﻳﺪ و زﻣﻴﻦ را ﭘُﺮ ﺳﺎزﻳﺪ2 .و3هﻤﻪء ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن زﻣﻴﻦ ،ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ء هﻮا و ﻣﺎهﻴﺎن درﻳﺎ از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا هﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ را زﻳﺮ ﺳﻠﻄﻪء ﺷﻤﺎ ﻗﺮار دادﻩام و ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻏﻼت و ﺳﺒﺰﻳﺠﺎت ،از ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﺧﻮراک اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ4 .اﻣﺎ ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺶ آﻪ ﺑﺪان ﺣﻴﺎت ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ﻧﺨﻮرﻳﺪ5 .و6آُﺸﺘﻦ اﻧﺴﺎن ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻴﺴﺖ ،زﻳﺮا اﻧﺴﺎن ﺷﺒﻴﻪ ﺧﺪاﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. هﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﻜُﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد .هﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ هﻢ آﻪ اﻧﺴﺎن دﻳﮕﺮی را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻧﺴﺎن آﺸﺘﻪ ﺷﻮد7 .و اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ،ﻓﺮزﻧﺪان زﻳﺎد ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻨﻴﺪ و زﻣﻴﻦ را ﭘُﺮ ﺳﺎزﻳﺪ«. 9و10و11 »ﻣﻦ ﺑﺎ 8ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻧﻮح و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻓﺮﻣﻮد: ﺷﻤﺎ و ﺑﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ و ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت، ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم آﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ هﺮﮔﺰ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻃﻮﻓﺎن هﻼک ﻧﻜﻨﻢ و زﻣﻴﻦ را ﻧﻴﺰ دﻳﮕﺮ ﺑﺮ اﺛﺮ ﻃﻮﻓﺎن ﺧﺮاب ﻧﻨﻤﺎﻳﻢ. 12اﻳﻦ اﺳﺖ ﻧﺸﺎن ﻋﻬﺪ ﺟﺎوداﻧﯽ ﻣﻦ13 :رﻧﮕﻴﻦآﻤﺎن ﺧﻮد را در اﺑﺮهﺎ ﻣﯽﮔﺬارم و اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻋﻬﺪی ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺟﻬﺎن ﺑﺴﺘﻪام14 .وﻗﺘﯽ اﺑﺮهﺎ را ﺑﺎﻻی زﻣﻴﻦ ﺑﮕﺴﺘﺮاﻧﻢ و رﻧﮕﻴﻦ آﻤﺎن دﻳﺪﻩ ﺷﻮد15 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮﻟﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و ﺗﻤﺎم ﺟﺎﻧﺪاران دادﻩام ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد و دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 8 ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻃﻮﻓﺎن هﻼک ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ16 .و17ﺁری ،رﻧﮕﻴﻦ آﻤﺎن ﻧﺸﺎﻧﻪء ﻋﻬﺪ ﻣﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪﻩ روی زﻣﻴﻦ«. 18ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﻮح آﻪ از آﺸﺘﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ،ﺳﺎم و ﺣﺎم و ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻮدﻧﺪ) .ﺣﺎم ﭘﺪر ﻗﻮم آﻨﻌﺎن اﺳﺖ19 .(.هﻤﻪ ﻣﻠﻞ دﻧﻴﺎ از ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﻮح ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ. 20و21ﻧﻮح ﺑﻪ آﺎر آﺸﺎورزی ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ و ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﯽ ﻏﺮس ﻧﻤﻮد .روزی آﻪ ﺷﺮاب زﻳﺎد ﻧﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،در ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺴﺘﯽ در ﺧﻴﻤﻪاش ﺑﺮهﻨﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪ22 .ﺣﺎم ،ﭘﺪر آﻨﻌﺎن ،ﺑﺮهﻨﮕﯽ ﭘﺪر ﺧﻮد را دﻳﺪ و ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻪ دو ﺑﺮادرش ﺧﺒﺮ داد23 .ﺳﺎم و ﻳﺎﻓﺚ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ، رداﻳﯽ روی ﺷﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﺑﻄﺮف ﭘﺪرﺷﺎن رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮهﻨﮕﯽ او را ﻧﺒﻴﻨﻨﺪ .ﺳﭙﺲ او را ﺑﺎ ﺁن ردا ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻧﺪ24 .و25وﻗﺘﯽ ﻧﻮح ﺑﻪ ﺣﺎل ﻋﺎدی ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺣﺎم ﭼﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﮔﻔﺖ: »آﻨﻌﺎن ﻣﻠﻌﻮن ﺑﺎد*. ء ﺑﺮادران ﺧﻮد را ﺑﻨﺪﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎﺷﺪ. 26و27ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎم را ﺑﺮآﺖ دهﺪ و آﻨﻌﺎن ﺑﻨﺪﻩء او ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺪا ﻳﺎﻓﺚ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ و او را ﺷﺮﻳﮏ ﺳﻌﺎدت ﺳﺎم ﮔﺮداﻧﺪ، و آﻨﻌﺎن ﺑﻨﺪﻩء او ﺑﺎﺷﺪ«. 28ﭘﺲ از ﻃﻮﻓﺎن ،ﻧﻮح 350ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﻋﻤﺮ آﺮد 29و در ﺳﻦ 950ﺳﺎﻟﮕﯽ وﻓﺎت ﻳﺎﻓﺖ. ء اﻧﺸﻌﺎب ﻣﻠﻞ ﺟﻬﺎن )1ﺗﻮارﻳﺦ (23-5 :1 10 اﻳﻨﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﻧﺴﻞ ﺳﺎم و ﺣﺎم و ﻳﺎﻓﺚ ،ﭘﺴﺮان ﻧﻮح ،آﻪ ﺑﻌﺪ از ﻃﻮﻓﺎن ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ: ﻧﺴﻞ ﻳﺎﻓﺚ 2ﭘﺴﺮان** ﻳﺎﻓﺚ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺟﻮﻣﺮ ،ﻣﺎﺟﻮج، ﺷﮏ و ﺗﻴﺮاس. ﻣﺎدای ،ﻳﺎوان ،ﺗﻮﺑﺎل ،ﻣﺎ َ 3ﭘﺴﺮان ﺟﻮﻣﺮ :اَﺷﻜﻨﺎز ،رﻳﻔﺎت و ﺗﻮﺟَﺮﻣِﻪ. * ﮐﻨﻌﺎن ,ﭘﺴﺮ ﺣﺎم ﺑﻮد و ﮐﻨﻌﺎﻧﯽ هﺎ ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﮐﻨﻌﺎن ﺑﻮدﻧﺪ زﻳﺮ اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ** »ﭘﺴﺮان« ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﻧﺴﻞ« ﻳﺎ »اﻋﻘﺎب« و ﻳﺎ »ﻗﻮﻣﻬﺎ« ﺑﺎﺷﺪ .هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺁﻳﺎت .30,26,23,22,7,6,4,3 4ﭘﺴﺮان ﻳﺎوان :اﻟﻴﺸﻪ ،ﺗﺮﺷﻴﺶ ،آﺘﻴﻢ و روداﻧﻴﻢ. 5ﻓﺮزﻧﺪان اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺑﺘﺪرﻳﺞ در ﺳﻮاﺣﻞ و ﺟﺰاﻳﺮ دﻧﻴﺎﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ و اﻗﻮاﻣﯽ را ﺑﺎ زﺑﺎﻧﻬﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁوردﻧﺪ. ﻧﺴﻞ ﺣﺎم 6ﭘﺴﺮان ﺣﺎم ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :آﻮش ،ﻣﺼﺮاﻳﻢ ،ﻓﻮط و آﻨﻌﺎن. 7ﭘﺴﺮان آﻮش :ﺳﺒﺎ ،ﺣﻮﻳﻠﻪ ،ﺳﺒﺘﻪ ،رﻋﻤﻪ و ﺳﺒﺘﻜﺎ. ﭘﺴﺮان رﻋﻤﻪ :ﺷﺒﺎ و ددان. 8ﻳﻜﯽ از ﻓﺮزﻧﺪان آﻮش ،ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻤﺮوُد آﻪ در دﻧﻴﺎ ،دﻻوری ﺑﺰرگ و ﻣﻌﺮوف ﮔﺸﺖ9 .او ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وی دادﻩ ﺑﻮد ،ﺗﻴﺮاﻧﺪاز ﻣﺎهﺮی ت ﺷﺪ؛ از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ ،وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ از ﻣﻬﺎر ِ ﺗﻴﺮاﻧﺪازی آﺴﯽ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﻨﻨﺪ ،ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را در ﺗﻴﺮاﻧﺪازی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻤﺮود ﮔﺮداﻧﺪ10 «.ﻗﻠﻤﺮو ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ او اﺑﺘﺪا ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺎﺑﻞ ،ارک ،اآﺪوآﻠﻨﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻨﻌﺎر*** ﺑﻮد11 .و12وﻟﯽ ﺑﻌﺪ آﺸﻮر ﺁﺷﻮر را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻠﻤﺮو ﺧﻮد در ﺁورد و ﻧﻴﻨﻮا ،رﺣﻮﺑﻮت ﻋﻴﺮ ،آﺎﻟﺢ ورﻳﺴﻦ را )واﻗﻊ در ﺑﻴﻦ ﻧﻴﻨﻮا و آﺎﻟﺢ( آﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺷﻬﺮ ﺑﺰرﮔﯽ را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﯽدادﻧﺪ ،در ﺁن آﺸﻮرﺑﻨﺎ آﺮد. 13و14ﻣﺼﺮاﻳﻢ ،ﺟﺪ اﻗﻮام زﻳﺮ ﺑﻮد :ﻟﻮدیهﺎ ،ﻋﻨﺎﻣﻴﻬﺎ، ﻟﻬﺎﺑﻴﻬﺎ ،ﻧﻔﺘﻮﺣﻴﻬﺎ ،ﻓﺘﺮوﺳﻴﻬﺎ ،آﺴﻠﻮﺣﻴﻬﺎ )آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ از اﻳﻦ ﻗﻮم ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ( و آﻔﺘﻮرﻳﻬﺎ. 19-15ﺻﻴﺪون ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ آﻨﻌﺎن ﺑﻮد و از آﻨﻌﺎن اﻗﻮام زﻳﺮ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ :ﺣﻴ ّﺘﯽهﺎ ،ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ ،اﻣﻮریهﺎ، ﺟﺮﺟﺎﺷﯽهﺎ ،ﺣ ّﻮیهﺎ ،ﻋﺮﻗﯽهﺎ ،ﺳﻴﻨﯽهﺎ ،اروادیهﺎ، ﺻﻤﺎریهﺎ و ﺣﻤﺎﺗﯽهﺎ .ﻓﺮزﻧﺪان آﻨﻌﺎن از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺻﻴﺪون ﺑﺴﻤﺖ ﺟﺮار ﺗﺎ ﻏﺰﻩ و ﺑﻄﺮف ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ و ادﻣﻪ و ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻻﺷﻊ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ. 20اﻳﻨﻬﺎ ﻧﺴﻞ ﺣﺎم ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ در ﻗﺒﺎﻳﻞ و ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی ﺧﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و هﺮ ﻳﮏ زﺑﺎن ﺧﺎص ﺧﻮد را داﺷﺘﻨﺪ. ﻧﺴﻞ ﺳﺎم *** ﺷﻨﻌﺎر هﻤﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺑﻞ اﺳﺖ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 9 21از ﻧﺴﻞ ﺳﺎم ،آﻪ ﺑﺮادر ﺑﺰرگ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻮد ،ﻋﺎﺑﺮ ﺑﻪ وﺟﻮدﺁﻣﺪ )ﻋﺎﺑﺮ ﺟﺪ ﻋﺒﺮاﻧﻴﺎن اﺳﺖ(22 .اﻳﻦ اﺳﺖ اﺳﺎﻣﯽ ﭘﺴﺮان ﺳﺎم :ﻋﻴﻼم ،ﺁﺷﻮر ،ارﻓﻜﺸﺎد ،ﻟﻮد و ارام. 23اﻳﻨﺎﻧﻨﺪ ﭘﺴﺮان ارام :ﻋﻮص ،ﺣﻮل ،ﺟﺎﺗﺮ و ﻣﺎﺷﮏ. 24ارﻓﻜﺸﺎد ﭘﺪر ﺷﺎﻟﺢ ،و ﺷﺎﻟﺢ ﭘﺪر ﻋﺎﺑﺮ ﺑﻮد. 25ﻋﺎﺑﺮ ﺻﺎﺣﺐ دو ﭘﺴﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی :ﻓﺎﻟﺢ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺗﻔﺮﻗﻪ« زﻳﺮا در زﻣﺎن او ﺑﻮد آﻪ ﻣﺮدم دﻧﻴﺎ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﺪﻧﺪ( و ﻳُﻘﻄﺎن. 30-26اﻟﻤﻮداد ،ﺷﺎﻟﻒ ،ﺣﻀﺮﻣﻮت ،ﻳﺎرح ،هﺪورام، اوزال ،دﻗﻠﻪ ،ﻋﻮﺑﺎل ،اﺑﻴﻤﺎﺋﻴﻞ ،ﺷﺒﺎ ،اوﻓﻴﺮ ،ﺣﻮﻳﻠﻪ و ﻳﻮﺑﺎب ﭘﺴﺮان ﻳُﻘﻄﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .اﻳﺸﺎن از ﻧﻮاﺣﯽ ﻣﻴﺸﺎ ﺗﺎ آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺷﺮﻗﯽ ﺳﻔﺎرﻩ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 31اﻳﻨﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺳﺎم آﻪ در ﻗﺒﺎﻳﻞ و ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی ﺧﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و هﺮ ﻳﮏ زﺑﺎن ﺧﺎص ﺧﻮد را داﺷﺘﻨﺪ. 32هﻤﻪء اﻓﺮادی آﻪ در ﺑﺎﻻ ﻧﺎم ﺑﺮدﻩ ﺷﺪﻧﺪ ،از ﻧﺴﻞ ﻧﻮح ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻌﺪ از ﻃﻮﻓﺎن ،در دﻧﻴﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻠﻞ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن را ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁوردﻧﺪ. ﺑﺮج ﺑﺎﺑﻞ در ﺁن روزﮔﺎر هﻤﻪء ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﺑﻪ ﻳﮏ زﺑﺎن 11ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ2 .ﺟﻤﻌﻴﺖ دﻧﻴﺎ رﻓﺘﻪرﻓﺘﻪ زﻳﺎد ﻣﯽﺷﺪ و ﻣﺮدم ﺑﻄﺮف ﺷﺮق آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ دﺷﺘﯽ وﺳﻴﻊ و ﭘﻬﻨﺎور در ﺑﺎﺑﻞ رﺳﻴﺪﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻜﻨﯽ ﮔﺰﻳﺪﻧﺪ3 .و4ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽزﻳﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺸﻮرت آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺷﻬﺮی ﺑﺰرگ ﺑﻨﺎ آﻨﻴﻢ و ﺑﺮﺟﯽ ﺑﻠﻨﺪ در ﺁن ﺑﺴﺎزﻳﻢ آﻪ ﺳﺮش ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد ﭘﻴﺪا آﻨﻴﻢ .ﺑﻨﺎی اﻳﻦ ﺷﻬﺮ و ﺑﺮج ﻣﺎﻧﻊ ﭘﺮاآﻨﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ «.ﺑﺮای ﺑﻨﺎی ﺷﻬﺮ و ﺑﺮج ﺁن ﺧﺸﺘﻬﺎی ﭘﺨﺘﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .از اﻳﻦ ﺧﺸﺘﻬﺎ ﺑﺠﺎی ﺳﻨﮓ و از ﻗﻴﺮ ﺑﺠﺎی ﮔﭻ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﺮدﻧﺪ5 .و6اﻣﺎ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ و ﺑﺮﺟﯽ آﻪ ء در ﺣﺎل ﺑﻨﺎ ﺷﺪن ﺑﻮد ﻧﻈﺮ اﻧﺪاﺧﺖ ،ﮔﻔﺖ» :زﺑﺎن هﻤﻪ ﻣﺮدم ﻳﻜﯽ اﺳﺖ و ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻩ ،اﻳﻦ آﺎر را ﺷﺮوع آﺮدﻩاﻧﺪ .اﮔﺮ اآﻨﻮن از آﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی ﻧﻜﻨﻴﻢ ،در ﺁﻳﻨﺪﻩ هﺮ آﺎری ﺑﺨﻮاهﻨﺪ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻨﺪ داد7 .ﭘﺲ زﺑﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮاهﻴﻢ داد ﺗﺎ ﺳﺨﻦ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ«. ف زﺑﺎن ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ از ﺑﻨﺎی ﺷﻬﺮ 8اﻳﻦ اﺧﺘﻼ ِ دﺳﺖ ﺑﺮدارﻧﺪ؛ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را روی زﻣﻴﻦ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺳﺎﺧﺖ9 .از اﻳﻦ ﺳﺒﺐ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺎﺑﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »اﺧﺘﻼف«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ ،ﭼﻮن در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در زﺑﺎن ﺁﻧﻬﺎ اﺧﺘﻼف اﻳﺠﺎد آﺮد و اﻳﺸﺎن را روی زﻣﻴﻦ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺳﺎﺧﺖ. از ﺳﺎم ﺗﺎ اﺑﺮام )1ﺗﻮارﻳﺦ (27-24 :1 10و11اﻳﻦ اﺳﺖ ﻧﺴﻞ ﺳﺎم :دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از ﻃﻮﻓﺎن، وﻗﺘﯽ ﺳﺎم 100ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش* ارﻓﻜﺸﺎد ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ﺳﺎم 500ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 12و13وﻗﺘﯽ ارﻓﻜﺸﺎد ﺳﯽ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﺷﺎﻟﺢ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﺁن ،ارﻓﻜﺸﺎد 403ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 14و15وﻗﺘﯽ ﺷﺎﻟﺢ ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻋﺎﺑﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺷﺎﻟﺢ 403ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 16و17وﻗﺘﯽ ﻋﺎﺑﺮﺳﯽ و ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻓﺎﻟﺞ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ،ﻋﺎﺑﺮ 430ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 18و19ﻓﺎﻟﺞ ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ ﭘﺴﺮش رﻋﻮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ. ﭘﺲ از ﺁن ،او 209ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 20و21وﻗﺘﯽ رﻋﻮ ﺳﯽ و دوﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﺳﺮوج ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ،رﻋﻮ 207ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 22و23وﻗﺘﯽ ﺳﺮوج ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮش ﻧﺎﺣﻮر ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ﺳﺮوج 200ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. * »ﭘﺴﺮ« ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﻧﻮﻩ« ﻳﺎ »ﻧﺒﻴﺮﻩ« ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺁﻳﺎت .25-12 ﭘﻴﺪاﻳﺶ 24و25ﻧﺎﺣﻮر در ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮﻟ ِﺪ ﭘﺴﺮش ﺗﺎرح ،ﺑﻴﺴﺖ و ﻧﻪ ﺳﺎل داﺷﺖ ،و 119ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﺪ. 26و27ﺗﺎرح ﭘﺲ از هﻔﺘﺎد ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی اﺑﺮام ،ﻧﺎﺣﻮر و هﺎران .هﺎران ﭘﺴﺮی داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻟﻮط28 .هﺎران در هﻤﺎﻧﺠﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد )ﻳﻌﻨﯽ اور آﻠﺪاﻧﻴﺎن( در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺪرش در ﺳﻦ ﺟﻮاﻧﯽ درﮔﺬﺷﺖ. 29اﺑﺮام ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﻧﺎﺗﻨﯽ ﺧﻮد ﺳﺎرای ،و ﻧﺎﺣﻮر ﺑﺎ ﺑﺮادرزادﻩء ﺧﻮﻳﺶ ﻣِﻠﻜﻪ ازدواج آﺮدﻧﺪ) .ﻣِﻠﻜﻪ دﺧﺘﺮ هﺎران ﺑﻮد و ﺑﺮادرش ﻳﺴﻜﺎ ﻧﺎم داﺷﺖ30 (.ﺳﺎرای ﻧﺎزا ﺑﻮد و ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪاﺷﺖ. 31ﺗﺎرح ﭘﺴﺮش اﺑﺮام ،ﻧﻮﻩاش ﻟﻮط و ﻋﺮوﺳﺶ ﺳﺎرای را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و اورآﻠﺪاﻧﻴﺎن را ﺑﻪ ﻗﺼﺪ آﻨﻌﺎن ﺗﺮک ﮔﻔﺖ .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﺮان رﺳﻴﺪﻧﺪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ32 .ﺗﺎرح در ﺳﻦ 205ﺳﺎﻟﮕﯽ در ﺣﺮان درﮔﺬﺷﺖ. دﻋﻮت ﺧﺪا از اﺑﺮام ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺑﺮام ﻓﺮﻣﻮد» :وﻻﻳﺖ ،ﺧﺎﻧﻪ 12ﭘﺪری و ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد را رهﺎ آﻦ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﺑﺪاﻧﺠﺎ هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد ﺑﺮو2 .ﻣﻦ ﺗﻮ را ﭘﺪر اﻣﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ .ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﻢ و ﻧﺎﻣﺖ را ﺑﺰرگ ﻣﯽﺳﺎزم و ﺗﻮ ﻣﺎﻳﻪ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد3 .ﺁﻧﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ آﻨﻨﺪ ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﻢ ،و ﺁﻧﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪی ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻟﻌﻨﺖ ﻣﯽآﻨﻢ .هﻤﻪ ﻣﺮدم دﻧﻴﺎ از ﺗﻮ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ«. 4ﭘﺲ اﺑﺮام ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،رواﻧﻪ ﺷﺪ و ﻟﻮط ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ او رﻓﺖ .اﺑﺮام هﻔﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ ﺣﺮان را ﺗﺮک ﮔﻔﺖ5 .او هﻤﺴﺮش ﺳﺎرای و ﺑﺮادرزادﻩاش ﻟﻮط ،ﻏﻼﻣﺎن و ﺗﻤﺎﻣﯽ داراﻳﯽ ﺧﻮد را آﻪ در ﺣﺮان ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ آﻨﻌﺎن آﻮچ آﺮد. ط ﻣﻮرﻩ واﻗﻊ 6وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آﻨﻌﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ ،در آﻨﺎر ﺑﻠﻮ ِ در ﺷﻜﻴﻢ ﺧﻴﻤﻪ زدﻧﺪ .در ﺁن زﻣﺎن آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ7 ،اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﺑﺮام ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ،ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ 10 ﺑﺨﺸﻴﺪ «.ﭘﺲ اﺑﺮام در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻨﺎ آﺮد. 8ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ آﻮچ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ آﻪ از ﻃﺮف ﻏﺮب ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ و از ﻃﺮف ﺷﺮق ﺑﻪ ﻋﺎی ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ ،رﻓﺖ .اﺑﺮام در ﺁن ﻣﺤﻞ ﺧﻴﻤﻪ زد و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ،او را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻮد9 .ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ اﺑﺮام ﺑﺎ ﺗﻮﻗﻔﻬﺎی ﭘﯽدرﭘﯽ ﺑﺴﻤﺖ ب آﻨﻌﺎن آﻮچ آﺮد. ﺟﻨﻮ ِ اﺑﺮام در ﻣﺼﺮ 10وﻟﯽ درﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪ ،ﭘﺲ اﺑﺮام ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺖ ﺗﺎ در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ11 .و12و13وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ رﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﺳﺎرای ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ زن زﻳﺒﺎﻳﯽ هﺴﺘﯽ و اﮔﺮ ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺷﻮهﺮ ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ،ﺑﺮای ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺗﻮ ،ﻣﺮا ﺧﻮاهﻨﺪ آُﺸﺖ؛ اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﮕﻮﻳﯽ ﺧﻮاهﺮ ﻣﻦ هﺴﺘﯽ ،ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ رﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و ﺟﺎﻧﻢ در اﻣﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد14 «.وﻗﺘﯽ وارد ﻣﺼﺮ ﺷﺪﻧﺪ ،ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ن ﺳﺎرای زن زﻳﺒﺎﻳﯽ اﺳﺖ15 .ﻋﺪﻩای از درﺑﺎرﻳﺎ ِ ﻓﺮﻋﻮن ،ﺳﺎرای را دﻳﺪﻧﺪ و در ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن از زﻳﺒﺎﻳﯽ او ﺑﺴﻴﺎر ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدﻧﺪ .ﻓﺮﻋﻮن دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ او را ﺑﻪ ﻗﺼﺮش ﺑﺒﺮﻧﺪ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺎرای ،هﺪاﻳﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ از ﻗﺒﻴﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﮔﺎو و ﺷﺘﺮ و اﻻغ و ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﺑﻪ اﺑﺮام ﺑﺨﺸﻴﺪ. 17اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻓﺮﻋﻮن و ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﻗﺼﺮ او را ﺑﻪ ﺑﻼی ﺳﺨﺘﯽ ﻣﺒﺘﻼ آﺮد ،زﻳﺮا ﺳﺎرای ،زن اﺑﺮام را ﺑﻪ ن اﺑﺮام را ﺑﻪ ﻧﺰد ﺧﻮد ﻗﺼﺮ ﺧﻮد ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد18 .ﻓﺮﻋﻮ ْ ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ آﺮدی؟ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯽ آﻪ ﺳﺎرای زن ﺗﻮﺳﺖ؟ 19ﭼﺮا او را ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد ﻣﻌﺮﻓﯽ آﺮدی ﺗﺎ او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮم؟ ﺣﺎل او را ﺑﺮدار و از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮو«. 20ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮران ﺧﻮد دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ اﺑﺮام و هﻤﺴﺮش را ﺑﺎ ﻧﻮآﺮان و آﻨﻴﺰان و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ داﺷﺘﻨﺪ رواﻧﻪ آﻨﻨﺪ. ﺟﺪا ﺷﺪن ﻟﻮط از اﺑﺮام 13 اﺑﺮام ﺑﺎ زن ﺧﻮد ﺳﺎرای و ﻟﻮط و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ب آﻨﻌﺎن آﻮچ آﺮد2 .اﺑﺮام داﺷﺖ ﺑﻪ ﺟﻨﻮ ِ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 11 ﺑﺴﻴﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد .او ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﮔﻠﻪهﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ داﺷﺖ3 .و4اﺑﺮام و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﻮی ﺷﻤﺎل ﻼ و ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ اداﻣﻪ دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ رﺳﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﻗﺒ ً اﺑﺮام در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﻴﻤﻪ زدﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ﺑﻮد .ﺁن ﻣﻜﺎن درﻣﻴﺎن ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ و ﻋﺎی ﻗﺮار داﺷﺖ .او در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﻮد. 5ﻟﻮط ﻧﻴﺰ ﮔﺎوان و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﻏﻼﻣﺎن زﻳﺎدی داﺷﺖ. 6اﺑﺮام و ﻟﻮط ﺑﻌﻠﺖ داﺷﺘﻦ ﮔﻠﻪهﺎی ﺑﺰرگ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ هﻢ در ﻳﻜﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎﻳﺸﺎن ﭼﺮاﮔﺎﻩ آﺎﻓﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ 7و ﺑﻴﻦ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن اﺑﺮام و ﻟﻮط ﻧﺰاع در ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ) .در ﺁن زﻣﺎن آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ و ﻓﺮّزیهﺎ ﻧﻴﺰ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ8 (.ﭘﺲ اﺑﺮام ﺑﻪ ﻟﻮط ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﻗﻮم و ﺧﻮﻳﺶ هﺴﺘﻴﻢ ،و ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﺰاع آﻨﻨﺪ. 9ﻣﺼﻠﺤﺖ در اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ از هﻢ ﺟﺪا ﺷﻮﻳﻢ .اﻳﻨﮏ دﺷﺘﯽ وﺳﻴﻊ ﭘﻴﺶ روی ﻣﺎﺳﺖ .هﺮ ﺳﻤﺘﯽ را آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ اﻧﺘﺨﺎب آﻦ و ﻣﻦ هﻢ ﺑﺴﻤﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ .اﮔﺮ ﺑﻄﺮف ﭼﭗ ﺑﺮوی ،ﻣﻦ ﺑﻄﺮف راﺳﺖ ﻣﯽروم و اﮔﺮ ﻃﺮف راﺳﺖ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﯽ، ﻣﻦ ﺑﺴﻤﺖ ﭼﭗ ﻣﯽروم«. 10ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻟﻮط ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و ﺗﻤﺎم درﻩ رود اردن را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ .هﻤﻪء ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﺎ ﺻﻮﻏﺮ، ﭼﻮن ﺑﺎغ ﻋﺪن و ﻣﺼﺮ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺑﻮد) .هﻨﻮز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ را از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮدﻩ ﺑﻮد11 (.ﻟﻮط ﺗﻤﺎم درﻩء اردن را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و ﺑﻄﺮف ﺷﺮق آﻮچ آﺮد. ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ او و اﺑﺮام از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ12 .ﭘﺲ اﺑﺮام در زﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻣﺎﻧﺪ و ﻟﻮط ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮهﺎی درﻩء اردن رﻓﺖ و در ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﺳﺪوم ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ. 13ﻣﺮدﻣﺎن ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم ﺑﺴﻴﺎر ﻓﺎﺳﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﯽورزﻳﺪﻧﺪ. 14ﺑﻌﺪ از ﺟﺪا ﺷﺪن ﻟﻮط از اﺑﺮام ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺑﺮام ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩ آﻦ! 15ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را آﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ ،ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ16 .ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺒﺎر زﻣﻴﻦ ﺑﯽﺷﻤﺎر ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ17 .ﺑﺮﺧﻴﺰ و در ﺳﺮاﺳﺮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ ،ﺑﮕﺮد18 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮام ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ن ﻣﻤﺮی آﻪ و ﺧﻴﻤﻪء ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺑﻠﻮﻃﺴﺘﺎ ِ در ﺣﺒﺮون اﺳﺖ آﻮچ ﻧﻤﻮد .در ﺁﻧﺠﺎ اﺑﺮام ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺳﺎﺧﺖ. اﺑﺮام ﻟﻮط را ﻣﯽرهﺎﻧﺪ در ﺁن زﻣﺎن اﻣﺮاﻓﻞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺑﻞ ،ارﻳﻮک ﻋﻤَﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻴﻼم و 14ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻻﺳﺎرَ ،آﺪُرﻻ ُ ﺗﺪﻋﺎل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻗﻮﺋﻴﻢ ،ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن زﻳﺮ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ: ﺑﺎرع ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺪوم، ﺑﺮﺷﺎع ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮرﻩ، ﺷﻨﻌﺎب ﭘﺎدﺷﺎﻩ ادﻣﻪ، ﺷﻢﺋﻴﺒﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ، و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﻟﻊ )ﺑﺎﻟﻊ هﻤﺎن ﺻﻮﻏﺮ اﺳﺖ(. 3ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺳﺪوم ،ﻋﻤﻮرﻩ ،ادﻣﻪ ،ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ و ﺑﺎﻟﻊ ﺑﺎهﻢ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻩ ،ﻟﺸﻜﺮهﺎی ﺧﻮد را در درﻩ ﺳﺪّﻳﻢ ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮدﻧﺪ) .درﻩء ﺳﺪّﻳﻢ ﺑﻌﺪًا ﺑﻪ »درﻳﺎی ﻣُﺮدﻩ« ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ4 (.اﻳﺸﺎن دوازدﻩ ﺳﺎل زﻳﺮ ﺳﻠﻄﻪء آﺪرﻻﻋﻤﺮ ﺑﻮدﻧﺪ .اﻣﺎ در ﺳﺎل ﺳﻴﺰدهﻢ ﺷﻮرش ﻧﻤﻮدﻧﺪ و از ﻓﺮﻣﺎن وی ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻧﺪ. 5و6در ﺳﺎل ﭼﻬﺎردهﻢ ،آﺪرﻻﻋﻤﺮ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن هﻢﭘﻴﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻗﺒﺎﻳﻞ زﻳﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد: رﻓﺎﺋﻴﻬﺎ در زﻣﻴﻦ ﻋﺸﺘﺮوت ﻗﺮﻧﻴﻦ، زوزیهﺎ در هﺎم، اﻳﻤﯽهﺎ در دﺷﺖ ﻗﺮﻳﺘﻴﻦ، ء ﺣﻮریهﺎ در آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﺗﺎ اﻳﻞ ﻓﺎران واﻗﻊ در ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺻﺤﺮا. 7ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻋﻴﻦ ﻣﺸﻔﺎط )آﻪ ﺑﻌﺪًا ﻗﺎدش ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ( رﻓﺘﻨﺪ و ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و هﻤﭽﻨﻴﻦ اﻣﻮریهﺎ را آﻪ در ﺣﺼّﻮن ﺗﺎﻣﺎر ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ. َ 8و9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻟﺸﻜﺮﻳﺎن ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺳﺪوم ،ﻋﻤﻮرﻩ ،ادﻣﻪ، ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ و ﺑﺎﻟﻊ )ﺻﻮﻏﺮ( ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ آﺪرﻻﻋﻤﺮ و ﭘﺎدﺷﺎهﺎن هﻢﭘﻴﻤﺎن او ،ﺗﺪﻋﺎل و اﻣﺮاﻓﻞ وارﻳﻮک آﻪ در درﻩء ﺳﺪّﻳﻢ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ؛ ﭼﻬﺎر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻠﻴﻪ ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ10 .درﻩء ﺳﺪّﻳﻢ ﭘُﺮ از ﭼﺎهﻬﺎی ﻗﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﯽ ﺑﻮد .وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ ﻣﯽﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ ،ﺑﻪ داﺧﻞ ﭼﺎهﻬﺎی ﻗﻴﺮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺳﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ﻓﺮار آﺮدﻧﺪ11 .و12ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻓﺎﺗﺢ ،ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ را ﻏﺎرت ﭘﻴﺪاﻳﺶ آﺮدﻧﺪ و هﻤﻪء اﻣﻮال و ﻣﻮاد ﻏﺬاﻳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻟﻮط ،ﺑﺮادرزادﻩء اﺑﺮام را ﻧﻴﺰ آﻪ در ﺳﺪوم ﺳﺎآﻦ ﺑﻮد، ﺑﺎ ﺗﻤﺎم اﻣﻮاﻟﺶ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ13 .ﻳﻜﯽ از ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ از ﭼﻨﮓ دﺷﻤﻦ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد ،اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ اﺑﺮا ِم ﻋﺒﺮاﻧﯽ ن ﻣﻤﺮی اﻣﻮری رﺳﺎﻧﺪ .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ اﺑﺮام در ﺑﻠﻮﻃﺴﺘﺎ ِ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد) .ﻣﻤﺮی اﻣﻮری ﺑﺮادر* اﺷﻜﻮل و ﻋﺎﻧﺮ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ اﺑﺮام هﻢﭘﻴﻤﺎن ﺑﻮدﻧﺪ(. 14ﭼﻮن اﺑﺮام از اﺳﻴﺮی ﺑﺮادرزادﻩاش ﻟﻮط ﺁﮔﺎهﯽ ﻳﺎﻓﺖ 318 ،ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد آﺎرﺁزﻣﻮدﻩء ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩ آﺮد و ﺳﭙﺎﻩ دﺷﻤﻦ را ﺗﺎ دان ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮد15 .ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮام هﻤﺮاهﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﮔﺮوﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮدﻩ ،ﺑﺮ دﺷﻤﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و اﻳﺸﺎن را ﺗﺎروﻣﺎر آﺮد و ﺗﺎ ﺣﻮﺑَﻪ آﻪ ل دﻣﺸﻖ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮد16 .اﺑﺮام، در ﺷﻤﺎ ِ ﺑﺮادرزادﻩاش ﻟﻮط و زﻧﺎن و ﻣﺮداﻧﯽ را آﻪ اﺳﻴﺮ ﺷﺪﻩ ل ﻏﺎرت ﺷﺪﻩ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺎ هﻤﻪء اﻣﻮا ِ 17هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ اﺑﺮام آﺪرﻻﻋﻤﺮ و ﭘﺎدﺷﺎهﺎن هﻢﭘﻴﻤﺎن او را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺪوم ﺗﺎ درﻩء ﺷﺎوﻩ )آﻪ ﺑﻌﺪهﺎ درﻩء ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ( ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل اﺑﺮام ﺁﻣﺪ18 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣَﻠﮏ ﺻﺎدق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﻟﻴﻢ )اورﺷﻠﻴﻢ( آﻪ آﺎهﻦ ﺧﺪای ﻣﺘﻌﺎل هﻢ ﺑﻮد ،ﺑﺮای اﺑﺮام ﻧﺎن و ﺷﺮاب ﺁورد19 .و20ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣَﻠﮏ ﺻﺎدق ،اﺑﺮام را ﺑﺮآﺖ داد و ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :ﺳﭙﺎس ﺑﺮ ﺧﺪای ﻣﺘﻌﺎل، ﺧﺎﻟﻖ ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﺮ دﺷﻤﻦ ﭘﻴﺮوز ﮔﺮداﻧﻴﺪ .او ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ «.ﺳﭙﺲ اﺑﺮام ﻳﮏ دهﻢ از ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺟﻨﮕﯽ را ﺑﻪ ﻣَﻠﮏ ﺻﺎدق داد. 21ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺪوم ﺑﻪ اﺑﺮام ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮد ِم ﻣﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ واﮔﺬار ،وﻟﯽ اﻣﻮال را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﺎهﺪار22 «.اﺑﺮام در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺘﻌﺎل ،ﺧﺎﻟﻖ ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ23 ،آﻪ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺳﺮ ﺳﻮزن از اﻣﻮال ﺗﻮ را ﺑﺮﻧﻤﯽدارم ،ﻣﺒﺎدا ﺑﮕﻮﻳﯽ ﻣﻦ اﺑﺮام را ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻢ24 .ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی آﻪ ﻣﯽﭘﺬﻳﺮم ،ﺧﻮراآﯽ اﺳﺖ آﻪ اﻓﺮاد ﻣﻦ ﺧﻮردﻩاﻧﺪ؛ اﻣﺎ ﺳﻬﻢ ﻋﺎﻧﺮ و اﺷﻜﻮل و ﻣﻤﺮی را آﻪ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﺎ دﺷﻤﻦ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪﻩ«. ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﺑﺎ اﺑﺮام * »ﺑﺮادر« ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﻗﻮم و ﺧﻮﻳﺶ« ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ. 12 ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ وﻗﺎﻳﻊ ،ﺧﺪاوﻧﺪ در روﻳﺎ ﺑﻪ اﺑﺮام 15ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :ای اﺑﺮام ﻧﺘﺮس ،زﻳﺮا ﻣﻦ هﻤﭽﻮن ﺳﭙﺮ از ﺗﻮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺧﻮاهﻢ آﺮد و اﺟﺮی ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻈﻴﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد«. 2و3اﺑﺮام در ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺗﻮ ﻣﯽداﻧﯽ آﻪ ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪارم ﺗﺎ وارﺛﻢ ﺷﻮد و اﺧﺘﻴﺎر اﻣﻮاﻟﻢ در دﺳﺖ اﻳﻦ اﻟﻌﺎذار دﻣﺸﻘﯽ اﺳﺖ .ﭘﺲ اﻳﻦ اﺟﺮ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩای ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ؟ ﭼﻮن ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ ﻏﻼم ﻣﻦ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪام ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺻﺎﺣﺐ ﺛﺮوﺗﻢ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 4ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻏﻼم وارث ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺗﻮ ﺧﻮد ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﯽ داﺷﺖ و او وارث هﻤﻪ ﺛﺮوﺗﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 5ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺐ هﻨﮕﺎم اﺑﺮام را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن را ﺑﻨﮕﺮ و ﺑﺒﻴﻦ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺸﻤﺎری؟ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد6 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮام ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻋﺘﻤﺎد آﺮد و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ از او ﺧﺸﻨﻮد ﺷﺪﻩ ،او را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. 7ﺧﺪا ﺑﻪ اﺑﺮام ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاوﻧﺪی هﺴﺘﻢ آﻪ ﺗﻮ را از ﺷﻬﺮ اور آﻠﺪاﻧﻴﺎن ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺗﻮ دهﻢ«. 8اﻣﺎ اﺑﺮام در ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم آﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮاهﯽ داد؟« 9ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻣﺎدﻩء ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ،ﻳﮏ ﺑﺰ ﻣﺎدﻩء ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ،ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ،ﻳﮏ ﻗﻤﺮی و ﻳﮏ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﮕﻴﺮد10 ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﺮ ِﺑﺒُﺮد ،هﺮ آﺪام را از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ دو ﻧﺼﻒ آﻨﺪ و ﭘﺎرﻩهﺎی هﺮ آﺪام از ﺁﻧﻬﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ هﻢ ﺑﮕﺬارد؛ وﻟﯽ ﭘﺮﻧﺪﻩهﺎ را ﻧﺼﻒ ﻧﻜﻨﺪ. اﺑﺮام ﭼﻨﻴﻦ آﺮد 11و ﻻﺷﺨﻮرهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮ اﺟﺴﺎد ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻣﯽﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ،دور ﻧﻤﻮد. 12هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ،اﺑﺮام ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﻴﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ .در ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻮاب ،ﺗﺎرﻳﻜﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎآﯽ او را اﺣﺎﻃﻪ آﺮد. 13در ﺁن ﺣﺎل ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺑﺮام ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻣﺪت ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﺳﺎل در ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪای ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و ﻣﻮرد ﻇﻠﻢ و ﺳﺘﻢ ﻗﺮار ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ14 .وﻟﯽ ﻣﻦ ﺁن ﻣﻤﻠﻜﺖ را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺑﺎ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 13 اﻣﻮال زﻳﺎد از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ)15 .ﺗﻮ ﻧﻴﺰ در آﻤﺎل ﭘﻴﺮی در ﺁراﻣﺶ ﺧﻮاهﯽ ﻣُﺮد و دﻓﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺖ ﺧﻮاهﯽ ﭘﻴﻮﺳﺖ16 (.ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﭼﻬﺎر ﻧﺴﻞ ،ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎز ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺸﺖ ،زﻳﺮا ﺷﺮارت ﻗﻮم اﻣﻮری آﻪ در اﻳﻨﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،هﻨﻮز ﺑﻪ اوج ﺧﻮد ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ«. 17وﻗﺘﯽ ﺁﻓﺘﺎب ﻏﺮوب آﺮد و هﻮا ﺗﺎرﻳﮏ ﺷﺪ ،ﺗﻨﻮری ﭘُﺮ دود و ﻣﺸﻌﻠﯽ ﻓﺮوزان از وﺳﻂ ﭘﺎرﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﮔﺬﺷﺖ18 .ﺁن روز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ اﺑﺮام ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺖ و ﻓﺮﻣﻮد: »ﻣﻦ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را از ﻣﺮز ﻣﺼﺮ ﺗﺎ رود ﻓﺮات ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ19 ،و20و21ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻗﻮام ﻗﻴﻨﯽ، ِﻗِﻨﺰّی ،ﻗَﺪﻣﻮﻧﯽ ،ﺣﻴﺘّﯽ ،ﻓِﺮزّی ،رِﻓﺎﻳﯽ ،اَﻣﻮری، آَﻨﻌﺎﻧﯽ ،ﺟِﺮﺟﺎﺷﯽ و ﻳِﺒﻮﺳﯽ را«. هﺎﺟﺮ و اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ اﻣﺎ ﺳﺎرای زن اﺑﺮام ،ﺑﭽﻪدار ﻧﻤﯽﺷﺪ؛ ﭘﺲ 16او آﻨﻴﺰ ﻣﺼﺮی ﺧﻮد هﺎﺟﺮ را ﺑﻪ اﺑﺮام داد و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪادﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ آﻨﻴﺰ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮ ﺗﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁ َورَد «.اﺑﺮام ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺳﺎرای ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻤﻮد) .اﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎن دﻩ ﺳﺎل ﭘﺲ از ورود اﺑﺮام ﺑﻪ آﻨﻌﺎن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد4 (.اﺑﺮام ﺑﺎ هﺎﺟﺮ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ و او ﺁﺑﺴﺘﻦ ﮔﺮدﻳﺪ. هﺎﺟﺮ وﻗﺘﯽ درﻳﺎﻓﺖ آﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ اﺳﺖ ،ﻣﻐﺮور ﺷﺪ و از ﺁن ﭘﺲ ،ﺑﺎﻧﻮﻳﺶ ﺳﺎرای را ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻣﯽآﺮد. 5ﺳﺎرای ﺑﻪ اﺑﺮام ﮔﻔﺖ» :ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮﺳﺖ آﻪ اﻳﻦ آﻨﻴﺰ ﻣﺮا ﺣﻘﻴﺮ ﻣﯽﺷﻤﺎرد .ﺧﻮدم او را ﺑﻪ ﺗﻮ دادم ،وﻟﯽ از ﺁن ﻟﺤﻈﻪای آﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﺁﺑﺴﺘﻦ اﺳﺖ ،ﻣﺮا ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻣﯽآﻨﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدش ﺣﻖ ﻣﺮا از ﺗﻮ ﺑﮕﻴﺮد«. 6اﺑﺮام ﺟﻮاب داد» :او آﻨﻴﺰ ﺗﻮﺳﺖ ،هﺮ ﻃﻮر آﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﯽ ﺑﺎ او رﻓﺘﺎر آﻦ «.ﭘﺲ ﺳﺎرای ﺑﻨﺎی ﺑﺪرﻓﺘﺎری ﺑﺎ هﺎﺟﺮ را ﮔﺬاﺷﺖ و او از ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮار آﺮد. ء 7و8در ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺎﺟﺮ را ﻧﺰدﻳﮏ ء ﭼﺸﻤﻪای آﻪ ﺳﺮ راﻩ »ﺷﻮر« اﺳﺖ ،ﻳﺎﻓﺖ .ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ای هﺎﺟﺮ ،آﻨﻴﺰ ﺳﺎرای ،از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩای و ﺑﻪ آﺠﺎ ﻣﯽروی؟« ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ از ﺧﺎﻧﻪء ﺑﺎﻧﻮﻳﻢ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪام«. 9و10و11ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﺰد ﺑﺎﻧﻮی ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮد و ﻣﻄﻴﻊ او ﺑﺎش .ﻣﻦ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را ﺑﯽﺷﻤﺎر ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ .اﻳﻨﮏ ﺗﻮ ﺣﺎﻣﻠﻪ هﺴﺘﯽ ،و ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﯽ زاﻳﻴﺪ .ﻧﺎم او را اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪا ﻣﯽﺷﻨﻮد«( ﺑﮕﺬار ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻩ و ﻧﺎﻟﻪء ﺗﻮ را ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ. 12ﭘﺴﺮ ﺗﻮ وﺣﺸﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺑﺮادران ﺧﻮد ﺳﺮﺳﺎزﮔﺎری ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ .او ﺑﺮ ﺿﺪ هﻤﻪ و هﻤﻪ ﺑﺮ ﺿﺪ او ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد«. 13هﺎﺟﺮ ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺑﺮاﺳﺘﯽ ﺧﺪا را دﻳﺪم و زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪم؟« ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ ﺑﺎ او ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺖ اﻳﻞ رُﺋﯽ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﺗﻮ ﺧﺪاﻳﯽ هﺴﺘﯽ آﻪ »اَﻧ َ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ14 .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﭼﺎهﯽ آﻪ ﺑﻴﻦ ﺤﯽ رُﺋﯽ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﺎﻩ ﻗﺎدش و ﺑﺎرد اﺳﺖ »ﺑﺌﺮَﻟ َ ﺧﺪای زﻧﺪﻩای آﻪ ﻣﺮا ﻣﯽﺑﻴﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ. 15هﺎﺟﺮ ﺑﺮای اﺑﺮام ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و اﺑﺮام او را اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻧﺎﻣﻴﺪ16 .در اﻳﻦ زﻣﺎن اﺑﺮام هﺸﺘﺎد و ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد. وﻋﺪﻩ ﺗﻮﻟﺪ اﺳﺤﺎق وﻗﺘﯽ اﺑﺮام ﻧﻮد و ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او 17ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ هﺴﺘﻢ .از ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻦ و ﺁﻧﭽﻪ راﺳﺖ اﺳﺖ ﺑﺠﺎ ﺁور. 2ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم آﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را زﻳﺎد آﻨﻢ«. 3و4اﺑﺮام ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و ﺧﺪا ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم آﻪ ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﺴﻴﺎر از ﺗﻮ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورم. 5از اﻳﻦ ﭘﺲ ﻧﺎم ﺗﻮ اﺑﺮام ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد ،ﺑﻠﻜﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ؛* زﻳﺮا ﻣﻦ ﺗﻮ را ﭘﺪر ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﺴﻴﺎر ﻣﯽﺳﺎزم6 .ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را زﻳﺎد ﻣﯽآﻨﻢ و از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻠﺘﻬﺎ و ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽﺁورم7 .ﻣﻦ ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ و ﺑﻌﺪ از ﺗﻮ ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ ،ﻧﺴﻞاﻧﺪرﻧﺴﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽآﻨﻢ .ﻣﻦ ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ وﺧﺪای ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد. 8ﺗﻤﺎﻣﯽﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را آﻪ اآﻨﻮن در ﺁن ﻏﺮﻳﺐ هﺴﺘﯽ ،ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ و ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد«. * »اﺑﺮام« ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺪر ﺳﺮاﻓﺮاز« و »اﺑﺮاهﻴﻢ« ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺪر ﻗﻮﻣﻬﺎ«. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 9و10و11ﺧﺪا ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮد» :وﻇﻴﻔﻪء ﺗﻮ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺑﻌﺪ ،اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﻧﮕﺎﻩدارﻳﺪ .ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻧﺸﺎن دهﻨﺪ آﻪ ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ. »12هﺮ ﭘﺴﺮ هﺸﺖ روزﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺧﺎﻧﻪزاد و زرﺧﺮﻳﺪ هﻢ ﻣﯽﺷﻮد. 13هﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ و اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺑﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد از ﻋﻬﺪ ﺟﺎوداﻧﯽ ﻣﻦ14 .هﺮآﺲ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﻗﻮ ِم ﺧﻮد ﻃﺮد ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﺷﻜﺴﺘﻪ اﺳﺖ«. 15ﺧﺪا هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻣﺎ در ﺧﺼﻮص ﺳﺎرای ،زن ﺗﻮ :ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ دﻳﮕﺮ او را ﺳﺎرای ﻣﺨﻮان .ﻧﺎم او ﺳﺎرﻩ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺷﺎهﺰادﻩ«( ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد16 .ﻣﻦ او را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و از وی ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ .ﺑﻠﯽ، او را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و از او ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد .از ﻣﻴﺎن ﻓﺮزﻧﺪان ﺗﻮ ،ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ«. 17ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺳﺠﺪﻩ آﺮد و ﺧﻨﺪﻳﺪ و در دل ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺑﺮای ﻣﺮد ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﭘﺴﺮی ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮد و ﺳﺎرﻩ در ﻧﻮد ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺰاﻳﺪ؟« 18ﭘﺲ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻋﺮض آﺮد» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،هﻤﺎن اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ را ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺪار«. 19وﻟﯽ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺧﻮ ِد ﺳﺎرﻩ ﺑﺮای ﺗﻮ ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﺪ زاﻳﻴﺪ و ﺗﻮ ﻧﺎم او را اﺳﺤﺎق )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻨﺪﻩ«( ﺧﻮاهﯽ ﮔﺬاﺷﺖ .ﻣﻦ ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎ او و ﻧﺴﻞ وی ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺮﻗﺮار ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ20 .اﻣﺎ در ﻣﻮرد اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺗﻮ را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدم و او را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و ﻧﺴﻞ او را ﭼﻨﺎن زﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ آﺮد آﻪ ﻗﻮم ﺑﺰرﮔﯽ از او ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻳﺪ .دوازدﻩ اﻣﻴﺮ از ﻣﻴﺎن ﻓﺮزﻧﺪان او ﺑﺮﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﺎﺳﺖ21 .اﻣﺎ ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎ اﺳﺤﺎق آﻪ ﺳﺎرﻩ او را ﺳﺎل دﻳﮕﺮ در هﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮای ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ زاﻳﻴﺪ ،اﺳﺘﻮار ﻣﯽﺳﺎزم«. 22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪا از ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎد و از ﻧﺰد او رﻓﺖ23 .ﺳﭙﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ ،ﻓﺮزﻧﺪش اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ و ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮاﻧﯽ را آﻪ در ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻮدﻧﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺧﺘﻨﻪ آﺮد27-24 .در ﺁن زﻣﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ ﻧﻮد و ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ و اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺳﻴﺰدﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد .هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ در هﻤﺎن روز ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮاﻧﯽ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻮدﻧﺪ ،ﭼﻪ 14 ﺧﺎﻧﻪزاد و ﭼﻪ زرﺧﺮﻳﺪ ،ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ. وﻋﺪﻩء ﺗﻮﻟﺪ ﭘﺴﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺑﻠﻮﻃﺴﺘﺎن ﻣﻤﺮی 18ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺖ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ .ﺷﺮح واﻗﻌﻪ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ :اﺑﺮاهﻴﻢ در ﮔﺮﻣﺎی روز ﺑﺮ در ﺧﻴﻤﻪ ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد2 .ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ آﻪ ﺳﻪ ﻣﺮد ﺑﻄﺮﻓﺶ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ .از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺘﺎﻓﺖ. اﺑﺮاهﻴﻢ رو ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎدﻩ3 ،و4ﮔﻔﺖ» :ای ﺳَﺮوَران ،ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ اﻧﺪآﯽ ﺗﻮﻗﻒ آﺮدﻩ ،در زﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪ اﻳﻦ درﺧﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﻴﺪ .ﻣﻦ ﻣﯽروم و ﺑﺮای ﺷﺴﺘﻦ ﭘﺎهﺎی ﺷﻤﺎ ﺁب ﻣﯽﺁورم5 .ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻧﯽ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ ﺁورد ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﻗﻮت ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺧﻮد اداﻣﻪ دهﻴﺪ .ﺷﻤﺎ ﻣﻬﻤﺎن ﻣﻦ هﺴﺘﻴﺪ«. ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻜﻦ«. 6ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺳﺎرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﻋﺠﻠﻪ آﻦ! ﭼﻨﺪ ﻧﺎن از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺁردی آﻪ داری ء ﺑﭙﺰ7 «.ﺳﭙﺲ ﺧﻮدش ﺑﻄﺮف ﮔﻠﻪ دوﻳﺪﻩ ،ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮب ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻧﻮآﺮ ﺧﻮد داد ﺗﺎ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺁن را ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﺪ8 .ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻣﻘﺪاری آﺮﻩ و ﺷﻴﺮ و آﺒﺎب ﺑﺮای ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﺧﻮد ﺁورد و ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و درﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺑﻮدﻧﺪ، زﻳﺮ درﺧﺘﯽ در آﻨﺎر اﻳﺸﺎن اﻳﺴﺘﺎد. 9ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن از اﺑﺮاهﻴﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :هﻤﺴﺮت ﺳﺎرﻩ آﺠﺎﺳﺖ؟« ﺟﻮاب داد» :او در ﺧﻴﻤﻪ اﺳﺖ«. 10ﻳﻜﯽ از اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺳﺎل ﺑﻌﺪ در ﭼﻨﻴﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ و ﺳﺎرﻩ ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﺪ زاﻳﻴﺪ!« )ﺳﺎرﻩ ﭘﺸﺖ د ِر ﺧﻴﻤﻪ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﯽداد11 (.در ﺁن وﻗﺖ اﺑﺮاهﻴﻢ و ﺳﺎرﻩ هﺮ دو ﺑﺴﻴﺎر ﭘﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و دﻳﮕﺮ از ﺳﺎرﻩ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد آﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮزﻧﺪی ﺷﻮد. 12ﭘﺲ ﺳﺎرﻩ در دل ﺧﻮد ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ زﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻣﻦ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻮهﺮ ﭘﻴﺮی ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﭽﻪدار ﺷﻮد؟« 13ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺳﺎرﻩ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻔﺖ: ﺁﻳﺎ زﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﭽﻪدار ﺷﻮد؟ 14ﻣﮕﺮ آﺎری هﺴﺖ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 15 هﻤﺎﻧﻄﻮری آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ،در ﭼﻨﻴﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ و ﺳﺎرﻩ ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﺪ زاﻳﻴﺪ«. 15اﻣﺎ ﺳﺎرﻩ ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،اﻧﻜﺎر ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﻣﻦ ﻧﺨﻨﺪﻳﺪم!« ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺧﻨﺪﻳﺪی!« ﺷﻔﺎﻋﺖ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺮای ﺳﺪوم 16ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﺳﻪ ﻣﺮد ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم ﺑﺮوﻧﺪ و اﺑﺮاهﻴﻢ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را ﺑﺪرﻗﻪ آﻨﺪ17 .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻧﻘﺸﻪء ﺧﻮد را از اﺑﺮاهﻴﻢ ﭘﻨﻬﺎن آﻨﻢ؟ 18ﺣﺎل ء ﺁﻧﻜﻪ از وی ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرگ و ﻗﻮی ﭘﺪﻳﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ و هﻤﻪ ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺟﻬﺎن از او ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ19 .ﻣﻦ او را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩام ﺗﺎ ﻓﺮزﻧﺪان و اهﻞ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد را ﺗﻌﻠﻴﻢ دهﺪ آﻪ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ راﺳﺖ و درﺳﺖ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁورﻧﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻨﺪ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ او وﻋﺪﻩ دادﻩام ،اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻢ داد«. 20ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻓﺮﻳﺎد ﻋﻠﻴﻪ ﻇﻠ ِﻢ ﻣﺮدم ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و ﮔﻨﺎهﺎن اﻳﺸﺎن ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد ﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ21 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﯽروم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎدی آﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻦ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ ،رﺳﻴﺪﮔﯽ آﻨﻢ«. 22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن دو ﻧﻔﺮ ﺑﺠﺎﻧﺐ ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ، وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺰد اﺑﺮاهﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪ23 .اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺁﻳﺎ درﺳﺘﻜﺎران را ﺑﺎ ﺑﺪآﺎران ﺑﺎ هﻢ هﻼک ﻣﯽآﻨﯽ؟ 24ﺷﺎﻳﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺁدم درﺳﺘﻜﺎر در ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﺁﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﻬﺎ ،از ﻧﺎﺑﻮد آﺮدن ﺁﻧﺠﺎ ﺻﺮﻓﻨﻈﺮ ﻧﺨﻮاهﯽ آﺮد؟ 25ﻳﻘﻴﻦ دارم آﻪ ﺗﻮ درﺳﺘﻜﺎران را ﺑﺎ ﺑﺪآﺎران هﻼک ﻧﺨﻮاهﯽ ﻧﻤﻮد. ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ درﺳﺘﻜﺎران و ﺑﺪآﺎران ﻳﻜﺴﺎن رﻓﺘﺎر آﻨﯽ؟ ﺁﻳﺎ داور ﺗﻤﺎم ﺟﻬﺎن از روی ﻋﺪل و اﻧﺼﺎف داوری ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد؟« 26ﺧﺪاوﻧﺪ در ﭘﺎﺳﺦ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺁد ِم درﺳﺘﻜﺎر در ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم ﭘﻴﺪا آﻨﻢ ،ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﻬﺎ از ﻧﺎﺑﻮد آﺮدن ﺁﻧﺠﺎ ﺻﺮﻓﻨﻈﺮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. ﻦ ﻧﺎﭼﻴﺰ و ﺧﺎآﯽ اﺟﺎزﻩ 27اﺑﺮاهﻴﻢ ﻋﺮض آﺮد» :ﺑﻪ ﻣ ِ ﺑﺪﻩ ﺟﺴﺎرت آﺮدﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻢ آﻪ 28اﮔﺮ در ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم ﻓﻘﻂ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺁد ِم درﺳﺘﻜﺎر ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺁﻳﺎ ﺑﺮای ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ آﻤﺘﺮ ،ﺷﻬﺮ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﯽ آﺮد؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺁدم درﺳﺘﻜﺎر در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺁن را از ﺑﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺮد«. 29اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد اداﻣﻪ داد وﮔﻔﺖ» :ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ!« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ هﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺁﻧﺠﺎ را از ﺑﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺮد30 «.اﺑﺮاهﻴﻢ ﻋﺮض آﺮد» :ﺗﻤﻨﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻏﻀﺒﻨﺎک ﻧﺸﻮی و اﺟﺎزﻩ دهﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻮﻳﻢ .ﺷﺎﻳﺪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﯽ ﻧﻔﺮ ﭘﻴﺪا آﻨﯽ!« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﺳﯽ ﻧﻔﺮ ﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﻧﺪ ،ﻣﻦ ﺁﻧﺠﺎ را از ﺑﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺮد31 «.اﺑﺮاهﻴﻢ ﻋﺮض آﺮد: »ﺟﺴﺎرت ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺶ و اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺑﭙﺮﺳﻢ اﮔﺮ ﺑﻴﺴﺖ ﺁد ِم درﺳﺘﻜﺎر در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﻧﺪ ،ﺁﻳﺎ ﺑﺎز هﻢ ﺁﻧﺠﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﯽ آﺮد؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻔﺮ هﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺷﻬﺮ را ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد«. 32اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻋﺮض آﺮد» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﻏﻀﺒﺖ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﻧﺸﻮد! اﻳﻦ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﺆال ﻣﻦ اﺳﺖ .ﺷﺎﻳﺪ دﻩ ﻧﻔﺮ ﺁد ِم درﺳﺘﻜﺎر در ﺁن ﺷﻬﺮ ﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﻧﺪ!« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ دﻩ ﺁدم درﺳﺘﻜﺎر ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺷﻬﺮ را ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد«. 33ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ ،از ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺖ و اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪاش ﺑﺎزﮔﺸﺖ. ﺧﺮاﺑﯽ ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ ﻏﺮوب هﻤﺎن روز وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁن دو ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻪ 19دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻟﻮط در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد .ﺑﻤﺤﺾ ﻣﺸﺎهﺪﻩء ﺁﻧﻬﺎ ،از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺸﺎن ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ای ﺳَﺮوَران ،اﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺢ زود هﺮ ﻣﻨﺰل ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﻣﻬﻤﺎن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ .ﻓﺮدا ﺻﺒ ِ وﻗﺖ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺣﺮآﺖ آﻨﻴﺪ«. 2وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :در ﻣﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺷﺐ را ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﺮد«. 3ﻟﻮط ﺁﻧﻘﺪراﺻﺮار ﻧﻤﻮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ راﺿﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء وی رﻓﺘﻨﺪ .او ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﭘﺨﺖ و ﺷﺎم ﻣﻔﺼﻠﯽ ﺗﻬﻴﻪ دﻳﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد آﻪ ﺧﻮردﻧﺪ4 .ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺁﻣﺎدﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻨﺪ ،ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ ﺳﺪوم ،ﭘﻴﺮ و ﺟﻮان ،از ﮔﻮﺷﻪ و آﻨﺎر ﺷﻬﺮ ،ﻣﻨﺰل ﻟﻮط را ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻩ5 ،ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ» :ای ﻟﻮط ،ﺁن دو ﻣﺮد را آﻪ اﻣﺸﺐ ﻣﻬﻤﺎن ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ ،ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺠﺎوز آﻨﻴﻢ«. 6ﻟﻮط از ﻣﻨﺰل ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﺖ7 .او ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ: »دوﺳﺘﺎن ،ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﭼﻨﻴﻦ آﺎر زﺷﺘﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ. 8ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ،ﻣﻦ دو دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩ دارم .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ .هﺮ آﺎری آﻪ دﻟﺘﺎن ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻜﻨﻴﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ دو ﻣﺮد آﺎری ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ در ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ«. 9ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :از ﺳﺮ راﻩ ﻣﺎ آﻨﺎر ﺑﺮو! ﻣﺎ اﺟﺎزﻩ دادﻳﻢ در ﺷﻬﺮ ﻣﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮی و ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﺎ اﻣﺮ و ﻧﻬﯽ ﻣﯽآﻨﯽ .اﻻن ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺪﺗﺮ از ﺁن آﺎری آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻜﻨﻴﻢ ،ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻄﺮف ﻟﻮط ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻩ ،ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺷﻜﺴﺘﻦ در ﺧﺎﻧﻪء او ﻧﻤﻮدﻧﺪ10 .اﻣﺎ ﺁن دو ﻣﺮد دﺳﺖ ﺧﻮد را دراز آﺮدﻩ ،ﻟﻮط را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ آﺸﻴﺪﻧﺪ و در را ﺑﺴﺘﻨﺪ11 ،و ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻤﺎم ﻣﺮداﻧﯽ را آﻪ در ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،آﻮر آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ د ِر ﺧﺎﻧﻪ را ﭘﻴﺪا آﻨﻨﺪ. 12ﺁن دو ﻣﺮد از ﻟﻮط ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :در اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻗﻮم و ﺧﻮﻳﺶ داری؟ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان و داﻣﺎدان و هﺮ آﺴﯽ را آﻪ داری از اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮ13 .زﻳﺮا ﻣﺎ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را ﺗﻤﺎﻣًﺎ وﻳﺮان ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد .ﻓﺮﻳﺎد ﻋﻠﻴﻪ ﻇﻠ ِﻢ ﻣﺮد ِم اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺤﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﺳﻴﺪﻩ و او ﻣﺎ را ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺁن را وﻳﺮان آﻨﻴﻢ«. 14ﭘﺲ ﻟﻮط ﺑﺎ ﺷﺘﺎب رﻓﺖ و ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺰدان دﺧﺘﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﻋﺠﻠﻪ آﻨﻴﺪ! از ﺷﻬﺮ ﺑﮕﺮﻳﺰﻳﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺁن را وﻳﺮان آﻨﺪ!« وﻟﯽ اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺁﻣﺪ. 15ﺳﭙﻴﺪﻩ دم روز ﺑﻌﺪ ،ﺁن دو ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻟﻮط ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﻋﺠﻠﻪ آﻦ! هﻤﺴﺮ و دو دﺧﺘﺮت را آﻪ اﻳﻨﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﻻ ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﺎ ﻣﺮد ِم ﺑﺮدار و ﺗﺎ دﻳﺮ ﻧﺸﺪﻩ ﻓﺮار آﻦ وا ّ ﮔﻨﺎهﻜﺎر اﻳﻦ ﺷﻬﺮ هﻼک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ«. 16در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﻟﻮط درﻧﮓ ﻣﯽآﺮد ﺁن دو ﻣﺮد دﺳﺘﻬﺎی او و زن و دو دﺧﺘﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺟﺎی اﻣﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ ﺑﺮدﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ رﺣﻢ آﺮدﻩ ﺑﻮد. 16 17ﻳﻜﯽ از ﺁن دو ﻣﺮد ﺑﻪ ﻟﻮط ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮای ﻧﺠﺎت ﺟﺎن ﺧﻮد ﻓﺮار آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ هﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ﺑﺮوﻳﺪ ،ﭼﻮن اﮔﺮ در دﺷﺖ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ ﻣﺮﮔﺘﺎن ﺣﺘﻤﯽ اﺳﺖ«. 18ﻟﻮط ﺟﻮاب داد» :ای ﺳَﺮوَرم ،ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ از ﻣﺎ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﭼﻨﻴﻦ آﺎری ﺑﻜﻨﻴﻢ19 .و20ﺣﺎل آﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ در ﺣﻖ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﯽ آﺮدﻩ ،ﺟﺎﻧﻢ را ﻧﺠﺎت دادﻩاﻳﺪ ،ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺠﺎی ﻓﺮار ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ،ﺑﻪ ﺁن دهﻜﺪﻩء آﻮﭼﮏ ﺑﺮوم، زﻳﺮا ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ ﻗﺒﻞ از رﺳﻴﺪن ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن اﻳﻦ ﺑﻼ داﻣﻨﮕﻴﺮ ﻣﻦ ﺑﺸﻮد و ﺑﻤﻴﺮم .ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ اﻳﻦ دهﻜﺪﻩ ﭼﻘﺪر ﻧﺰدﻳﮏ و آﻮﭼﮏ اﺳﺖ! اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟ ﭘﺲ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮوم و در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻢ«. 21او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺧﻮاهﺶ ﺗﻮ را ﻣﯽﭘﺬﻳﺮم و ﺁن دهﻜﺪﻩ را ﺧﺮاب ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد22 .ﭘﺲ ﻋﺠﻠﻪ آﻦ! زﻳﺮا ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩای ،ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ آﺎری اﻧﺠﺎم دهﻢ) «.از ﺁن ﭘﺲ ﺁن دهﻜﺪﻩ را ﺻﻮﻏﺮ ﻳﻌﻨﯽ »آﻮﭼﮏ« ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ(. 23ﺁﻓﺘﺎب داﺷﺖ ﻃﻠﻮع ﻣﯽآﺮد آﻪ ﻟﻮط وارد ﺻﻮﻏﺮ ﺷﺪ24 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﺳﻤﺎن ﮔﻮﮔﺮد ﻣﺸﺘﻌﻞ ﺑﺮ ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ ﺑﺎراﻧﻴﺪ 25و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ هﻤﻪء ﺷﻬﺮهﺎ و دهﺎت ﺁن دﺷﺖ و ﺗﻤﺎم ﺳﻜﻨﻪ و ﻧﺒﺎﺗﺎت ﺁن ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﺮد. 26اﻣﺎ زن ﻟﻮط ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻧﮕﺎﻩ آﺮد و ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﻧﻤﮏ ﻣﺒﺪل ﮔﺮدﻳﺪ. 27اﺑﺮاهﻴﻢ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﺴﻮی ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﺷﺘﺎﻓﺖ28 .او ﺑﺴﻮی ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ و ﺁن دﺷﺖ ﻧﻈﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و دﻳﺪ آﻪ اﻳﻨﮏ دود از ﺁن ﺷﻬﺮهﺎ ﭼﻮن دود آﻮرﻩ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرود. 29هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺷﻬﺮهﺎی دﺷﺘﯽ را آﻪ ﻟﻮط در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺑﻮد ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽآﺮد ،دﻋﺎی اﺑﺮاهﻴﻢ را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﻟﻮط را از ﮔﺮداب ﻣﺮگ آﻪ ﺁن ﺷﻬﺮهﺎ را ﺑﻪ آﺎم ﺧﻮد آﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،رهﺎﻧﻴﺪ. ﻟﻮط و دﺧﺘﺮاﻧﺶ 30اﻣﺎ ﻟﻮط ﺗﺮﺳﻴﺪ در ﺻﻮﻏﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﭘﺲ ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺎ دو دﺧﺘﺮ ﺧﻮد ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن رﻓﺖ و در ﻏﺎری ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ31 .روزی دﺧﺘﺮ ﺑﺰرگ ﻟﻮط ﺑﻪ ﺧﻮاهﺮش ﮔﻔﺖ» :در ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﺮدی ﻳﺎﻓﺖ 17 ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ازدواج آﻨﺪ .ﭘﺪر ﻣﺎ هﻢ ﺑﺰودی ﭘﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و دﻳﮕﺮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﺴﻠﯽ از ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬارد32 .ﭘﺲ ﺑﻴﺎ ﺑﻪ او ﺷﺮاب ﺑﻨﻮﺷﺎﻧﻴﻢ و ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮﻳﻢ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻧﺴﻞ ﭘﺪرﻣﺎن را ﺣﻔﻆ آﻨﻴﻢ33 «.ﭘﺲ هﻤﺎن ﺷﺐ او را ﻣﺴﺖ آﺮدﻧﺪ و دﺧﺘﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﺎ ﭘﺪرش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ .اﻣﺎ ﻟﻮط از ﺧﻮاﺑﻴﺪن و ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻦ دﺧﺘﺮش ﺁﮔﺎﻩ ﻧﺸﺪ. 34ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،دﺧﺘﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮاهﺮ آﻮﭼﮏ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺑﺎ ﭘﺪرم هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪم .ﺑﻴﺎ ﺗﺎ اﻣﺸﺐ هﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ او ﺷﺮاب ﺑﻨﻮﺷﺎﻧﻴﻢ و اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﺗﻮ ﺑﺮو و ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮ ﺗﺎ ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻧﺴﻠﯽ از ﭘﺪرﻣﺎن ﻧﮕﻬﺪارﻳﻢ35 «.ﭘﺲ ﺁن ﺷﺐ دوﺑﺎرﻩ او را ﻣﺴﺖ آﺮدﻧﺪ و دﺧﺘﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ .اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﻟﻮط ﻣﺜﻞ دﻓﻌﻪء ﭘﻴﺶ ﭼﻴﺰی ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ36 .ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺁن دو دﺧﺘﺮ از ﭘﺪر ﺧﻮد ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻧﺪ37 .دﺧﺘﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و او را ﻣﻮﺁب* ﻧﺎﻣﻴﺪ) .ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻮﺁب از او ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪ38 (.دﺧﺘﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮ ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ وﻧﺎم او را ﺑِﻦﻋ ّﻤﯽ** ﮔﺬاﺷﺖ).ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻋﻤﻮن ازاو ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪ(. اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺑﻴﻤﻠﮏ ﮕﺐ آﻮچ ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ِﻧ ِ 20آﺮد و در ﺑﻴﻦ ﻗﺎدش و ﺷﻮر ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ. وﻗﺘﯽ او در ﺷﻬﺮ ﺟﺮار ﺑﻮد ،ﺳﺎرﻩ را ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد ﻣﻌﺮﻓﯽ آﺮد .ﭘﺲ اﺑﻴﻤﻠﮏ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺮار ،آﺴﺎﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺳﺎرﻩ را ﺑﻪ ﻗﺼﺮ وی ﺑﺒﺮﻧﺪ. 3اﻣﺎ هﻤﺎن ﺷﺐ ﺧﺪا در ﺧﻮاب ﺑﺮ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ، ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺧﻮاهﯽ ﻣُﺮد ،زﻳﺮا زن ﺷﻮهﺮداری را ﮔﺮﻓﺘﻪای«. 4اﺑﻴﻤﻠﮏ هﻨﻮز ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭘﺲ ﻋﺮض آﺮد» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﻣﻦ ﺑﯽﺗﻘﺼﻴﺮم .ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﻣﺮا و ﻗﻮﻣﻢ را ﺧﻮاهﯽ آﺸﺖ؟ 5ﺧﻮ ِد اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ آﻪ او ﺧﻮاهﺮش اﺳﺖ و ﺳﺎرﻩ هﻢ ﺳﺨﻦ او را ﺗﺼﺪﻳﻖ آﺮد و ﮔﻔﺖ آﻪ او ﺑﺮادرش ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﻣﻦ هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﻗﺼﺪ * »ﻣﻮﺁب« ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »از ﭘﺪر« ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ** »ﺑﻦ ﻋﻤّﯽ« ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﭘﺴﺮ ﻗﻮم ﻣﻦ« ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﺪی ﻧﺪاﺷﺘﻢ«. 6ﺧﺪا ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﻣﯽداﻧﻢ؛ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﺑﻮد آﻪ ﺗﻮ ر ا از ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎز داﺷﺘﻢ و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻢ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﺑﺰﻧﯽ. 7اآﻨﻮن اﻳﻦ زن را ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﺑﺎزﮔﺮدان .او ﻳﮏ ﻧﺒﯽ اﺳﺖ و ﺑﺮای ﺗﻮ دﻋﺎ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺗﻮ زﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﯽ ﻣﺎﻧﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ زن او را ﺑﺎزﻧﮕﺮداﻧﯽ ،ﺗﻮ و اهﻞ ﺧﺎﻧﻪات ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣُﺮد«. 8ﭘﺎدﺷﺎﻩ روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ درﺑﺎرﻳﺎن را ﺑﺤﻀﻮر ﻃﻠﺒﻴﺪ و ﺧﻮاﺑﯽ را آﻪ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد و هﻤﮕﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. 9و10ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،اﺑﺮاهﻴﻢ را ﺑﺤﻀﻮر ﺧﻮاﻧﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ آﺮدی؟ ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ آﺮدﻩ ﺑﻮدم آﻪ ﻣﺮا و ﻣﻤﻠﻜﺘﻢ را ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻋﻈﻴﻤﯽ دﭼﺎر ﺳﺎﺧﺘﯽ؟ هﻴﭻ آﺲ ﭼﻨﻴﻦ آﺎری ﻧﻤﯽآﺮد آﻪ ﺗﻮ آﺮدی .ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪی آﺮدی؟« 11و12اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻓﻜﺮ آﺮدم ﻣﺮدم اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺗﺮﺳﯽ از ﺧﺪا ﻧﺪارﻧﺪ و ﺑﺮای اﻳﻦ آﻪ هﻤﺴﺮم را ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻨﻨﺪ ،ﻣﺮا ﺧﻮاهﻨﺪ آﺸﺖ .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ،او ﺧﻮاهﺮ ﻧﺎﺗﻨﯽ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ هﺴﺖ .هﺮ دو از ﻳﮏ ﭘﺪر هﺴﺘﻴﻢ و ﻣﻦ او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ13 .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا از زادﮔﺎهﻢ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی دور و ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ،از ﺳﺎرﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﻳﻦ ﺧﻮﺑﯽ را در ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻜﻨﺪ آﻪ هﺮ ﺟﺎ ﺑﺮوﻳﻢ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺧﻮاهﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ«. 14ﭘﺲ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﮔﺎوان و ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و هﻤﺴﺮش ﺳﺎرﻩ را ﺑﻪ وی ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻴﺪ15 ،و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺮا ﺑﮕﺮد و هﺮ ﺟﺎ را آﻪ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪی ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﻦ16 «.ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺳﺎرﻩ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »هﺰار ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﺮادرت ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮد و ﻣﺮدم ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ اﻧﺼﺎف رﻓﺘﺎر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 17ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻧﺰد ﺧﺪا دﻋﺎ آﺮد و ﺧﺪا ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﺴﺮ و آﻨﻴﺰان او را ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺻﺎﺣﺐ اوﻻد ﺷﻮﻧﺪ؛ 18زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ آﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ، ﺳﺎرﻩ زن اﺑﺮاهﻴﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،هﻤﻪء زﻧﺎﻧﺶ را ﻧﺎزا ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 18 ﺗﻮﻟﺪ اﺳﺤﺎق ء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وﻋﺪﻩ ﺧﻮد وﻓﺎ آﺮد و ﺳﺎرﻩ در 21زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺮر ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﺑﺮای اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺳﻦ ﭘﻴﺮی ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ. 3اﺑﺮاهﻴﻢ ﭘﺴﺮش را اِﺳﺤﺎق )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻨﺪﻩ«( ﻧﺎم ﻧﻬﺎد. 4و5او ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا اﺳﺤﺎق را هﺸﺖ روز ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪش ﺧﺘﻨﻪ آﺮد .هﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟ ِﺪ اﺳﺤﺎق ،اﺑﺮاهﻴﻢ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد. 6ﺳﺎرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﺑﺮاﻳﻢ ﺧﻨﺪﻩ و ﺷﺎدی ﺁوردﻩ اﺳﺖ. هﺮ آﺲ ﺧﺒﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﺴﺮم را ﺑﺸﻨﻮد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﺎدی ﺧﻮاهﺪ ء آﺮد7 .ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﺎور ﻣﯽآﺮد آﻪ روزی ﻣﻦ ﺑﭽﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ را ﺷﻴﺮ ﺑﺪهﻢ؟ وﻟﯽ اآﻨﻮن ﺑﺮای اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺳﻦ ﭘﻴﺮی او ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪﻩام!« 8اﺳﺤﺎق ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ،از ﺷﻴﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ و اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺟﺸﻦ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮﭘﺎ آﺮد. هﺎﺟﺮ و اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ از ﺧﺎﻧﻪ راﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ 9ﻳﮏ روز ﺳﺎرﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ آﻪ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ هﺎﺟﺮ ﻣﺼﺮی ،اﺳﺤﺎق را اذﻳﺖ ﻣﯽآﻨﺪ10 .ﭘﺲ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ آﻨﻴﺰ و ﭘﺴﺮش را از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون آﻦ، زﻳﺮا اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺑﺎ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ اﺳﺤﺎق وارث ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد11 «.اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺑﺮاهﻴﻢ را ﺑﺴﻴﺎر رﻧﺠﺎﻧﺪ ،ﭼﻮن اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮ او ﺑﻮد. 12اﻣﺎ ﺧﺪا ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮد» :درﺑﺎرﻩء ﭘﺴﺮ وآﻨﻴﺰت ﺁزردﻩ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺒﺎش .ﺁﻧﭽﻪ ﺳﺎرﻩ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ، زﻳﺮا ﺗﻮﺳﻂ اﺳﺤﺎق اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮﺻﺎﺣﺐ ﻧﺴﻠﯽ ﻣﯽﺷﻮی آﻪ وﻋﺪﻩاش را ﺑﻪ ﺗﻮ دادﻩام13 .از ﭘﺴﺮ ﺁن آﻨﻴﺰ هﻢ ﻗﻮﻣﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد ،ﭼﻮن او ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮ ﺗﻮﺳﺖ«. 14ﭘﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ وﻧﺎن و ﻣﺸﻜﯽ ﭘُﺮ از ﺁب ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺮ دوش هﺎﺟﺮ ﮔﺬاﺷﺖ ،و او را ﺑﺎ ﺷﺒَﻊ رﻓﺖ و ﭘﺴﺮ رواﻧﻪ ﺳﺎﺧﺖ .هﺎﺟﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺌﺮ ِ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮﮔﺮدان ﺷﺪ15 .وﻗﺘﯽ ﺁب ﻣﺸﮏ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ، هﺎﺟﺮ ﭘﺴﺮش را زﻳﺮ ﺑﻮﺗﻪهﺎ ﮔﺬاﺷﺖ 16و ﺧﻮد ﺣﺪود ﺻﺪ ﻣﺘﺮ دورﺗﺮ از او ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ: »ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ ﻧﺎﻇﺮ ﻣﺮگ ﻓﺮزﻧﺪم ﺑﺎﺷﻢ «.و زارزار ﺑﮕﺮﻳﺴﺖ. ء 17ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪهﺎی ﭘﺴﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮد و ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪا از ﺁﺳﻤﺎن هﺎﺟﺮ را ﻧﺪا دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ای هﺎﺟﺮ ،ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﻧﺘﺮس! زﻳﺮا ﺧﺪا ﻧﺎﻟﻪهﺎی ﭘﺴﺮت را ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ. 18ﺑﺮو و او را ﺑﺮدار و در ﺁﻏﻮش ﺑﮕﻴﺮ .ﻣﻦ ﻗﻮم ﺑﺰرﮔﯽ از او ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد19 «.ﺳﭙﺲ ﺧﺪا ﭼﺸﻤﺎن هﺎﺟﺮ را ﮔﺸﻮد و او ﭼﺎﻩ ﺁﺑﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪ .ﭘﺲ ﺑﻄﺮف ﭼﺎﻩ رﻓﺘﻪ ،ﻣﺸﮏ را ﭘﺮ از ﺁب آﺮد و ﺑﻪ ﭘﺴﺮش ﻧﻮﺷﺎﻧﻴﺪ. ن ﻓﺎران ﺑﺰرگ 20و21و ﺧﺪا ﺑﺎ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺑﻮد و او در ﺑﻴﺎﺑﺎ ِ ﺷﺪﻩ ،در ﺗﻴﺮاﻧﺪازی ﻣﺎهﺮ ﮔﺸﺖ و ﻣﺎدرش دﺧﺘﺮی از ﻣﺼﺮ ﺑﺮای او ﮔﺮﻓﺖ. ﻋﻬﺪ ﺑﻴﻦ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺑﻴﻤﻠﮏ ﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎهﺶ 22در ﺁن زﻣﺎن اﺑﻴﻤﻠ ِ ﻓﻴﻜﻮل ﻧﺰد اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا در ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽآﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ! 23اآﻨﻮن ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪا ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد آﻦ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﻓﺮزﻧﺪان و ﻧﻮادﻩهﺎی ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻜﻨﯽ و هﻤﺎﻧﻄﻮری آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ رﻓﺘﺎر آﺮدﻩام ،ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﻦ و ﻣﻤﻠﻜﺘﻢ آﻪ در ﺁن ﺳﺎآﻨﯽ ،ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﺎﻳﯽ«. 24اﺑﺮاهﻴﻢ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻣﯽﺧﻮرم ﭼﻨﺎن آﻪ ﮔﻔﺘﻴﺪ رﻓﺘﺎر آﻨﻢ«. 25ﺳﭙﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ درﺑﺎرﻩء ﭼﺎ ِﻩ ﺁﺑﯽ آﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ زور از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻧﺰد وی ﺷﻜﺎﻳﺖ ﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎری اﺳﺖ آﺮد26 .اﺑﻴﻤﻠ ِ آﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﯽﺷﻨﻮم و ﻧﻤﯽداﻧﻢ آﺪام ﻳﮏ از ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاراﻧﻢ در اﻳﻦ آﺎر ﻣﻘﺼﺮ اﺳﺖ .ﭼﺮا ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺪادی؟« 27ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﮔﺎواﻧﯽ ﺑﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ داد و ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﻨﺪ28 .ﺳﭙﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ هﻔﺖ ﺑﺮﻩ از ﮔﻠﻪ ﺟﺪا ﺳﺎﺧﺖ29 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا اﻳﻦ آﺎر را ﻣﯽآﻨﯽ؟« 30اﺑﺮاهﻴﻢ ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﻳﻨﻬﺎ هﺪاﻳﺎﻳﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ن ﻣﻦ اﺳﺖ«. ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ هﻤﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ اﻳﻦ ﭼﺎﻩ از ﺁ ِ 31از ﺁن ﭘﺲ اﻳﻦ ﭼﺎﻩ ،ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﺎﻩ ﺳﻮﮔﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 19 32ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﻴﻤﻠﮏ و ﻓﻴﻜﻮل ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎهﺶ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ33 .اﺑﺮاهﻴﻢ در آﻨﺎر ﺁن ﭼﺎﻩ درﺧﺖ ﮔﺰی آﺎﺷﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺑﺪی را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﻮد34 .اﺑﺮاهﻴﻢ ﻣﺪت زﻳﺎدی در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد. اﻣﺘﺤﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ ﻣﺪﺗﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﺪا ﺧﻮاﺳﺖ اﺑﺮاهﻴﻢ را 22اﻣﺘﺤﺎن آﻨﺪ .ﭘﺲ او را ﻧﺪا داد» :ای اﺑﺮاهﻴﻢ!« اﺑﺮاهﻴﻢ ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ،ﺧﺪاوﻧﺪا !« 2ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﻳﮕﺎﻧﻪ ﭘﺴﺮت ﻳﻌﻨﯽ اﺳﺤﺎق را آﻪ ﺑﺴﻴﺎر دوﺳﺘﺶ ﻣﯽداری ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮرﻳﺎ ﺑﺮو و در ﺁﻧﺠﺎ وی را ﺑﺮ ﻳﻜﯽ از آﻮهﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ داد ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ!« 3اﺑﺮاهﻴﻢ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻣﻘﺪاری هﻴﺰم ﺟﻬﺖ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮد ،اﻻغ ﺧﻮد را ﭘﺎﻻن آﺮد و ﭘﺴﺮش اﺳﺤﺎق و دو ﻧﻔﺮ از ﻧﻮآﺮاﻧﺶ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﺑﺴﻮی ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،رواﻧﻪ ﺷﺪ. 4ﭘﺲ از ﺳﻪ روز راﻩ ،اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁن ﻣﻜﺎن را از دور دﻳﺪ5 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ در اﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺶ اﻻغ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ و ﭘﺴﺮم ﺑﻪ ﺁن ﻣﻜﺎن رﻓﺘﻪ ،ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﻢ و ﻧﺰد ﺷﻤﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ«. 6اﺑﺮاهﻴﻢ هﻴﺰﻣﯽ را آﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮدوش اﺳﺤﺎق ﮔﺬاﺷﺖ و ﺧﻮدش آﺎرد و وﺳﻴﻠﻪای را آﻪ ﺑﺎ ﺁن ﺁﺗﺶ روﺷﻦ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ هﻢ رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 7اﺳﺤﺎق ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺪر ،ﻣﺎ هﻴﺰم و ﺁﺗﺶ ﺑﺎ ﺧﻮد دارﻳﻢ، اﻣﺎ ﺑﺮﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺠﺎﺳﺖ؟« ء 8اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﺧﺪا ﺑﺮﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻣﻬﻴﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ «.و هﺮ دو ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ. 9وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ ،اﺑﺮاهﻴﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ،هﻴﺰم را ﺑﺮ ﺁن ﻧﻬﺎد و اﺳﺤﺎق را ﺑﺴﺘﻪ او را ﺑﺮ هﻴﺰم ﮔﺬاﺷﺖ. 10ﺳﭙﺲ او آﺎرد را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد ﺗﺎ اﺳﺤﺎق را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ. 11در هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ،ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﺳﻤﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ را ﺻﺪا زدﻩ ﮔﻔﺖ» :اﺑﺮاهﻴﻢ! اﺑﺮاهﻴﻢ!« او ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ﺧﺪاوﻧﺪا !« 12ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ» :آﺎرد را ﺑﺮزﻣﻴﻦ ﺑﮕﺬار و ﺑﻪ ﭘﺴﺮت ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺎن .اﻻن داﻧﺴﺘﻢ آﻪ ﻣﻄﻴﻊ ﺧﺪا هﺴﺘﯽ ،زﻳﺮا ﻳﮕﺎﻧﻪ ﭘﺴﺮت را از او درﻳﻎ ﻧﺪاﺷﺘﯽ«. 13ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮاهﻴﻢ ﻗﻮﭼﯽ را دﻳﺪ آﻪ ﺷﺎﺧﻬﺎﻳﺶ در ﺑﻮﺗﻪای ﮔﻴﺮ آﺮدﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ رﻓﺘﻪ ﻗﻮچ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺁن را در ﻋﻮض ﭘﺴﺮ ﺧﻮد ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد14 .اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁن ﻣﻜﺎن را »ﻳﻬﻮﻩ ﻳﺮی« )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺪارک ﻣﯽﺑﻴﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻧﺎم ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ. 15ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﺳﻤﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ را ﺻﺪا زدﻩ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ»16 :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ﺑﻪ ذات ﺧﻮد ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩام آﻪ ﭼﻮن ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﺮدی و ﺣﺘﯽ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﭘﺴﺮت را از ﻣﻦ درﻳﻎ ﻧﺪاﺷﺘﯽ17 ،ﺗﻮ را ﭼﻨﺎن ﺑﺮآﺖ دهﻢ آﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن و ﺷﻨﻬﺎی درﻳﺎ ﺑﯽﺷﻤﺎر ﮔﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩ18 ،ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮآﺖ هﻤﻪء ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺟﻬﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺸﺖ ،زﻳﺮا ﺗﻮ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩای19 «.ﭘﺲ اﻳﺸﺎن ﺷﺒَﻊ ﻧﺰد ﻧﻮآﺮان ﺑﺎز ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﺴﻮی ﻣﻨﺰل ﺧﻮد در ﺑﺌﺮ ِ ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ. ﻧﺴﻞ ﻧﺎﺣﻮر 23-20ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ،ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ ِﻣ ْﻠﻜَﻪ هﻤﺴﺮ ﻧﺎﺣﻮر ﺑﺮادر اﺑﺮاهﻴﻢ ،هﺸﺖ ﭘﺴﺮ زاﻳﻴﺪﻩ اﺳﺖ. اﺳﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد :ﭘﺴﺮ ارﺷﺪش ﻋﻮص ،و ﺑﻌﺪ ﺑﻮز ،ﻗﻤﻮﺋﻴﻞ )ﭘﺪر ارام( ،آﺎﺳﺪ ،ﺣﺰو ،ﻓﻠﺪاش، ﻳﺪﻻف و ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ )ﭘﺪر رﺑﻜﺎ(24 .ﻧﺎﺣﻮر هﻤﭽﻨﻴﻦ از آﻨﻴﺰ ﺧﻮد ﺑﻪ اﺳﻢ رﺋﻮﻣﻪ ،ﭼﻬﺎر ﻓﺮزﻧﺪ دﻳﮕﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻃﺎﺑﺢ ،ﺟﺎﺣﻢ ،ﺗﺎﺣﺶ و ﻣﻌﻜﻪ. ﻣﺮگ ﺳﺎرﻩ ﺳﺎرﻩ در ﺳﻦ ﺻﺪوﺑﻴﺴﺖ و هﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ در 23ﺣﺒﺮون واﻗﻊ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن درﮔﺬﺷﺖ و اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای او ﺳﻮﮔﻮاری آﺮد3 .ﺳﭙﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ از آﻨﺎر ﺑﺪن ﺑﯽﺟﺎن ﺳﺎرﻩ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺣﻴ ّﺘﯽ ﮔﻔﺖ: »4ﻣﻦ در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻏﺮﻳﺐ و ﻣﻬﻤﺎﻧﻢ و ﺟﺎﻳﯽ ﻧﺪارم هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را دﻓﻦ آﻨﻢ .ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﻗﻄﻌﻪ ﭘﻴﺪاﻳﺶ زﻣﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ ﺗﺎ زن ﺧﻮد را در ﺁن ﺑﻪ ﺧﺎک ﺑﺴﭙﺎرم«. 5و6ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺷﻤﺎ ﺳَﺮوَر ﻣﺎ هﺴﺘﻴﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را در ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻘﺒﺮﻩء ﻣﺎ دﻓﻦ آﻨﻴﺪ .هﻴﭻ ﻳﮏ از ﻣﺎ ﻣﻘﺒﺮﻩء ﺧﻮد را از ﺷﻤﺎ درﻳﻎ ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ«. 7و8اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل آﻪ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﻴﺪ هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را در اﻳﻨﺠﺎ دﻓﻦ آﻨﻢ، ﺗﻤﻨﺎ دارم ﺑﻪ ﻋﻔﺮون ﭘﺴﺮ ﺻﻮﺣﺎر ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ 9ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ را آﻪ در اﻧﺘﻬﺎی ﻣﺰرﻋﻪء اوﺳﺖ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﺮوﺷﺪ .اﻟﺒﺘﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺁن را ﺗﻤﺎم و آﻤﺎل ﺧﻮاهﻢ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺁن ﻏﺎر ،ﻣﻘﺒﺮﻩء ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. ء 10ﻋﻔﺮون در ﺣﻀﻮر ﻣﺮدم ﺣﻴّﺘﯽ آﻪ در دروازﻩ ﺷﻬﺮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ»11 :ای ﺳَﺮوَرم ،ﻣﻦ ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ و ﻣﺰرﻋﻪ را در ﺣﻀﻮر اﻳﻦ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ .ﺑﺮوﻳﺪ و هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را در ﺁن دﻓﻦ آﻨﻴﺪ«. 12اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﻴ ّﺘﯽهﺎ ﺳﺮ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻓﺮود ﺁورد13 ،و در ﺣﻀﻮر هﻤﻪ ﺑﻪ ﻋﻔﺮون ﮔﻔﺖ: »اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺁن را از ﺗﻮ ﺧﺮﻳﺪاری ﻧﻤﺎﻳﻢ .ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺑﻬﺎی ﻣﺰرﻋﻪ را ﻣﯽﭘﺮدازم و ﺑﻌﺪ هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را در ﺁن دﻓﻦ ﻣﯽآﻨﻢ«. 14و15ﻋﻔﺮون ﮔﻔﺖ» :ای ﺳﺮورم ،ﻗﻴﻤﺖ ﺁن ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ اﺳﺖ؛ وﻟﯽ اﻳﻦ ﻣﺒﻠﻎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دوﺳﺘﯽ ﻣﺎ ﭼﻪ ارزﺷﯽ دارد؟ ﺑﺮوﻳﺪ و هﻤﺴﺮ ﺧﻮد را در ﺁن دﻓﻦ آﻨﻴﺪ16 «.ﭘﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﻋﻔﺮون در ﺣﻀﻮر هﻤﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺗﻤﺎم و آﻤﺎل ﺑﻪ وی ﭘﺮداﺧﺖ. 17اﻳﻦ اﺳﺖ ﻣﺸﺨﺼﺎت زﻣﻴﻨﯽ آﻪاﺑﺮاهﻴﻢﺧﺮﻳﺪ: ﻣﺰرﻋﻪ ﻋﻔﺮون واﻗﻊ در ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣِﻠﮏ ﻣﻤﺮی ﺑﺎ ﻏﺎری آﻪ در اﻧﺘﻬﺎی ﻣﺰرﻋﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺗﻤﺎﻣﯽ درﺧﺘﻬﺎی ﺁن18 .اﻳﻦ ﻣﺰرﻋﻪ و ﻏﺎری آﻪ در ﺁن ﺑﻮد در ﺣﻀﻮرﻣﺮدم ﺣﻴ ّﺘﯽ آﻪ در دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺁﻣﺪ19 .و20ﭘﺲ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺳﺎرﻩ را در ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ آﻪ ﺁن را از ﻣﺮدم ﺣﻴ ّﺘﯽ ﺑﻌﻨﻮان ﻣﻘﺒﺮﻩء ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺧﻮد ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،دﻓﻦ آﺮد. اﺳﺤﺎق و رﺑﻜﺎ 20 اﺑﺮاهﻴﻢ اآﻨﻮن ﻣﺮدی ﺑﻮد ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺎﻟﺨﻮردﻩ 24و ﺧﺪاوﻧﺪ او را از هﺮ ﻟﺤﺎظ ﺑﺮآﺖ دادﻩ ﺑﻮد2 .و3روزی اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد آﻪ رﺋﻴﺲ ﻧﻮآﺮاﻧﺶ ﺑﻮد ،ﮔﻔﺖ» :دﺳﺘﺖ را زﻳﺮ ران ﻣﻦ ﺑﮕﺬار و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮر آﻪ ﻧﮕﺬاری ﭘﺴﺮم ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از دﺧﺘﺮان آﻨﻌﺎﻧﯽ اﻳﻨﺠﺎ ازدواج آﻨﺪ4 .ﺑﻪ زادﮔﺎهﻢ ﻧﺰد ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪاﻧﻢ ﺑﺮو و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای اﺳﺤﺎق هﻤﺴﺮی اﻧﺘﺨﺎب آﻦ«. 5ﻧﺎﻇﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﮔﺮ هﻴﭻ دﺧﺘﺮی ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺪ زادﮔﺎﻩ ﺧﻮد را ﺗﺮک آﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ دﻳﺎر ﺑﻴﺎﻳﺪ ،ﺁن وﻗﺖ ﭼﻪ؟ در ﺁﻧﺼﻮرت ﺁﻳﺎ اﺳﺤﺎق را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮم؟« 6اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻜﻦ! 7ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ وﻻﻳﺖ و ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪریام را ﺗﺮک آﻨﻢ و وﻋﺪﻩ داد آﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ ﺑﻪ ﻣِﻠﻜﻴﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ .ﭘﺲ ﺧﻮ ِد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ روی ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ ﺧﻮاهﺪ داد آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ هﻤﺴﺮی ﺑﺮای ﭘﺴﺮم اﺳﺤﺎق ﺑﻴﺎﺑﯽ و هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﻴﺎوری8 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺁن دﺧﺘﺮ ﻧﺨﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ ،ﺗﻮ از اﻳﻦ ﻗﺴﻢ ﺁزاد هﺴﺘﯽ .وﻟﯽ ﺑﻪ هﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭘﺴﺮم را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮی«. 9ﭘﺲ ﻧﺎﻇﺮ دﺳﺘﺶ را زﻳﺮ ران ﺳَﺮور ﺧﻮد اﺑﺮاهﻴﻢ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد آﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر او ﻋﻤﻞ آﻨﺪ. 10او ﺑﺎ دﻩ ﺷﺘﺮ از ﺷﺘﺮان اﺑﺮاهﻴﻢ و ﻣﻘﺪاری هﺪاﻳﺎ از ل ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮی آﻪ ل او ﺑﺴﻮی ﺷﻤﺎ ِ اﻣﻮا ِ ﻧﺎﺣﻮر در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ،رهﺴﭙﺎر ﺷﺪ11 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ رﺳﻴﺪ ،ﺷﺘﺮهﺎ را در ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ ،در آﻨﺎر ﭼﺎﻩ ﺁﺑﯽ ﺧﻮاﺑﺎﻧﻴﺪ .ﻧﺰدﻳﮏ ﻏﺮوب آﻪ زﻧﺎن ﺑﺮای آﺸﻴﺪن ﺁب ﺑﻪ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ12 ،او ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد: »ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺳَﺮوَر ﻣﻦ اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺮورم ﻟﻄﻒ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ،ﻣﺮا ﻳﺎری دهﯽ ﺗﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪء او را ﺑﺮﺁورم13 .اﻳﻨﮏ ﻣﻦ در آﻨﺎر اﻳﻦ ﭼﺎﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻩام و دﺧﺘﺮان ﺷﻬﺮﺑﺮای ﺑﺮدن ﺁب ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ14 .ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﺎن ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ" :ﺳﺒﻮی ﺧﻮد را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺁب ﺑﻨﻮﺷﻢ ".اﮔﺮ ﺁن دﺧﺘﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ: "ﺑﻨﻮش و ﻣﻦ ﺷﺘﺮاﻧﺖ را ﻧﻴﺰ ﺳﻴﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد"، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮاهﻢ داﻧﺴﺖ آﻪ او هﻤﺎن دﺧﺘﺮی اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ 21 ﺑﺮای اﺳﺤﺎق در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪای و ﺳﺮورم را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺧﻮﻳﺶ ﻗﺮار دادﻩای«. 15و16در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﻧﺎﻇﺮ هﻨﻮز ﻣﺸﻐﻮل راز و ﻧﻴﺎز ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ،دﺧﺘﺮ زﻳﺒﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ِرﺑِﻜﺎ آﻪ ﺳﺒﻮﻳﯽ ﺑﺮ دوش داﺷﺖ ،ﺳﺮ رﺳﻴﺪ و ﺁن را از ﺁب ﭼﺎﻩ ﭘُﺮ آﺮد. )رﺑﻜﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ و ﻧﻮﻩء ﻧﺎﺣﻮر و ﻣِﻠﻜﻪ ﺑﻮد و ﻧﺎﺣﻮر ﺑﺮادر اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻮد17 (.ﻧﺎﻇﺮ ﻧﺰد او ﺷﺘﺎﻓﺖ و از وی ﺁب ﺧﻮاﺳﺖ18 .دﺧﺘﺮ ﮔﻔﺖ» :ﺳَﺮوَرم ،ﺑﻨﻮش!« و ﻓﻮری ﺳﺒﻮی ﺧﻮد را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁورد و او ﻧﻮﺷﻴﺪ19 .ﺳﭙﺲ اﻓﺰود: »ﺷﺘﺮاﻧﺖ را ﻧﻴﺰ ﺳﻴﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد20 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁب را در ﺁﺑﺸﺨﻮر رﻳﺨﺖ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻄﺮف ﭼﺎﻩ دوﻳﺪ و ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﺷﺘﺮهﺎ ﺁب آﺸﻴﺪ21 .ﻧﺎﻇﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ او دوﺧﺘﻪ ،ﭼﻴﺰی ﻧﻤﯽﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ او را در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ آﺎﻣﻴﺎب ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. 22ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ رﺑﻜﺎ ﺷﺘﺮهﺎ را ﺳﻴﺮاب ﻧﻤﻮد ،ﻧﺎﻇﺮ ﻳﮏ ﺣﻠﻘﻪء ﻃﻼ ﺑﻪ وزن ﻧﻴﻢ ﻣﺜﻘﺎل و ﻳﮏ ﺟﻔﺖ اﻟﻨﮕﻮی ﻃﻼ ﺑﻪ وزن دﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﺑﻪ او دادﻩ ،ﮔﻔﺖ»23 :ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ دﺧﺘﺮ آﻪ هﺴﺘﯽ؟ ﺁﻳﺎ در ﻣﻨﺰل ﭘﺪرت ﺟﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ هﺴﺖ ﺗﺎ ﺷﺐ را ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺒﺮﻳﻢ؟« ء 24او در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ و ﻧﻮﻩ ﻧﺎﺣﻮر و ﻣِﻠﻜﻪ هﺴﺘﻢ25 .ﺑﻠﯽ ،ﻣﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ و ﺷﺘﺮهﺎﻳﺘﺎن ﺟﺎ و ﺧﻮراک آﺎﻓﯽ دارﻳﻢ«. 27 26ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﻣﺮد ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺠﺪﻩ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺳَﺮوَرم اﺑﺮاهﻴﻢ ،از ﺗﻮ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰارم آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او اﻣﻴﻦ و ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮدﻩای و ﻣﺮا در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ هﺪاﻳﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻧﺰد ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺳﺮورم ﺁوردی«. 28ﭘﺲ ﺁن دﺧﺘﺮ دوان دوان رﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ اهﻞ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺧﺒﺮ داد29 .و30وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺮادرش ﻻﺑﺎن ﺣﻠﻘﻪ و اﻟﻨﮕﻮهﺎ را ﺑﺮ دﺳﺖ ﺧﻮاهﺮش دﻳﺪ و از ﺟﺮﻳﺎن اﻣﺮ ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪ ،ﻧﺰد ﻧﺎﻇﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ آﻪ هﻨﻮز آﻨﺎر ﭼﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﺷﺘﺮهﺎﻳﺶ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ»31 :ای آﻪ ﺑﺮآﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﺗﻮﺳﺖ ،ﭼﺮا اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩای؟ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﻣﺎ ﺑﻴﺎ .ﻣﺎ ﺑﺮای ﺗﻮ و ﺷﺘﺮهﺎﻳﺖ ﺟﺎ ﺁﻣﺎدﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ«. 32ﭘﺲ ﺁن ﻣﺮد ﺑﺎ ﻻﺑﺎن ﺑﻪ ﻣﻨﺰل رﻓﺖ و ﻻﺑﺎن ﺑﺎر ﺷﺘﺮهﺎ را ﺑﺎز آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ آﺎﻩ و ﻋﻠﻒ داد .ﺳﭙﺲ ﺑﺮای ﺧﺎدم اﺑﺮاهﻴﻢ و اﻓﺮادش ﺁب ﺁورد ﺗﺎ ﭘﺎهﺎی ﺧﻮد ﭘﻴﺪاﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ33 .وﻗﺘﯽ ﻏﺬا را ﺁوردﻧﺪ ،ﺧﺎدم اﺑﺮاهﻴﻢ ﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ ﻣﻘﺼﻮد ﺧﻮد را از ﺁﻣﺪن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﮕﻮﻳﻢ ﻟﺐ ﺑﻪ ﻏﺬا ﻧﺨﻮاهﻢ زد«. ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﮕﻮ«. 34ﻧﺎﻇﺮ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺧﺎدم اﺑﺮاهﻴﻢ هﺴﺘﻢ35 .ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ و او ﻣﺮدی ﺑﺰرگ و ﻣﻌﺮوف ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ ،ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩء ﺑﺴﻴﺎر ،ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ،و ﺷﺘﺮهﺎ و اﻻﻏﻬﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ دادﻩ اﺳﺖ36 .ﺳﺎرﻩ هﻤﺴﺮ ﺳﺮورم در ﺳﻦ ﭘﻴﺮی ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ ،و ﺳﺮورم ﺗﻤﺎم داراﻳﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﺴﺮش ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ37 .ﺳﺮورم ﻣﺮا ﻗﺴﻢ دادﻩ آﻪ از دﺧﺘﺮان آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﭘﺴﺮش زن ﻧﮕﻴﺮم، 38ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺰد ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪریاش ﺁﻣﺪﻩ، زﻧﯽ ﺑﺮای او اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻢ39 .ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺮورم ﮔﻔﺘﻢ: "ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺘﻮاﻧﻢ دﺧﺘﺮی ﭘﻴﺪا آﻨﻢ آﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ؟" 40او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ" :ﺧﺪاوﻧﺪی آﻪ از او ﭘﻴﺮوی ﻣﯽآﻨﻢ ،ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﻮد را هﻤﺮاﻩ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ آﺎﻣﻴﺎب ﺷﻮی و دﺧﺘﺮی از ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪریام ﭘﻴﺪا آﻨﯽ41 .ﺗﻮ وﻇﻴﻔﻪ داری ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ، ﭘﺮس و ﺟﻮ آﻨﯽ .اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ از ﻓﺮﺳﺘﺎدن دﺧﺘﺮ ﺧﻮدداری آﺮدﻧﺪ ،ﺁن وﻗﺖ ﺗﻮ از ﺳﻮﮔﻨﺪی آﻪ ﺧﻮردﻩای ﺁزاد ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد". »42اﻣﺮوز آﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ رﺳﻴﺪم ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮدم :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺳَﺮوَرم اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ آﺎﻣﻴﺎب ﺳﺎزی43 .اﻳﻨﮏ در آﻨﺎر اﻳﻦ ﭼﺎﻩ ﻣﯽاﻳﺴﺘﻢ و ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از دﺧﺘﺮاﻧﯽ آﻪ از ﺷﻬﺮ ﺑﺮای ﺑﺮدن ﺁب ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ" :از ﺳﺒﻮی ﺧﻮد ﻗﺪری ﺁب ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﻢ44 ".اﮔﺮ ﺁن دﺧﺘﺮ ﺟﻮاب ﺑﺪهﺪ: "ﺑﻨﻮش و ﻣﻦ ﺷﺘﺮاﻧﺖ را ﻧﻴﺰ ﺳﻴﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد"، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮاهﻢ داﻧﺴﺖ آﻪ او هﻤﺎن دﺧﺘﺮی اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ ﺑﺮای اﺳﺤﺎق ﭘﺴﺮ ﺳﺮورم در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪای45 .هﻨﻮز دﻋﺎﻳﻢ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد آﻪ دﻳﺪم رﺑﻜﺎ ﺑﺎ ﺳﺒﻮﻳﯽ ﺑﺮ دوش ﺳﺮ رﺳﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ رﻓﺘﻪ ،ﺁب آﺸﻴﺪ و ﺳﺒﻮ را از ﺁب ﭘُﺮ آﺮد .ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ" :آﻤﯽ ﺁب ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﻢ46 ".او ﻓﻮرًا ﺳﺒﻮ را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁورد ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﻢ و ﮔﻔﺖ" :ﺷﺘﺮاﻧﺖ را ﻧﻴﺰ ﺳﻴﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد" و ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺰ آﺮد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ »47ﺁﻧﮕﺎﻩ از او ﭘﺮﺳﻴﺪم :ﺗﻮ دﺧﺘﺮ آﻪ هﺴﺘﯽ؟ »او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ" :دﺧﺘﺮﺑﺘﻮﺋﻴﻞ و ﻧﻮﻩ ﻧﺎﺣﻮر و ﻣِﻠﻜﻪ هﺴﺘﻢ" . »ﻣﻦ هﻢ ﺣﻠﻘﻪ را در ﺑﻴﻨﯽ او و اﻟﻨﮕﻮهﺎ را ﺑﻪ دﺳﺘﺶ آﺮدم48 .ﺳﭙﺲ ﺳﺠﺪﻩ آﺮدﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺳَﺮوَرم اﺑﺮاهﻴﻢ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻮدم ،ﭼﻮن ﻣﺮا ﺑﻪ راﻩ راﺳﺖ هﺪاﻳﺖ ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ دﺧﺘﺮی از ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺑﺮادر ﺳﺮور ﺧﻮد ﺑﺮای ﭘﺴﺮش ﭘﻴﺪا آﻨﻢ49 .اآﻨﻮن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪهﻴﺪ؛ ﺁﻳﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻟﻄﻔﯽ در ﺣﻖ ﺳﺮور ﻣﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد و ﺁﻧﭽﻪ درﺳﺖ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺁورد؟ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺧﻮد را ﺑﺪاﻧﻢ«. 50ﻻﺑﺎن و ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ هﺪاﻳﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ؟ 51اﻳﻨﮏ رﺑﻜﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﺮو ﺗﺎ ﭼﻨﺎن آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ارادﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،هﻤﺴﺮ ﭘﺴﺮ ﺳﺮورت ﺑﺸﻮد«. 52ﺑﻤﺤﺾ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺳﺨﻦ ،ﺧﺎد ِم اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و او را ﺳﺠﺪﻩ ﻧﻤﻮد53 .ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺎس و ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﺟﻮاهﺮات ﺑﻪ رﺑﻜﺎ داد و هﺪاﻳﺎی ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎﻳﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﺎدر و ﺑﺮادراﻧﺶ ﭘﻴﺸﻜﺶ آﺮد54 .ﭘﺲ ازﺁن او و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺷﺎم ﺧﻮردﻧﺪ و ﺷﺐ را در ﻣﻨﺰل ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮدﻧﺪ .ﺧﺎدم اﺑﺮاهﻴﻢ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﺑﺮوﻳﻢ«. ﻼ دﻩ 55وﻟﯽ ﻣﺎدر و ﺑﺮادر رﺑﻜﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :رﺑﻜﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻗ ً روز دﻳﮕﺮ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﺮود«. 56اﻣﺎ او ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﻣﻌﻄﻞ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ آﺎﻣﻴﺎب ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ. ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺮوم و اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﻮش را ﺑﻪ ﺳﺮورم ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ«. 57اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب .ﻣﺎ از دﺧﺘﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻧﻈﺮ ﺧﻮدش ﭼﻴﺴﺖ58 «.ﭘﺲ رﺑﻜﺎ را ﺻﺪا آﺮدﻩ ،از او ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﺎﻳﻠﯽ هﻤﺮاﻩ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﺮوی؟« وی ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ،ﻣﯽروم«. 59ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ او ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ آﺮدﻩ ،داﻳﻪاش راهﻤﺮاﻩ وی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ60 .هﻨﮕﺎم ﺣﺮآﺖ ،رﺑﻜﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ، ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﻮاهﺮ ،اﻣﻴﺪوارﻳﻢ ﻣﺎد ِر ﻓﺮزﻧﺪان 22 ﺑﺴﻴﺎری ﺷﻮی! اﻣﻴﺪوارﻳﻢ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ ﭼﻴﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ«. 61ﭘﺲ رﺑﻜﺎ و آﻨﻴﺰاﻧﺶ ﺑﺮ ﺷﺘﺮان ﺳﻮار ﺷﺪﻩ ،هﻤﺮاﻩ ﺧﺎد ِم اﺑﺮاهﻴﻢ رﻓﺘﻨﺪ. 62در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم اﺳﺤﺎق آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ِﻧﮕِﺐ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺖ ،ﺑﻪ ﺑﺌﺮﻟﺤﯽ رُﺋﯽ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد63 .ﻳﮏ روز ﻋﺼﺮ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ در ﺻﺤﺮا ﻗﺪم ﻣﯽزد و ﻏﺮق اﻧﺪﻳﺸﻪ ﺑﻮد ،ﺳﺮ ﺧﻮد را ﺑﻠﻨﺪ آﺮدﻩ ،دﻳﺪ آﻪ اﻳﻨﮏ ﺷﺘﺮان ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ64 .رﺑﻜﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن اﺳﺤﺎق ﺑﻪ ﺷﺘﺎب از ﺷﺘﺮ ﭘﻴﺎدﻩ ﺷﺪ 65و از ﺧﺎدم ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁن ﻣﺮدی آﻪ از ﺻﺤﺮا ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﺎ ﻣﯽﺁﻳﺪ آﻴﺴﺖ؟« وی ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﺳﺤﺎق ،ﭘﺴﺮ ﺳَﺮوَر ﻣﻦ اﺳﺖ «.ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺳﺨﻦ ،رﺑﻜﺎ ﺑﺎ روﺑﻨ ِﺪ ﺧﻮد ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ. 66ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎدم ﺗﻤﺎم داﺳﺘﺎن ﺳﻔﺮ ﺧﻮد را ﺑﺮای اﺳﺤﺎق ﺷﺮح داد67 .اﺳﺤﺎق رﺑﻜﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻣﺎدر ﺧﻮد ﺁورد و او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ او دل ﺑﺴﺖ و از ﻏﻢ ﻣﺮگ ﻣﺎدرش ﺗﺴﻠﯽ ﻳﺎﻓﺖ. ﻣﺮگ اﺑﺮاهﻴﻢ )1ﺗﻮارﻳﺦ 32 :1و(33 اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻗﻄﻮرﻩ 25آﻪ ﺑﺮای او ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁورد. اﺳﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از :زﻣﺮان ،ﻳُﻘﺸﺎن ،ﻣﺪان، ﻣﺪﻳﺎن ،ﻳﺸﺒﺎق و ﺷﻮﻋﻪ3 .ﺷﺒﺎ و ددان ﭘﺴﺮان ﻳﻘﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .ددان ﭘﺪر اﺷﻮرﻳﻢ ،ﻟﻄﻮﺷﻴﻢ و ﻟﺌﻮﻣﻴﻢ ﺑﻮد. 4ﻋﻴﻔﻪ ،ﻋﻴﻔﺮ ،ﺣﻨﻮک ،اﺑﻴﺪاع و اﻟﺪاﻋﻪ ،ﭘﺴﺮان ﻣﺪﻳﺎن ﺑﻮدﻧﺪ. 5اﺑﺮاهﻴﻢ ﺗﻤﺎم داراﻳﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﺳﺤﺎق ﺑﺨﺸﻴﺪ6 ،اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﭘﺴﺮاﻧﺶ آﻪ از آﻨﻴﺰاﻧﺶ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،هﺪاﻳﺎﻳﯽ دادﻩ ،اﻳﺸﺎن را در زﻣﺎن ﺣﻴﺎت ﺧﻮﻳﺶ از ﻧﺰد ﭘﺴﺮ ﺧﻮد اﺳﺤﺎق ،ﺑﻪ دﻳﺎر ﻣﺸﺮق ﻓﺮﺳﺘﺎد. 7و8اﺑﺮاهﻴﻢ در ﺳﻦ ﺻﺪ و هﻔﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﮕﯽ ،در آﻤﺎل ﭘﻴﺮی ،آﺎﻣﻴﺎب از دﻧﻴﺎ رﻓﺖ و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﭘﻴﻮﺳﺖ9 .و10ﭘﺴﺮاﻧﺶ اﺳﺤﺎق و اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ او را در ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺳﺎرﻩ دﻓﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻧﺰدﻳﮏ 23 ﻣِﻠﮏ ﻣﻤﺮی واﻗﻊ در ﻣﺰرﻋﻪای آﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ از ﻋﻔﺮون ﭘﺴﺮ ﺻﻮﺣﺎ ِر ﺣﻴ ّﺘﯽ ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 11ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ اﺑﺮاهﻴﻢ ،ﺧﺪا اﺳﺤﺎق را ﺑﺮآﺖ داد. )در اﻳﻦ زﻣﺎن اﺳﺤﺎق ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﺌﺮﻟﺤﯽ رُﺋﯽ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮد(. اﻋﻘﺎب اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ )1ﺗﻮارﻳﺦ (31-28 :1 15-12اﺳﺎﻣﯽ ﻓﺮزﻧﺪان اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ و هﺎﺟﺮ ﻣﺼﺮی )آﻨﻴﺰ ﺳﺎرﻩ( ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺗﻮﻟﺪﺷﺎن ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از :ﻧﺒﺎﻳﻮت ،ﻗﻴﺪار ،ادﺑﻴﻞ ،ﻣﺒﺴﺎم ،ﻣﺸﻤﺎع ،دوﻣﻪ، ﻣﺴﺎ ،ﺣﺪاد ،ﺗﻴﻤﺎ ،ﻳﻄﻮر ،ﻧﺎﻓﻴﺶ و ﻗﺪﻣﻪ. 16هﺮ آﺪام از اﻳﻦ دوازدﻩ ﭘﺴﺮ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ،ﻗﺒﻴﻠﻪای ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮدش ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورد .ﻣﺤﻞ ﺳﻜﻮﻧﺖ و اردوﮔﺎﻩ اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ هﻤﺎن اﺳﺎﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ. 17اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ در ﺳﻦ ﺻﺪ و ﺳﯽ و هﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣُﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﭘﻴﻮﺳﺖ18 .اﻋﻘﺎب اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ در ﻣﻨﻄﻘﻪای ﺑﻴﻦ ﺣﻮﻳﻠﻪ و ﺷﻮرآﻪ در ﻣﺮز ﺷﺮﻗﯽ ﻣﺼﺮ و ﺳﺮ راﻩ ﺁﺷﻮر واﻗﻊ ﺑﻮد ،ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ داﻳﻤًﺎ ﺑﺎ ﺑﺮادران ﺧﻮد در ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ. ﻋﻴﺴﻮ و ﻳﻌﻘﻮب 19اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﻓﺮزﻧﺪان اﺳﺤﺎق ،ﭘﺴﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ: 20اﺳﺤﺎق ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ رﺑﻜﺎ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ. رﺑﻜﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ و ﺧﻮاهﺮ ﻻﺑﺎن ،اهﻞ ﺑﻴﻦ اﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﺑﻮد21 .رﺑﻜﺎ ﻧﺎزا ﺑﻮد و اﺳﺤﺎق ﺑﺮای او ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ ﻣﯽآﺮد .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی او را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و رﺑﻜﺎ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ22 .ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ آﻪ دو ﺑﭽﻪ در ﺷﻜﻢ او ﺑﺎ هﻢ آﺸﻤﻜﺶ ﻣﯽآﻨﻨﺪ .ﭘﺲ رﺑﻜﺎ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﭼﻨﻴﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟« و در اﻳﻦ ﺧﺼﻮص از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺆال ﻧﻤﻮد23 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :از دو ﭘﺴﺮی آﻪ در رﺣﻢ داری ،دو ﻣﻠﺖ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ .ﻳﻜﯽ از دﻳﮕﺮی ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،و ﺑﺰرﮔﺘﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮ را ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد!« 24وﻗﺘﯽ زﻣﺎن وﺿﻊ ﺣﻤﻞ رﺳﻴﺪ ،رﺑﻜﺎ دوﻗﻠﻮ زاﻳﻴﺪ. 25ﭘﺴﺮاوﻟﯽآﻪ ﺑﺪﻧﻴﺎﺁﻣﺪ ،ﺳﺮخ روﺑﻮد وﺑﺪﻧﺶ ﭼﻨﺎن ﺑﺎ ﻣﻮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدآﻪ ﮔﻮﻳﯽ ﭘﻮﺳﺘﻴﻦ ﺑﺮﺗﻦ دارد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ او را ﻋﻴﺴﻮ* ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ26 .ﭘﺴﺮ دوﻣﯽ آﻪ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ ﭘﺎﺷﻨﻪء ﭘﺎی ﻋﻴﺴﻮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد! ﭘﺲ او را ﻳﻌﻘﻮب** ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ .اﺳﺤﺎق ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ اﻳﻦ دوﻗﻠﻮهﺎ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ. 27ﺁن دو ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻧﺪ .ﻋﻴﺴﻮ ﺷﻜﺎرﭼﯽای ﻣﺎهﺮ و ﻣﺮد ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻮد ،وﻟﯽ ﻳﻌﻘﻮب ﻣﺮدی ﺁرام و ﭼﺎدرﻧﺸﻴﻦ ﺑﻮد28 .اﺳﺤﺎق ،ﻋﻴﺴﻮ را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ ،ﭼﻮن از ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ او ﺷﻜﺎر ﻣﯽآﺮد ،ﻣﯽﺧﻮرد؛ اﻣﺎ رﺑﻜﺎ ﻳﻌﻘﻮب را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ. 29روزی ﻳﻌﻘﻮب ﻣﺸﻐﻮل ﭘﺨﺘﻦ ﺁش ﺑﻮد آﻪ ﻋﻴﺴﻮ ﺧﺴﺘﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ از ﺷﻜﺎر ﺑﺮﮔﺸﺖ. 30ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮادر ،از ﺷﺪت ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ رﻣﻘﯽ در ﻣﻦ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ،آﻤﯽ از ﺁن ﺁش ﺳﺮخ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ) «.ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﻋﻴﺴﻮ را ادوم*** ﻧﻴﺰ ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ(. 31ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﺑﺸﺮط ﺁﻧﻜﻪ در ﻋﻮض ﺁن ،ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﺮوﺷﯽ!« 32ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻣﯽﻣﻴﺮم ،ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﭼﻪ ﺳﻮدی ﺑﺮاﻳﻢ دارد؟« 33اﻣﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮر آﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ،ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﺗﻮ از ﺁن ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. ﻋﻴﺴﻮ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖ زادﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺮادر آﻮﭼﻜﺘﺮش ﻳﻌﻘﻮب ﻓﺮوﺧﺖ. * »ﻋﻴﺴﻮ« را ﻣﯽﺗﻮان »ﭘﺸﻤﺎﻟﻮ« ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺮد .او را »ادوم« ﻧﻴﺰ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﺳﺮخ« اﺳﺖ. ** »ﻳﻌﻘﻮب« ﻳﻌﻨﯽ »ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد« )ﺑﻄﻮر ﻣﺠﺎزی ﻳﻌﻨﯽ »ﺣﻴﻠﻪﮔﺮ«( *** »ادوم« ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﺮخ«. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 34ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺁش ﻋﺪس را ﺑﺎ ﻧﺎن ﺑﻪ ﻋﻴﺴﻮ داد .او ﺧـﻮرد و ﺑﺮﺧﺎﺳـﺖ و رﻓﺖ .اﻳـﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻴﺴﻮﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﯽارزش ﺷﻤﺮد. اﺳﺤﺎق و اﺑﻴﻤﻠﮏ روزی ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪﻳﺪی هﻤﺎﻧﻨﺪ ﻗﺤﻄﯽ زﻣﺎن 26اﺑﺮاهﻴﻢ ﺳﺮاﺳﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺤﺎق ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺟﺮار ﻧﺰد اﺑﻴﻤﻠﮏ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ رﻓﺖ 2 .و3ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻧﺮو ،در هﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﺎن .اﮔﺮ ﺳﺨﻦ ﻣﺮا ﺷﻨﻴﺪﻩ ،اﻃﺎﻋﺖ آﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و ﺗﻮ را ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﭘﺪرت اﺑﺮاهﻴﻢ وﻋﺪﻩ دادﻩام4 .ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را ﭼﻮن ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺧﻮاهﻢ ﮔﺮداﻧﻴﺪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻢ داد و هﻤﻪ ﻣﻠﻞ ﺟﻬﺎن از ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ5 .اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺨﺎﻃﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺧﻮاهﻢ آﺮد ،ﭼﻮن او اﺣﻜﺎم و اواﻣﺮ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻮد«. 7 6ﭘﺲ اﺳﺤﺎق در ﺟﺮار ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﺷﺪ .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ درﺑﺎرﻩء رﺑﻜﺎ از او ﺳﺆال آﺮدﻧﺪ ،ﮔﻔﺖ» :او ﺧﻮاهﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ!« ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻴﺪ اﮔﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ هﻤﺴﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺼﺎﺣﺐ زﻧﺶ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ ،زﻳﺮا رﺑﻜﺎ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﺑﻮد8 .ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ،ﻳﮏ روز اﺑﻴﻤﻠﮏ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ از ﭘﻨﺠﺮﻩ دﻳﺪ آﻪ اﺳﺤﺎق ﺑﺎ زن ﺧﻮد ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽآﻨﺪ9 .ﭘﺲ اﺑﻴﻤﻠﮏ ،اﺳﺤﺎق را ﻧﺰد ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﮔﻔﺘﯽ رﺑﻜﺎ ﺧﻮاهﺮت اﺳﺖ ،در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ زن ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؟« اﺳﺤﺎق در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪم ﺑﺮای ﺗﺼﺎﺣﺐ او ﻣﺮا ﺑﻜﺸﻨﺪ«. 10اﺑﻴﻤﻠﮏ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ آﺮدی؟ ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮﻧﻜﺮدی آﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد؟ در ﺁن ﺻﻮرت ﻣﺎ ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯽﺷﺪﻳﻢ11 «.ﺳﭙﺲ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ هﻤﻪ اﻋﻼم ﻧﻤﻮد» :هﺮ آﺲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد و هﻤﺴﺮ وی زﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪ ،آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 12اﺳﺤﺎق در ﺟﺮار ﺑﻪ زراﻋﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ و در ﺁن ﺳﺎل ﺻﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺬری آﻪ آﺎﺷﺘﻪ ﺑﻮد درو آﺮد ،زﻳﺮا 24 ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ﺑﻮد13 .هﺮ روز ﺑﺮ داراﻳﯽ او اﻓﺰودﻩ ﻣﯽﺷﺪ و ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ او ﻣﺮد ﺑﺴﻴﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪی ﺷﺪ14 .وی ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و ﻏﻼﻣﺎن ﺑﺴﻴﺎر داﺷﺖ ﺑﻄﻮری آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮ او ﺣﺴﺪ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ. 15ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﺎهﻬﺎی ﺁﺑﯽ را آﻪ ﻏﻼﻣﺎن ﭘﺪرش اﺑﺮاهﻴﻢ در زﻣﺎن ﺣﻴﺎت اﺑﺮاهﻴﻢ آﻨﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺎ ﺧﺎک ﭘُﺮ ﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﻴﺰ از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ آﺮدﻧﺪ16 .اﺑﻴﻤﻠ ِ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ را ﺗﺮک آﻨﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ دﻳﮕﺮ ﺑﺮو ،زﻳﺮا ﺗﻮ از ﻣﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪﺗﺮ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪﻩای«. 17ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،در درﻩء ﺟﺮار ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ18 .او ﭼﺎهﻬﺎی ﺁﺑﯽ را آﻪ در زﻣﺎن ﺣﻴﺎت ﭘﺪرش آَﻨﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘُﺮ آﺮدﻩ ﻼ ﭘﺪرش ﺑﻮدﻧﺪ ،دوﺑﺎرﻩ آَﻨﺪ و هﻤﺎن ﻧﺎﻣﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﻗﺒ ً ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻬﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ19 .ﻏﻼﻣﺎن او ﻧﻴﺰ ﭼﺎﻩ ﺗﺎزﻩای در درﻩء ﺟﺮار آَﻨﺪﻩ ،در ﻗﻌﺮ ﺁن ﺑﻪ ﺁب روان رﺳﻴﺪﻧﺪ. 20ﺳﭙﺲ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﺟﺮار ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن اﺳﺤﺎق ﺑﻪ ﻧﺰاع ﭘﺮداﺧﺘﻪ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﭼﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﻌﻠﻖ دارد «.ﭘﺲ ﻋﺴِﻖ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻧﺰاع«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. اﺳﺤﺎق ﺁن ﭼﺎﻩ را ِ ن اﺳﺤﺎق ﭼﺎﻩ دﻳﮕﺮی آَﻨﺪﻧﺪ و ﺑﺎز ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁن 21ﻏﻼﻣﺎ ِ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩای در ﮔﺮﻓﺖ .اﺳﺤﺎق ﺁن ﭼﺎﻩ را ﺳِﻄﻨﻪ )ﻳﻌﻨﯽ »دﺷﻤﻨﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ22 .اﺳﺤﺎق ﺁن ﭼﺎﻩ را ﻧﻴﺰ ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ، ﭼﺎﻩ دﻳﮕﺮی آَﻨﺪ ،وﻟﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر ﻧﺰاﻋﯽ درﻧﮕﺮﻓﺖ .ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﺁن را رﺣﻮﺑﻮت )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﻜﺎن«( ﻧﺎﻣﻴﺪ .او ﮔﻔﺖ: »ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ ﻣﻬﻴﺎ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ و ﻣﺎ در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﺮﻗﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 23وﻗﺘﯽ آﻪ اﺳﺤﺎق ﺑﻪ ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ رﻓﺖ 24در هﻤﺎن ﺷﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ وی ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺧﺪای ﭘﺪرت اﺑﺮاهﻴﻢ هﺴﺘﻢ .ﺗﺮﺳﺎن ﻣﺒﺎش ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ هﺴﺘﻢ. ﻣﻦ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻨﺪﻩء ﺧﻮد اﺑﺮاهﻴﻢ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را زﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ آﺮد25 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺳﺤﺎق ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ،ﺧﺪاوﻧﺪ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻮد .او در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ و ﻏﻼﻣﺎﻧﺶ ﭼﺎﻩ دﻳﮕﺮی آﻨﺪﻧﺪ. ﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﻣﺸﺎور ﺧﻮد 26روزی اﺑﻴﻤﻠ ِ ء اﺣﻮزات و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺳﭙﺎهﺶ ﻓﻴﻜﻮل از ﺟﺮار ﻧﺰد اﺳﺤﺎق ﺁﻣﺪﻧﺪ27 .اﺳﺤﺎق از اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا ﺑﻪ 25 اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ؟ ﺷﻤﺎ آﻪ ﻣﺮا ﺑﺎ ﺧﺼﻮﻣﺖ از ﻧﺰد ﺧﻮد راﻧﺪﻳﺪ!« 28و29ﺁﻧﺎن ﺑﻪ وی ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺁﺷﻜﺎرا ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ و ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭘﻴﻤﺎﻧﯽ ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ .ﻗﻮل ﺑﺪﻩ ﺿﺮری ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺮﺳﺎﻧﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﺎ هﻢ ﺿﺮری ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻳﻢ. ﻣﺎ ﻏﻴﺮ از ﺧﻮﺑﯽ آﺎری در ﺣﻖ ﺗﻮ ﻧﻜﺮدﻳﻢ و ﺗﻮ را ﺑﺎ ﺻﻠﺢ و ﺻﻔﺎ رواﻧﻪ ﻧﻤﻮدﻳﻢ«. 30ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﻣﻬﻤﺎﻧﯽای ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻧﻤﻮد و ﺧﻮردﻧﺪ و ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻧﺪ31 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ و هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺿﺮری ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .ﺳﭙﺲ اﺳﺤﺎق اﻳﺸﺎن را ﺑﺴﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن رواﻧﻪ آﺮد. 32در هﻤﺎن روز ،ﻏﻼﻣﺎن اﺳﺤﺎق ﺁﻣﺪﻧﺪ و او را از ﭼﺎهﯽ آﻪ ﻣﯽآَﻨﺪﻧﺪ ﺧﺒﺮ دادﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ در ﺁن ﺁب ﻳﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ. ﺷﺒَﻊ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﻮﮔﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ و ﺷﻬﺮی آﻪ 33اﺳﺤﺎق ﺁن را َ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻨﺎ ﺷﺪ ،ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﺎﻩ ﺳﻮﮔﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ هﻤﺎن ﻧﺎم ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. 34ﻋﻴﺴﻮ ﭘﺴﺮ اﺳﺤﺎق در ﺳﻦ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻳﻮدﻳﻪ، ن ﺣﻴّﺘﯽ را ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﻴﺮی ﺣﻴ ّﺘﯽ و ﺑﺴﻤﻪ دﺧﺘﺮ اﻳﻠﻮ ِ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ35 .اﻳﻦ زﻧﺎن زﻧﺪﮔﯽ را ﺑﺮ اﺳﺤﺎق و رﺑﻜﺎ ﺗﻠﺦ آﺮدﻧﺪ. ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮآﺖ را از اﺳﺤﺎق ﻣﯽﮔﻴﺮد اﺳﺤﺎق ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﺎر ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد. 27روزی او ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺧﻮد ﻋﻴﺴﻮ را ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩام و ﭘﺎﻳﺎن زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻓﺮارﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ3 .ﭘﺲ ﺗﻴﺮ و آﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮدار و ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮو و ﺷﻜﺎری آﻦ 4و از ﺁن، ﺧﻮراآﯽ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻴﻠﻢ ﺁﻣﺎدﻩ ﺳﺎز ﺗﺎ ﺑﺨﻮرم و ﭘﻴﺶ از ﻣﺮﮔﻢ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﻢ«. 5اﻣﺎ رﺑﻜﺎ ﺳﺨﻨﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻨﻴﺪ .وﻗﺘﯽ ﻋﻴﺴﻮ ﺑﺮای ﺷﻜﺎر ﺑﻪ ﺻﺤﺮا رﻓﺖ6 ،رﺑﻜﺎ ،ﻳﻌﻘﻮب را ﻧﺰد ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺷﻨﻴﺪم آﻪ ﭘﺪرت ﺑﻪ ﻋﻴﺴﻮ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ"7 :ﻣﻘﺪاری ﮔﻮﺷﺖ ﺷﻜﺎر ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﻴﺎور و از ﺁن ﻏﺬاﻳﯽ ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﭙﺰ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرم .ﻣﻦ هﻢ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﻢ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد8 ".ﺣﺎل ﭘﻴﺪاﻳﺶ ای ﭘﺴﺮم هﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ9 .ﻧﺰد ﮔﻠﻪ ﺑﺮو و دو ﺑﺰﻏﺎﻟﻪء ﺧﻮب ﺟﺪا آﻦ و ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﻣﻦ از ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺬاﻳﯽ را آﻪ ﭘﺪرت دوﺳﺖ ﻣﯽدارد ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻢ10 .ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺁن را ﻧﺰد ﭘﺪرت ﺑﺒﺮ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرد و ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ«. 11ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﻋﻴﺴﻮ ﻣﺮدی اﺳﺖ ﭘُﺮ ﻣﻮ ،وﻟﯽ ﺑﺪن ﻣﻦ ﻣﻮ ﻧﺪارد12 .اﮔﺮ ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ و ﺑﻔﻬﻤﺪ آﻪ ﻣﻦ ﻋﻴﺴﻮ ﻧﻴﺴﺘﻢ ،ﭼﻪ؟ ﺁﻧﮕﺎﻩ او ﭘﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد آﻪ ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪام او را ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪهﻢ و ﺑﺠﺎی ﺑﺮآﺖ ،ﻣﺮا ﻟﻌﻨﺖ ﻣﯽآﻨﺪ!« 13رﺑﻜﺎ ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﻟﻌﻨﺖ او ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ .ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ .ﺑﺮو و ﺑﺰﻏﺎﻟﻪهﺎ را ﺑﻴﺎور«. 14ﻳﻌﻘﻮب دﺳﺘﻮر ﻣﺎدرش را اﻃﺎﻋﺖ آﺮد و ﺑﺰﻏﺎﻟﻪهﺎ را ﺁورد و رﺑﻜﺎ ﺧﻮراآﯽ را آﻪ اﺳﺤﺎق دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ ،ﺗﻬﻴﻪ آﺮد15 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻟﺒﺎس ﻋﻴﺴﻮ را آﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب داد ﺗﺎ ﺑﺮ ﺗﻦ آﻨﺪ16 .ﺳﭙﺲ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را ﺑﺮ دﺳﺘﻬﺎ و ﮔﺮدن او ﺑﺴﺖ17 ،و ﻏﺬای ﺧﻮش ﻃﻌﻤﯽ را آﻪ درﺳﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮد هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﭘﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﻳﻌﻘﻮب داد18 .ﻳﻌﻘﻮب ﺁن ﻏﺬا را ﻧﺰد ﭘﺪرش ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرم!« اﺳﺤﺎق ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ،آﻴﺴﺘﯽ؟« 19ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻋﻴﺴﻮ ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺗﻮ هﺴﺘﻢ. هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎر رﻓﺘﻢ و ﻏﺬاﻳﯽ را آﻪ دوﺳﺖ ﻣﯽداری ﺑﺮاﻳﺖ ﭘﺨﺘﻢ .ﺑﻨﺸﻴﻦ ،ﺁن را ﺑﺨﻮر و ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ«. 20اﺳﺤﺎق ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺴﺮم ،ﭼﻄﻮر ﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ زودی ﺷﻜﺎری ﭘﻴﺪا آﻨﯽ؟« ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﺁن را ﺳﺮ راﻩ ﻣﻦ ﻗﺮار داد«. 21اﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ» :ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺗﻮ را ﻟﻤﺲ آﻨﻢ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم آﻪ واﻗﻌًﺎ ﻋﻴﺴﻮ هﺴﺘﯽ«. 22ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺰد ﭘﺪرش رﻓﺖ و ﭘﺪرش ﺑﺮ دﺳﺘﻬﺎ و ﮔﺮدن او دﺳﺖ آﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺻﺪا ،ﺻﺪای ﻳﻌﻘﻮب اﺳﺖ، وﻟﯽ دﺳﺘﻬﺎ ،دﺳﺘﻬﺎی ﻋﻴﺴﻮ!« 23اﺳﺤﺎق او را ﻧﺸﻨﺎﺧﺖ ،ﭼﻮن دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﻣﺜﻞ دﺳﺘﻬﺎی ﻋﻴﺴﻮ ﭘﺮﻣﻮ ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب را ﺑﺮآﺖ دادﻩ24 ،ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ واﻗﻌًﺎ ﻋﻴﺴﻮ هﺴﺘﯽ؟« ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ﭘﺪر«. 25اﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﻏﺬا را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺑﺨﻮرم و ﺑﻌﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﻢ «.ﻳﻌﻘﻮب ﻏﺬا را ﭘﻴﺶ او ﮔﺬاﺷﺖ و اﺳﺤﺎق ﺁن را ﺧﻮرد و ﺷﺮاﺑﯽ را هﻢ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮاﻳﺶ ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﻧﻮﺷﻴﺪ26 .ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ: »ﭘﺴﺮم ،ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺎ و ﻣﺮا ﺑﺒﻮس27 «.ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻮﺳﻴﺪ .وﻗﺘﯽ اﺳﺤﺎق ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی او را ﺑﻮﻳﻴﺪ ﺑﻪ او ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﻮی ﭘﺴﺮم ﭼﻮن راﻳﺤﻪء ﺧﻮﺷﺒﻮی ﺻﺤﺮاﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ28 .ﺧﺪا ﺑﺎران ﺑﺮ زﻣﻴﻨﺖ ﺑﺒﺎراﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺤﺼﻮﻟﺖ ﻓﺮاوان ﺑﺎﺷﺪ وﻏﻠﻪ و ﺷﺮاﺑﺖ اﻓﺰودﻩ ﮔﺮدد. 29ﻣﻠﻞ ﺑﺴﻴﺎری ﺗﻮ را ﺑﻨﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ ،ﺑﺮ ﺑﺮادراﻧﺖ ﺳَﺮوَری آﻨﯽ و هﻤﻪء ﺧﻮﻳﺸﺎﻧﺖ ﺗﻮ را ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻮ را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﻨﺪ و ﺑﺮآﺖ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﻨﺪ«. 30ﭘﺲ از اﻳﻦ آﻪ اﺳﺤﺎق ﻳﻌﻘﻮب را ﺑﺮآﺖ داد ،ﻳﻌﻘﻮب از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ .ﺑﻤﺤﺾ ﺧﺮوج او ،ﻋﻴﺴﻮ از ﺷﻜﺎر ﺑﺎزﮔﺸﺖ31 .او ﻧﻴﺰ ﻏﺬاﻳﯽ را آﻪ ﭘﺪرش دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ، ﺗﻬﻴﻪ آﺮد و ﺑﺮاﻳﺶ ﺁورد و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻨﮏ ﻏﺬاﻳﯽ را آﻪ ﺖ ﺷﻜﺎر ﺑﺮاﻳﺖ ﭘﺨﺘﻪ و ﺁوردﻩام. دوﺳﺖ داری ﺑﺎ ﮔﻮﺷ ِ ﺑﺮﺧﻴﺰ؛ ﺁن را ﺑﺨﻮر و ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ«. 32اﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ آﻴﺴﺘﯽ؟« ﻋﻴﺴﻮ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﺗﻮ ﻋﻴﺴﻮ هﺴﺘﻢ«. 33اﺳﺤﺎق در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﯽﻟﺮزﻳﺪ ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻏﺬا ﺁورد و ﻣﻦ ﺁن را ﺧﻮردﻩ ،او را ﺑﺮآﺖ دادم ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﻮد؟ ن ﺧﻮد آﺮد«. هﺮ آﻪ ﺑﻮد ﺑﺮآﺖ را از ﺁ ِ 34ﻋﻴﺴﻮ وﻗﺘﯽ ﺳﺨﻨﺎن ﭘﺪرش را ﺷﻨﻴﺪ ،ﻓﺮﻳﺎدی ﺗﻠﺦ و ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮ ﺁورد و ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪر ،ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ! ﺗﻤﻨّﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﻧﻴﺰ ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ!« 35اﺳﺤﺎق ﺟﻮاب داد» :ﺑﺮادرت ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ داد و ﺑﺮآﺖ ﺗﻮ را ﮔﺮﻓﺖ«. 36ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﺑﯽدﻟﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ او را ﻳﻌﻘﻮب* * ﻳﻌﻘﻮب ﻳﻌﻨﯽ »ﺣﻴﻠﻪ ﮔﺮ«. 26 ﻧﺎﻣﻴﺪﻩاﻧﺪ ،زﻳﺮا دوﺑﺎر ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ اﺳﺖ .اول ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺣﺎﻻ هﻢ ﺑﺮآﺖ ﻣﺮا .ای ﭘﺪر ،ﺁﻳﺎ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺑﺮآﺖ هﻢ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﯽ؟« 37اﺳﺤﺎق ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ او را ﺳَﺮوَر ﺗﻮ ﻗﺮار دادم و هﻤﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎﻧﺶ را ﻏﻼﻣﺎن وی ﮔﺮداﻧﻴﺪم .ﻣﺤﺼﻮل ﻏﻠﻪ و ﺷﺮاب را ﺑﻪ او دادم .دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰی ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪهﻢ«. 38ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻓﻘﻂ هﻤﻴﻦ ﺑﺮآﺖ را داﺷﺘﯽ؟ ای ﭘﺪر ،ﻣﺮا هﻢ ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ!« و زارزارﮔﺮﻳﺴﺖ. 39اﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎران ﺑﺮ زﻣﻴﻨﺖ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﺎرﻳﺪ و ﻣﺤﺼﻮل زﻳﺎد ﻧﺨﻮاهﯽ داﺷﺖ40 .ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮد ﺧﻮاهﯽ زﻳﺴﺖ و ﺑﺮادر ﺧﻮد را ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﯽ آﺮد، وﻟﯽ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﻮد را از ﻗﻴﺪ او رهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﺁزاد ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ«. ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻧﺰد ﻻﺑﺎن ﻓﺮار ﻣﯽآﻨﺪ 41ﻋﻴﺴﻮ از ﻳﻌﻘﻮب آﻴﻨﻪ ﺑﻪ دل ﮔﺮﻓﺖ ،زﻳﺮا ﭘﺪرش او را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ﺑﻮد .او ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرم ﺑﺰودی ﺧﻮاهﺪ ﻣُﺮد؛ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب را ﺧﻮاهﻢ آُﺸﺖ42 «.اﻣﺎ رﺑﻜﺎ از ﻧﻘﺸﻪء ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺧﻮد ﻋﻴﺴﻮ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ ،ﭘﺲ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺴﺮ آﻮﭼﮏ ﺧﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ آﻪ ﻋﻴﺴﻮ ﻗﺼﺪ ﺟﺎن او را دارد. 43رﺑﻜﺎ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :آﺎری آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﯽ اﻳﻦ اﺳﺖ :ﺑﻪ ﺣﺮان ﻧﺰد داﻳﯽ ﺧﻮد ﻻﺑﺎن ﻓﺮار آﻦ. 44ﻣﺪﺗﯽ ﻧﺰد او ﺑﻤﺎن ﺗﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﺮادرت ﻓﺮو ﻧﺸﻴﻨﺪ 45و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ او آﺮدﻩای ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﺪ؛ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﺗﻮ ﭘﻴﻐﺎم ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدی .ﭼﺮا هﺮ دو ﺷﻤﺎ را در ﻳﮏ روز از دﺳﺖ ﺑﺪهﻢ؟« 46ﺳﭙﺲ رﺑﻜﺎ ﻧﺰد اﺳﺤﺎق رﻓﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :از دﺳﺖ زﻧﺎن ﺣﻴ ّﺘﯽ ﻋﻴﺴﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻟﺐ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ .ﺣﺎﺿﺮم ﺑﻤﻴﺮم و ﻧﺒﻴﻨﻢ آﻪ ﭘﺴﺮم ﻳﻌﻘﻮب ﻳﮏ دﺧﺘﺮ ﺣﻴ ّﺘﯽ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ«. ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﻳﻌﻘﻮب را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ،او را ﺑﺮآﺖ 28داد و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ هﻴﭽﻴﮏ از اﻳﻦ دﺧﺘﺮان آﻨﻌﺎﻧﯽ ازدواج ﻧﻜﻦ2 .ﺑﻠﻜﻪ ﻓﻮرًا ﺑﻪ ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺖ ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ ﺑﺮو و ﺑﺎ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 27 ﻳﻜﯽ از دﺧﺘﺮان داﻳﯽ ﺧﻮد ﻻﺑﺎن ازدواج آﻦ3 .ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ و ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺒﺨﺸﺪ ﺗﺎ از ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻗﺒﺎﻳﻞ زﻳﺎدی ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻳﻨﺪ! 4او ﺑﺮآﺘﯽ را آﻪ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ وﻋﺪﻩ داد ،ﺑﻪ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ دهﺪ ﺗﺎ ﺻﺎﺣﺐ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺁن را ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ و اآﻨﻮن درﺁن ﻏﺮﻳﺐ هﺴﺘﻴﻢ ﺑﺸﻮی«. 5ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﻳﻌﻘﻮب را رواﻧﻪ ﻧﻤﻮد و او ﺑﻪ ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ،ﻧﺰد داﻳﯽ ﺧﻮد ﻻﺑﺎن ،ﭘﺴﺮ ﺑﺘﻮﺋﻴﻞ اراﻣﯽ رﻓﺖ. 6و7و8ﻋﻴﺴﻮ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﭘﺪرش از دﺧﺘﺮان آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻴﺰار اﺳﺖ ،و ﻳﻌﻘﻮب را ﺷﺪﻳﺪًا از ﮔﺮﻓﺘﻦ زن آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﺮﺣﺬر داﺷﺘﻪ و ﭘﺲ از ﺑﺮآﺖ دادن او ،وی را ﺑﻪ ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ از ﺁﻧﺠﺎ زﻧﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮد و ﻳﻌﻘﻮب هﻢ از ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺧﻮد اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩ ﺑﻪ ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ9 .ﭘﺲ ﻋﻴﺴﻮ هﻢ ﻧﺰد ﺧﺎﻧﺪان ﻋﻤﻮﻳﺶ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ آﻪ ﭘﺴﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﻮد رﻓﺖ و ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ زﻧﺎﻧﯽ آﻪ داﺷﺖ ،ﻣﺤﻠﺖ ،دﺧﺘﺮ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ،ﺧﻮاهﺮ ﻧﺒﺎﻳﻮت را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ. ﺗﻮ وﻋﺪﻩ دادﻩام ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻴﺎورم ﺗﻮ را رهﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد«. 16و17ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺗﺮس ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ در اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﺣﻀﻮر دارد و ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ! اﻳﻦ ﭼﻪ ﺟﺎی ﺗﺮﺳﻨﺎآﯽ اﺳﺖ! اﻳﻦ اﺳﺖ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪا و اﻳﻦ اﺳﺖ دروازﻩء ﺁﺳﻤﺎن!« 18ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ زﻳﺮ ﺳﺮﻧﻬﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﭼﻮن ﺳﺘﻮﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﺎ داﺷﺖ و ﺑﺮ ﺁن روﻏﻦ زﻳﺘﻮن رﻳﺨﺖ19 .او ﺁن ﻣﻜﺎن را ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ ﻼ ﻟﻮز ﺑﻮد(. »ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪا«( ﻧﺎﻣﻴﺪ) .ﻧﺎم اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﻗﺒ ً 20ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺬر آﺮدﻩ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺗﻮ در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ و ﻣﺮا ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﺎﻳﯽ و ﺧﻮراک و ﭘﻮﺷﺎک ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ21 ،و ﻣﺮا ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرم ﺑﺎزﮔﺮداﻧﯽ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ،ﺧﺪای ﻣﻦ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد؛ 22و اﻳﻦ ﺳﺘﻮن آﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎد ﺑﻮد ﺑﺮ ﭘﺎ آﺮدم، ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺗﻮ و دﻩ ﻳﮏ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎز ﺧﻮاهﻢ داد«. ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ َﻓﺪّان ارام ﻣﯽرﺳﺪ ﺧﻮاب ﻳﻌﻘﻮب در ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ 10ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ را ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺣﺮان ﺗﺮک ﻧﻤﻮد. 11هﻤﺎن روز ﭘﺲ از ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ،ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﯽ رﺳﻴﺪ و ﺧﻮاﺳﺖ ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮد .او ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮداﺷﺖ و زﻳﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد ﻧﻬﺎدﻩ ،هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪ12 .در ﺧﻮاب ﻧﺮدﺑﺎﻧﯽ را دﻳﺪ آﻪ ﭘﺎﻳﻪء ﺁن ﺑﺮ زﻣﻴﻦ و ﺳﺮش ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﻣﯽرﺳﺪ و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﺧﺪا از ﺁن ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﯽروﻧﺪ 13و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﻧﺮدﺑﺎن اﻳﺴﺘﺎدﻩ اﺳﺖ. ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺑﺮاهﻴﻢ و ﺧﺪای ﭘﺪرت اﺳﺤﺎق هﺴﺘﻢ .زﻣﻴﻨﯽ آﻪ روی ﺁن ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩای از ﺁن ﺗﻮﺳﺖ .ﻣﻦ ﺁن را ﺑﻪ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ14 .ﻓﺮزﻧﺪان ﺗﻮ ﭼﻮن ﻏﺒﺎر ،ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ! از ﻣﺸﺮق ﺗﺎ ﻣﻐﺮب ،و از ﺷﻤﺎل ﺗﺎ ﺟﻨﻮب را ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮد ِم زﻣﻴﻦ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ15 .هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺮوی ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و از ﺗﻮ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،دوﺑﺎرﻩ ﺗﻮ را ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎز ﺧﻮاهﻢ ﺁورد .ﺗﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺧﻮد اداﻣﻪ داد ﺗﺎ ﺑﻪ دﻳﺎر 29ﻣﺸﺮق رﺳﻴﺪ2 .در ﺻﺤﺮا ﭼﺎهﯽ دﻳﺪ آﻪ ﺳﻪ ﮔﻠﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ آﻨﺎر ﺁن ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩاﻧﺪ ،زﻳﺮا از ﺁن ﭼﺎﻩ، ﮔﻠﻪهﺎ را ﺁب ﻣﯽدادﻧﺪ .اﻣﺎ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺰرگ ﺑﺮ دهﺎﻧﻪ ﭼﺎﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ)3 .رﺳﻢ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻮد آﻪ وﻗﺘﯽ هﻤﻪء ﮔﻠﻪهﺎ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ،ﺁن ﺳﻨﮓ را از ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ و ﭘﺲ از ﺳﻴﺮاب آﺮدن ﮔﻠﻪهﺎ ،دوﺑﺎرﻩ ﺳﻨﮓ را ﺑﺮ ﺳﺮﭼﺎﻩ ﻣﯽﻏﻠﻄﺎﻧﻴﺪﻧﺪ4 (.ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺰد ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن رﻓﺖ و از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ آﻪ از آﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ از ﺣﺮان هﺴﺘﻨﺪ5 .ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻻﺑﺎن ﭘﺴﺮ ﻧﺎﺣﻮر را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻴﺪ؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ ،او را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻴﻢ«. ل او ﺧﻮب اﺳﺖ؟« 6ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺣﺎ ِ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ ،ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب اﺳﺖ .ﺁن هﻢ دﺧﺘﺮ اوﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﮔﻠﻪاش ﻣﯽﺁﻳﺪ«. 7ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :هﻨﻮز ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺧﻴﻠﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ. ﭼﺮا ﺑﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ ﺁب ﻧﻤﯽدهﻴﺪ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﭽﺮﻧﺪ؟« ﭘﻴﺪاﻳﺶ 8ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺗﺎ هﻤﻪء ﮔﻠﻪهﺎ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺳﻨﮓ را ﺑﺮدارﻳﻢ و ﮔﻠﻪهﺎﻳﻤﺎن را ﺳﻴﺮاب آﻨﻴﻢ«. ء 9در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ اﻳﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ اداﻣﻪ داﺷﺖ ،راﺣﻴﻞ ﺑﺎ ﮔﻠﻪ ﭘﺪرش ﺳﺮ رﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا او ﻧﻴﺰ ﭼﻮﭘﺎن ﺑﻮد10 .وﻗﺘﯽ ﻳﻌﻘﻮب دﺧﺘﺮ داﻳﯽ ﺧﻮد ،راﺣﻴﻞ را دﻳﺪ آﻪ ﺑﺎ ﮔﻠﻪ ﻻﺑﺎن ﻣﯽﺁﻳﺪ ،ﺳﻨﮓ را از ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻠﻪء او را ﺳﻴﺮاب ﻧﻤﻮد11 .ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ،راﺣﻴﻞ را ﺑﻮﺳﻴﺪﻩ، ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻦ ﻧﻤﻮد! 12ﻳﻌﻘﻮب ﺧﻮد را ﻣﻌﺮﻓﯽ آﺮد و ﮔﻔﺖ آﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﭘﺪرش و ﭘﺴﺮ رﺑﻜﺎﺳﺖ. راﺣﻴﻞ ﺑﻤﺤﺾ ﺷﻨﻴﺪن ﺳﺨﻨﺎن او ،دوان دوان ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﭘﺪرش را ﺑﺎﺧﺒﺮ آﺮد13 .ﭼﻮن ﻻﺑﺎن ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪن ﺧﻮاهﺮزادﻩء ﺧﻮد ﻳﻌﻘﻮب را ﺷﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺶ ء ﺷﺘﺎﻓﺖ و او را درﺁﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺁورد .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب داﺳﺘﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮای او ﺷﺮح داد14 .ﻻﺑﺎن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ از ﮔﻮﺷﺖ و اﺳﺘﺨﻮان ﻣﻦ هﺴﺘﯽ!« ﻳﻌﻘﻮب ،ﻟﻴﻪ و راﺣﻴﻞ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﻣﯽﮔﻴﺮد ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ از ﺁﻣﺪن ﻳﻌﻘﻮب15 ،ﻻﺑﺎن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻟﻴﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻣﻦ هﺴﺘﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﺠﺎﻧﯽ آﺎر آﻨﯽ .ﺑﮕﻮ ﭼﻘﺪر ﻣﺰد ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪهﻢ؟« 16ﻻﺑﺎن دو دﺧﺘﺮ داﺷﺖ آﻪ ﻧﺎم دﺧﺘﺮ ﺑﺰرگ ﻟَﻴﻪ و ﻧﺎم دﺧﺘﺮ آﻮﭼﮏ راﺣﻴﻞ ﺑﻮد17 .ﻟﻴﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺿﻌﻴﻒ داﺷﺖ ،اﻣﺎ راﺣﻴﻞ زﻳﺒﺎ و ﺧﻮش اﻧﺪام ﺑﻮد18 .ﻳﻌﻘﻮب ﻋﺎﺷﻖ راﺣﻴﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ راﺣﻴﻞ ،دﺧﺘﺮ آﻮﭼﻜﺖ را ﺑﻪ هﻤﺴﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ، هﻔﺖ ﺳﺎل ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎر ﻣﯽآﻨﻢ«. 19ﻻﺑﺎن ﺟﻮاب داد» :ﻗﺒﻮل ﻣﯽآﻨﻢ .ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽدهﻢ دﺧﺘﺮم را ﺑﻪ ﺗﻮ آﻪ از ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﻢ هﺴﺘﯽ ﺑﺪهﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ«. 20ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮای ازدواج ﺑﺎ راﺣﻴﻞ هﻔﺖ ﺳﺎل ﺑﺮای ﻻﺑﺎن آﺎر آﺮد ،وﻟﯽ ﺑﻘﺪری راﺣﻴﻞ را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ آﻪ اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ در ﻧﻈﺮش ﭼﻨﺪ روز ﺁﻣﺪ. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﺪت ﻗﺮارداد ﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ و ﻣﻮﻗﻊ ﺁن رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ راﺣﻴﻞ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮم«. 28 22ﻻﺑﺎن هﻤﻪء ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ را دﻋﻮت آﺮدﻩ ،ﺿﻴﺎﻓﺘﯽ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻧﻤﻮد23 .وﻗﺘﯽ هﻮا ﺗﺎرﻳﮏ ﺷﺪ ،ﻻﺑﺎن دﺧﺘﺮ ﺧﻮد ﻟﻴﻪ را ﺑﻪ ﺣﺠﻠﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ. )24ﻻﺑﺎن آﻨﻴﺰی ﺑﻪ ﻧﺎم زﻟﻔﻪ ﺑﻪ ﻟﻴﻪ داد ﺗﺎ او را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ25 (.اﻣﺎ ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺠﺎی راﺣﻴﻞ ،ﻟﻴﻪ را در ﺣﺠﻠﻪء ﺧﻮد ﻳﺎﻓﺖ .ﭘﺲ رﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ آﺮدی؟ ﻣﻦ هﻔﺖ ﺳﺎل ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎر آﺮدم ﺗﺎ راﺣﻴﻞ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ .ﭼﺮا ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادی؟« 26ﻻﺑﺎن ﺟﻮاب داد» :رﺳﻢ ﻣﺎ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ دﺧﺘﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮ را زودﺗﺮ از دﺧﺘﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﻮهﺮ ﺑﺪهﻴﻢ. 27ﺻﺒﺮ آﻦ ﺗﺎ هﻔﺘﻪء ﻋﺮوﺳﯽ ﻟﻴﻪ ﺑﮕﺬرد ،ﺑﻌﺪ راﺣﻴﻞ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮ ،ﻣﺸﺮوط ﺑﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﻮل ﺑﺪهﯽ هﻔﺖ ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﺑﺮاﻳﻢ آﺎر آﻨﯽ«. ء 28ﻳﻌﻘﻮب ﻗﺒﻮل آﺮد و ﻻﺑﺎن ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن هﻔﺘﻪ ﻋﺮوﺳﯽ ﻟﻴﻪ ،دﺧﺘﺮ آﻮﭼﮏ ﺧﻮد راﺣﻴﻞ را هﻢ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب داد)29 .ﻻﺑﺎن آﻨﻴﺰی ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻠﻬﻪ ﺑﻪ راﺣﻴﻞ داد ﺗﺎ او را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ30 (.ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ راﺣﻴﻞ ﻧﻴﺰ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ و او را ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻟﻴﻪ دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ و ﺑﺨﺎﻃﺮ او هﻔﺖ ﺳﺎل دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﻻﺑﺎن آﺎر آﺮد. ﻓﺮزﻧﺪان ﻳﻌﻘﻮب 31وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﺪ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻟﻴﻪ را دوﺳﺖ ﻧﺪارد، ﻟﻴﻪ را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺧﻮد ﻗﺮار داد و او ﺑﭽﻪدار ﺷﺪ، وﻟﯽ راﺣﻴﻞ ﻧﺎزا ﻣﺎﻧﺪ32 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻟﻴﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ .او ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻣﺮا دﻳﺪﻩ اﺳﺖ و ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺷﻮهﺮم ﻣﺮا دوﺳﺖ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ «.ﭘﺲ او را رﺋﻮﺑﻴﻦ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻣﺮا دﻳﺪﻩ اﺳﺖ«( ﻧﺎم ﻧﻬﺎد33 .او ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ ﻣﻮرد ﺑﯽﻣﻬﺮی ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪام و ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ داد «.ﭘﺲ او را ﺷﻤﻌﻮن )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ34 .ﻟﻴﻪ ﺑﺎز هﻢ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻨﮏ ﻣﻄﻤﺌﻨ ًﺎ ﺷﻮهﺮم ﺑﻪ ﻣﻦ دﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﺳﻮﻣﻴﻦ ﭘﺴﺮی اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮاﻳﺶ زاﻳﻴﺪﻩام «.ﭘﺲ او را ﻻوی )ﻳﻌﻨﯽ »دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ35 .ﺑﺎر دﻳﮕﺮ او ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺑﺎر ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺘﺎﻳﺶ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 29 ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد «.و او را ﻳﻬﻮدا )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﺘﺎﻳﺶ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻟﻴﻪ از زاﻳﻴﺪن ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎد. راﺣﻴﻞ ﭼﻮن داﻧﺴﺖ آﻪ ﻧﺎزاﺳﺖ ،ﺑﻪ ﺧﻮاهﺮ 30ﺧﻮد ﺣﺴﺪ ﺑﺮد .او ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﺪﻩ ،اﮔﺮ ﻧﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻣﺮد!« 2ﻳﻌﻘﻮب ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺧﺪا هﺴﺘﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﺪهﻢ؟ اوﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ را ﻧﺎزا ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ«. 3راﺣﻴﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ آﻨﻴﺰم ﺑﻠﻬﻪ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮ و ﻓﺮزﻧﺪان او از ﺁن ﻣﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد4 «.ﭘﺲ ﺑﻠﻬﻪ را ﺑﻪ هﻤﺴﺮی ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب داد و او ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ5 .ﺑﻠﻬﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﭘﺴﺮی ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب زاﻳﻴﺪ6 .راﺣﻴﻞ ﮔﻔﺖ: »ﺧﺪا دﻋﺎﻳﻢ را ﺷﻨﻴﺪ وﺑﻪ دادم رﺳﻴﺪ و اﻳﻨﮏ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ «،ﭘﺲ او را دان )ﻳﻌﻨﯽ »دادرﺳﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ7 .ﺑﻠﻬﻪ آﻨﻴﺰ راﺣﻴﻞ ،ﺑﺎز ﺁﺑﺴﺘﻦ ﺷﺪ و دوﻣﻴﻦ ﭘﺴﺮ را ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب زاﻳﻴﺪ8 .راﺣﻴﻞ ﮔﻔﺖ: »ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد ﻣﺒﺎرزﻩ آﺮدم و ﺑﺮ او ﭘﻴﺮوز ﺷﺪم «،ﭘﺲ او را ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﺒﺎرزﻩ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 9وﻗﺘﯽ ﻟﻴﻪ دﻳﺪ آﻪ دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،آﻨﻴﺰ ﺧﻮد زﻟﻔﻪ را ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ زﻧﯽ داد10 .زﻟﻔﻪ ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ11 .ﻟﻴﻪ ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ روی ﺁوردﻩ اﺳﺖ «،ﭘﺲ او را ﺟﺎد )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ12 .ﺳﭙﺲ زﻟﻔﻪ دوﻣﻴﻦ ﭘﺴﺮ را ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب زاﻳﻴﺪ13 .ﻟﻴﻪ ﮔﻔﺖ» :ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل هﺴﺘﻢ! اﻳﻨﮏ زﻧﺎن ﻣﺮا زﻧﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﻮاهﻨﺪ داﻧﺴﺖ «.ﭘﺲ او را اَﺷﻴﺮ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 14روزی هﻨﮕﺎم درو ﮔﻨﺪم ،رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻣﻘﺪاری ﻣِﻬﺮﮔﻴﺎﻩ آﻪ در آﺸﺘﺰاری روﻳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻳﺎﻓﺖ و ﺁن را ﺑﺮای ﻣﺎدرش ﻟﻴﻪ ﺁورد .راﺣﻴﻞ از ﻟﻴﻪ ﺧﻮاهﺶ ﻧﻤﻮد آﻪ ﻣﻘﺪاری از ﺁن را ﺑﻪ وی ﺑﺪهﺪ15 .اﻣﺎ ﻟﻴﻪ ﺑﻪ او ﺟﻮاب داد» :آﺎﻓﯽ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺷﻮهﺮم را از دﺳﺘﻢ رﺑﻮدی، ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﻣِﻬﺮﮔﻴﺎﻩ* ﭘﺴﺮم را هﻢ از ﻣﻦ ﺑﮕﻴﺮی؟« * در ﺁن زﻣﺎن ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮردن اﻳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪن زﻧﺎن ﻧﺎزا ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ. راﺣﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﻣِﻬﺮﮔﻴﺎﻩ ﭘﺴﺮت را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ، ﻣﻦ هﻢ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﻢ اﻣﺸﺐ ﺑﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺨﻮاﺑﯽ«. 16ﺁن روز ﻋﺼﺮ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب از ﺻﺤﺮا ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺸﺖ، ﻟﻴﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل وی ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :اﻣﺸﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﺑﯽ ،زﻳﺮا ﺗﻮ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣِﻬﺮ ﮔﻴﺎهﯽ آﻪ ﭘﺴﺮم ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ،اﺟﻴﺮ آﺮدﻩام!« ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺁن ﺷﺐ ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ17 .ﺧﺪا دﻋﺎهﺎی وی را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و او ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﻨﺠﻤﻴﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﻮد را زاﻳﻴﺪ18 .ﻟﻴﻪ ﮔﻔﺖ» :ﭼﻮن آﻨﻴﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻮهﺮم دادم ،ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺎداش دادﻩ اﺳﺖ «.ﭘﺲ او را ﻳﺴﺎآﺎر )ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺎداش«( ﻧﺎﻣﻴﺪ19 .او ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺷﺸﻤﻴﻦ ﭘﺴﺮ را ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب زاﻳﻴﺪ20 ،و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻦ هﺪﻳﻪ ای ﻧﻴﻜﻮ دادﻩ اﺳﺖ .از اﻳﻦ ﭘﺲ ﺷﻮهﺮم ﻣﺮا اﺣﺘﺮام ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،زﻳﺮا ﺑﺮاﻳﺶ ﺷﺶ ﭘﺴﺮ زاﻳﻴﺪﻩام«. ﭘﺲ او را زﺑﻮﻟﻮن )ﻳﻌﻨﯽ »اﺣﺘﺮام«( ﻧﺎﻣﻴﺪ21 .ﻣﺪﺗﯽ ﭘﺲ از ﺁن دﺧﺘﺮی زاﻳﻴﺪ و او را دﻳﻨﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪ. 22ﺳﭙﺲ ﺧﺪا راﺣﻴﻞ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورد و دﻋﺎی وی را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪ23 .او ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ، ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا اﻳﻦ ﻧﻨﮓ را از ﻣﻦ ﺑﺮداﺷﺘﻪ اﺳﺖ24 «.ﺳﭙﺲ اﻓﺰود» :ای آﺎش ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﺪ!« ﭘﺲ او را ﻳﻮﺳﻒ** ﻧﺎﻣﻴﺪ. ﻣﻌﺎﻣﻠﻪء ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ ﻻﺑﺎن 25ﺑﻌﺪ از ﺁن آﻪ راﺣﻴﻞ ﻳﻮﺳﻒ را زاﻳﻴﺪ ،ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻗﺼﺪ دارم ﺑﻪ وﻃﻦ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎزﮔﺮدم. 26اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮم ،ﭼﻮن ﻣﯽداﻧﯽ ﺑﺎ ﺧﺪﻣﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ آﺮدﻩام ﺑﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻤﺎم و آﻤﺎل ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺮداﺧﺘﻪام27 «.ﻻﺑﺎن ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺗﺮک ﻧﻜﻦ ،زﻳﺮا از روی ﻓﺎل ﻓﻬﻤﻴﺪم آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ28 .هﺮ ﭼﻘﺪر ﻣﺰد ﺑﺨﻮاهﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد«. 29ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﺧﻮب ﻣﯽداﻧﯽ آﻪ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﻴﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ وﻓﺎداری ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﻮدﻩام و ﭼﮕﻮﻧﻪ از ﮔﻠﻪهﺎﻳﺖ ﻣﻮاﻇﺒﺖ آﺮدﻩام30 .ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﻢ ،ﮔﻠﻪ و رﻣﻪء ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺘﯽ و اآﻨﻮن اﻣﻮاﻟﺖ ** »ﻳﻮﺳﻒ« ﻳﻌﻨﯽ »او اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﺪ«. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﯽﻧﻬﺎﻳﺖ زﻳﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻦ از هﺮﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ .اﻣﺎ ﻣﻦ اﻻن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﺑﺎﺷﻢ وﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺪارک ﺑﺒﻴﻨﻢ«. 31و32ﻻﺑﺎن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻘﺪر ﻣﺰد ﻣﯽﺧﻮاهﯽ؟« ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﯽ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﮔﻠﻪهﺎی ﺗﻮ ﺑﺮوم و ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان اﺑﻠﻖ و ﺧﺎﻟﺪار و ﺗﻤﺎم ﺑﺮﻩهﺎی ﺳﻴﺎﻩ رﻧﮓ و هﻤﻪء ﺑﺰهﺎی اﺑﻠﻖ و ﺧﺎﻟﺪار را ﺑﺠﺎی اﺟﺮت ﺑﺮای ﺧﻮد ﺟﺪا آﻨﻢ ،ﺣﺎﺿﺮم ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎر آﻨﻢ33 .از ﺁن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ،اﮔﺮ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺳﻔﻴﺪ در ﻣﻴﺎن ﮔﻠﻪء ﻣﻦ ﻳﺎﻓﺘﯽ ،ﺑﺪان آﻪ ﻣﻦ ﺁن را از ﺗﻮ دزدﻳﺪﻩام«. 34ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﻗﺒﻮل ﻣﯽآﻨﻢ«. 35و36ﭘﺲ هﻤﺎن روز ﻻﺑﺎن ﺑﻪ ﺻﺤﺮا رﻓﺘﻪ ،ﺗﻤﺎم ﺑﺰهﺎی ﻧﺮی آﻪ ﺧﻄّﺪار و ﺧﺎﻟﺪار ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺰهﺎی ﻣﺎدﻩای آﻪ اﺑﻠﻖ و ﺧﺎﻟﺪار ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﺮﻩهﺎی ﺳﻴﺎﻩ رﻧﮓ را ﺟﺪا آﺮد و ﺑﻪ ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب ﺳﭙﺮد .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪء ﺳﻪ روز راﻩ از ﻳﻌﻘﻮب دور آﺮد. ﺧﻮد ﻳﻌﻘﻮب در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪء ﮔﻠﻪء ﻻﺑﺎن را ﺑﭽﺮاﻧﺪ. 37ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺷﺎﺧﻪهﺎی ﺳﺒﺰ و ﺗﺎزﻩء درﺧﺘﺎن ﺑﻴﺪ و ﺑﺎدام و ﭼﻨﺎر را آَﻨﺪ و ﺧﻄّﻬﺎی ﺳﻔﻴﺪی ﺑﺮ روی ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺮاﺷﻴﺪ38 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ را در آﻨﺎر ﺁﺑﺸﺨﻮر ﻗﺮار داد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﮔﻠﻪهﺎ ﺑﺮای ﺧﻮردن ﺁب ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ .وﻗﺘﯽ ﮔﻠﻪهﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی آﻨﻨﺪ و ﺑﺮای ﺁب ﺧﻮردن ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ39 ،ﺟﻠﻮ ﭼﻮﺑﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺑﺮﻩهﺎﻳﯽ ﻣﯽزاﻳﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺧﻄّﺪار ،ﺧﺎﻟﺪار و اﺑﻠﻖ ﺑﻮدﻧﺪ40 .ﻳﻌﻘﻮب ،اﻳﻦ ﺑﺮّﻩهﺎ را از ﮔﻠﻪء ﻻﺑﺎن ﺟﺪا ﻣﯽآﺮد و ﺑﻪ ﮔﻠﻪء ﺧﻮد ﻣﯽاﻓﺰود .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮔﻠﻪء ﻻﺑﺎن، ﮔﻠﻪء ﺧﻮدش را ﺑﺰرگ ﻣﯽآﺮد41 .در ﺿﻤﻦ هﺮﮔﺎﻩ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻣﺎدﻩء ﻗﻮی ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی آﻨﻨﺪ، ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻮﺑﻬﺎ را در ﺁﺑﺸﺨﻮر ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﻣﯽداد ﺗﺎ آﻨﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی آﻨﻨﺪ42 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﭼﻮﺑﻬﺎ را در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺿﻌﻴﻒ از ﺁنِ ﻻﺑﺎن و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻗﻮی از ﺁن ﻳﻌﻘﻮب ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ43 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺴﻴﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪ و ﺻﺎﺣﺐ آﻨﻴﺰان و ﻏﻼﻣﺎن، ﮔﻠﻪهﺎی ﺑﺰرگ ،ﺷﺘﺮهﺎ و اﻻﻏﻬﺎی زﻳﺎدی ﮔﺮدﻳﺪ. 30 ﻳﻌﻘﻮب از ﻧﺰد ﻻﺑﺎن ﻣﯽﮔﺮﻳﺰد روزی ﻳﻌﻘﻮب ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﭘﺴﺮان ﻻﺑﺎن 31ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻳﻌﻘﻮب هﻤﻪء داراﻳﯽ ﭘﺪر ﻣﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و از اﻣﻮال ﭘﺪر ﻣﺎﺳﺖ آﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ2 «.ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺰودی درﻳﺎﻓﺖ آﻪ رﻓﺘﺎر ﻻﺑﺎن ﺑﺎ وی ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ. 3در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﭘﺪراﻧﺖ و ﻧﺰد ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪاﻧﺖ ﺑﺎز ﮔﺮد و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد«. 4ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ،ﺑﺮای راﺣﻴﻞ و ﻟﻴﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﮔﻠﻪ او هﺴﺖ ،ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ5 .ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻩام آﻪ رﻓﺘﺎر ﭘﺪر ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ، وﻟﯽ ﺧﺪای ﭘﺪرم ﻣﺮا ﺗﺮک ﻧﻜﺮدﻩ اﺳﺖ6 .ﺷﻤﺎ ﻣﯽداﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﭼﻪ آﻮﺷﺶ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﭘﺪرﺗﺎن ﺧﺪﻣﺖ آﺮدﻩام7 ،اﻣﺎ او ﺑﺎرهﺎ ﺣﻖ ﻣﺮا ﭘﺎﻳﻤﺎل آﺮدﻩ و ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ اﺳﺖ .وﻟﯽ ﺧﺪا ﻧﮕﺬاﺷﺖ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺿﺮری ت ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ؛ 8زﻳﺮا هﺮ وﻗﺖ ﭘﺪرﺗﺎن ﻣﯽﮔﻔﺖ" :ﺣﻴﻮاﻧﺎ ِ ﺧﺎﻟﺪار از ﺁن ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ "،ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﻠﻪ ﺑﺮﻩهﺎی ﺧﺎﻟﺪار ﻣﯽﺁوردﻧﺪ و ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ از اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻨﺼﺮف ﻣﯽﺷﺪ و ﻣﯽﮔﻔﺖ" :ﺗﻤﺎم ﺧﻂدارهﺎ ﻣﺎل ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ "،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪ ﺑﺮﻩهﺎی ﺧﻂدار ﻣﯽزاﻳﻴﺪﻧﺪ! 9ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺪا اﻣﻮال ﭘﺪر ﺷﻤﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ اﺳﺖ. »10هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻓﺼﻞ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی ﮔﻠﻪ ﻓﺮا رﺳﻴﺪ ،در ﺧﻮاب دﻳﺪم ﻗﻮﭼﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻴﺸﻬﺎ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺧﻄﺪار ،ﺧﺎﻟﺪار و اﺑﻠﻖ ﺑﻮدﻧﺪ11 .ﺁﻧﮕﺎﻩ در ﺧﻮاب ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا ﻣﺮا ﻧﺪا دادﻩ 12ﮔﻔﺖ" :ﺑﺒﻴﻦ ،ﺗﻤﺎم ﻗﻮﭼﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻴﺸﻬﺎ ﺟﻔﺘﮕﻴﺮی ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺧﻂدار ،ﺧﺎﻟﺪار و اﺑﻠﻖ هﺴﺘﻨﺪ ،زﻳﺮا از ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﻻﺑﺎن ﺑﻪ ﺗﻮ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺁﮔﺎﻩ هﺴﺘﻢ13 .ﻣﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ هﺴﺘﻢ آﻪ در ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪم ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﺳﻨﮓ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﺮ ﺁن روﻏﻦ رﻳﺨﺘﯽ و ﻧﺬر آﺮدی آﻪ ﻣﺮا ﭘﻴﺮوی آﻨﯽ. اآﻨﻮن اﻳﻦ دﻳﺎر را ﺗﺮک آﻦ و ﺑﻪ وﻃﻦ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮد«". 14راﺣﻴﻞ و ﻟﻴﻪ در ﺟﻮاب ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺘﻨﺪ» :در هﺮ ﺣﺎل ﭼﻴﺰی از ﺛﺮوت ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ15 ،زﻳﺮا 31 او ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ رﻓﺘﺎر آﺮدﻩ اﺳﺖ .او ﻣﺎ را ﻓﺮوﺧﺘﻪ و ﭘﻮﻟﯽ را آﻪ از اﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ درﻳﺎﻓﺖ داﺷﺘﻪ، ﺗﻤﺎﻣًﺎ ﺗﺼﺎﺣﺐ آﺮدﻩ اﺳﺖ16 .ﺛﺮوﺗﯽ آﻪ ﺧﺪا از اﻣﻮال ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﻪ ﺗﻮ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﻣﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻤﺎن ﺗﻌﻠﻖ دارد .ﭘﺲ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ«. ء 21-17روزی هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻻﺑﺎن ﺑﺮای ﭼﻴﺪن ﭘﺸﻢ ﮔﻠﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ او را از ﻗﺼﺪ ﺧﻮد ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎزد ،زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺷﺘﺮهﺎ ﺳﻮار آﺮدﻩ ،ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪهﺎ و اﻣﻮال ﺧﻮد را آﻪ در ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻓﺮاهﻢ ﺁوردﻩ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ ﻧﺰد ﭘﺪرش اﺳﺤﺎق ﺑﻪ زﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﺮود .ﭘﺲ ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ داﺷﺖ ﮔﺮﻳﺨﺖ .ﺁﻧﻬﺎ از رود ﻓﺮات ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ و ﺑﺴﻮی آﻮهﺴﺘﺎن ﺟﻠﻌﺎد ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ) .در ﺿﻤﻦ راﺣﻴﻞ ﺑُﺘﻬﺎی ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪرش را دزدﻳﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد(. ﻻﺑﺎن ﻳﻌﻘﻮب را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﺪ 22ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻓﺮار آﺮدﻩ اﺳﺖ23 .ﭘﺲ او ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺮداﺧﺖ و ﭘﺲ از هﻔﺖ روز در آﻮهﺴﺘﺎن ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻪ او رﺳﻴﺪ24 .هﻤﺎن ﺷﺐ، ﺧﺪا در ﺧﻮاب ﺑﺮ ﻻﺑﺎن ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﺣﺮﻓﯽ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺰﻧﯽ«. ن ﺟﻠﻌﺎد ﺧﻴﻤﻪ زدﻩ ﺑﻮد آﻪ ﻻﺑﺎن 25ﻳﻌﻘﻮب در آﻮهﺴﺘﺎ ِ ﺑﺎ اﻓﺮادش ﺑﻪ او رﺳﻴﺪ .او ﻧﻴﺰ در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﻴﻤﻪ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﭘﺎ آﺮد26 .ﻻﺑﺎن از ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادی و دﺧﺘﺮان ﻣﺮا ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺳﻴﺮان ﺟﻨﮕﯽ ﺑﺮداﺷﺘﯽ و رﻓﺘﯽ؟ 27ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺪادی ﺗﺎ ﺟﺸﻨﯽ ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﺑﺮ ﭘﺎ آﻨﻢ و ﺑﺎ ﺳﺎز و ﺁواز ﺷﻤﺎ را رواﻧﻪ ﺳﺎزم؟ 28ﻻاﻗﻞ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﯽ ﻧﻮﻩهﺎﻳﻢ را ﺑﺒﻮﺳﻢ و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ آﻨﻢ! آﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای آﺮدی! 29ﻗﺪرت ﺁن ﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ را دارم آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ،وﻟﯽ ﺷ ِ ﺧﺪای ﭘﺪرت ﺑﺮ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ" :ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﺣﺮﻓﯽ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺰﻧﯽ30 ".از هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺗﻮ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺮوی و اﻳﻨﻘﺪر ﺁرزو داﺷﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ زادﮔﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎزﮔﺮدی ،دﻳﮕﺮ ﭼﺮا ﺑُﺘﻬﺎی ﻣﺮا دزدﻳﺪی؟« ﭘﻴﺪاﻳﺶ 31ﻳﻌﻘﻮب در ﺟﻮاب وی ﮔﻔﺖ» :ﻋﻠﺖ ﻓﺮار ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﻣﻦاﻳﻦ ﺑﻮدآﻪ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪم ﺑﺰور دﺧﺘﺮهﺎﻳﺖ را از ﻣﻦ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮی32 .اﻣﺎ در ﻣﻮرد ﺑُﺘﻬﺎﻳﺖ ،هﺮ آﻪ از ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را دزدﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،آُﺸﺘﻪ ﺷﻮد .اﮔﺮ از ﻣﺎل ﺧﻮدت ﭼﻴﺰی در اﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺪا آﺮدی ،در ﺣﻀﻮر اﻳﻦ ﻣﺮدان ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮرم ﺁن را ﺑﺪون ﭼﻮن و ﭼﺮا ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺲ ﺑﺪهﻢ) «.ﻳﻌﻘﻮب ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ آﻪ راﺣﻴﻞ ﺑُﺘﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ اﺳﺖ(. ء 33ﻻﺑﺎن ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﭘﺮداﺧﺖ .اول ﺧﻴﻤﻪ ﻳﻌﻘﻮب ،ﺑﻌﺪ ﺧﻴﻤﻪء ﻟﻴﻪ و ﺳﭙﺲ ﺧﻴﻤﻪء آﻨﻴﺰان ﻳﻌﻘﻮب را ﺟﺴﺘﺠﻮ آﺮد ،وﻟﯽ ﺑُﺘﻬﺎ را ﻧﻴﺎﻓﺖ .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء راﺣﻴﻞ رﻓﺖ34 .راﺣﻴﻞ آﻪ ﺑُﺘﻬﺎ را دزدﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺁﻧﻬﺎ را زﻳﺮ ﺟﻬﺎز ﺷﺘﺮ ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﻮدﻩ ،روی ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد! ﭘﺲ ﺑﺎ اﻳﻦ آﻪ ﻻﺑﺎن ﺑﺎ دﻗﺖ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪ را ﺟﺴﺘﺠﻮ آﺮد ﭼﻴﺰی ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮد35 .راﺣﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪر ،از اﻳﻦ آﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ در ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺴﺘﻢ ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺶ، ﭼﻮن ﻋﺎدت زﻧﺎن ﺑﺮ ﻣﻦ اﺳﺖ«. 36ﻳﻌﻘﻮب دﻳﮕﺮ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻴﺎورد و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﺟﺮﻣﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩام آﻪ ﻣﺮا اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدی؟ 37ﺣﺎل آﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﻮاﻟﻢ را ﺗﻔﺘﻴﺶ آﺮدی ،ﭼﻪ ﭼﻴﺰی ﻳﺎﻓﺘﯽ؟ اﮔﺮ از ﻣﺎل ﺧﻮد ﭼﻴﺰی ﻳﺎﻓﺘﻪای ﺁن را ﭘﻴﺶ هﻤﻪء ﻣﺮدان ﺧﻮدت و ﻣﺮدان ﻣﻦ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و ﻗﻀﺎوت آﻨﻨﺪ آﻪ از ﺁن آﻴﺴﺖ! 38در اﻳﻦ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل آﻪ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﻮدﻩام و از ﮔﻠﻪء ﺗﻮ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﻤﻮدﻩام ،ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ از ﺑﭽﻪهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺖ ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪ و هﺮﮔﺰ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺨﻮردم39 .اﮔﺮ ﺣﻴﻮان درﻧﺪﻩای ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽآﺮد و ﺁن را ﻣﯽآﺸﺖ ،ﺣﺘﯽ ﺑﺪون اﻳﻦ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ ،ﺗﺎواﻧﺶ را ﻣﯽدادم .اﮔﺮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪی از ﮔﻠﻪ در روز ﻳﺎ در ﺷﺐ رﺑﻮدﻩ ﻣﯽﺷﺪ ،ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽآﺮدی ﭘﻮﻟﺶ را ﺑﺪهﻢ. 40در ﮔﺮﻣﺎی ﺳﻮزان روز و ﺳﺮﻣﺎی ﺷﺪﻳﺪ ﺷﺐ، ﺑﺪون اﻳﻦ آﻪ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ راﻩ دهﻢ ،ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎر آﺮدم41 .ﺁری ،ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺑﺮای ﺗﻮ زﺣﻤﺖ آﺸﻴﺪم ،ﭼﻬﺎردﻩ ﺳﺎل ﺑﺨﺎﻃﺮ دو دﺧﺘﺮت و ﺷﺶ ﺳﺎل ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردن اﻳﻦ ﮔﻠﻪای آﻪ دارم! ﺗﻮ ﺑﺎرهﺎ ﺣﻖ ﻣﺮا ﭘﺎﻳﻤﺎل آﺮدی42 .اﮔﺮ رﺣﻤﺖ ﺧﺪای ﺟﺪم اﺑﺮاهﻴﻢ و هﻴﺒﺖ ﺧﺪای ﭘﺪرم اﺳﺤﺎق ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺑﻮد، ﭘﻴﺪاﻳﺶ اآﻨﻮن ﻣﺮا ﺗﻬﻴﺪﺳﺖ رواﻧﻪ ﻣﯽآﺮدی .وﻟﯽ ﺧﺪا ﻣﺼﻴﺒﺖ و زﺣﻤﺎت ﻣﺮا دﻳﺪﻩ و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ دﻳﺸﺐ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 43ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :زﻧﺎن ﺗﻮ ،دﺧﺘﺮان ﻣﻦ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ، ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﻦ و ﮔﻠﻪهﺎ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ داری از ﺁن ﻣﻦ اﺳﺖ .ﭘﺲ اﻣﺮوز ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ دﺧﺘﺮان و ﻧﻮﻩهﺎﻳﻢ ﺿﺮر ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ؟ 44ﺣﺎل ﺑﻴﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻋﻬﺪ ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ و از اﻳﻦ ﭘﺲ ﻃﺒﻖ ﺁن ﻋﻤﻞ آﻨﻴﻢ«. ء 45ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻋﻬﺪ ،ﺑﺼﻮرت ﺳﺘﻮﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﺎ آﺮد 46و ﺑﻪ هﻤﺮاهﺎن ﺧﻮد ﮔﻔﺖ آﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﮔﺮد ﺁورﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺼﻮرت ﺗﻮدﻩای ﺑﺮﭘﺎ آﻨﻨﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب و ﻻﺑﺎن ﺑﺎ هﻢ در ﭘﺎی ﺗﻮدﻩء ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻏﺬا ﺧﻮردﻧﺪ47 .و48ﺁﻧﻬﺎ ﺁن ﺗﻮدﻩء ﺳﻨﮕﻬﺎ را »ﺗﻮدﻩء ﺷﻬﺎدت« ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻻﺑﺎن »ﻳﺠﺮﺳﻬﺪوﺗﺎ« و ﺑﻪ زﺑﺎن ﻳﻌﻘﻮب »ﺟﻠﻌﻴﺪ« ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ .ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از ﻣﺎ ﺷﺮاﻳﻂ اﻳﻦ ﻋﻬﺪ را رﻋﺎﻳﺖ ﻧﻜﻨﺪ ،اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻋﻠﻴﻪ او ﺷﻬﺎدت ﺧﻮاهﺪ داد49 «.هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁن ﺗﻮدﻩ ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﻣﺼﻔﻪ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺑﺮج دﻳﺪﻩ ﺑﺎﻧﯽ«( ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ ،ﭼﻮن ﻻﺑﺎن ﮔﻔﺖ: »وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﺎ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ دور هﺴﺘﻴﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺎ دﻳﺪﻩﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ50 .اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ دﺧﺘﺮاﻧﻢ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ رﻓﺘﺎر آﻨﯽ ﻳﺎ زﻧﺎن دﻳﮕﺮی ﺑﮕﻴﺮی ،ﻣﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﻓﻬﻤﻴﺪ ،وﻟﯽ ﺧﺪا ﺁن را ﺧﻮاهﺪ دﻳﺪ51 «.و52ﻻﺑﺎن اﻓﺰود» :اﻳﻦ ﺗﻮدﻩ و اﻳﻦ ﺳﺘﻮن ﺷﺎهﺪ ﻋﻬﺪ ﻣﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد .هﻴﭻآﺪام از ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ دﻳﮕﺮی از اﻳﻦ ﺗﻮدﻩ ﺑﮕﺬرد. 53هﺮﮔﺎﻩ ﻳﻜﯽ از ﻣﺎ اﻳﻦ ﻋﻬﺪ را ﺑﺸﻜﻨﺪ ،ﺧﺪای اﺑﺮاهﻴﻢ ،ﺧﺪای ﻧﺎﺣﻮر ،و ﺧﺪای ﭘﺪر اﻳﺸﺎن ﺗﺎرح ،او را هﻼک آﻨﺪ«. ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ هﻴﺒﺖ ﺧﺪای ﭘﺪرش اﺳﺤﺎق ﻗﺴﻢ ﻳﺎد ﻧﻤﻮد آﻪ اﻳﻦ ﻋﻬﺪ را ﻧﮕﻬﺪارد54 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب در هﻤﺎن آﻮهﺴﺘﺎن ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ دﻋﻮت ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻏﺬا ﺧﻮرد و هﻤﮕﯽ ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮدﻧﺪ55 .ﻻﺑﺎن ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،دﺧﺘﺮان و ﻧﻮﻩهﺎﻳﺶ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮآﺖ داد و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮﻳﺶ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮد. ﺁﻣﺎدﮔﯽ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮای روﺑﺮو ﺷﺪن ﺑﺎ ﻋﻴﺴﻮ 32 ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺧﻮد اداﻣﻪ داد. 32در ﺑﻴﻦ راﻩ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﺧﺪا ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻧﺪ .ﻳﻌﻘﻮب وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ را دﻳﺪ ،ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ اﺳﺖ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﺪا «.ﭘﺲ ﺁﻧﺠﺎ را ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ* ﻧﺎﻣﻴﺪ. 3و4ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ،ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺰد ﺑﺮادر ﺧﻮد ﻋﻴﺴﻮ ﺑﻪ ادوم ،واﻗﻊ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻌﻴﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد: »ﺑﻨﺪﻩات ﻳﻌﻘﻮب ﺗﺎ ﭼﻨﺪی ﻗﺒﻞ ﻧﺰد داﻳﯽ ﺧﻮد ﻻﺑﺎن ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻢ5 .اآﻨﻮن ﮔﺎوهﺎ ،اﻻﻏﻬﺎ ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ، ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردﻩام .اﻳﻦ ﻗﺎﺻﺪان را ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩام ﺗﺎ ﺗﻮ را از ﺁﻣﺪﻧﻢ ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎزﻧﺪ. ای ﺳَﺮوَرم ،اﻣﻴﺪوارم ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮم«. 6ﻗﺎﺻﺪان ﻧﺰد ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،ﺑﻪ وی ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﺑﺮادرت ﻋﻴﺴﻮ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺗﻮ ﻣﯽﺁﻳﺪ! 7ﻳﻌﻘﻮب ﺑﯽﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺮﺳﺎن و ﻣﻀﻄﺮب ﺷﺪ .او اﻋﻀﺎء ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد را ﺑﺎ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و ﺷﺘﺮهﺎ ﺑﻪ دو دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد 8ﺗﺎ اﮔﺮ ﻋﻴﺴﻮ ﺑﻪ ﻳﮏ دﺳﺘﻪ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ ،دﺳﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﮕﺮﻳﺰد. 9ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ای ﺧﺪای ﺟﺪم اﺑﺮاهﻴﻢ و ﺧﺪای ﭘﺪرم اﺳﺤﺎق ،ای ﺧﺪاوﻧﺪی آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ وﻃﻦ ﺧﻮد ﻧﺰد ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪاﻧﻢ ﺑﺮﮔﺮدم و ﻗﻮل دادی آﻪ ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ دهﯽ10 ،ﻣﻦ ﻟﻴﺎﻗﺖ اﻳﻦ هﻤﻪ ﻟﻄﻒ و ﻣﺤﺒﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻮدﻩای ﻧﺪارم .ﺁن زﻣﺎن آﻪ زادﮔﺎﻩ ﺧﻮد را ﺗﺮک آﺮدم و از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻢ، ﭼﻴﺰی ﺟﺰ ﻳﮏ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻢ ،وﻟﯽ اآﻨﻮن ﻣﺎﻟﮏ دو ﮔﺮوﻩ هﺴﺘﻢ! 11اآﻨﻮن اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا از دﺳﺖ ﺑﺮادرم ﻋﻴﺴﻮ رهﺎﻳﯽ دهﯽ ،ﭼﻮن از او ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ .از اﻳﻦ ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ آﻪ ﻣﺒﺎدا اﻳﻦ زﻧﺎن و آﻮدآﺎن را هﻼک آﻨﺪ12 .ﺑﻴﺎد ﺁور آﻪ ﺗﻮ ﻗﻮل دادﻩای آﻪ ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ دهﯽ و ﻧﺴﻞ ﻣﺮا ﭼﻮن ﺷﻨﻬﺎی ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎ ﺑﯽﺷﻤﺎر ﮔﺮداﻧﯽ«. 13و14و15ﻳﻌﻘﻮب ﺷﺐ را ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮد و دوﻳﺴﺖ ﺑﺰ ﻣﺎدﻩ ،ﺑﻴﺴﺖ ﺑﺰﻧﺮ ،دوﻳﺴﺖ ﻣﻴﺶ ،ﺑﻴﺴﺖ ﻗﻮچ ،ﺳﯽ ﺷﺘﺮ ﺷﻴﺮدﻩ ﺑﺎ ﺑﭽﻪهﺎﻳﺸﺎن ،ﭼﻬﻞ ﮔﺎو ﻣﺎدﻩ ،دﻩ ﮔﺎوﻧﺮ، * » ِﻣﺤﻨﺎﻳﻢ« ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »دوﻟﺸﮑﺮ« اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮرﻟﺸﮑﺮ ﺧﺪا و ﻟﺸﮑﺮ ﻳﻌﻘﻮب ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 33 ﺑﻴﺴﺖ اﻻغ ﻣﺎدﻩ و دﻩ اﻻغ ﻧﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﭘﻴﺸﻜﺶ ﺑﺮای ﻋﻴﺴﻮ ﺗﺪارک دﻳﺪ. 16او ﺁﻧﻬﺎ را دﺳﺘﻪ دﺳﺘﻪ ﺟﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻧﻮآﺮاﻧﺶ ﺳﭙﺮد و ﮔﻔﺖ» :از هﻢ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﻦ ﺣﺮآﺖ آﻨﻴﺪ17 «.ﺑﻪ ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ دﺳﺘﻪء اول را ﻣﯽراﻧﺪﻧﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﻋﻴﺴﻮ اﮔﺮ ﻋﻴﺴﻮ از اﻳﺸﺎن ﺑﭙﺮﺳﺪ» :آﺠﺎ ﻣﯽروﻳﺪ؟ ﺑﺮای ﭼﻪ آﺴﯽ آﺎر ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ واﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻣﺎل آﻴﺴﺖ؟« 18ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ: »اﻳﻨﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩات ﻳﻌﻘﻮب ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و هﺪاﻳﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮای ﺳَﺮوَر ﺧﻮد ﻋﻴﺴﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ. ﺧﻮدش هﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯽﺁﻳﺪ«. 19و20ﻳﻌﻘﻮب هﻤﻴﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﺎ هﻤﺎن ﭘﻴﻐﺎم ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ دﺳﺘﻪهﺎ ﻧﻴﺰ داد .ﻧﻘﺸﻪء ﻳﻌﻘﻮب اﻳﻦ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺸﻢ ﻋﻴﺴﻮ را ﻗﺒﻞ از اﻳﻦ آﻪ ﺑﺎ هﻢ روﺑﺮو ﺷﻮﻧﺪ ،ﺑﺎ هﺪاﻳﺎ ﻓﺮوﻧﺸﺎﻧﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﻣﯽﺑﻴﻨﻨﺪ او را ﺑﭙﺬﻳﺮد. 21ﭘﺲ او هﺪاﻳﺎ را ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﺧﻮد ،ﺷﺐ را در ﺧﻴﻤﻪ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮد. آﺸﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻳﻌﻘﻮب در ﻓﻨﯽﺋﻴﻞ 22و23و24ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ودو هﻤﺴﺮ و آﻨﻴﺰان و ﻳﺎزدﻩ ﻓﺮزﻧﺪ و ﺗﻤﺎم اﻣﻮال ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﺑﻪ آﻨﺎر رود اردن ﺁﻣﺪ وﺁﻧﻬﺎ را از ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﻳﺒﻮق ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺧﻮد در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ. ﺳﭙﺲ ﻣﺮدی ﺑﻪ ﺳﺮاغ او ﺁﻣﺪﻩ ،ﺗﺎ ﺳﭙﻴﺪﻩء ﺻﺒﺢ ﺑﺎ او آﺸﺘﯽ ﮔﺮﻓﺖ25 .وﻗﺘﯽ ﺁن ﻣﺮد دﻳﺪ آﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮ ﻳﻌﻘﻮب ﻏﺎﻟﺐ ﺷﻮد ،ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ران اوﺿﺮﺑﻪای زد و ﭘﺎی ﻳﻌﻘﻮب ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪ. 26ﺳﭙﺲ ﺁن ﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :ﺑﮕﺬار ﺑﺮوم ،ﭼﻮن ﺳﭙﻴﺪﻩ دﻣﻴﺪﻩ اﺳﺖ «.اﻣﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﻧﺪهﯽ ﻧﻤﯽﮔﺬارم از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮوی«. 27ﺁن ﻣﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﻧﺎم ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ؟« ﺟﻮاب داد» :ﻳﻌﻘﻮب«. 28ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻧﺎم ﺗﻮ دﻳﮕﺮ ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد ،ﺑﻠﻜﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ* ،زﻳﺮا ﻧﺰد ﺧﺪا و ﻣﺮدم ﻣﻘﺎوم ﺑﻮدﻩ و ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩای«. * »اﺳﺮاﺋﻴﻞ« ﻳﻌﻨﯽ »ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﺰد ﺧﺪا ﻣﻘﺎوم اﺳﺖ«. 29ﻳﻌﻘﻮب از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﻧﺎم ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ؟« ﺁن ﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻧﺎم ﻣﺮا ﻣﯽﭘﺮﺳﯽ؟« ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮآﺖ داد. 30ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻦ ﺧﺪا را روﺑﺮو دﻳﺪﻩام و ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮد هﻨﻮز زﻧﺪﻩ هﺴﺘﻢ «.ﭘﺲ ﺁن ﻣﻜﺎن را ﻓﻨﯽﺋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﻬﺮﻩء ﺧﺪا«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 31ﻳﻌﻘﻮب هﻨﮕﺎم ﻃﻠﻮع ﺁﻓﺘﺎب ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎد .او ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺪﻣﻪای آﻪ ﺑﻪ راﻧﺶ وارد ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻣﯽﻟﻨﮕﻴﺪ. )32ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻣﺎهﻴﭽﻪء ﻋِﺮق اﻟﻨِﺴﺎء** را آﻪ در ران اﺳﺖ ﻧﻤﯽﺧﻮرﻧﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از ن ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻮد آﻪ در ﺁن ﺷﺐ ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪ(. را ِ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ ﻋﻴﺴﻮ روﺑﺮو ﻣﯽﺷﻮد ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب از ﻓﺎﺻﻠﻪء دور دﻳﺪ آﻪ ﻋﻴﺴﻮ 33ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﺧﻮد ﻣﯽﺁﻳﺪ2 .او ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد را در ﻳﮏ ﺻﻒ ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ هﻢ ﺑﻪ راﻩ اﻧﺪاﺧﺖ .در دﺳﺘﻪء اول دو آﻨﻴﺰ او و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ،در دﺳﺘﻪء دوم ﻟﻴﻪ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ و در دﺳﺘﻪء ﺳﻮم راﺣﻴﻞ و ﻳﻮﺳﻒ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ3 .ﺧﻮد ﻳﻌﻘﻮب ﻧﻴﺰ در ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد .وﻗﺘﯽ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ ،هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ او را ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد4 .ﻋﻴﺴﻮ دوان دوان ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او ﺷﺘﺎﻓﺖ و او را در ﺁﻏﻮش آﺸﻴﺪﻩ ،ﺑﻮﺳﻴﺪ و هﺮ دو ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ5 .ﺳﭙﺲ ﻋﻴﺴﻮ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ زﻧﺎن و آﻮدآﺎن اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ هﻤﺮاهﺎن ﺗﻮ آﻴﺴﺘﻨﺪ؟« ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩات ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ6 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ آﻨﻴﺰان ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻋﻴﺴﻮ را ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻧﺪ7 ،ﺑﻌﺪ ﻟﻴﻪ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ و ﺁﺧﺮ هﻤﻪ راﺣﻴﻞ و ﻳﻮﺳﻒ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻧﺪ و او را ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 8ﻋﻴﺴﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁن ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ در راﻩ دﻳﺪم ،ﺑﺮای ﭼﻪ ﺑﻮد؟« ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻴﺸﻜﺶ آﺮدم ﺗﺎ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻗﺮار ﮔﻴﺮم«. ** »ﻋِﺮق اﻟﻨِﺴﺎء« هﻤﺎن ﻋﺼﺐ ﺳﻴﺎﺗﻴﮏ اﺳﺖ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 9ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮادر ،ﻣﻦ ﺧﻮد ﮔﻠﻪ و رﻣﻪ ﺑﺴﻴﺎر دارم .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺧﻮدت ﻧﮕﺎهﺪار10 «.ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ واﻗﻌًﺎ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ واﻗﻊ ﺷﺪﻩام ،اﻟﺘﻤﺎس دارم هﺪﻳﻪء ﻣﺮا ﻗﺒﻮل آﻨﯽ .دﻳﺪن روی ﺗﻮ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﺪن روی ﺧﺪا ﺑﻮد! ﺣﺎل آﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺮا ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﯽ11 ،ﭘﺲ هﺪاﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻴﺸﻜﺶ آﺮدﻩام ﻗﺒﻮل ﻓﺮﻣﺎ .ﺧﺪا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺑﻮدﻩ و ﺗﻤﺎم اﺣﺘﻴﺎﺟﺎﺗﻢ را رﻓﻊ آﺮدﻩ اﺳﺖ «.ﻳﻌﻘﻮب ﺁﻧﻘﺪر اﺻﺮار آﺮد ﺗﺎ ﻋﻴﺴﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. 12ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﻮ ﺗﺎ ﺑﺮوﻳﻢ .ﻣﻦ و اﻓﺮادم ﺗﻮ را هﻤﺮاهﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 13ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ ﺑﻌﻀﯽ از ﺑﭽﻪهﺎ آﻮﭼﻜﻨﺪ و رﻣﻪهﺎ و ﮔﻠﻪهﺎ ﻧﻮزاداﻧﯽ دارﻧﺪ آﻪ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﺮاﻧﻴﻢ هﻤﮕﯽ ﺗﻠﻒ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ14 .ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺟﻠﻮ ﺑﺮوﻳﺪ و ﻣﺎ هﻢ هﻤﺮاﻩ ﺑﭽﻪهﺎ و ﮔﻠﻪهﺎ ﺁهﺴﺘﻪ ﻣﯽﺁﻳﻴﻢ و در ﺳﻌﻴﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯽﺷﻮﻳﻢ«. 15ﻋﻴﺴﻮ ﮔﻔﺖ» :ﻻاﻗﻞ ﺑﮕﺬار ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادم هﻤﺮاﻩ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ«. ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد ،ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﺎن ﻣﯽﺁﻳﻴﻢ. از ﻟﻄﻒ ﺳَﺮوَرم ﺳﭙﺎﺳﮕﺰارم«. 16ﻋﻴﺴﻮ هﻤﺎن روز راﻩ ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﻌﻴﺮ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮد17 ،اﻣﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﻪ ﺳﻮآﻮت رﻓﺖ و درﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺧﻴﻤﻪ و ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺶ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ درﺳﺖ آﺮد .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺁن ﻣﻜﺎن را ﺳﻮآﻮت )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩاﻧﺪ18 .ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ واﻗﻊ در آﻨﻌﺎن آﻮچ آﺮدﻧﺪ و ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺧﻴﻤﻪ زدﻧﺪ19 .او زﻣﻴﻨﯽ را آﻪ در ﺁن ﺧﻴﻤﻪ زدﻩ ﺑﻮد از ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺣﻤﻮر، ﭘﺪر ﺷﻜﻴﻢ ﺑﻪ ﺻﺪ ﭘﺎرﻩ ﻧﻘﺮﻩ ﺧﺮﻳﺪ20 .در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را اﻳﻞ اﻟﻮهﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. رﺳﻮاﻳﯽ دﻳﻨﻪ روزی دﻳﻨﻪ ،دﺧﺘﺮ ﻳﻌﻘﻮب وﻟﻴﻪ ،ﺑﺮای دﻳﺪن 34دﺧﺘﺮاﻧﯽ آﻪ در هﻤﺴﺎﻳﮕﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ رﻓﺖ2 .وﻗﺘﯽ ﺷﻜﻴﻢ ﭘﺴﺮ ﺣﻤﻮر ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣّﻮی، دﻳﻨﻪ را دﻳﺪ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ وی ﺗﺠﺎوز ﻧﻤﻮد3 .ﺷﻜﻴﻢ 34 ﺳﺨﺖ ﻋﺎﺷﻖ دﻳﻨﻪ ﺷﺪ و ﺳﻌﯽ آﺮد ﺑﺎ ﺳﺨﻨﺎن دﻟﻨﺸﻴﻦ ﺗﻮﺟﻪ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. 4ﺷﻜﻴﻢ ﻣﻮﺿﻮع راﺑﺎ ﭘﺪر ﺧﻮﻳﺶ در ﻣﻴﺎن ﻧﻬﺎد و از او ﺧﻮاهﺶ آﺮد آﻪ ﺁن دﺧﺘﺮ را ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮد. 5ﭼﻴﺰی ﻧﮕﺬﺷﺖ آﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻳﻌﻘﻮب رﺳﻴﺪ ،وﻟﯽ ﭼﻮن ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺮای ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﮔﻠﻪهﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺗﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﺁﻧﻬﺎ هﻴﭻ اﻗﺪاﻣﯽ ﻧﻜﺮد6 .ﺣﻤﻮر، ﭘﺪر ﺷﻜﻴﻢ ،ﻧﺰد ﻳﻌﻘﻮب رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ7 .او وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ آﻪ ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب ﻧﻴﺰ از ﺻﺤﺮا ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .اﻳﺸﺎن از ﺷﻨﻴﺪن ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮاهﺮﺷﺎن ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺸﺪت ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻞ زﺷﺖ ﺣﻴﺜﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺎﻳﻤﺎل آﺮدﻩ ﺑﻮد. ﻋﻤ ِ 8ﺣﻤﻮر ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ﺷﻜﻴﻢ واﻗﻌًﺎ ﻋﺎﺷﻖ دﺧﺘﺮت ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ وی را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﻪ او ﺑﺪهﻴﺪ9 .و10ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ هﻤﻴﻦﺟﺎ در ﺑﻴﻦ ﻣﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﺪ و ﺑﮕﺬارﻳﺪ دﺧﺘﺮان ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭘﺴﺮان ﻣﺎ ازدواج آﻨﻨﺪ و ﻣﺎ هﻢ دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ هﻤﺴﺮی ﺑﻪ ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ داد .ﻣِﻠﮏ ﻣﻦ وﺳﻴﻊ اﺳﺖ ،ﭘﺲ هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻣﺎﻳﻞ هﺴﺘﻴﺪ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ و آﺎر آﻨﻴﺪ و ﺻﺎﺣﺐ اﻣﻼک ﺷﻮﻳﺪ«. 11و12ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻜﻴﻢ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﺑﺮادران دﻳﻨﻪ ﮔﻔﺖ: »ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ در ﺣﻖ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻟﻄﻒ را ﺑﻜﻨﻴﺪ و اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ دﻳﻨﻪ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮم .هﺮ ﭼﻘﺪر ﻣﻬﺮﻳﻪ و ﭘﻴﺸﻜﺶ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ داد«. 13ﺑﺮادران دﻳﻨﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ آﻪ ﺷﻜﻴﻢ ﺧﻮاهﺮﺷﺎن را رﺳﻮا آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻧﻴﺮﻧﮓ ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ و ﭘﺪرش ﮔﻔﺘﻨﺪ: »14ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﮏ ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺪهﻴﻢ .اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻪء رﺳﻮاﻳﯽ ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ15 .وﻟﯽ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺷﺮط ﺣﺎﺿﺮﻳﻢ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻴﻢ ،و ﺁن ﺷﺮط اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ هﻤﻪء ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ. 16ﺁﻧﮕﺎﻩ دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ داد و دﺧﺘﺮان ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺧﻮاهﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ و در ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ،ﻳﮏ ﻗﻮم ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد17 .اﮔﺮ اﻳﻦ ﺷﺮط را ﻧﭙﺬﻳﺮﻳﺪ و ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺸﻮﻳﺪ ،دﺧﺘﺮﻣﺎن را ﺑﺮداﺷﺘﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ«. 18و19ﺣﻤﻮر و ﺷﻜﻴﻢ ﺷﺮط ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺷﻜﻴﻢ در اﻧﺠﺎم اﻳﻦ آﺎر درﻧﮓ ﻧﻨﻤﻮد ،زﻳﺮا ﻋﺎﺷﻖ دﻳﻨﻪ ﺑﻮد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 35 ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ﺑﺮای ﺷﻜﻴﻢ اﺣﺘﺮام زﻳﺎدی ﻗﺎﻳﻞ ﺑﻮدﻧﺪ و از ﺳﺨﻨﺎن او ﭘﻴﺮوی ﻣﯽآﺮدﻧﺪ20 .ﭘﺲ او و ﭘﺪرش ﺑﻪ دروازﻩء ﺷﻬﺮ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ»21 :اﻳﻦ ﻣﺮدم ،دوﺳﺘﺎن ﻣﺎ هﺴﺘﻨﺪ .اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ آﺴﺐ و آﺎر ﺧﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﺷﻮﻧﺪ .زﻣﻴﻦ وﺳﻴﻊ اﺳﺖ و ﺟﺎی آﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ وﺟﻮد دارد و ﻣﺎ و ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﺎ هﻢ وﺻﻠﺖ آﻨﻴﻢ22 .اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﺮط ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﺎ ﻳﮏ ﻗﻮم ﺷﻮﻧﺪ آﻪ هﻤﻪ ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮان ﻣﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﺸﺎن ﺧﺘﻨﻪ ﮔﺮدﻧﺪ23 .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﻢ ،اﻣﻮال و ﮔﻠﻪهﺎ و ﺁﻧﭽﻪ آﻪ دارﻧﺪ از ﺁن ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﺮط ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ«. 24اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﻜﻴﻢ و ﭘﺪرش را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ25 .وﻟﯽ ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ ،در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ هﻨﻮز درد داﺷﺘﻨﺪ ،ﺷﻤﻌﻮن و ﻻوی ،ﺑﺮادران دﻳﻨﻪ، ﺷﻤﺸﻴﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﺪون روﺑﺮو ﺷﺪن ﺑﺎ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺘﯽ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان را از د ِم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﻴﺪﻧﺪ26 .ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻮر و ﺷﻜﻴﻢ را آُﺸﺘﻨﺪ و دﻳﻨﻪ را از ﺧﺎﻧﻪء ﺷﻜﻴﻢ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ27 .ﺳﭙﺲ ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب رﻓﺘﻨﺪ و ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮ را ﻏﺎرت آﺮدﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺧﻮاهﺮﺷﺎن در ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻮا ﺷﺪﻩ ﺑﻮد28 .اﻳﺸﺎن ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و اﻻﻏﻬﺎ و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺑﺪﺳﺘﺸﺎن رﺳﻴﺪ ،ﭼﻪ در ﺷﻬﺮ و ﭼﻪ در ﺻﺤﺮا، 29ﺑﺎ زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻣﻮاﻟﯽ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪهﺎ ﺑﻮد ﻏﺎرت آﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ. 30ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺷﻤﻌﻮن و ﻻوی ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪاﻳﺪ و ﺣﺎل آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ و ﻓﺮّزﻳﻬﺎ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎآﻨﺎن اﻳﻦ ﻣﺮزوﺑﻮم دﺷﻤﻦ ﻣﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ .ﻋﺪﻩءﻣﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﭼﻴﺰ اﺳﺖ؛ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ ،ﻣﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد«. 31ﺁﻧﻬﺎ در ﺟﻮاب ﭘﺪر ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ او ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﻣﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪ رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﺮد؟« ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮدد 35 ﺧﺪا ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﺎل ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﺮو .در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺴﺎز و ﺁن ﺧﺪاﻳﯽ را آﻪ وﻗﺘﯽ از دﺳﺖ ﺑﺮادرت ﻋﻴﺴﻮ ﻣﯽﮔﺮﻳﺨﺘﯽ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ ،ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎ«. 2ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اهﻞ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺑُﺘﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،دور ﺑﻴﻨﺪازﻧﺪ و ﻏﺴﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻋﻮض آﻨﻨﺪ3 .او ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ: »ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﻣﯽروﻳﻢ و ﻣﻦ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺳﺨﺘﯽ ،دﻋﺎهﺎﻳﻢ را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ«. 4ﭘﺲ هﻤﮕﯽ ،ﺑُﺘﻬﺎی ﺧﻮد و ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ در ﮔﻮش داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻳﻌﻘﻮب دادﻧﺪ و او ﺁﻧﻬﺎ را زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ در ﺷﻜﻴﻢ دﻓﻦ آﺮد5 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ آﻮچ آﺮدﻧﺪ .و ﺗﺮس ﺧﺪا ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب از ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﯽآﺮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ وی ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻜﻨﻨﺪ. 6ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻟﻮز آﻪ هﻤﺎن ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ ،واﻗﻊ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ7 .ﻳﻌﻘﻮب در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻨﺎ آﺮد و ﺁن را ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ »ﺧﺪای ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ« ﻧﺎﻣﻴﺪ )ﭼﻮن هﻨﮕﺎم ﻓﺮار از دﺳﺖ ﻋﻴﺴﻮ ،در ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪا ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ(. 8ﭼﻨﺪ روز ﭘﺲ از ﺁن ،دﺑﻮرﻩ داﻳﻪء ﭘﻴﺮ رﺑﻜﺎ ﻣُﺮد و او را زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ در درﻩء ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ .از ﺁن ﭘﺲ ،درﺧﺖ ﻣﺬآﻮر را »ﺑﻠﻮط ﮔﺮﻳﻪ« ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ. 9ﭘﺲ از ﺁن آﻪ ﻳﻌﻘﻮب از ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ وارد ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺷﺪ ،ﺧﺪا ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮ وی ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و او را ﺑﺮآﺖ داد 10و ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ دﻳﮕﺮ ﻧﺎم ﺗﻮ ﻳﻌﻘﻮب ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻧﺸﻮد ،ﺑﻠﻜﻪ ﻧﺎم ﺗﻮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ* ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد11 .ﻣﻦ هﺴﺘﻢ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ .ﺑﺎرور و زﻳﺎد ﺷﻮ! ﻣﻠﻞ زﻳﺎد و ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺑﺴﻴﺎر از ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﭘﺪﻳﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ12 .ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق دادم ،ﺑﻪ ﺗﻮ و ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ داد13 «.ﺳﭙﺲ ﺧﺪا از ﻧﺰد او ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺻﻌﻮد آﺮد. 14ﭘﺲ از ﺁن ،ﻳﻌﻘﻮب در هﻤﺎﻧﺠﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﺮ او ء ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺎ آﺮد و هﺪﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺁن رﻳﺨﺖ و ﺁن را ﺑﺎ * ﺑﺮای ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻠﻤﺎت »ﻳﻌﻘﻮب« و »اﺳﺮاﺋﻴﻞ« ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ 26 :25و .28 :32 ﭘﻴﺪاﻳﺶ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺗﺪهﻴﻦ آﺮد15 .ﻳﻌﻘﻮب ﺁن ﻣﺤﻞ را ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪا«( ﻧﺎﻣﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪا در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ وی ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد. ﻣﺮگ راﺣﻴﻞ و اﺳﺤﺎق 16ﺳﭙﺲ او و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻨﺪ و ﺑﺴﻮی اﻓﺮات رهﺴﭙﺎر ﺷﺪﻧﺪ .اﻣﺎ هﻨﻮز ﺑﻪ اﻓﺮات ن راﺣﻴﻞ ﺷﺮوع ﺷﺪ17 .در ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ در ِد زاﻳﻤﺎ ِ ﺣﺎﻟﯽ آﻪ راﺣﻴﻞ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ وﺿﻊ ﺣﻤﻞ ﻣﯽﻧﻤﻮد، ﻗﺎﺑﻠﻪاش ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮس ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺑﺎر ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮ زاﻳﻴﺪﻩای18 «.وﻟﯽ راﺣﻴﻞ در ﺣﺎل ﻣﺮگ ﺑﻮد .او در ﺣﻴﻦ ﺟﺎن ﺳﭙﺮدن ،ﭘﺴﺮش را ﺑﻦ اوﻧﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺴﺮ ﻏﻢ ﻣﻦ«( ﻧﺎم ﻧﻬﺎد ،وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﭘﺪرش او را ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺴﺮ دﺳﺖ راﺳﺖ ﻣﻦ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 19ﭘﺲ راﺣﻴﻞ وﻓﺎت ﻳﺎﻓﺖ و او را در ﻧﺰدﻳﻜﯽ راﻩ اﻓﺮات آﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ هﻢ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ ،دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 20ﻳﻌﻘﻮب روی ﻗﺒﺮش ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺎ آﺮد آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁﻧﺠﺎ آﻮچ آﺮد و در ﺁن ﻃﺮف ﺑﺮج ﻋﻴﺪر ﺧﻴﻤﻪ زد22 .در هﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻮد آﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﺎ ﺑﻠﻬﻪ آﻨﻴﺰ ﭘﺪرش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ از اﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎن ﺁﮔﺎهﯽ ﻳﺎﻓﺖ. 23ﻳﻌﻘﻮب دوازدﻩ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ آﻪ اﺳﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: ﭘﺴﺮان ﻟﻴﻪ :رﺋﻮﺑﻴﻦ )ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪ ﻳﻌﻘﻮب(، ﺷﻤﻌﻮن ،ﻻوی ،ﻳﻬﻮدا ،ﻳﺴﺎآﺎر و زﺑﻮﻟﻮن. 24ﭘﺴﺮان راﺣﻴﻞ :ﻳﻮﺳﻒ و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ. 25ﭘﺴﺮان ﺑﻠﻬﻪ آﻨﻴﺰ راﺣﻴﻞ :دان و ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ. 26ﺟﺎد و اﺷﻴﺮ هﻢ از زﻟﻔﻪ ،آﻨﻴﺰ ﻟﻴﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. هﻤﻪ ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب در ﺑﻴﻦ اﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ. 27ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻳﻌﻘﻮب ﻧﺰد ﭘﺪر ﺧﻮد اﺳﺤﺎق ﺑﻪ ﻗﺮﻳﻪء ارﺑﻊ واﻗﻊ در ﻣِﻠﮏ ﻣﻤﺮی ﺁﻣﺪ) .ﺁن ﻗﺮﻳﻪ را ﺣﺒﺮون ﻧﻴﺰ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ و اﺑﺮاهﻴﻢ هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﺮدﻩ ﺑﻮد(. 28و29اﺳﺤﺎق در ﺳﻦ ﺻﺪ و هﺸﺘﺎد ﺳﺎﻟﮕﯽ در آﻤﺎل ﭘﻴﺮی وﻓﺎت ﻳﺎﻓﺖ و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮﻳﺶ ﭘﻴﻮﺳﺖ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻋﻴﺴﻮ و ﻳﻌﻘﻮب او را دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 36 ﻧﺴﻞ ﻋﻴﺴﻮ )1ﺗﻮارﻳﺦ (42-34 :1 اﺳﺎﻣﯽ زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪان ﻋﻴﺴﻮ آﻪ او را 36ادوم ﻧﻴﺰ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: 2و3ﻋﻴﺴﻮ ﺑﺎ ﺳﻪ دﺧﺘﺮ آﻨﻌﺎﻧﯽ ازدواج آﺮد :ﻋﺎدﻩ )دﺧﺘﺮ اﻳﻠﻮن ﺣﻴﺘّﯽ( ،اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ )دﺧﺘﺮ ﻋﻨﺎ ،ﻧﻮﻩ ﺻﺒﻌﻮن ﺣّﻮی( و ﺑﺴﻤﻪ )دﺧﺘﺮ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ و ﺧﻮاهﺮ ﻧﺒﺎﻳﻮت(. 4ﻋﺎدﻩ ،اﻟﻴﻔﺎز را ﺑﺮای ﻋﻴﺴﻮ زاﻳﻴﺪ و ﺑﺴﻤﻪ رﻋﻮﺋﻴﻞ را5 .اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ ،ﻳﻌﻮش و ﻳﻌﻼم و ﻗﻮرح را زاﻳﻴﺪ. هﻤﻪء ﭘﺴﺮان ﻋﻴﺴﻮ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ. 6و7و8ﻋﻴﺴﻮ ،زﻧﺎن و ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان و هﻤﻪء اهﻞ ﺑﻴﺖ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و داراﻳﯽ ﺧﻮد را آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮداﺷﺖ و از ﻧﺰد ﺑﺮادرش ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ رﻓﺖ ،زﻳﺮا هﺮ دو ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﻓﺮاوان داﺷﺘﻨﺪ و زﻣﻴﻦ ﺁﻧﻘﺪر ﺑﺰرگ ﻧﺒﻮد آﻪ در ﻳﻜﺠﺎ ﺑﺎهﻢ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ. 12-9اﺳﺎﻣﯽ ادوﻣﯽهﺎ ﻳﻌﻨﯽ ﻧﻮادﮔﺎن ﻋﻴﺴﻮ ،آﻪ از زﻧﺎن او ﻋﺎدﻩ و ﺑﺴﻤﻪ در آﻮهﺴﺘﺎن ﺳﻌﻴﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ ،از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: ﻓﺮزﻧﺪان اﻟﻴﻔﺎز ﭘﺴﺮ ﻋﺎدﻩ :ﺗﻴﻤﺎن ،اوﻣﺎر ،ﺻﻔﻮا، ﺟﻌﺘﺎم ،ﻗﻨﺎز و ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ )آﻪ ﻣﺎدرش ﺗﻤﻨﺎع آﻨﻴﺰ اﻟﻴﻔﺎز ﺑﻮد(13 .ﻋﻴﺴﻮ ﻧﻮﻩهﺎی دﻳﮕﺮی هﻢ داﺷﺖ آﻪ ﻓﺮزﻧﺪان رﻋﻮﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺑﺴﻤﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؛ اﺳﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ :ﻧﺤﺖ ،زارح ،ﺷﻤﻪ و ﻣﺰﻩ. 14اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ ،زن ﻋﻴﺴﻮ )دﺧﺘﺮ ﻋﻨﺎ و ﻧﻮﻩء ﺻﺒﻌﻮن( ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﺮای ﻋﻴﺴﻮ زاﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻳﻌﻮش ،ﻳﻌﻼم و ﻗﻮرح. 15و16ﻧﻮﻩهﺎی ﻋﻴﺴﻮ ﺳﺮان اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ :ﺗﻴﻤﺎن، اوﻣﺎر ،ﺻﻔﻮا ،ﻗﻨﺎز ،ﻗﻮرح ،ﺟﻌﺘﺎم و ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ .ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻧﺎﻣﺒﺮدﻩ ﻓﺮزﻧﺪان اﻟﻴﻔﺎز ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻋﻴﺴﻮ و هﻤﺴﺮش ﻋﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 17ﺳﺮان اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻓﺮزﻧﺪان رﻋﻮﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻋﻴﺴﻮ از هﻤﺴﺮش ﺑﺴﻤﻪ ﺑﻮدﻧﺪ :ﻧﺤﺖ ،زارح ،ﺷﻤﻪ و ﻣﺰﻩ. 18و19ﺳﺮان اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﭘﺴﺮان ﻋﻴﺴﻮ از هﻤﺴﺮش اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ ﺑﻮدﻧﺪ :ﻳﻌﻮش ،ﻳﻌﻼم و ﻗﻮرح. 20و21ﻗﺒﺎﻳﻠﯽ آﻪ از ﻧﺴﻞ ﺳﻌﻴﺮ ﺣﻮری ،ﻳﻜﯽ از ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺳﺎآﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻌﻴﺮ ،ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 37 ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :ﻟﻮﻃﺎن ،ﺷﻮﺑﺎل ،ﺻﺒﻌﻮن ،ﻋﻨﺎ ،دﻳﺸﻮن، اﻳﺼﺮ و دﻳﺸﺎن. 28-22ﺣﻮری و هﻮﻣﺎم ﻓﺮزﻧﺪان ﻟﻮﻃﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .ﻟﻮﻃﺎن ﺧﻮاهﺮی داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﻤﻨﺎع .ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻮﺑﺎل :ﻋﻠﻮان، ﻣﻨﺎﺣﺖ ،ﻋﻴﺒﺎل ،ﺷﻔﻮ و اوﻧﺎم .ﻓﺮزﻧﺪان ﺻﺒﻌﻮن :اﻳّﻪ و ﻋﻨﺎ )ﻋﻨﺎ هﻤﺎن ﭘﺴﺮی ﺑﻮد آﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﺮاﻧﻴﺪن اﻻﻏﻬﺎی ﭘﺪرش ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﺁب ﮔﺮم را در ﺻﺤﺮا ﻳﺎﻓﺖ(. ﻓﺮزﻧﺪان ﻋﻨﺎ :دﻳﺸﻮن و اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ .ﻓﺮزﻧﺪان دﻳﺸﻮن: ﺣﻤﺪان ،اﺷﺒﺎن ،ﻳﺘﺮان و آﺮان .ﻓﺮزﻧﺪان اﻳﺼﺮ :ﺑﻠﻬﺎن، زﻋﻮان و ﻋﻘﺎن .ﻓﺮزﻧﺪان دﻳﺸﺎن :ﻋﻮص و اران. 29و30اﺳﺎﻣﯽ ﺳﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺣﻮری آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻌﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :ﻟﻮﻃﺎن ،ﺷﻮﺑﺎل ،ﺻﺒﻌﻮن، ﻋﻨﺎ ،دﻳﺸﻮن ،اﻳﺼﺮ و دﻳﺸﺎن. ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ادوم )1ﺗﻮارﻳﺦ (54-43 :1 39-31ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ آﻪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ روی آﺎر ﺁﻳﺪ ،در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ادوم اﻳﻦ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻳﻜﯽ ﭘﺲ از دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ رﺳﻴﺪﻧﺪ: ﺑﺎﻟﻊ ،ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر اهﻞ دﻳﻨﻬﺎﺑﻪ واﻗﻊ در ادوم. ﻳﻮﺑﺎب ،ﭘﺴﺮ زارح از ﺷﻬﺮ ﺑﺼﺮﻩ. ﺣﻮﺷﺎم ،از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﻴﻤﺎﻧﻴﻬﺎ. ﺣﺪاد ،ﭘﺴﺮ ﺑﺪاد .او ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ را در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب ﺷﻜﺴﺖ داد .ﻧﺎم ﺷﻬﺮ او ﻋﻮﻳﺖ ﺑﻮد. ﺳﻤﻠﻪ ،از اهﺎﻟﯽ ﻣﺴﺮﻳﻘﻪ. ﺷﺎﺋﻮل ،اهﻞ رﺣﻮﺑﻮت آﻪ در آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ای واﻗﻊ ﺑﻮد. ﺑﻌﻞ ﺣﺎﻧﺎن ،ﭘﺴﺮ ﻋﻜﺒﻮر. ﺣﺪاد ،از اهﺎﻟﯽ ﻓﺎﻋﻮ آﻪ ﻧﺎم زﻧﺶ ﻣﻬﻴﻄﺐﺋﻴﻞ دﺧﺘﺮ ﻣﻄﺮد و ﻧﻮﻩء ﻣﻴﺬهﺐ ﺑﻮد. 43-40اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ از ﻋﻴﺴﻮ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻣﺪﻧﺪ :ﺗﻤﻨﺎع ،ﻋﻠﻮﻩ، ﻳﺘﻴﺖ ،اهﻮﻟﻴﺒﺎﻣﻪ ،اﻳﻠﻪ ،ﻓﻴﻨﻮن ،ﻗﻨﺎز ،ﺗﻴﻤﺎن ،ﻣﺒﺼﺎر، ﻣﺠﺪیﺋﻴﻞ و ﻋﻴﺮام .هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ ادوﻣﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و هﺮ ﻳﮏ ﻧﺎم ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻧﺎﺣﻴﻪای آﻪ در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻬﺎدﻧﺪ. ﺧﻮاﺑﻬﺎی ﻳﻮﺳﻒ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در آﻨﻌﺎن ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ 37آﻪ ﭘﺪرش در ﺁن اﻗﺎﻣﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ. 2در اﻳﻦ زﻣﺎن ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺴﺮ ﻳﻌﻘﻮب هﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد .او ﺑﺮادران ﻧﺎﺗﻨﯽ ﺧﻮد را آﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﻠﻬﻪ و زﻟﻔﻪ آﻨﻴﺰان ﭘﺪرش ﺑﻮدﻧﺪ ،در ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﭘﺪرش آﻤﮏ ﻣﯽآﺮد .ﻳﻮﺳﻒ آﺎرهﺎی ﻧﺎﭘﺴﻨﺪی را آﻪ از ﺁﻧﺎن ﺳﺮ ﻣﯽزد ﺑﻪ ﭘﺪرش ﺧﺒﺮ ﻣﯽداد3 .ﻳﻌﻘﻮب ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻴﺶ از ﺳﺎﻳﺮ ﭘﺴﺮاﻧﺶ دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ ،زﻳﺮا ﻳﻮﺳﻒ در ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮش ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭘﺲ ﺟﺎﻣﻪای رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ داد4 .ﺑﺮادراﻧﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﭘﺪرﺷﺎن او را ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺁﻧﻬﺎ دوﺳﺖ ﻣﯽدارد؛ در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻧﻘﺪر از ﻳﻮﺳﻒ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﺑﺎ او ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ5 .ﻳﮏ ﺷﺐ ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮاﺑﯽ دﻳﺪ و ﺁﻧﺮا ﺑﺮای ﺑﺮادراﻧﺶ ﺷﺮح داد .اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ آﻴﻨﻪء ﺁﻧﻬﺎﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻮد. 6او ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﮔﻮش آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﻮاﺑﯽ را آﻪ دﻳﺪﻩام ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﻨﻢ7 .در ﺧﻮاب دﻳﺪم آﻪ ﻣﺎ در ﻣﺰرﻋﻪ ﺑﺎﻓﻪهﺎ را ﻣﯽﺑﺴﺘﻴﻢ .ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺑﺎﻓﻪء ﻣﻦ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ و اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﺎﻓﻪهﺎی ﺷﻤﺎ دور ﺑﺎﻓﻪء ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁن ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻧﺪ«. 8ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻮی و ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﯽ!« ﭘﺲ ﺧﻮاب و ﺳﺨﻨﺎن ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮ آﻴﻨﻪ ﺑﺮادران او اﻓﺰود. 9ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﻮاﺑﯽ دﻳﺪ و ﺁن را ﺑﺮای ﺑﺮادراﻧﺶ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد» :ﺧﻮاب دﻳﺪم آﻪ ﺁﻓﺘﺎب و ﻣﺎﻩ و ﻳﺎزدﻩ ﺳﺘﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ«. 10اﻳﻦ ﺑﺎر ﺧﻮاﺑﺶ را ﺑﺮای ﭘﺪرش هﻢ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد؛ وﻟﯽ ﭘﺪرش او را ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﭼﻪ ﺧﻮاﺑﯽ اﺳﺖ آﻪ دﻳﺪﻩای؟ ﺁﻳﺎ واﻗﻌًﺎ ﻣﻦ و ﻣﺎدرت و ﺑﺮادراﻧﺖ ﺁﻣﺪﻩ ،ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد؟« 11ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﻪ او ﺣﺴﺎدت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﭘﺪرش درﺑﺎرﻩ ﺧﻮاﺑﯽ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻣﯽاﻧﺪﻳﺸﻴﺪ. ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪن ﻳﻮﺳﻒ 12ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻠﻪهﺎی ﭘﺪرﺷﺎن را ﺑﺮای ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ13 .و14ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ: »ﺑﺮادراﻧﺖ در ﺷﻜﻴﻢ ﻣﺸﻐﻮل ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﮔﻠﻪهﺎ هﺴﺘﻨﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﺮو و ﺑﺒﻴﻦ اوﺿﺎع ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ؛ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﮔﺮد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻩ«. ﻳﻮﺳﻒ اﻃﺎﻋﺖ آﺮد و از درﻩ ﺣﺒﺮون ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ رﻓﺖ. 15در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد و دﻳﺪ آﻪ وی در ﺻﺤﺮا ﺳﺮﮔﺮدان اﺳﺖ .او از ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :در ﺟﺴﺘﺠﻮی ﭼﻪ هﺴﺘﯽ؟« 16ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :در ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺑﺮادران ﺧﻮد و ﮔﻠﻪ هﺎﻳﺸﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ .ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﺁﻧﻬﺎ را دﻳﺪﻩای؟« 17ﺁن ﻣﺮد ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﻠﯽ ،ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را دﻳﺪم آﻪ از اﻳﻨﺠﺎ رﻓﺘﻨﺪ و ﺷﻨﻴﺪم آﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﻪ دوﺗﺎن ﻣﯽروﻧﺪ«. ﭘﺲ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ دوﺗﺎن رﻓﺖ و اﻳﺸﺎن را در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﺎﻓﺖ. 18هﻤﻴﻦ آﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ از دور دﻳﺪﻧﺪ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﯽﺁﻳﺪ، ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ. 19و20ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﻮاب ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ ﺑﺰرگ ﻣﯽﺁﻳﺪ! ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ او را ﺑﻜﺸﻴﻢ و در ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﭼﺎهﻬﺎ ﺑﻴﻨﺪازﻳﻢ و ﺑﻪ ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﺟﺎﻧﻮر درﻧﺪﻩای او را ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ .ﺁن وﻗﺖ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﺶ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ«. 21و22اﻣﺎ رﺋﻮﺑﻴﻦ ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ اﻣﻴﺪ اﻳﻦ آﻪ ﺟﺎن او را ﻧﺠﺎت ﺑﺪهﺪ ،ﮔﻔﺖ» :او را ﻧﻜﺸﻴﻢ .ﺧﻮن او را ﻧﺮﻳﺰﻳﻢ ،ﺑﻠﻜﻪ وی را در اﻳﻦ ﭼﺎﻩ ﺑﻴﻨﺪازﻳﻢ .ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺑﺪون اﻳﻦ آﻪ ﺑﻪ او دﺳﺘﯽ ﺑﺰﻧﻴﻢ ﺧﻮدش ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد) «.رﺋﻮﺑﻴﻦ در ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﺑﻌﺪًا او را از ﭼﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁورد و ﻧﺰد ﭘﺪرش ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﺪ(. 23ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻦ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﺰد ﺑﺮادراﻧﺶ رﺳﻴﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ او هﺠﻮم ﺑﺮدﻩ ،ﺟﺎﻣﻪء رﻧﮕﺎرﻧﮕﯽ را آﻪ ﭘﺪرﺷﺎن ﺑﻪ او دادﻩ ﺑﻮد ،از ﺗﻨﺶ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻧﺪ24 .ﺳﭙﺲ او را در ﭼﺎهﯽ آﻪ ﺁب ﻧﺪاﺷﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ 25و ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﻏﺬا ﺷﺪﻧﺪ .ﻧﺎﮔﺎﻩ از دور آﺎروان ﺷﺘﺮی را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻄﺮف اﻳﺸﺎن ﻣﯽﺁﻳﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎﺟﺮان اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ آﺘﻴﺮا و ادوﻳﻪ از ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ. 26و27ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺎﻩ آﻨﻴﺪ ،آﺎروان اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﺎن ﻣﯽﺁﻳﺪ .ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻔﺮوﺷﻴﻢ. آُﺸﺘﻦ او و ﻣﺨﻔﯽ آﺮدن اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻪ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ دارد؟ ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل او ﺑﺮادر ﻣﺎﺳﺖ؛ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد «.ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد او ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮدﻧﺪ. 38 28وﻗﺘﯽ ﺗﺎﺟﺮان رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ اورا از ﭼﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ ،ﺑﻪ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﻜﻪ ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻧﺪ29 .رﺋﻮﺑﻴﻦ آﻪ هﻨﮕﺎم ﺁﻣﺪن آﺎروان در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ،وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﺁﻣﺪ و دﻳﺪ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ در ﭼﺎﻩ ﻧﻴﺴﺖ ،از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﺎﻣﻪء ﺧﻮد را ﭼﺎک زد30 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺰد ﺑﺮادراﻧﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﺮدﻩاﻧﺪ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﻢ آﺠﺎ ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮوم؟« 31ﭘﺲ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺰی را ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺟﺎﻣﻪ زﻳﺒﺎی ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ ﺧﻮن ﺑﺰ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ32 .ﺳﭙﺲ ﺟﺎﻣﻪء ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮن را ﻧﺰد ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ اﻳﻦ هﻤﺎن ﺟﺎﻣﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺁن را در ﺻﺤﺮا ﻳﺎﻓﺘﻪاﻳﻢ«. 33ﻳﻌﻘﻮب ﺁن را ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺁری ،اﻳﻦ ﺟﺎﻣﻪ ﭘﺴﺮم اﺳﺖ .ﺣﺘﻤًﺎ ﺟﺎﻧﻮر درﻧﺪﻩای او را درﻳﺪﻩ و ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ«. ء 34ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺟﺎﻣﻪ ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮدﻩ ،ﭘﻼس ﭘﻮﺷﻴﺪ و روزهﺎی زﻳﺎدی ﺑﺮای ﭘﺴﺮش ﻣﺎﺗﻢ ﮔﺮﻓﺖ35 .ﺗﻤﺎﻣﯽ اهﻞ ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺳﻌﯽ آﺮدﻧﺪ وی را دﻟﺪاری دهﻨﺪ، وﻟﯽ ﺳﻮدی ﻧﺪاﺷﺖ .او ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ روز ﻣﺮﮔﻢ ﻏﻢ ﻳﻮﺳﻒ را ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻢ «.و هﻤﭽﻨﺎن از ﻏﻢ ﻓﺮزﻧﺪش ﻣﯽﮔﺮﻳﺴﺖ. 36اﻣﺎ ﺗﺎﺟﺮان ﭘﺲ از اﻳﻦ آﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ،ﻳﻜﯽ از اﻓﺴﺮان ﻓﺮﻋﻮن ﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ. ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر رﺋﻴﺲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن درﺑﺎر ﺑﻮد. ﻳﻬﻮدا و ﺗﺎﻣﺎر در هﻤﺎن روزهﺎ ﺑﻮد آﻪ ﻳﻬﻮدا ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪر 38ﺧﻮد را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻋﺪوﻻم رﻓﺖ و ﻧﺰد ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺣﻴﺮﻩ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ2 .در ﺁﻧﺠﺎ او دﺧﺘﺮ ﻣﺮدی آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷﻮﻋﺎ را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ 3و از او ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮی ﺷﺪ آﻪ او را ﻋﻴﺮ ﻧﺎﻣﻴﺪ4 .ﺷﻮﻋﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ و ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و او را اوﻧﺎن ﻧﺎم ﻧﻬﺎد. 5وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ در آﺰﻳﺐ ﺑﻮدﻧﺪ ،زن ﻳﻬﻮدا ﭘﺴﺮ ﺳﻮم ﺧﻮد را ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁورد و او را ﺷﻴﻠﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪ. 6وﻗﺘﯽ ﻋﻴﺮ ،ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻳﻬﻮدا ،ﺑﺰرگ ﺷﺪ ﭘﺪرش دﺧﺘﺮی را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﺎﻣﺎر ﺑﺮای او ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ7 .اﻣﺎ ﭼﻮن ﻋﻴﺮ ﺷﺨﺺ ﺷﺮوری ﺑﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ او را آُﺸﺖ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 39 8ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ اوﻧﺎن ﺑﺮادر ﻋﻴﺮ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻄﺎﺑﻖ رﺳﻢ ﻣﺎ ،ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ زن ﺑﺮادرت ﺗﺎﻣﺎر ازدواج آﻨﯽ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﺑﺮادرت از ﺑﻴﻦ ﻧﺮود9 «.اوﻧﺎن ﺑﺎ ﺗﺎﻣﺎر ازدواج آﺮد، ن آﺲ دﻳﮕﺮی اﻣﺎ ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻓﺮزﻧﺪش از ﺁ ِ ﺑﺎﺷﺪ ،هﺮ وﻗﺖ ﺑﺎ او ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻣﯽآﺮد ،ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی ن ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎﻣﺎر ﺑﭽﻪای داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ از ﺁ ِ ﺑﺮادر ﻣﺮدﻩاش ﺷﻮد10 .اﻳﻦ آﺎر اوﻧﺎن در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺁﻣﺪ و ﺧﺪا او را ﻧﻴﺰ آﺸﺖ11 .ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﻋﺮوس ﺧﻮد ﺗﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرت ﺑﺮو و ﺑﻴﻮﻩ ﺑﻤﺎن ﺗﺎ اﻳﻦ آﻪ ﭘﺴﺮ آﻮﭼﻜﻢ ﺷﻴﻠﻪ ﺑﺰرگ ﺷﻮد .ﺁن وﻗﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺎ او ازدواج آﻨﯽ) «.وﻟﯽ ﻳﻬﻮدا ﻗﻠﺒًﺎ راﺿﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ آﺎر ﻧﺒﻮد ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ ﺷﻴﻠﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ دو ﺑﺮادر دﻳﮕﺮش هﻼک ﺷﻮد (.ﭘﺲ ﺗﺎﻣﺎر ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪرش رﻓﺖ. 12ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ،زن ﻳﻬﻮدا ﻣُﺮد .وﻗﺘﯽ آﻪ روزهﺎی ﺳﻮﮔﻮاری ﺳﭙﺮی ﺷﺪ ،ﻳﻬﻮدا ﺑﺎ دوﺳﺘﺶ ﺣﻴﺮﻩء ﻋﺪوﻻﻣﯽ ﺑﺮای ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﭘﺸﻤﭽﻴﻨﯽ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺑﻪ ﺗﻤﻨﻪ رﻓﺖ. ن 13ﺑﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﭘﺪر ﺷﻮهﺮش ﺑﺮای ﭼﻴﺪ ِ ﭘﺸ ِﻢ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺑﻄﺮف ﺗﻤﻨﻪ ﺣﺮآﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ. 14ﺗﺎﻣﺎر ﻟﺒﺎس ﺑﻴﻮﮔﯽ ﺧﻮد را از ﺗﻦ در ﺁورد و ﺑﺮای اﻳﻦ آﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﻮد ﭼﺎدری ﺑﺮ ﺳﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ،دم دروازﻩء ﻋﻴﻨﺎﻳﻢ ﺳﺮ راﻩ ﺗﻤﻨﻪ ﻧﺸﺴﺖ ،زﻳﺮا او دﻳﺪ آﻪ هﺮ ﭼﻨﺪ ﺷﻴﻠﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ وﻟﯽ او را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ وی در ﻧﻴﺎوردﻩاﻧﺪ. 15ﻳﻬﻮدا او را دﻳﺪ ،وﻟﯽ ﭼﻮن او روی ﺧﻮد را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،او را ﻧﺸﻨﺎﺧﺖ و ﭘﻨﺪاﺷﺖ زن ﺑﺪآﺎرﻩای اﺳﺖ16 .ﭘﺲ ﺑﻪ آﻨﺎر ﺟﺎدﻩ ﺑﻄﺮف او رﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ او ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﺮد آﻪ ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،ﻏﺎﻓﻞ از اﻳﻦ آﻪ ﻋﺮوس ﺧﻮدش ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﺗﺎﻣﺎر ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭼﻘﺪر ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ؟« 17ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ» :ﺑﺰﻏﺎﻟﻪای از ﮔﻠﻪام ﺑﺮاﻳﺖ ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد«. زن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮای اﻳﻦ آﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم آﻪ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰی ﻧﺰد ﻣﻦ ﮔﺮو ﺑﮕﺬاری«. 18ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﭼﻴﺰی را ﮔﺮو ﺑﮕﺬارم؟« زن ﺟﻮاب داد» :ﻣُﻬﺮ و ﻋﺼﺎﻳﺖ را «.ﭘﺲ ﻳﻬﻮدا ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ او داد و ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﺁﺑﺴﺘﻦ ﺷﺪ19 .ﭘﺲ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﺑﺎزﮔﺸﺖ و دوﺑﺎرﻩ ﻟﺒﺎس ﺑﻴﻮِﮔﯽ ﺧﻮد را ﭘﻮﺷﻴﺪ. ء 20ﻳﻬﻮدا ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﺣﻴﺮﻩ ﻋﺪوﻻﻣﯽ ﺳﭙﺮد ﺗﺎ ﺁن را ﺑﺮای ﺁن زن ﺑﺒﺮد و اﺷﻴﺎء ﮔﺮوﻳﯽ را ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮد ،اﻣﺎ ﺣﻴﺮﻩ ﺁن زن را ﻧﻴﺎﻓﺖ21 .ﭘﺲ ،از ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁن زن ﺑﺪآﺎرﻩای آﻪ د ِم دروازﻩ ،ﺳﺮ راﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﺠﺎﺳﺖ؟« ﺑﻪ او ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﻣﺎ هﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ زﻧﯽ در اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩاﻳﻢ«. 22ﺣﻴﺮﻩ ﻧﺰد ﻳﻬﻮدا ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :او را ﻧﻴﺎﻓﺘﻢ و ﻣﺮدﻣﺎن ﺁﻧﺠﺎ هﻢ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ ﭼﻨﻴﻦ زﻧﯽ را در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩاﻧﺪ«. 23ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ» :ﺑﮕﺬار ﺁن اﺷﻴﺎء ﻣﺎل او ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﺒﺎدا رﺳﻮا ﺷﻮﻳﻢ .ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﻣﻦ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را ﺑﺮای او ﻓﺮﺳﺘﺎدم ،وﻟﯽ ﺗﻮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﯽ او را ﭘﻴﺪا آﻨﯽ«. 24ﺣﺪود ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ،ﺑﻪ ﻳﻬﻮدا ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﻋﺮوﺳﺶ ﺗﺎﻣﺎر زﻧﺎ آﺮدﻩ و ﺣﺎﻣﻠﻪ اﺳﺖ .ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ» :او را ﺑﻴﺮون ﺁورﻳﺪ و ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ«. 25در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺗﺎﻣﺎر را ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁوردﻧﺪ ﺗﺎ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﺑﺮای ﭘﺪر ﺷﻮهﺮش ﻓﺮﺳﺘﺎد: »ﻣﺮدی آﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﻳﻦ ﻣُﻬﺮ و ﻋﺼﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﭘﺪر ﺑﭽﻪء ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﺁﻳﺎ او را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ؟« 26ﻳﻬﻮدا ﻣُﻬﺮوﻋﺼﺎ راﺷﻨﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :او ﺗﻘﺼﻴﺮی ﻧﺪارد ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮد وﻓﺎ ﻧﻜﺮدم و او را ﺑﺮای ﭘﺴﺮم ﺷﻴﻠﻪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ «.ﻳﻬﻮدا دﻳﮕﺮ ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﺪ. 27ﭼﻮن وﻗﺖ وﺿﻊ ﺣﻤﻞ ﺗﺎﻣﺎر رﺳﻴﺪ ،دو ﻗﻠﻮ زاﻳﻴﺪ. 28در ﻣﻮﻗﻊ زاﻳﻤﺎن ،ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮهﺎ دﺳﺘﺶ را ﺑﻴﺮون ﺁورد و ﻗﺎﺑﻠﻪ ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰی ﺑﻪ ﻣﭻ دﺳﺖ او ﺑﺴﺖ29 .اﻣﺎ او دﺳﺖ ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ آﺸﻴﺪ و ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮ ،اول ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪ .ﻗﺎﺑﻠﻪ ﮔﻔﺖ» :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪی؟« ﭘﺲ او را ﻓﺎرص )ﻳﻌﻨﯽ »ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ30 .اﻧﺪآﯽ ﺑﻌﺪ، ﭘﺴﺮی آﻪ ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ و او را زارح )ﻳﻌﻨﯽ »ﻗﺮﻣﺰ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ. ﻳﻮﺳﻒ و زن ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر 39 و اﻣﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺪﺳﺖ ﺗﺎﺟﺮان اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺷﺪ .ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر آﻪ ﻳﻜﯽ از اﻓﺴﺮان ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻓﺮﻋﻮن و رﺋﻴﺲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن درﺑﺎر ﺑﻮد ،او را از اﻳﺸﺎن ﺧﺮﻳﺪ2 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﻮﺳﻒ را در ﺧﺎﻧﻪء ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺮآﺖ ﻣﯽداد ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﯽآﺮد ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﻮد3 .ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪﻩ و درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ4 .از اﻳﻦ رو ﻳﻮﺳﻒ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ارﺑﺎﺑﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ .ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر وی را ﺑﺮﺧﺎﻧﻪ و آﻠﻴﻪ اﻣﻮر ﺗﺠﺎری ﺧﻮد ﻧﺎﻇﺮ ﺳﺎﺧﺖ5 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر را ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮآﺖ داد ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﻮر ﺧﺎﻧﻪء او ﺑﺨﻮﺑﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ و ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺶ ﻓﺮاوان و ء ﮔﻠﻪهﺎﻳﺶ زﻳﺎد ﻣﯽﺷﺪ6 .ﭘﺲ ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ادارﻩ ﺗﻤﺎم اﻣﻮال ﺧﻮد را ﺑﺪﺳﺖ ﻳﻮﺳﻒ ﺳﭙﺮد و دﻳﮕﺮ او ﺑﺮای هﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﯽآﺮد ﺟﺰ اﻳﻦ آﻪ ﭼﻪ ﻏﺬاﻳﯽ ﺑﺨﻮرد. ﻳﻮﺳﻒ ﺟﻮاﻧﯽ ﺧﻮشاﻧﺪام و ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻮد7 .ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی ،ﻧﻈﺮ هﻤﺴﺮ ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ و ﺑﻪ او ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﺮد آﻪ ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد8 .اﻣﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ارﺑﺎﺑﻢ ﺁﻧﻘﺪر ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد دارد آﻪ هﺮ ﺁﻧﭽﻪ در اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدﻩ 9و ﺗﻤﺎم اﺧﺘﻴﺎر اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ اﺳﺖ .او ﭼﻴﺰی را از ﻣﻦ ﻣﻀﺎﻳﻘﻪ ﻧﻜﺮدﻩ ﺟﺰ ﺗﻮ را آﻪ هﻤﺴﺮ او هﺴﺘﯽ .ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ ﺑﺸﻮم؟ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ، ﮔﻨﺎهﯽ اﺳﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪا10 «.اﻣﺎ او دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد و هﺮ روز از ﻳﻮﺳﻒ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ وی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد .وﻟﯽ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ او ﮔﻮش ﻧﻤﯽداد و ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ آﻪ اﻣﻜﺎن داﺷﺖ از وی دوری ﻣﯽآﺮد. 11روزی ﻳﻮﺳﻒ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ آﺎرهﺎی ﻣﻨﺰل رﺳﻴﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .ﺁن روز ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی هﻢ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد12 .ﭘﺲ ﺁن زن ﭼﻨﮓ ﺑﻪ ﻟﺒﺎس او اﻧﺪاﺧﺘﻪ، ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺨﻮاب «.وﻟﯽ ﻳﻮﺳﻒ از ﭼﻨﮓ او ﮔﺮﻳﺨﺖ و از ﻣﻨﺰل ﺧﺎرج ﺷﺪ ،اﻣﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ در دﺳﺖ وی ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ. 13ﺁن زن ﭼﻮن وﺿﻊ را ﭼﻨﻴﻦ دﻳﺪ14 ،و15ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎد زدﻩ ،ﺧﺪﻣﺘﻜﺎران را ﺑﻪ آﻤﮏ ﻃﻠﺒﻴﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺷﻮهﺮم اﻳﻦ ﻏﻼم ﻋﺒﺮاﻧﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁورد، ﺣﺎﻻ او ﻣﺎ را رﺳﻮا ﻣﯽﺳﺎزد! او ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ 40 ﺗﺠﺎوز آﻨﺪ ،وﻟﯽ ﭼﻮن ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﺮدم و ﻓﺮﻳﺎد زدم، ﻓﺮار آﺮد و ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ«. 16ﭘﺲ ﺁن زن ﻟﺒﺎس را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩداﺷﺖ و وﻗﺘﯽ ﺷﻮهﺮش ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺁﻣﺪ 17داﺳﺘﺎﻧﯽ را آﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد، ﺑﺮاﻳﺶ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد» :ﺁن ﻏﻼ ِم ﻋﺒﺮاﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁوردﻩای ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﺠﺎوز آﻨﺪ18 ،وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﺎ داد و ﻓﺮﻳﺎد ،ﺧﻮد را از دﺳﺘﺶ ﻧﺠﺎت دادم .او ﮔﺮﻳﺨﺖ ،وﻟﯽ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ«. 19ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ﭼﻮن ﺳﺨﻨﺎن زﻧﺶ را ﺷﻨﻴﺪ ،ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ 20و ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ زﻧﺪاﻧﯽ آﻪ ﺳﺎﻳﺮ زﻧﺪاﻧﻴﺎن ﭘﺎدﺷﺎﻩ در ﺁن در زﻧﺠﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ اﻧﺪاﺧﺖ21 .اﻣﺎ در ﺁﻧﺠﺎ هﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮد و او را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽداد و وی را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ رﺋﻴﺲ زﻧﺪان ﻗﺮار داد. 22ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ رﺋﻴﺲ زﻧﺪان ،ﻳﻮﺳﻒ را ﻣﺴﺌﻮل ادارﻩء زﻧﺪان ﻧﻤﻮد ،ﺑﻄﻮری آﻪ هﻤﻪء زﻧﺪاﻧﻴﺎن زﻳﺮ ﻧﻈﺮ او ﺑﻮدﻧﺪ23 .رﺋﻴﺲ زﻧﺪان در ﻣﻮرد آﺎرهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺳﭙﺮدﻩ ﺑﻮد ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮد و او را در اﻧﺠﺎم آﺎرهﺎﻳﺶ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺳﺎﺧﺖ. ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮاب زﻧﺪاﻧﻴﻬﺎ را ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﯽآﻨﺪ ﻣﺪﺗﯽ ﭘﺲ از زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪن ﻳﻮﺳﻒ ،ﻓﺮﻋﻮن 40رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن و رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺖ ،زﻳﺮا ﺧﺸﻢ او را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ زﻧﺪان ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ،رﺋﻴﺲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن درﺑﺎر آﻪ ﻳﻮﺳﻒ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ4 .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪت درازی در زﻧﺪان ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﻓﻮﻃﻴﻔﺎر ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻤﺎﺷﺖ5 .ﻳﮏ ﺷﺐ هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاب دﻳﺪﻧﺪ6 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﻳﻮﺳﻒ دﻳﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎراﺣﺖ هﺴﺘﻨﺪ7 .ﭘﺲ ،از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا اﻣﺮوز ﻏﻤﮕﻴﻦ هﺴﺘﻴﺪ؟« 8ﮔﻔﺘﻨﺪ» :دﻳﺸﺐ ﻣﺎ هﺮ دو ﺧﻮاب دﻳﺪﻳﻢ و آﺴﯽ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺁن را ﺗﻌﺒﻴﺮ آﻨﺪ«. ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻌﺒﻴﺮ آﺮدن ﺧﻮاﺑﻬﺎ آﺎر ﺧﺪاﺳﺖ .ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﭼﻪ ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﯽ دﻳﺪﻩاﻳﺪ؟« 9و10اول رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن ﺧﻮاﺑﯽ را آﻪ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد» :دﻳﺸﺐ در ﺧﻮاب درﺧﺖ اﻧﮕﻮری را دﻳﺪم آﻪ ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ داﺷﺖ .ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺷﺎﺧﻪهﺎ ﺷﻜﻔﺘﻨﺪ و ﺧﻮﺷﻪهﺎی 41 زﻳﺎدی اﻧﮕﻮر رﺳﻴﺪﻩ دادﻧﺪ11 .ﻣﻦ ﺟﺎم ﺷﺮاب ﻓﺮﻋﻮن را در دﺳﺖ داﺷﺘﻢ ،ﭘﺲ ﺧﻮﺷﻪهﺎی اﻧﮕﻮر را ﭼﻴﺪﻩ ،در ﺟﺎم ﻓﺸﺮدم و ﺑﻪ او دادم ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﺪ«. 12ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاب ﺗﻮ اﻳﻦ اﺳﺖ :ﻣﻨﻈﻮر از ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ ،ﺳﻪ روز اﺳﺖ13 .ﺗﺎ ﺳﻪ روز دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺗﻮ را از زﻧﺪان ﺁزاد آﺮدﻩ ،دوﺑﺎرﻩ ﺳﺎﻗﯽ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ14 .ﭘﺲ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ وﻗﺘﯽ دوﺑﺎرﻩ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﯽ ،ﻣﺮا ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁور و ﺳﺮﮔﺬﺷﺘﻢ را ﺑﺮای ﻓﺮﻋﻮن ﺷﺮح ﺑﺪﻩ و از او ﺧﻮاهﺶ آﻦ ﺗﺎ ﻣﺮا از اﻳﻦ زﻧﺪان ﺁزاد آﻨﺪ15 .زﻳﺮا ﻣﺮا آﻪ ﻋﺒﺮاﻧﯽ هﺴﺘﻢ از وﻃﻨﻢ دزدﻳﺪﻩ ،ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁوردﻩاﻧﺪ. ﺣﺎﻻ هﻢ ﺑﺪون ﺁﻧﻜﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺟﺮﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ ،ﻣﺮا در زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺘﻪاﻧﺪ«. 16وﻗﺘﯽ رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن دﻳﺪ آﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاب دوﺳﺘﺶ ﺧﻴﺮ ﺑﻮد ،او ﻧﻴﺰ ﺧﻮاب ﺧﻮد را ﺑﺮای ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻴﺎن آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :درﺧﻮاب دﻳﺪم آﻪ ﺳﻪ ﺳﺒﺪ ﭘﺮ از ﻧﺎن روی ﺳﺮﺧﻮد دارم17 .در ﺳﺒﺪ ﺑﺎﻻﻳﯽ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻮع ﻧﺎن ﺑﺮای ﻓﺮﻋﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ،اﻣﺎ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺁﻣﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﻮردﻧﺪ«. 18و19ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻘﺼﻮد از ﺳﻪ ﺳﺒﺪ ،ﺳﻪ روز اﺳﺖ .ﺳﻪ روز دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺳﺮت را از ﺗﻨﺖ ﺟﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﺪﻧﺖ را ﺑﻪ دار ﻣﯽﺁوﻳﺰد و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺁﻣﺪﻩ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪﻧﺖ را ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد«. 20ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ ،ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻮد و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺿﻴﺎﻓﺘﯽ ﺑﺮای ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﻤﻠﻜﺘﯽ ﺗﺮﺗﻴﺐ داد .او ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن و رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن را از زﻧﺪان ﺑﻪ ﺣﻀﻮرش ﺁورﻧﺪ21 .ﺳﭙﺲ رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن را ﺑﻪ آﺎر ﺳﺎﺑﻘﺶ ﮔﻤﺎرد22 ،وﻟﯽ رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن را ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺨﺖ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد23 .اﻣﺎ رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻴﺎورد. ﺧﻮاﺑﻬﺎی ﻓﺮﻋﻮن دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ،ﺷﺒﯽ ﻓﺮﻋﻮن 41ﺧﻮاب دﻳﺪ آﻪ آﻨﺎر رود ﻧﻴﻞ اﻳﺴﺘﺎدﻩ اﺳﺖ. 2ﻧﺎﮔﺎﻩ هﻔﺖ ﮔﺎو ﭼﺎق و ﻓﺮﺑﻪ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ، ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﻳﺪن آﺮدﻧﺪ3 .ﺑﻌﺪ هﻔﺖ ﮔﺎو دﻳﮕﺮ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ و آﻨﺎر ﺁن هﻔﺖ ﮔﺎو اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ، ﭘﻴﺪاﻳﺶ وﻟﯽ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻻﻏﺮ و اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ4 .ﺳﭙﺲ ﮔﺎوهﺎی ﻻﻏﺮ ،ﮔﺎوهﺎی ﭼﺎق را ﺑﻠﻌﻴﺪﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﻋﻮن از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ. 5او ﺑﺎز ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮد و ﺧﻮاﺑﯽ دﻳﮕﺮ دﻳﺪ .اﻳﻦ ﺑﺎر دﻳﺪ آﻪ هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪء ﮔﻨﺪم روی ﻳﮏ ﺳﺎﻗﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ آﻪ هﻤﮕﯽ ﭘُﺮ از داﻧﻪهﺎی ﮔﻨﺪم رﺳﻴﺪﻩ هﺴﺘﻨﺪ6 .ﺳﭙﺲ هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪء ﻧﺎزک دﻳﮕﺮ آﻪ ﺑﺎد ﺷﺮﻗﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﺸﻜﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻧﺪ7 .ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﻧﺎزک و ﺧﺸﻜﻴﺪﻩ ،ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﭘُﺮ و رﺳﻴﺪﻩ را ﺑﻠﻌﻴﺪﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﻋﻮن از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ هﻤﻪ را در ﺧﻮاب دﻳﺪﻩ اﺳﺖ. 8ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﻓﺮﻋﻮن آﻪ ﻓﻜﺮش ﻣﻐﺸﻮش ﺑﻮد، ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﮔﺮان و داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻣﺼﺮ را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد و ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد ،وﻟﯽ آﺴﯽ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاﺑﻬﺎی او ﻧﺒﻮد. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ رﺋﻴﺲ ﺳﺎﻗﻴﺎن ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ: »اﻻن ﻳﺎدم ﺁﻣﺪ آﻪ ﭼﻪ ﺧﻄﺎی ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩام. 10و11ﻣﺪﺗﯽ ﭘﻴﺶ ،وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺮ ﻏﻼﻣﺎن ﺧﻮد ﻏﻀﺐ ن رﺋﻴﺲ ﻧﻤﻮدی و ﻣﺮا ﺑﺎ رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن ﺑﻪ زﻧﺪا ِ ن درﺑﺎر اﻧﺪاﺧﺘﯽ ،هﺮ دو ﻣﺎ در ﻳﮏ ﺷﺐ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎ ِ ﺧﻮاب دﻳﺪﻳﻢ12 .ﻣﺎ ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﺮای ﺟﻮاﻧﯽ ﻋﺒﺮاﻧﯽ آﻪ ﻏﻼ ِم رﺋﻴﺲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن درﺑﺎر و ﺑﺎ ﻣﺎ هﻤﺰﻧﺪان ﺑﻮد ،ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدﻳﻢ و او ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﺮای ﻣﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮ آﺮد؛ 13و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد .ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و رﺋﻴﺲ ﻧﺎﻧﻮاﻳﺎن ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪ«. 14ﻓﺮﻋﻮن ﻓﻮرًا ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،ﭘﺲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ وی را از زﻧﺪان ﺑﻴﺮون ﺁوردﻧﺪ .او ﺳﺮ و ﺻﻮرﺗﺶ را اﺻﻼح ﻧﻤﻮد و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﻋﻮض آﺮد و ﺑﺤﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺖ. 15ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺧﻮاﺑﯽ دﻳﺪم و آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺁن را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ آﻨﺪ .ﺷﻨﻴﺪﻩام آﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺧﻮاﺑﻬﺎ را ﺗﻌﺒﻴﺮ آﻨﯽ«. 16ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺧﻮدم ﻗﺎدر ﻧﻴﺴﺘﻢ ﺧﻮاﺑﻬﺎ را ﺗﻌﺒﻴﺮ آﻨﻢ ،اﻣﺎ ﺧﺪا ﻣﻌﻨﯽ ﺧﻮاﺑﺖ را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ«. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 17ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ﺧﻮاﺑﺶ را ﺑﺮای ﻳﻮﺳﻒ اﻳﻨﻄﻮر ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد» :در ﺧﻮاب دﻳﺪم آﻨﺎر رود ﻧﻴﻞ اﻳﺴﺘﺎدﻩام18 .ﻧﺎﮔﻬﺎن هﻔﺖ ﮔﺎو ﭼﺎق و ﻓﺮﺑﻪ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺸﻐﻮل ﭼﺮﻳﺪن ﺷﺪﻧﺪ19 .ﺳﭙﺲ هﻔﺖ ﮔﺎو دﻳﮕﺮ را دﻳﺪم آﻪ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ، وﻟﯽ اﻳﻦ هﻔﺖ ﮔﺎو ﺑﺴﻴﺎر ﻻﻏﺮ و اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ. هﺮﮔﺰ در ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ،ﮔﺎوهﺎﻳﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ زﺷﺘﯽ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮدم20 .اﻳﻦ ﮔﺎوهﺎی ﻻﻏﺮ ﺁن هﻔﺖ ﮔﺎو ﭼﺎﻗﯽ را آﻪ اول ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻠﻌﻴﺪﻧﺪ21 .ﭘﺲ از ﺑﻠﻌﻴﺪن ،هﻨﻮز هﻢ ﮔﺎوهﺎ ﻻﻏﺮ و اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪم22 .آﻤﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻓﺮورﻓﺘﻢ .اﻳﻦ ﺑﺎر در ﺧﻮاب هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪء ﮔﻨﺪم روی ﻳﮏ ﺳﺎﻗﻪ دﻳﺪم آﻪ هﻤﮕﯽ ﭘﺮ از داﻧﻪهﺎی رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ23 .اﻧﺪآﯽ ﺑﻌﺪ ،هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪ آﻪ ﺑﺎد ﺷﺮﻗﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﺸﻜﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪﻧﺪ24 .ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﻧﺎزک ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﭘُﺮ و رﺳﻴﺪﻩ را ﺧﻮردﻧﺪ .هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺮای ﺟﺎدوﮔﺮان ﺧﻮد ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدم ،وﻟﯽ هﻴﭻ آﺪام از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ«. 25ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻌﻨﯽ هﺮ دو ﺧﻮاب ﻳﻜﯽ اﺳﺖ .ﺧﺪا ﺗﻮ را از ﺁﻧﭽﻪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ داد ،ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ26 .هﻔﺖ ﮔﺎو ﭼﺎق و ﻓﺮﺑﻪ و هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪء ﭘُﺮ و رﺳﻴﺪﻩ آﻪ اول ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻧﺪ، ل ﻓﺮاواﻧﯽ اﺳﺖ27 .هﻔﺖ ﮔﺎو ﻻﻏﺮ و ﻧﺸﺎﻧﻪء هﻔﺖ ﺳﺎ ِ ء ء اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ و هﻔﺖ ﺧﻮﺷﻪ ﻧﺎزک و ﭘﮋﻣﺮدﻩ ،ﻧﺸﺎﻧﻪ هﻔﺖ ﺳﺎل ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪﻳﺪ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎل هﻔﺖ ﺳﺎل ﻓﺮاواﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ28 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﺧﺪا ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺰودی در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻧﺠﺎم دهﺪ ،ﺑﺮ ﺗﻮ ﺁﺷﻜﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ29 .ﻃﯽ هﻔﺖ ﺳﺎل ﺁﻳﻨﺪﻩ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻣﺤﺼﻮل ،ﺑﺴﻴﺎر ﻓﺮاوان ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 30و31اﻣﺎ ﭘﺲ از ﺁن ،ﭼﻨﺎن ﻗﺤﻄﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺪت هﻔﺖ ﺳﺎل ﭘﺪﻳﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ آﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ از ﺧﺎﻃﺮﻩهﺎ ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﻗﺤﻄﯽ ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد32 .ﺧﻮاﺑﻬﺎی دوﮔﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎﻧﻪء اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮاﻳﺖ ﺷﺮح دادم ،ﺑﺰودی ﺑﻪ وﻗﻮع ﺧﻮاهﺪ ﭘﻴﻮﺳﺖ، زﻳﺮا از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪا ﻣﻘﺮر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ33 .ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﻣﺮدی داﻧﺎ و ﺣﻜﻴﻢ ﺑﻴﺎﺑﺪ و او را ﺑﺮ 42 ادارﻩء اﻣﻮر آﺸﺎورزی اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﮕﻤﺎرد. 34و35ﺳﭙﺲ ﻣﺄﻣﻮراﻧﯽ ﻣﻘﺮر آﻨﺪ ﺗﺎ در هﻔﺖ ﺳﺎل ﻓﺮاواﻧﯽ ،ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺤﺼﻮﻻت را در ﺷﻬﺮهﺎ ،در اﻧﺒﺎرهﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ذﺧﻴﺮﻩ آﻨﻨﺪ36 ،ﺗﺎ در هﻔﺖ ﺳﺎل ﻗﺤﻄﯽ ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺑﺎ آﻤﺒﻮد ﺧﻮراک ﻣﻮاﺟﻪ ﻧﺸﻮﻳﺪ. در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ در اﺛﺮ ﻗﺤﻄﯽ از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ رﻓﺖ«. ﻳﻮﺳﻒ ﺷﺨﺺ دوم ﻣﻤﻠﻜﺖ ﻣﯽﺷﻮد 37ﻓﺮﻋﻮن و هﻤﻪ اﻓﺮادش ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻳﻮﺳﻒ را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ. 38ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﻳﻮﺳﻒ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﻋﻬﺪﻩ اﻳﻦ آﺎر ﺑﺮ ﺁﻳﺪ ،ﻣﺮدی آﻪ روح ﺧﺪا در اوﺳﺖ«. 39ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻋﻮن رو ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﭼﻮن ﺧﺪا ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاﺑﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁﺷﻜﺎر آﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ داﻧﺎﺗﺮﻳﻦ و ﺣﻜﻴﻢﺗﺮﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺗﻮ هﺴﺘﯽ40 .هﻢ اآﻨﻮن ﺗﻮ را ﺑﺮ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻣﻬﻢ ﻣﯽﮔﻤﺎرم .ﺗﻮ ﺷﺨﺺ دوم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺖ در ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر اﺟﺮا ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮدﻳﺪ41 «.و42و43ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻋﻮن اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺖ ﻳﻮﺳﻒ آﺮد و ﻟﺒﺎس ﻓﺎﺧﺮی ﺑﺮ او ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ،زﻧﺠﻴﺮ ﻃﻼ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺶ ﺁوﻳﺨﺖ ،و او را ﺳﻮار دوﻣﻴﻦ ﻋﺮاﺑﻪء ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ آﺮد. او هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽرﻓﺖ ﺟﻠﻮ او ﺟﺎر ﻣﯽزدﻧﺪ» :زاﻧﻮ ﺑﺰﻧﻴﺪ!« ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻣﻮر ﻣﺼﺮ ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ. 44ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻓﺮﻋﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ،اﺧﺘﻴﺎرات ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر ﻣﺼﺮ را ﺑﻪ ﺗﻮ واﮔﺬار ﻣﯽآﻨﻢ45 «.ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ،ﻧﺎم ﻣﺼﺮی ﺻﻔﻨﺎت ﻓﻌﻨﻴﺢ را داد و اﺳﻨﺎت دﺧﺘﺮ ﻓﻮﻃﯽ ﻓﺎرع، آﺎهﻦ اون را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ وی در ﺁورد .و ﻳﻮﺳﻒ در ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر ﻣﺼﺮ ﻣﺸﻬﻮر ﮔﺮدﻳﺪ. 46ﻳﻮﺳﻒ ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ ﻓﺮﻋﻮن او را ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﻤﺎﺷﺖ .او درﺑﺎر ﻓﺮﻋﻮن را ﺗﺮک ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﻮر ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر رﺳﻴﺪﮔﯽ آﻨﺪ. ل ﻓﺮاواﻧﯽ ﻣﺤﺼﻮل ،ﻏﻠﻪ در هﻤﻪ ﺟﺎ 47ﻃﯽ هﻔﺖ ﺳﺎ ِ 48 ﺑﺴﻴﺎر ﻓﺮاوان ﺑﻮد .در اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻣﺰارع را در ﺷﻬﺮهﺎی اﻃﺮاف ذﺧﻴﺮﻩ ﻧﻤﻮد. 43 49ﺑﻘﺪری ﻏﻠﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر ﺟﻤﻊ ﺷﺪ آﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺣﺴﺎب آﺮد. 50ﻗﺒﻞ از ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪن ﻗﺤﻄﯽ ،ﻳﻮﺳﻒ از هﻤﺴﺮش اﺳﻨﺎت ،دﺧﺘﺮ ﻓﻮﻃﯽ ﻓﺎرع ،آﺎهﻦ اون ﺻﺎﺣﺐ دو ﭘﺴﺮ ﺷﺪ51 .ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺧﻮد را ﻣﻨﺴﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻦ آﻤﮏ آﺮد ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺧﺎﻃﺮﻩء ﺗﻠﺦ ﺟﻮاﻧﯽ و دوری از ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪر را ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻢ52 «.او دوﻣﻴﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﻮد را اﻓﺮاﻳﻢ )ﻳﻌﻨﯽ »ﭘﺮﺛﻤﺮ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﻣﺮا ﻦ ﺳﺨﺘﯽهﺎﻳﻢ ،ﭘﺮﺛﻤﺮ ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ«. در ﺳﺮزﻣﻴ ِ ل ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ 54و 53ﺳﺮاﻧﺠﺎم هﻔﺖ ﺳﺎ ِ ل ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺮوع هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،هﻔﺖ ﺳﺎ ِ ﺷﺪ .در آﺸﻮرهﺎی هﻤﺴﺎﻳﻪء ﻣﺼﺮ ﻗﺤﻄﯽ ﺑﻮد ،اﻣﺎ در اﻧﺒﺎرهﺎی ﻣﺼﺮ ﻏﻠﻪء ﻓﺮاوان ﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﺪ55 .ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮاﺛﺮ آﻤﺒﻮد ﻏﺬا ﺁﻏﺎز ﺷﺪ و ﻣﺮد ِم ﻣﺼﺮ ﺑﺮای ﻃﻠﺐ آﻤﮏ ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ و ﻓﺮﻋﻮن ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺰد ﻳﻮﺳﻒ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺁﻧﭽﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ«. 56و57در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ،ﻗﺤﻄﯽ ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .ﻳﻮﺳﻒ اﻧﺒﺎرهﺎ را ﮔﺸﻮدﻩ ،ﻏﻠﻪء ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز را ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻳﺎن و ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ از ﺧﺎرج ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ ﻣﯽﻓﺮوﺧﺖ. ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﯽروﻧﺪ ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻮن ﺷﻨﻴﺪ در ﻣﺼﺮ ﻏﻠﻪ ﻓﺮاوان 42اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻧﺸﺴﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ 2ﺷﻨﻴﺪﻩام در ﻣﺼﺮ ﻏﻠﻪ ﻓﺮاوان اﺳﺖ .ﻗﺒﻞ از اﻳﻦ آﻪ هﻤﻪ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ ،ﺑﺮوﻳﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﻏﻠﻪ ﺑﺨﺮﻳﺪ«. 3ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ دﻩ ﺑﺮادر ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ4 .وﻟﯽ ﻳﻌﻘﻮب ،ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﺮادر ﺗﻨﯽ ﻳﻮﺳﻒ را هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎد ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ آﻪ او را هﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪهﺪ5 .ﭘﺲ ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب هﻢ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ اﺷﺨﺎﺻﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ وارد ﺁﻧﺠﺎ ﺷﺪﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺷﺪت ﻗﺤﻄﯽ در آﻨﻌﺎن ﻣﺜﻞ هﻤﻪ ﺟﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﻮد. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 6ﭼﻮن ﻳﻮﺳﻒ ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ و ﻣﺴﺌﻮل ﻓﺮوش ﻏﻠﻪ ﺑﻮد، ﺑﺮادراﻧﺶ ﻧﺰد او رﻓﺘﻪ در ﺑﺮاﺑﺮش ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ. 7ﻳﻮﺳﻒ ﻓﻮرًا ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻨﺎﺧﺖ ،وﻟﯽ واﻧﻤﻮد آﺮد آﻪ اﻳﺸﺎن را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﺪ و ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ» :از ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ«. 8هﺮ ﭼﻨﺪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮادراﻧﺶ را ﺷﻨﺎﺧﺖ ،اﻣﺎ اﻳﺸﺎن او را ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ9 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮاﺑﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﻴﺶ در ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁورد. او ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺟﺎﺳﻮس هﺴﺘﻴﺪ و ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ«. 10ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ای ﺳَﺮوَر ﻣﺎ ،ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ .ﻣﺎ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ11 .هﻤﻪء ﻣﺎ ﺑﺮادرﻳﻢ .ﻣﺎ اﺷﺨﺎص درﺳﺘﻜﺎری هﺴﺘﻴﻢ و ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩاﻳﻢ«. 12ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ،ﺷﻤﺎ ﺟﺎﺳﻮس هﺴﺘﻴﺪ و ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻴﺪ«. 13ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺮض آﺮدﻧﺪ» :ای ﺳَﺮوَر ،ﻣﺎ دوازدﻩ ﺑﺮادرﻳﻢ و ﭘﺪرﻣﺎن در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن اﺳﺖ .ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﻣﺎ ﻧﺰد ﭘﺪرﻣﺎن اﺳﺖ و ﻳﻜﯽ از ﺑﺮادران ﻣﺎ هﻢ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ«. 14ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :از آﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم آﻪ راﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﺪ؟ 15ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرﺗﯽ درﺳﺘﯽ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﺷﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد آﻪ ﺑﺮادر آﻮﭼﻜﺘﺎن هﻢ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ وﮔﺮﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻴﺎت ﻓﺮﻋﻮن ﻗﺴﻢ آﻪ اﺟﺎزﻩ ﻧﺨﻮاهﻢ داد از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﺪ16 .ﻳﻜﯽ از ﺷﻤﺎ ﺑﺮود و ﺑﺮادرﺗﺎن را ﺑﻴﺎورد .ﺑﻘﻴﻪ را اﻳﻨﺠﺎ در زﻧﺪان ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽدارم ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﺁﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ راﺳﺖ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ .اﮔﺮ دروغ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺧﻮاهﻢ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ«. ء 17ﺁﻧﮕﺎﻩ هﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﺪت ﺳﻪ روز ﺑﻪ زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺖ18 .در روز ﺳﻮم ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻣﺮد ﺧﺪاﺗﺮﺳﯽ هﺴﺘﻢ ،ﭘﺲ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ و زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ19 .اﮔﺮ ﺷﻤﺎ واﻗﻌًﺎ اﻓﺮاد ﺻﺎدﻗﯽ هﺴﺘﻴﺪ ،ﻳﻜﯽ از ﺷﻤﺎ در زﻧﺪان ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎ ﻏﻠﻪای آﻪ ﺧﺮﻳﺪﻩاﻳﺪ ﻧﺰد ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ. 20وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﺧﻮد را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ آﻪ ﭘﻴﺪاﻳﺶ راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ و ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﻧﺨﻮاهﻢ آﺸﺖ «.ﺁﻧﻬﺎ اﻳﻦ ﺷﺮط را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ. ء 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮادران ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﻤﻪ اﻳﻦ ﻧﺎراﺣﺘﯽهﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﺧﻮد ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺪی آﺮدﻳﻢ و ﺑﻪ اﻟﺘﻤﺎس ﻋﺎﺟﺰاﻧﻪء او ﮔﻮش ﻧﺪادﻳﻢ«. 22رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﮕﻔﺘﻢ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻨﻴﺪ؟ وﻟﯽ ﺣﺮف ﻣﺮا ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮدﻳﺪ .ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎوان ﮔﻨﺎهﻤﺎن را ﭘﺲ ﺑﺪهﻴﻢ23 «.اﻟﺒﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺳﺨﻨﺎﻧﺸﺎن را ﻣﯽﻓﻬﻤﺪ ،زﻳﺮا او ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺘﺮﺟﻢ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﺮد24 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻳﻮﺳﻒ از ﻧﺰد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺧﻠﻮت رﻓﺖ و ﺑﮕﺮﻳﺴﺖ. ﭘﺲ از ﻣﺮاﺟﻌﺖ ،ﺷﻤﻌﻮن را از ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ ،دﺳﺘﻮر داد در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺮادراﻧﺶ او را در ﺑﻨﺪ ﻧﻬﻨﺪ25 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻧﻮآﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ آﻴﺴﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را از ﻏﻠﻪ ﭘُﺮ آﻨﻨﺪ .ﺿﻤﻨ ًﺎ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ آﻪ ﭘﻮﻟﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،در داﺧﻞ آﻴﺴﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺗﻮﺷﻪء ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪهﻨﺪ .ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ و 26ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ ﻏﻠﻪ را ﺑﺎر اﻻﻏﻬﺎی ﺧﻮد ﻧﻤﻮدﻩ ،رواﻧﻪء ﻣﻨﺰل ﺧﻮﻳﺶ ﺷﺪﻧﺪ. 27هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ،وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺮای اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺗﻮﻗﻒ آﺮدﻧﺪ ،ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ آﻴﺴﻪء ﺧﻮد را ﺑﺎز آﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻻﻏﻬﺎ ﺧﻮراک ﺑﺪهﺪ و دﻳﺪ ﭘﻮﻟﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد ،در دهﺎﻧﻪء آﻴﺴﻪ اﺳﺖ28 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ! ﭘﻮﻟﯽ را آﻪ دادﻩام در آﻴﺴﻪام ﮔﺬاردﻩاﻧﺪ «.از ﺗﺮس ﻟﺮزﻩ ﺑﺮ اﻧﺪام ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ،ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪا ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺁوردﻩ اﺳﺖ؟« 29و30اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻧﺰد ﭘﺪر ﺧﻮد ﻳﻌﻘﻮب رﻓﺘﻨﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺮاﻳﺸﺎن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای او ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ زﻳﺎد ﺑﺎ ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﺮد و ﭘﻨﺪاﺷﺖ آﻪ ﻣﺎ ﺟﺎﺳﻮس هﺴﺘﻴﻢ31 .ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻴﻢ آﻪ ﻣﺎ ﻣﺮدﻣﺎﻧﯽ درﺳﺘﻜﺎر هﺴﺘﻴﻢ و ﺟﺎﺳﻮس ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ؛ 32ﻣﺎ دوازدﻩ ﺑﺮادرﻳﻢ از ﻳﮏ ﭘﺪر .ﻳﻜﯽ از ﻣﺎ ﻣﺮدﻩ و دﻳﮕﺮی آﻪ از هﻤﻪء ﻣﺎ آﻮﭼﻜﺘﺮ اﺳﺖ ﻧﺰد ﭘﺪرﻣﺎن در آﻨﻌﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ33 .ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ در ﺟﻮاب ﻣﺎ ﮔﻔﺖ" :اﮔﺮ راﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﺪ ،ﻳﻜﯽ از ﺷﻤﺎ ﻧﺰد ﻣﻦ 44 ﺑﻌﻨﻮان ﮔﺮوﮔﺎن ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ،ﻏﻠﻪهﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﻧﺰد ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﮔﺮﺳﻨﻪء ﺧﻮد ﺑﺮوﻳﺪ 34و ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﺧﻮد را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺁورﻳﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد آﻪ راﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﺪ و ﺟﺎﺳﻮس ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮادر ﺷﻤﺎ را ﺁزاد ﺧﻮاهﻢ آﺮد و اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﻢ داد هﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر آﻪ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻏﻠﻪء ﻣﻮردﻧﻴﺎز ﺧﻮد را ﺧﺮﻳﺪاری آﻨﻴﺪ«". 35ﺁﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ آﻴﺴﻪهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ ﭘﻮﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎﺑﺖ ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،داﺧﻞ آﻴﺴﻪهﺎی ﻏﻠﻪ اﺳﺖ .ﺁﻧﻬﺎ و ﭘﺪرﺷﺎن از اﻳﻦ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ36 .ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮا ﺑﯽاوﻻد آﺮدﻳﺪ .ﻳﻮﺳﻒ دﻳﮕﺮ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ ،ﺷﻤﻌﻮن از دﺳﺘﻢ رﻓﺖ و ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را هﻢ از ﻣﻦ ﺟﺪا آﻨﻴﺪ .ﭼﺮا اﻳﻦ هﻤﻪ ﺑﺪی ﺑﺮ ﻣﻦ واﻗﻊ ﻣﯽﺷﻮد؟« 37ﺁﻧﮕﺎﻩ رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺴﭙﺎر .اﮔﺮ او را ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﺎز ﻧﻴﺎوردم دو ﭘﺴﺮم را ﺑﻜُﺶ«. 38وﻟﯽ ﻳﻌﻘﻮب در ﺟﻮاب او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ؛ ﭼﻮن ﺑﺮادرش ﻳﻮﺳﻒ ﻣﺮدﻩ و از ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎدرش ﺗﻨﻬﺎ او ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ. اﮔﺮ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺑﻴﺎﻳﺪ ﭘﺪر ﭘﻴﺮﺗﺎن از ﻏﺼﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻣُﺮد«. ﺳﻔﺮ دوم ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻗﺤﻄﯽ در آﻨﻌﺎن هﻤﭽﻨﺎن اداﻣﻪ داﺷﺖ2 .ﭘﺲ 43ﻳﻌﻘﻮب از ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﻘﺪاری ﻏﻠﻪ ﺑﺨﺮﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻏﻠﻪای آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. 3و4و5ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪر ،ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﺗﺄآﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ آﻪ اﮔﺮ ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﺧﻮد را هﻤﺮاﻩ ﻧﺒﺮﻳﻢ، ﻣﺎ را ﺑﺤﻀﻮر ﺧﻮد ﻧﺨﻮاهﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ .ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﻔﺮﺳﺘﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻧﻤﯽروﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺗﻮ ﻏﻠﻪ ﺑﺨﺮﻳﻢ«. 6ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻴﺪ آﻪ ﺑﺮادر دﻳﮕﺮی هﻢ دارﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻳﺪ؟« 7ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁن ﻣﺮد ﺗﻤﺎم ﺟﺰﺋﻴﺎت ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻣﺎ را ﺑﺪﻗﺖ از ﻣﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ" :ﺁﻳﺎ ﭘﺪر ﺷﻤﺎ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ 45 ﺑﺮادر دﻳﮕﺮی هﻢ دارﻳﺪ؟" ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻳﻢ ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت او ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪهﻴﻢ .ﻣﺎ از آﺠﺎ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ" :ﺑﺮادرﺗﺎن را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ؟"« 8ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﭙﺎر ﺗﺎ رواﻧﻪ ﺷﻮﻳﻢ .در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻤﺎن از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ ﻣُﺮد9 .ﻣﻦ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ او را ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ .اﮔﺮ او را ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﺎز ﻧﻴﺎوردم ﮔﻨﺎهﺶ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ10 .اﮔﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮدﻩ و او را هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدی ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ و ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ«. 11ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل آﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ آﻪ در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ دارﻳﻢ ،ﺑﺮای ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن ﺑﺒﺮﻳﺪ .ﻣﻘﺪاری ﺑﻠﺴﺎن* و ﻋﺴﻞ ،آﺘﻴﺮا و ﻣُﺮ ،ﭘﺴﺘﻪ و ﺑﺎدام ﺑﺎر اﻻﻏﻬﺎﻳﺘﺎن ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮوﻳﺪ12 .دو ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮﻟﯽ را هﻢ آﻪ دﻓﻌﻪ ﭘﻴﺶ در آﻴﺴﻪهﺎﻳﺘﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺒﺮﻳﺪ ،ﺷﺎﻳﺪ اﺷﺘﺒﺎهﯽ در آﺎر ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ13 .در ﺿﻤﻦ ،ﺑﺮادرﺗﺎن ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ. 14اﻣﻴﺪوارم آﻪ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ﺷﻤﺎ را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺁن ﻣﺮد ﻗﺮار دهﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﻌﻮن و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ. ﺖ ﺧﺪا ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺑﯽاوﻻد ﺷﻮم ،ﺑﮕﺬار اﮔﺮ ﺧﻮاﺳ ِ ﺑﯽاوﻻد ﺷﻮم«. 15ﭘﺲ اﻳﺸﺎن هﺪاﻳﺎ و دوﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮل دﻓﻌﻪء ﭘﻴﺶ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،هﻤﺮاﻩ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻋﺎزم ﻣﺼﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﺰد ﻳﻮﺳﻒ رﻓﺘﻨﺪ16 .ﭼﻮن ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ دﻳﺪ ،ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز ﻇﻬﺮ اﻳﻦ ﻣﺮدان ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻬﺎر ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺒﺮ و ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺗﺪارک ﺑﺒﻴﻦ«. 17ﭘﺲ ﻧﺎﻇﺮ ﭼﻨﺎن آﻪ دﺳﺘﻮر ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮد18 .ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آﺠﺎ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ ،ﺑﯽﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺮﺳﺎن ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁن ﭘﻮﻟﯽ آﻪ در آﻴﺴﻪهﺎی ﻣﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺎ را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮد درﺁورﻧﺪ و اﻻﻏﻬﺎی ﻣﺎ را ﻧﻴﺰ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ«. * ﺑﻠﺴﺎن ,ﺻﻤﻎ ﺧﻮﺷﺒﻮﻳﯽ اﺳﺖ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 19و20وﻗﺘﯽ ﺑﻪ دروازﻩء ﻗﺼﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ای ﺁﻗﺎ ،دﻓﻌﻪ اول آﻪ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺁﻣﺪﻳﻢ21 ،هﻨﮕﺎم ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﭼﻮن آﻴﺴﻪهﺎی ﺧﻮد را ﮔﺸﻮدﻳﻢ ،ﭘﻮﻟﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﻏﻠﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ در ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ .ﺣﺎل ،ﺁن ﭘﻮﻟﻬﺎ را ﺁوردﻩاﻳﻢ. 22ﻣﻘﺪاری هﻢ ﭘﻮل ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺁوردﻩاﻳﻢ .ﻣﺎ ﻧﻤﯽداﻧﻴﻢ ﺁن ﭘﻮﻟﻬﺎ را ﭼﻪ آﺴﯽ در آﻴﺴﻪهﺎی ﻣﺎ ﮔﺬاردﻩ ﺑﻮد«. 23ﻧﺎﻇﺮﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ .ﺣﺘﻤًﺎ ﺧﺪای ﺷﻤﺎ و ﺧﺪای اﺟﺪادﺗﺎن اﻳﻦ ﺛﺮوت را در آﻴﺴﻪهﺎﻳﺘﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﭘﻮل ﻏﻠﻪهﺎ رااز ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﻢ«. ﭘﺲ ﺁن ﻣﺮد ﺷﻤﻌﻮن را از زﻧﺪان ﺁزاد ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﻧﺰد ﺑﺮادراﻧﺶ ﺁورد24 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﺼﺮ ﺑﺮدﻩ، ﺁب ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد ﺗﺎ ﭘﺎهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ و ﺑﺮای اﻻﻏﻬﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﻋﻠﻮﻓﻪ ﻓﺮاهﻢ ﻧﻤﻮد. 25ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻇﻬﺮ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ وارد ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ او ﺑﺪهﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻬﺎر ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد26 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻣﺪ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻩ، در ﺣﻀﻮر او ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻧﺪ. 27ﻳﻮﺳﻒ از اﺣﻮال اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪر ﭘﻴﺮﺗﺎن آﻪ درﺑﺎرﻩء او ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ آﺮدﻳﺪ ﭼﻄﻮر اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟« 28ﻋﺮض آﺮدﻧﺪ» :ﺑﻠﯽ ،او هﻨﻮز زﻧﺪﻩ و ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ«. و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻧﺪ. 29ﻳﻮﺳﻒ ﭼﻮن ﺑﺮادر ﺗﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را دﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ: »ﺁﻳﺎ اﻳﻦ هﻤﺎن ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﺷﻤﺎﺳﺖ آﻪ درﺑﺎرﻩاش ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ آﺮدﻳﺪ؟« ﺳﭙﺲ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ30 «.ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺑﺮادرش ﺁﻧﭽﻨﺎن ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ آﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ از ﮔﺮﻳﺴﺘﻦ ﺧﻮدداری ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﭘﺲ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺧﻠﻮت ﺷﺘﺎﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺮﻳﺴﺖ31 .ﺳﭙﺲ ﺻﻮرت ﺧﻮد را ﺷﺴﺘﻪ ﻧﺰد ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و درﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،دﺳﺘﻮر داد ﻏﺬا را ﺑﻴﺎورﻧﺪ. 32ﺑﺮای ﻳﻮﺳﻒ ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺳﻔﺮﻩ ﭼﻴﺪﻧﺪ و ﺑﺮای ﺑﺮادراﻧﺶ ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ .ﻣﺼﺮﻳﺎﻧﯽ هﻢ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ از ﺳﻔﺮة دﻳﮕﺮی ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﺼﺮیهﺎ ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ را ﻧﺠﺲ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ33 .ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮادراﻧﺶ را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻦ اﻳﺸﺎن ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﻧﺸﺎﻧﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ ﻋﻤﻞ او ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ34 .او از ﺳﻔﺮﻩء ﺧﻮد ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻏﺬا داد و ﺑﺮای ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﭘﻨﺞ ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻏﺬا آﺸﻴﺪ .ﭘﺲ ﺁن روز اﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮردﻧﺪ و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ و ﺷﺎدی ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﺟﺎم ﮔﻤﺸﺪﻩء ﻳﻮﺳﻒ وﻗﺘﯽ ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ ﺁﻣﺎدﻩء ﺣﺮآﺖ ﺷﺪﻧﺪ، 44ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد دﺳﺘﻮر داد آﻪ آﻴﺴﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺎ ﺣﺪی آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺒﺮﻧﺪ از ﻏﻠﻪ ﭘُﺮ آﻨﺪ و ﭘﻮل هﺮ ﻳﮏ را در دهﺎﻧﻪء آﻴﺴﻪاش ﺑﮕﺬارد. 2هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺟﺎم ﻧﻘﺮﻩاش را ﺑﺎ ﭘﻮﻟﻬﺎی ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﺪﻩ در آﻴﺴﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﮕﺬارد .ﻧﺎﻇﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﺠﺎم داد. 3ﺑﺮادران ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،اﻻﻏﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎر آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻧﺪ4 .و5اﻣﺎ هﻨﻮز از ﺷﻬﺮ زﻳﺎد دور ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺪﻧﺒﺎل اﻳﺸﺎن ﺑﺸﺘﺎب و ﭼﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪی ﺑﮕﻮ" :ﭼﺮا ﺑﻌﻮض ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺪی آﺮدﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﺟﺎم ﻣﺨﺼﻮص ﺳَﺮوَر ﻣﺮا آﻪ ﺑﺎ ﺁن ﺷﺮاب ﻣﯽﻧﻮﺷﺪ و ﻓﺎل ﻣﯽﮔﻴﺮد دزدﻳﺪﻳﺪ؟"« 6ﻧﺎﻇﺮ ﭼﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ ،هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ7 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ وی ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ: »ﭼﺮا ﺳَﺮوَر ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ؟ ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻳﻢ آﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ ﻧﺸﺪﻩاﻳﻢ. 8ﻣﮕﺮ ﻣﺎ ﭘﻮﻟﻬﺎﻳﯽ را آﻪ دﻓﻌﻪء ﭘﻴﺶ در آﻴﺴﻪهﺎی ﺧﻮد ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ ﻧﺰد ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺎوردﻳﻢ؟ ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻃﻼ ﻳﺎ ﻧﻘﺮﻩای از ﺧﺎﻧﻪء ارﺑﺎﺑﺖ دزدﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ؟ 9ﺟﺎم را ﭘﻴﺶ هﺮ آﺲ آﻪ ﭘﻴﺪا آﺮدی او را ﺑﻜﺶ و ﺑﻘﻴﻪء ﻣﺎ هﻢ ﺑﺮدﻩء ﺳَﺮوَرﻣﺎن ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ«. 10ﻧﺎﻇﺮ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،وﻟﯽ ﻓﻘﻂ هﻤﺎن آﺴﯽ آﻪ ﺟﺎم را دزدﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻏﻼم ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ وﺑﻘﻴﻪء ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮوﻳﺪ«. 11ﺁﻧﮕﺎﻩ هﻤﮕﯽ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ آﻴﺴﻪهﺎی ﺧﻮد را از ﭘﺸﺖ اﻻغ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ12 .ﻧﺎﻇﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺧﻮد را از ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺮوع آﺮدﻩ ،ﺑﻪ آﻮﭼﻜﺘﺮ رﺳﻴﺪ و ﺟﺎم را در آﻴﺴﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ. 46 13ﺑﺮادران از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮدﻧﺪ و آﻴﺴﻪهﺎ را ﺑﺮ اﻻﻏﻬﺎ ﻧﻬﺎدﻩ ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. 14وﻗﺘﯽ ﻳﻬﻮدا و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻳﻮﺳﻒ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،او هﻨﻮز در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰد او ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ15 .ﻳﻮﺳﻒ از اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻳﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻴﺪ ﻣﺮدی ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﻪ آﻤﮏ ﻓﺎل ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ ﺟﺎﻣﺶ را دزدﻳﺪﻩ اﺳﺖ؟« 16ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ» :در ﺟﻮاب ﺳَﺮوَر ﺧﻮد ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ ﺧﻮد را ﺛﺎﺑﺖ آﻨﻴﻢ؟ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاﺳﺖ آﻪ ﺑﺴﺰای اﻋﻤﺎل ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻴﻢ .اﻳﻨﮏ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪاﻳﻢ ﺗﺎ هﻤﮕﯽ ﻣﺎ و ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺟﺎم ﻧﻘﺮﻩ در آﻴﺴﻪاش ﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ،ﻏﻼﻣﺎن ﺷﻤﺎ ﺷﻮﻳﻢ«. 17ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،ﻓﻘﻂ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺟﺎم را دزدﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﻏﻼم ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺑﻘﻴﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻧﺰد ﭘﺪرﺗﺎن ﺑﺎز ﮔﺮدﻳﺪ«. 18ﻳﻬﻮدا ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻪ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﺳَﺮوَر ،ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻮن ﻓﺮﻋﻮن ﻣﻘﺘﺪر هﺴﺘﻴﺪ ،ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻧﺸﻮﻳﺪ و اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﻣﻄﻠﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﺮض ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ19 .دﻓﻌﻪ اول آﻪ ﺑﺤﻀﻮر ﺷﻤﺎ رﺳﻴﺪﻳﻢ ،از ﻣﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻳﺪ آﻪ ﺁﻳﺎ ﭘﺪر و ﺑﺮادر دﻳﮕﺮی دارﻳﻢ؟ 20ﻋﺮض آﺮدﻳﻢ ،ﺑﻠﯽ. ن ﭘﺪر ﭘﻴﺮی دارﻳﻢ و ﺑﺮادر آﻮﭼﻜﯽ آﻪ ﻓﺮزﻧ ِﺪ زﻣﺎ ِ ﭘﻴﺮی اوﺳﺖ .اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﺑﺮادری داﺷﺖ آﻪ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ و او اﻳﻨﮏ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮ ﻣﺎدرش ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺪرﻣﺎن او را ﺧﻴﻠﯽ دوﺳﺖ دارد21 .دﺳﺘﻮر دادﻳﺪ ﺁن ﺑﺮادر آﻮﭼﻜﺘﺮ را ﺑﺤﻀﻮرﺗﺎن ﺑﻴﺎورﻳﻢ ﺗﺎ او را ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ22 .ﻋﺮض آﺮدﻳﻢ آﻪ اﮔﺮ ﺁن ﭘﺴﺮ از ﭘﺪرش ﺟﺪا ﺷﻮد ،ﭘﺪرﻣﺎن ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد23 .وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻴﺪ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮﻧﮕﺮدﻳﻢ ﻣﮕﺮ اﻳﻦ آﻪ او را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﻴﺎورﻳﻢ. 24ﭘﺲ ﻧﺰد ﻏﻼﻣﺖ ﭘﺪر ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ و ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻴﻢ25 .وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ آﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ و ﻏﻠﻪ ﺑﺨﺮﻳﻢ26 ،ﮔﻔﺘﻴﻢ آﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮوﻳﻢ ﻣﮕﺮ اﻳﻦ آﻪ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﯽ ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ ﺧﻮد را ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺑﺒﺮﻳﻢ .ﭼﻮن اﮔﺮ او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﺒﺮﻳﻢ ﺣﺎآﻢ ﻣﺼﺮ ﻣﺎ را ﺑﺤﻀﻮر ﻧﺨﻮاهﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ27 .ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ" :ﺷﻤﺎ ﻣﯽداﻧﻴﺪ آﻪ هﻤﺴﺮم راﺣﻴﻞ ﻓﻘﻂ دو ﭘﺴﺮ داﺷﺖ28 .ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ 47 رﻓﺖ و دﻳﮕﺮ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ .ﺑﺪون ﺷﮏ ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﯽ او را درﻳﺪﻧﺪ و ﻣﻦ دﻳﮕﺮ او را ﻧﺪﻳﺪم29 .اﮔﺮ ﺑﺮادرش را هﻢ از ﻣﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺑﻴﺎﻳﺪ ،ﭘﺪر ﭘﻴﺮﺗﺎن از ﻏﺼﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻣُﺮد30 ".و31ﺣﺎل ،ای ﺳَﺮوَر، اﮔﺮ ﻧﺰد ﻏﻼﻣﺖ ،ﭘﺪر ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮدم و اﻳﻦ ﺟﻮان آﻪ ﺟﺎن ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﻪ ﺟﺎن او ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﭘﺪرم از ﻏﺼﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻣُﺮد .ﺁن وﻗﺖ ﻣﺎ ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮگ ﭘﺪر ﭘﻴﺮﻣﺎن ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد32 .ﻣﻦ ﻧﺰد ﭘﺪرم ﺿﺎﻣﻦ ﺟﺎن اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﺷﺪم و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ آﻪ هﺮﮔﺎﻩ او را ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﻧﮕﺮداﻧﻢ ،ﮔﻨﺎهﺶ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ. 33ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﺠﺎی ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ در ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮﻳﺶ ﻧﮕﺎهﺪارﻳﺪ و اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ آﻪ او هﻤﺮاﻩ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﺰد ﭘﺪرش ﺑﺮود34 .زﻳﺮا ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺪون ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﺰد ﭘﺪرم ﺑﺮﮔﺮدم و ﺑﻼﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﭘﺪرم ﻣﯽﺁﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻢ؟« ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮد را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪ ﻳﻮﺳﻒ دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدداری آﻨﺪ ،ﭘﺲ 45ﺑﻪ ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :هﻤﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﺪ «.ﭘﺲ از اﻳﻦ آﻪ هﻤﻪ رﻓﺘﻨﺪ و او را ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ او ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﻌﺮﻓﯽ آﺮد .ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺖ ،ﺑﻄﻮری آﻪ اﻃﺮاﻓﻴﺎن ﺻﺪای ﮔﺮﻳﻪء او را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ و اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ ﮔﻮش ﻓﺮﻋﻮن رﺳﺎﻧﻴﺪﻧﺪ. 3او ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻳﻮﺳﻒ هﺴﺘﻢ .ﺁﻳﺎ ﭘﺪرم هﻨﻮز زﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟« اﻣﺎ ﺑﺮادراﻧﺶ آﻪ از ﺗﺮس زﺑﺎﻧﺸﺎن ﺑﻨﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﻮاب ﺑﺪهﻨﺪ. 4ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ!« ﭘﺲ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻧﺪ و او دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻨﻢ ،ﻳﻮﺳﻒ ،ﺑﺮادر ﺷﻤﺎ آﻪ او را ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻓﺮوﺧﺘﻴﺪ5 .ﺣﺎل از اﻳﻦ آﺎر ﺧﻮد ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺧﻮد را ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا ﺑﻮد. او ﻣﺮا ﭘﻴﺶ از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺟﺎن ﻣﺮدم را در اﻳﻦ زﻣﺎن ﻗﺤﻄﯽ ﺣﻔﻆ آﻨﺪ6 .از هﻔﺖ ﺳﺎل ﻗﺤﻄﯽ، دو ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ .ﻃﯽ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﺁﻳﻨﺪﻩ آﺸﺖ و زرﻋﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ7 .اﻣﺎ ﺧﺪا ﻣﺮا ﭘﻴﺶ از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺮ روی زﻣﻴﻦ ﻧﺴﻠﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﮕﺬارد و ﺟﺎﻧﻬﺎی ﺷﻤﺎ را ﺑﻄﺮز ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰی رهﺎﻳﯽ ﺑﺨﺸﺪ. 8ﺁری ،ﺧﺪا ﺑﻮد آﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد ،ﻧﻪ ﺷﻤﺎ .در ﭘﻴﺪاﻳﺶ اﻳﻨﺠﺎ هﻢ ﺧﺪا ﻣﺮا ﻣﺸﺎور ﻓﺮﻋﻮن و ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻪ او و ﺣﺎآﻢ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ. 9ﺣﺎل ،ﻧﺰد ﭘﺪرم ﺑﺸﺘﺎﺑﻴﺪ و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ﭘﺴﺮ ﺗﻮ، ﻳﻮﺳﻒ ﻋﺮض ﻣﯽآﻨﺪ" :ﺧﺪا ﻣﺮا ﺣﺎآﻢ ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ .ﺑﯽدرﻧﮓ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎ 10و در زﻣﻴﻦ ﺟﻮﺷﻦ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺎ هﻤﻪء ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ و ﻧﻮﻩهﺎﻳﺖ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﻠﻪ و رﻣﻪ و اﻣﻮاﻟﺖ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ11 .و12ﻣﻦ ل در اﻳﻨﺠﺎ از ﺗﻮ ﻧﮕﻬﺪاری ﺧﻮاهﻢ آﺮد ،زﻳﺮا ﭘﻨﺞ ﺳﺎ ِ دﻳﮕﺮ از اﻳﻦ ﻗﺤﻄﯽ ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ و اﮔﺮ ﻧﺰد ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻳﯽ ﺗﻮ و هﻤﻪ ﻓﺮزﻧﺪان و ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺖ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣُﺮد". هﻤﻪء ﺷﻤﺎ و ﺑﺮادرم ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺷﺎهﺪ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﻣﻦ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﻨﻢ13 .ﭘﺪرم را از ﻗﺪرﺗﯽ آﻪ در ﻣﺼﺮ دارم و از ﺁﻧﭽﻪ دﻳﺪﻩاﻳﺪ ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎزﻳﺪ و او را ﻓﻮرًا ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ«. 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ،ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را در ﺁﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ هﻢ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ15 .ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺮادراﻧﺶ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﮔﺮﻳﺴﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺮأت ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻨﺪ. 16ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪن ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻓﺮﻋﻮن رﺳﻴﺪ .ﻓﺮﻋﻮن و ﺗﻤﺎﻣﯽ درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ از ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪﻧﺪ. 17ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺑﺮادران ﺧﻮد ﺑﮕﻮ آﻪ اﻻﻏﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎر آﻨﻨﺪ و ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺮوﻧﺪ18 .و ﭘﺪر و هﻤﻪء ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻦ ﻣﺼﺮ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ .ﻣﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰﺗﺮﻳﻦ زﻣﻴ ِ ن ﺁن ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ت ﻓﺮاوا ِ ﺧﻮاهﻢ داد ﺗﺎ از ﻣﺤﺼﻮﻻ ِ ﺷﻮﻧﺪ19 .ﺑﺮای ﺁوردن ﭘﺪرت و زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل ،ﭼﻨﺪ ﻋﺮاﺑﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻩ آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻧﺪ20 .ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ درﺑﺎرﻩء اﻣﻮال ﺧﻮد ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰﺗﺮﻳﻦ زﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ دادﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 21ﻳﻮﺳﻒ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺁذوﻗﻪ ﺑﺮای ﺳﻔﺮ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد22 .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻜﺪﺳﺖ ﻟﺒﺎس ﻧﻮ هﺪﻳﻪ ﻧﻤﻮد ،اﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﭘﻨﺞ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس و ﺳﻴﺼﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﺨﺸﻴﺪ23 .ﺑﺮای ﭘﺪرش دﻩ ﺑﺎ ِر اﻻغ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ آﺎﻻهﺎی ﻣﺼﺮ و دﻩ ﺑﺎ ِر اﻻغ ﻏﻠﻪ و ﺧﻮراآﻴﻬﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺖ ﺳﻔﺮش ﻓﺮﺳﺘﺎد24 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮادران ﺧﻮد را ﻣﺮﺧﺺ ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﺄآﻴﺪ آﺮد آﻪ در ﺑﻴﻦ راﻩ ﺑﺎهﻢ ﻧﺰاع ﻧﻜﻨﻨﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ 25ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺼﺮ را ﺑﻪ ﻗﺼﺪ آﻨﻌﺎن ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ،ﻧﺰد ﭘﺪر ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ26 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺰد ﻳﻌﻘﻮب ﺷﺘﺎﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻳﻮﺳﻒ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ! او ﺣﺎآﻢ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ «.اﻣﺎ ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻨﺎن ﺣﻴﺮت زدﻩ ﺷﺪ آﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺨﻨﺎن اﻳﺸﺎن را ﻗﺒﻮل آﻨﺪ27 .وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻋﺮاﺑﻪهﺎ اﻓﺘﺎد و ﭘﻴﻐﺎم ﻳﻮﺳﻒ را ﺑﻪ او دادﻧﺪ ،روﺣﺶ ﺗﺎزﻩ ﺷﺪ 28و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎور ﻣﯽآﻨﻢ! ﭘﺴﺮم ﻳﻮﺳﻒ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ! ﻣﯽروم ﺗﺎ ﭘﻴﺶ از ﻣﺮدﻧﻢ او را ﺑﺒﻴﻨﻢ«. ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﯽرود ﭘﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ هﺮ ﭼﻪ آﻪ داﺷﺖ آﻮچ آﺮدﻩ، 46ﺑﻪ ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ ﺁﻣﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﺪای ﭘﺪرش اﺳﺤﺎق ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد2 .ﺷﺐ هﻨﮕﺎم ،ﺧﺪا در روﻳﺎ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﻳﻌﻘﻮب! ﻳﻌﻘﻮب!« ﻋﺮض آﺮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺧﺪاوﻧﺪا!« 3ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺧﺪا هﺴﺘﻢ ،ﺧﺪای ﭘﺪرت! از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻧﺘﺮس ،زﻳﺮا در ﺁﻧﺠﺎ از ﺗﻮ ﻣﻠﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد4 .ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ، اﻣﺎ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮدت ﺑﺎز ﺧﻮاهﻢ ﮔﺮداﻧﻴﺪ .ﻟﻴﻜﻦ ﺗﻮ در ﻣﺼﺮ ﺧﻮاهﯽ ﻣُﺮد و ﻳﻮﺳﻒ در آﻨﺎرت ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. 5ﻳﻌﻘﻮب از ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ آﻮچ آﺮد و ﭘﺴﺮاﻧﺶ او را هﻤﺮاﻩ زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺑﺎ ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﯽ آﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻧﺪ6 .ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻠﻪ و رﻣﻪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻣﻮاﻟﯽ را آﻪ در آﻨﻌﺎن اﻧﺪوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺁوردﻧﺪ7 .ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺎ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان و ﻧﻮﻩهﺎی ﭘﺴﺮی و دﺧﺘﺮی ﺧﻮد و ﺗﻤﺎم ﺧﻮﻳﺸﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺁﻣﺪ. 14-8اﺳﺎﻣﯽ ﭘﺴﺮان و ﻧﻮﻩهﺎی ﻳﻌﻘﻮب آﻪ ﺑﺎ وی ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺁﻣﺪﻧﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: رﺋﻮﺑﻴﻦ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ او و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﺣﻨﻮک ،ﻓﻠﻮ، ﺣﺼﺮون و آﺮﻣﯽ. ﺷﻤﻌﻮن و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﻳﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﻳﺎﻣﻴﻦ ،اوﺣﺪ ،ﻳﺎآﻴﻦ، ﺻﻮﺣﺮ وﺷﺎﺋﻮل) .ﻣﺎدر ﺷﺎﺋﻮل آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮد(. ﻻوی و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﺟﺮﺷﻮن ،ﻗﻬﺎت و ﻣﺮاری. ﻳﻬﻮداوﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﻋﻴﺮ ،اوﻧﺎن ،ﺷﻴﻠﻪ ،ﻓﺎرص و زارح. )اﻣﺎ ﻋﻴﺮ و اوﻧﺎن ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻦ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻣﺼﺮ در 48 آﻨﻌﺎن ﻣﺮدﻧﺪ (.ﭘﺴﺮان ﻓﺎرص ،ﺣﺼﺮون و ﺣﺎﻣﻮل ﺑﻮدﻧﺪ. ﻳﺴﺎآﺎر و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﺗﻮﻻع ،ﻓﻮّﻩ ،ﻳﻮب و ﺷﻤﺮون. زﺑﻮﻟﻮن و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﺳﺎرد ،اﻳﻠﻮن و ﻳﺎﺣﻞﺋﻴﻞ. 15ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻋﻘﺎب ﻳﻌﻘﻮب و ﻟﻴﻪ آﻪ در ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ دﺧﺘﺮﺷﺎن دﻳﻨﻪ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺳﯽ و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ. ﺠﯽ ،ﺷﻮﻧﯽ ،اﺻﺒﻮن، 16ﺟﺎد و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﺻﻔﻴﻮن ،ﺣ ّ ﻋﻴﺮی ،ارودی و ارﺋﻴﻠﯽ. 17اﺷﻴﺮ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﻳﻤﻨﻪ ،ﻳﺸﻮﻩ ،ﻳﺸﻮی ،ﺑﺮﻳﻌﻪ و دﺧﺘﺮش ﺳﺎرح .ﭘﺴﺮان ﺑﺮﻳﻌﻪ ﺣﺎﺑﺮ و ﻣﻠﻜﯽﺋﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ. 18اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﻧﻔﺮ اﻋﻘﺎب ﻳﻌﻘﻮب و زﻟﻔﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .زﻟﻔﻪ آﻨﻴﺰی ﺑﻮد آﻪ ﻻﺑﺎن ﺑﻪ دﺧﺘﺮش ﻟﻴﻪ دادﻩ ﺑﻮد. 19و20و21راﺣﻴﻞ ،زن ﻳﻌﻘﻮب ،دو ﭘﺴﺮ زاﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻳﻮﺳﻒ و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ. ﭘﺴﺮان ﻳﻮﺳﻒ آﻪ در ﻣﺼﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ :ﻣﻨﺴﯽ و اﻓﺮاﻳﻢ) .ﻣﺎدرﺷﺎن اﺳﻨﺎت ،دﺧﺘﺮ ﻓﻮﻃﯽ ﻓﺎرع ،آﺎهﻦ اون ﺑﻮد(. ﭘﺴﺮان ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ :ﺑﺎﻟﻊ ،ﺑﺎآﺮ ،اﺷﺒﻴﻞ ،ﺟﻴﺮا ،ﻧﻌﻤﺎن، اﻳﺤﯽ ،رش ،ﻣﻔﻴّﻢ ،ﺣﻔﻴّﻢ و ﺁرد. 22اﻳﻦ ﭼﻬﺎردﻩ ﻧﻔﺮ اﻋﻘﺎب ﻳﻌﻘﻮب و راﺣﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ. 23و24دان و ﭘﺴﺮش :ﺣﻮﺷﻴﻢ. ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ :ﻳﺤﺺﺋﻴﻞ ،ﺟﻮﻧﯽ ،ﻳﺼﺮ و ﺷﻠﻴّﻢ. 25اﻳﻦ هﻔﺖ ﻧﻔﺮ اﻋﻘﺎب ﻳﻌﻘﻮب و ﺑﻠﻬﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻠﻬﻪ آﻨﻴﺰی ﺑﻮد آﻪ ﻻﺑﺎن ﺑﻪ دﺧﺘﺮش راﺣﻴﻞ دادﻩ ﺑﻮد. 26ﭘﺲ ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادی آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻳﻌﻘﻮب هﻤﺮاﻩ او ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ )ﻏﻴﺮ از زﻧﺎن ﭘﺴﺮاﻧﺶ( ﺷﺼﺖ و ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد27 .ﺑﺎ اﻓﺰودن دو ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ ،ﺟﻤﻊ اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻳﻌﻘﻮب آﻪ در ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ،هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ ﻣﯽﺷﺪ. 28ﻳﻌﻘﻮب ،ﭘﺴﺮش ﻳﻬﻮدا را ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻧﺰد ﻳﻮﺳﻒ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ از او ﺑﭙﺮﺳﺪ آﻪ از ﭼﻪ راهﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺟﻮﺷﻦ ء رﻓﺖ .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻮﺷﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ29 ،ﻳﻮﺳﻒ ﻋﺮاﺑﻪ ﺧﻮد را ﺣﺎﺿﺮ آﺮد و ﺑﺮای دﻳﺪن ﭘﺪرش ﺑﻪ ﺟﻮﺷﻦ رﻓﺖ .وﻗﺘﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﭘﺪرش را دﻳﺪ ،او را در ﺁﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﻣﺪﺗﯽ ﮔﺮﻳﺴﺖ. 30ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ،ﻣﺮا ﻏﻢ ﻣُﺮدن ﻧﻴﺴﺖ ،زﻳﺮا ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺗﻮ را دﻳﺪم و ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﭘﻴﺪاﻳﺶ 49 زﻧﺪﻩای31 «.ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ﻣﯽروم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺧﺒﺮ دهﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ از آﻨﻌﺎن ﺑﻪ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ32 .ﺑﻪ او ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻮﭘﺎن هﺴﺘﻴﺪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ داﺷﺘﻪاﻳﺪ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮﻳﺶ ﺁوردﻩاﻳﺪ33 .ﭘﺲ اﮔﺮ ﻓﺮﻋﻮن از ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ آﻪ ﺷﻐﻞ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ34 ،ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ از اﺑﺘﺪای ﺟﻮاﻧﯽ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺑﻪ ﺷﻐﻞ ﭼﻮﭘﺎﻧﯽ و ﮔﻠﻪداری ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮدﻩاﻳﺪ و اﻳﻦ آﺎر را از ﭘﺪران ﺧﻮد ﺑﻪ ارث ﺑﺮدﻩاﻳﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﭘﺎﺳﺦ دهﻴﺪ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﺪ داد ﺗﺎ در ﺟﻮﺷﻦ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ ،ﭼﻮن ﻣﺮدم ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻘﺎط ﻣﺼﺮ از ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﻧﻔﺮت دارﻧﺪ«. ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺤﻀﻮرﻓﺮﻋﻮن رﻓﺖ وﺑﻪ اوﺧﺒﺮداد و 47ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرم و ﺑﺮادراﻧﻢ ﺑﺎ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ داﺷﺘﻪاﻧﺪ از آﻨﻌﺎن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ،و اﻻن در ﺟﻮﺷﻦ هﺴﺘﻨﺪ2 «.او ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﺑﺮادراﻧﺶ راآﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﻣﻌﺮﻓﯽ آﺮد. 3ﻓﺮﻋﻮن از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺷﻐﻞ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ هﻢ ﻣﺜﻞ اﺟﺪادﻣﺎن ﭼﻮﭘﺎن هﺴﺘﻴﻢ4 .ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ در ﻣﺼﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﻢ ،زﻳﺮا در آﻨﻌﺎن ﺑﻌﻠﺖ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎی ﻣﺎ ﭼﺮاﮔﺎهﯽ ﻧﻴﺴﺖ .اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ در ﺟﻮﺷﻦ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﻢ«. 5و6ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل آﻪ ﭘﺪرت و ﺑﺮادراﻧﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ،هﺮ ﺟﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻩ .ﺑﮕﺬار در ﺟﻮﺷﻦ آﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪء ﻣﺼﺮ اﺳﺖ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻧﺪ .اﮔﺮ اﻓﺮاد ﺷﺎﻳﺴﺘﻪای ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ هﺴﺖ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﮔﻠﻪهﺎی ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻤﺎر«. 7ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺳﻒ ،ﭘﺪرش ﻳﻌﻘﻮب را ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺁورد ،و ﻳﻌﻘﻮب ﻓﺮﻋﻮن را ﺑﺮآﺖ داد8 .ﻓﺮﻋﻮن از ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻨﺪ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮت ﻣﯽﮔﺬرد؟« 9ﻳﻌﻘﻮب ﺟﻮاب داد» :ﺻﺪ و ﺳﯽ ﺳﺎل دارم و ﺳﺎﻟﻬﺎی ﻋﻤﺮم را در ﻏﺮﺑﺖ ﮔﺬراﻧﺪﻩام .ﻋﻤﺮم آﻮﺗﺎﻩ و ﭘﺮ از رﻧﺞ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎی ﻋﻤﺮ اﺟﺪادم آﻪ در ﻏﺮﺑﺖ ﻣﯽزﻳﺴﺘﻨﺪ ،ﻧﻤﯽرﺳﺪ«. 10ﻳﻌﻘﻮب ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻦ ،ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻋﻮن را ﺑﺮآﺖ داد. 11ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ﭼﻨﺎن آﻪ ﻓﺮﻋﻮن دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪء ﻣﺼﺮ ،ﻳﻌﻨﯽ ﻧﺎﺣﻴﻪء رﻋﻤﺴﻴﺲ را ﺑﺮای ﭘﺪر و ﺑﺮادراﻧﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻧﻤﻮد12 ،و ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺧﻮراک آﺎﻓﯽ در اﺧﺘﻴﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ. ﻗﺤﻄﯽ 13ﻗﺤﻄﯽ روزﺑﺮوز ﺷﺪت ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﺑﻄﻮری آﻪ هﻤﻪ ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ و آﻨﻌﺎن ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻣﯽآﺸﻴﺪﻧﺪ14 .ﻳﻮﺳﻒ ﺗﻤﺎم ﭘﻮﻟﻬﺎی ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ و آﻨﻌﺎن را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻏﻠﻪهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺟﻤﻊ آﺮد و در ﺧﺰاﻧﻪهﺎی ﻓﺮﻋﻮن رﻳﺨﺖ. ل ﻣﺮدم ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ،ﻧﺰد ﻳﻮﺳﻒ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: 15وﻗﺘﯽ ﭘﻮ ِ »دﻳﮕﺮ ﭘﻮﻟﯽ ﻧﺪارﻳﻢ آﻪ ﺑﻌﻮض ﻏﻠﻪ ﺑﺪهﻴﻢ .ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻮراک ﺑﺪﻩ .ﻧﮕﺬار از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ«. 16ﻳﻮﺳﻒ در ﺟﻮاب اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﭘﻮل ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ،ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻏﻠﻪ ﺑﺪهﻢ17 «.ﺁﻧﻬﺎ ﭼﺎرﻩای ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺟﺰ اﻳﻦ آﻪ ﭼﻬﺎر ﭘﺎﻳﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻧﺎن ﺑﺪهﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ﻋﺮض ﻳﮏ ﺳﺎل ،ﺗﻤﺎم اﺳﺒﻬﺎ ن ﻓﺮﻋﻮن و اﻻﻏﻬﺎ و ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﻣﺼﺮ از ﺁ ِ ﮔﺮدﻳﺪ. 18ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﺰد ﻳﻮﺳﻒ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ای ﺳَﺮوَر ﻣﺎ ،ﭘﻮل ﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﻣﺎ ﻧﻴﺰ از ﺁن ﺗﻮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺟﺰ ﺧﻮدﻣﺎن و زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﻤﺎن. 19ﻧﮕﺬار از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ؛ ﻧﮕﺬار زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﻤﺎن از ﺑﻴﻦ ﺑﺮوﻧﺪ .ﻣﺎ و زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﺨﺮ و ﻣﺎ ﺑﺎ ل ﻓﺮﻋﻮن ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ .ﺑﻪ ﻣﺎ ﻏﺬا ﺑﺪﻩ زﻣﻴﻦهﺎﻳﻤﺎن ﻣﺎ ِ ﺗﺎ زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ و ﺑﺬر ﺑﺪﻩ ﺗﺎ زﻣﻴﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺮ ﻧﻤﺎﻧﻨﺪ«. 20ﭘﺲ ﻳﻮﺳﻒ ﺗﻤﺎﻣﯽ زﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ را ﺑﺮای ﻓﺮﻋﻮن ﺧﺮﻳﺪ .ﻣﺼﺮﻳﺎن زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ، زﻳﺮا ﻗﺤﻄﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮد21 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺮد ِم ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﻏﻼﻣﺎن ﻓﺮﻋﻮن ﺷﺪﻧﺪ22 .ﺗﻨﻬﺎ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﺨﺮﻳﺪ ،زﻣﻴﻦ آﺎهﻨﺎن ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﻓﺮﻋﻮن ﺧﻮراک ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽداد و ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﻓﺮوش زﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. 23ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺷﻤﺎ و زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای ﻓﺮﻋﻮن ﺧﺮﻳﺪﻩام .ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺬر ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ رﻓﺘﻪ در زﻣﻴﻨﻬﺎ ﺑﻜﺎرﻳﺪ24 .ﻣﻮﻗﻊ ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮل ،ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺁن را ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺪهﻴﺪ و ﺑﻘﻴﻪ را ﺑﺮای آﺸﺖ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ و ﺧﻮراک ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺘﺎن ﻧﮕﺎهﺪارﻳﺪ«. 25ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﻮ در ﺣﻖ ﻣﺎ ﺧﻮﺑﯽ آﺮدﻩای و ﺟﺎن ﻣﺎ را ﻧﺠﺎت دادﻩای ،ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻏﻼﻣﺎن ﻓﺮﻋﻮن ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد«. 26ﭘﺲ ﻳﻮﺳﻒ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻣﻘﺮر ﻧﻤﻮد آﻪ از ﺁن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ،هﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻌﻨﻮان ﻣﺎﻟﻴﺎت ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن دادﻩ ﺷﻮد. ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻨﻬﺎی آﺎهﻨﺎن ﻣﺸﻤﻮل اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﻧﺒﻮد. اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن هﻨﻮز هﻢ ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. ء 27ﭘﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺟﻮﺷﻦ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺮ ﺗﻌﺪاد و ﺛﺮوت ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ اﻓﺰودﻩ ﻣﯽﺷﺪ28 .ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ،هﻔﺪﻩ ﺳﺎل دﻳﮕﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و در ﺳﻦ ﺻﺪ و ﭼﻬﻞ و هﻔﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ در ﮔﺬﺷﺖ29 .او در روزهﺎی ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮش، ﻳﻮﺳﻒ را ﻧﺰد ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :دﺳﺘﺖ را زﻳﺮ ران ﻣﻦ ﺑﮕﺬار و ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد آﻦ آﻪ ﻣﺮا در ﻣﺼﺮ دﻓﻦ ﻧﻜﻨﯽ30 .ﺑﻌﺪ از ﻣﺮدﻧﻢ ﺟﺴﺪ ﻣﺮا از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ،در آﻨﺎر اﺟﺪادم دﻓﻦ آﻦ«. ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ او ﻗﻮل داد آﻪ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﺪ. 31ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮاﻳﻢ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮر آﻪ اﻳﻦ آﺎر را ﺧﻮاهﯽ آﺮد «.وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮاﻳﺶ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد، ﻳﻌﻘﻮب ﺧﺪا را ﺷﻜﺮ آﺮد و ﺑﺎ ﺧﻴﺎل راﺣﺖ در ﺑﺴﺘﺮش دراز آﺸﻴﺪ. ﻳﻌﻘﻮب اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﺪ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ 48ﭘﺪرش ﺳﺨﺖ ﻣﺮﻳﺾ اﺳﺖ .ﭘﺲ دو ﭘﺴﺮش ﻣﻨﺴﯽ و اﻓﺮاﻳﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ دﻳﺪن ﭘﺪر ﺧﻮد رﻓﺖ. 2ﭼﻮن ﻳﻌﻘﻮب ﺧﺒﺮﺁﻣﺪن ﻳﻮﺳﻒ را ﺷﻨﻴﺪ ،ﻧﻴﺮوی ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،در رﺧﺘﺨﻮاب ﻧﺸﺴﺖ3 .او ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻟﻮز آﻨﻌﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ داد4 .او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد" :ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮزﻧﺪان زﻳﺎدی ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و از ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﺴﻴﺎری ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد و اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد ﺗﺎ ﻣِﻠﮏ داﻳﻤﯽ اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ". 50 5اآﻨﻮن دو ﭘﺴﺮت ﻣﻨﺴﯽ و اﻓﺮاﻳﻢ آﻪ ﻗﺒﻞ از ﺁﻣﺪن ﻣﻦ ،در ﻣﺼﺮ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ،ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺷﻤﻌﻮن وارﺛﺎن ﻣﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد6 .وﻟﯽ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ آﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺑﺮاﻳﺖ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺑﻮدﻩ از ﺳﻬﻢ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ ارث ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮد7 .ﻣﻦ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺎدرت راﺣﻴﻞ ﻣﯽآﻨﻢ .ﭘﺲ از ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﻢ از ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ او ﺑﻴﻦ راﻩ در ﻧﺰدﻳﻜﯽ اﻓﺮات ﻣُﺮد و ﻣﻦ هﻢ او را آﻨﺎر راﻩ اﻓﺮات دﻓﻦ آﺮدم«. )اﻓﺮات هﻤﺎن ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ اﺳﺖ(. 8وﻗﺘﯽ ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺴﺮان ﻳﻮﺳﻒ را دﻳﺪ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ اﻳﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮان ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ؟« 9ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،اﻳﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮان ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺧﺪا ﺁﻧﻬﺎ را در ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ «.ﻳﻌﻘﻮب ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺑﺮآﺘﺸﺎن ﺑﺪهﻢ«. 10ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮ اﺛﺮ ﭘﻴﺮی ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺿﻌﻴﻒ و ﺗﺎر ﮔﺸﺘﻪ، ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮب ﺑﺒﻴﻨﺪ .ﭘﺲ ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﭘﻴﺶ او ﺁورد .او ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و در ﺁﻏﻮش آﺸﻴﺪ. 11ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :هﺮﮔﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﯽآﺮدم دوﺑﺎرﻩ ﺗﻮ را ﺑﺒﻴﻨﻢ و ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ ﺧﺪا اﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ را ﻋﻨﺎﻳﺖ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ را ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻴﻨﻢ«. 12و13ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺴﺮاﻧﺶ را از روی زاﻧﻮان ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮداﺷﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺪرش ﺳﺮ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻓﺮود ﺁورد. ﺳﭙﺲ اﻓﺮاﻳﻢ را در ﻃﺮف ﭼﭗ و ﻣﻨﺴﯽ را در ﻃﺮف راﺳﺖ ﻳﻌﻘﻮب ﻗﺮار داد14 .اﻣﺎ ﻳﻌﻘﻮب دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﻋﻤﺪًا ﻃﻮری دراز آﺮد و ﺑﺮ ﺳﺮ ﭘﺴﺮهﺎ ﮔﺬاﺷﺖ آﻪ دﺳﺖ راﺳﺖ او ﺑﺮ ﺳﺮ اﻓﺮاﻳﻢ ،ﭘﺴﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮ ،و دﺳﺖ ﭼﭗ او ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻨﺴﯽ ،ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. 15ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ را ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮآﺖ داد» :ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﭘﺪراﻧﻢ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق در ﺣﻀﻮرش زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،اﻳﻦ دو ﭘﺴﺮت را ﺑﺮآﺖ دهﺪ .ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﻣﺮا در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم ﺷﺒﺎﻧﯽ آﺮدﻩ16 ،ﺁن ﻓﺮﺷﺘﻪای آﻪ ﻣﺮا از هﺮ ﺑﺪی ﻣﺤﻔﻮظ داﺷﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ .ﺑﺎﺷﺪ آﻪ اﻳﻦ دو ﭘﺴﺮ ﻧﺎم ﻣﻦ و ﻧﺎم ﭘﺪراﻧﻢ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎهﺪارﻧﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻠﺖ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁﻳﺪ«. 17اﻣﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﭼﻮن دﺳﺖ راﺳﺖ ﭘﺪرش را روی ﺳﺮ اﻓﺮاﻳﻢ دﻳﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ ،ﭘﺲ دﺳﺖ راﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺁن را روی ﺳﺮ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﮕﺬارد18 .ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ: 51 »ﭘﺪر ،ﺗﻮ دﺳﺘﻬﺎﻳﺖ را ﺑﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ روی ﺳﺮ ﭘﺴﺮهﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪای! ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻳﻜﯽ اﺳﺖ .دﺳﺖ راﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ او ﺑﮕﺬار«. 19اﻣﺎ ﭘﺪرش ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﻢ ﭼﻪ ﻣﯽآﻨﻢ .از ﻣﻨﺴﯽ هﻢ ﻳﮏ ﻣﻠﺖ ﺑﺰرگ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ ،وﻟﯽ ﺑﺮادر آﻮﭼﻜﺘﺮ او اﻓﺮاﻳﻢ ،ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و از ﻧﺴﻞ او ﻣﻠﻞ ﺑﺴﻴﺎری ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ«. 20ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب ﭘﺴﺮان ﻳﻮﺳﻒ را در ﺁن روز ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ اﻳﻦ آﻠﻤﺎت ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :ﺧﺪا ﺗﻮ را ﻣﺜﻞ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ آﺎﻣﻴﺎب و ﺳﻌﺎدﺗﻤﻨﺪ ﮔﺮداﻧﺪ «.ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻳﻌﻘﻮب اﻓﺮاﻳﻢ را ﺑﺮ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﺮﺗﺮی ﺑﺨﺸﻴﺪ. 21ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺰودی ﻣﯽﻣﻴﺮم ،اﻣﺎ ﺧﺪا ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺷﻤﺎ را ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺟﺪادﺗﺎن ﺑﺎز ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮداﻧﻴﺪ22 .ﻣﻦ زﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ آﻤﺎن و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮد از اﻣﻮریهﺎ ﮔﺮﻓﺘﻢ ،ﺑﻪ ﺗﻮ آﻪ ﺑﺮ ﺑﺮادراﻧﺖ ﺑﺮﺗﺮی داری، ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ«. ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن ﻳﻌﻘﻮب ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻌﻘﻮب هﻤﻪء ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻓﺮا 49ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :دور ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﻳﻢ آﻪ در ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺬﺷﺖ2 .ای ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﭘﺪر ﺧﻮد اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻮش دهﻴﺪ. »3رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺗﻮ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻣﻦ و ﻓﺮزﻧﺪ اواﻳﻞ ﺟﻮاﻧﯽ ﻣﻦ هﺴﺘﯽ .ﺗﻮ از ﻟﺤﺎظ ﻣﻘﺎم و ﻗﺪرت از هﻤﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﯽ4 ،وﻟﯽ ﭼﻮن اﻣﻮاج ﺳﺮآﺶ درﻳﺎ ،ﺧﺮوﺷﺎﻧﯽ. ﭘﺲ از اﻳﻦ دﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮ از هﻤﻪ ﻧﺨﻮاهﯽ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از زﻧﺎن ﻣﻦ ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ آﺮدی. »5ﺷﻤﻌﻮن و ﻻوی ،ﺷﻤﺎ ﻣﺜﻞ هﻢ هﺴﺘﻴﺪ ،ﻣﺮداﻧﯽ ﺑﯽرﺣﻢ و ﺑﯽاﻧﺼﺎف6 .ﻣﻦ هﺮﮔﺰ در ﻧﻘﺸﻪهﺎی ﭘﻠﻴﺪ ﺷﻤﺎ ﺷﺮﻳﮏ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺷﺪ ،زﻳﺮا از روی ﺧﺸﻢ ﺧﻮد اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را آُﺸﺘﻴﺪ و ﺧﻮدﺳﺮاﻧﻪ رگ ﭘﺎهﺎی ﮔﺎوان را ﻗﻄﻊ آﺮدﻳﺪ7 .ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ ﺧﺸﻢ ﺷﻤﺎ آﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪﻳﺪ و ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺑﯽرﺣﻢ ﺑﻮد .ﻣﻦ ﻧﺴﻞ ﺷﻤﺎ را در ﺳﺮاﺳﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ. »8ای ﻳﻬﻮدا ،ﺑﺮادراﻧﺖ ﺗﻮ را ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد .ﺗﻮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ را ﻣﻨﻬﺪم ﺧﻮاهﯽ ﻧﻤﻮد9 .ﻳﻬﻮدا ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻴﺮ ﺑﭽﻪای اﺳﺖ آﻪ از ﺷﻜﺎر ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ اﺳﺖ. آﻴﺴﺖ آﻪ ﺟﺮأت آﻨﺪ او را ﺑﻴﺪار ﺳﺎزد؟ 10ﻋﺼﺎی ء ﺳﻠﻄﻨﺖ از ﻳﻬﻮدا دور ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺷﻴﻠﻮ آﻪ هﻤﻪ ﻗﻮﻣﻬﺎ او را اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺑﻴﺎﻳﺪ11 .اﻻغ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ درﺧﺖ اﻧﮕﻮر ﺧﻮاهﺪ ﺑﺴﺖ و ﺟﺎﻣﻪء ﺧﻮد را در ﺷﺮاب ﺧﻮاهﺪ ﺷﺴﺖ12 .ﭼﺸﻤﺎن او ﺗﻴﺮﻩ ﺗﺮ از ﺷﺮاب و دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪﺗﺮ از ﺷﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. »13زﺑﻮﻟﻮن در ﺳﻮاﺣﻞ درﻳﺎ ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺑﻨﺪری ﺑﺮای آﺸﺘﻴﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﻣﺮزهﺎﻳﺶ ﺗﺎ ﺻﻴﺪون ﮔﺴﺘﺮش ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ. »14ﻳﺴﺎآﺎر ﺣﻴﻮان ﺑﺎرآﺶ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪی اﺳﺖ آﻪ زﻳﺮ ﺑﺎر ﺧﻮد ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ اﺳﺖ15 .وﻗﺘﯽ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ دﻟﭙﺴﻨﺪ اﺳﺖ ،ﺗﻦ ﺑﻪ آﺎر ﺧﻮاهﺪ داد و ﭼﻮن ﺑﺮدﻩای ﺑﻪ ﺑﻴﮕﺎری آﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. »16دان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮد را ﭼﻮن ﻳﻜﯽ از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ داوری ﺧﻮاهﺪ آﺮد17 .او ﻣﺜﻞ ﻣﺎر ﺑﺮ ﺳﺮ راﻩ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﭘﺎﺷﻨﻪ اﺳﺒﺎن را ﻧﻴﺶ ﺧﻮاهﺪ زد ﺗﺎ ﺳﻮاراﻧﺸﺎن ﺳﺮﻧﮕﻮن ﺷﻮﻧﺪ18 .ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺠﺎت ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ. »19ﺟﺎد ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪء ﻏﺎرﺗﮕﺮان واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،اﻣﺎ او ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ هﺠﻮم ﺧﻮاهﺪ ﺁورد. »20اﺷﻴﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ و از ﻣﺤﺼﻮل ﺁن ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺧﻮراک ﺗﻬﻴﻪ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. »21ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﻏﺰاﻟﯽ اﺳﺖ ﺁزاد آﻪ ﺑﭽﻪهﺎی زﻳﺒﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽﺁورد. ء »22ﻳﻮﺳﻒ درﺧﺖ ﭘﺮﺛﻤﺮﻳﺴﺖ در آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﺁب آﻪ ﺷﺎﺧﻪهﺎﻳﺶ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺳﺎﻳﻪ اﻓﻜﻨﺪﻩ اﺳﺖ23 .دﺷﻤﻨﺎن ﺑﺮ او هﺠﻮم ﺁوردﻧﺪ و ﺑﺎ ﺗﻴﺮهﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ زدﻧﺪ. 24وﻟﯽ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻳﻌﻘﻮب ﻳﻌﻨﯽ ﺷﺒﺎن و ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزو و آﻤﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺘﻪ اﺳﺖ25 .ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ،ﺧﺪای ﭘﺪرت ،ﺗﻮ را ﻳﺎری آﻨﺪ و از ﺑﺮآﺎت ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ و زﻣﻴﻨﯽ ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ﮔﺮداﻧﺪ و ﻓﺮزﻧﺪان ﺗﻮ را زﻳﺎد ﺳﺎزد26 .ﺑﺮآﺖ ﭘﺪر ﺗﻮ ﻋﻈﻴﻢﺗﺮ از وﻓﻮر ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻣﺤﺼﻮﻻت آﻮﻩهﺎی ﻗﺪﻳﻤﯽ اﺳﺖ .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺑﺮآﺎت ﺑﺮ ﻳﻮﺳﻒ آﻪ از ﻣﻴﺎن ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﺪ ،ﻗﺮار ﮔﻴﺮد. »27ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﮔﺮگ درﻧﺪﻩای اﺳﺖ آﻪ ﺻﺒﺤﮕﺎهﺎن دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ را ﻣﯽﺑﻠﻌﺪ و ﺷﺎﻣﮕﺎهﺎن ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ،ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ«. 28اﻳﻦ ﺑﻮد ﺑﺮآﺎت ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﭘﺴﺮان ﺧﻮد آﻪ دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁوردﻧﺪ. ﻣﺮگ ﻳﻌﻘﻮب 29و30ﺳﭙﺲ ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻨﻴﻦ وﺻﻴﺖ آﺮد» :ﻣﻦ ﺑﺰودی ﻣﯽﻣﻴﺮم و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﻣﯽﭘﻴﻮﻧﺪم .ﺷﻤﺎ ﺟﺴﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺮدﻩ ،در آﻨﺎر ﭘﺪراﻧﻢ در ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ آﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻤﺮی اﺳﺖ دﻓﻦ آﻨﻴﺪ .اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁن را ﺑﺎ ﻣﺰرﻋﻪاش از ﻋﻔﺮون ﺣﻴﺘّﯽ ﺧﺮﻳﺪاری ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽاش ﺑﺎﺷﺪ31 .در ﺁﻧﺠﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ و هﻤﺴﺮش ﺳﺎرﻩ ،اﺳﺤﺎق و هﻤﺴﺮ وی رﺑﻜﺎ دﻓﻦ ﺷﺪﻩاﻧﺪ .ﻟﻴﻪ را هﻢ درﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدم32 .ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁن ﻏﺎر و ﻣﺰرﻋﻪاش را ﺑﺮای هﻤﻴﻦ ﻣﻨﻈﻮر از ﺣﻴﺘّﯽهﺎ ﺧﺮﻳﺪ«. 33ﭘﺲ از ﺁن آﻪ ﻳﻌﻘﻮب اﻳﻦ وﺻﻴﺖ را ﺑﺎ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪ ،ﺑﺮ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮد دراز آﺸﻴﺪﻩ ،ﺟﺎن ﺳﭙﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﭘﻴﻮﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ﺧﻮد را روی ﺟﺴﺪ ﭘﺪرش 50اﻧﺪاﺧﺘﻪ ،ﮔﺮﻳﺴﺖ و او را ﺑﻮﺳﻴﺪ2 .ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺟﺴﺪ وی را ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﯽ آﻨﻨﺪ3 .آﺎر ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﯽ آﺮدن ﻣﺮدﻩ ﭼﻬﻞ روز ﻃﻮل ﻣﯽآﺸﻴﺪ .ﭘﺲ از ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﯽ آﺮدن ﺟﺴﺪ ﻳﻌﻘﻮب ،ﻣﺮد ِم ﻣﺼﺮ ﻣﺪت هﻔﺘﺎد روز ﺑﺮای او ﻋﺰاداری آﺮدﻧﺪ. 4ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم اﻳﺎم ﻋﺰاداری ،ﻳﻮﺳﻒ ﻧﺰد درﺑﺎرﻳﺎن ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻪ ،از اﻳﺸﺎن ﺧﻮاﺳﺖ آﻪ از ﻃﺮف وی ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ»5 :ﭘﺪرم ﻣﺮا ﻗﺴﻢ دادﻩ اﺳﺖ آﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺶ ﺟﺴﺪ وی را ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺮدﻩ ،در ﻗﺒﺮی آﻪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺁﻣﺎدﻩ آﺮدﻩ اﺳﺖ دﻓﻦ آﻨﻢ .درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﺑﺮوم و ﭘﺪرم را دﻓﻦ آﻨﻢ. ﭘﺲ از دﻓﻦ ﭘﺪرم ﻓﻮرًا ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 6ﻓﺮﻋﻮن ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮد و ﺑﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو و هﻤﺎﻧﻄﻮری آﻪ ﻗﻮل دادﻩای ﭘﺪرت را دﻓﻦ آﻦ«. 52 7و8ﭘﺲ ﻳﻮﺳﻒ رواﻧﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﭘﺪر ﺧﻮد را دﻓﻦ آﻨﺪ .ﺗﻤﺎم ﻣﺸﺎوران ﻓﺮﻋﻮن و ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﺼﺮ و هﻤﭽﻨﻴﻦ اهﻞ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش و ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮدش و ﺑﺮادراﻧﺶ ،هﻤﺮاﻩ وی رﻓﺘﻨﺪ .اﻣﺎ ﺑﭽﻪهﺎ و ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ در ﺟﻮﺷﻦ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ9 .ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺳﻮاران ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ را هﻤﺮاهﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮔﺮوﻩ ﻋﻈﻴﻤﯽ راهﯽ آﻨﻌﺎن ﺷﺪ. 10وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ اﻃﺎد در ﺁﻧﻄﺮف رود اردن رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﻮﺣﻪﮔﺮی ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮای ﭘﺪرش هﻔﺖ روز ﻣﺎﺗﻢ ﮔﺮﻓﺖ11 .آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎی ﺳﺎآﻦ اﻃﺎد ﭼﻮن اﻳﻦ ﺳﻮﮔﻮاری را دﻳﺪﻧﺪ ﺁن ﻣﺤﻞ را ﺁﺑﻞ ﻣﺼﺮاﺋﻴﻢ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﺎﺗﻢ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻜﺎﻧﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﻣﺎﺗﻤﯽ ﻋﻈﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ«. 12و13ﭘﺲ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻳﻌﻘﻮب وﺻﻴﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮد، ﭘﺴﺮاﻧﺶ او را ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺮدﻩ ،در ﻏﺎر ﻣﻜﻔﻴﻠﻪ آﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ﺁن را ﺑﺎ ﻣﺰرﻋﻪاش از ﻋﻔﺮون ﺣﻴ ّﺘﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد و در ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻣِﻠﮏ ﻣﻤﺮی ﻗﺮار داﺷﺖ ،دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ14 .ﻳﻮﺳﻒ ﭘﺲ از دﻓﻦ ﭘﺪرش ،ﺑﺎ ﺑﺮادران و هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ آﻪ هﻤﺮاﻩ او رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﺮاﺟﻌﺖ آﺮد. ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻳﻮﺳﻒ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ 15وﻗﺘﯽ ﺑﺮادران ﻳﻮﺳﻒ دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﭘﺪرﺷﺎن ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺣﺎﻻ ﻳﻮﺳﻒ اﻧﺘﻘﺎم هﻤﻪء ﺑﺪﻳﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ او روا داﺷﺘﻴﻢ از ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ16 «.و17ﭘﺲ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﺑﺮای او ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ» :ﭘﺪرت ﻗﺒﻞ از اﻳﻦ آﻪ ﺑﻤﻴﺮد ﺑﻪ ﻣﺎ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ آﻪ از ﺳﺮ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﺎ ﺑﮕﺬری و اﻧﺘﻘﺎم ﺁن ﻋﻤﻞ ﺑﺪی را آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻧﺠﺎم دادﻳﻢ از ﻣﺎ ﻧﮕﻴﺮی .ﺣﺎل ﻣﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪای ﭘﺪرت اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻴﻢ آﻪ ﻣﺎ را ﺑﺒﺨﺸﯽ «.وﻗﺘﯽ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﺷﻨﻴﺪ ﮔﺮﻳﺴﺖ. 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺎی او اﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﻣﺎ ﻏﻼﻣﺎن ﺗﻮ هﺴﺘﻴﻢ«. 53 19اﻣﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :از ﻣﻦ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ .ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺧﺪا هﺴﺘﻢ؟ 20هﺮ ﭼﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪی آﺮدﻳﺪ ،اﻣﺎ ﺧﺪا ﻋﻤﻞ ﺑﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﻴﻜﯽ ﻣﺒﺪل ﻧﻤﻮد و ﭼﻨﺎن آﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺎم رﺳﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ گ ﻧﺎﺷﯽ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ اﻓﺮاد ﺑﯽﺷﻤﺎری را از ﻣﺮ ِ ﻧﺠﺎت دهﻢ21 .ﭘﺲ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ .ﻣﻦ از ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺷﻤﺎ ﻣﻮاﻇﺒﺖ ﺧﻮاهﻢ آﺮد «.او ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ و ﺧﻴﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺳﻮدﻩ ﺷﺪ. ﻣﺮگ ﻳﻮﺳﻒ 22و23ﻳﻮﺳﻒ و ﺑﺮادراﻧﺶ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد در ﻣﺼﺮ اداﻣﻪ دادﻧﺪ .ﻳﻮﺳﻒ ﺻﺪ و دﻩ ﺳﺎل زﻧﺪﮔﯽ آﺮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﺮزﻧﺪان و ﻧﻮﻩهﺎی ﭘﺴﺮاﻧﺶ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎﺧﻴﺮ ،ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺴﯽ را ﺑﺒﻴﻨﺪ. 24ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﺑﺮادران ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺰودی ﻣﯽﻣﻴﺮم ،وﻟﯽ ﺑﺪون ﺷﮏ ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ ﻧﺴﻞ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب دادﻩ اﺳﺖ ،ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد25 «.ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺮادراﻧﺶ را ﻗﺴﻢ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﻣﯽﺑﺮد ،اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی ﻣﺮا ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ«. 26ﻳﻮﺳﻒ در ﺳﻦ ﺻﺪ و دﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ در ﻣﺼﺮ درﮔﺬﺷﺖ و ﺟﺴﺪ او را ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﯽ آﺮدﻩ در ﺗﺎﺑﻮﺗﯽ ﻗﺮار دادﻧﺪ. ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺧﺮوج آﺘﺎب »ﺧﺮوج« درﺑﺎرﻩء ﺧﺮوج ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ اﺳﺖ .ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺪا ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺁﻧﺎن را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ آﻨﻌﺎن ،هﺪاﻳﺖ آﻨﺪ. دوازدﻩ ﻓﺼﻞ اول آﺘﺎب از وﺿﻌﻴﺖ اﺳﻔﻨﺎک ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ در ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .ﺧﺪا ﺑﺮ ﻣﺼﺮﻳﺎن ﺑﻼﻳﺎﻳﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﻓﺮﻋﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ را ﻣﺠﺒﻮر آﻨﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺟﺎزﻩ ﺧﺮوج دهﺪ. ﭘﺲ از ﺧﺮوج از ﻣﺼﺮ ،ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎاﻃﺎﻋﺘﯽ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل در ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎی ﺑﻴﻦ ﻣﺼﺮ و آﻨﻌﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ» .دﻩ ﻓﺮﻣﺎن« را ﺧﺪاوﻧﺪ در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽدهﺪ .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ،ﺧﺪاوﻧﺪ اﺣﻜﺎم و دﺳﺘﻮرات دﻳﮕﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﻣﯽآﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﻃﯽ ﺳﻔﺮ ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮد زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ .ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻢ اﻳﻦ اﺣﻜﺎم درﺑﺎرﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﻤﻨﻈﻮر ﺁﻣﺮزش ﮔﻨﺎهﻜﺎران ﺑﻮد .وﻟﯽ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻌﺪ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺧﻮاﻧﺪ ،اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﺮای ﺁﻣﺮزش و ﺁزادی از ﮔﻨﺎﻩ آﺎﻓﯽ ء ﻧﺒﻮد .در واﻗﻊ اﻳﻦ روش ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﻴﺶ درﺁﻣﺪی ﺑﻮد ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ واﻗﻌﯽ و ﻣﺆﺛﺮی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای هﻤﻪ ء اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺗﺪارک دﻳﺪﻩ ﺑﻮد .ﻣﺮگ ﻋﻴﺴﯽ ﻣﺴﻴﺢ روی ﺻﻠﻴﺐ ،هﻤﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ واﻗﻌﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻗﺎدر اﺳﺖ هﻤﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را از ﮔﻨﺎهﺎﻧﺸﺎن رهﺎﻳﯽ ﺑﺨﺸﺪ. ﺑﺮدﮔﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺼﺮ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﭘﺴﺮان ﻳﻌﻘﻮب آﻪ ﺑﺎ 1 ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺧﻮد هﻤﺮاﻩ وی ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﻬﺎﺟﺮت آﺮدﻧﺪ :رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺷﻤﻌﻮن ،ﻻوی ،ﻳﻬﻮدا، ﻳﺴﺎآﺎر ،زﺑﻮﻟﻮن ،ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ،دان ،ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ،ﺟﺎد و اﺷﻴﺮ. 5آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ) .ﻳﻮﺳﻒ ﭘﻴﺶ از ﺁن ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد(. 6ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻳﻮﺳﻒ و ﺑﺮادران او و ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺁن ﻧﺴﻞ ﻣﺮدﻧﺪ7 .وﻟﯽ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ آﻪ از ﻧﺴﻞ اﻳﺸﺎن ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ زﻳﺎد ﺷﺪﻧﺪ و ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرگ ﺗﺸﻜﻴﻞ دادﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ آﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ از اﻳﺸﺎن ﭘﺮ ﺷﺪ8 .ﺳﭙﺲ ،ﭘﺎدﺷﺎهﯽ در ﻣﺼﺮ روی آﺎر ﺁﻣﺪ آﻪ ﻳﻮﺳﻒ و ﺧﺪﻣﺎت او را ﻧﺎدﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ9 .او ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺖ» :ﺗﻌﺪاد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ روزﺑﺮوز زﻳﺎدﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺮای ﻣﺎ وﺿﻊ ﺧﻄﺮﻧﺎآﯽ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎورﻧﺪ10 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﭼﺎرﻩای ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﻢ و ﮔﺮﻧﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن زﻳﺎدﺗﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و در ﺻﻮرت ﺑﺮوز ﺟﻨﮓ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﺿﺪ ﻣﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺟﻨﮕﻴﺪ و از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﻓﺮار ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد«. 11ﭘﺲ ﻣﺼﺮیهﺎ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮدﻩء ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺄﻣﻮراﻧﯽ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﮔﻤﺎﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ آﺎر اﺟﺒﺎری ،ﺁﻧﻬﺎ را زﻳﺮ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار دهﻨﺪ .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺷﻬﺮهﺎی ﻓﻴﺘﻮم و رﻋﻤﺴﻴﺲ را ﺑﺮای ﻓﺮﻋﻮن ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺼﻮرت اﻧﺒﺎر اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﺪ12 .ﺑﺎ وﺟﻮد ﻓﺸﺎر روزاﻓﺰون ﻣﺼﺮیهﺎ ،ﺗﻌﺪاد اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ روزﺑﺮوز اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ .اﻳﻦ اﻣﺮ ﻣﺼﺮیهﺎ را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻧﺪاﺧﺖ13 .و14ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺸﺘﺮ زﻳﺮ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار دادﻧﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻋﺬاب ﺑﺮدﮔﯽ ﺟﺎﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﻟﺐ رﺳﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن آﺎرهﺎی ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ و ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁن ﺷﻬﺮهﺎ ،ﺧﺸﺖ و ﮔﻞ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻨﺪ. 15و16و17از اﻳﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻗﺎﺑﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﭘﺴﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را در هﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻜﺸﻨﺪ ،وﻟﯽ دﺧﺘﺮان را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ .ﻗﺎﺑﻠﻪهﺎ آﻪ ﻧﺎم ﻳﻜﯽ ﺷﻔﺮﻩ و دﻳﮕﺮی ﻓﻮﻋﻪ ﺑﻮد ،از ﺧﺪا ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ؛ از اﻳﻨﺮو ،دﺳﺘﻮر ﻓﺮﻋﻮن را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﻧﻮزادان ﭘﺴﺮ را هﻢ زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺪ18 .ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن اﻳﺸﺎن را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا از دﺳﺘﻮر ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﭘﺴﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﻧﻜﺸﺘﻴﺪ؟« ﺧﺮوج 2 19ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،زﻧﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻣﺜﻞ زﻧﺎن ﻣﺼﺮی ﺿﻌﻴﻒ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ از رﺳﻴﺪن ﻗﺎﺑﻠﻪ وﺿﻊ ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﻨﻨﺪ«. ء 20و21ﺧﺪا ﺑﺮ اﻳﻦ ﻗﺎﺑﻠﻪهﺎ ﻟﻄﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺧﺎﻧﻪ و ﺧﺎﻧﻮادﻩ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ داد ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺮس ﺧﺪا را در دل داﺷﺘﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻌﺪاد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ روزﺑﺮوز زﻳﺎدﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺼﻮرت ﻗﻮم ﺑﺰرﮔﯽ درﺁﻣﺪﻧﺪ22 .ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻠﺖ ﺧﻮد ﭼﻨﻴﻦ دﺳﺘﻮر داد» :از اﻳﻦ ﭘﺲ هﺮ ﻧﻮزاد ﭘﺴﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را در رود ﻧﻴﻞ ﺑﻴﻨﺪازﻳﺪ؛ اﻣﺎ دﺧﺘﺮان را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ«. ﺗﻮﻟﺪ ﻣﻮﺳﯽ ء در ﺁن زﻣﺎن ﻣﺮدی از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ،ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از 2دﺧﺘﺮان ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﻮد ازدواج آﺮد .ﺛﻤﺮﻩء اﻳﻦ ازدواج ﻳﮏ ﭘﺴﺮ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﺑﻮد .ﻣﺎدرش او را ﺗﺎ ﻣﺪت ﺳﻪ ﻣﺎﻩ از دﻳﺪ ﻣﺮدم ﭘﻨﻬﺎن آﺮد3 .اﻣﺎ اﻳﻦ ﭘﺮدﻩﭘﻮﺷﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻴﺶ از ﺁن اداﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ .ﭘﺲ ،از ﻧﯽ ﺳﺒﺪی ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را ﻗﻴﺮ اﻧﺪود آﺮد ﺗﺎ ﺁب داﺧﻞ ﺳﺒﺪ ﻧﺸﻮد .ﺳﭙﺲ ،ﭘﺴﺮش را در ﺁن ﮔﺬاﺷﺖ و ﺁن را در ﻣﻴﺎن ﻧﻴﺰارهﺎی رود ﻧﻴﻞ رهﺎ ﺳﺎﺧﺖ4 .وﻟﯽ ﺧﻮاهﺮ ﺁن آﻮدک از دور ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ او ﻣﯽﺁﻳﺪ. 5در هﻤﻴﻦ هﻨﮕﺎم دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮای ﺁب ﺗﻨﯽ ﺑﻪ آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ﺁﻣﺪ .دو آﻨﻴﺰ او هﻢ در اﻃﺮاف رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﺸﺖ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺳﺒﺪ اﻓﺘﺎد؛ ﭘﺲ ﻳﻜﯽ از آﻨﻴﺰان را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺁن ﺳﺒﺪ را از ﺁب ﺑﮕﻴﺮد6 .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺳﺮﭘﻮش ﺳﺒﺪ را ﺑﺮداﺷﺖ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ آﻮدآﯽ ﮔﺮﻳﺎن اﻓﺘﺎد و دﻟﺶ ﺑﻪ ﺣﺎل او ﺳﻮﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﺑﺎﺷﺪ«. 7هﻤﺎن وﻗﺖ ﺧﻮاهﺮ آﻮدک ﻧﺰد دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺮوم و ﻳﻜﯽ از زﻧﺎن ﺷﻴﺮدﻩ ﻋﺒﺮاﻧﯽ را ﺑﻴﺎورم ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ آﻮدک ﺷﻴﺮ دهﺪ؟« 8دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو!« ﺁن دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﻣﺎدرش را ﺁورد9 .دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﺁن زن ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ آﻮدک را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪات ﺑﺒﺮ و او را ﺷﻴﺮ ﺑﺪﻩ و ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺰرﮔﺶ آﻦ ،و ﻣﻦ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺰد ﻣﯽدهﻢ «.ﭘﺲ ﺁن زن ،آﻮدک ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد و ﺑﻪ ﺷﻴﺮ دادن و ﭘﺮورش او ﭘﺮداﺧﺖ10 .وﻗﺘﯽ آﻮدک ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺪ ،ﻣﺎدرش او را ﭘﻴﺶ دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮد .دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻋﻮن آﻮدک را ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪی ﻗﺒﻮل آﺮد و او را ﻣﻮﺳﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »از ﺁب ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. ﻓﺮار ﻣﻮﺳﯽ 11ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺰرگ ﺷﺪ .روزی او ﺑﻪ دﻳﺪن ﻗﻮم ﺧﻮد ﻳﻌﻨﯽ ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ رﻓﺖ .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺮآﺎرهﺎی ﺳﺨﺖ ﻋﺒﺮاﻧﻴﻬﺎ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻳﮏ ﻣﺼﺮی را دﻳﺪ آﻪ ﻳﻜﯽ از ﻋﺒﺮاﻧﻴﻬﺎ را ﻣﯽزﻧﺪ. 12ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩ آﺮد و ﭼﻮن آﺴﯽ را ﻧﺪﻳﺪ ،ﻣﺮد ﻣﺼﺮی را آﺸﺖ و ﺟﺴﺪش را زﻳﺮ ﺷﻨﻬﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﻮد. 13روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﺎز ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ دﻳﺪن هﻤﻨﮋاداﻧﺶ رﻓﺖ .اﻳﻦ ﺑﺎر دو ﻧﻔﺮ ﻋﺒﺮاﻧﯽ را دﻳﺪ آﻪ ﺑﺎ هﻢ ﮔﻼوﻳﺰ ﺷﺪﻩاﻧﺪ. ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﺑﻪ ﻣﺮدی آﻪ دﻳﮕﺮی را ﻣﯽزد ،ﮔﻔﺖ: »ﭼﺮا ﺑﺮادر ﺧﻮد را ﻣﯽزﻧﯽ؟« 14ﺁن ﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ آﻪ هﺴﺘﯽ آﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ داوری ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﻣﺮا هﻢ ﺑﻜﺸﯽ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺁن ﻣﺼﺮی را آﺸﺘﯽ؟« وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺁن ﻣﺼﺮی ﺑﺪﺳﺖ او ﺑﺮﻣﻼ ﺷﺪﻩ ،ﺗﺮﺳﻴﺪ. 15هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺒﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺁن ﻣﺼﺮی ﺑﻪ ﮔﻮش ﻓﺮﻋﻮن رﺳﻴﺪ ،دﺳﺘﻮر داد ﻣﻮﺳﯽ را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و ﺑﻜﺸﻨﺪ. اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺪﻳﺎن ﻓﺮار آﺮد .روزی در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮﭼﺎهﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد16 .هﻔﺖ دﺧﺘﺮ ﻳﺘﺮون، آﺎهﻦ ﻣﺪﻳﺎن ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ از ﭼﺎﻩ ،ﺁب ﺑﻜﺸﻨﺪ و ﺁﺑﺸﺨﻮرهﺎ را ﭘﺮ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﮔﻠﻪء ﭘﺪرﺷﺎن را ﺳﻴﺮاب ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ17 .وﻟﯽ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ،دﺧﺘﺮان ﻳﺘﺮون را از ﺳﺮ ﭼﺎﻩ آﻨﺎر زدﻧﺪ ﺗﺎ ﮔﻠﻪهﺎی ﺧﻮد را ﺳﻴﺮاب آﻨﻨﺪ .اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن را ﻋﻘﺐ راﻧﺪ و ﺑﻪ دﺧﺘﺮان آﻤﮏ آﺮد ﺗﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﺸﺎن را ﺁب دهﻨﺪ. 18هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ دﺧﺘﺮان ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ ،ﭘﺪرﺷﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻄﻮر ﺷﺪ آﻪ اﻣﺮوز اﻳﻨﻘﺪر زود ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﺪ؟« 19ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻳﮏ ﻣﺮد ﻣﺼﺮی ﺑﻪ ﻣﺎ آﻤﮏ آﺮد و ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن را آﻨﺎر زد و ﺑﺮاﻳﻤﺎن از ﭼﺎﻩ ﺁب آﺸﻴﺪ و ﮔﻠﻪ را ﺳﻴﺮاب آﺮد«. 3 20ﭘﺪرﺷﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁن ﻣﺮد ﺣﺎﻻ آﺠﺎﺳﺖ؟ ﭼﺮا او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﻴﺎوردﻳﺪ؟ ﺑﺮوﻳﺪ و او را دﻋﻮت آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرد«. 21ﻣﻮﺳﯽ دﻋﻮت او را ﻗﺒﻮل آﺮد و از ﺁن ﭘﺲ در ﺧﺎﻧﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ .ﻳَﺘﺮون هﻢ دﺧﺘﺮ ﺧﻮد ﺻﻔﻮرﻩ را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﻣﻮﺳﯽ درﺁورد22 .ﺻﻔﻮرﻩ ﺑﺮای ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و ﻣﻮﺳﯽ آﻪ در ﺁن دﻳﺎر ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮد ،ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ او را ﺟﺮﺷﻮن )ﻳﻌﻨﯽ »ﻏﺮﻳﺐ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 23و24ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﻣﺮد .اﻣﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻤﭽﻨﺎن در ﺑﺮدﮔﯽ ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ و از ﻇﻠﻤﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ء ﻣﯽﺷﺪ ،ﻣﯽﻧﺎﻟﻴﺪﻧﺪ و از ﺧﺪا آﻤﮏ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ .ﺧﺪا ﻧﺎﻟﻪ اﻳﺸﺎن را ﺷﻨﻴﺪ و ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎ اﺟﺪادﺷﺎن ﻳﻌﻨﯽ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورد25 .ﭘﺲ ﺧﺪا از روی ﻟﻄﻒ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻧﻈﺮ آﺮد و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺁﻧﻬﺎ را از اﺳﺎرت و ﺑﺮدﮔﯽ ﻧﺠﺎت دهﺪ. ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد روزی هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﭼﺮاﻧﻴﺪن 3ﮔﻠﻪء ﭘﺪر زن ﺧﻮد ﻳَﺘﺮون ،آﺎهﻦ ﻣﺪﻳﺎن ﺑﻮد، ﮔﻠﻪ را ﺑﻪ ﺁﻧﺴﻮی ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﺑﻪ ﻃﺮف آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ، ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ آﻮﻩ ﺧﺪا راﻧﺪ2 .ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻮن ﺷﻌﻠﻪء ﺁﺗﺶ از ﻣﻴﺎن ﺑﻮﺗﻪای ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ. ﻣﻮﺳﯽ دﻳﺪ آﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﺷﻌﻠﻪور اﺳﺖ ،وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺳﻮزد3 .ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻋﺠﻴﺐ اﺳﺖ! ﭼﺮا ﺑﻮﺗﻪ ﻧﻤﯽﺳﻮزد؟« ﭘﺲ ﻧﺰدﻳﮏ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻋﻠﺘﺶ را ﺑﻔﻬﻤﺪ. 4وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﺪ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮد، از ﻣﻴﺎن ﺑﻮﺗﻪ ﻧﺪا داد» :ﻣﻮﺳﯽ! ﻣﻮﺳﯽ!« ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ!« 5ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﻧﺰدﻳﮏ ﻧﺸﻮ! آﻔﺸﻬﺎﻳﺖ را از ﭘﺎی درﺁور ،زﻳﺮا ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁن اﻳﺴﺘﺎدﻩای، زﻣﻴﻦ ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ6 .ﻣﻦ ﺧﺪای اﺟﺪاد ﺗﻮ اﺑﺮاهﻴﻢ، اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب هﺴﺘﻢ «.ﻣﻮﺳﯽ روی ﺧﻮد را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ رﻧﺞ و ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد را در ﻣﺼﺮ دﻳﺪم و ﻧﺎﻟﻪﺷﺎن را ﺑﺮای رهﺎﻳﯽ از ﺑﺮدﮔﯽ ﺷﻨﻴﺪم. 8ﺣﺎل ،ﺁﻣﺪﻩام ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از ﭼﻨﮓ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺁزاد آﻨﻢ و اﻳﺸﺎن را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﭘﻬﻨﺎور و ﺧﺮوج ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ در ﺁن ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ ﺟﺎری اﺳﺖ ﺑﺒﺮم، ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ اﻳﻨﮏ ﻗﺒﺎﻳﻞ آﻨﻌﺎﻧﯽ ،ﺣﻴﺘّﯽ ،اﻣﻮری، ﻓﺮزّی ،ﺣﻮّی و ﻳﺒﻮﺳﯽ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ9 .ﺁری، ﻧﺎﻟﻪهﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻦ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ و ﻇﻠﻤﯽ آﻪ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻴﺴﺖ10 .ﺣﺎل ،ﺗﻮ را ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﻗﻮم ﻣﺮا از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوری«. 11ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاﻳﺎ ،ﻣﻦ آﻴﺴﺘﻢ آﻪ ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮوم و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورم؟« 12ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی ،در هﻤﻴﻦ آﻮﻩ ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد .اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪای ﺧﻮاهﺪﺑﻮد آﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩام«. 13ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺮض آﺮد» :اﮔﺮ ﭘﻴﺶ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮوم و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮﻳﻢ آﻪ ﺧﺪای اﺟﺪادﺷﺎن ،ﻣﺮا ﺑﺮای ﻧﺠﺎت اﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ،و ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﻦ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ" :ﻧﺎم او ﭼﻴﺴﺖ؟" ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺟﻮاب دهﻢ؟« 14ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد» :هﺴﺘﻢ ﺁﻧﻜﻪ هﺴﺘﻢ! ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ "هﺴﺘﻢ" ﻣﺮا ﻧﺰد ﺷﻤﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ15 .ﺑﻠﯽ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ :ﺧﺪاوﻧﺪ* ﻳﻌﻨﯽ ﺧﺪای اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ ،ﺧﺪای اﺑﺮاهﻴﻢ، اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﻣﺮا ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ .اﻳﻦ ﻧﺎم ﺟﺎوداﻧﻪء ﻣﻦ اﺳﺖ و ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻠﻬﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺎم ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ«. 16ﺳﭙﺲ ،ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر داد» :ﺑﺮو و ﺗﻤﺎم رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ آﻦ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ :ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد آﻪ رﻓﺘﺎری را آﻪ درﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺷﻮد ،دﻳﺪﻩ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻳﺎری ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ17 .او وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺨﺘﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﻣﺼﺮ ﻣﯽآﺸﻴﺪ ،ﺁزاد آﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺑﺒﺮد آﻪ در ﺁن ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ ﺟﺎری اﺳﺖ ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ اﻳﻨﮏ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ ،ﺣﻴﺘﯽهﺎ ،اﻣﻮریهﺎ ،ﻓﺮزیهﺎ ،ﺣﻮیهﺎ و ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. * در زﺑﺎن ﻋﺒﺮی ,ﮐﻠﻤﻪء »ﺧﺪاوﻧﺪ« ﺷﺒﻴﻪ ﮐﻠﻤﻪء »هﺴﺘﻢ« ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻻ از ﺁن اﺧﺬ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. اﺣﺘﻤﺎ ً ﺧﺮوج »18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺨﻦ ﺗﻮ را ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ .ﺗﻮ هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﺎن ﺑﺤﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﺑﺮو و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ" :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ،ﺑﺮ ﻣﺎ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ و دﺳﺘﻮر دادﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪء ﺳﻪ روز راﻩ، ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻳﻢ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ". »19وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ اﺟﺎزﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ داد آﻪ ﺑﺮوﻳﺪ ،ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ زﻳﺮ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد. 20ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻗﺪرت و ﻣﻌﺠﺰات ﺧﻮد ،ﻣﺼﺮ را ﺑﻪ زاﻧﻮ در ﻣﯽﺁورم ،ﺗﺎ ﻓﺮﻋﻮن ﻧﺎﭼﺎر ﺷﻮد ﺷﻤﺎ را رهﺎ آﻨﺪ21 .هﻤﭽﻨﻴﻦ آﺎری ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﺣﺘﺮام ﻗﺎﻳﻞ ﺷﻮﻧﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ وﻗﺘﯽ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺗﺮک ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﺪ ،ﺗﻬﻴﺪﺳﺖ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ رﻓﺖ22 .هﺮ زن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ از هﻤﺴﺎﻳﻪ و از ﺑﺎﻧﻮی ﺧﻮد ﻟﺒﺎس و ﺟﻮاهﺮات ﺧﻮاهﺪ ﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﺎ ﺁن ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را زﻳﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﻤﺎ ﻣﺼﺮﻳﺎن را ﻏﺎرت ﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد«. ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺪرت ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪا ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ 4ﻣﺮا ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ و ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮا ﺑﺎور ﻧﻜﻨﻨﺪ و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ" :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺪاﻧﻴﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟" ﻣﻦ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﭼﻪ ﺟﻮاب دهﻢ؟« 2ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :در دﺳﺘﺖ ﭼﻪ داری؟« ﺟﻮاب داد» :ﻋﺼﺎ«. 3ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁن را روی زﻣﻴﻦ ﺑﻴﻨﺪاز!« وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎ را ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ،ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻋﺼﺎ ﺑﻪ ﻣﺎری ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و ﻣﻮﺳﯽ از ﺁن ﻓﺮار آﺮد! 4ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﺖ را دراز آﻦ و دﻣﺶ را ﺑﮕﻴﺮ!« ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺖ ﺧﻮد را دراز آﺮد و دم ﻣﺎر را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺎر دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻋﺼﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ! 5ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻦ ﺗﺎ ﺳﺨﻨﺎن ﺗﻮ را ﺑﺎور آﻨﻨﺪ و ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺟﺪادﺷﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ، اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﺮ ﺗﻮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ6 «.ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﺖ را داﺧﻞ رداﻳﺖ ﺑﺒﺮ!« ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﺶ را داﺧﻞ رداﻳﺶ ﺑﺮد و هﻤﻴﻨﻜﻪ ﺁن را ﺑﻴﺮون ﺁورد ،دﻳﺪ آﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺟﺬام ﻣﺜﻞ ﺑﺮف ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ 4 اﺳﺖ7 .او ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎﻻ دﺳﺘﺖ را دوﺑﺎرﻩ داﺧﻞ رداﻳﺖ ﺑﺒﺮ!« وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ دﺳﺘﺶ را داﺧﻞ رداﻳﺶ ﺑﺮد و ﺁن را ﺑﻴﺮون ﺁورد ،دﻳﺪ آﻪ دﺳﺘﺶ دوﺑﺎرﻩ ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ. 8ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺮدم ﻣﻌﺠﺰﻩء اول را ﺑﺎور ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،دوﻣﯽ را ﺑﺎور ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد9 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﭘﺲ از اﻳﻦ دو ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺑﺎز ﺳﺨﻨﺎن ﺗﻮ را ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ از ﺁب رود ﻧﻴﻞ ﺑﺮدار و روی ﺧﺸﻜﯽ ﺑﺮﻳﺰ .ﺁب ﺑﻪ ﺧﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ!« 10ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﻣﻦ هﺮﮔﺰ ﺳﺨﻨﻮر ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﻮدﻩام ،ﻧﻪ در ﺳﺎﺑﻖ و ﻧﻪ اآﻨﻮن آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪای ،ﺑﻠﻜﻪ ﻟﻜﻨﺖ زﺑﺎن دارم«. 11ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :آﻴﺴﺖ آﻪ زﺑﺎن ﺑﻪ اﻧﺴﺎن دادﻩ اﺳﺖ؟ ﮔﻨﮓ و آﺮ و ﺑﻴﻨﺎ و ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ را ﭼﻪ آﺴﯽ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﻧﻪ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ؟ 12ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺑﺮو و ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻗﺪرت ﺑﻴﺎن ﺧﻮاهﻢ داد و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﻮﺧﺖ«. 13اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ آﺲ دﻳﮕﺮی را ﺑﺠﺎی ﻣﻦ ﺑﻔﺮﺳﺖ«. 14ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد: »ﺑﺮادرت هﺎرون ﺳﺨﻨﻮر ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ و اآﻨﻮن ﻣﯽﺁﻳﺪ ﺗﺎ ﺗﻮ را ﺑﺒﻴﻨﺪ و از دﻳﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ15 .ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎن آﻨﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ ﺗﺎ از ﻃﺮف ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﻣﻦ ﺑﻪ هﺮ دو ﺷﻤﺎ ﻗﺪرت ﺑﻴﺎن ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﺮد16 .او در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺮدم ﺳﺨﻨﮕﻮی ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺗﻮ ﺑﺮای او ﭼﻮن ﺧﺪا ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﯽ ﺑﻴﺎن ﺧﻮاهﺪ آﺮد17 .اﻳﻦ ﻋﺼﺎ را ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺒﺮ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁن ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دادم ﻇﺎهﺮ ﺳﺎزی«. ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺮدد 18ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺰد ﭘﺪر زن ﺧﻮد ﻳﺘﺮون ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮوم و ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﻢ زﻧﺪﻩاﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ«. ﻳﺘﺮون ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو ﺑﺴﻼﻣﺖ«. 19ﭘﻴﺶ از ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺪﻳﺎن را ﺗﺮک آﻨﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺮو ،ﭼﻮن آﺴﺎﻧﯽ آﻪ 5 ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﻮ را ﺑﻜﺸﻨﺪ ،دﻳﮕﺮ زﻧﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ«. 20ﭘﺲ ،ﻣﻮﺳﯽ »ﻋﺼﺎی ﺧﺪا« را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و زن و ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺁﻧﺎن را ﺑﺮ اﻻغ ﺳﻮار آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ. 21ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﺳﻴﺪی ،ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮو و ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دادﻩام در ﺣﻀﻮر او ﻇﺎهﺮ آﻦ؛ وﻟﯽ ﻣﻦ ﻗﻠﺐ ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ ﻣﯽﺳﺎزم ﺗﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ ﻧﻜﻨﺪ22 .ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ" :اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻣﻦ اﺳﺖ؛ 23ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر ﻣﯽدهﻢ ﺑﮕﺬاری او از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮد و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﺪ .اﮔﺮ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﯽ ،ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﺗﻮ را ﺧﻮاهﻢ آﺸﺖ«". 24ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﺴﻮی ﻣﺼﺮ رهﺴﭙﺎر ﺷﺪﻧﺪ .در ﺑﻴﻦ راﻩ وﻗﺘﯽ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و او را ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺗﻬﺪﻳﺪ آﺮد. 25و26ﭘﺲ ﺻﻔﻮرﻩ ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ﺗﻴﺰ ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺴﺮش را ﺧﺘﻨﻪ آﺮد و ﭘﻮﺳﺖ اﺿﺎﻓﯽ را ﺟﻠﻮ ﭘﺎی ﻣﻮﺳﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﺒﺐ ﺧﺘﻨﻪ ﻧﻜﺮدن ﭘﺴﺮت ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻮد ﺧﻮدت را ﺑﻪ آﺸﺘﻦ دهﯽ «.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺧﺪا از آﺸﺘﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻴﺪ. 27ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻮاز ﺑﺮادرش ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮود .ﭘﺲ هﺎرون ﺑﺴﻮی آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ آﻪ ﺑﻪ »آﻮﻩ ﺧﺪا« ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ ،رواﻧﻪ ﺷﺪ .وﻗﺘﯽ ﺁن دو ﺑﻬﻢ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﺑﻮﺳﻴﺪﻧﺪ. 28ﺳﭙﺲ ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای هﺎرون ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﭼﻪ دﺳﺘﻮراﺗﯽ دادﻩ ،و ﭼﻪ ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ اﻧﺠﺎم دهﺪ. 29ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺗﻤﺎم ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ30 .هﺎرون هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد و ﻣﻮﺳﯽ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺠﺰات را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن داد31 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎور آﺮدﻧﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن ﺧﺪا هﺴﺘﻨﺪ، و هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﻴﺒﺖهﺎی اﻳﺸﺎن ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ و ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺠﺎت دهﺪ ،رو ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎدﻩ ﺧﺪا را ﻋﺒﺎدت آﺮدﻧﺪ. ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون در درﺑﺎر ﻓﺮﻋﻮن ﺧﺮوج ﭘﺲ از دﻳﺪار ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم ،ﻣﻮﺳﯽ و 5هﺎرون ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺎﻣﯽ ﺑﺮای ﺗﻮ ﺁوردﻩاﻳﻢ .او ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ" :ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ«". 2ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ آﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ ﮔﻮش ﺑﺪهﻢ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺁزاد آﻨﻢ؟ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﻢ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻧﻴﺰ ﺁزاد ﻧﻤﯽآﻨﻢ«. 3ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﻴﻬﺎ ﻣﺎ را ﻣﻼﻗﺎت آﺮدﻩ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﻤﻮدن ﻣﺴﺎﻓﺖ ﺳﻪ روز راﻩ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻳﻢ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ و ﮔﺮ ﻧﻪ او ﻣﺎ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺑﻴﻤﺎری ﻳﺎ ﺟﻨﮓ ﺧﻮاهﺪ آﺸﺖ«. 4و5ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از آﺎرﺷﺎن ﺑﺎز ﻣﯽدارﻳﺪ؟ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﺎر ﺧﻮد ﺑﺮوﻳﺪ! ﺣﺎل آﻪ ﺗﻌﺪادﺗﺎن زﻳﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ، ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ دﺳﺖ از آﺎر ﺑﻜﺸﻴﺪ؟« 6در ﺁن روز ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻧﺎﻇﺮان و ﺳﺮآﺎرﮔﺮان ﻣﺼﺮی ﺧﻮد ﭼﻨﻴﻦ دﺳﺘﻮر داد7 :و»8از اﻳﻦ ﭘﺲ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪء ﺧﺸﺖ ،آﺎﻩ ﻧﺪهﻴﺪ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺎﻳﺪ آﺎﻩ ﺟﻤﻊ آﻨﻨﺪ و ﺗﻌﺪاد ﺧﺸﺘﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ آﻤﺘﺮ ﺷﻮد .ﭘﻴﺪاﺳﺖ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء آﺎﻓﯽ آﺎر ﻧﺪارﻧﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻓﻜﺮ رﻓﺘﻦ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدن ﺑﻪ ﺳﺮﺷﺎن ﻧﻤﯽزد. 9ﭼﻨﺎن از ﺁﻧﻬﺎ آﺎر ﺑﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮای ﮔﻮش دادن ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﺑﻴﻬﻮدﻩ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ«. 10ﭘﺲ ﻧﺎﻇﺮان و ﺳﺮآﺎرﮔﺮان ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﻓﺮﻋﻮن از اﻳﻦ ﭘﺲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪ ﺧﺸﺖ ،آﺎﻩ دادﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ11 .ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺮوﻳﺪ و از هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ آﺎﻩ ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ و از ﺁن ﺧﺸﺖ ﺑﺴﺎزﻳﺪ .ﻣﻘﺪار ﺧﺸﺘﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﮔﺬﺷﺘﻪ آﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ«. 12ﭘﺲ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ آﺎﻩ ﺟﻤﻊ آﻨﻨﺪ13 .در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ،ﻧﺎﻇﺮان ﻣﺼﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺸﺎر ﻣﯽﺁورﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ هﻤﺎن اﻧﺪازﻩء ﺳﺎﺑﻖ ﺧﺸﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻨﻨﺪ 14و ﺳﺮآﺎرﮔﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﻣﯽزدﻧﺪ و ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا آﺎرﺗﺎن را ﻣﺜﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽدهﻴﺪ؟« ﺧﺮوج 6 15ﺳﺮآﺎرﮔﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ و ﺷﻜﺎﻳﺖ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا ﺑﺎ ﻣﺎ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ رﻓﺘﺎر ﻣﯽﺷﻮد؟ 16ﻧﺎﻇﺮان ﺑﻪ ﻣﺎ آﺎﻩ ﻧﻤﯽدهﻨﺪ و اﻧﺘﻈﺎر دارﻧﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﺸﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻨﻴﻢ! ﺁﻧﻬﺎ ﺑﯽﺳﺒﺐ ﻣﺎ را ﻣﯽزﻧﻨﺪ ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮی ﻧﺪارﻳﻢ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﻘﺼﺮﻧﺪ«. 17ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء آﺎﻓﯽ آﺎر ﻧﺪارﻳﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻧﻤﯽﮔﻔﺘﻴﺪ" :اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺑﺮوﻳﻢ و ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ18 ".ﺣﺎل ﺑﻪ ﺳﺮ آﺎرﺗﺎن ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ، هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ دﺳﺘﻮر دادﻩام آﺎﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺸﺖ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﺪهﻴﺪ«. 19ﺳﺮآﺎرﮔﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻓﺮﻋﻮن را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ در وﺿﻊ ﺑﺪی ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﺪﻩاﻧﺪ. 20وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ از ﻗﺼﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون آﻪ ﺑﻴﺮون ﻗﺼﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮﺧﻮردﻧﺪ21 .ﭘﺲ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ داد ﻣﺎ را از ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮد آﻪ هﻤﻪء ﻣﺎ را از ﻧﻈﺮ ﻓﺮﻋﻮن و درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻴﺪ و ﺑﻬﺎﻧﻪای ﺑﻪ دﺳﺖ اﻳﺸﺎن دادﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ را ﺑﻜﺸﻨﺪ«. ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻮﺳﯽ و ﺟﻮاب ﺧﺪا 22ﭘﺲ ،ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻣﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا، ﭼﺮا ﻗﻮم ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﺮای هﻤﻴﻦ ﻣﺮا ﻓﺮﺳﺘﺎدی؟ 23از وﻗﺘﯽ آﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺗﻮ را ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن رﺳﺎﻧﺪﻩام ،ﺑﺮ اﻳﻦ ﻗﻮم ﻇﻠﻢ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺗﻮ هﻢ ﺑﻪ داد اﻳﺸﺎن ﻧﻤﯽرﺳﯽ«. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اآﻨﻮن ﺧﻮاهﯽ دﻳﺪ 6آﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻋﻮن ﭼﻪ ﻣﯽآﻨﻢ! ﻣﻦ او را ﭼﻨﺎن در ﻓﺸﺎر ﻣﯽﮔﺬارم آﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻨﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﺰور از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮاﻧﺪ. 2و»3ﻣﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاوﻧﺪی هﺴﺘﻢ آﻪ ﺑﺮ اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪم ،وﻟﯽ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ* ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪم4 .ﻣﻦ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ء * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ 15 ,14 :3ﺑﺮﺧﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ هﺎی ﮐﺘﺎﺑﻤﻘﺪس واژﻩ ﻋﺒﺮی را ﮐﻪ در اﻳﻦ ﺗﺮﺟﻤﻪ »هﺴﺘﻢ« و ﻳﺎ »ﺧﺪاوﻧﺪ« ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ .ﺑﻪ هﻤﺎن ﺻﻮرت ﻋﺒﺮی ﻳﻌﻨﯽ »ﻳﻬﻮﻩ« ﻧﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ. ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﻢ آﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺒﺨﺸﻢ5 .ﻣﻦ ﻧﺎﻟﻪهﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ در ﻣﺼﺮ اﺳﻴﺮ و ﺑَﺮدﻩاﻧﺪ ،ﺷﻨﻴﺪم و ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁوردم6 .ﭘﺲ ﺑﺮو و ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ﻣﻌﺠﺰات ﺑﺰرﮔﯽ ﻇﺎهﺮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از اﺳﺎرت و ﺑﺮدﮔﯽ رهﺎﻳﯽ ﺑﺨﺸﻢ7 .ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﻮم ﺧﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ و ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﺎن ﻧﺠﺎت دادم8 .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ،اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺮد آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ اﺟﺪادﺷﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب دادم و ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ داد«. 9ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺗﻤﺎﻣًﺎ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎز ﮔﻔﺖ ،وﻟﯽ اﻳﺸﺎن آﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﺳﺨﺘﯽ آﺎر ﺟﺎﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﻟﺐ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن او اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻜﺮدﻧﺪ. 10ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»11 :ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮو و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ آﻨﺪ ﺗﺎ از اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺮوﻧﺪ«. 12ﻣﻮﺳﯽ درﺟﻮاب ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪهﺎﻳﻢ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻤﯽآﻨﻨﺪ ،ﭼﻄﻮر اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﻢ ﮔﻮش دهﺪ؟ ﻣﻦ ﺳﺨﻨﻮر ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻴﺴﺘﻢ«. 13ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورﻧﺪ. ﺷﺠﺮﻩ ﻧﺎﻣﻪء ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون 14رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻳﻌﻘﻮب ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺣﻨﻮک ،ﻓﻠﻮ ،ﺣﺼﺮون و آﺮﻣﯽ .از هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ اﻓﺮاد ،ﻃﺎﻳﻔﻪای ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪ15 .ﺷﻤﻌﻮن ﺷﺶ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻳﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﻳﺎﻣﻴﻦ ،اوﺣﺪ ،ﻳﺎآﻴﻦ، ﺻﻮﺣﺮ و ﺷﺎﺋﻮل) .ﻣﺎدر ﺷﺎﺋﻮل آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮد (.از هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ اﻓﺮاد ﻧﻴﺰ ﻃﺎﻳﻔﻪای ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪ. 16ﻻوی ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ آﻪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺳﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺟﺮﺷﻮن ،ﻗﻬﺎت و ﻣﺮاری) .ﻻوی ﺻﺪ و ﺳﯽ و هﻔﺖ ﺳﺎل ﻋﻤﺮ آﺮد17 (.ﺟﺮﺷﻮن دو ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﺮوج 7 ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻟﺒﻨﯽ و ﺷﻤﻌﯽ .از هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪ18 .ﻗﻬﺎت ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻋﻤﺮام ،ﻳﺼﻬﺎر ،ﺣﺒﺮون و ﻋﺰیﺋﻴﻞ) .ﻗﻬﺎت ﺻﺪ و ﺳﯽ و ﺳﻪ ﺳﺎل ﻋﻤﺮ آﺮد19 (.ﻣﺮاری دو ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻣﺤﻠﯽ و ﻣﻮﺷﯽ .هﻤﻪ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺑﺎﻻ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺳﻦ ﻧﺎﻣﺸﺎن ﺁوردﻩ ﺷﺪ ،ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی ﻻوی را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﯽدهﻨﺪ. 20ﻋﻤﺮام ﺑﺎ ﻋﻤﻪء ﺧﻮد ﻳﻮآﺎﺑﺪ ازدواج آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ دو ﭘﺴﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی هﺎرون و ﻣﻮﺳﯽ) .ﻋﻤﺮام ﺻﺪ و ﺳﯽ و هﻔﺖ ﺳﺎل ﻋﻤﺮ آﺮد21 (.ﻳﺼﻬﺎر ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻗﻮرح ،ﻧﺎﻓﺞ و زآﺮی22 .ﻋﺰیﺋﻴﻞ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻣﻴﺸﺎﺋﻴﻞ ،اﻳﻠﺼﺎﻓﺎن و ﺳﺘﺮی. 23هﺎرون ﺑﺎ اﻟﻴﺸﺎﺑﻊ دﺧﺘﺮ ﻋﻤﻴﻨﺎداب و ﺧﻮاهﺮ ﻧﺤﺸﻮن ازدواج آﺮد .ﻓﺮزﻧﺪان هﺎرون ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ﻧﺎداب ،اﺑﻴﻬﻮ ،اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر24 .ﻗﻮرح ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی اﺳﻴﺮ ،اﻟﻘﺎﻧﻪ و اﺑﻴﺎﺳﺎف .اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺳﺮان ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻃﺎﻳﻔﻪ ﻗﻮرح هﺴﺘﻨﺪ25 .اﻟﻌﺎزار ﭘﺴﺮ هﺎرون ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از دﺧﺘﺮان ﻓﻮﺗﯽﺋﻴﻞ ازدواج آﺮد و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻓﻴﻨﺤﺎس ﺷﺪ. اﻳﻨﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺳﺮان ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎ و ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی ﻻوی. 26و27هﺎرون و ﻣﻮﺳﯽ آﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎﻳﺸﺎن در ﺑﺎﻻ ذآﺮ ﺷﺪ، هﻤﺎن هﺎرون و ﻣﻮﺳﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮﻧﺪ و اﻳﺸﺎن ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ از او ﺑﺨﻮاهﻨﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ آﻨﺪ. دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون 28و29وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ ،ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ .ﭘﻴﻐﺎم ﻣﺮا ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮﺳﺎن«. 30اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺳﺨﻨﻮر ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻴﺴﺘﻢ؛ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﻢ ﮔﻮش دهﺪ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩء ﻣﻦ ﻧﺰد 7ﻓﺮﻋﻮن هﺴﺘﯽ و ﺑﺮادرت هﺎرون ﺳﺨﻨﮕﻮی ﺗﻮﺳﺖ2 .هﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎز ﮔﻮﻳﺪ و از او ﺑﺨﻮاهﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ آﻨﺪ3 .وﻟﯽ ﺑﺪان آﻪ ﻣﻦ ﻗﻠﺐ ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ ﻣﯽﺳﺎزم، ﺑﻄﻮری آﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﻌﺠﺰات زﻳﺎدی آﻪ در ﻣﺼﺮ ﻇﺎهﺮ ﻣﯽآﻨﻢ4 ،او ﺑﺎز ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﺘﺎن ﮔﻮش ﻧﺨﻮاهﺪ داد .اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪای ﻣﻬﻠﮏ ﻣﺼﺮ را ﺑﻪ زاﻧﻮ درﺧﻮاهﻢ ﺁورد و ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻢ ﺁورد5 .وﻗﺘﯽ ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺼﺮیهﺎ ﻧﺸﺎن دادم و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ«. 6ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ7 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ هﺸﺘﺎد ﺳﺎل داﺷﺖ و ﺑﺮادرش هﺎرون هﺸﺘﺎد و ﺳﻪ ﺳﺎل. ﻋﺼﺎی هﺎرون 9 8ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﺑﺎر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ از ﺷﻤﺎ ﻣﻌﺠﺰﻩای ﺧﻮاهﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ،ﭘﺲ هﺎرون ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را در ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻧﺪازد و ﻋﺼﺎ ،ﻣﺎر ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 10ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺑﺎز ﭘﻴﺶ ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،هﺎرون ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ و درﺑﺎرﻳﺎن او ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻋﺼﺎ ﻣﺎر ﺷﺪ. 11اﻣﺎ ﻓﺮﻋﻮن ﺣﻜﻴﻤﺎن و ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮی را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻤﮏ اﻓﺴﻮﻧﻬﺎی ﺧﻮد هﻤﻴﻦ ﻋﻤﻞ را اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ12 .ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺼﺎهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ء ﻋﺼﺎهﺎﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﺎر ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ! اﻣﺎ ﻣﺎر هﺎرون ،هﻤﻪ ﻣﺎرهﺎی ﺟﺎدوﮔﺮان را ﺑﻠﻌﻴﺪ13 .ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ ،دل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ هﻤﭽﻨﺎن ﺳﺨﺖ ﻣﺎﻧﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون اﻋﺘﻨﺎﻳﯽ ﻧﻜﺮد. ﺑﻼی ﺧﻮن 14ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دل ﻓﺮﻋﻮن هﻤﭽﻨﺎن ﺳﺨﺖ اﺳﺖ و هﻨﻮز هﻢ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻨﺪ15 .ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻋﺼﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﺎر ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮ و آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮو و در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎش16 .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ :ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﻣﺮا ﻧﺰد ﺗﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺧﺮوج ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻧﺪ و او را ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ .ﺗﺎ ﺑﺤﺎل از دﺳﺘﻮر ﺧﺪا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻩای17 ،وﻟﯽ اآﻨﻮن آﺎری ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ ﺑﺪاﻧﯽ او ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ .ﻣﻦ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر او ،ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪء ﻋﺼﺎی ﺧﻮد ،ﺁب رود ﻧﻴﻞ را ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﯽآﻨﻢ18 .ﺗﻤﺎم ﻣﺎهﻴﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد و ﺁب ﺧﻮاهﺪ ﮔﻨﺪﻳﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﻴﺪ از ﺁب رودﺧﺎﻧﻪ ﺟﺮﻋﻪای ﺑﻨﻮﺷﻴﺪ. »19ﺳﭙﺲ ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ آﻪ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﺗﻤﺎم رودﺧﺎﻧﻪهﺎ ،ﭼﺸﻤﻪهﺎ ،ﺟﻮﻳﻬﺎ و ﺣﻮﺿﻬﺎ درازآﻨﺪ ﺗﺎ ﺁب ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد .ﺣﺘﯽ ﺁﺑﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﻇﺮﻓﻬﺎ و آﻮزﻩهﺎی ﺧﺎﻧﻪهﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 20ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد، ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ .هﺎرون در ﺣﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ و هﻤﺮاهﺎن او ،ﺑﺎ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد ﺿﺮﺑﻪای ﺑﻪ رود ﻧﻴﻞ زد و ﺁب ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﻮن ﺷﺪ21 .ﺗﻤﺎم ﻣﺎهﻴﻬﺎ ﻣﺮدﻧﺪ و ﺁب ﮔﻨﺪﻳﺪ ،و از ﺁن ﭘﺲ ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺁب رود ﻧﻴﻞ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ .در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﺑﺠﺎی ﺁب ،ﺧﻮن ﺑﻮد22 .وﻟﯽ ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮی هﻢ ﺑﺎ اﻓﺴﻮن ﺧﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺁب را ﺑﻪ ﺧﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ آﻨﻨﺪ .ﭘﺲ دل ﻓﺮﻋﻮن هﻤﭽﻨﺎن ﺳﺨﺖ ﻣﺎﻧﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪهﺎی ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون اﻋﺘﻨﺎﻳﯽ ﻧﻜﺮد23 .او ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد ،ﺑﻪ آﺎخ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ24 .از ﺁن ﭘﺲ ﻣﺼﺮیهﺎ در آﻨﺎرﻩء رود ﻧﻴﻞ ﭼﺎﻩ ﻣﯽآﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺁب ﺑﺮای ﻧﻮﺷﻴﺪن ﭘﻴﺪا آﻨﻨﺪ ،ﭼﻮن در رود ﺑﺠﺎی ﺁب ،ﺧﻮن ﺟﺎری ﺑﻮد. 25از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﮔﺬﺷﺖ. ﺑﻼی ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭘﻴﺶ ﻓﺮﻋﻮن 8ﺑﺮﮔﺮد وﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﺑﮕﺬار ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ؛ 2و ﮔﺮ ﻧﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺖ را ﭘﺮ از ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد. 3و4رود ﻧﻴﻞ ﺑﻘﺪری از ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ﭘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ آﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ از ﺁن ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ آﺎخ ﺗﻮ هﺠﻮم ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁورد و ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ و ﺑﺴﺘﺮت و ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻧﻪهﺎی درﺑﺎرﻳﺎن و ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺗﻮ رﺧﻨﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ،ﺑﻄﻮری 8 آﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻐﺎرهﺎی ﺧﻤﻴﺮ و ﺗﻨﻮرهﺎی ﻧﺎﻧﻮاﻳﯽ را ﭘﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ و از ﺳﺮ و روﻳﺘﺎن ﺑﺎﻻ ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ«. 5ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ آﻪ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی رودﺧﺎﻧﻪهﺎ ،ﭼﺸﻤﻪهﺎ و ﺣﻮﺿﻬﺎ دراز آﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و هﻤﻪ ﺟﺎ را ﭘﺮ ﺳﺎزﻧﺪ«. 6هﺎرون ﭼﻨﻴﻦ آﺮد و ﻣﺼﺮ از ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ﭘﺮ ﺷﺪ7 .وﻟﯽ ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮی هﻢ ﺑﺎ ﺟﺎدوی ﺧﻮد ،هﻤﻴﻦ آﺎر را آﺮدﻧﺪ و ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎی ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدی ﭘﺪﻳﺪ ﺁوردﻧﺪ. 8ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ،ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ و ﮔﻔﺖ: »از ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﻮاﺳﺖ آﻨﻴﺪ اﻳﻦ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ را از ﻣﺎ دور آﻨﺪ و ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣﯽدهﻢ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ آﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ«. 9ﻣﻮﺳﯽ در ﺟﻮاب ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :زﻣﺎﻧﯽ را ﻣﻌﻴﻦ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺗﻮ و درﺑﺎرﻳﺎن و ﻗﻮﻣﺖ دﻋﺎ آﻨﻢ و ﺗﻤﺎم ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ ﺑﺠﺰ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ در رود ﻧﻴﻞ هﺴﺘﻨﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻧﺪ«. 10ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮدا«. ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :اﻳﻦ آﺎر را ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺪاﻧﯽ آﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎ ﺧﺪاﻳﯽ ﻧﻴﺴﺖ11 .ﺗﻤﺎم ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ ،ﺑﺠﺰ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ در رود ﻧﻴﻞ هﺴﺘﻨﺪ«. 12ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون از درﺑﺎر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺶ آﺮد ﺗﺎ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد13 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﻢ دﻋﺎی ﻣﻮﺳﯽ را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﺗﻤﺎم ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﻣﺮدﻧﺪ14 .ﻣﺮدم ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،روی هﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻨﺪ ،ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻮی ﺗﻌﻔﻦ هﻤﻪ ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ15 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ ،ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎز هﻢ دل ﺧﻮد را ﺳﺨﺖ آﺮد و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد راﺿﯽ ﻧﺸﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ آﻨﺪ. ﺑﻼی ﭘﺸﻪ 16ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ آﻪ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ از ﭘﺸﻪ ﭘﺮ ﺷﻮد17 «.ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ .وﻗﺘﯽ ﺧﺮوج 9 هﺎرون ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ زد اﻧﺒﻮﻩ ﭘﺸﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺼﺮ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺸﻪهﺎ ﺑﺮ ﻣﺮدم و ﺣﻴﻮاﻧﺎت هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ18 .ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮ هﻢ ﺳﻌﯽ آﺮدﻧﺪ هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻨﺪ ،وﻟﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ. 19ﭘﺲ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :دﺳﺖ ﺧﺪا در اﻳﻦ آﺎر اﺳﺖ «.وﻟﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،دل ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎز ﻧﺮم ﻧﺸﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون اﻋﺘﻨﺎﻳﯽ ﻧﻜﺮد. ﺑﻼی ﻣﮕﺲ 20ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﻪ آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮو و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎش .وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻳﺪ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﻗﻮم ﻣﺮا ء رهﺎ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ21 ،و ﮔﺮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮ و درﺑﺎرﻳﺎن و ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ را از ﻣﮕﺲ ﭘﺮ ﻣﯽآﻨﻢ و زﻣﻴﻦ از ﻣﮕﺲ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ22 .اﻣﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻮﺷﻦ آﻪ ﻣﺤﻞ ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ، ﻣﮕﺴﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ هﺴﺘﻢ 23و ﺑﻴﻦ ﻗﻮم ﺗﻮ و ﻗﻮم ﺧﻮد ﻓﺮق ﻣﯽﮔﺬارم .اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻓﺮدا ﻇﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 24ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻗﺼﺮ ﻓﺮﻋﻮن و ﺧﺎﻧﻪهﺎی درﺑﺎرﻳﺎن را ﭘﺮ از ﻣﮕﺲ آﺮد و در ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺼﺮ وﻳﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﺎر ﺁﻣﺪ25 .ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن، ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ: »ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﻢ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ ،وﻟﯽ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﻧﺮوﻳﺪ«. 26ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺼﺮﻳﺎن ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ از آﺸﺘﻨﺸﺎن آﺮاهﺖ دارﻧﺪ ،ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ؛ ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻣﺎ را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ27 .ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻓﺖ ﺳﻪ روز راﻩ ،از ﻣﺼﺮ دور ﺷﻮﻳﻢ و ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺻﺤﺮا ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ«. 28ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ؛ وﻟﯽ زﻳﺎد دور ﻧﺸﻮﻳﺪ .ﺣﺎل ،ﺑﺮای ﻣﻦ دﻋﺎ آﻨﻴﺪ«. 29ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ از اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮم ،ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ ﺧﻮاهﻢ آﺮد و ﻓﺮدا اﻳﻦ ﺑﻼ از ﺗﻮ و درﺑﺎرﻳﺎن و ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ دور ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .اﻣﺎ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺎ را ﻓﺮﻳﺐ ﻧﺪهﯽ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﮕﺬاری ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﺮود و ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ«. 30ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ از ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮد31 .ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی ﻣﻮﺳﯽ را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﺗﻤﺎم ﻣﮕﺴﻬﺎ را دور آﺮد ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻣﮕﺲ هﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ32 .وﻟﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر ﻧﻴﺰ دل ﻓﺮﻋﻮن ﻧﺮم ﻧﺸﺪ و اﺟﺎزﻩ ﻧﺪاد ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻧﺪ. ﺑﻼی ﻃﺎﻋﻮن ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن 9ﺑﺎز ﮔﺮد و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ2 ،و3و ﮔﺮ ﻧﻪ ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪهﺎی اﺳﺐ ،اﻻغ، ﺷﺘﺮ ،ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻣﺮض آﺸﻨﺪﻩء ﻃﺎﻋﻮن دﭼﺎر ﻣﯽآﻨﻢ4 .ﻣﻦ ﺑﻴﻦ ﮔﻠﻪهﺎی ﻣﺼﺮﻳﺎن و ﮔﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن ﻓﺮق ﺧﻮاهﻢ ﮔﺬاﺷﺖ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺑﻪ ﮔﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﺎن هﻴﭻ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ5 .ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﻼ را ﻓﺮدا ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺎزل ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 6روز ﺑﻌﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻋﻤﻞ آﺮد .ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪهﺎی ﻣﺼﺮﻳﺎن ﻣﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ از ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ هﻢ ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪ7 .ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ﻣﺄﻣﻮری ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺗﺤﻘﻴﻖ آﻨﺪ آﻪ ﺁﻳﺎ راﺳﺖ اﺳﺖ آﻪ از ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻴﭻ آﺪام ﻧﻤﺮدﻩاﻧﺪ .ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻣﻮﺿﻮع ﺣﻘﻴﻘﺖ دارد ﺑﺎز دﻟﺶ ﻧﺮم ﻧﺸﺪ و ﻗﻮم ﺧﺪا را رهﺎ ﻧﺴﺎﺧﺖ. ﺑﻼی دﻣﻞ 8ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﺸﺘﻬﺎی ﺧﻮد را از ﺧﺎآﺴﺘﺮ آﻮرﻩ ﭘﺮ آﻨﻴﺪ و ﻣﻮﺳﯽ ﺁن ﺧﺎآﺴﺘﺮ را ﭘﻴﺶ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ هﻮا ﺑﭙﺎﺷﺪ9 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﻣﺜﻞ ﻏﺒﺎر ،ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺼﺮ را ﺧﻮاهﺪ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و ﺑﺮ ﺑﺪن اﻧﺴﺎن و ﺣﻴﻮان دﻣﻠﻬﺎی دردﻧﺎک اﻳﺠﺎد ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. ﺧﺮوج 10ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎآﺴﺘﺮ را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ .ﻣﻮﺳﯽ ﺧﺎآﺴﺘﺮ را ﺑﻪ هﻮا ﭘﺎﺷﻴﺪ و روی ﺑﺪن ﻣﺼﺮیهﺎ و ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺸﺎن دﻣﻠﻬﺎی دردﻧﺎک درﺁﻣﺪ، 11ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان هﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﺣﻀﻮر ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻣﻠﻬﺎ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. ﻼ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد، 12اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺒ ً دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ آﺮد و او ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻨﻤﻮد. ﺑﻼی ﺗﮕﺮگ 13ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﻴﺰ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎﻳﺴﺖ و ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ14 ،و ﮔﺮ ﻧﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر ﭼﻨﺎن ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﻮ و درﺑﺎرﻳﺎن و ﻗﻮﻣﺖ ﺧﻮاهﻢ ﺁورد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻴﺪ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﻬﺎن ﺧﺪاﻳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ15 .ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮ و ﻗﻮﻣﺖ را ﺑﺎ ﺑﻼهﺎﻳﯽ آﻪ ﻧﺎزل آﺮدم ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻢ16 .وﻟﯽ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﺮدم ،زﻳﺮا ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دهﻢ ﺗﺎ ﻧﺎم ﻣﻦ در ﻣﻴﺎن ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد17 .ﺁﻳﺎ هﻨﻮز هﻢ ﺳﺮﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽآﻨﯽ و ﻧﻤﯽﺧﻮاهﯽ ﻗﻮم ﻣﺮا رهﺎ ﺳﺎزی؟ 18ﺑﺪان آﻪ ﻓﺮدا در هﻤﻴﻦ وﻗﺖ ﭼﻨﺎن ﺗﮕﺮﮔﯽ از ﺁﺳﻤﺎن ﻣﯽﺑﺎراﻧﻢ آﻪ در ﺗﺎرﻳﺦ ﻣﺼﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ19 .ﭘﺲ دﺳﺘﻮر ﺑﺪﻩ ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ در ﺻﺤﺮا داری ﺟﻤﻊ آﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،ﭘﻴﺶ از ﺁن آﻪ ﺗﮕﺮگ ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و اﺷﺨﺎﺻﯽ را آﻪ در ﺻﺤﺮا ﻣﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد«. 20ﺑﻌﻀﯽ از درﺑﺎرﻳﺎن ﻓﺮﻋﻮن از اﻳﻦ اﺧﻄﺎر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ و ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎن و ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁوردﻧﺪ21 .وﻟﯽ دﻳﮕﺮان ﺑﻪ آﻼم ﺧﺪاوﻧﺪ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد را هﻤﭽﻨﺎن در ﺻﺤﺮا واﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. 22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﺖ را ﺑﻄﺮف ﺁﺳﻤﺎن دراز آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺼﺮ ﺗﮕﺮگ ﺑﺒﺎرد ،ﺑﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﮔﻴﺎهﺎن و ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ«. 10 23ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﺁﺳﻤﺎن دراز آﺮد وﺧﺪاوﻧﺪ رﻋﺪ و ﺗﮕﺮگ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻓﺮود ﺁورد24 .در ﺗﻤﺎم ﺗﺎرﻳﺦ ﻣﺼﺮ آﺴﯽ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﮕﺮگ و ﺻﺎﻋﻘﻪء وﺣﺸﺘﻨﺎآﯽ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮد25 .در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ،ﺗﮕﺮگ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ در ﺻﺤﺮا ﺑﻮد زد، اﻧﺴﺎن و ﺣﻴﻮان را آﺸﺖ ،ﻧﺒﺎﺗﺎت را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و درﺧﺘﺎن را در هﻢ ﺷﻜﺴﺖ26 .ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ از ﺑﻼی ﺗﮕﺮگ در اﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪ ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻮﺷﻦ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 27ﭘﺲ ﻓﺮﻋﻮن ،ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﻣﻌﺘﺮﻓﻢ. ﺣﻖ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ .ﻣﻦ و ﻗﻮﻣﻢ ﻣﻘﺼﺮﻳﻢ. 28ﺣﺎل از ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﻮاﺳﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ رﻋﺪ و ﺗﮕﺮگ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و ﻣﻦ هﻢ ﺑﯽدرﻧﮓ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﻢ داد ﺷﻤﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻳﺪ«. 29ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮم دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ دراز ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ رﻋﺪ و ﺗﮕﺮگ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﯽ آﻪ ﺟﻬﺎن از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ30 .وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﺗﻮ و اﻓﺮادت ﺑﺎز هﻢ از ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ آﺮد«. )31ﺁن ﺳﺎل ﺗﮕﺮگ ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺼﻮﻻت آﺘﺎن و ﺟﻮ را از ﻣﻴﺎن ﺑﺮد ،ﭼﻮن ﺳﺎﻗﻪء ﺟﻮ ﺧﻮﺷﻪ آﺮدﻩ و آﺘﺎن ﺷﻜﻮﻓﻪ دادﻩ ﺑﻮد32 ،وﻟﯽ ﮔﻨﺪم از ﺑﻴﻦ ﻧﺮﻓﺖ ،زﻳﺮا هﻨﻮز ﺟﻮاﻧﻪ ﻧﺰدﻩ ﺑﻮد(. 33ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺼﺮ ﻓﺮﻋﻮن را ﺗﺮک آﺮد و از ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻠﻨﺪ آﺮد و رﻋﺪ و ﺗﮕﺮگ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﺑﺎران ﺑﻨﺪ ﺁﻣﺪ34 .و35وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻓﺮﻋﻮن و درﺑﺎرﻳﺎن او اﻳﻦ را دﻳﺪﻧﺪ ،ﺑﺎز ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﺳﺨﺘﯽ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﺑﻨﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ ﻧﻨﻤﻮدﻧﺪ. ﺑﻼی ﻣﻠﺦ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ای ﻣﻮﺳﯽ 10ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎز ﮔﺮد .ﻣﻦ ﻗﻠﺐ او و درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ را ﺳﺨﺖ آﺮدﻩام ﺗﺎ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰات را در ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﻇﺎهﺮ ﺳﺎزم2 ،و ﺗﻮ ﺑﺘﻮاﻧﯽ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰات را ﺧﺮوج 11 آﻪ ﻣﻦ در ﻣﺼﺮ اﻧﺠﺎم دادﻩام ﺑﺮای ﻓﺮزﻧﺪان و ﻧﻮﻩهﺎی ﺧﻮد ﺗﻌﺮﻳﻒ آﻨﯽ ﺗﺎ هﻤﻪء ﺷﻤﺎ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ«. 3ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺑﺎز ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﺗﺎ آﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ از ﻓﺮﻣﺎن ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﯽ؟ ﺑﮕﺬار ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ4 .و5اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را رهﺎ ﻧﻜﻨﯽ ،ﻓﺮدا ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ را ﺑﺎ ﻣﻠﺦ ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﻢ ﺑﻄﻮری آﻪ زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺘﺎن را ﻧﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ .ﻣﻠﺨﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﮔﻴﺎهﺎﻧﯽ را آﻪ از ﺑﻼی ﺗﮕﺮگ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ،ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ و از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ6 .ﻗﺼﺮ ﺗﻮ و ﺧﺎﻧﻪهﺎی درﺑﺎرﻳﺎن ﺗﻮ و هﻤﻪء اهﺎﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﭘﺮ از ﻣﻠﺦ ﻣﯽﺷﻮد .ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻼﻳﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﯽﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد «.ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ روی ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ ،از ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون رﻓﺖ. 7درﺑﺎرﻳﺎن ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﺎ ﺑﻪ آﯽ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﻣﺎ را دﭼﺎر ﻣﺼﻴﺒﺖ آﻨﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﯽ آﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﭼﻪ وﻳﺮاﻧﻪای ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﺑﮕﺬار اﻳﻦ ﻣﺮدم ﺑﺮوﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ«. 8ﭘﺲ درﺑﺎرﻳﺎن ،ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﻧﺰد ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ ،وﻟﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺑﺮوﻧﺪ«. 9ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :هﻤﻪء ﻣﺎ ﺑﺎ دﺧﺘﺮان و ﭘﺴﺮان، ﺟﻮاﻧﺎن و ﭘﻴﺮان ،ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﺧﻮد ﻣﯽروﻳﻢ، زﻳﺮا هﻤﮕﯽ ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﻘﺪس ﺷﺮآﺖ آﻨﻴﻢ«. 10ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺴﻢ هﺮﮔﺰ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﻢ آﻪ زﻧﻬﺎ و ﺑﭽﻪهﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ ،ﭼﻮن ﻣﯽداﻧﻢ ﻧﻴﺮﻧﮕﯽ در آﺎرﺗﺎن اﺳﺖ11 .ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ ﻣﺮدهﺎ ﺑﺮوﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا از اول هﻢ ﺧﻮاﺳﺖ ﺷﻤﺎ هﻤﻴﻦ ﺑﻮد «.ﭘﺲ اﻳﺸﺎن را از ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻧﺪ. 12ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﺖ را ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ دراز آﻦ ﺗﺎ ﻣﻠﺨﻬﺎ هﺠﻮم ﺑﻴﺎورﻧﺪ و هﻤﻪء ﮔﻴﺎهﺎﻧﯽ را آﻪ ﭘﺲ از ﺑﻼی ﺗﮕﺮگ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺨﻮرﻧﺪ و از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ«. 13وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﻠﻨﺪ آﺮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﮏ روز و ﻳﮏ ﺷﺐ ﺗﻤﺎم ،ﺑﺎد ﺷﺮﻗﯽ را وزاﻧﻴﺪ و ﭼﻮن ﺻﺒﺢ ﺷﺪ ﺑﺎد اﻧﺒﻮهﯽ از ﻣﻠﺦ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮد. 14ﻣﻠﺨﻬﺎ ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺼﺮ را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻧﺪ .ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻓﺖ ﻣﻠﺨﯽ را ﻣﺼﺮ ﻧﻪ دﻳﺪﻩ و ﻧﻪ ﺧﻮاهﺪ دﻳﺪ15 .ﺷﺪت هﺠﻮم ﻣﻠﺨﻬﺎ ﺑﺤﺪی زﻳﺎد ﺑﻮد آﻪ هﻤﻪ ﺟﺎ ﻳﻜﺒﺎرﻩ ﺗﺎرﻳﮏ ﺷﺪ .ﻣﻠﺨﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﮔﻴﺎهﺎن و ﻣﻴﻮﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ از ﺑﻼی ﺗﮕﺮگ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺧﻮردﻧﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺼﺮ درﺧﺖ و ﮔﻴﺎﻩ ﺳﺒﺰی ﺑﻪ ﺟﺎی ﻧﻤﺎﻧﺪ. 16ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﺧﻮاﺳﺖ وﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ و ﺧﻮد ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام17 .اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ و از ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺧﻮد درﺧﻮاﺳﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺑﻼ را از ﻣﻦ دور آﻨﺪ«. 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ از ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻠﺨﻬﺎ را دور آﻨﺪ19 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﻢ از ﻃﺮف ﻣﻐﺮب ،ﺑﺎدی ﺷﺪﻳﺪ وزاﻧﻴﺪ و وزش ﺑﺎد ﺗﻤﺎم ﻣﻠﺨﻬﺎ را ﺑﻪ درﻳﺎی ﺳﺮخ رﻳﺨﺖ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻜﻪ در ﺗﻤﺎم ﻣﺼﺮ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻣﻠﺦ هﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ20 .وﻟﯽ ﺑﺎز ﺧﺪاوﻧﺪ دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ آﺮد و او ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ ﻧﺴﺎﺧﺖ. ﺑﻼی ﺗﺎرﻳﻜﯽ 21ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﺁﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ آﻦ ﺗﺎ ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﻏﻠﻴﻈﯽ ﻣﺼﺮ را ﻓﺮا ﮔﻴﺮد22 «.ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻨﻴﻦ آﺮد و ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﻏﻠﻴﻈﯽ ﺑﻪ ﻣﺪت ﺳﻪ روز ﻣﺼﺮ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ23 ،ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﭼﺸﻢ ﭼﺸﻢ را ﻧﻤﯽدﻳﺪ و هﻴﭻ آﺲ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد از ﺟﺎی ﺧﻮد ﺗﻜﺎن ﺑﺨﻮرد .اﻣﺎ در ﻣﻨﻄﻘﻪء ﻣﺴﻜﻮﻧﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ هﻤﻪ ﺟﺎ هﻤﭽﻨﺎن روﺷﻦ ﻣﺎﻧﺪ. 24ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﻮﺳﯽ را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ .ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن را ﻧﻴﺰ ﺑﺒﺮﻳﺪ ،وﻟﯽ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﺼﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ«. 25اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ را ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﻢ. ﺧﺮوج 26از ﮔﻠﻪء ﺧﻮد ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺣﻴﻮان را هﻢ ﺑﺮ ﺟﺎی ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﮔﺬاﺷﺖ ،زﻳﺮا ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﺮﺳﻴﻢ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ«. 27ﺧﺪاوﻧﺪ دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ آﺮد و اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﺁﻧﻬﺎ را رهﺎ ﻧﺴﺎﺧﺖ28 .ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :از ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﺮو و دﻳﮕﺮ ﺑﺮﻧﮕﺮد .اﮔﺮ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ روﺑﺮو ﺷﻮی ﺑﺪان آﻪ آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ«. 29ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻔﺘﯽ ،دﻳﮕﺮ ﻣﺮا ﻧﺨﻮاهﯽ دﻳﺪ«. ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺮگ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ را اﻋﻼن ﻣﯽآﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻳﮏ ﺑﻼی 11دﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ و ﻗﻮﻣﺶ ﻧﺎزل ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را رهﺎ ﺳﺎزد .اﻳﻦ ﺑﺎر او ﺧﻮد از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺼﺮ را ﺗﺮک ﮔﻮﻳﻴﺪ2 .ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان و زﻧﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻦ ﺑﺎﻳﺪ از هﻤﺴﺎﻳﮕﺎن ﻣﺼﺮی ﺧﻮد ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ ﺑﺨﻮاهﻨﺪ«. )3ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﻧﻈﺮ ﻣﺼﺮیهﺎ ﻣﺤﺘﺮم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و درﺑﺎرﻳﺎن و ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﻣﺼﺮ ﻣﻮﺳﯽ را ﻣﺮدی ﺑﺰرگ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ(. 4ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺣﺪود ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ از ﻣﻴﺎن ﻣﺼﺮ ﻋﺒﻮر ﺧﻮاهﻢ آﺮد. 5هﻤﻪء ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﻣﺼﺮی ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد از ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻓﺮﻋﻮن آﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ اوﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺗﺎ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ آﻨﻴﺰی آﻪ آﺎرش دﺳﺘﺎس آﺮدن ﮔﻨﺪم اﺳﺖ .ﺣﺘﯽ ﺗﻤﺎم ﻧﺨﺴﺖ زادﻩهﺎی ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎن ﻣﺼﺮ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ6 .ﺁﻧﭽﻨﺎن ﺷﻴﻮﻧﯽ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﻧﻈﻴﺮ ﺁن ﺗﺎﺑﺤﺎل ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ و ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ7 .اﻣﺎ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺸﺎن ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺳﮓ هﻢ ﭘﺎرس ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮاهﯽ داﻧﺴﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻗﻮم ﺗﻮ ﺗﻔﺎوت ﻗﺎﻳﻞ اﺳﺖ. 8ﺗﻤﺎم درﺑﺎرﻳﺎن ﺗﻮ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻪ زاﻧﻮ اﻓﺘﺎدﻩ ،اﻟﺘﻤﺎس ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ﺗﺎ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮم .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﻣﺼﺮ را ﺗﺮک ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ «.ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ از آﺎخ ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻴﺮون رﻓﺖ. 12 9ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد» :ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﺗﻮ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد واﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺧﻮاهﺪ داد ﺗﺎ ﻣﻌﺠﺰات ﺑﻴﺸﺘﺮی در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ اﻧﺠﺎم دهﻢ«. 10ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون در ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﺁن هﻤﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩ اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ ،اﻣﺎ او ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎ ﻧﺴﺎﺧﺖ ﺗﺎ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد. ﻋﻴﺪ ِﭘﺴَﺢ اوﻧﺪ در ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد: » 12از اﻳﻦ ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اوﻟﻴﻦ و ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﺎﻩ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ3 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ هﺮ ﺳﺎل در روز دهﻢ هﻤﻴﻦ ﻣﺎﻩ ،هﺮ ﺧﺎﻧﻮادﻩای از اﻳﺸﺎن ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ4 .اﮔﺮ ﺗﻌﺪاد اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻮادﻩای آﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء آﻮﭼﻜﯽ در هﻤﺴﺎﻳﮕﯽ ﺧﻮد ﺷﺮﻳﮏ ﺷﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ هﺮ ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادش ﺑﻪ هﻤﺎن ﻣﻘﺪاری آﻪ ﺧﻮراآﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﺳﻬﻢ ﻗﻴﻤﺖ ﺑﺮﻩ را ﺑﭙﺮدازد5 .اﻳﻦ ﺣﻴﻮان، ﺧﻮاﻩ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺧﻮاﻩ ﺑﺰ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺮ و ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ. »6ﻋﺼﺮ روز ﭼﻬﺎردهﻢ ﻣﺎﻩ ،هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﺑﺮﻩهﺎ را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ 7و ﺧﻮن ﺁﻧﻬﺎ را روی ﺗﻴﺮهﺎی ﻋﻤﻮدی دو ﻃﺮف در و ﺳﺮ در ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن آﻪ در ﺁن ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﻩ را ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ ،ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ8 .در هﻤﺎن ﺷﺐ، ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﺮﻳﺎن آﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ )ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ( و ﺳﺒﺰﻳﻬﺎی ﺗﻠﺦ ﺑﺨﻮرﻧﺪ9 .ﮔﻮﺷﺖ را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﺎم ﻳﺎ ﺁبﭘﺰ ﺑﺨﻮرﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ هﻤﻪ را ﺑﺮﻳﺎن آﻨﻨﺪ ﺣﺘﯽ آﻠﻪ و ﭘﺎﭼﻪ و دل و ﺟﮕﺮ ﺁن را10 .ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد ،و اﮔﺮ ﭼﻴﺰی از ﺁن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺁن را ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ. »11ﻗﺒﻞ از ﺧﻮردن ﺑﺮﻩ ،آﻔﺶ ﺑﻪ ﭘﺎ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﻴﺮﻳﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺳﻔﺮ ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﻴﺪ ،و ﺑﺮﻩ را ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦِ ،ﭘﺴَﺢ* ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ12 .ﭼﻮن ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ،اﻣﺸﺐ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﮔﺬر ﺧﻮاهﻢ آﺮد و ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ * » ِﭘﺴَﺢ« ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﮔﺬﺷﺘﻦ و ﻋﺒﻮر ﮐﺮدن« اﺳﺖ. ﺧﺮوج 13 ﻣﺼﺮﻳﺎن و هﻤﻪء ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﻳﺸﺎن را هﻼک ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد و ﺧﺪاﻳﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد13 .ﺧﻮﻧﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ روی ﺗﻴﺮهﺎی در ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﻣﯽﭘﺎﺷﻴﺪ ،ﻧﺸﺎﻧﻪای ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﺧﻮن راﺑﺒﻴﻨﻢ از ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﺬرم و ﻓﻘﻂ ﻣﺼﺮﻳﺎن را هﻼک ﻣﯽآﻨﻢ. »14هﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻮد اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻨﯽ اﺑﺪی ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد15 .در اﻳﻦ ﺟﺸﻦ آﻪ هﻔﺖ روز ﻃﻮل ﻣﯽآﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .در روز اول، ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ را از ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮﻳﺪ ،زﻳﺮا اﮔﺮ آﺴﯽ در ﻣﺪت اﻳﻦ هﻔﺖ روز ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﺑﺨﻮرد از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ16 .در روز اول و هﻔﺘﻢ اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺑﻄﻮر دﺳﺘﻪ ء ﺟﻤﻌﯽ ﺧﺪا را ﻋﺒﺎدت آﻨﻨﺪ .در اﻳﻦ دو روز ﺑﺠﺰ ﺗﻬﻴﻪ ﺧﻮراک آﺎر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﻨﻴﺪ. »17اﻳﻦ ﻋﻴﺪ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎدﺁوری ﺧﻮاهﺪ آﺮد آﻪ ﻣﻦ در ﭼﻨﻴﻦ روزی ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم .ﭘﺲ ﺑﺮﮔﺰاری اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ واﺟﺐ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد18 .از ﻏﺮوب روز ﭼﻬﺎردهﻢ ﺗﺎ ﻏﺮوب روز ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻜﻢ اﻳﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ19 .در اﻳﻦ هﻔﺖ روز ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺛﺮی از ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ در ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ .در اﻳﻦ ﻣﺪت اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﺑﺨﻮرد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺷﻮد .رﻋﺎﻳﺖ اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ هﺴﺘﻨﺪ ﻧﻴﺰ واﺟﺐ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 20ﺑﺎز ﺗﺄآﻴﺪ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ در اﻳﻦ هﻔﺖ روز ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﻧﺨﻮرﻳﺪ .ﻓﻘﻂ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺑﺨﻮرﻳﺪ«. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم را ﻧﺰد ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﺮﻩهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺘﺎن ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﺮای ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ22 .ﺧﻮن ﺑﺮﻩ را در ﻳﮏ ﻃﺸﺖ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﮔﻴﺎﻩ زوﻓﺎ ﺧﻮن را روی ﺗﻴﺮهﺎی دو ﻃﺮف در و ﺳﺮ در ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺑﭙﺎﺷﻴﺪ .هﻴﭻ آﺪام از ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﺁن ﺷﺐ از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون رود23 .ﺁن ﺷﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻋﺒﻮر ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ ﻣﺼﺮﻳﺎن را ﺑﻜﺸﺪ .وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺧﻮن را روی ﺗﻴﺮهﺎی دو ﻃﺮف در و ﺳﺮ در ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺒﻴﻨﺪ از ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽﮔﺬرد و ﺑﻪ »هﻼک آﻨﻨﺪﻩ« اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ آﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺷﺪﻩ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﻜﺸﺪ24 .ﺑﺮﮔﺰاری اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن داﻳﻤﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد25 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ، وارد ﺷﺪﻳﺪ ،ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ26 .هﺮﮔﺎﻩ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ اﻳﻦ ﺟﺸﻦ را از ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ، 27ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ :ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻤﻨﺎﺳﺒﺖ ﺁن ﺷﺒﯽ ﺟﺸﻦ ﻣﯽﮔﻴﺮﻳﻢ آﻪ او از ﻣﺼﺮ ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ، ﻣﺼﺮیهﺎ را آﺸﺖ ،وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﻣﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ رﺳﻴﺪ از ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ«. ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ روی ﺑﺮ ﺧﺎک ﻧﻬﺎدﻩ ،ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺠﺪﻩ ﻧﻤﻮدﻧﺪ28 .ﺳﭙﺲ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ. ﻣﺮگ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ 29ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻣﺼﺮ را آﺸﺖ ،از ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻓﺮﻋﻮن آﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ او ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻏﻼﻣﯽ آﻪ در ﺳﻴﺎﻩﭼﺎل زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻮد .او ﺣﺘﯽ ﺗﻤﺎم ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﻳﺸﺎن را ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد30 .در ﺁن ﺷﺐ ﻓﺮﻋﻮن و درﺑﺎرﻳﺎن و ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﻣﺼﺮ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﺎﻟﻪ ﺳﺮ دادﻧﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺻﺪای ﺷﻴﻮن ﺁﻧﻬﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﭘﻴﭽﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺎﻧﻪای ﻧﺒﻮد آﻪ در ﺁن آﺴﯽ ﻧﻤﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ. 31ﻓﺮﻋﻮن در هﻤﺎن ﺷﺐ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ .ﺑﺮوﻳﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ32 .ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﺧﻮد را هﻢ ﺑﺒﺮﻳﺪ. وﻟﯽ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮوﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﻦ دﻋﺎ آﻨﻴﺪ«. 33اهﺎﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺻﺮار ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺗﺎ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ :ﺗﺎ هﻤﻪء ﻣﺎ را ﺑﻪ آﺸﺘﻦ ﻧﺪادﻩاﻳﺪ از اﻳﻦ ﺟﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻳﺪ«. ﺧﺮوج 34ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻐﺎرهﺎی ﭘﺮ از ﺧﻤﻴﺮ ﺑﯽﻣﺎﻳﻪ را درون ﭘﺎرﭼﻪ ﭘﻴﭽﻴﺪﻧﺪ و ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﺑﺴﺘﻨﺪ35 ،و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد از هﻤﺴﺎﻳﻪهﺎی ﻣﺼﺮی ﺧﻮد ﻟﺒﺎس و ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ36 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﻧﻈﺮ اهﺎﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻣﺤﺘﺮم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻄﻮری آﻪ هﺮ ﭼﻪ از ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻧﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺛﺮوت ﻣﺼﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ. ﺧﺮوج ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ 37و38در هﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از رﻋﻤﺴﻴﺲ آﻮچ آﺮدﻩ ،رواﻧﻪء ﺳﻮآﻮت ﺷﺪﻧﺪ .ﺗﻌﺪاد اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از زﻧﺎن و آﻮدآﺎن ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﺷﺸﺼﺪ هﺰار ﻣﺮد ﺑﻮد آﻪ ﭘﻴﺎدﻩ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻧﺪ .از ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ در ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ هﻤﺮاﻩ اﻳﺸﺎن از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ. ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ هﻢ ﺑﻪ هﻤﺮاﻩ اﻳﺸﺎن روان ﺑﻮدﻧﺪ39 .وﻗﺘﯽ ﺳﺮ راﻩ ﺑﺮای ﻏﺬا ﺧﻮردن ﺗﻮﻗﻒ آﺮدﻧﺪ ،از هﻤﺎن ﺧﻤﻴﺮ ﺑﯽﻣﺎﻳﻪای آﻪ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، ﻧﺎن ﭘﺨﺘﻨﺪ .از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ ﺧﻤﻴﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﺑﺎ ﺷﺘﺎب از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮای ﭘﺨﺘﻦ ﻧﺎن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. 40ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺪت ﭼﻬﺎر ﺻﺪ و ﺳﯽ ﺳﺎل در ﻣﺼﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ41 .در ﺁﺧﺮﻳﻦ روز ﭼﻬﺎر ﺻﺪ و ﺳﯽاﻣﻴﻦ ﺳﺎل ﺑﻮد آﻪ ﻗﻮم ﺧﺪا از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ42 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن ﺷﺐ را ﺑﺮای رهﺎﻳﯽ ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﺼﺮ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ،هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ در ﺁن ﺷﺐ ﺑﻪ ﻳﺎد رهﺎﻳﯽ ﺧﻮد از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﺎن ،ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻣﻘﺮرات ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ 43و44ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻣﻘﺮرات ﺁﻳﻴﻦ ﭘﺴﺢ را ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﻠﻴﻢ داد» :هﻴﭻ ﻏﻴﺮ ﻳﻬﻮدی ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺨﻮرد ،اﻣﺎ ﻏﻼﻣﯽ آﻪ ﺧﺮﻳﺪاری و ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﺁن ﺑﺨﻮرد45 .ﺧﺪﻣﺘﻜﺎر و ﻣﻬﻤﺎن ﻏﻴﺮ ﻳﻬﻮدی ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺁن ﺑﺨﻮرﻧﺪ46 .ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﻩ را در هﻤﺎن ﺧﺎﻧﻪای آﻪ در ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪاﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ. 14 ﺁن ﮔﻮﺷﺖ را از ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮﻳﺪ .هﻴﭻ ﻳﮏ از اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی ﺁن را ﻧﺸﻜﻨﻴﺪ47 .ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ را ﺑﺮﮔﺰار ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. »48اﮔﺮ ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎﻳﯽ درﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﻣﺎﻳﻠﻨﺪ اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﮕﺎﻩدارﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮان اﻳﺸﺎن ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ اﺟﺎزﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ در اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ ﺷﺮآﺖ آﻨﻨﺪ .اﻣﺎ ﺷﺨﺺ ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺸﺪﻩ هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺨﻮرد. 49ﺗﻤﺎم ﻣﻘﺮرات اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎﻳﯽ ﻧﻴﺰ آﻪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ و در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﻣﯽﺷﻮد«. 50ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻜﺎر ﺑﺴﺘﻨﺪ. 51در هﻤﺎن روز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد. وﻗﻒ ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ 13ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﻧﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت را وﻗﻒ ﻣﻦ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ«. ﻋﻴﺪ ﻓﻄﻴﺮ 3ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ روز را آﻪ روز رهﺎﻳﯽ ﺷﻤﺎ از ﺑﺮدﮔﯽ ﻣﺼﺮ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ،ﺷﻤﺎ را از ﺁن رهﺎ ﺳﺎﺧﺖ .ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎرﻳﺪ آﻪ در روزهﺎی ﻋﻴﺪ ،ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮ ﻣﺎﻳﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ4 .اﻣﺮوز در ﻣﺎﻩ اﺑﻴﺐ ﺷﻤﺎ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ5 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، وﻗﺘﯽ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ »ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ« ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ اﺟﺪادﺗﺎن دادﻩ اﺳﺖ ،ﺷﺪﻳﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ ،ﺣﻴﺘﯽهﺎ، اﻣﻮریهﺎ ،ﺣﻮﻳﻬﺎ و ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻳﻦ روز ﺁزادی ﺧﻮد را ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ6 .و7ﺑﻪ ﻣﺪت هﻔﺖ روز ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺑﺨﻮرﻳﺪ و در اﻳﻦ هﻔﺖ روز در ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺷﻤﺎ و ﺣﺘﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ هﻴﭻ ﺧﻤﻴﺮ ﻣﺎﻳﻪای ﭘﻴﺪا ﻧﺸﻮد .ﺁﻧﮕﺎﻩ در روز هﻔﺘﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺟﺸﻦ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮﭘﺎ آﻨﻴﺪ. ﺧﺮوج 15 »8هﺮ ﺳﺎل هﻨﮕﺎم ﺑﺮﮔﺰاری اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ،ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺁن آﺎر ﺑﺰرﮔﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم داد و ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد9 .اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻼﻣﺘﯽ ﺑﺮ دﺳﺘﺘﺎن ﻳﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽﺗﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺷﻤﺎ ﺁورد آﻪ هﻤﻴﺸﻪ در ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻔﻜﺮ آﻨﻴﺪ و از ﺁن ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ،ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد. »10ﭘﺲ هﺮ ﺳﺎل در ﻣﺎﻩ اﺑﻴﺐ ،ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ اﻳﻦ روﻳﺪاد ،ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ11 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را از ﭘﻴﺶ ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻴﺎورد ،ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ 12ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﻧﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺷﻤﺎ از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را وﻗﻒ ﺧﺪا آﻨﻴﺪ13 .ﺑﺠﺎی ﻧﺨﺴﺖزادﻩء اﻻغ ،ﺑﺮﻩ وﻗﻒ آﻨﻴﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺁن را ﺑﺎ ﺑﺮﻩ ﻋﻮض آﻨﻴﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮدن اﻻغ را ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ .اﻣﺎﺑﺮای ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺧﻮد ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻮض دهﻴﺪ. »14در ﺁﻳﻨﺪﻩ وﻗﺘﯽ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن از ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ :اﻳﻦ آﺎرهﺎ ﺑﺮای ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ﻣﺎ را از ﺑﺮدﮔﯽ ﻣﺼﺮیهﺎ ﻧﺠﺎت ﺑﺨﺸﻴﺪ. 15ﻓﺮﻋﻮن ﻣﺎ را از اﺳﺎرت رهﺎ ﻧﻤﯽآﺮد ،ﺑﺮای هﻤﻴﻦ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻣﺼﺮیهﺎ و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﻧﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺁﻧﺎن را هﻼک آﺮد ﺗﺎ ﻣﺎ را ﻧﺠﺎت دهﺪ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻧﺨﺴﺖزادﻩءﻧﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﻨﻴﻢ و ﺑﺮای ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺧﻮد ﻋﻮض ﻣﯽدهﻴﻢ16 .اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻼﻣﺘﯽ ﺑﺮ دﺳﺘﺘﺎن و ﻳﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽﺗﺎن ﺧﻮاهﺪﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺷﻤﺎ ﺁورد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻗﻮی ﺧﻮد ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد«. اﺑﺮ و ﺁﺗﺶ 17و18ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺟﺎزﻩ داد ﺗﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون روﻧﺪ. ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ راﻩ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﻋﺒﻮر از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻮد ،ﺧﺪا ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از اﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ ﻧﺒﺮد ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻃﺮﻳﻖ ﺻﺤﺮاﻳﯽ آﻪ در ﺣﺎﺷﻴﻪء درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺑﻮد هﺪاﻳﺖ ﻧﻤﻮد ،زﻳﺮا ﻣﯽداﻧﺴﺖ آﻪ ﻗﻮم ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻮدن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ وﻗﺘﯽ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ آﻪ ﻣﺠﺒﻮرﻧﺪ ﺑﺮای رﺳﻴﺪن ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ ،دﻟﺴﺮد ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎز ﮔﺮدﻧﺪ. 19ﻣﻮﺳﯽ در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی ﻳﻮﺳﻒ را ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺮد ،ﭼﻮن ﻳﻮﺳﻒ در زﻣﺎن ﺣﻴﺎت ﺧﻮد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻗﺴﻢ دادﻩ ،ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد» :وﻗﺘﯽ ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را ﺑﺮهﺎﻧﺪ ،اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی ﻣﺮا هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺒﺮﻳﺪ«. 20ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻮآﻮت را ﺗﺮک آﺮدﻩ ،در اﻳﺘﺎم آﻪ در ﺣﺎﺷﻴﻪء ﺻﺤﺮا ﺑﻮد ،ﺧﻴﻤﻪ زدﻧﺪ21 .در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ،ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را در روز ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺳﺘﻮﻧﯽ از اﺑﺮ و در ﺷﺐ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﺁﺗﺶ هﺪاﻳﺖ ﻣﯽآﺮد. از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ هﻢ در روز ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺳﻔﺮ آﻨﻨﺪ و هﻢ در ﺷﺐ22 .ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی اﺑﺮ و ﺁﺗﺶ ﻟﺤﻈﻪای از ﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ دور ﻧﻤﯽﺷﺪ. ﻋﺒﻮر از درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﮕﻮ 14آﻪ ﺑﺴﻮی ﻓﻢاﻟﺤﻴﺮوت آﻪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺠﺪل و درﻳﺎی ﺳﺮخ و ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻌﻞ ﺻﻔﻮن اﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ و در آﻨﺎر درﻳﺎ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ3 .ﻓﺮﻋﻮن ﮔﻤﺎن ﺧﻮاهﺪ آﺮد آﻪ ﭼﻮن روﺑﺮوی ﺷﻤﺎ درﻳﺎ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﺑﺎن اﺳﺖ ،ﺷﻤﺎ در ﻣﻴﺎن درﻳﺎ و ﺻﺤﺮا در دام اﻓﺘﺎدﻩاﻳﺪ، 4و ﻣﻦ دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ ﻣﯽﺳﺎزم ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﺪ .اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻗﺪرت و ﺑﺰرﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ او و ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮش ﺛﺎﺑﺖ آﻨﻢ ﺗﺎ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ «.ﭘﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در هﻤﺎﻧﺠﺎ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد ﺧﻴﻤﻪ زدﻧﺪ. 5وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻓﺮﻋﻮن ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از ﻣﺼﺮ ﻓﺮار آﺮدﻩاﻧﺪ او و درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ ﻣﺎ آﺮدﻳﻢ؟ ﺑﺮای ﭼﻪ ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﺎن ﺧﻮد اﺟﺎزﻩ دادﻳﻢ از اﻳﻨﺠﺎ دور ﺷﻮﻧﺪ؟« 6ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ ﻋﺮاﺑﻪء ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩ آﺮدﻩ ،ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮد. 7ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺷﺸﺼﺪ ﻋﺮاﺑﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮد و ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﻣﺼﺮ آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺳﺮداران راﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ، ﺧﺮوج رهﺴﭙﺎر ﮔﺮدﻳﺪ8 .ﺧﺪاوﻧﺪ دل ﻓﺮﻋﻮن را ﺳﺨﺖ آﺮد و او ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪی از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ ،ﭘﺮداﺧﺖ9 .ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺟﻨﮕﯽ و دﺳﺘﻪهﺎی ﺳﻮارﻩ و ﭘﻴﺎدﻩ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻧﺪ. ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در آﻨﺎر درﻳﺎ ،ﻧﺰدﻳﮏ ﻓﻢ اﻟﺤﻴﺮوت ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻌﻞ ﺻﻔﻮن ﺧﻴﻤﻪ زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ. 10وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از دور ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ دﭼﺎر وﺣﺸﺖ ﺷﺪﻧﺪ و از ﺧﺪاوﻧﺪ آﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ11 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن آﺸﺎﻧﺪی؟ ﻣﮕﺮ در ﻣﺼﺮ ﻗﺒﺮ ﻧﺒﻮد آﻪ ﻣﺎ را ﺁوردی در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ؟ ﭼﺮا ﻣﺎ را ﻣﺠﺒﻮر آﺮدی از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ؟ 12وﻗﺘﯽ در ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﻢ، ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻴﻢ آﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدﻣﺎن واﮔﺬار؟ ﻣﺎ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻴﻢ آﻪ ﺑﺮدﻩ ﻣﺎﻧﺪن در ﻣﺼﺮ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﺮدن در ﺑﻴﺎﺑﺎن اﺳﺖ«. 13وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ! ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ و ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮوز ﺷﻤﺎ را ﻧﺠﺎت ﻣﯽدهﺪ .اﻳﻦ ﻣﺼﺮیهﺎ را آﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ،از اﻳﻦ ﭘﺲ دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ دﻳﺪ14 .ﺁرام ﺑﺎﺷﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺟﻨﮕﻴﺪ«. 15ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﻳﮕﺮ دﻋﺎ و اﻟﺘﻤﺎس ﺑﺲ اﺳﺖ .ﻧﺰد ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮو و ﺑﮕﻮ آﻪ ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ و ﭘﻴﺶ ﺑﺮوﻧﺪ16 .و ﺗﻮ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف درﻳﺎ دراز آﻦ ﺗﺎ ﺁب ﺁن ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺷﻮد و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از راهﯽ آﻪ در وﺳﻂ درﻳﺎ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﯽﺁﻳﺪ، ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ17 .و18وﻟﯽ ﻣﻦ دل ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را ﺳﺨﺖ ﻣﯽﺳﺎزم ﺗﺎ در ﭘﯽ ﺷﻤﺎ وارد راهﯽ آﻪ در درﻳﺎ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺷﻮﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﺮﻋﻮن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان و ﺳﻮاران و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺟﻨﮕﻴﺶ ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،ﺟﻼل ﺧﻮد را ﻇﺎهﺮ ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ ،و ﺗﻤﺎم ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ«. 19ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا آﻪ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﺁﻣﺪ و در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ .ﺳﺘﻮن اﺑﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ 20و در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺣﺎﻳﻞ ﮔﺮدﻳﺪ .وﻗﺘﯽ ﺷﺐ ﻓﺮا رﺳﻴﺪ، 16 اﺑﺮ ﺑﻪ ﺳﺘﻮن ﺁﺗﺶ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ در ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در روﺷﻨﺎﻳﯽ .ﭘﺲ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮﻧﺪ. 21ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف درﻳﺎ دراز آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁب درﻳﺎ را ﺷﻜﺎﻓﺖ و از ﻣﻴﺎن ﺁب راهﯽ ﺑﺮای ﻋﺒﻮر ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺎدﻩ ﺳﺎﺧﺖ .ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﻧﻴﺰ از ﻣﺸﺮق ﺑﺎد ﺳﺨﺘﯽ وزﻳﺪن ﮔﺮﻓﺖ و اﻳﻦ راﻩ را ﺧﺸﮏ آﺮد. 22ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁن راﻩ ﺧﺸﮏ در ﻣﻴﺎن درﻳﺎ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺁب درﻳﺎ در دو ﻃﺮف راﻩ، هﻤﭽﻮن دﻳﻮاری ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد23 .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺗﻤﺎم ﺳﻮاران و اﺳﺒﻬﺎ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﻓﺮﻋﻮن در ﭘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وارد درﻳﺎ ﺷﺪﻧﺪ24 .در ﺳﭙﻴﺪﻩ دم ،ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن اﺑﺮ و ﺁﺗﺶ ﺑﺮ ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺼﺮ ﻧﻈﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺁﺷﻔﺘﻪ آﺮد25 .ﭼﺮﺧﻬﺎی هﻤﻪء ﻋﺮاﺑﻪهﺎ از ﺟﺎ آﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﺴﺨﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ .ﻣﺼﺮیهﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻓﺮار آﻨﻴﻢ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﺪ«. 26وﻗﺘﯽ هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁن ﻃﺮف درﻳﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺎر دﻳﮕﺮ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف درﻳﺎ دراز آﻦ ﺗﺎ ﺁﺑﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﺮﻣﺼﺮیهﺎ و اﺳﺒﻬﺎ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮو رﻳﺰﻧﺪ27 «.ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ آﺎر را آﺮد و ﺳﭙﻴﺪﻩ دم ﺁب درﻳﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اول ﺑﺎز ﮔﺸﺖ. ﻣﺼﺮیهﺎ آﻮﺷﻴﺪﻧﺪ ﻓﺮار آﻨﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را در درﻳﺎ ﻏﺮق آﺮد28 .ﭘﺲ ﺁب ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﻤﺎم ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺳﻮاران را ﻓﺮوﮔﺮﻓﺖ ،ﺑﻄﻮری آﻪ از ﻟﺸﻜﺮ ﻓﺮﻋﻮن آﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ هﻢ زﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻧﺪ. 29ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﻴﺎن راهﯽ آﻪ ﺑﺮ دو ﻃﺮف ﺁن دﻳﻮارهﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺁب ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ. 30اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ،ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺁن روز ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﭼﻨﮓ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﻧﺠﺎت ﺑﺨﺸﻴﺪ .اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ اﺟﺴﺎد ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ در ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 31وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩء ﻋﻈﻴﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ دﻳﺪﻧﺪ ،ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩء او ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻤﺎن ﺁوردﻧﺪ. ﺧﺮوج 17 ﺳﺮود ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺘﺎﻳﺶ 15ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ: ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻣﯽﺳﺮاﻳﻴﻢ آﻪ ﺷﻜﻮهﻤﻨﺪاﻧﻪ ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩ اﺳﺖ، او اﺳﺒﻬﺎ و ﺳﻮاراﻧﺸﺎن را ﺑﻪ درﻳﺎ اﻓﻜﻨﺪﻩ اﺳﺖ. 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮت و ﺳﺮود و ﻧﺠﺎت ﻣﻦ اﺳﺖ. او ﺧﺪای ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﭘﺲ او را ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻣﯽآﻨﻢ. او ﺧﺪای ﻧﻴﺎآﺎن ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﭘﺲ او را ﺗﺠﻠﻴﻞ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻢ. 3او ﺟﻨﮕﺎور اﺳﺖ و ﻧﺎﻣﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 4ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻟﺸﻜﺮ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﻓﺮﻋﻮن را ﺑﻪ درﻳﺎ ﺳﺮﻧﮕﻮن آﺮد. ﻣﺒﺎرزان ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﻣﺼﺮ در درﻳﺎی ﺳﺮخ ﻏﺮق ﺷﺪﻧﺪ. 5ﺁﺑﻬﺎی درﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ، و ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﮓ ﺑﻪ اﻋﻤﺎق ﺁب ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ. 6دﺳﺖ راﺳﺖ ﺗﻮ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻤﯽ دارد. ﺑﻪ ﻧﻴﺮوی دﺳﺘﺖ ،دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ را در هﻢ آﻮﺑﻴﺪی. 7ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ ﺷﻜﻮهﺖ دﺷﻤﻨﺎن را ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎﺧﺘﯽ، ﺁﺗﺶ ﺧﺸﻢ ﺗﻮ ،اﻳﺸﺎن را هﻤﭽﻮن آﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. 8ﺗﻮ ﺑﺮ درﻳﺎ دﻣﻴﺪی و ﺁن را ﺷﻜﺎﻓﺘﯽ، ﺁﺑﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﻮار اﻳﺴﺘﺎد و ﻋﻤﻖ درﻳﺎ ﺧﺸﮏ ﮔﺮدﻳﺪ. 9دﺷﻤﻦ ﮔﻔﺖ» :اﻳﺸﺎن راﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﻢ، ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﯽﮔﻴﺮم و ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮم هﻼک ﻣﯽآﻨﻢ، ﺛﺮوﺗﺸﺎن را ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮدﻩ ،هﺮ ﭼﻪ ﺑﺨﻮاهﻢ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﯽدارم«. 10اﻣﺎ ﺗﻮ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺑﺮ درﻳﺎ دﻣﻴﺪی ﻣﻮﺟﻬﺎ ﻳﻜﺒﺎرﻩ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ، هﻤﮕﯽ ﻣﺜﻞ ﺳﺮب در درﻳﺎی ﺧﺮوﺷﺎن ﻏﺮق ﺷﺪﻧﺪ. 11آﻴﺴﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ ای ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﺧﺪاﻳﺎن؟ آﻴﺴﺖ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻋﻈﻴﻢ در ﻗﺪوﺳﻴﺖ؟ آﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﺎرهﺎی ﻣﻬﻴﺐ و ﻋﺠﻴﺐ اﻧﺠﺎم دهﺪ؟ 12ﭼﻮن دﺳﺖ راﺳﺖ ﺧﻮد را دراز آﺮدی، زﻣﻴﻦ ،دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺎ را ﺑﻠﻌﻴﺪ. 13ﻗﻮم ﺧﻮد را آﻪ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﻮدﻩای ﺑﺎ رﺣﻤﺖ ﺧﻮد رهﺒﺮی ﺧﻮاهﯽ ﻓﺮﻣﻮد. ﺗﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻘﺪﺳﺖ هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﯽ آﺮد. 14ﻣﻠﺘﻬﺎ وﻗﺘﯽ اﻳﻦ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻣﻀﻄﺮب ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ، ﺳﺎآﻨﺎن ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ از ﺗﺮس ﺧﻮاهﻨﺪ ﻟﺮزﻳﺪ، 15اﻣﻴﺮان ادوم وﺣﺸﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد، ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﻮﺁب ﺧﻮاهﻨﺪ ﻟﺮزﻳﺪ. وﺣﺸﺖ ،ﻣﺮدم آﻨﻌﺎن را ﻓﺮو ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ. 16ﺗﺮس و دﻟﻬﺮﻩ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻏﻠﺒﻪ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. ای ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻗﺪرت ﺗﻮ ،ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮن ﺳﻨﮓ ،ﺧﺎﻣﻮش ﺧﻮاهﻨﺪ اﻳﺴﺘﺎد، ﺗﺎ ﻗﻮم ﺗﻮ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﺮﻳﺪﻩای از آﻨﺎر اﻳﺸﺎن ﺑﮕﺬرﻧﺪ. 17ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺗﻮ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ آﻮﻩ ﻣﻘﺪس ﺧﻮد ﺑﻴﺎور و در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩای و ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد را در ﺁن ﺳﺎﺧﺘﻪای ،ﺳﺎآﻦ ﺳﺎز. 18ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺗﻮ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮاهﯽ آﺮد. 19وﻗﺘﯽ اﺳﺒﻬﺎی ﻓﺮﻋﻮن ﺑﺎ ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺳﻮاراﻧﺶ ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ وارد درﻳﺎ ﺷﺪﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁب درﻳﺎ را ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪ ،اﻣﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از ﻣﻴﺎن درﻳﺎ ﺑﻪ ﺧﺸﻜﯽ رﺳﻴﺪﻧﺪ. ﺳﺮود ﻣﺮﻳﻢ 20ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن اﻳﻦ ﺳﺮود ،ﻣﺮﻳﻢ ﻧﺒﻴﻪ ،ﺧﻮاهﺮ هﺎرون دف ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ رﻗﺼﻴﺪن ﭘﺮداﺧﺖ و زﻧﺎن دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل وی ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ21 ،و ﻣﺮﻳﻢ اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺧﻮاﻧﺪ: »ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺴﺮاﻳﻴﺪ آﻪ ﺷﻜﻮهﻤﻨﺪاﻧﻪ ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،او اﺳﺒﻬﺎ و ﺳﻮاراﻧﺸﺎن را ﺑﻪ درﻳﺎ اﻓﻜﻨﺪﻩ اﺳﺖ«. ﺁب ﺗﻠﺦ 22ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺣﺮآﺖ داد و ﺑﻄﺮف ﺻﺤﺮای ﺷﻮر هﺪاﻳﺖ آﺮد .وﻟﯽ در ﺁن ﺻﺤﺮا ﭘﺲ از ﺳﻪ روز راهﭙﻴﻤﺎﻳﯽ ،ﻗﻄﺮﻩای ﺁب ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ23 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺎرﻩ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،وﻟﯽ از ﺁب ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ ،ﭼﻮن ﺗﻠﺦ ﺑﻮد) .از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ ﺁن ﻣﻜﺎن را ﻣﺎرﻩ ﺧﺮوج ﻳﻌﻨﯽ »ﺗﻠﺦ« ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ24 (.ﻣﺮدم ﻏﺮﻏﺮ آﻨﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺗﺸﻨﻪاﻳﻢ؛ ﭼﻪ ﺑﻨﻮﺷﻴﻢ؟« 25ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﺘﯽ ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن داد و ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ درﺧﺖ را در ﺁب ﻣﺎرﻩ ﺑﻴﻨﺪاز ﺗﺎ ﺁب ﺁن ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺷﻮد «.ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻨﻴﻦ آﺮد و ﺁب ،ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺷﺪ. در ﻣﺎرﻩ ،ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮراﺗﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد ﺗﺎ اﻃﺎﻋﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺎزﻣﺎﻳﺪ26 .او ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ دﺳﺘﻮرات و اﺣﻜﺎم ﻣﺮا آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ در ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ،از ﺗﻤﺎم ﻣﺮضهﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﺼﺮﻳﺎن را ﺑﺪان دﭼﺎر ﺳﺎﺧﺘﻢ در اﻣﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ، ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻔﺎ دهﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ«. 27ﺳﭙﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ اﻳﻠﻴﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ دوازدﻩ ﭼﺸﻤﻪ و هﻔﺘﺎد درﺧﺖ ﺧﺮﻣﺎ ﺑﻮد؛ ﭘﺲ در آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪهﺎ ﺧﻴﻤﻪ زدﻧﺪ. ﻧﺎن »ﻣﻦ« و ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از اﻳﻠﻴﻢ آﻮچ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ 16ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻦ آﻪ ﺑﻴﻦ اﻳﻠﻴﻢ و آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻮد رﻓﺘﻨﺪ .روزی آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﻣﺎﻩ دوم ﺑﻌﺪ از ﺧﺮوج اﻳﺸﺎن از ﻣﺼﺮ ﺑﻮد2 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎز از ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﮔﻠﻪ آﺮدﻩ3 ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ای آﺎش در ﻣﺼﺮ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪﻳﻢ و هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎ را ﻣﯽآﺸﺖ .ﺁﻧﺠﺎ در آﻨﺎر دﻳﮕﻬﺎی ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯽﻧﺸﺴﺘﻴﻢ و هﺮ ﻗﺪر ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﻣﯽﺧﻮردﻳﻢ ،اﻣﺎ ﺣﺎﻻ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﻮزان آﻪ ﺷﻤﺎ ،ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺁن آﺸﺎﻧﻴﺪﻩاﻳﺪ ،ﺑﺰودی از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ ﻣﺮد«. 4ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﺎل از ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﻧﺎن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ .هﺮ آﺲ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮود و هﺮ روز ﻧﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮای هﻤﺎن روز ﺟﻤﻊ آﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺁزﻣﺎﻳﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺁﻳﺎ از دﺳﺘﻮراﺗﻢ ﭘﻴﺮوی ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ5 .ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ روزهﺎی ﺟﻤﻌﻪ ﻧﺎن ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء دو روز ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﺁن را ﺁﻣﺎدﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ«. 6ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد 18 آﻪ اﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺁزاد آﺮد7 .و8ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺣﻀﻮر ﭘﺮ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﻮاهﻴﺪ دﻳﺪ ،زﻳﺮا او ﮔﻠﻪ و ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺷﻤﺎ را آﻪ از وی آﺮدﻩاﻳﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ؛ ﭼﻮن ﺷﻤﺎ در واﻗﻊ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻜﺎﻳﺖ آﺮدﻩاﻳﺪ ﻧﻪ از ﻣﺎ .ﻣﺎ آﻴﺴﺘﻴﻢ آﻪ از ﻣﺎ ﺷﻜﺎﻳﺖ آﻨﻴﺪ؟ از اﻳﻦ ﭘﺲ ،ﻋﺼﺮهﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮاهﺪ داد و ﺻﺒﺤﻬﺎ ﻧﺎن«. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،زﻳﺮا او ﺷﻜﺎﻳﺎت ﺷﻤﺎ را ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ«. 10در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ هﺎرون ﺑﺎ ﻗﻮم ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻧﮕﺎﻩ آﺮدﻧﺪ ،و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﻀﻮر ﭘﺮ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ازﻣﻴﺎن اﺑﺮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ11 .و12ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد: »ﺷﻜﺎﻳﺎت اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺷﻨﻴﺪﻩام .ﺑﺮو و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ ﻋﺼﺮهﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد و ﺻﺒﺤﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﺎن ﺳﻴﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ«. 13در ﻋﺼﺮ هﻤﺎن روز ،ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدی ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺳﺮاﺳﺮ اردوﮔﺎﻩ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ و در ﺳﺤﺮﮔﺎﻩ در اﻃﺮاف اردوﮔﺎﻩ ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺖ. 14ﺻﺒﺢ ،وﻗﺘﯽ ﺷﺒﻨﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ،داﻧﻪهﺎی رﻳﺰی روی زﻣﻴﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ آﻪ ﺷﺒﻴﻪ داﻧﻪهﺎی ﺑﺮف ﺑﻮد15 .وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁن را دﻳﺪﻧﺪ ،از هﻤﺪﻳﮕﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :اﻳﻦ ﭼﻴﺴﺖ؟« ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﻧﺎﻧﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻳﺪ16 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ آﻪ هﺮ ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء اﺣﺘﻴﺎج روزاﻧﻪء ﺧﻮد از اﻳﻦ ﻧﺎن ﺟﻤﻊ آﻨﺪ، ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای هﺮ ﻧﻔﺮ ،ﻳﮏ ﻋﻮﻣﺮ« *. 17ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺁوری ﻧﺎن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .ﺑﻌﻀﯽ زﻳﺎد ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ آﻢ18 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻧﺎﻧﯽ را آﻪ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﻋﻮﻣﺮ اﻧﺪازﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ دﻳﺪﻧﺪ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ زﻳﺎد ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻴﺰی اﺿﺎﻓﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ آﻢ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻴﺰی آﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ هﺮ آﺲ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء اﺣﺘﻴﺎﺟﺶ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮد19 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﭼﻴﺰی از ﺁن را * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ .36 :16 ﺧﺮوج 19 ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻧﮕﻪ ﻧﺪارﻳﺪ20 «.وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﻮﺳﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﻗﺪری از ﺁن را ﺑﺮای ﺻﺒﺢ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺪ .اﻣﺎ ﭼﻮن ﺻﺒﺢ ﺷﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ ﭘﺮ از آﺮم ﺷﺪﻩ و ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻣﻮﺳﯽ از دﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ21 .از ﺁن ﭘﺲ ،هﺮ روز ﺻﺒﺢ زود هﺮ آﺲ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء اﺣﺘﻴﺎﺟﺶ از ﺁن ﻧﺎن ﺟﻤﻊ ﻣﯽآﺮد ،و وﻗﺘﯽ ﺁﻓﺘﺎب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﯽﺗﺎﺑﻴﺪ ﻧﺎﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﺁب ﻣﯽﺷﺪ. 22روز ﺟﻤﻌﻪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﺎن ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ، ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای هﺮ ﻧﻔﺮ ﺑﺠﺎی ﻳﮏ ﻋﻮﻣﺮ ،دو ﻋﻮﻣﺮ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺪﻧﺪ و اﻳﻦ را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ. 23ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ آﻪ ﻓﺮدا روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ و ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ .هﺮ ﻗﺪر ﺧﻮراک ﻻزم دارﻳﺪ اﻣﺮوز ﺑﭙﺰﻳﺪ و ﻣﻘﺪاری از ﺁن را ﺑﺮای ﻓﺮدا آﻪ "ﺳﺒﺖ ﻣﻘﺪس ﺧﺪاوﻧﺪ" اﺳﺖ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ«. 24ﺁﻧﻬﺎ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺎن را ﺗﺎ روز ﺑﻌﺪ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﺻﺒﺢ آﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ دﻳﺪﻧﺪ هﻤﭽﻨﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ25 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﻏﺬای ﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ" اﺳﺖ و ﺳ ﱠﺒ ِ اﻣﺮوز ﺷﻤﺎﺳﺖ ،ﭼﻮن اﻣﺮوز " َ 26 ﭼﻴﺰی روی زﻣﻴﻦ ﭘﻴﺪا ﻧﺨﻮاهﻴﺪ آﺮد .ﺷﺶ روز ﺳﺒﱠﺖ اﺳﺖ و ﺧﻮراک ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ ،اﻣﺎ روز هﻔﺘﻢَ ، ﺧﻮراک ﭘﻴﺪا ﻧﺨﻮاهﻴﺪ آﺮد«. 27وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﺮدم در روز هﻔﺘﻢ ﺑﺮای ﺟﻤﻊ آﺮدن ﺧﻮراک ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ ،اﻣﺎ هﺮ ﭼﻪ ﮔﺸﺘﻨﺪ ﭼﻴﺰی ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. 28ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻗﻮم ﺗﺎ آﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ از اﺣﻜﺎم و اواﻣﺮ ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﻨﺪ؟ 29ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ در روز ﺷﺸﻢ ،ﺧﻮراک دو روز را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽدهﻢ و روز هﻔﺘﻢ را آﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺎﺷﺪ روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ و ﻋﺒﺎدت ﻣﻌﻴﻦ آﺮدم و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺟﻤﻊ آﺮدن ﺧﻮراک از ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻧﺪ؟« 30ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در روز هﻔﺘﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﺮدﻧﺪ31 .ﺁﻧﻬﺎ اﺳﻢ ﻧﺎﻧﯽ را آﻪ ﻦ )ﻳﻌﻨﯽ »اﻳﻦ ﭼﻴﺴﺖ؟«( ﺻﺒﺢهﺎ ﺟﻤﻊ ﻣﯽآﺮدﻧﺪَ ،ﻣ ّ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺁن ﻣﺜﻞ داﻧﻪهﺎی ﮔﺸﻨﻴﺰ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد و ﻃﻌﻢ ﻧﺎن ﻋﺴﻠﯽ را داﺷﺖ. 32ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺧﻄﺎب آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ آﻪ از اﻳﻦ ﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻳﮏ ﻋﻮﻣﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎدﮔﺎر ﻧﮕﻬﺪارﻳﻢ ﺗﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁن را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و ﺑﺪاﻧﻨﺪ اﻳﻦ هﻤﺎن ﻧﺎﻧﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻗﺘﯽ اﺟﺪادﺷﺎن را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد33 «.ﻣﻮﺳﯽ ء ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﻇﺮﻓﯽ ﭘﻴﺪا آﻦ و در ﺁن ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ﻦ ﺑﺮﻳﺰ و ﺁن را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﮏ ﻋﻮﻣﺮ َﻣ ّ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁن را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ34 «.هﺎرون هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ آﺮد. ﺑﻌﺪهﺎ اﻳﻦ ﻧﺎن در »ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ« ﻧﻬﺎدﻩ ﺷﺪ. 35ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺎ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ آﻨﻌﺎن و ﺳﺎآﻦ ﺷﺪن در ﺁن ﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل از اﻳﻦ ﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣ ّ ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد ،ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ)36 .ﻋﻮﻣﺮ ﻇﺮﻓﯽ ﺑﻮد ﺑﻪ ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ دو ﻟﻴﺘﺮ آﻪ ﺑﺮای اﻧﺪازﻩﮔﻴﺮی ﺑﻜﺎر ﻣﯽرﻓﺖ(. ﺁب از ﺻﺨﺮﻩ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺻﺤﺮای 17ﺳﻴﻦ آﻮچ آﺮدﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻗﻒ آﻮﺗﺎﻩ، در رﻓﻴﺪﻳﻢ اردو زدﻧﺪ .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ آﻪ در ﺁن ﻣﻜﺎن ﻧﻴﺰ ﺁب ﺑﺮای ﻧﻮﺷﻴﺪن ﭘﻴﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد. 2ﭘﺲ ﮔﻠﻪ و ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺁﻏﺎز آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﻪ ﻣﺎ ﺁب ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﻴﻢ«. ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﭼﺮا ﮔﻠﻪ و ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ ﭼﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻴﺪ؟« 3اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ آﻪ از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﯽﺗﺎب ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ: »ﭼﺮا ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی؟ ﺁﻳﺎ ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁوردی ﺗﺎ ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪان و ﮔﻠﻪهﺎی ﺧﻮد از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ؟« 4ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﻮم ﭼﻜﻨﻢ؟ هﺮ ﺁن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻣﺮا ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ«. 5و6ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﻮاب ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮﺧﯽ از ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺮدار و ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻣﺮدم ﺑﻄﺮف آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﺣﺮآﺖ آﻦ .ﻣﻦ در ﺁﻧﺠﺎ آﻨﺎر ﺻﺨﺮﻩ ،ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ اﻳﺴﺘﺎد .ﺑﺎ هﻤﺎن ﻋﺼﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ رود ﻧﻴﻞ زدی ،ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﺰن ﺗﺎ ﺁب از ﺁن ﺟﺎری ﺷﻮد و ﻗﻮم ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ «.ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر داد ،ﻋﻤﻞ آﺮد و ﺁب از ﺻﺨﺮﻩ ﺟﺎری ﺷﺪ. 7ﻣﻮﺳﯽ اﺳﻢ ﺁﻧﺠﺎ را ﻣﺴّﺎ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻗﻮم ،ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻣﺘﺤﺎن آﺮدﻧﺪ«( ﮔﺬاﺷﺖ؛ وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽ اﺳﻢ ﺁﻧﺠﺎ را ﻣﺮﻳﺒﻪ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﺤﻞ ﺑﺤﺚ و ﻣﺠﺎدﻟﻪ«( ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺮوج 20 در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺠﺎدﻟﻪ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ هﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ؟« و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او را اﻣﺘﺤﺎن آﺮدﻧﺪ. ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﻴﻬﺎ 8ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺑﻪ رﻓﻴﺪﻳﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ. 9ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :اﻓﺮادی از ﻗﻮم اﻧﺘﺨﺎب آﻦ و ﻓﺮدا ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺑﺮو .ﻣﻦ ﻋﺼﺎی ﺧﺪا را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺗﭙﻪ ﺧﻮاهﻢ اﻳﺴﺘﺎد10 «.ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ رﻓﺖ و ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﺣﻮر* ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪ رﻓﺘﻨﺪ11 .ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف ﺁﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ آﺮد .ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ دﺳﺘﻬﺎی ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد ،ﺟﻨﮕﺎوران اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﭘﻴﺮوز ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ،اﻣﺎ هﺮ وﻗﺖ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را از ﺧﺴﺘﮕﯽ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﯽﺁورد، ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺑﺮ ﺁﻧﺎن ﭼﻴﺮﻩ ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ12 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻮﺳﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ و دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮد. ﭘﺲ هﺎرون و ﺣﻮر ،او را روی ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ و از دو ﻃﺮف دﺳﺘﻬﺎی او را ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻪداﺷﺘﻨﺪ. 13در ﻧﺘﻴﺠﻪ ،ﻳﻮﺷﻊ و ﺳﭙﺎهﻴﺎن او ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ را ﺑﻜﻠﯽ ﺗﺎروﻣﺎر آﺮدﻧﺪ. 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺷﺮح اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزی را ﺑﻨﻮﻳﺲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﺎر ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﮕﻮ آﻪ ﻣﻦ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن ﻣﺮدم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 15ﻣﻮﺳﯽ در ﺁن ﻣﻜﺎن ﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را »ﻳﻬﻮﻩ ﻧﺴﯽ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﭼﻢ ﭘﻴﺮوزی ﻣﻦ اﺳﺖ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ16 .ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ: »ﭘﺮﭼﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮاﻓﺮازﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺮدم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ در ﺟﻨﮓ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. ﻳﺘﺮون ﺑﻪ دﻳﺪار ﻣﻮﺳﯽ ﻣﯽﺁﻳﺪ 18 ﻳﺘﺮون ،ﭘﺪر زن ﻣﻮﺳﯽ و آﺎهﻦ ﻣﺪﻳﺎن وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺧﺪا ﭼﻪ آﺎرهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﻣﻮﺳﯽ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺮدﻩ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺼﺮ رهﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ2 ،و3ﺻﻔﻮرﻩ زن ﻣﻮﺳﯽ را ﺑﺎ دو ﭘﺴﺮ او ﺑﺮداﺷﺖ ﻼ زن ﺧﻮد را ﻧﺰد و ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ رﻓﺖ) .ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺒ ً ﻳﺘﺮون ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد (.ﻧﺎﻣﻬﺎی دو ﭘﺴﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﺟﺮﺷﻮن و اﻟﻴﻌﺎزر ﺑﻮد) .ﺟﺮﺷﻮن ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﻏﺮﻳﺐ« اﺳﺖ، ﭼﻮن ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ او ،ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد» :ﻣﻦ در زﻣﻴﻦ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ،ﻏﺮﻳﺐ هﺴﺘﻢ4 «.اﻟﻴﻌﺎزر هﻢ ﻳﻌﻨﯽ»ﺧﺪا ﻳﺎور ﻣﻦ اﺳﺖ« ،ﭼﻮن ﻣﻮﺳﯽ هﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد: »ﺧﺪای ﭘﺪرم ﻣﺮا ﻳﺎری آﺮد و ﻣﺮا از ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻓﺮﻋﻮن ﻧﺠﺎت داد(«. 5و6هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺧﻴﻤﻪ زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،زن و ﭘﺪر زن و ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﻮﺳﯽ از راﻩ رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ هﻤﺴﺮ و دو ﭘﺴﺮش و ﻳﺘﺮون ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ7 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻳﺘﺮون رﻓﺖ ،ﺑﻪ او ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد و ﺻﻮرت او را ﺑﻮﺳﻴﺪ .ﭘﺲ از اﺣﻮاﻟﭙﺮﺳﯽ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻣﻮﺳﯽ رﻓﺘﻨﺪ 8و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای ﭘﺪر زﻧﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ ﺑﻼهﺎﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻓﺮﻋﻮن و ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺁورد ﺗﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎﻳﯽ دهﺪ و ﭼﻪ ﻣﺸﻘﺘﯽ را در ﻃﻮل اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﺗﺤﻤﻞ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮم ﺧﻮد را از ﺧﻄﺮات و دﺷﻮارﻳﻬﺎ ﻧﺠﺎت داد9 .ﻳﺘﺮون ﺑﺴﺒﺐ اﺣﺴﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺁزادی ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ 10و ﮔﻔﺖ» :ﻣﺘﺒﺎرک ﺑﺎد ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﻗﻮم ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻓﺮﻋﻮن و ﻣﺼﺮﻳﺎن ﻧﺠﺎت ء داد11 .اآﻨﻮن ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از هﻤﻪ ﺧﺪاﻳﺎن اﺳﺖ ،زﻳﺮا او ﻗﻮم ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﺎن ﻣﺘﻜﺒﺮ و ﺑﯽرﺣﻢ ﻧﺠﺎت دادﻩ اﺳﺖ«. 12ﻳﺘﺮون ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد ،و هﺎرون و هﻤﻪء ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ دﻳﺪن او ﺁﻣﺪﻧﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا ﺑﺮای ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ دور هﻢ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻀﺎﺗﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ )ﺗﺜﻨﻴﻪ (18-9 :1 * ﺣﻮر از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا و از ﺧﺎﻧﺪان ﺣﺼﺮون و ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﮐﺎﻟﻴﺐ ﺑﻮد )1ﺗﻮارﻳﺦ 18 :2و .(19او ﭘﺪر ﺑﺰرگ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ ﺑﻮد )ﺧﺮوج 1 :31و.(2 13روز ﺑﻌﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺎت ﻣﺮدم در ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﺮدم از ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﻏﺮوب در ﺣﻀﻮر او اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ. ﺧﺮوج 21 14ﻳﺘﺮون وﻗﺘﯽ دﻳﺪ آﻪ رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺎت ﻣﺮدم، وﻗﺖ زﻳﺎدی را ﻣﯽﮔﻴﺮد ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﯽ؟ ﭼﺮا ﻣﺮدم را ﺗﻤﺎم روز ﺳﺮ ﭘﺎ ﻧﮕﻪ ﻣﯽداری؟« 15ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻢ ،زﻳﺮا ﻣﺮدم ﺑﺮای ﺣﻞ ﻣﺸﻜﻼت ﺧﻮد ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ﺗﺎ از ﺧﺪا ﻣﺴﺌﻠﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ16 .وﻗﺘﯽ ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ اﺧﺘﻼﻓﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﯽﺁﻳﺪ ،ﻧﺰد ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ و ﻣﻦ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﯽدهﻢ آﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ آﺪاﻣﺴﺖ و اﺣﻜﺎم و اواﻣﺮ ﺧﺪا را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﯽدهﻢ«. 17ﭘﺪر زن ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ درﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ17 .ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،ﺧﻮد را از ﭘﺎی در ﻣﯽﺁوری و ﻗﻮم را ﻧﻴﺰ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽآﻨﯽ .ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯽ اﻳﻦ آﺎر ﺳﻨﮕﻴﻦ را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ اﻧﺠﺎم دهﯽ19 .ﺣﺮف ﻣﺮا ﮔﻮش آﻦ و ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻣﺮا ﺑﭙﺬﻳﺮ و ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .ﺗﻮ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩء اﻳﻦ ﻣﺮدم ﺑﺎش و ﻣﺴﺎﻳﻞ و ﻣﺸﻜﻼت اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ20 .دﺳﺘﻮرات ﺧﺪا را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎد ﺑﺪﻩ و ﺑﮕﻮ آﻪ ﭼﻄﻮر زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ و ﭼﻪ رﻓﺘﺎری داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ21 .و22در ﺿﻤﻦ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮادی آﺎردان و ﺧﺪاﺗﺮس و درﺳﺘﻜﺎر آﻪ از رﺷﻮﻩ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻧﺘﺨﺎب آﻦ ﺗﺎ ﻣﻴﺎن ﻣﺮدم ﻗﻀﺎوت آﻨﻨﺪ .ﺑﺮای هﺮ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻳﮏ ﻗﺎﺿﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻦ .ﺁن ﻗﺎﺿﯽ هﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪء ﺧﻮد از ﻣﻴﺎن هﺮ هﺰار ﻧﻔﺮ ،دﻩ ﻧﻔﺮ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﺪ ﺗﺎ هﺮ ﻳﮏ ﻗﺎﺿﯽ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ .هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ دﻩ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪء ﺧﻮد از ﻣﻴﺎن ﮔﺮوﻩ ﺻﺪ ﻧﻔﺮﻩء ﺧﻮﻳﺶ دو ﻧﻔﺮ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻨﺪ ﺗﺎ هﺮ ﻳﮏ ،ﻗﺎﺿﯽ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ .هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ دو ﻗﺎﺿﯽ ﻧﻴﺰ از ﻣﻴﺎن ﮔﺮوﻩ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮﻩء ﺧﻮد ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻨﺪ ﺗﺎ هﺮ ﻳﮏ ،ﻗﺎﺿﯽ دﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﮕﺬار ﻗﻀﺎوت ﻗﻮم ﺑﺮﻋﻬﺪﻩء اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺑﺎﺷﺪ و ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ و ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ را ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻣﺴﺎﻳﻞ آﻮﭼﮏ را ﺧﻮد ﺣﻞ آﻨﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،دﻳﮕﺮان را در آﺎر ﺧﻮد ﺷﺮﻳﮏ ﻣﯽآﻨﯽ و ﺑﺎر ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺗﻮ ﺳﺒﻜﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮد23 .اﮔﺮ اﻳﻦ روش را در ﭘﻴﺶﮔﻴﺮی و ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺨﻮاهﯽ ﺷﺪ و ﻗﻮم ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ اﺧﺘﻼﻓﺸﺎن ﺣﻞ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،راﺿﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎز ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺸﺖ«. 24ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﭘﺪر زن ﺧﻮد را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﻣﻄﺎﺑﻖ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد او ﻋﻤﻞ آﺮد25 .او ﻣﺮدان آﺎرداﻧﯽ را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و از ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای هﺮ هﺰار ﻧﻔﺮ ،ﺻﺪ ﻧﻔﺮ، ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮ و دﻩ ﻧﻔﺮ ﻗﻀﺎﺗﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد26 .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ آﺎر ﻗﻀﺎوت ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻼت و اﺧﺘﻼﻓﺎت آﻮﭼﻜﺘﺮ رﺳﻴﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺑﺮای ﺣﻞ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﻣﻬﻢ و ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ. 27ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ روز ،ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺪر زﻧﺶ را ﺑﺪرﻗﻪ آﺮد و او ﺑﻪ وﻻﻳﺖ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ. ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ درآﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ رﻓﻴﺪﻳﻢ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻨﺪ و درﺳﺖ 19ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ از ﺧﺮوﺟﺸﺎن از ﻣﺼﺮﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﻴﻨﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ اردو زدﻧﺪ3 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ رﻓﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن آﻮﻩ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪﻩ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ4 :ﺷﻤﺎ دﻳﺪﻳﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺼﺮیهﺎ ﭼﻪ آﺮدم و ﭼﻄﻮر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻘﺎﺑﯽ آﻪ ﺑﭽﻪهﺎﻳﺶ را روی ﺑﺎﻟﻬﺎ ﻣﯽﺑﺮد ،ﺷﻤﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﺁوردم5 .ﺣﺎل اﮔﺮ ﻣﻄﻴﻊ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ ،از ﻣﻴﺎن هﻤﻪء اﻗﻮام ،ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺎص ﻣﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد .هﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﻣﺎل ﻣﻦ اﺳﺖ6 ،اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﻠﺘﯽ ﻣﻘﺪس ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد و ﭼﻮن آﺎهﻨﺎن ،ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد«. 7ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﻓﺮود ﺁﻣﺪ و ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را دور ﺧﻮد ﺟﻤﻊ آﺮد و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺎز ﮔﻔﺖ. 8هﻤﻪء ﻗﻮم ﻳﮏ ﺻﺪا ﺟﻮاب دادﻧﺪ » :هﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ ،اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻴﻢ «.ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺮض آﺮد. 9ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ در اﺑﺮ ﻏﻠﻴﻈﯽ ﻧﺰد ﺗﻮ ﻣﯽﺁﻳﻢ ﺗﺎ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽآﻨﻢ ﻗﻮم ﺑﻪ ﮔﻮش ﺧﻮد ﺻﺪای ﻣﺮا ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ و از اﻳﻦ ﭘﺲ ﮔﻔﺘﺎر ﺗﻮ را ﺑﺎور آﻨﻨﺪ«. ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺮض آﺮد 10و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﺎل ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮو و اﻣﺮوز و ﻓﺮدا ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﻣﻦ ﺁﻣﺎدﻩ آﻦ .ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺧﺮوج ﺑﮕﻮ آﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد راﺑﺸﻮﻳﻨﺪ11 ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﭘﺲ ﻓﺮدا در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﻧﺎزل ﺷﻮم12 .ﺣﺪودی دور ﺗﺎ دور آﻮﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻦ آﻪ ﻗﻮم از ﺁن ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ از آﻮﻩ ﺑﺎﻻ ﻧﺮوﻧﺪ و ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺁن ﻧﺰدﻳﮏ هﻢ ﻧﺸﻮﻧﺪ .هﺮ آﻪ از اﻳﻦ ﺣﺪود ﭘﺎ ﻓﺮاﺗﺮ ﮔﺬارد آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ13 .او ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻨﮕﺴﺎر ﮔﺮدد و ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗﻴﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ آﺴﯽ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﺎﻣﻞ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺷﻮد .ﭘﺲ ﺑﻪ آﻮﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﻧﺸﻮﻳﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮر ﺑﺮﺧﻴﺰد ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺑﺮﺁﻳﻴﺪ«. 14ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﻓﺮود ﺁﻣﺪ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﻘﺪﻳﺲ* ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد را ﺷﺴﺘﻨﺪ. 15ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد» :دو روز ﺑﻌﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻇﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .ﭘﺲ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ او ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﻴﺪ و در اﻳﻦ دو روز ﺑﺎ زﻧﺎن ﺧﻮد ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ«. 16ﺻﺒﺢ روز ﺳﻮم ،هﻨﮕﺎم ﻃﻠﻮع ﺁﻓﺘﺎب ،ﺻﺪای هﻮﻟﻨﺎک رﻋﺪ و ﺑﺮق ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ و اﺑﺮ ﻏﻠﻴﻈﯽ روی آﻮﻩ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪ .ﺳﭙﺲ ﺻﺪای ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻠﻨﺪی ﭼﻮن ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮر ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ .ﺗﻤﺎم ﻗﻮم از ﺗﺮس ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ. 17ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﺧﺪا از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺮد .هﻤﻪ در ﭘﺎی آﻮﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ18 .ﺗﻤﺎم آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ از دود ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺁﺗﺶ ﺑﺮ ﺁن ﻧﺰول آﺮد .از آﻮﻩ دود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ دود آﻮرﻩ ،در هﻮا ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺗﻤﺎم آﻮﻩ ﻟﺮزﻳﺪ19 .ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮر هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﺧﺪا ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ و ﺧﺪا هﻢ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﯽ ﻧﻈﻴﺮ ﺻﺪای رﻋﺪ ﺑﻪ او ﺟﻮاب داد20 .وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻗﻠﻪء آﻮﻩ ﻧﺰول آﺮد، ﻣﻮﺳﯽ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻠﻪء آﻮﻩ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ. 21ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮو و ﺑﻪ ﻗﻮم ﺑﮕﻮ آﻪ از ﺣﺪود ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺗﺠﺎوز ﻧﻜﻨﻨﺪ و ﺑﺮای دﻳﺪن ﻣﻦ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ و ﮔﺮﻧﻪ هﻼک ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ22 .ﺣﺘﯽ آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ * »ﺗﻘﺪﻳﺲ« ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪا ﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ. 22 ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻏﻀﺒﻨﺎک ﻧﺸﻮم«. 23ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺮض آﺮد» :ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ ،زﻳﺮا ﺗﻮ اﻳﺸﺎن را از اﻳﻦ آﺎر ﺑﺮﺣﺬر داﺷﺘﻪای و ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر دادﻩای آﻪ آﻮﻩ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩ، ﺣﺪودی ﺑﺮای ﺁن ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻢ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻢ آﻪ از ﺁن ﺣﺪود ﺗﺠﺎوز ﻧﻜﻨﻨﺪ«. 24ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮو و هﺎرون را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎور .ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ و آﺎهﻨﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ آﻪ از ﺁن ﺣﺪ ،ﺗﺠﺎوز ﻧﻜﻨﻨﺪ و ﺑﺮای دﻳﺪن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ ،و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﯽﻣﻴﺮﻧﺪ«. 25ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻗﻮم ﺑﺎز ﮔﻔﺖ. دﻩ ﻓﺮﻣﺎن )ﺗﺜﻨﻴﻪ (21-1 :5 ﺧﺪا ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ و اﻳﻦ اﺣﻜﺎم را 20ﺻﺎدر آﺮد: »2ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ،هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﺗﻮ را از اﺳﺎرت و ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻣﺼﺮ ﺁزاد آﺮد. »3ﺗﻮ را ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ از ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ. »4هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد درﺳﺖ ﻧﻜﻦ5 .در ﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ زاﻧﻮ ﻧﺰن و ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻦ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ، ﺧﺪای ﻏﻴﻮری هﺴﺘﻢ و آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ دﺷﻤﻨﯽ آﻨﻨﺪ، ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﻢ .اﻳﻦ ﻣﺠﺎزات ،ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻓﺮزﻧﺪان ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﺳﻮم و ﭼﻬﺎرم ﻧﻴﺰ ﻣﯽﮔﺮدد6 .اﻣﺎ ﺑﺮ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮا دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﭘﻴﺮوی آﻨﻨﺪ ،ﺗﺎ هﺰار ﭘﺸﺖ رﺣﻤﺖ ﻣﯽآﻨﻢ. »7از ﻧﺎم ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻜﻦ .اﮔﺮ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﺎ ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﺑﻪ زﺑﺎن ﺑﻴﺎوری ﻳﺎ ﺑﻪ ﺁن ﻗﺴﻢ دروغ ﺑﺨﻮری ،ﺗﻮ را ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﻢ. »8روز ﺳﺒﺖ را ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش و ﺁن را ﻣﻘﺪس ﺑﺪار. 9در هﻔﺘﻪ ﺷﺶ روز آﺎر آﻦ10 ،وﻟﯽ در روز هﻔﺘﻢ آﻪ »ﺳﺒﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ« اﺳﺖ هﻴﭻ آﺎر ﻧﻜﻦ ،ﻧﻪ ﺧﻮدت ،ﻧﻪ ﭘﺴﺮت ،ﻧﻪ دﺧﺘﺮت ،ﻧﻪ ﻏﻼﻣﺖ ،ﻧﻪ آﻨﻴﺰت ،ﻧﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺎﻧﺖ و ﻧﻪ ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﺎﻧﺖ11 .ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺷﺶ روز ،ﺁﺳﻤﺎن و ﺧﺮوج 23 زﻣﻴﻦ و درﻳﺎ و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ در ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﺁﻓﺮﻳﺪ و روز هﻔﺘﻢ دﺳﺖ از آﺎر آﺸﻴﺪ .ﭘﺲ او روز ﺳﺒﺖ را ﻣﺒﺎرک ﺧﻮاﻧﺪ و ﺁن را روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد. »12ﭘﺪر و ﻣﺎدرت را اﺣﺘﺮام آﻦ ﺗﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ. »13ﻗﺘﻞ ﻧﻜﻦ. »14زﻧﺎ ﻧﻜﻦ. »15دزدی ﻧﻜﻦ. »16دروغ ﻧﮕﻮ. »17ﭼﺸﻢ ﻃﻤﻊ ﺑﻪ ﻣﺎل و ﻧﺎﻣﻮس دﻳﮕﺮان ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش. ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻏﻼم و آﻨﻴﺰ ،ﮔﺎو و اﻻغ ،و اﻣﻮال هﻤﺴﺎﻳﻪات ﻧﺒﺎش«. 18وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﻋﺪ و ﺑﺮق و ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ دود را از آﻮﻩ دﻳﺪﻧﺪ و ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮر را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،از ﺗﺮس ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﻓﺎﺻﻠﻪای دور از آﻮﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و 19ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺗﻮ ﭘﻴﺎم ﺧﺪا را ﺑﮕﻴﺮ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﺳﺎن و ﻣﺎ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﻨﻴﻢ .ﺧﺪا ﻣﺴﺘﻘﻴﻤًﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻜﻨﺪ ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﻢ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ«. 20ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪا ﺑﺮای اﻳﻦ ﻧﺰول آﺮدﻩ ،آﻪ ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻇﺎهﺮ ﺳﺎزد ﺗﺎ از اﻳﻦ ﭘﺲ از او ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ و ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ«. 21در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ هﻤﻪء ﻗﻮم ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻇﻠﻤﺖ ﻏﻠﻴﻈﯽ آﻪ ﺧﺪا در ﺁن ﺑﻮد ،ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ. ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ 22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ: »ﺷﻤﺎ ﺧﻮد دﻳﺪﻳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ از ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﺮدم23 ،ﭘﺲ دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ از ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ ﻧﺴﺎزﻳﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ24 .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ آﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﯽﺳﺎزﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﺧﺎک زﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ .از ﮔﻠﻪ و رﻣﻪء ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و هﺪاﻳﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ روی اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ .در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﺎزﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺷﻤﺎ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮآﺖ دهﻢ25 .اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را از ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺎ آﻨﻴﺪ ،ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﺑﺎ اﺑﺰار ﻧﺸﻜﻨﻴﺪ و ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺳﻨﮕﻬﺎﻳﯽ آﻪ روی ﺁﻧﻬﺎ اﺑﺰار ﺑﻜﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ26 .ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﭘﻠﻪ ﻧﮕﺬارﻳﺪ ﻣﺒﺎدا وﻗﺘﯽ از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽروﻳﺪ ﻋﻮرت ﺷﻤﺎ دﻳﺪﻩ ﺷﻮد. رﻓﺘﺎر ﺑﺎ ﻏﻼﻣﺎن )ﺗﺜﻨﻴﻪ (18-12 :15 »ﺳﺎﻳﺮ اﺣﻜﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،اﻳﻨﻬﺎ 21هﺴﺘﻨﺪ: * »2اﮔﺮ ﻏﻼﻣﯽ ﻋﺒﺮاﻧﯽ ﺑﺨﺮی ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺶ ﺳﺎل ﺗﻮ را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ .ﺳﺎل هﻔﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺁزاد ﺷﻮد ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮای آﺴﺐ ﺁزادی ﺧﻮد ﻗﻴﻤﺘﯽ ﺑﭙﺮدازد3 .اﮔﺮ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻏﻼم ﺗﻮ ﺷﻮد هﻤﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺣﻴﻦ ﻏﻼﻣﯽ هﻤﺴﺮی اﺧﺘﻴﺎر آﻨﺪ در ﺳﺎل هﻔﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدش ﺁزاد ﺷﻮد .اﻣﺎ اﮔﺮ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻏﻼم ﺗﻮ ﺷﻮد هﻤﺴﺮی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ در ﻳﮏ زﻣﺎن ﺁزاد ﺷﻮﻧﺪ4 .وﻟﯽ اﮔﺮ ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﺮای او زن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و او از وی ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدش ﺁزاد ﺷﻮد و زن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﭘﻴﺶ او ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ. »5اﮔﺮ ﺁن ﻏﻼم ﺑﮕﻮﻳﺪ :ﻣﻦ ارﺑﺎب و زن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ را دوﺳﺖ دارم و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺁزادی ﺧﻮد ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽدهﻢ6 ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ارﺑﺎﺑﺶ او را ﭘﻴﺶ ﻗﻀﺎت* ﻗﻮم ﺑﺒﺮد و در ﺣﻀﻮر هﻤﻪ ﮔﻮش او را ﺑﺎ درﻓﺸﯽ ﺳﻮراخ آﻨﺪ ﺗﺎ از ﺁن ﭘﺲ هﻤﻴﺸﻪ ﻏﻼم او ﺑﺎﺷﺪ. »7اﮔﺮ ﻣﺮدی دﺧﺘﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻨﻴﺰی ﺑﻔﺮوﺷﺪ ،ﺁن آﻨﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻼم در ﭘﺎﻳﺎن ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﺁزاد ﻧﺸﻮد8 .اﮔﺮ ارﺑﺎﺑﺶ آﻪ ﺁن آﻨﻴﺰ را ﺧﺮﻳﺪﻩ و ﻧﺎﻣﺰد ﺧﻮد آﺮدﻩ اﺳﺖ ،از او راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺎزﻩ دهﺪ ﺗﺎ وی ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﺷﻮد؛ وﻟﯽ ﺣﻖ ﻧﺪارد او را ﺑﻪ ﻳﮏ ﻏﻴﺮاﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻔﺮوﺷﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ آﺎر در ﺣﻖ او ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮد9 .اﮔﺮ ارﺑﺎب ﺑﺨﻮاهﺪ آﻨﻴﺰ را * ﻳﻌﻨﯽ »اﮔﺮ ﮐﺴﯽ از ﻋﻬﺪﻩء ﭘﺮداﺧﺖ ﻗﺮض ﺗﻮ ﺑﺮ ﻧﻴﺎﻳﺪ و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻏﻼم ﺗﻮ ﺷﻮد .«... * ﻳﺎ »ﭘﻴﺶ ﺧﺪا«. ﺧﺮوج ﺑﺮای ﭘﺴﺮش ﻧﺎﻣﺰد آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ رﺳﻮم دﺧﺘﺮان ﺁزاد ﺑﺎ او رﻓﺘﺎر آﻨﺪ ،ﻧﻪ ﺑﻪ رﺳﻢ ﻳﮏ آﻨﻴﺰ10 .اﮔﺮ ﺧﻮدش ﺑﺎ او ازدواج آﻨﺪ و ﺑﻌﺪ زن دﻳﮕﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻴﺮد ،ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺧﻮراک و ﭘﻮﺷﺎک و ﺣﻖ هﻤﺴﺮی او ﭼﻴﺰی آﻢ آﻨﺪ11 .اﮔﺮ ارﺑﺎب در رﻋﺎﻳﺖ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻧﻜﺘﻪ آﻮﺗﺎهﯽ آﻨﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺁن آﻨﻴﺰ ﺁزاد اﺳﺖ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺪون ﭘﺮداﺧﺖ ﻗﻴﻤﺘﯽ ،او را ﺗﺮک آﻨﺪ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺠﺎزات ﻣﺠﺮﻣﻴﻦ »12اﮔﺮ آﺴﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﻃﻮری ﺑﺰﻧﺪ آﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺮگ وی ﮔﺮدد ،او ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد13 .اﻣﺎ اﮔﺮ او ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻣﺮگ ،ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ**، ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻨﺎهﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺴﺖ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ 14وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ ،ﺑﻪ ﻋﻤﺪ و ﺑﺎ ﻗﺼﺪ ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻪ آﺴﯽ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ و او را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﺴﺖ ﺑﻴﺮون آﺸﻴﺪﻩ ،آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »15هﺮ آﻪ ﭘﺪر ﻳﺎ ﻣﺎدرش را ﺑﺰﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »16هﺮ آﺲ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﺪزدد ،ﺧﻮاﻩ او را ﺑﻪ ﻏﻼﻣﯽ ﻓﺮوﺧﺘﻪ و ﺧﻮاﻩ ﻧﻔﺮوﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »17هﺮ آﺲ ﭘﺪر ﻳﺎ ﻣﺎدر ﺧﻮد را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »18اﮔﺮ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ هﻢ ﮔﻼوﻳﺰ ﺑﺸﻮﻧﺪ و ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ دﻳﮕﺮی را ﺑﺎ ﺳﻨﮓ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺖ ﭼﻨﺎن ﺑﺰﻧﺪ آﻪ ﻣﺠﺮوح و ﺑﺴﺘﺮی ﺷﻮد اﻣﺎ ﻧﻤﻴﺮد19 ،و ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺷﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ آﻤﮏ ﻋﺼﺎ راﻩ ﺑﺮود ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺿﺎرب ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،ﺑﺸﺮﻃﯽ آﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺨﺎرج ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ و ﺗﺎوان روزهﺎی ﺑﻴﻜﺎری ﻣﺠﺮوح را ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻼ ﺧﻮب ﻧﺸﺪﻩ ﺑﭙﺮدازد. آﻪ آﺎﻣ ً »20اﮔﺮ آﺴﯽ ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰ ﺧﻮد را ﻃﻮری ﺑﺎ ﭼﻮب ﺑﺰﻧﺪ آﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺮگ او ﮔﺮدد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎزات ﺷﻮد. 21اﻣﺎ اﮔﺮ ﺁن ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰ ﭼﻨﺪ روزی ﭘﺲ از آﺘﮏ ﺧﻮردن زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ ،ارﺑﺎﺑﺶ ﻣﺠﺎزات ﻧﺸﻮد ،زﻳﺮا ﺁن ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰ ﺑﻪ او ﺗﻌﻠﻖ دارد. ** ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ .9-1 :20 24 »22اﮔﺮ ﻋﺪﻩای ﺑﺎ هﻢ درﮔﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ و در ﺟﺮﻳﺎن اﻳﻦ دﻋﻮا ،زن ﺣﺎﻣﻠﻪای را ﻃﻮری ﺑﺰﻧﻨﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺳﻘﻂ ﺟﻨﻴﻦ او ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮد ،وﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد او ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺪ ،ﺿﺎرب هﺮ ﻣﺒﻠﻐﯽ را آﻪ ﺷﻮهﺮ ﺁن زن ﺑﺨﻮاهﺪ و ﻗﺎﺿﯽ ﺁن را ﺗﺄﻳﻴﺪ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺑﺪهﺪ23 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد او ﺻﺪﻣﻪای وارد ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎن ﺻﺪﻣﻪ ﺑﻪ ﺿﺎرب ﻧﻴﺰ وارد ﮔﺮدد :ﺟﺎن ﺑﻌﻮض ﺟﺎن24 ،ﭼﺸﻢ ﺑﻌﻮض ﭼﺸﻢ، دﻧﺪان ﺑﻌﻮض دﻧﺪان ،دﺳﺖ ﺑﻌﻮض دﺳﺖ ،ﭘﺎ ﺑﻌﻮض ﭘﺎ25 ،داغ ﺑﻌﻮض داغ ،زﺧﻢ ﺑﻌﻮض زﺧﻢ ،و ﺿﺮب ﺑﻌﻮض ﺿﺮب. »26اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﺎ وارد آﺮدن ﺿﺮﺑﻪای ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰش او را آﻮر آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﻌﻮض ﭼﺸﻤﺶ ﺁزاد آﻨﺪ27 .اﮔﺮ آﺴﯽ دﻧﺪان ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰ ﺧﻮد را ﺑﺸﻜﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﻌﻮض دﻧﺪاﻧﺶ ﺁزاد آﻨﺪ. »28اﮔﺮ ﮔﺎوی ﺑﻪ ﻣﺮد ﻳﺎ زﻧﯽ ﺷﺎخ ﺑﺰﻧﺪ و او را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺁن ﮔﺎو ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻨﮕﺴﺎر ﺷﻮد و ﮔﻮﺷﺘﺶ هﻢ ﺧﻮردﻩ ﻧﺸﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺻﺎﺣﺐ ﺁن ﮔﺎو ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﺷﻤﺮدﻩ ﻼ ﺳﺎﺑﻘﻪء ﺷﺎخ زﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮد29 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺁن ﮔﺎو ﻗﺒ ً داﺷﺘﻪ و ﺻﺎﺣﺒﺶ هﻢ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻩ، اﻣﺎ ﮔﺎو را ﻧﺒﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،در اﻳﻨﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ هﻢ ﮔﺎو ﺳﻨﮕﺴﺎر ﮔﺮدد و هﻢ ﺻﺎﺣﺒﺶ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد30 .وﻟﯽ ﺧﺮوج 25 اﮔﺮ ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻣﻘﺘﻮل راﺿﯽ ﺷﻮﻧﺪ آﻪ ﺧﻮنﺑﻬﺎ را ﻗﺒﻮل آﻨﻨﺪ ،ﺻﺎﺣﺐ ﮔﺎو ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﺧﻮﻧﺒﻬﺎی ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺟﺎن ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت دهﺪ. »31اﮔﺮ ﮔﺎوی ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻳﺎ ﭘﺴﺮی ﺷﺎخ ﺑﺰﻧﺪ و او را ﺑﻜﺸﺪ ،هﻤﻴﻦ ﺣﻜﻢ اﺟﺮا ﺷﻮد32 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﮔﺎو ﺑﻪ ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰی ﺷﺎخ ﺑﺰﻧﺪ و او را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺳﯽ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ ارﺑﺎب ﺁن ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰ دادﻩ ﺷﻮد و ﮔﺎو هﻢ ﺳﻨﮕﺴﺎر ﮔﺮدد. »33اﮔﺮ آﺴﯽ ﭼﺎهﯽ ﺑﻜﻨﺪ و روی ﺁن را ﻧﭙﻮﺷﺎﻧﺪ و ﮔﺎو ﻳﺎ اﻻﻏﯽ در ﺁن ﺑﻴﻔﺘﺪ34 ،ﺻﺎﺣﺐ ﭼﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﻤﺖ ﺁن ﺣﻴﻮان را ﺗﻤﺎﻣ ًﺎ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﭙﺮدازد و ﺣﻴﻮان ﻣﺮدﻩ از ﺁن او ﺑﺎﺷﺪ. »35اﮔﺮ ﮔﺎوی ،ﮔﺎو دﻳﮕﺮی را ﺑﺰﻧﺪ و ﺑﻜﺸﺪ ،ﺻﺎﺣﺒﺎن ﺁن دو ﮔﺎو ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺎو زﻧﺪﻩ را ﺑﻔﺮوﺷﻨﺪ و ﻗﻴﻤﺖ ﺁن را ﻣﻴﺎن ﺧﻮد ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻨﺪ ،و هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻴﻤﯽ از ﮔﺎو آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدارد36 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﮔﺎوی آﻪ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﺳﺎﺑﻘﻪء ﺷﺎخ زﻧﯽ داﺷﺘﻪ و ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺁن را ﻧﺒﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺎو زﻧﺪﻩای ﺑﻌﻮض ﮔﺎو آﺸﺘﻪ ﺑﺪهﺪ و ﮔﺎو آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدارد. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﻮال »اﮔﺮ آﺴﯽ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪی را ﺑﺪزدد و 22ﺑﻔﺮوﺷﺪ ﻳﺎ ﺳﺮﺑﺒﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻮض ﮔﺎوی آﻪ دزدﻳﺪﻩ ﭘﻨﺞ ﮔﺎو و ﺑﻌﻮض ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﺪهﺪ2 .و3و4اﮔﺮ از ﻋﻬﺪﻩء ﭘﺮداﺧﺖ آﺎﻣﻞ ﻏﺮاﻣﺖ ﺑﺮﻧﻴﺎﻳﺪ ،در ﻗﺒﺎل اﻳﻦ ﻏﺮاﻣﺖ ﺑﻪ ﻏﻼﻣﯽ ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﻮد. اﮔﺮ دزد در ﺣﻴﻦ دزدﻳﺪن ﮔﺎو ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﻳﺎ اﻻغ دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ دو ﺑﺮاﺑﺮ ارزش ﺣﻴﻮان دزدﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺑﺪهﺪ .اﮔﺮ دزد ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺷﺐ در ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ دزدی آﺸﺘﻪ ﺷﻮد ،آﺴﯽ آﻪ او را آﺸﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﺠﺮم ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،اﻣﺎ اﮔﺮ اﻳﻦ ﻗﺘﻞ در روز واﻗﻊ ﺷﻮد آﺴﯽ آﻪ او را آﺸﺘﻪ ﻣﺠﺮم اﺳﺖ. »5اﮔﺮ آﺴﯽ ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎن ﺧﻮد را ﻋﻤﺪًا ﺑﻪ داﺧﻞ ﺗﺎآﺴﺘﺎن ء ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی رهﺎ آﻨﺪ ،و ﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ را در ﻣﺰرﻋﻪ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﺑﭽﺮاﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد ،ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﺴﺎرت واردﻩ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎآﺴﺘﺎن ﻳﺎ ﻣﺰرﻋﻪ ﻏﺮاﻣﺖ ﺑﭙﺮدازد. »6اﮔﺮ آﺴﯽ در ﻣﺰرﻋﻪاش ﺁﺗﺸﯽ روﺷﻦ آﻨﺪ و ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪء ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﺳﺮاﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ و ﺑﺎﻓﻪهﺎ ﻳﺎ ﻣﺤﺼﻮل درو ﻧﺸﺪﻩ و ﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﻣﺰرﻋﻪء او را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ، ﺁﻧﻜﻪ ﺁﺗﺶ را اﻓﺮوﺧﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻏﺮاﻣﺖ ﺗﻤﺎم ﺧﺴﺎرات واردﻩ را ﺑﭙﺮدازد. »7اﮔﺮ آﺴﯽ ﭘﻮل ﻳﺎ ﺷﯽای را ﭘﻴﺶ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺁن اﻣﺎﻧﺖ دزدﻳﺪﻩ ﺷﺪ ،اﮔﺮ دزد دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ دزدﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﻋﻮض دهﺪ8 .وﻟﯽ اﮔﺮ دزد ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻧﺸﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﺨﺺ اﻣﺎﻧﺘﺪار را ﻧﺰد ﻗﻀﺎت* ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﺁﻳﺎ ﺧﻮد او در اﻣﺎﻧﺖ ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. »9هﺮ ﮔﺎﻩ ﮔﺎو ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،اﻻغ ،ﻟﺒﺎس و ﻳﺎ هﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮی ﮔﻢ ﺷﻮد و ﺻﺎﺣﺒﺶ ادﻋﺎ آﻨﺪ آﻪ ﮔﻤﺸﺪﻩء او ﭘﻴﺶ ﻓﻼن ﺷﺨﺺ اﺳﺖ ،وﻟﯽ ﺁن ﺷﺨﺺ اﻧﻜﺎر آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ هﺮ دو ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻗﻀﺎت ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و آﺴﯽ آﻪ ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎﻟﯽ آﻪ دزدﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺗﺎوان دهﺪ. »10اﮔﺮ آﺴﯽ ﮔﺎو ﻳﺎ اﻻغ ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ هﺮ ﺣﻴﻮان دﻳﮕﺮی را ﺑﻪ دﺳﺖ هﻤﺴﺎﻳﻪ ﺑﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﺑﺴﭙﺎرد و ﺁن ﺣﻴﻮان ﺑﻤﻴﺮد ،ﻳﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﺪ ،و ﻳﺎ ﻏﺎرت ﺷﻮد و ﺷﺎهﺪی در ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ11 ،ﺁن هﻤﺴﺎﻳﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺨﻮرد آﻪ ﺁن را ﻧﺪزدﻳﺪﻩ اﺳﺖ و ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮﮔﻨﺪ او را ﺑﭙﺬﻳﺮد و از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎوان ﻣﺎل، ﺧﻮدداری آﻨﺪ12 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﻣﺎل اﻣﺎﻧﺘﯽ از ﻧﺰد اﻣﺎﻧﺘﺪار دزدﻳﺪﻩ ﺷﻮد ،اﻣﺎﻧﺘﺪار ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﻏﺮاﻣﺖ دهﺪ13 .اﮔﺮ اﺣﻴﺎﻧًﺎ ﺟﺎﻧﻮری وﺣﺸﯽ ﺁن را درﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺷﺨﺺ اﻣﺎﻧﺘﺪار ﺑﺎﻳﺪ ﻻﺷﻪء درﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ را ﺑﺮای اﺛﺒﺎت اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﺸﺎن دهﺪ ،آﻪ در اﻳﻨﺼﻮرت ﻏﺮاﻣﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد. »14اﮔﺮ آﺴﯽ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را از هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد ﻗﺮض ﺑﮕﻴﺮد و ﺁن ﺣﻴﻮان ﺁﺳﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻳﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد ،و ﺻﺎﺣﺒﺶ هﻢ در ﺁن زﻣﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻗﺮض ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻮض ﺁن ﺣﻴﻮان را ﺑﺪهﺪ15 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺻﺎﺣﺒﺶ در ﺁﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،اﺣﺘﻴﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ ﺗﺎوان ﻧﻴﺴﺖ .اﮔﺮ ﺣﻴﻮان آﺮاﻳﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ هﻤﺎن آﺮاﻳﻪ، ﻏﺮاﻣﺖ را ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺷﻮد. * ﻳﺎ »ﭘﻴﺶ ﺧﺪا« ,هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁﻳﻪء .9 ﺧﺮوج 26 ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﺧﻼﻗﯽ و دﻳﻨﯽ ﻋﺪل و اﻧﺼﺎف »16اﮔﺮ ﻣﺮدی ،دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩای را آﻪ هﻨﻮز ﻧﺎﻣﺰد ﻧﺸﺪﻩ اﻏﻔﺎل آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻬﺮﻳﻪء دﺧﺘﺮ را ﭘﺮداﺧﺘﻪ ،او را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺧﻮد در ﺁورد17 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﭘﺪر دﺧﺘﺮ ﺑﺎ اﻳﻦ ازدواج راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ،ﺁن ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﻣﻬﺮﻳﻪء ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ را ﺑﻪ او ﺑﭙﺮدازد. »18زﻧﯽ آﻪ ﺟﺎدوﮔﺮی آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »19هﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »20اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاﻳﯽ دﻳﮕﺮ ،ﻏﻴﺮ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. »21ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﻏﺮﻳﺐ ﻇﻠﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورﻳﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮدﻳﺪ. »22از ﺑﻴﻮﻩ زن و ﻳﺘﻴﻢ ﺑﻬﺮﻩآﺸﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ23 .اﮔﺮ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻇﻠﻤﯽ روا دارﻳﺪ و اﻳﺸﺎن ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁورﻧﺪ ،ﻣﻦ ﺑﻪ داد ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽرﺳﻢ24 ،و ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎن هﻼک ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ زﻧﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﻴﻮﻩ ﺷﻮﻧﺪ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﻳﺘﻴﻢ ﮔﺮدﻧﺪ. »25اﮔﺮ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از اﻓﺮاد ﻗﻮم ﺧﻮد آﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﺎﺷﺪ ،ﭘﻮل ﻗﺮض دادی ،ﻣﺜﻞ ﻳﮏ رﺑﺎﺧﻮار رﻓﺘﺎر ﻧﻜﻦ و از او ﺳﻮد ﻧﮕﻴﺮ26 .اﮔﺮ ﻟﺒﺎس او را ﮔﺮو ﮔﺮﻓﺘﯽ ،ﻗﺒﻞ از ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﺁن را ﺑﻪ او ﭘﺲ ﺑﺪﻩ27 ،ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺁن ﻟﺒﺎس ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻮﺷﺶ او ﺑﺮای ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺑﺎﺷﺪ .اﮔﺮ ﺁن ﻟﺒﺎس را ﺑﻪ او ﭘﺲ ﻧﺪهﯽ و او ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻧﺎﻟﻪ آﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ داد او ﺧﻮاهﻢ رﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاﻳﯽ آﺮﻳﻢ هﺴﺘﻢ. »28ﺑﻪ ﺧﺪا آﻔﺮ ﻧﮕﻮ* و ﺑﻪ رهﺒﺮان ﻗﻮم ﺧﻮد ﻟﻌﻨﺖ ﻧﻔﺮﺳﺖ. »29ﻧﻮﺑﺮ ﻏﻼت و ﻋﺼﻴﺮ اﻧﮕﻮر ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺤﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻴﺎور. »ﺑﺮای ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﺧﻮد ،ﻋﻮض ﺑﺪﻩ. »30ﻧﺨﺴﺖ زادﻩهﺎی ﻧﺮ ﮔﺎوان و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ .ﺑﮕﺬار اﻳﻦ ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎ ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﺎدرﺷﺎن ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ و در روز هﺸﺘﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ. »31ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﻣﻘﺪس ﻣﻦ هﺴﺘﻴﺪ ،ﭘﺲ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎﻧﻮر وﺣﺸﯽ درﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﻧﺨﻮرﻳﺪ؛ ﺁن را ﭘﻴﺶ ﺳﮕﺎن ﺑﻴﻨﺪازﻳﺪ. »ﺧﺒﺮ دروغ را ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻧﻜﻦ و ﺑﺎ دادن 23ﺷﻬﺎدت دروغ ﺑﺎ ﺧﻄﺎآﺎر هﻤﻜﺎری ﻣﻨﻤﺎ. 2دﻧﺒﺎﻟﻪرو ﺟﻤﺎﻋﺖ در اﻧﺠﺎم آﺎر ﺑﺪ ﻣﺸﻮ .وﻗﺘﯽ در دادﮔﺎﻩ در ﻣﻘﺎم ﺷﻬﺎدت اﻳﺴﺘﺎدﻩای ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻧﻈﺮ اآﺜﺮﻳﺖ ،ﻋﺪاﻟﺖ را ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻧﻜﻦ3 ،و از آﺴﯽ ﺻﺮﻓًﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻓﻘﻴﺮ اﺳﺖ ﻃﺮﻓﺪاری ﻣﻨﻤﺎ. »4اﮔﺮ ﺑﻪ ﮔﺎو ﻳﺎ اﻻغ ﮔﻤﺸﺪﻩء دﺷﻤﻦ ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮردی ﺁن را ﭘﻴﺶ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺮﮔﺮدان5 .اﮔﺮ اﻻغ دﺷﻤﻨﺖ را دﻳﺪی آﻪ در زﻳﺮ ﺑﺎر اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ،ﺑﯽاﻋﺘﻨﺎ از آﻨﺎرش رد ﻧﺸﻮ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ او آﻤﮏ آﻦ ﺗﺎ اﻻغ ﺧﻮد را از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ آﻨﺪ. 7 »6در دادﮔﺎﻩ ،ﺣﻖ ﺷﺨﺺ ﻓﻘﻴﺮ را ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻧﻜﻦ .ﺗﻬﻤﺖ ﻧﺎروا ﺑﻪ آﺴﯽ ﻧﺰن و ﻧﮕﺬار ﺷﺨﺺ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻣﺤﻜﻮم ﺷﻮد .ﻣﻦ آﺴﯽ را آﻪ ﻋﺪاﻟﺖ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬارد ﺑﯽﺳﺰا ﻧﺨﻮاهﻢ ﮔﺬاﺷﺖ. »8رﺷﻮﻩ ﻧﮕﻴﺮ ،ﭼﻮن رﺷﻮﻩ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻴﻨﺎﻳﺎن را آﻮر ﻣﯽآﻨﺪ و راﺳﺘﮕﻮﻳﺎن را ﺑﻪ دروﻏﮕﻮﻳﯽ واﻣﻴﺪارد. »9ﺑﻪ اﺷﺨﺎص ﻏﺮﻳﺐ ﻇﻠﻢ ﻧﻜﻦ ،ﭼﻮن ﺧﻮد ﺗﻮ در ﻣﺼﺮ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮدی و از ﺣﺎل ﻏﺮﻳﺒﺎن ﺁﮔﺎهﯽ. هﻔﺘﻤﻴﻦ ﺳﺎل و هﻔﺘﻤﻴﻦ روز »10در زﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺷﺶ ﺳﺎل آﺸﺖ و زرع آﻨﻴﺪ ،و ﻣﺤﺼﻮل ﺁن را ﺟﻤﻊ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ11 .اﻣﺎ در ﺳﺎل هﻔﺘﻢ ﺑﮕﺬارﻳﺪ زﻣﻴﻦ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ در ﺁن ﻣﯽروﻳﺪ واﮔﺬارﻳﺪ ﺗﺎ ﻓﻘﺮا از ﺁن اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ و ﺁﻧﭽﻪ از ﺁن ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺻﺤﺮا ﺑﺨﻮرﻧﺪ .اﻳﻦ دﺳﺘﻮر در ﻣﻮرد ﺑﺎغ اﻧﮕﻮر و ﺑﺎغ زﻳﺘﻮن ﻧﻴﺰ ﺻﺪق ﻣﯽآﻨﺪ. »12ﺷﺶ روز آﺎر آﻨﻴﺪ و در روز هﻔﺘﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ﺗﺎ ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮاﻳﺘﺎن آﺎر ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﺣﺘﯽ ﭼﺎرﭘﺎﻳﺎﻧﺘﺎن ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. »13از ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪام اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ .ﻧﺰد ﺧﺪاﻳﺎن ﻏﻴﺮ دﻋﺎ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺣﺘﯽ اﺳﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﻴﺎورﻳﺪ. ﺳﻪ ﻋﻴﺪ ﺑﺰرگ )ﺧﺮوج ،26-18 :34ﺗﺜﻨﻴﻪ (17-1 :16 * ﻳﺎ »ﺑﻪ ﻗﻀﺎت ﻧﺎﺳﺰا ﻧﮕﻮ«. »14هﺮ ﺳﺎل اﻳﻦ ﺳﻪ ﻋﻴﺪ را ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﻣﻦ ﻧﮕﺎهﺪارﻳﺪ. ﺧﺮوج 27 ﻼ دﺳﺘﻮر دادم در 15اول ،ﻋﻴﺪ ﻓﻄﻴﺮ :هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺒ ً اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﻔﺖ روز ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﻋﻴﺪ را ﺑﻄﻮر ﻣﺮﺗﺐ در ﻣﺎﻩ اﺑﻴﺐ هﺮ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺰار آﻨﻴﺪ، ﭼﻮن در هﻤﻴﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﻮد آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻳﺪ .در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﻤﻪء ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ هﺪﻳﻪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ. 16دوم ،ﻋﻴﺪ ﺣﺼﺎد :ﺁن وﻗﺘﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .ﺳﻮم ،ﻋﻴﺪ ﺟﻤﻊﺁوری :اﻳﻦ ﻋﻴﺪ را در ﺁﺧﺮ ﺳﺎل ،هﻨﮕﺎم ﺟﻤﻊﺁوری ﻣﺤﺼﻮل ﺑﺮﮔﺰار آﻨﻴﺪ17 .هﺮ ﺳﺎل در اﻳﻦ ﺳﻪ ﻋﻴﺪ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ. »18ﺧﻮن ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮ ﻣﺎﻳﻪدار ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﻧﮕﺬارﻳﺪ ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩاﻳﺪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﻤﺎﻧﺪ. ء »19ﻧﻮﺑﺮ هﺮ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ را آﻪ درو ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻴﺎورﻳﺪ. »ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را در ﺷﻴﺮ ﻣﺎدرش ﻧﭙﺰﻳﺪ. »27ﺑﻪ هﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ هﺠﻮم ﺑﺮﻳﺪ ،ﺗﺮس ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺮدﻣﺎﻧﺶ ﻣﺴﺘﻮﻟﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺁﻧﻬﺎ از ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮﻳﺨﺖ28 .ﻣﻦ زﻧﺒﻮرهﺎی ﺳﺮخ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﻗﻮمهﺎی ﺣﻮی ،آﻨﻌﺎﻧﯽ و ﺣﻴﺘﯽ را از ﺣﻀﻮر ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺮون آﻨﻨﺪ29 .اﻟﺒﺘﻪ ﺁن ﻗﻮﻣﻬﺎ را ﺗﺎ ﻳﮏ ﺳﺎل ﺑﻴﺮون ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد ﻣﺒﺎدا زﻣﻴﻦ ﺧﺎﻟﯽ و وﻳﺮان ﮔﺮدد و ﺣﻴﻮاﻧﺎت درﻧﺪﻩ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ زﻳﺎد ﺷﻮﻧﺪ30 .اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ را ﺑﺘﺪرﻳﺞ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ آﻢآﻢ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺎ زﻳﺎد ﺷﻮد و ﺗﻤﺎم زﻣﻴﻦ را ﭘﺮ آﻨﺪ31 .ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ را از درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺗﺎ آﺮاﻧﻪء ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ و از ﺻﺤﺮای ﺟﻨﻮب ﺗﺎ رود ﻓﺮات وﺳﻌﺖ ﻣﯽدهﻢ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻤﮏ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،ﺑﻴﺮون آﻨﻴﺪ. »32ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ و ﺧﺪاﻳﺎن اﻳﺸﺎن ﻋﻬﺪ ﻧﺒﻨﺪﻳﺪ 33و ﻧﮕﺬارﻳﺪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ ﻣﺒﺎدا ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﯽ آﺸﺎﻧﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺳﺎزﻧﺪ«. ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻋﻬﺪ وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﺪا »20ﻣﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪای ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ هﺪاﻳﺖ آﻨﺪ آﻪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺎدﻩ آﺮدﻩام21 .ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن او ﺗﻮﺟﻪ آﻨﻴﺪ و از دﺳﺘﻮراﺗﺶ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .از او ﺗﻤّﺮد ﻧﻜﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﮔﻨﺎهﺎن ﺷﻤﺎ را ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﭼﺮاآﻪ او ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩء ﻣﻦ اﺳﺖ و ﻧﺎم ﻣﻦ ﺑﺮ اوﺳﺖ22 .اﮔﺮ ﻣﻄﻴﻊ او ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ دﺷﻤﻦ دﺷﻤﻨﺎن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ. 23ﻓﺮﺷﺘﻪء ﻣﻦ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ رﻓﺖ و ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻣﻮریهﺎ ،ﺣﻴﺘﯽهﺎ ،ﻓﺮزیهﺎ ،آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ، ﺣﻮیهﺎ و ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد24 .ﺑﺘﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﺠﺪﻩ و ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﻣﺮاﺳﻢ ﻧﻨﮕﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎ ﻧﻴﺎورﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ و ﺑﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ. »25ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ و او ﻧﺎن و ﺁب ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد و ﺑﻴﻤﺎری را از ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ دور ﺧﻮاهﺪ آﺮد26 .در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﻘﻂ ﺟﻨﻴﻦ و ﻧﺎزاﻳﯽ وﺟﻮد ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ .او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ و 24هﺎرون و ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ ﺑﺎ هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ از ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻪ آﻮﻩ ﺑﺮﺁﻳﻴﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﻳﮏ ﻧﺸﻮﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ از ﻓﺎﺻﻠﻪء دور ﻣﺮا ﺳﺠﺪﻩ آﻨﻴﺪ. 2ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ای ﻣﻮﺳﯽ ،ﺑﺤﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻴﺎ ،وﻟﯽ ﺑﻘﻴﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ .هﻴﭻ ﻳﮏ از اﻓﺮاد ﻗﻮم ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ از آﻮﻩ ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ«. 3ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎز ﮔﻔﺖ. ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﻳﮏ ﺻﺪا ﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻴﻢ داد«. 4ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻧﻮﺷﺖ و ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﺎﻣﺪادان ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و در ﭘﺎی ﺁن آﻮﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻨﺎ آﺮد و ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،دوازدﻩ ﺳﺘﻮن در اﻃﺮاف ﺁن ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮد5 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﺟﻮاﻧﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ6 .ﻣﻮﺳﯽ ﻧﻴﻤﯽ از ﺧﻮن ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ را ﮔﺮﻓﺖ و در ﺗﺸﺘﻬﺎ رﻳﺨﺖ و ﻧﻴﻢ دﻳﮕﺮ ﺧﻮن را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ. ﺧﺮوج 28 7ﺳﭙﺲ آﺘﺎﺑﯽ را آﻪ در ﺁن دﺳﺘﻮرات ﺧﺪا را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻳﻌﻨﯽ آﺘﺎب ﻋﻬﺪ را ﺑﺮای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪ و ﻗﻮم ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﯽدهﻴﻢ آﻪ از ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﻢ«. 8ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻮﻧﯽ را آﻪ در ﺗﺸﺘﻬﺎ ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮ ﻣﺮدم ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺧﻮن ،ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ دادن اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺖ ،ﻣﻬﺮ ﻣﯽآﻨﺪ«. 9ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ ﺑﺎ هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ از ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ از آﻮﻩ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ10 ،و ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را دﻳﺪﻧﺪ .ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ آﻪ زﻳﺮ ﭘﺎی او ﻓﺮﺷﯽ از ﻳﺎﻗﻮت آﺒﻮد ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻓﯽ ﺁﺳﻤﺎن ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ11 .هﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺪا را دﻳﺪﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن وارد ﻧﺸﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا ﺧﻮردﻧﺪ و ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻧﺪ. آﺴﺎﻧﯽ هﺪﻳﻪ ﻗﺒﻮل آﻦ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻴﻞ و رﻏﺒﺖ ﻣﯽﺁورﻧﺪ. هﺪاﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﻧﻮع ﺑﺎﺷﻨﺪ :ﻃﻼ ،ﻧﻘﺮﻩ و ﻣﻔﺮغ؛ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ؛ آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ؛ ﭘﺸﻢ ﺑﺰ؛ ﭘﻮﺳﺖ ﻗﻮچ آﻪ رﻧﮕﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ؛ ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ؛ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮای ﭼﺮاﻏﻬﺎ؛ ﻣﻮاد ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ؛ ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ؛ ﺳﻨﮓ ﺟﺰع و ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻗﻴﻤﺘﯽ دﻳﮕﺮ ﺑﺮای اﻳﻔﻮد* و ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ آﺎهﻦ. ء »8ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻤﻪ ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﺴﺎزﻧﺪ ﺗﺎ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮم9 .اﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪ و ﺗﻤﺎم ﻟﻮازم ﺁن را ﻋﻴﻨًﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻃﺮﺣﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﻢ ﺑﺴﺎز. ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ )ﺧﺮوج (9-1 :37 ﻣﻮﺳﯽ روی آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ 12ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻴﺎ و ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎش و ﻣﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ روی ﻟﻮحهﺎی ﺳﻨﮕﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪام ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻌﻠﻴﻢ دهﯽ13 «.ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و دﺳﺘﻴﺎر او ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ از آﻮﻩ ﺑﺎﻻ ﺑﺮوﻧﺪ14 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ .اﮔﺮ در ﻏﻴﺎب ﻣﻦ ﻣﺸﻜﻠﯽ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ ﺑﺎ هﺎرون و ﺣﻮر ﻣﺸﻮرت آﻨﻴﺪ«. 15ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و اﺑﺮی آﻮﻩ را در ﺧﻮد ﻓﺮو ﺑﺮد 16و ﺣﻀﻮر ﭘﺮ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺁن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ .ﺷﺶ روز اﺑﺮ هﻤﭽﻨﺎن آﻮﻩ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد و در روز هﻔﺘﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن اﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ را ﺻﺪا زد17 .ﺣﻀﻮر ﭘﺮ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻓﺮاز آﻮﻩ ﺑﺮ ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻮﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﺷﻌﻠﻪهﺎی ﻓﺮوزان ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ18 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ رﻓﺖ و ﺁن اﺑﺮ ،او را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و او ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز در آﻮﻩ ﻣﺎﻧﺪ. هﺪاﻳﺎ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ »10ﺻﻨﺪوﻗﯽ از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺴﺎز آﻪ درازای ﺁن 125 ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎ و ﺑﻠﻨﺪی ﺁن هﺮ آﺪام 75ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ11 .ﺑﻴﺮون و درون ﺁن را ﺑﺎ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﭙﻮﺷﺎن و ﻧﻮاری از ﻃﻼ دور ﻟﺒﻪء ﺁن ﺑﻜﺶ12 .ﺑﺮای اﻳﻦ ﺻﻨﺪوق ،ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺁﻣﺎدﻩ آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁن ﻣﺘﺼﻞ ﻧﻤﺎ ﻳﻌﻨﯽ در هﺮ ﻃﺮف دو ﺣﻠﻘﻪ13 .و14دو ﭼﻮب ﺑﻠﻨﺪ آﻪ از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﺑﭙﻮﺷﺎن و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺻﻨﺪوق در داﺧﻞ ﺣﻠﻘﻪهﺎی دو ﻃﺮف ﺻﻨﺪوق ﺑﮕﺬار15 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ درون ﺣﻠﻘﻪهﺎی »ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ« ﺑﻤﺎﻧﺪ واز ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺧﺎرج ﻧﺸﻮد16 .وﻗﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ ،ﺁن دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ دﺳﺘﻮرات و ﻗﻮاﻧﻴﻦ روی ﺁن آﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺳﭙﺎرم ﺗﺎ در ﺁن ﺑﮕﺬاری. »17ﺳﺮﭘﻮش ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ درازای 125ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎی 75ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ ء آﻦ .اﻳﻦ ﺳﺮﭘﻮش» ،ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ« اﺳﺖ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩ ﮔﻨﺎهﺎن ﺷﻤﺎ18 .و19دو ﻣﺠﺴﻤﻪء ﻓﺮﺷﺘﻪ از ﻃﻼ در دو ﺳﺮ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﺑﺴﺎز .ﻓﺮﺷﺘﻪهﺎ را ﻃﻮری روی ء ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﺑﺴﺎز آﻪ ﺑﺎ ﺁن ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ20 .ﻣﺠﺴﻤﻪ )ﺧﺮوج (9-4 :35 25 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ هﺪاﻳﺎ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻧﺪ .از * »اﻳﻔﻮد« ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎهﻦ روی ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد ﻣﯽﭘﻮﺷﻴﺪ و ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ﻣﺨﺼﻮص را روی ﺁن ﻣﯽﺑﺴﺖ. ﺧﺮوج 29 ﻓﺮﺷﺘﻪهﺎ ،ﺑﺎﻳﺪ روﺑﺮوی هﻢ و ﻧﮕﺎهﺸﺎن ﺑﻄﺮف ﺗﺨﺖ و ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺁن ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ21 .ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ را روی ﺻﻨﺪوق ﻧﺼﺐ آﻦ و ﻟﻮﺣﻬﺎی ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺳﭙﺎرم در ﺁن ﺻﻨﺪوق ﺑﮕﺬار22 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻼﻗﺎت ﺧﻮاهﻢ آﺮد و از ﻣﻴﺎن دو ﻓﺮﺷﺘﻪای آﻪ روی ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ و دﺳﺘﻮرات ﻻزم را ﺑﺮای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد. ﻧﻘﺸﻬﺎ و ﺷﺎﺧﻪهﺎ و ﺑﺪﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ از ﻳﮏ ﺗﻜﻪ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﺪ37 .ﺳﭙﺲ هﻔﺖ ﭼﺮاغ ﺑﺴﺎز و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﭼﺮاﻏﺪان ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﻧﻮرش ﺑﻄﺮف ﺟﻠﻮ ﺑﺘﺎﺑﺪ38 .اﻧﺒﺮهﺎ و ﺳﻴﻨﯽهﺎی ﺁن را از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ آﻦ. 39ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﭼﺮاﻏﺪان و ﻟﻮازﻣﺶ 34آﻴﻠﻮ ﻃﻼ ﻻزم اﺳﺖ. »40دﻗﺖ آﻦ هﻤﻪ را ﻋﻴﻨًﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻃﺮﺣﯽ آﻪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دادم ،ﺑﺴﺎزی. ﻣﻴﺰ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت )ﺧﺮوج (16-10 :37 )ﺧﺮوج (38-8 :36 »23ﻳﮏ ﻣﻴﺰ از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ درﺳﺖ آﻦ آﻪ ﺑﻪ درازای ﻳﮏ ﻣﺘﺮ و ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎی ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪی 75ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ24 .ﺁن را ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﭙﻮﺷﺎن و ﻗﺎﺑﯽ ء از ﻃﻼ ﺑﺮ دور ﻟﺒﻪء ﻣﻴﺰ ﻧﺼﺐ آﻦ25 .ﺣﺎﺷﻴﻪء دور ﻟﺒﻪ ﻣﻴﺰ را ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎی ﭼﻬﺎراﻧﮕﺸﺖ درﺳﺖ آﻦ و دور ﺣﺎﺷﻴﻪ را ﺑﺎ ﻗﺎب ﻃﻼ ﺑﭙﻮﺷﺎن26 .و27ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺑﺮای ﻣﻴﺰ ﺑﺴﺎز و ﺣﻠﻘﻪهﺎ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﺑﺎﻻی ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﻣﻴﺰ ﻧﺼﺐ آﻦ .اﻳﻦ ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺑﺮای ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺟﺎﺑﺠﺎ آﺮدن و ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻣﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ در ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد28 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ را از ﺟﻨﺲ درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺸﻬﺎی ﻃﻼ ﺑﺴﺎز29 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺸﻘﺎﺑﻬﺎ ،آﺎﺳﻪهﺎ، ﺟﺎﻣﻬﺎ و ﭘﻴﺎﻟﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺮای رﻳﺨﺘﻦ هﺪاﻳﺎی ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ درﺳﺖ آﻦ»30 .ﻧﺎن ﻣﻘﺪس« داﻳﻢ روی ﻣﻴﺰ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ. »ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت را ﺑﺎ دﻩ ﭘﺮدﻩ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ 26رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ درﺳﺖ آﻦ .هﺮ ﻳﮏ از ﭘﺮدﻩهﺎ ﭼﻬﺎردﻩ ﻣﺘﺮ درازا و دو ﻣﺘﺮ ﭘﻬﻨﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و روی ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی ﺷﻮد .دﻩ ﭘﺮدﻩ را ﭘﻨﺞ ﭘﻨﺞ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺪوز ﺑﻄﻮری آﻪ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺗﺸﻜﻴﻞ دهﻨﺪ4 .و5ﺑﺮای ء وﺻﻞ آﺮدن اﻳﻦ دو ﻗﻄﻌﻪءﺑﺰرگ ،در ﻟﺒﻪءﺁﺧﺮﻳﻦ ﭘﺮدﻩ هﺮ ﻗﻄﻌﻪ ،ﺑﺎ ﻧﺦ ﺁﺑﯽ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺟﺎﺗﻜﻤﻪ درﺳﺖ آﻦ6 .ﺑﻌﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﻜﻤﻪ از ﻃﻼ ﺑﺮای ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ دو ﻗﻄﻌﻪ ﭘﺮدﻩ ﺑﻪ هﻤﺪﻳﮕﺮ درﺳﺖ آﻦ ﺗﺎ ﭘﺮدﻩهﺎی دور ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺼﻮرت ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ درﺁﻳﺪ. 7و»8ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻘﻒ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ را از ﭘﺸﻢ ﺑﺰ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭼﺎدرﺑﺒﺎف .ﻳﺎزدﻩ ﻗﻄﻌﻪ ﭘﺎرﭼﻪ آﻪ از ﭘﺸﻢ ﺑﺰ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،هﺮ آﺪام ﺑﻪ ﻃﻮل ﭘﺎﻧﺰدﻩ ﻣﺘﺮ و ﺑﻪ ﻋﺮض دو ﻣﺘﺮ ﺑﮕﻴﺮ؛ 9ﭘﻨﺞ ﺗﺎ از ﺁن ﻗﻄﻌﻪهﺎ را ﺑﻪ هﻢ ﺑﺪوز ﺗﺎ ﻳﮏ ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد .ﺷﺶ ﻗﻄﻌﻪء دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺪوز) .ﻗﻄﻌﻪء ﺷﺸﻢ از ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ﺟﻠﻮ ﺧﻴﻤﻪء ﻣﻘﺪس ﺁوﻳﺰان ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ(. 10و11در ﺣﺎﺷﻴﻪء هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺟﺎﺗﻜﻤﻪ ﺑﺎز آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﻜﻤﻪء ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﻪ هﻢ وﺻﻞ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺪﻳﻨﮕﻮﻧﻪ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ﺑﻪ هﻢ وﺻﻞ ﺷﻮﻧﺪ12 .اﻳﻦ ﭘﻮﺷﺶ ﺧﻴﻤﻪ از ﭘﺸﺖ ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ، 13و از ﺟﻠﻮ هﻢ ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺁوﻳﺰان ﺑﺎﺷﺪ14 .دو ﭘﻮﺷﺶ دﻳﮕﺮ درﺳﺖ آﻦ ﻳﻜﯽ از ﭘﻮﺳﺖ ﻗﻮچ آﻪ رﻧﮕﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و دﻳﮕﺮی از ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ ،و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﭼﺮاﻏﺪان )ﺧﺮوج (24-17 :37 »31ﻳﮏ ﭼﺮاﻏﺪان از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ آﻦ .ﭘﺎﻳﻪ و ﺑﺪﻧﻪ ﺁن ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ و از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد و ﻧﻘﺶ ﮔﻠﻬﺎی روی ﺁن آﻪ ﺷﺎﻣﻞ آﺎﺳﺒﺮگ و ء ﻏﻨﭽﻪ اﺳﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ از ﺟﻨﺲ ﻃﻼ ﺑﺎﺷﺪ32 .از ﺑﺪﻧﻪ ﭼﺮاﻏﺪان ﺷﺶ ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻳﺪ ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ از ﻳﮏ ﻃﺮف و ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ33 .روی هﺮ ﻳﮏ از ﺷﺎﺧﻪهﺎ ﺳﻪ ﮔﻞ ﺑﺎداﻣﯽ ﺷﻜﻞ ﺑﺎﺷﺪ34 .و35ﺧﻮد ﺑﺪﻧﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﮔﻞ ﺑﺎداﻣﯽ ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﻮد ﻃﻮری آﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﺑﻴﻦ ﺷﺎﺧﻪهﺎ و ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ36 .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺧﺮوج ﺗﺮﺗﻴﺐ روی ﭘﻮﺷﺶ اوﻟﯽ ﺑﻴﻨﺪاز .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺳﻘﻒ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻣﯽﺷﻮد. 15و»16ﭼﻮبﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را از ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺴﺎز .درازای هﺮ ﺗﺨﺘﻪ ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎی ﺁن 75ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ .ﺗﺨﺘﻪهﺎ را ﺑﻄﻮر ﻋﻤﻮدی ﻗﺮار ء ﺑﺪﻩ17 .در هﺮ ﻃﺮف ﺗﺨﺘﻪ ،زﺑﺎﻧﻪای ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﺨﺘﻪ ﭘﻬﻠﻮﻳﯽ ﺟﻔﺖ ﺷﻮد18 .و19ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﻻزم ﺑﺮای ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﺎﺷﺪ :ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﻞ ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺮای ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ،آﻪ زﻳﺮ هﺮ ﺗﺨﺘﻪ دو ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﻗﺮار ﮔﻴﺮد ﺗﺎ زﺑﺎﻧﻪهﺎ را ﻧﮕﺎهﺪارﻧﺪ؛ 20و21ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺨﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﭼﻬﻞ ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺮای ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ آﻪ در ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ هﺮ آﺪام از ﺁﻧﻬﺎ هﻢ دو ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺎﺷﺪ22 .ﺷﺶ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺮای ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﭘﺸﺖ ﺧﻴﻤﻪ23 .دو ﺗﺨﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﮔﻮﺷﻪهﺎی ﭘﺸﺖ ء ﺧﻴﻤﻪ24 .اﻳﻦ دو ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻪهﺎ وﺻﻞ ﺷﻮﻧﺪ25 .ﭘﺲ ﺟﻤﻌًﺎ در اﻧﺘﻬﺎی ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ هﺸﺖ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺎﺷﺪ، زﻳﺮ هﺮ ﺗﺨﺘﻪ دو ﭘﺎﻳﻪ. »26ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪهﺎﻳﯽ از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺴﺎز ﺗﺎ ﺑﻄﻮر اﻓﻘﯽ ﺗﺨﺘﻪهﺎ را ﻧﮕﻪدارﻧﺪ :ﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﭘﺸﺖﺑﻨﺪ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻳﮏ ﺳﻤﺖ ﻗﺮار دارﻧﺪ27 ،ﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ و ﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻃﺮف ﻏﺮﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ28 .ﺗﻴﺮ وﺳﻄﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻄﻮر ﺳﺮاﺳﺮی از وﺳﻂ ﺗﺨﺘﻪهﺎ ﺑﮕﺬرد. »29روآﺶ ﺗﻤﺎم ﺗﺨﺘﻪهﺎ از ﻃﻼ ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ ﺗﻴﺮهﺎ ،ﺣﻠﻘﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼ ﺑﺴﺎز .ﺗﻴﺮهﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﺑﭙﻮﺷﺎن30 .ﻣﯽﺧﻮاهﻢ اﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪ را درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﺴﺎزی آﻪ ﻃﺮح و ﻧﻤﻮﻧﻪء ﺁن را در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دادﻩام. »31در داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪ ،ﻳﮏ ﭘﺮدﻩ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ درﺳﺖ آﻦ و ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن را ﺑﺎ دﻗﺖ روی ﺁن ﮔﻠﺪوزی ﻧﻤﺎ. 32ﭼﻬﺎر ﺳﺘﻮن از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ آﻪ ﭼﻬﺎر ﻗﻼب ﻃﻼ هﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﭘﺎ آﻦ .ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ .ﭘﺮدﻩ را ﺑﻪ ﻗﻼﺑﻬﺎ ﺁوﻳﺰان آﻦ33 .اﻳﻦ ﭘﺮدﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ »ﻗﺪس« و »ﻗﺪس اﻻﻗﺪاس« ﺁوﻳﺰان ﺷﻮد ﺗﺎﺁﻧﺪو را ازهﻢ ﺟﺪا آﻨﺪ. 30 ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را آﻪدوﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ درﺁن اﺳﺖ درﭘﺸﺖاﻳﻦﭘﺮدﻩﻗﺮار ﺑﺪﻩ. »34ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺎ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ آﻪ روی ﺁن ﻗﺮار دارد در ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﮕﺬار35 .ﻣﻴﺰ و ﭼﺮاﻏﺪان را در ﻣﻘﺎﺑﻞ هﻢ ﺑﻴﺮون ﭘﺮدﻩ ﻗﺮار ﺑﺪﻩ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﭼﺮاﻏﺪان در ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ و ﻣﻴﺰ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻗﺪس ﺑﺎﺷﺪ. »36ﻳﮏ ﭘﺮدﻩ دﻳﮕﺮ ﺑﺮای در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ آﻪ ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﮔﻠﺪوزی ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺗﻬﻴﻪ آﻦ37 .ﺑﺮای اﻳﻦ ﭘﺮدﻩ ،ﭘﻨﺞ ﺳﺘﻮن از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ درﺳﺖ آﻦ. ء ﻗﻼﺑﻬﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ از ﻃﻼ ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻨﺞ ﭘﺎﻳﻪ ﻣﻔﺮﻏﯽ هﻢ ﺑﺴﺎز. ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ )ﺧﺮوج (7-1 :38 »ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺴﺎز ،ﺑﻪ ﺷﻜﻞ 27ﭼﻬﺎرﮔﻮش آﻪ ﻃﻮل هﺮ ﺿﻠﻊ ﺁن دو وﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪﻳﺶ ﻳﮏ و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ2 .ﺁن را ﻃﻮری ﺑﺴﺎز آﻪ در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﺁن ﭼﻬﺎر زاﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﺎخ ﺑﺎﺷﺪ .ﺗﻤﺎم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﺷﺎﺧﻬﺎ ،روآﺶ ﻣﻔﺮﻏﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ3 .ﻟﻮازم ﺁن آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﻄﻠﻬﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺧﺎآﺴﺘﺮ، ﺧﺎکاﻧﺪازهﺎ ،آﺎﺳﻪهﺎ ،ﭼﻨﮕﻜﻬﺎ و ﺁﺗﺶ داﻧﻬﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﮕﯽ از ﻣﻔﺮغ ﺑﺎﺷﻨﺪ4 .و5ﻳﮏ ﻣﻨﻘﻞ ﻣﺸﺒﮏ ﻣﻔﺮﻏﯽ آﻪ در هﺮ ﮔﻮﺷﻪء ﺁن ﻳﮏ ﺣﻠﻘﻪ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺮای ﺁن ﺑﺴﺎز و ﺁن را ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮو ﺑﺒﺮ ﺗﺎ روی ﻟﺒﻪای آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ وﺟﻮد دارد ،ﻗﺮار ﮔﻴﺮد6 .و7ﺑﺮای ﺟﺎﺑﺠﺎ آﺮدن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،دو ﭼﻮب از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻣﻔﺮﻏﯽ درﺳﺖ آﻦ و ﭼﻮﺑﻬﺎ را در ﺣﻠﻘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در دو ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩ ﻓﺮو آﻦ8 .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻧﺸﺎن دادم ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ دروﻧﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﺎﺷﺪ و از ﺗﺨﺘﻪ درﺳﺖ ﺷﻮد. ﺣﻴﺎط ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ )ﺧﺮوج (20-9 :38 9و»10ﺳﭙﺲ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ،ﺣﻴﺎﻃﯽ درﺳﺖ آﻦ آﻪ دﻳﻮارهﺎﻳﺶ از ﭘﺮدﻩهﺎی آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ ﺑﺎﺷﺪ. ﻃﻮل ﭘﺮدﻩهﺎی ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺮدﻩهﺎ ﺧﺮوج 31 را از ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺘﻮن ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺁوﻳﺰان آﻦ .ﺑﺮای هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ وﻗﻼﺑﻬﺎ و ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪهﺎی ﻧﻘﺮﻩای درﺳﺖ آﻦ11 .ﺑﺮای ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺣﻴﺎط ﻧﻴﺰ هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺑﻜﻦ12 .ﻃﻮل دﻳﻮار ﭘﺮدﻩهﺎی ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﺣﻴﺎط ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ دﻩ ﺳﺘﻮن و دﻩ ﭘﺎﻳﻪ13 .ﻃﻮل دﻳﻮار ﭘﺮدهﺎی ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ14 .و15ﭘﺮدﻩهﺎی هﺮ ﻃﺮف در ورودی ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﺮای ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻦ اﻳﻦ ﭘﺮدﻩهﺎ هﻢ ﺳﻪ ﺳﺘﻮن و ﺳﻪ ﭘﺎﻳﻪ در هﺮ ﻃﺮف ﺑﺴﺎز. »16ﺑﺮای در ورودی ﺣﻴﺎط ﻳﮏ ﭘﺮدﻩ ﺑﻪ ﻃﻮل دﻩ ﻣﺘﺮ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﺗﻬﻴﻪ آﻦ و ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ، ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﮔﻠﺪوزی ﻧﻤﺎ و ﺁن را از ﭼﻬﺎر ﺳﺘﻮن آﻪ روی ﭼﻬﺎر ﭘﺎﻳﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ ﺁوﻳﺰان آﻦ17 .ﺗﻤﺎم ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی اﻃﺮاف ﺣﻴﺎط ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪهﺎ و ﻗﻼﺑﻬﺎی ﻧﻘﺮﻩای ﺑﻪ هﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺷﻮﻧﺪ .ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ18 .ﭘﺲ ﺣﻴﺎط ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺘﺮ ﻃﻮل و ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﻋﺮض و دو و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﻠﻨﺪی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﭘﺮدﻩهﺎی ﺁن ﻧﻴﺰ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁن از ﻣﻔﺮغ ﺑﺎﺷﺪ. »19ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮی آﻪ در ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻜﺎر ﺑﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﻴﺨﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ و ﺣﻴﺎط ﺁن ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻔﺮغ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻧﮕﻬﺪاری از ﭼﺮاﻏﻬﺎ )ﻻوﻳﺎن (4-1 :24 »20ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮر ﺑﺪﻩ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺮای رﻳﺨﺘﻦ در ﭼﺮاﻏﺪان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ هﻤﻴﺸﻪ روﺷﻦ ﺑﺎﺷﺪ21 .هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﭼﺮاﻏﺪان را در ﻗﺪس ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺷﺐ و روز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁن ﻧﮕﺎهﺪاری آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﻌﻠﻪاش ﺧﺎﻣﻮش ﻧﺸﻮد .اﻳﻦ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن ﺟﺎوداﻧﯽ اﺳﺖ. ﻟﺒﺎس آﺎهﻦ )ﺧﺮوج (1 :39 28 »ﺑﺮادر ﺧﻮد هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻧﺎداب، اﺑﻴﻬﻮ ،اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر را از ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻦ ﺗﺎ ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ2 .ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﺮای هﺎرون ﺗﻬﻴﻪ آﻦ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﺎﺷﺪ آﻪ او ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻦ ﺟﺪا ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﻟﺒﺎسهﺎی او زﻳﺒﺎ و ﺑﺮازﻧﺪﻩء آﺎر ﻣﻘﺪس او ﺑﺎﺷﺪ3 .ﺑﻪ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ اﺳﺘﻌﺪاد و ﻣﻬﺎرت دوزﻧﺪﮔﯽ دادﻩام دﺳﺘﻮر ﺑﺪﻩ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی هﺎرون را ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻨﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدم ﻓﺮق داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد آﻪ او در ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﺪ4 .ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ دوﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ اﻳﻨﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ :ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ،اﻳﻔﻮد*، ردا ،ﭘﻴﺮاهﻦ ﻧﻘﺸﺪار ،ﻋﻤﺎﻣﻪ و آﻤﺮﺑﻨﺪ .ﺑﺮای ﭘﺴﺮان هﺎرون هﻢ ﺑﺎﻳﺪ از هﻤﻴﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ دوﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ. اﻳﻔﻮد )ﺧﺮوج (7-2 :39 5و»6اﻳﻔﻮد را از ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ ،ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ و رﺷﺘﻪهﺎی ﻃﻼ درﺳﺖ آﺮدﻩ ،روی ﺁن را ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی آﻨﻨﺪ7 .اﻳﻦ ﺟﻠﻴﻘﻪء ﺑﻠﻨﺪ از دو ﻗﺴﻤﺖ ،ﺟﻠﻮ و ﭘﺸﺖ ،آﻪ روی ﺷﺎﻧﻪهﺎ ﺑﺎ دو ﺑﻨﺪ ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﭘﻴﻮﻧﺪﻧﺪ ،ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد8 .ﺑﻨﺪ آﻤﺮ اﻳﻔﻮد هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺁن و از ﺟﻨﺲ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ از رﺷﺘﻪهﺎی ﻃﻼ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ9 .و10دو ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮓ ﺟﺰع ﺑﮕﻴﺮ و ﻧﺎﻣﻬﺎی دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ از دوازدﻩ ﭘﺴﺮ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ روی ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻘﺶ آﻦ ،ﻳﻌﻨﯽ روی هﺮ ﺳﻨﮓ ﺷﺶ ﻧﺎم ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺳﻦ ﺁﻧﻬﺎ11 .ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺧﺎﺗﻢآﺎر و ﺣﻜﺎک ﻣﺎهﺮ ﻧﺎﻣﻬﺎ را روی ﺳﻨﮕﻬﺎ ﺑﻜﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼ ﺑﮕﺬار. 12ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را روی ﺷﺎﻧﻪهﺎی اﻳﻔﻮد ﻧﺼﺐ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ هﺎرون ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻴﺎورد و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ13 .و14دو زﻧﺠﻴﺮ ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼﻳﯽ آﻪ روی ﺷﺎﻧﻪهﺎی اﻳﻔﻮد اﺳﺖ وﺻﻞ آﻦ. ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ .7 :25 ﺧﺮوج 32 )ﺧﺮوج (21-8 :39 )ﺧﺮوج (31-22 :39 »15ﺑﺮای آﺎهﻦ ﻳﮏ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ﺟﻬﺖ ﭘﯽﺑﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ درﺳﺖ آﻦ .ﺁن را ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻔﻮد از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ ،ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ و رﺷﺘﻪهﺎی ﻃﻼ ﺑﺴﺎز و روی ﺁن را ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی آﻦ16 .اﻳﻦ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ دوﻻ و ﻣﺜﻞ ﻳﮏ آﻴﺴﻪ ﭼﻬﺎرﮔﻮش ﺑﻪ ﺿﻠﻊ ﻳﮏ وﺟﺐ ﺑﺎﺷﺪ17 .ﭼﻬﺎر ردﻳﻒ ﺳﻨﮓ ﻗﻴﻤﺘﯽ روی ﺁن ﻧﺼﺐ آﻦ .ردﻳﻒ اول ﻋﻘﻴﻖ ﺳﺮخ ،ﻳﺎﻗﻮت زرد و ﻳﺎﻗﻮت ﺁﺗﺸﯽ ﺑﺎﺷﺪ18 .ردﻳﻒ دوم زﻣﺮد ،ﻳﺎﻗﻮت آﺒﻮد و اﻟﻤﺎس19 .ردﻳﻒ ﺳﻮم ﻓﻴﺮوزﻩ، ﻋﻘﻴﻖ ﻳﻤﺎﻧﯽ و ﻳﺎﻗﻮت ﺑﻨﻔﺶ20 .ردﻳﻒ ﭼﻬﺎرم زﺑﺮﺟﺪ، ﺟﺰع و ﻳﺸﻢ .هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ء 21هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﻳﻜﯽ از دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﻧﺎم ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ روی ﺁن ﺳﻨﮓ ﺣﮏ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 22و23و»24ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ دو رﺷﺘﻪ زﻧﺠﻴﺮ ﻃﻼی ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ ﺑﻪ اﻳﻔﻮد ﺑﺒﻨﺪ .دو ﺳﺮ زﻧﺠﻴﺮهﺎ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﻃﻼ آﻪ در ﮔﻮﺷﻪهﺎی ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ﺟﺎﺳﺎزی ﺷﺪﻩ، ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد25 .دو ﺳﺮ دﻳﮕﺮ زﻧﺠﻴﺮهﺎ از ﺟﻠﻮ ﺑﻪ ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼی روی ﺷﺎﻧﻪهﺎ وﺻﻞ ﺷﻮد26 .دو ﺣﻠﻘﻪء ﻃﻼی دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ درﺳﺖ آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دو ﮔﻮﺷﻪء ﭘﺎﻳﻴﻨﯽ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ، روی ﻻﻳﻪء زﻳﺮﻳﻦ ،ﺑﺒﻨﺪ27 .دو ﺣﻠﻘﻪء ﻃﻼی دﻳﮕﺮ هﻢ درﺳﺖ آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ اﻳﻔﻮد و آﻤﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺑﻨﺪ آﻤﺮ ﻧﺼﺐ آﻦ28 .ﺑﻌﺪ ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ را ﺑﺎ ﻧﻮار ﺁﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪهﺎی اﻳﻔﻮد آﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺑﻨﺪ آﻤﺮ ﻗﺮار دارد ﺑﺒﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ از اﻳﻔﻮد ﺟﺪا ﻧﺸﻮد29 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ وﻗﺘﯽ هﺎرون ﺑﻪ ﻗﺪس وارد ﻣﯽﺷﻮد ،ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺗﻤﺎم ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ روی ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ آﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺣﻤﻞ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻗﻮم هﻤﻴﺸﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ30 .اورﻳﻢ و ﺗﻤﻴﻢ* را داﺧﻞ ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ ﺑﮕﺬار ﺗﺎ وﻗﺘﯽ هﺎرون ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﻴﺸﻪ روی ﻗﻠﺐ او ﺑﺎﺷﻨﺪ و او ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا در ﻣﻮرد ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ درﻳﺎﺑﺪ. »31رداﻳﯽ آﻪ زﻳﺮ اﻳﻔﻮد اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ از ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ32 .ﺷﻜﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺳﺮ ،در ﺁن ﺑﺎﺷﺪ .ﺣﺎﺷﻴﻪء اﻳﻦ ﺷﻜﺎف ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ ﭘﺎرﻩ ﻧﮕﺮدد33 .و34ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ،ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﻧﺎر درﺳﺖ آﻦ و دور ﺗﺎ دور ﻟﺒﻪء داﻣﻦ ردا ﺑﻴﺎوﻳﺰ. ء زﻧﮕﻮﻟﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺎز و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ اﻧﺎرهﺎ ﺁوﻳﺰان آﻦ35 .هﺎرون در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ردا را ﺑﭙﻮﺷﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺪس وارد ﻣﯽﺷﻮد ﻳﺎ از ﺁن ﺑﻴﺮون ﻣﯽرود ،ﺻﺪای زﻧﮕﻮﻟﻪهﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،ﻣﺒﺎدا ﺑﻤﻴﺮد. »36ﻳﮏ ﻧﻴﻢ ﺗﺎج از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺴﺎز و اﻳﻦ آﻠﻤﺎت را روی ﺁن ﻧﻘﺶ آﻦ» :ﻣﻘﺪس ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ«. 37و38اﻳﻦ ﻧﻴﻢ ﺗﺎج را ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﻮار ﺁﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﻋﻤﺎﻣﻪء هﺎرون ﺑﺒﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪای ﺑﺎﺷﺪ از اﻳﻨﻜﻪ هﺎرون هﺮ ﮔﻨﺎﻩ و ﺧﻄﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮ ﺧﻮد ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﻨﺪ .وﻗﺘﯽ هﺎرون ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﺪ ،هﻤﻴﺸﻪ اﻳﻦ ﻧﻴﻢ ﺗﺎج را روی ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﺧﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﭙﺬﻳﺮم. »39ﭘﻴﺮاهﻦ هﺎرون را از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ ﺑﺒﺎف؛ ﻋﻤﺎﻣﻪای از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ و آﻤﺮﺑﻨﺪی ﮔﻞدوزی ﺷﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﺮای او درﺳﺖ آﻦ. »40ﺑﺮای ﭘﺴﺮان هﺎرون ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮاهﻦ ،آﻤﺮﺑﻨﺪ و آﻼﻩ ﺗﻬﻴﻪ آﻦ .اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ زﻳﺒﺎ و ﺑﺮازﻧﺪﻩ آﺎر ﻣﻘﺪس اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ41 .اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﭙﻮﺷﺎن .ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺴﺢ آﻦ و اﻳﺸﺎن را ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ و ﺗﻘﺪﻳﺲ** ﻧﻤﺎ42 .ﺑﺮای ﺳﺘﺮ ﻋﻮرت اﻳﺸﺎن ﻟﺒﺎس زﻳﺮ از ﺟﻨﺲ آﺘﺎن ﺑﺪوز آﻪ اﻧﺪازﻩء ﺁن از آﻤﺮ ﺗﺎ ﺑﺎﻻی زاﻧﻮ ﺑﺎﺷﺪ43 .هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ،وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ داﺧﻞ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،ﻳﺎ ﻧﺰدﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ﺗﺎ در ﻗﺪس ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ را ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﻋﻮرت ﺁﻧﻬﺎ دﻳﺪﻩ ﺷﻮد و ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ .اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﺮای هﺎرون و ﻧﺴﻞ او ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن ﺟﺎوداﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی دﻳﮕﺮ آﺎهﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ * اورﻳﻢ و ﺗﻤﻴﻢ دو ﺷﯽ ای ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻬﺖ ﭘﯽ ﺑﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا ,ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﮐﺎهﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ. ** ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪا ﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ. 33 )ﻻوﻳﺎن (36-1 :8 »ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم 29آﺎهﻨﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد :ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ و دو ﻗﻮچ ﺑﯽﻋﻴﺐ2 ،ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ، ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪء روﻏﻨﯽ و ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻧﺎزک ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪء روﻏﻦ ﻣﺎﻟﯽ ﺷﺪﻩ ،آﻪ از ﺁرد ﻧﺮم ﻣﺮﻏﻮب ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻓﺮاهﻢﺁور3 .و4ﻧﺎﻧﻬﺎ را در ﻳﮏ ﺳﺒﺪ ﺑﮕﺬار و ﺑﺎ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ و ﻗﻮﭼﻬﺎ ،دم در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎور .دم در ورودی ،هﺎرون و ﭘﺴﺮان او را ﻏﺴﻞ ﺑﺪﻩ5 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮاهﻦ ،ردا ،اﻳﻔﻮد* و ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ هﺎرون را ﺑﻪ او ﺑﭙﻮﺷﺎن و ﺑﻨﺪ آﻤﺮ را روی اﻳﻔﻮد ﺑﺒﻨﺪ6 .ﻋﻤﺎﻣﻪ را ﺑﺎ ﻧﻴﻢ ﺗﺎج ﻃﻼ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺑﮕﺬار7 .ﺑﻌﺪ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ را ﺑﺮ ﺳﺮش رﻳﺨﺘﻪ ،او را ﻣﺴﺢ آﻦ. 8ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﭙﻮﺷﺎن 9و آﻼﻩهﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﺬار .ﺑﻌﺪ آﻤﺮﺑﻨﺪهﺎ را ﺑﻪ آﻤﺮ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺒﻨﺪ .ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ هﻤﻴﺸﻪ از ﺁن اﻳﺸﺎن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﺮای آﺎهﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻦ. »10ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﻧﺰدﻳﮏ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارﻧﺪ 11و ﺗﻮ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ درﺑﺮاﺑﺮ در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ12 .ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻤﺎل و ﺑﻘﻴﻪ را در ﭘﺎی ﺁن ﺑﺮﻳﺰ. 13ﺳﭙﺲ هﻤﻪء ﭼﺮﺑﻴﻬﺎی درون ﺷﻜﻢ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ،ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ دور ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮ و ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزان14 ،و ﺑﻘﻴﻪ ﻻﺷﻪء ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ و ﺳﺮﮔﻴﻦ ﺁن ﺑﻴﺮون از اردوﮔﺎﻩ ﺑﺒﺮ و هﻤﻪ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎهﺎن در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺴﻮزان. 15و»16ﺁﻧﮕﺎﻩ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻳﻜﯽ از ﻗﻮﭼﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺁن را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ. ﺧﻮن ﻗﻮچ ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد. 17ﻗﻮچ را ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﻌﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻦ و اﺣﺸﺎ و ﭘﺎﭼﻪهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮی .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ آﻠﻪ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻄﻌﻪهﺎی ﻗﻮچ18 ،روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬار و ﺑﺴﻮزان. * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ .7 :25 ﺧﺮوج اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ. 19و»20ﺑﻌﺪ ﻗﻮچ دوم را ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺁن را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ. ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺮدار و ﺑﺮ ﻧﺮﻣﻪء ﮔﻮش راﺳﺖ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﺑﺮ ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ و ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎل .ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎش21 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻘﺪاری از ﺧﻮﻧﯽ آﻪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ اﺳﺖ ﺑﺮدار و ﺑﺎ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ ﺑﺮ هﺎرون و ﭘﺴﺮان او و ﺑﺮ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺸﺎن ﺑﭙﺎش .ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮد ﺁﻧﺎن و ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺸﺎن ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. »22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﻪ ،دﻧﺒﻪ ،ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ دور ﺁﻧﻬﺎ و ران راﺳﺖ ﻗﻮچ را ﺑﮕﻴﺮ23 ،و از داﺧﻞ ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﻳﮏ ﻧﺎن و ﻳﮏ ﻗﺮص ﻧﺎن روﻏﻨﯽ و ﻳﮏ ﻧﺎن ﻧﺎزک ﺑﺮدار24 ،و هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ء دﺳﺖ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دهﻨﺪ25 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را از دﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻴﺮ و ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺴﻮزان .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ26 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻴﻨﻪء ﻗﻮﭼﯽ را آﻪ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﺲ هﺎرون اﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮ و ﺁن را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪء هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن ﺑﺪﻩ و ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدار. 27و»28ﺳﻴﻨﻪ و ران اﻳﻦ ﻗﻮچ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻦ و ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺪﻩ .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﺸﻪ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺳﻴﻨﻪ و ران ﻗﻮچ را آﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ از ﺁن آﺎهﻦ ﺑﺎﺷﺪ. »29ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﻣﻘﺪس هﺎرون ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺑﻌﺪ آﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ او هﺴﺘﻨﺪ ﻧﮕﺎهﺪاری ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﺑﺮﮔﺰاری ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ. 30آﺴﯽ آﻪ ﺑﺠﺎی او ﺑﻪ ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﻣﯽرﺳﺪ ﺗﺎ در ﻗﺪس ﻣﺸﻐﻮل ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز ﺁن ﻟﺒﺎس را ﺑﺮ ﺗﻦ آﻨﺪ. »31ﮔﻮﺷﺖ ﻗﻮچ ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ را ﺑﮕﻴﺮ و ﺁن را در ﻳﮏ ﺟﺎی ﻣﻘﺪس در ﺁب ﺑﭙﺰ32 .هﺎرون و ﺧﺮوج ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﻮچ را ﺑﺎ ﻧﺎﻧﯽ آﻪ در ﺳﺒﺪ اﺳﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺨﻮرﻧﺪ33 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺁن ﻗﺴﻤﺖهﺎﻳﯽ را آﻪ در ﻣﻮﻗﻊ اﺟﺮای ﻣﺮاﺳﻢ ،ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﺲ و آﻔﺎرﻩء اﻳﺸﺎن ﻣﻨﻈﻮر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺨﻮرﻧﺪ؛ اﻓﺮاد ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺁن ﺑﺨﻮرﻧﺪ ﭼﻮن ﻣﻘﺪس اﺳﺖ34 .اﮔﺮ ﭼﻴﺰی از اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ و ﻧﺎن ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺁن را ﺑﺴﻮزان ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁن را ﺧﻮرد زﻳﺮا ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. »35ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺮای ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ اﺟﺮا ﺷﻮد .ﻣﺪت اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز ﺑﺎﺷﺪ36 .در اﻳﻦ هﻔﺖ روز ،روزی ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎهﺎن ،روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ .ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎز و ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺁن را ﺗﺪهﻴﻦ آﻦ ﺗﺎ ﻣﻘﺪس ﺷﻮد37 .ﺑﺮای ﻣﺪت هﻔﺖ روز ،هﺮ روز ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ آﻔﺎرﻩ آﻦ ﺗﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺷﻮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ، ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪﺳﯽ ﻣﯽﺷﻮد و هﺮ آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ زﻧﺪ. هﺪاﻳﺎی روزاﻧﻪ )اﻋﺪاد (8-1 :28 »38هﺮ روز دو ﺑﺮﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ39 .ﻳﮏ ﺑﺮﻩ را ﺻﺒﺢ و دﻳﮕﺮی را ﻋﺼﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ40 .ﺑﺎ ﺑﺮﻩء اول ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب آﻪ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻦ .ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎ. 41ﺑﺮﻩء دﻳﮕﺮ را ﻣﻮﻗﻊ ﻋﺼﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻦ و ﺑﺎ هﻤﺎن ﻣﻘﺪار ﺁرد و روﻏﻦ و ﺷﺮاب ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻦ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. »42اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ در آﻨﺎر در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ،ﺁن را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﻣﻼﻗﺎت ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺳﺨﻦ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ43 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽآﻨﻢ و ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ از ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻣﯽﺷﻮد44 .ﺑﻠﻪ ،ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ، ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،و هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را آﻪ آﺎهﻨﺎن ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻣﯽآﻨﻢ45 .ﻣﻦ در ﻣﻴﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ 34 ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد 46و ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮم. ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺁﻧﻬﺎ هﺴﺘﻢ. ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر )ﺧﺮوج (28-25 :37 »ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭼﻬﺎرﮔﻮش از 30ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺴﺎز ﺗﺎ روی ﺁن ﺑﺨﻮر ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ .ﺿﻠﻊ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻠﻨﺪی ﺁن ﻳﮏ ﻣﺘﺮ .ﺁن را ﻃﻮری ﺑﺴﺎز آﻪ در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﺁن ﭼﻬﺎر زاﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﺎخ ﺑﺎﺷﺪ3 .روآﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﺷﺎﺧﻬﺎی ﺁن از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﺪ .ﻗﺎﺑﯽ دورﺗﺎ دور ﺁن از ﻃﻼ درﺳﺖ آﻦ4 .در دو ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،زﻳﺮ ﻗﺎب ﻃﻼﻳﯽ ،دو ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺑﺮای ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ ﺑﺴﺎز ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺣﻤﻞ آﻨﻨﺪ5 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮد و روآﺶ ﻃﻼ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. 6ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر را ﺑﻴﺮون ﭘﺮدﻩای آﻪ روﺑﺮوی ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﮕﺬار .ﻣﻦ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻼﻗﺎت ﺧﻮاهﻢ آﺮد7 .هﺮ روز ﺻﺒﺢ آﻪ هﺎرون، روﻏﻦ داﺧﻞ ﭼﺮاﻏﻬﺎ ﻣﯽرﻳﺰد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺁﻣﺎدﻩ ﻣﯽآﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ8 .هﺮ روز ﻋﺼﺮ ﻧﻴﺰ آﻪ ﭼﺮاﻏﻬﺎ را روﺷﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﻮر ﺑﺴﻮزاﻧﺪ .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗﺐ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد9 .ﺑﺨﻮر ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ء ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و هﺪﻳﻪء ﺁردی روی ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ و هﺪﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺑﺮ ﺁن ﻧﺮﻳﺰﻳﺪ. »10هﺎرون ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﯽ ﻳﻜﺒﺎر ﺑﺎ ﭘﺎﺷﻴﺪن ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ،ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﺁن را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﺎﻳﺪ .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﺳﺎل ﻣﺮﺗﺒًﺎ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد، ﭼﻮن اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ«. هﺪﻳﻪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ 11و12ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻣﯽآﻨﯽ هﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮد، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺟﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺪﻳﻪ دهﺪ ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﻗﻮم ﻧﺎزل ﻧﺸﻮد13 .ﻓﺪﻳﻪای آﻪ او ﺧﺮوج 35 ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﺮدازد ﻧﻴﻢ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد14 .ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺷﻮﻧﺪ و اﻳﻦ هﺪﻳﻪ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻨﺪ15 .ﺁﻧﻜﻪ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ اﺳﺖ از اﻳﻦ ﻣﻘﺪار ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪهﺪ و ﺁﻧﻜﻪ ﻓﻘﻴﺮ اﺳﺖ آﻤﺘﺮ ﻧﺪهﺪ، ﭼﻮن اﻳﻦ آﻔﺎرﻩ را ﺑﺮای ﺟﺎﻧﻬﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدهﻨﺪ. 16ﭘﻮل آﻔﺎرﻩ را آﻪ از ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﮔﻴﺮی ،ﺑﺮای ﺗﻌﻤﻴﺮ و ﻧﮕﻬﺪاری ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺻﺮف آﻦ .ﭘﺮداﺧﺖ اﻳﻦ ﻓﺪﻳﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﺷﻢ و ﺟﺎن اﻳﺸﺎن را ﺣﻔﻆ آﻨﻢ«. هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﻣﺴﺢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻦ ﺗﺎ آﺎهﻨﺎن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ31 .ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ اﻳﻦ روﻏﻦ در ﻧﺴﻞهﺎی ﺷﻤﺎ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ ﻣﻘﺪس ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 32ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ روﻏﻦ را روی اﻓﺮاد ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ و ﺣﻖ ﻧﺪارﻳﺪ ﺷﺒﻴﻪ ﺁن را درﺳﺖ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻣﻘﺪس ﺑﺪاﻧﻴﺪ33 .اﮔﺮ آﺴﯽ از اﻳﻦ روﻏﻦ درﺳﺖ آﻨﺪ و ﻳﺎ اﮔﺮ ﺑﺮ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ آﺎهﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻤﺎﻟﺪ ،از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. ﺑﺨﻮر ﺣﻮض ﻣﻔﺮﻏﯽ 17و18ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﻮﺿﯽ از ﻣﻔﺮغ ﺑﺎ ﭘﺎﻳﻪای ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮای ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺑﺴﺎز .ﺁن را ﺑﻴﻦ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬار و از ﺁب ﭘﺮ آﻦ. 19و20وﻗﺘﯽ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ء ﻋﺒﺎدت وارد ﺷﻮﻧﺪ و ﻳﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،هﺪﻳﻪ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ اول دﺳﺘﻬﺎ و ﭘﺎهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁب ﺁن ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد21 .هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﻧﺴﻞهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را هﻤﻴﺸﻪ رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻨﺪ«. 34ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﺨﻮر از اﻳﻦ ﻣﻮاد ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻣﺴﺎوی اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻦ :ﻣﻴﻌﻪ، اﻇﻔﺎر ،ﻗﻨﻪ و آﻨﺪر ﺧﺎﻟﺺ35 .از ﺗﺮآﻴﺐ اﻳﻦ ﻣﻮاد ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﺎ ﻧﻤﮏ ،ﺑﺨﻮر ﺧﺎﻟﺺ و ﻣﻘﺪس درﺳﺖ آﻦ. 36ﻗﺪری از ﺁن را ﺑﻜﻮب و در ﺧﻴﻤﻪ ﭘﻴﺶ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ، ﻼ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﮕﺬار .اﻳﻦ ﺑﺨﻮر آﺎﻣ ً ﻣﻘﺪس ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد37 .هﺮﮔﺰ ﺑﺨﻮری ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﺮآﻴﺐ ﺑﺮای ﺧﻮد درﺳﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺑﺨﻮر از ﺁن ﻣﻦ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻣﻘﺪس ﺑﺸﻤﺎرﻳﺪ38 .هﺮ آﺲ ﺑﺨﻮری ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﺨﻮر ﺑﺮای ﺧﻮدش ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ ،از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. روﻏﻦ ﻣﺴﺢ 23 22ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻣﻮاد ﺧﻮﺷﺒﻮی ﻣﺨﺼﻮص را ﺗﻬﻴﻪ آﻦ :ﺷﺶ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻣﺮ ﺧﺎﻟﺺ، ﺳﻪ آﻴﻠﻮﮔﺮم دارﭼﻴﻦ ﺧﻮﺷﺒﻮ ،ﺳﻪ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻧﯽ ﻣﻌﻄﺮ، 24ﺷﺶ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺳﻠﻴﺨﻪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻬﺎر ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن روی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﻳﺰ25 ،و از ﺗﺮآﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ روﻏﻦ ﻣﻘﺪس ﻣﺴﺢ درﺳﺖ آﻦ26 .و27ﺑﺎ روﻏﻦ ﻣﻌﻄﺮی آﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،ﻣﻴﺰ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻇﺮوف ﺁن ،ﭼﺮاﻏﺪان ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻞ ﺁن ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر28 ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ هﺪﻳﻪء ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و هﺮ ﭼﻪ آﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺁن اﺳﺖ ،ﺣﻮض و ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁن را ﻣﺴﺢ آﻦ29 .ﺁﻧﻬﺎ ﻼ ﻣﻘﺪس ﺷﻮﻧﺪ و هﺮ آﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ را ﺗﻘﺪﻳﺲ* آﻦ ﺗﺎ آﺎﻣ ً ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ30 .ﺑﺎ روﻏﻨﯽ آﻪ درﺳﺖ ﻣﯽآﻨﯽ * ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪا ﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺁﻳﻪء .30 ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ )ﺧﺮوج 30 :35ﺗﺎ (1 :36 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ را 31آﻪ ﭘﺴﺮ اوری و ﻧﻮﻩء ﺣﻮر از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا اﺳﺖ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩام 3و او را از روح ﺧﻮد ﭘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪام4 .او در ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻇﺮوف ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻣﻔﺮغ5 ،هﻤﭽﻨﻴﻦ در آﺎر ﺧﺮاﻃﯽ و ﺟﻮاهﺮ ﺳﺎزی و هﺮ ﺻﻨﻌﺘﯽ اﺳﺘﺎد اﺳﺖ. »6در ﺿﻤﻦ اهﻮﻟﻴﺎب ،ﭘﺴﺮ اﺧﻴﺴﺎﻣﮏ از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان را ﻧﻴﺰ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩام ﺗﺎ دﺳﺘﻴﺎر او ﺑﺎﺷﺪ .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺻﻨﻌﺘﮕﺮاﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ او آﺎر ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﻣﻬﺎرت ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩام ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ هﻤﻪء ﺁن ﭼﻴﺰهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر دادﻩام ﺑﺴﺎزﻧﺪ 7ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﺎ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ آﻪ ﺑﺮ ﺁن اﺳﺖ ،ﺗﻤﺎم اﺑﺰار و وﺳﺎﻳﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت8 ،ﻣﻴﺰ و ﻇﺮوف ﺁن ،ﭼﺮاﻏﺪان ﺧﺮوج ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ و ﻟﻮازم ﺁن ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر9 ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﻮازم ﺁن ،ﺣﻮض و ﭘﺎﻳﻪاش، 10ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﻣﺨﺼﻮص هﺎرون آﺎهﻦ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ در ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ11 ،روﻏﻦ ﻣﺴﺢ و ﺑﺨﻮر ﻣﻌﻄﺮ ﺑﺮای ﻗﺪس .هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ درﺳﺖ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر دادﻩام ﺑﺴﺎزﻧﺪ«. ﺳﺒّﺖ ،روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ 12و13ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :روز ﺳﺒﺖ را آﻪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮدﻩام ﻧﮕﺎﻩدارﻳﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ روز ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺟﺎوداﻧﯽ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻴﺪ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺟﺪا ﺳﺎﺧﺘﻪام14 .و15و16ﭘﺲ در روز ﺳﺒّﺖ، اﺳﺘﺮاﺣﺖ و ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن روز ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ .ﺁﻧﻜﻪ از اﻳﻦ ﺁﻳﻴﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪ و در اﻳﻦ روز آﺎر آﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد .در هﻔﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﺶ روز آﺎر آﻨﻴﺪ و روز هﻔﺘﻢ آﻪ روز ﻣﻘﺪس ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ،ﻋﻬﺪی ﺟﺎوداﻧﯽ اﺳﺖ و رﻋﺎﻳﺖ ﺁن ﺑﺮای ء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ واﺟﺐ اﺳﺖ17 .اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺁن ﻋﻬﺪی اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﺘﻪام، ﭼﻮن ﻣﻦ در ﺷﺶ روز ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ را ﺁﻓﺮﻳﺪم و در روز هﻔﺘﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﺮدم«. 18وﻗﺘﯽ ﺧﺪا در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﮔﻔﺘﮕﻮی ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﻴﺪ ،ﺁن دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد دﻩ ﻓﺮﻣﺎن را روی ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد. ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻃﻼﻳﯽ )ﺗﺜﻨﻴﻪ (29-6 :9 وﻗﺘﯽ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻪ ﻃﻮل 32اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ،ﻣﺮدم ﻧﺰد هﺎرون ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﺮای ﻣﺎ ﺧﺪاﻳﯽ ﺑﺴﺎز ﺗﺎ ﻣﺎ را هﺪاﻳﺖ آﻨﺪ، ﭼﻮن ﻧﻤﯽداﻧﻴﻢ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻮﺳﯽ آﻪ ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ،ﭼﻪ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ«. 2و3هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼ را آﻪ در ﮔﻮﺷﻬﺎی زﻧﺎن و دﺧﺘﺮان و ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ «.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻗﻮم ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼی ﺧﻮد را 36 ﺑﻪ هﺎرون دادﻧﺪ4 .هﺎرون ﻧﻴﺰ ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ذوب آﺮدﻩ ،در ﻗﺎﻟﺒﯽ آﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد، رﻳﺨﺖ و ﻣﺠﺴﻤﻪای ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺳﺎﺧﺖ .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را دﻳﺪﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ» :ای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،اﻳﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد«. 5هﺎرون ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ،ﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺟﻠﻮ ﺁن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺳﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮدا ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺸﻦ ﻣﯽﮔﻴﺮﻳﻢ«. 6روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ،وﻗﺘﯽ ﻣﺮدم ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ،ﭘﻴﺶ ﺁن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ،ﺧﻮردﻧﺪ و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ و دﺳﺖ ﺑﻪ آﺎرهﺎی ﺷﺮمﺁور زدﻧﺪ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺸﺘﺎب و ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮو، ﭼﻮن ﻗﻮم ﺗﻮ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی ،ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ8 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ زودی اﺣﻜﺎم ﻣﺮا ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩ و ﻣﻨﺤﺮف ﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ و ﺑﺮای ﺧﻮد ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﺁن را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﺑﺮاﻳﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدﻩ ،ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ :ای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،اﻳﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد«. 9ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﯽداﻧﻢ اﻳﻦ ﻗﻮم ﭼﻘﺪر ﺳﺮآﺸﻨﺪ10 .ﺑﮕﺬار ﺁﺗﺶ ﺧﺸﻢ ﺧﻮد را ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺷﻌﻠﻪور ﺳﺎﺧﺘﻪ ،هﻤﻪ را هﻼک آﻨﻢ .ﺑﺠﺎی ﺁﻧﻬﺎ از ﺗﻮ ﻗﻮم ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺑﻮﺟﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد«. 11وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺧﻮاهﺶ آﺮد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک ﻧﻜﻨﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ﭼﺮا ﺑﺮ ﻗﻮم ﺧﻮد اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩای؟ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﻗﺪرت و ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﻧﻴﺎوردی؟ 13ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :ﺧﺪا اﻳﺸﺎن را ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ ،از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را در آﻮﻩهﺎ ﺑﻜﺸﺪ و از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ آﻨﺪ؟ از ﺗﻮ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ از ﺧﺸﻢ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮدی و از ﻣﺠﺎزات ﻗﻮم ﺧﻮد درﮔﺬری13 .ﺑﻪ ﻳﺎدﺁور ﻗﻮﻟﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران ﺧﻮد اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب دادﻩای. ﺑﻪ ﻳﺎدﺁور ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ذات ﺧﻮد ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ،ﻓﺮﻣﻮدی :ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ را ﻣﺜﻞ ﺳﺘﺎرﮔﺎن ء ﺁﺳﻤﺎن ﺑﯽﺷﻤﺎر ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ و ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ درﺑﺎرﻩ 37 ﺁن ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪام ﺑﻪ ﻧﺴﻞهﺎی ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ هﻤﻴﺸﻪ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ«. 14ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ازﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮد ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ. 15ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪ ،در ﺣﺎﻟﯽ آﻪ دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ در دﺳﺖ داﺷﺖ آﻪ ﺑﺮ دو ﻃﺮف ﺁن ﻟﻮحهﺎ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد)16 .ﺁن دﻩ ﻓﺮﻣﺎن را ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ روی ﻟﻮحهﺎی ﺳﻨﮕﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد(. 17ﻳﻮﺷﻊ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮد ،وﻗﺘﯽ ﺻﺪای داد و ﻓﺮﻳﺎد و ﺧﺮوش ﻗﻮم را آﻪ از داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺑﺮ ﻣﯽﺧﺎﺳﺖ ﺷﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :از اردوﮔﺎﻩ ﺻﺪای ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽرﺳﺪ«. 18وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺻﺪا ،ﻓﺮﻳﺎد ﭘﻴﺮوزی ﻳﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﻴﺴﺖ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺻﺪای ﺳﺎز و ﺁواز اﺳﺖ«. 19وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻧﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻃﻼﻳﯽ اﻓﺘﺎد آﻪ ﻣﺮدم در ﺑﺮاﺑﺮش ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ و ﺷﺎدی ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﭽﻨﺎن ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ آﻪ ﻟﻮحهﺎ را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻮﻩ ﭘﺮت آﺮد و ﻟﻮحهﺎ ﺗﻜﻪﺗﻜﻪ ﺷﺪ20 .ﺳﭙﺲ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻃﻼﻳﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و در ﺁﺗﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺁن را ذوب آﺮد .ﺳﭙﺲ ﺁن را آﻮﺑﻴﺪ و ﮔﺮدش را روی ﺁب ﭘﺎﺷﻴﺪ و از ﺁن ﺁب ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻮﺷﺎﻧﻴﺪ. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﻗﻮم ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﺪی آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺁﻟﻮدﻩ ﺳﺎﺧﺘﯽ؟« 22هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮ ﻣﻦ ﺧﺸﻢ ﻣﮕﻴﺮ .ﺗﻮ ﺧﻮد اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ آﻪ ﭼﻘﺪر ﻓﺎﺳﺪﻧﺪ23 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ :ﺧﺪاﻳﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﺴﺎز ﺗﺎ ﻣﺎ را هﺪاﻳﺖ آﻨﺪ ،ﭼﻮن ﻧﻤﯽداﻧﻴﻢ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻮﺳﯽ آﻪ ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ،ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ24 .ﻣﻦ هﻢ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼی ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻧﺪ .ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼ را در ﺁﺗﺶ رﻳﺨﺘﻢ و اﻳﻦ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ از ﺁن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ«. 25وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ دﻳﺪ آﻪ ﻗﻮم ﺑﺎ آﻤﮏ هﺎرون اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ اﻓﺴﺎر ﮔﺴﻴﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﭘﻴﺶ دﺷﻤﻨﺎن ،ﺧﻮد را ﺑﯽﺁﺑﺮو آﺮدﻩاﻧﺪ26 ،آﻨﺎر دروازﻩء اردوﮔﺎﻩ اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ» :هﺮ آﻪ ﻃﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ «.ﺗﻤﺎم ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻻوی دور او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ27 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺮوج ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ آﻤﺮ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ و از اﻳﻨﺴﻮی اردوﮔﺎﻩ ﺗﺎ ﺁﻧﺴﻮﻳﺶ ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﺮادر و دوﺳﺖ و هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد را ﺑﻜﺸﻴﺪ28 «.ﻻویهﺎ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻧﺪ و در ﺁن روز در ﺣﺪود ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 29ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻻویهﺎ ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز ﺛﺎﺑﺖ آﺮدﻳﺪ آﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪء ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻴﺪ آﻪ اﻃﺎﻋﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺟﺎن ﭘﺴﺮان و ﺑﺮادراﻧﺘﺎن ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﻮد ،از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻜﺮدﻳﺪ؛ ﭘﺲ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد«. 30روز ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺷﺪﻩاﻳﺪ .ﺣﺎل ،ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻣﯽروم ﺗﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺷﻔﺎﻋﺖ آﻨﻢ .ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪا از ﮔﻨﺎهﺎن ﺷﻤﺎ درﮔﺬرد«. 31ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ﺁﻩ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﻳﻦ ﻗﻮم ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺘﯽ از ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ32 .ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﮔﻨﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎراﺑﺒﺨﺶ وﮔﺮﻧﻪ اﺳﻢ ﻣﺮا از دﻓﺘﺮت ﻣﺤﻮ آﻦ*«. 33ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭼﺮا اﺳﻢ ﺗﻮ را ﻣﺤﻮ آﻨﻢ؟ هﺮ آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩ اﺳﺖ ،اﺳﻢ او را ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد34 .ﺣﺎل ﺑﺎز ﮔﺮد و ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﮔﻔﺘﻪام راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﻦ و ﻓﺮﺷﺘﻪء ﻣﻦ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺣﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ،ﻗﻮم را ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 35ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺘﯽ آﻪ هﺎرون ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد، ﺑﻼی هﻮﻟﻨﺎآﯽ ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺎزل آﺮد. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد » :اﻳﻦ ﻗﻮم را آﻪ 33از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ ،اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب دادﻩام، هﺪاﻳﺖ آﻦ ،ﭼﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﻮل دادﻩام آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان اﻳﺸﺎن ﺑﺒﺨﺸﻢ2 .و3ﻣﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﻮد را ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ ،اﻣﻮریهﺎ، ﺣﻴﺘﯽهﺎ ،ﻓﺮزیهﺎ ،ﺣﻮیهﺎ و ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ را از ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ ،ﺑﻴﺮون * »اﺳﻢ ﻣﺮا از دﻓﺘﺮت ﻣﺤﻮ ﮐﻦ «.ﻳﺎ »ﻣﺮا ﺑﺠﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮑﺶ.«. ﺧﺮوج 38 ﺑﺮاﻧﻢ .اﻣﺎ ﻣﻦ در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ، ﭼﻮن ﻣﺮدﻣﯽ ﺳﺮآﺶ هﺴﺘﻴﺪ و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﻦ راﻩ هﻼک آﻨﻢ«. 4وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﻣﺎﺗﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و هﻴﭽﻜﺲ ﺑﺎ زﻳﻮرﺁﻻت ،ﺧﻮد را ﻧﻴﺎراﺳﺖ؛ 5ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ: »ﺷﻤﺎ ﻣﺮدﻣﯽ ﺳﺮآﺶ هﺴﺘﻴﺪ .اﮔﺮ ﻟﺤﻈﻪای در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ ،ﺷﻤﺎ را هﻼک ﻣﯽآﻨﻢ .ﭘﺲ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺷﻤﺎ را روﺷﻦ ﻧﻜﺮدﻩام ،هﺮ ﻧﻮع ﺁﻻت زﻳﻨﺘﯽ و ﺟﻮاهﺮات را از ﺧﻮد دور آﻨﻴﺪ6 «.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁن ﭘﺲ زﻳﻮر ﺁﻻت ﺧﻮد را آﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﺧﺪا در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ء 7از ﺁن ﭘﺲ ،ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻣﻘﺪس را آﻪ »ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت« ﻧﺎﻣﮕﺬاری آﺮدﻩ ﺑﻮد ،هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻴﺮون از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯽآﺮد و آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ راز و ﻧﻴﺎز آﻨﻨﺪ ،ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ. ء 8هﺮ وﻗﺖ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻄﺮف ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﯽرﻓﺖ ،ﺗﻤﺎم ﻗﻮم دم در ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و او را ء ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ9 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ وارد ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﯽﺷﺪ ،ﺳﺘﻮن اﺑﺮ ﻧﺎزل ﺷﺪﻩ ﺑﺮ در ﺧﻴﻤﻪ ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد و در اﻳﻦ ﺿﻤﻦ ﺧﺪا ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﺮد10 .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﺳﺘﻮن اﺑﺮ را ﻣﯽدﻳﺪﻧﺪ، در ﺑﺮاﺑﺮ در ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻩ ﺧﺪا را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ11 .در داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ دوﺳﺖ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﮕﻮ آﻨﺪ ،ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ رودررو ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽآﺮد .ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺸﺖ ،وﻟﯽ دﺳﺘﻴﺎر ﺟﻮان او ﻳﻮﺷﻊ )ﭘﺴﺮ ﻧﻮن( در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ. ﺧﺪا ﻗﻮل ﻣﯽدهﺪ ﺑﺎ ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ 12ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺮض آﺮد» :ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺒﺮم ،وﻟﯽ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﯽ ﭼﻪ آﺴﯽ را ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﻮاهﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد .ﮔﻔﺘﻪای :ﺗﻮ را ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ و ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﻣﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪای13 .ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻨﻄﻮر اﺳﺖ ﻣﺮا ﺑﻪ راهﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﻦ ﺗﺎ ﺗﻮ را ﺁﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻨﺎﺳﻢ و ﺑﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﯽ در ﺣﻀﻮرت زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻢ .اﻳﻦ ﻣﺮدم ﻧﻴﺰ ﻗﻮم ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ ،ﭘﺲ ﻟﻄﻒ ﺧﻮد را از اﻳﺸﺎن درﻳﻎ ﻣﺪار«. 14ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﻮاب ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺧﻮد هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ«. 15ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ اﻳﻦ را ﻓﺮﻣﻮد ،زﻳﺮا ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد» :اﮔﺮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺁﻳﯽ ﻣﺎ را ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺬار آﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺟﻠﻮﺗﺮ روﻳﻢ16 .اﮔﺮ ﺗﻮ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﻧﻴﺎﻳﯽ از آﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ آﻪ ﻣﻦ و ﻗﻮم ﻣﻦ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﻢ و ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮمهﺎی ﺟﻬﺎن ﻓﺮق دارﻳﻢ؟« 17ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :در اﻳﻦ ﻣﻮرد هﻢ دﻋﺎی ﺗﻮ را اﺟﺎﺑﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ،ﭼﻮن ﺗﻮ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﻣﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪای و ﺗﻮ را ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ«. 18ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺮض آﺮد» :اﺳﺘﺪﻋﺎ دارم ﺟﻼل ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن دهﯽ«. 19ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺷﻜﻮﻩ ﺧﻮد را از ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻮ ﻋﺒﻮر ﻣﯽدهﻢ و ﻧﺎم ﻣﻘﺪس ﺧﻮد را در ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﻧﺪا ﻣﯽآﻨﻢ .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و ﺑﺮ هﺮ آﺲ آﻪ ﺑﺨﻮاهﻢ ء رﺣﻢ و ﺷﻔﻘﺖ ﻣﯽآﻨﻢ20 .ﻣﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﮔﺬاﺷﺖ ﭼﻬﺮﻩ ﻣﺮا ﺑﺒﻴﻨﯽ ،ﭼﻮن اﻧﺴﺎن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺮا ﺑﺒﻴﻨﺪ و زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ21 .ﺣﺎل ﺑﺮﺧﻴﺰ و روی اﻳﻦ ﺻﺨﺮﻩ ،آﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺴﺖ22 .وﻗﺘﯽ ﺟﻼل ﻣﻦ ﻣﯽﮔﺬرد ،ﺗﻮ را در ﺷﻜﺎف اﻳﻦ ﺻﺨﺮﻩ ﻣﯽﮔﺬارم و ﺑﺎ دﺳﺘﻢ ﺗﻮ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﻢ ﺗﺎ از اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻢ؛ 23ﺳﭙﺲ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮﻣﯽدارم ﺗﺎ ﻣﺮا از ﭘﺸﺖ ﺑﺒﻴﻨﯽ ،اﻣﺎ ﭼﻬﺮﻩء ﻣﺮا ﻧﺨﻮاهﯽ دﻳﺪ«. ﻟﻮﺣﻬﺎی ﺳﻨﮕﯽ دوﺑﺎرﻩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد )ﺗﺜﻨﻴﻪ (5-1 :10 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ 34ﻣﺜﻞ ﻟﻮحهﺎی اول آﻪ ﺷﻜﺴﺘﯽ ﺗﻬﻴﻪ آﻦ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن را روی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ2 .ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮ واز آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎ و ﺑﺮ ﻗﻠﻪء آﻮﻩ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺴﺖ3 .هﻴﭽﻜﺲ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺎﻳﺪ و آﺴﯽ هﻢ در هﻴﭻ ﻧﻘﻄﻪء آﻮﻩ دﻳﺪﻩ ﻧﺸﻮد .ﮔﻠﻪ و رﻣﻪ هﻢ ﻧﺰدﻳﮏ آﻮﻩ ﻧﭽﺮﻧﺪ«. 39 4ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ ﻣﺜﻞ ﻟﻮحهﺎی ﻗﺒﻠﯽ ﺗﺮاﺷﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،از آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ. 5و6ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ در اﺑﺮ ﻧﺰول ﻓﺮﻣﻮد و آﻨﺎر او اﻳﺴﺘﺎد .ﺳﭙﺲ از ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺒﻮر آﺮد و ﻧﺎم ﻣﻘﺪس ﺧﻮد را ﻧﺪا داد و ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ،ﺧﺪای رﺣﻴﻢ و ﻣﻬﺮﺑﺎن ،ﺧﺪای دﻳﺮﺧﺸﻢ و ﭘﺮاﺣﺴﺎن؛ ﺧﺪای اﻣﻴﻦ آﻪ 7ﺑﻪ هﺰاران ﻧﻔﺮ رﺣﻤﺖ ﻣﯽآﻨﻢ و ﺧﻄﺎ و ﻋﺼﻴﺎن و ﮔﻨﺎﻩ را ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ؛ وﻟﯽ ﮔﻨﺎﻩ را هﺮﮔﺰ ﺑﯽﺳﺰا ﻧﻤﯽﮔﺬارم .اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺪران را از ﻓﺮزﻧﺪان ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﭼﻬﺎرم ﻣﯽﮔﻴﺮم«. 8ﻣﻮﺳﯽ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﺮدﻩ9 ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،اﮔﺮ واﻗﻌﺎ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪام ،اﺳﺘﺪﻋﺎ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﯽ .ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ اﻳﻦ ﻗﻮم ﺳﺮآﺸﻨﺪ ،وﻟﯽ از ﺳﺮ ﺗﻘﺼﻴﺮهﺎ و ﮔﻨﺎهﺎن ﻣﺎ ﺑﮕﺬر و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺎ را ﻣﺜﻞ ﻗﻮم ﺧﺎص ﺧﻮد ﺑﭙﺬﻳﺮ«. ﺧﺪا ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دوﺑﺎرﻩ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪد )ﺧﺮوج ،19-14 :23ﺗﺜﻨﻴﻪ 51 :7و(17-1 :16 10ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻨﮏ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم و در ﻧﻈﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم آﺎرهﺎی ﻋﺠﻴﺐ ﻣﯽآﻨﻢ آﺎرهﺎی ﻋﺠﻴﺒﯽ آﻪ ﻧﻈﻴﺮ ﺁن در هﻴﭻ ﺟﺎی دﻧﻴﺎ دﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ ء اﺳﺖ .ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺪرت ﻣﻬﻴﺐ ﻣﺮا آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﻢ ،ﺧﻮاهﻨﺪ دﻳﺪ11 .ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﺮ ﻣﯽآﻨﻢ ،اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ .ﻣﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﻣﻮری ،آﻨﻌﺎﻧﯽ ،ﺣﻴﺘﯽ ،ﻓﺮزی ،ﺣﻮی و ﻳﺒﻮﺳﯽ را از ﺳﺮ راﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻣﯽدارم12 .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ هﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺁن ﻗﺒﺎﻳﻞ ﭘﻴﻤﺎن دوﺳﺘﯽ ﻧﺒﻨﺪﻳﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ راﻩهﺎی ﮔﻤﺮاﻩ آﻨﻨﺪﻩ ﺑﻜﺸﺎﻧﻨﺪ13 .ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻬﺎ ،ﻣﺠﺴﻤﻪهﺎی ﺷﺮمﺁور و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را وﻳﺮان آﻨﻴﺪ14 .ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪاﻳﯽ را ﺟﺰ ﻣﻦ ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪای ﻏﻴﻮری هﺴﺘﻢ و ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪای ﻏﻴﺮ را ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽآﻨﻢ. »15هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻴﻤﺎن دوﺳﺘﯽ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ؛ ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺠﺎی ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﻦ ،ﺑﺘﻬﺎ را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻨﺪ و ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ .اﮔﺮ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن دوﺳﺖ ﺷﻮﻳﺪ ﺧﺮوج ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺸﺎﻧﻴﺪ؛ 16ﺷﻤﺎ دﺧﺘﺮان ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﭘﺴﺮان ﺧﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺮﻓﺖ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎ هﻢ از ﺧﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺘﻬﺎی زﻧﺎن ﺧﻮد را ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪ. »17ﺑﺮای ﺧﻮد هﺮﮔﺰ ﺑﺖ ﻧﺴﺎزﻳﺪ. »18ﻋﻴﺪ ﻓﻄﻴﺮ را هﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻣﺪت هﻔﺖ روز ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .اﻳﻦ ﺟﺸﻦ را هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻔﺘﻢ در ﻣﺎﻩ اﺑﻴﺐ ﺑﺮﮔﺰار آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن درهﻤﻴﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﻮد آﻪ از ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻣﺼﺮﻳﺎن ﺁزاد ﺷﺪﻳﺪ. »19ﺗﻤﺎم ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﻧﺮ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺑﺰ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ20 .در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﻧﺮ اﻻغ، ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ و اﮔﺮ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻴﺪ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻴﺪ ﮔﺮدن اﻻغ را ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ .وﻟﯽ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺧﻮد ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻮض دهﻴﺪ. »هﻴﭽﻜﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮد. »21ﻓﻘﻂ ﺷﺶ روز آﺎر آﻨﻴﺪ و در روز هﻔﺘﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﺣﺘﯽ در ﻓﺼﻞ ﺷﺨﻢ و ﻓﺼﻞ درو. »22ﻋﻴﺪ هﻔﺘﻪهﺎ را در هﻨﮕﺎم ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ درو ﮔﻨﺪم و ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ را در ﭘﺎﻳﻴﺰ آﻪ ﻓﺼﻞ ﺟﻤﻊﺁوری ﻣﺤﺼﻮل اﺳﺖ ﻧﮕﺎهﺪارﻳﺪ. »23ﺳﺎﻟﯽ ﺳﻪ ﺑﺎر ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان و ﭘﺴﺮان ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ24 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺤﻀﻮر ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﻴﺪ ،آﺴﯽ دﺳﺖ ﻃﻤﻊ ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ دراز ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد ،زﻳﺮا ﺗﻤﺎم ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ را از ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﯽراﻧﻢ و ﺣﺪود ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ را وﺳﻴﻊ ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ. »25ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را هﺮﮔﺰ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ و از ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﻩء ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﭼﻴﺰی ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬارﻳﺪ. »26هﺮ ﺳﺎل ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﻴﺎورﻳﺪ. »ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را در ﺷﻴﺮ ﻣﺎدرش ﻧﭙﺰﻳﺪ«. 27ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﻨﻮﻳﺲ، ﭼﻮن ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ و ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﺘﻪام«. ﺧﺮوج ﻣﻮﺳﯽ از آﻮﻩ ﻓﺮود ﻣﯽﺁﻳﺪ 28ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﺑﺎﻻی آﻮﻩ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد .در ﺁن ﻣﺪت ﻧﻪ ﭼﻴﺰی ﺧﻮرد و ﻧﻪ ﭼﻴﺰی ﺁﺷﺎﻣﻴﺪ .در ﺁن روزهﺎ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن را روی دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ ﻧﻮﺷﺖ29 .و30وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ از آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﻓﺮودﺁﻣﺪ ،ﭼﻬﺮﻩاش ﺑﺮ اﺛﺮ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﺧﺪا ﻣﯽدرﺧﺸﻴﺪ؛ وﻟﯽ ﺧﻮد ﻣﻮﺳﯽ از اﻳﻦ درﺧﺸﺶ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ .هﺎرون و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ را ﺑﺎ ﺁن ﺻﻮرت ﻧﻮراﻧﯽ دﻳﺪﻧﺪ ،ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮﻧﺪ. 31وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻧﺰد ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪ .ﺁﻧﻮﻗﺖ هﺎرون و ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم ﻧﺰد او ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ32 .ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﭘﻴﺶ او ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻪ او دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺎز ﮔﻔﺖ33 .ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ،ﻧﻘﺎﺑﯽ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺧﻮد آﺸﻴﺪ34 .هﺮ وﻗﺖ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻣﯽرﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮ آﻨﺪ ،ﻧﻘﺎب را از ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮ ﻣﯽداﺷﺖ .وﻗﺘﯽ از ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪ هﺮ ﭼﻪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای ﻗﻮم ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽآﺮد35 ،و ﻣﺮدم ﺻﻮرت او را آﻪ ﻣﯽدرﺧﺸﻴﺪ ،ﻣﯽدﻳﺪﻧﺪ .ﺳﭙﺲ او ﻧﻘﺎب را دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮد ﻣﯽآﺸﻴﺪ و ﻧﻘﺎب ﺑﺮ ﺻﻮرت او ﺑﻮد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺎز ﺑﺮای ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت داﺧﻞ ﻣﯽﺷﺪ. ﻣﻘﺮرات روز ﺳﺒﺖ ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را دور ﺧﻮد ﺟﻤﻊ 35آﺮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ اﺳﺖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ از ﺁن اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ: 2ﻓﻘﻂ ﺷﺶ روز آﺎر آﻨﻴﺪ و روز هﻔﺘﻢ را آﻪ روز ﻣﻘﺪس ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ و ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .هﺮ آﺲ آﻪ در روز هﻔﺘﻢ آﺎر آﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد3 .ﺁن روز در ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺣﺘﯽ ﺁﺗﺶ هﻢ روﺷﻦ ﻧﻜﻨﻴﺪ«. هﺪاﻳﺎ ﺑﺮای ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت 40 4ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ آﻪ 5از ﺁﻧﭽﻪ دارﻳﺪ ﺑﺮای او هﺪﻳﻪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ .هﺪاﻳﺎی آﺴﺎﻧﯽ آﻪ از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ هﺪﻳﻪ ﻣﯽدهﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺎﻣﻞ اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎ ﺑﺎﺷﺪ :ﻃﻼ ،ﻧﻘﺮﻩ ،ﻣﻔﺮغ؛ 6ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ، ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ؛ آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ؛ ﭘﺸﻢ ﺑﺰ؛ 7ﭘﻮﺳﺖ ﻗﻮچ آﻪ رﻧﮕﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ؛ ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ؛ 8روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮای ﭼﺮاﻏﻬﺎ؛ ﻣﻮاد ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪء روﻏﻦ ﻣﺴﺢ؛ ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ؛ 9ﺳﻨﮓ ﺟﺰع و ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻗﻴﻤﺘﯽ دﻳﮕﺮ ﺑﺮای اﻳﻔﻮد* و ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ آﺎهﻦ. ﻣﻘﺮرات ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ )ﺧﺮوج (43-32 :39 »10ﺷﻤﺎ ای ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان ﻣﺎهﺮ ،ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺴﺎزﻳﺪ11 :ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﭘﻮﺷﺸﻬﺎی ﺁن ،ﺗﻜﻤﻪهﺎ ،ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪ ،ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪهﺎ، ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ و ﭘﺎﻳﻪهﺎ؛ 12ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺁن، ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ،ﭘﺮدﻩء ﺣﺎﻳﻞ ﺑﻴﻦ ﻗﺪس و ﻗﺪس اﻻﻗﺪاس؛ 13ﻣﻴﺰ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺁن و ﺗﻤﺎم ﻇﺮوف ﺁن ،ﻧﺎن ﻣﻘﺪس؛ 14ﭼﺮاﻏﺪان ﺑﺎ ﭼﺮاﻏﻬﺎ و روﻏﻦ و ﻟﻮازم دﻳﮕﺮ ﺁن؛ 15ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺁن ،روﻏﻦ ﺗﺪهﻴﻦ و ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ؛ ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪ؛ 16ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﻣﻨﻘﻞ ﻣﺸﺒﮏ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻟﻮازم ﺁن؛ ﺣﻮض ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺎ ﭘﺎﻳﻪء ﺁن؛ 17ﭘﺮدﻩهﺎی دور ﺣﻴﺎط ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ و ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ،ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺣﻴﺎط؛ 18ﻣﻴﺨﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ و ﺣﻴﺎط ﺧﻴﻤﻪ و ﻃﻨﺎﺑﻬﺎی ﺁن؛ 19ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ در ﻗﺪس ﻳﻌﻨﯽ ﻟﺒﺎس ﻣﻘﺪس هﺎرون آﺎهﻦ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﭘﺴﺮاﻧﺶ«. ﻗﻮم هﺪﻳﻪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ 20ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ رﻓﺘﻨﺪ21 ،اﻣﺎ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﺤﺖﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و هﺪاﻳﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺁﻣﺎدﻩ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﻣﻘﺪس، ﺧﻴﻤﻪ و وﺳﺎﻳﻞ ﻣﻮردﻧﻴﺎز ﺟﻬﺖ ﺧﺪﻣﺖ در ﺁن ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ22 .ﻣﺮدان و زﻧﺎن ﺑﺎ )ﺧﺮوج (9-1 :25 ء * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ 7 :25؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁﻳﻪ .27 ﺧﺮوج 41 اﺷﺘﻴﺎق زﻳﺎد ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺟﻮاهﺮاﺗﯽ از ﻗﺒﻴﻞ ﺳﻨﺠﺎق، ﮔﻮﺷﻮارﻩ ،اﻧﮕﺸﺘﺮ ،ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ و اﺷﻴﺎء دﻳﮕﺮی از ﻃﻼ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ23 .ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ؛ آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ؛ ﭘﺸﻢ ﺑﺰ؛ ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩء ﻗﻮچ و ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ ﺁوردﻧﺪ24 .ﻋﺪﻩای دﻳﮕﺮ ﻧﻘﺮﻩ و ﻣﻔﺮغ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ .ﺑﻌﻀﯽ هﻢ ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ. 25و26زﻧﺎﻧﯽ آﻪ در آﺎر رﻳﺴﻨﺪﮔﯽ ﻣﻬﺎرت داﺷﺘﻨﺪ، ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ و ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ و ﭘﺸﻢ ﺑﺰ رﻳﺴﻴﺪﻧﺪ و ﺁوردﻧﺪ27 .ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم ،ﺳﻨﮓ ﺟﺰع و ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻗﻴﻤﺘﯽ دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺗﺰﻳﻴﻦ اﻳﻔﻮد و ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ آﺎهﻦ ﺁوردﻧﺪ28 ،و ﻧﻴﺰ ﻋﻄﺮﻳﺎت و روﻏﻦ ﺑﺮای روﺷﻨﺎﻳﯽ و روﻏﻦ ﻣﺴﺢ و ﺑﺨﻮر ﻣﻌﻄﺮ29 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان و زﻧﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدﻧﺪ در آﺎری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد آﻤﮏ آﻨﻨﺪ ،ﺑﺎ ﺧﺮﺳﻨﺪی ﺧﺎﻃﺮ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ. در ﺳﺎﺧﺘﻦ و ﺁراﺳﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﻃﺒﻖ ﻃﺮﺣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دادﻩ ،آﻤﮏ آﻨﻨﺪ«. 2ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ و اهﻮﻟﻴﺎب و ﺗﻤﺎم ﺻﻨﻌﺘﮕﺮاﻧﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻬﺎرت ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ و ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻮدﻧﺪ اﺣﻀﺎرآﺮد ﺗﺎ ﻣﺸﻐﻮل آﺎر ﺷﻮﻧﺪ3 .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﺮ روز ﺻﺒﺢ ﺑﺮای ﺑﻨﺎی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻣﯽﺁوردﻧﺪ ،از ﻣﻮﺳﯽ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ4 .و5ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺻﻨﻌﺘﮕﺮاﻧﯽ آﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺖ از آﺎر آﺸﻴﺪﻧﺪ و ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ رﻓﺘﻨﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺮدم ﺑﺮای آﺎری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر ﺁن را دادﻩ اﺳﺖ ﺑﻴﺶ از ﺁﻧﭽﻪ ﻻزم اﺳﺖ هﺪﻳﻪ ﺁوردﻩاﻧﺪ6 «.ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ در اردوﮔﺎﻩ ﻧﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ آﻪ دﻳﮕﺮآﺴﯽ هﺪﻳﻪ ﻧﻴﺎورد .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁوردن هﺪﻳﻪ ﺑﺎزداﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ7 ،ﭼﻮن هﺪاﻳﺎی ﻣﻮﺟﻮد ،ﺑﺮای اﺗﻤﺎم آﺎر ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺑﻮد. ﺷﺮوع آﺎر ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان هﻨﺮﻣﻨﺪ )ﺧﺮوج (11-1 :31 30و31ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ اوری( را آﻪ ﻧﻮﻩء ﺣﻮر و از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا اﺳﺖ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ و او را از روح ﺧﻮد ﭘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ و ﺣﻜﻤﺖ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ و ﻣﻬﺎرت ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ،ﺗﺎ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻞ ﺁن را ﺑﺴﺎزد32 .او در ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻇﺮوف ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻣﻔﺮغ33 ،هﻤﭽﻨﻴﻦ در آﺎر ﺧﺮاﻃﯽ و ﺟﻮاهﺮ ﺳﺎزی و هﺮ ﺻﻨﻌﺘﯽ اﺳﺘﺎد اﺳﺖ34 .ﺧﺪا ﺑﻪ او و اهﻮﻟﻴﺎب )ﭘﺴﺮ اﺧﻴﺴﺎﻣﮏ از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان( اﺳﺘﻌﺪاد ﺗﻌﻠﻴﻢ دادن هﻨﺮ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان را ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ. 35ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ درآﺎر ﻃﺮاﺣﯽ ،ﻧﺴﺎﺟﯽ و ﻃﺮازی ﭘﺎرﭼﻪهﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ ،ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ ﻣﻬﺎرت ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ .اﻳﺸﺎن ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان ﻣﺎهﺮی هﺴﺘﻨﺪ. 36 »ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان دﻳﮕﺮ هﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪادهﺎی ﺧﺪادادی ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ و اهﻮﻟﻴﺎب را )ﺧﺮوج (37-1 :26 8و9 ء ﺻﻨﻌﺘﮕﺮاﻧﯽ آﻪ ﻣﺸﻐﻮل آﺎر ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت را ﺑﺎ دﻩ ﭘﺮدﻩ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ، ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ .هﺮ ﻳﮏ از ﭘﺮدﻩهﺎ ﭼﻬﺎردﻩ ﻣﺘﺮ ﻃﻮل و دو ﻣﺘﺮ ﻋﺮض داﺷﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن را روی ﭘﺮدﻩهﺎ ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی آﺮدﻧﺪ. 10ﺳﭙﺲ ﺁن دﻩ ﭘﺮدﻩ را ﭘﻨﺞ ﭘﻨﺞ ﺑﻬﻢ دوﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد11 .و12ﺑﺮای وﺻﻞ آﺮدن اﻳﻦ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ،در ﻟﺒﻪء ﺁﺧﺮﻳﻦ ﭘﺮدﻩء هﺮ ﻗﻄﻌﻪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺟﺎ ﺗﻜﻤﻪء ﺁﺑﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ13 .ﺳﭙﺲ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﻜﻤﻪ از ﻃﻼﺑﺮای ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ اﻳﻦ دو ﻗﻄﻌﻪ ﭘﺮدﻩ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺮدﻩهﺎی دور ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺼﻮرت ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ درﺁﻳﺪ. 14و15ﺑﺮای ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻘﻒ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ،ﻳﺎزدﻩ ﻗﻄﻌﻪء دﻳﮕﺮ از ﭘﺸﻢ ﺑﺰ ﺑﺎﻓﺘﻨﺪ .ﻃﻮل هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎﻧﺰدﻩ ﻣﺘﺮ و ﻋﺮض هﺮ ﻳﮏ دو ﻣﺘﺮ ﺑﻮد16 .ﭘﻨﺞ ﻗﻄﻌﻪ را ﺑﻬﻢ وﺻﻞ آﺮدﻧﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ ﺑﺼﻮرت ﻳﮏ ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ درﺁﻣﺪ .ﺷﺶ ﻗﻄﻌﻪء دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻢ دوﺧﺘﻨﺪ17 .در ﺣﺎﺷﻴﻪء هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺟﺎ ﺧﺮوج ﺗﻜﻤﻪ ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ 18و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﻜﻤﻪء ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﻬﻢ وﺻﻞ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻳﻨﮕﻮﻧﻪ دو ﻗﻄﻌﻪء ﺑﺰرگ ﺑﻬﻢ وﺻﻞ ﺷﻮﻧﺪ19 .دو ﭘﻮﺷﺶ دﻳﮕﺮ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ ﻳﻜﯽ از ﭘﻮﺳﺖ ﻗﻮچ آﻪ رﻧﮕﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و دﻳﮕﺮی از ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ ،ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ روی ﭘﻮﺷﺶ اوﻟﯽ ﺑﻴﻨﺪازﻧﺪ. 20ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را از ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻄﻮر ﻋﻤﻮدی ﻗﺮار ﮔﻴﺮد21 .درازای هﺮ ﺗﺨﺘﻪ ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎی ﺁن هﻔﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻧﺘﯽﻣﺘﺮ ﺑﻮد22 .هﺮ ﻃﺮف ﺗﺨﺘﻪ دو زﺑﺎﻧﻪ داﺷﺖ آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻪء ﭘﻬﻠﻮﻳﯽ ﺟﻔﺖ ﻣﯽآﺮد23 .و24ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﻻزم ﺑﺮای ء ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﻮد :ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﻞ ﭘﺎﻳﻪ ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺮای ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ،آﻪ زﻳﺮ هﺮ ﺗﺨﺘﻪ دو ﭘﺎﻳﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺗﺎ زﺑﺎﻧﻪهﺎ را ﻧﮕﺎهﺪارﻧﺪ25 .و26ﺑﻴﺴﺖ ء ﺗﺨﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﻞ ﭘﺎﻳﻪ ﻧﻘﺮﻩای ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای هﺮ ﺗﺨﺘﻪ دو ﭘﺎﻳﻪ27 .ﺑﺮای ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﺧﻴﻤﻪ آﻪ ﭘﺸﺖ ﺁن ﺑﻮد ،ﺷﺶ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. 28ﺳﭙﺲ دو ﺗﺨﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﮔﻮﺷﻪهﺎی ﭘﺸﺖ ﺧﻴﻤﻪ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ29 .ﺷﺶ ﺗﺨﺘﻪء ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ از ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﮔﻮﺷﻪ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽﺷﺪ30 .ﭘﺲ در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ،ﻣﺠﻤﻮﻋًﺎ هﺸﺖ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﭘﺎﻳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ،ﻳﻌﻨﯽ زﻳﺮ هﺮ ﺗﺨﺘﻪ دو ﭘﺎﻳﻪ، ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. 31و32ﺳﭙﺲ ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪهﺎﻳﯽ ازﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻄﻮر اﻓﻘﯽ ﺗﺨﺘﻪهﺎ را ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ :ﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ درﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻗﺮارداﺷﺘﻨﺪ وﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب و ﭘﻨﺞ ﺗﻴﺮ ﺑﺮای ﺗﺨﺘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ33 .ﺗﻴﺮ وﺳﻄﯽ را ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎﺑﻄﻮر ﺳﺮاﺳﺮی از وﺳﻂ ﺗﺨﺘﻪهﺎ ﺑﮕﺬرد34 .ﺳﭙﺲ ﺗﺨﺘﻪهﺎ و ﺗﻴﺮهﺎ را ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺣﻠﻘﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼ ﺟﻬﺖ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ ﺗﻴﺮهﺎ روی ﺗﺨﺘﻪهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. 35ﭘﺮدﻩء ﻣﺨﺼﻮص را آﻪ ﺑﻴﻦ ﻗﺪس و ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﻮد از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن را ﺑﺎ دﻗﺖ روی ﺁن ﮔﻠﺪوزی ﻧﻤﻮدﻧﺪ36 .ﺑﺮای ﺁوﻳﺰان آﺮدن ﭘﺮدﻩ ،ﭼﻬﺎر ﺳﺘﻮن از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ و 42 ء ﻗﻼﺑﻬﺎﻳﯽ از ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﺮای ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﭼﻬﺎر ﭘﺎﻳﻪ ﻧﻘﺮﻩای درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ37 .ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﭘﺮدﻩ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﺑﺮای در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁن را ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﮔﻠﺪوزی آﺮدﻧﺪ. 38ﺑﺮای اﻳﻦ ﭘﺮدﻩ ﭘﻨﺞ ﺳﺘﻮن ﻗﻼﺑﺪار ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ .ﺳﭙﺲ ﺳﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ و ﮔﻴﺮﻩهﺎ را ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ و ﭘﻨﺞ ﭘﺎﻳﻪء ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮای ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ )ﺧﺮوج (22-10 :25 ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ 37آﻪ درازای ﺁن ﻳﮏ ﻣﺘﺮ و 25ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎ و ﺑﻠﻨﺪی ﺁن هﺮ آﺪام هﻔﺘﺎد وﭘﻨﺞ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد، ﺳﺎﺧﺖ2 .ﺑﻴﺮون و درون ﺁن را ﺑﺎ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و ﻧﻮاری از ﻃﻼ دور ﻟﺒﻪء ﺁن آﺸﻴﺪ3 .ﺑﺮای ﺻﻨﺪوق ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺁﻣﺎدﻩ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁن ﻣﺘﺼﻞ ﻧﻤﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ در هﺮ ﻃﺮف دو ﺣﻠﻘﻪ4 .و5ﺑﻌﺪ دو ﭼﻮب ﺑﻠﻨﺪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﺑﺮای ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺻﻨﺪوق ﻓﺮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ و ﭼﻮﺑﻬﺎ را در داﺧﻞ ﺣﻠﻘﻪهﺎی دو ﻃﺮف ﺻﻨﺪوق ﮔﺬاﺷﺖ. 6ﺳﺮﭘﻮش ﺻﻨﺪوق ﻳﻌﻨﯽ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ را ﺑﻪ درازای ﻳﮏ ﻣﺘﺮ و دﻩ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎی هﻔﺘﺎد ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ،از ء ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ آﺮد7 .و8ﺳﭙﺲ دو ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪ از ﻃﻼ در دو ﺳﺮ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﺳﺎﺧﺖ. ﻓﺮﺷﺘﻪهﺎ را ﻃﻮری روی ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﺳﺎﺧﺖ آﻪ ﺑﺎ ﺁن ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺷﺪ9 .ﻣﺠﺴﻤﻪء ﻓﺮﺷﺘﻪهﺎ ،روﺑﺮوی هﻢ و ﻧﮕﺎهﺸﺎن ﺑﻄﺮف ﺗﺨﺖ و ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺁن ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﺑﻮد. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﻴﺰ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس )ﺧﺮوج (30-23 :25 10ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ ،ﻣﻴﺰ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس را از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﻪ درازای ﻳﮏ ﻣﺘﺮ و ﭘﻬﻨﺎی ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪی 75ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺳﺎﺧﺖ11 .ﺁن را ﺑﺎ روآﺸﯽ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و ﻗﺎﺑﯽ از ﻃﻼ ﺑﺮ دورﺗﺎدور ﻟﺒﻪء ﺁن ﻧﺼﺐ آﺮد12 .ﺣﺎﺷﻴﻪء دور ﻟﺒﻪء ﻣﻴﺰ را ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎی ﭼﻬﺎر ﺧﺮوج 43 اﻧﮕﺸﺖ درﺳﺖ آﺮد و دور ﺣﺎﺷﻴﻪ را ﺑﺎ ﻗﺎب ﻃﻼ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ13 .و14ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺑﺮای ﻣﻴﺰ ﺳﺎﺧﺖ و ﺣﻠﻘﻪهﺎ راﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﺑﺎﻻی ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﻣﻴﺰ ﻧﺼﺐ آﺮد .اﻳﻦ ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺑﺮای ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺑﺮداﺷﺘﻦ و ﺟﺎﺑﺠﺎ آﺮدن ﻣﻴﺰ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ در ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد15 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ را از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺖ16 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺸﻘﺎﺑﻬﺎ ،آﺎﺳﻪهﺎ ،ﺟﺎﻣﻬﺎ و ﭘﻴﺎﻟﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺮای رﻳﺨﺘﻦ هﺪاﻳﺎی ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ درﺳﺖ آﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را روی ﻣﻴﺰ ﺑﮕﺬارﻧﺪ. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﭼﺮاﻏﺪان )ﺧﺮوج (40-31 :25 17ﭼﺮاﻏﺪان را ﻧﻴﺰ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ درﺳﺖ آﺮد .ﭘﺎﻳﻪ و ﺑﺪﻧﻪء ﺁن را ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ و از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺳﺎﺧﺖ و ﻧﻘﺶ ﮔﻠﻬﺎی روی ﺁن را ﻧﻴﺰ آﻪ ﺷﺎﻣﻞ آﺎﺳﺒﺮگ و ﻏﻨﭽﻪ ﺑﻮد از ﻃﻼ درﺳﺖ آﺮد18 .ﺑﺮ ﺑﺪﻧﻪء ﭼﺮاﻏﺪان ﺷﺶ ﺷﺎﺧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ،ﻳﻌﻨﯽ در هﺮ ﻃﺮف ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ19 .روی هﺮ ﻳﮏ از ﺷﺎﺧﻪهﺎ ﺳﻪ ﮔﻞ ﺑﺎداﻣﯽ ﺷﻜﻞ ﺑﻮد20 .و21ﺧﻮد ﺑﺪﻧﻪ را ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﮔﻞ ﺑﺎداﻣﯽ ﺷﻜﻞ ﺗﺰﻳﻴﻦ آﺮد ﻃﻮری آﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﺑﻴﻦ ﺷﺎﺧﻪهﺎ و ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ22 .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻧﻘﺸﻬﺎ و ﺷﺎﺧﻪهﺎ و ﺑﺪﻧﻪ از ﻳﮏ ﺗﻜﻪ ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮد23 .هﻔﺖ ﭼﺮاغ ﺁن و اﻧﺒﺮهﺎ و ﺳﻴﻨﯽهﺎﻳﺶ را از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺳﺎﺧﺖ. 24ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﭼﺮاﻏﺪان و ﻟﻮازﻣﺶ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎر آﻴﻠﻮ ﻃﻼ ﺑﻜﺎر رﻓﺖ. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر )ﺧﺮوج (5-1 :30 25ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر را ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭼﻬﺎر ﮔﻮش ﺑﻪ ﺿﻠﻊ ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪی ﻳﮏ ﻣﺘﺮ از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ درﺳﺖ آﺮد .ﺁن را ﻃﻮری ﺳﺎﺧﺖ آﻪ در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪء ﺁن ﭼﻬﺎر زاﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﺎخ ﺑﻮد26 .روآﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﺷﺎﺧﻬﺎی ﺁن از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮد .ﻗﺎﺑﯽ دورﺗﺎدور ﺁن از ﻃﻼ درﺳﺖ آﺮد27 .در دو ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،زﻳﺮ ﻗﺎب ﻃﻼﻳﯽ ،دو ﺣﻠﻘﻪ از ﻃﻼ ﺑﺮای ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺣﻤﻞ آﻨﻨﺪ28 .اﻳﻦ ﭼﻮﺑﻬﺎ از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و روآﺶ ﻃﻼ داﺷﺖ. ﺗﻬﻴﻪء روﻏﻦ ﻣﺴﺢ و ﺑﺨﻮر )ﺧﺮوج (38-22 :30 29ﺳﭙﺲ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ ﻣﻘﺪس و ﺑﺨﻮر ﺧﺎﻟﺺ ﻣﻌﻄﺮ را ﺗﻬﻴﻪ آﺮد. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﻬﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ )ﺧﺮوج (8-1 :27 ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﭼﻮب 38اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭼﻬﺎرﮔﻮش ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ .هﺮ ﺿﻠﻊ ﺁن دو و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪﻳﺶ ﻳﮏ و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد2 .ﺁن را ﻃﻮری ﺳﺎﺧﺖ آﻪ در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪ اش ﭼﻬﺎر زاﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﺎخ ﺑﻮد .ﺗﻤﺎم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﺷﺎﺧﻬﺎ روآﺸﯽ از ﻣﻔﺮغ داﺷﺖ 3 .ﻟﻮازم ﺁن آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﻄﻠﻬﺎ ،ﺧﺎک اﻧﺪازهﺎ ،آﺎﺳﻪ هﺎ ،ﭼﻨﮕﻜﻬﺎ و ﺁﺗﺸﺪاﻧﻬﺎ ﺑﻮد ،هﻤﮕﯽ از ﻣﻔﺮغ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ4 .و5ﻳﮏ ﻣﻨﻘﻞ ﻣﺸﺒﮏ ﻣﻔﺮﻏﯽ آﻪ در هﺮ ﮔﻮﺷﻪء ﺁن ﻳﮏ ﺣﻠﻘﻪء ﻓﻠﺰی ﺑﻮد ،ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮو ﺑﺮد ﺗﺎ روی ﻟﺒﻪای آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد6 .و7ﺑﺮای ﺟﺎﺑﺠﺎ آﺮدن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﯽ از درﺧﺖ اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺑﺎ روآﺶ ﻣﻔﺮغ ﺳﺎﺧﺖ و ﭼﻮﺑﻬﺎ را درﺣﻠﻘﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در دو ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻓﺮو آﺮد .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ، دروﻧﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد و از ﺗﺨﺘﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺣﻮض ﻣﻔﺮﻏﯽ )ﺧﺮوج (18 :30 8ﺣﻮض ﻣﻔﺮﻏﯽ و ﭘﺎﻳﻪء ﻣﻔﺮﻏﯽاش را از ﺁﻳﻴﻨﻪهﺎی زﻧﺎﻧﯽ آﻪ در آﻨﺎر در ﺧﻴﻤﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﺳﺎﺧﺖ. ﺣﻴﺎط ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت )ﺧﺮوج (19-9 :27 9ﺑﻌﺪ ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺣﻴﺎﻃﯽ درﺳﺖ آﺮد آﻪ دﻳﻮارهﺎﻳﺶ از ﭘﺮدﻩهﺎی آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﺑﻮد. ﻃﻮل ﭘﺮدﻩهﺎی ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد10 .ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺘﻮن ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮای ﭘﺮدﻩهﺎ ﺳﺎﺧﺖ و ﺑﺮای اﻳﻦ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ و ﻗﻼﺑﻬﺎ و ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎی ﻧﻘﺮﻩای درﺳﺖ آﺮد11 .ﺑﺮای ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺣﻴﺎط ﻧﻴﺰ هﻤﻴﻦ آﺎر را آﺮد12 .ﻃﻮل دﻳﻮار ﭘﺮدﻩای ﺳﻤﺖ ﺧﺮوج 44 ﻏﺮﺑﯽ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد .دﻩ ﺳﺘﻮن ﺑﺎ دﻩ ﭘﺎﻳﻪ ﺑﺮای ﭘﺮدﻩهﺎ ﺳﺎﺧﺖ و ﺑﺮای هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﻗﻼﺑﻬﺎ و ﭘﺸﺘﺒﻨﺪهﺎی ﻧﻘﺮﻩای درﺳﺖ آﺮد13 .ﻃﻮل دﻳﻮار ﭘﺮدﻩای ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ هﻢ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد. 14و15ﭘﺮدﻩهﺎی هﺮ ﻃﺮف در ورودی هﻔﺖ و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد .ﺑﺮای ﻧﮕﺎﻩداﺷﺘﻦ اﻳﻦ ﭘﺮدﻩهﺎ هﻢ ﺳﻪ ﺳﺘﻮن و ﺳﻪ ﭘﺎﻳﻪ در هﺮ ﻃﺮف ﺳﺎﺧﺖ16 .ﺗﻤﺎم ﭘﺮدﻩهﺎی دﻳﻮار ﺣﻴﺎط ﺧﻴﻤﻪ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ ﺑﻮد17 .ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ از ﻣﻔﺮغ ،و ﻗﻼﺑﻬﺎ و ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ و روآﺶ ﺳﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ از ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻮد .ﺗﻤﺎم ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی اﻃﺮاف ﺣﻴﺎط ﺑﺎ ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎی ﻧﻘﺮﻩای ﺑﻪ هﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺷﺪﻧﺪ. 18ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﮔﻠﺪوزی ﺷﺪ. ﻃﻮل اﻳﻦ ﭘﺮدﻩ دﻩ ﻣﺘﺮ و ﺑﻠﻨﺪﻳﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺮدﻩهﺎی دﻳﻮار ﺣﻴﺎط ،دو و ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﻮد19 .ﭼﻬﺎر ﺳﺘﻮن ﺑﺮای ﭘﺮدﻩ ﺳﺎﺧﺖ .ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ از ﻣﻔﺮغ ،و ﻗﻼﺑﻬﺎ و ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ و روآﺶ ﺳﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ از ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻮد. 20ﺗﻤﺎم ﻣﻴﺨﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺑﻨﺎی ﺧﻴﻤﻪ و ﺣﻴﺎط ﺁن ﺑﻜﺎر رﻓﺖ ،از ﻣﻔﺮغ ﺑﻮد. ﻣﻘﺪار ﻓﻠﺰی آﻪ در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﻜﺎر رﻓﺖ ء 21اﻳﻦ اﺳﺖ ﺻﻮرت ﻣﻘﺪار ﻓﻠﺰی آﻪ در ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﻜﺎر رﻓﺖ .اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻣﻮﺳﯽ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻻوﻳﻬﺎ و زﻳﺮ ﻧﻈﺮ اﻳﺘﺎﻣﺎر ﭘﺴﺮ هﺎرون آﺎهﻦ ء ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ)22 .ﺑﺼﻞﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ اوری و ﻧﻮﻩء ﺣﻮر از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد، ﺳﺎﺧﺖ23 .دﺳﺘﻴﺎر او در اﻳﻦ آﺎر اهﻮﻟﻴﺎب ﭘﺴﺮ اﺧﻴﺴﺎﻣﮏ از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺑﻮد آﻪ در آﺎر ﻃﺮاﺣﯽ، ﻧﺴﺎﺟﯽ و ﻃﺮازی ﭘﺎرﭼﻪهﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ ،ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ ﻣﻬﺎرت داﺷﺖ(. 24ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﻤﻌًﺎ ﺣﺪود هﺰار آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻃﻼ هﺪﻳﻪ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﺗﻤﺎم ﺁن ﺻﺮف ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺷﺪ. 25و26ﻣﻘﺪار ﻧﻘﺮﻩء ﻣﺼﺮف ﺷﺪﻩ ﺣﺪود ﺳﻪ هﺰار و ﭼﻬﺎرﺻﺪ و ﺳﯽ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد .اﻳﻦ ﻣﻘﺪار ﻧﻘﺮﻩ از 550ر 603ﻧﻔﺮ درﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد آﻪ اﺳﺎﻣﻴﺸﺎن در ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﺳﻨﺸﺎن ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد .هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺣﺪود ﺷﺶ ﮔﺮم ﻧﻘﺮﻩ هﺪﻳﻪ دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ27 .ﺑﺮای ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی ﭘﺮدﻩء داﺧﻞ ﺁن ،ﺳﻪ هﺰار و ﭼﻬﺎرﺻﺪ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻧﻘﺮﻩ ﻣﺼﺮف ﺷﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای هﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎر آﻴﻠﻮﮔﺮم28 .ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩء ﻧﻘﺮﻩ آﻪ ﺳﯽ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد ﺑﺮای ﻗﻼﺑﻬﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ،ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ و روآﺶ ﺳﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﻣﺼﺮف ﺷﺪ. 29و30و31ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ دوهﺰار و ﭼﻬﺎرﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻣﻔﺮغ هﺪﻳﻪ ﺁوردﻧﺪ .اﻳﻦ ﻣﻘﺪار ﻣﻔﺮغ ﺑﺮای ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی در ورودی ﺧﻴﻤﻪ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻔﺮﻏﯽ ،ﻣﻨﻘﻞ ﻣﺸﺒﮏ و ﺳﺎﻳﺮ ﻟﻮازم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ، هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮای ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی دور ﺣﻴﺎط و ﭘﺎﻳﻪهﺎی در ورودی ﺁن ،و ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﻣﻴﺨﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ و ﭘﺮدﻩهﺎی دور ﺣﻴﺎط ﺑﻜﺎر رﻓﺖ. ﺗﻬﻴﻪء ﻟﺒﺎس آﺎهﻨﺎن )ﺧﺮوج (4-1 :28 ﺳﭙﺲ ﺑﺮای آﺎهﻨﺎن از ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ، 39ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﯽ ﺑﺎﻓﺘﻨﺪ .اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ را ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪﻣﺖ در ﻗﺪس ﻣﯽﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ .ﻟﺒﺎس ﻣﻘﺪس هﺎرون آﺎهﻦ هﻢ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ. ﺗﻬﻴﻪء اﻳﻔﻮد )ﺧﺮوج (14-5 :28 2اﻳﻔﻮد* آﺎهﻦ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ، ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ و رﺷﺘﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼ درﺳﺖ ﺷﺪ. 3ﺁﻧﻬﺎ ورﻗﻪهﺎی ﻃﻼ را ﭼﻜﺶ زدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎرﻳﮏ ﺷﺪ، ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮﻳﺪﻩ ،ﺑﺼﻮرت رﺷﺘﻪهﺎﻳﯽ در ﺁوردﻧﺪ و ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ در ﺗﻬﻴﻪ اﻳﻔﻮد ﺑﻜﺎر ﺑﺮدﻧﺪ و روی اﻳﻔﻮد را ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی آﺮدﻧﺪ. 4و5اﻳﻔﻮد از دو ﻗﺴﻤﺖ ،ﺟﻠﻮ و ﭘﺸﺖ ،ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ و ﺑﺎ دو ﺑﻨﺪ روی ﺷﺎﻧﻪهﺎ ،ﺑﻬﻢ وﺻﻞ ﮔﺮدﻳﺪ .هﻤﺎﻧﻄﻮرآﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻨﺪ آﻤﺮ اﻳﻔﻮد ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺁن و از ﺟﻨﺲ ﺧﻮد اﻳﻔﻮد ﺑﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ از رﺷﺘﻪهﺎی ﻃﻼ و آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰ ﺑﺎﻓﺖ و ﻧﺨﻬﺎی * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ .7 :25 ﺧﺮوج 45 ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ6 .و7دو ﺳﻨﮓ ﺟﺰع در ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را روی ﺑﻨﺪهﺎی ﺷﺎﻧﻪهﺎی اﻳﻔﻮد دوﺧﺘﻨﺪ .ﻧﺎﻣﻬﺎی دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﻣﻬﺎرﺗﯽ ﺧﺎص روی ﺁن دو ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮓ ﺣﻜﺎآﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻳﺎد ﻗﻮم ﺑﺎﺷﺪ .هﻤﻪء اﻳﻦ آﺎرهﺎ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد ،اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. ﺗﻬﻴﻪء ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ )ﺧﺮوج (30-15 :28 8ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ را ﻣﺜﻞ اﻳﻔﻮد از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ، ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ،و رﺷﺘﻪهﺎی ﻃﻼ ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،روی ﺁن را ﺑﺎ دﻗﺖ ﮔﻠﺪوزی آﺮدﻧﺪ9 .ﺁن را دوﻻ ،ﻣﺜﻞ ﻳﮏ آﻴﺴﻪء ﭼﻬﺎرﮔﻮش دوﺧﺘﻨﺪ آﻪ ﻃﻮل هﺮ ﺿﻠﻌﺶ ﻳﮏ وﺟﺐ ﺑﻮد10 .ﭼﻬﺎر ردﻳﻒ ﺳﻨﮓ ﻗﻴﻤﺘﯽ روی ﺁن ﻧﺼﺐ ﺷﺪ .در ردﻳﻒ اول ،ﻋﻘﻴﻖ ﺳﺮخ و ﻳﺎﻗﻮت زرد و ﻳﺎﻗﻮت ﺁﺗﺸﯽ ﺑﻮد11 .در ردﻳﻒ دوم، زﻣﺮد و ﻳﺎﻗﻮت آﺒﻮد و اﻟﻤﺎس ﺑﻮد12 .در ردﻳﻒ ﺳﻮم، ﻓﻴﺮوزﻩ و ﻋﻘﻴﻖ ﻳﻤﺎﻧﯽ و ﻳﺎﻗﻮت ﺑﻨﻔﺶ 13و در ردﻳﻒ ﭼﻬﺎرم ،زﺑﺮﺟﺪ و ﺟﺰع و ﻳﺸﻢ ﻧﺼﺐ ﺷﺪ .هﻤﻪء اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻗﻴﻤﺘﯽ را در ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼ ﺟﺎی دادﻧﺪ14 .هﺮ ء ﻳﮏ از اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﻳﻜﯽ از دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد و ﻧﺎم ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ روی ﺁن ﺳﻨﮓ ﺣﮏ ﺷﺪ. 18-15دو ﻗﺎب از ﻃﻼ و دو رﺷﺘﻪ زﻧﺠﻴﺮ ﻃﻼی ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء دو رﺷﺘﻪ زﻧﺠﻴﺮ ﻃﻼ ﺑﻪ اﻳﻔﻮد ﺑﺴﺘﻨﺪ .دو ﺳﺮ زﻧﺠﻴﺮهﺎ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﻃﻼ آﻪ در ﮔﻮﺷﻪهﺎی ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ ﺟﺎﺳﺎزی ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ،و دو ﺳﺮ دﻳﮕﺮ زﻧﺠﻴﺮهﺎ را از ﺟﻠﻮ ﺑﻪ ء ﻗﺎﺑﻬﺎی ﻃﻼی روی ﺷﺎﻧﻪهﺎ وﺻﻞ آﺮدﻧﺪ19 .دو ﺣﻠﻘﻪ ء ﻃﻼی دﻳﮕﺮﻧﻴﺰ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دو ﮔﻮﺷﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ ،روی ﻻﻳﻪء زﻳﺮﻳﻦ ﺑﺴﺘﻨﺪ20 .دو ﺣﻠﻘﻪ ﻃﻼی دﻳﮕﺮ هﻢ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ اﻳﻔﻮد و آﻤﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺑﻨﺪ آﻤﺮ ﻧﺼﺐ آﺮدﻧﺪ. 21ﺑﻌﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد، ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ را ﺑﺎ ﻧﻮار ﺁﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪهﺎی اﻳﻔﻮد آﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺑﻨﺪ آﻤﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ از اﻳﻔﻮد ﺟﺪا ﻧﺸﻮد. ﺗﻬﻴﻪء ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی دﻳﮕﺮ آﺎهﻦ )ﺧﺮوج (43-31 :28 ء 22رداﻳﯽ آﻪ زﻳﺮ اﻳﻔﻮد ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ ،ﺗﻤﺎم از ﭘﺎرﭼﻪ ﺁﺑﯽ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ23 .ﺷﻜﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺳﺮ در ﺁن ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ و ﺣﺎﺷﻴﻪء ﺷﻜﺎف را ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﺎﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺎرﻩ ﻧﺸﻮد24 .ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ و آﺘﺎن رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﻧﺎر درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را دور ﺗﺎ دور ﻟﺒﻪء داﻣﻦ ردا ﺁوﻳﺨﺘﻨﺪ25 .و26زﻧﮕﻮﻟﻪهﺎﻳﯽ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻓﺎﺻﻠﻪء ﺑﻴﻦ اﻧﺎرهﺎ ﺁوﻳﺰان آﺮدﻧﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ردا ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ. 27و28و29 ﺁﻧﻬﺎ از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ ﺑﺮای هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﭘﻴﺮاهﻦ ،ﻋﻤﺎﻣﻪ و آﻼﻩهﺎی زﻳﺒﺎ درﺳﺖ آﺮدﻧﺪ و از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﻟﺒﺎسهﺎی زﻳﺮ ﺗﻬﻴﻪ دﻳﺪﻧﺪ .آﻤﺮﺑﻨﺪ را از آﺘﺎن ﻟﻄﻴﻒ رﻳﺰﺑﺎﻓﺖ ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁن را ﺑﺎ ﻧﺨﻬﺎی ﺁﺑﯽ ،ارﻏﻮاﻧﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﮔﻠﺪوزی آﺮدﻧﺪ، هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد30 .ﻧﻴﻢ ﺗﺎج ﻣﻘﺪس را از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و اﻳﻦ آﻠﻤﺎت را روی ﺁن ﻧﻘﺶ آﺮدﻧﺪ» :ﻣﻘﺪس ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ«. 31هﻤﺎﻧﻄﻮرآﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻧﻴﻢ ﺗﺎج را ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﻮار ﺁﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﻋﻤﺎﻣﻪ ﺑﺴﺘﻨﺪ. ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ )ﺧﺮوج (19-10 :35 32ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﻗﺴﻤﺖهﺎ و ﻟﻮازم ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻃﺒﻖ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﺪ33 .ﺳﭙﺲ اﻳﺸﺎن ﻗﺴﻤﺖهﺎی ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺧﻴﻤﻪ و هﻤﻪء ﻟﻮازم ﺁن را ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ ﺁوردﻧﺪ :ﺗﻜﻤﻪهﺎ ،ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪ ،ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ،ﭘﺎﻳﻪهﺎ؛ 34ﭘﻮﺷﺶ از ء ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩء ﻗﻮچ و ﭘﻮﺷﺶ از ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺰ ،ﭘﺮدﻩ ﺣﺎﻳﻞ ﺑﻴﻦ ﻗﺪس و ﻗﺪساﻻﻗﺪاس؛ 35ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ و دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا آﻪ در ﺁن ﺑﻮد و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺁن ،ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ؛ 36ﻣﻴﺰ و ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻞ ﺁن ،ﻧﺎن ﻣﻘﺪس؛ ﺧﺮوج 46 ء 37ﭼﺮاﻏﺪان ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎ ﭼﺮاﻏﻬﺎ ،روﻏﻦ و هﻤﻪ ﻟﻮازم ﺁن؛ 38ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻃﻼﻳﯽ ،روﻏﻦ ﺗﺪهﻴﻦ و ﺑﺨﻮر ﻣﻌﻄﺮ؛ ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪ؛ 39ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺎ ﻣﻨﻘﻞ ﻣﺸﺒﮏ ﻣﻔﺮﻏﯽ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ و ﺳﺎﻳﺮ ﻟﻮازم ﺁن؛ ﺣﻮض و ﭘﺎﻳﻪاش؛ 40ﭘﺮدﻩهﺎی دور ﺣﻴﺎط ﺑﺎ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ و ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ،ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺣﻴﺎط؛ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ و ﻣﻴﺨﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ ،و ﺗﻤﺎم اﺑﺰارهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻜﺎر ﻣﯽرﻓﺖ. 41ﺁﻧﻬﺎ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ در ﻗﺪس ﻳﻌﻨﯽ ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﻘﺪس هﺎرون آﺎهﻦ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را از ﻧﻈﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ. 42ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻜﺎر ﺑﺴﺘﻨﺪ43 .ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎی اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩ را ﻣﻼﺣﻈﻪ آﺮد و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁن ،ﻗﻮم را ﺑﺮآﺖ داد ،ﭼﻮن هﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. ﺑﺮﭘﺎ آﺮدن ﺧﻴﻤﻪ و وﻗﻒ ﺁن ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :در ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ 40روز ﻣﺎﻩ اول ،ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺑﺮﭘﺎ آﻦ 3و ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را آﻪ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن در ﺁن ﻗﺮار دارد ،در داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﮕﺬار و ﭘﺮدﻩء ﻣﺨﺼﻮص را ﺟﻠﻮ ﺁن ﺁوﻳﺰان آﻦ4 .ﺳﭙﺲ ﻣﻴﺰ را در ﺧﻴﻤﻪ ﺑﮕﺬار و ﻟﻮازﻣﺶ را روی ﺁن ﻗﺮار ﺑﺪﻩ .ﭼﺮاﻏﺪان را ﻧﻴﺰ در ﺧﻴﻤﻪ ﺑﮕﺬار و ﭼﺮاﻏﻬﺎﻳﺶ را روﺷﻦ آﻦ. »5ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻃﻼ را ﺑﺮای ﺳﻮزاﻧﺪن ﺑﺨﻮر روﺑﺮوی ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﮕﺬار .ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪ را ﺑﻴﺎوﻳﺰ6 .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﻣﻘﺎﺑﻞ در ورودی ﺑﮕﺬار7 .ﺣﻮض را ﺑﻴﻦ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮار ﺑﺪﻩ و ﺁن را ﭘﺮ از ﺁب آﻦ8 .دﻳﻮار ﭘﺮدﻩای ﺣﻴﺎط اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪ راﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﺎ و ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺣﻴﺎط را ﺁوﻳﺰان آﻦ. »9روﻏﻦ ﻣﺴﺢ را ﺑﺮدار و ﺧﻴﻤﻪ و ﺗﻤﺎم ﻟﻮازم و وﺳﺎﻳﻞ ﺁن را ﻣﺴﺢ آﺮدﻩ ،ﺗﻘﺪﻳﺲ* ﻧﻤﺎ ﺗﺎ ﻣﻘﺪس ﺷﻮﻧﺪ. * ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪا ﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺁﻳﺎت 10و11و.13 10ﺳﭙﺲ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و وﺳﺎﻳﻞ ﺁن را ﻣﺴﺢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻦ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ11 .ﺑﻌﺪ ،ﺣﻮض و ﭘﺎﻳﻪاش را ﻣﺴﺢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻦ. »12ﺳﭙﺲ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را آﻨﺎر در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎور و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺁب ﻏﺴﻞ ﺑﺪﻩ13 .ﻟﺒﺎس ﻣﻘﺪس را ﺑﺮ هﺎرون ﺑﭙﻮﺷﺎن و او را ﻣﺴﺢ آﺮدﻩ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﺎ ﺗﺎ در ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ14 .ﺳﭙﺲ ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﻴﺎور و ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﭙﻮﺷﺎن15 .ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪرﺷﺎن ﻣﺴﺢ آﻦ ﺗﺎ در ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ ﻣﺴﺢ ﺑﻤﻨﺰﻟﻪء اﻧﺘﺨﺎب اﺑﺪی ﺁﻧﻬﺎ و ﻧﺴﻞهﺎی اﻳﺸﺎن اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ«. 16ﻣﻮﺳﯽ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﺠﺎ ﺁورد17 .در ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ روز ﻣﺎﻩ اول ﺳﺎل دوم ،ﺑﻌﺪ از ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن از ﻣﺼﺮ ،ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪ. 18ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺮﭘﺎ آﺮد: اول ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁن را ﮔﺬاﺷﺖ ،ﺳﭙﺲ ﺗﺨﺘﻪهﺎی ﭼﻮب ﺑﺴﺖ را در ﭘﺎﻳﻪهﺎ ﻧﻬﺎدﻩ ،ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺼﺐ آﺮد و ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ را ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮد19 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﭘﻮﺷﺶ داﺧﻠﯽ ﺳﻘﻒ را روی ﭼﻮﺑﻬﺎ آﺸﻴﺪ و ﭘﻮﺷﺸﻬﺎی ﺧﺎرﺟﯽ را روی ﺁن ﮔﺴﺘﺮاﻧﻴﺪ20 .ﺑﻌﺪ ،دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪا روی ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد در ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ را درون ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﻗﺮار داد و ﺳﺮﭘﻮش ﺻﻨﺪوق را آﻪ »ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ« ﺑﻮد ،روی ﺁن ﻧﻬﺎد. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ درون ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮد و ﭘﺮدﻩء ﻣﺨﺼﻮص را ﺟﻠﻮ ﺁن آﺸﻴﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد. ء 22ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﻴﺰ را در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ،ﺑﻴﺮون ﭘﺮدﻩ ﮔﺬاﺷﺖ23 ،و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻧﺎن ﻣﻘﺪس را روی ﻣﻴﺰ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار داد24 .ﭼﺮاﻏﺪان را ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺰ در ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺧﻴﻤﻪ ﮔﺬاﺷﺖ 25و ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﺮاﻏﻬﺎی ﭼﺮاﻏﺪان را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ روﺷﻦ آﺮد26 .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻃﻼ را در ﺧﻴﻤﻪ ،ﺑﻴﺮون ﭘﺮدﻩ ﮔﺬاﺷﺖ 27و ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺁن ﺑﺨﻮر ﻣﻌﻄﺮ ﺳﻮزاﻧﺪ. 47 28ﻣﻮﺳﯽ ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺁوﻳﺰان آﺮد29 .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﻣﻘﺎﺑﻞ در ورودی ﺧﻴﻤﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و روی ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و هﺪﻳﻪ ﺁردی ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد. 30ﺣﻮض را ﺑﻴﻦ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮار داد و ﺁن را ﭘﺮ از ﺁب آﺮد31 .و32ﻣﻮﺳﯽ ،هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ هﺮ وﻗﺖ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮﻧﺪ ،ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺣﻮض دﺳﺖ و ﭘﺎی ﺧﻮد را ﻣﯽﺷﺴﺘﻨﺪ. 33ﻣﻮﺳﯽ دﻳﻮار ﭘﺮدﻩای دور ﺧﻴﻤﻪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮدﻩ ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺣﻴﺎط را ﺁوﻳﺰان آﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او هﻤﻪء آﺎر را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﻴﺪ. اﺑﺮ روی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت )اﻋﺪاد (23-15 :9 34و35ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﺮی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﭘﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻄﻮری آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ وارد ﺧﻴﻤﻪ ﺷﻮد36 .از ﺁن ﭘﺲ ،هﺮ وﻗﺖ اﺑﺮ از روی ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺮﻣﯽﺧﺎﺳﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﺁن ﺑﻪ ﺳﻔﺮ اداﻣﻪ ﻣﯽدادﻧﺪ. 37اﻣﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ اﺑﺮ روی ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻮد ،ﻗﻮم هﻤﭽﻨﺎن در ﺟﺎی ﺧﻮد ﻣﯽﻣﺎﻧﺪﻧﺪ38 .در روز ،اﺑﺮ ﺧﺮوج روی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻗﺮار داﺷﺖ و در ﺷﺐ ،ﺁﺗﺶ در اﺑﺮ ﭘﺪﻳﺪار ﻣﯽﺷﺪ و ﻗﻮم ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺁن را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ،اﺑﺮ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺗﻤﺎم ﺳﻔﺮهﺎﻳﺸﺎن هﺪاﻳﺖ ﻣﯽآﺮد. ﻻوﻳﺎن آﺘﺎب ﻻوﻳﺎن ﺳﻮﻣﻴﻦ آﺘﺎب ﻋﻬﺪ ﻋﺘﻴﻖ اﺳﺖ .ﺑﺮﺧﯽ اﻳﻦ آﺘﺎب را »آﺘﺎب راهﻨﻤﺎی آﺎهﻨﺎن« ﻧﻴﺰ ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ، زﻳﺮا ﻣﺮاﺳﻢ ﻣﺬهﺒﯽ آﻪ ﺗﻮﺳﻂ آﺎهﻨﺎن اﺟﺮا ﻣﯽﺷﺪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ .آﻠﻤﻪء »ﻻوﻳﺎن« از ﻧﺎم ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .هﻤﻪء آﺎهﻨﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ از اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .آﺘﺎب ﻻوﻳﺎن را ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺳﻔﺮ ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ء هﻔﺖ ﻓﺼﻞ اول آﺘﺎب در ﺧﺼﻮص ﺷﻴﻮﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﮔﻨﺎهﺎن آﺎهﻨﺎن و ﻣﺮدم دﻳﮕﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺑﻘﻴﻪ ﻓﺼﻮل آﺘﺎب از ﻗﻮاﻋﺪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻮراک ﭘﺎک و ﻧﺎﭘﺎک ،و ﻧﻴﺰﻣﻘﺪس داﺷﺘﻦ روز »ﺳﺒﺖ« و رﻓﺘﺎر درﺳﺖ و ﻧﺎدرﺳﺖ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدهﻢ از اهﻤﻴﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ .در اﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺮاﺳﻤﯽ آﻪ درﺑﺎرﻩء روز ﻣﻌﺮوف »آﻔﺎرﻩ« ﺗﻮﺳﻂ آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ اﺟﺮا ﻣﯽﺷﻮد ،ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .در آﺘﺎب ﻻوﻳﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﻮم ﺧﻮد وﻋﺪﻩ ﻣﯽدهﺪ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﺎن ﺑﺎﺷﺪ» .در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ راﻩ ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ و ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد«. آﻠﻤﻪء »ﻣﻘﺪس« در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺑﺎرهﺎ ﺑﻪ آﺎر رﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻧﺸﺎن دهﺪ ﺧﺪا ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ و ﭼﻪ رﻓﺘﺎری از ﻗﻮم ﺧﻮد اﻧﺘﻈﺎر دارد .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ آﻪ ﺣﻔﻆ اﺣﻜﺎم و ﻣﺮاﺳﻢ او ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺰﺋﯽ از زﻧﺪﮔﯽ ﻗﻮم او ﺑﺎﺷﺪ. ء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ و 1ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد آﻪ دﺳﺘﻮرات زﻳﺮ را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ: وﻗﺘﯽ آﺴﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ او ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺎو ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﻳﺎ ﺑﺰ ﺑﺎﺷﺪ3 .اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻳﮏ ﮔﺎو ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﺁن ﮔﺎو ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺮ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ .ﮔﺎو را دم در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد4 .ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁن را ﻣﯽﺁورد ،ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺘﺶ را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﺑﮕﺬارد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻨﺎهﺎن ﺷﺨﺺ را آﻔﺎرﻩ ﻣﯽآﻨﺪ5 .ﺑﻌﺪ ﺧﻮد ﺁن ﺷﺨﺺ ﺣﻴﻮان را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮ ﺑﺒﺮد و ﭘﺴﺮان هﺎرون آﻪ آﺎهﻨﻨﺪ ،ﺧﻮن ﺁن را ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ آﻪ ﺟﻠﻮ در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ ،ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ6 .ﺳﭙﺲ ﺁن ﺷﺨﺺ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﺎو را ﺑﻜﻨﺪ و ﺁن را ﻗﻄﻌﻪﻗﻄﻌﻪ آﻨﺪ، 7و آﺎهﻨﺎن هﻴﺰم روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارﻧﺪ ،ﺁﺗﺶ روﺷﻦ آﻨﻨﺪ 8و ﻗﻄﻌﻪهﺎ و ﺳﺮ و ﭘﻴﻪ ﺁن را روی هﻴﺰم ﻗﺮار دهﻨﺪ9 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ دل و رودﻩ و ﭘﺎﭼﻪهﺎی ﮔﺎو را ﺑﺎ ﺁب ﺑﺸﻮﻳﺪ و آﺎهﻨﺎن هﻤﻪ را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 10اﮔﺮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺰ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،ﺁن ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺮ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ11 .ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁن را ﻣﯽﺁورد ﺑﺎﻳﺪ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ درﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد و آﺎهﻨﺎن آﻪ ﭘﺴﺮان هﺎروﻧﻨﺪ ،ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ12 .ﺳﭙﺲ ،ﺁن ﺷﺨﺺ ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ را ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ آﻨﺪ و آﺎهﻨﺎن اﻳﻦ ﻗﻄﻌﻪهﺎ را ﺑﺎ ﺳﺮ و ﭘﻴﻪ ﺁن روی هﻴﺰم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارﻧﺪ13 .ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ دل و رودﻩ و ﭘﺎﭼﻪهﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺰ را ﺑﺎ ﺁب ﺑﺸﻮﻳﺪ .ﺳﭙﺲ آﺎهﻨﺎن هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را روی ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 14اﮔﺮ آﺴﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﺁن ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻤﺮی ﻳﺎ ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ15 .و16و17آﺎهﻦ ،ﭘﺮﻧﺪﻩ را ﺑﮕﻴﺮد و ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺒﺮد ،ﺳﺮش را ﺑﻜﻨﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮ ﭘﻬﻠﻮی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻳﺰد .ﭼﻴﻨﻪدان و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت داﺧﻞ ﺷﻜﻤﺶ* را درﺁورد و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻃﺮف ﺷﺮق ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ * )» (16 :1ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت داﺧﻞ ﺷﮑﻤﺶ« ﻳﺎ »ﭘﺮهﺎﻳﺶ«. ﻻوﻳﺎن 2 درﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ رﻳﺨﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻴﻨﺪازد. ﺳﭙﺲ ﺑﺎﻟﻬﺎی ﭘﺮﻧﺪﻩ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را از وﺳﻂ ﭘﺎرﻩ آﻨﺪ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺮﻧﺪﻩ دو ﺗﻜﻪ ﺷﻮد .ﺁﻧﮕﺎﻩ آﺎهﻦ ﺁن را روی هﻴﺰم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. هﺪﻳﻪء ﺁردی ء هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪﻳﻪ ﺁردی ﺁورد، 2هﺪﻳﻪء او ﺑﺎﻳﺪ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﺑﺎﺷﺪ .او ﺑﺎﻳﺪ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن روی ﺁن ﺑﺮﻳﺰد و آﻨﺪر ﺑﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارد. 2ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﻣﺸﺖ از ﺁن را آﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪء ﺗﻤﺎم هﺪﻳﻪ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از آﺎهﻨﺎن ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 3ﺑﻘﻴﻪء ﺁرد ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دادﻩ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﻮراک از ﺁن اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ .ﻗﺴﻤﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ ،زﻳﺮا از هﺪﻳﻪای ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. 4هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﻧﺎن ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ در ﺗﻨﻮر ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪﻳﻪ ﺁورد ،ﺁن ﻧﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ و از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .از ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮ ﻣﺎﻳﻪ آﻪ روﻏﻦ روی ﺁن ﻣﺎﻟﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﺮد5 .اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺎن ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ روی ﺳﺎج هﺪﻳﻪ ﺁورد ،ﺁن ﻧﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ و ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺎﺷﺪ6 .او ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺗﻜﻪﺗﻜﻪ آﻨﺪ و روﻳﺶ روﻏﻦ ﺑﺮﻳﺰد .اﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻳﮏ ﻧﻮع هﺪﻳﻪء ﺁردی اﺳﺖ7 .اﮔﺮ هﺪﻳﻪء ﺷﻤﺎ در ﺗﺎﺑﻪ ﭘﺨﺘﻪ ﺷﻮد ،ﺁن هﻢ ﺑﺎﻳﺪ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب و روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺎﺷﺪ. 8اﻳﻦ هﺪاﻳﺎی ﺁردی را ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺒﺮد و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ9 .آﺎهﻨﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﻣﻘﺪار آﻤﯽ از هﺪﻳﻪ را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ. اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ10 .ﺑﻘﻴﻪء هﺪﻳﻪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﺗﻌﻠﻖ دارد .اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ آﻪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ، زﻳﺮا از هﺪﻳﻪای ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. 11ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪء هﺪﻳﻪ ﺁردﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد از ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺑﻜﺎر ﺑﺮدن ﺧﻤﻴﺮ ﻣﺎﻳﻪ ﻳﺎ ﻋﺴﻞ در هﺪاﻳﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻴﺴﺖ12 .هﻨﮕﺎم ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ از ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار و ﻋﺴﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ ،وﻟﯽ اﻳﻦ هﺪﻳﻪ را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ. 13ﺑﻪ ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻤﮏ ﺑﺰﻧﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻧﻤﮏ ﻳﺎدﺁور ﻋﻬﺪ ﺧﺪاﺳﺖ. 14هﺮﮔﺎﻩ از ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪﻳﻪ ﻣﯽدهﻴﺪ داﻧﻪهﺎ را از ﺧﻮﺷﻪهﺎ ﺟﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﻜﻮﺑﻴﺪ و ﺑﺮﺷﺘﻪ آﻨﻴﺪ15 .ﺳﭙﺲ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮ ﺁن ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ و ء آﻨﺪر روی ﺁن ﺑﮕﺬارﻳﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻋﯽ هﺪﻳﻪ ﺁردی اﺳﺖ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ آﺎهﻨﺎن ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻏﻠﻪء آﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ و ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم آﻨﺪر ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ 3ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر از ﮔﺎو ﻧﺮ ﻳﺎ ﻣﺎدﻩ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ .ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ2 .ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺣﻴﻮان را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارد و دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد. ﭘﺴﺮان هﺎرون ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ3 ،و4و5و ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ ،وﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ را هﻤﺮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 6ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮان از ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺑﺰ )ﻧﺮ ﻳﺎ ﻣﺎدﻩ( آﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﺮد7 .و8اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺘﺶ را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﺑﮕﺬارد و دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد .آﺎهﻨﺎن ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ 9و10و11و ﭘﻴﻪ ،دﻧﺒﻪ ،ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ ،و ﺳﻔﻴﺪی روی ﻻوﻳﺎن 3 ﺟﮕﺮ را هﻤﭽﻮن ﺧﻮراک ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩ ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ. 12و13اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﺑﺰ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺘﺶ را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﺑﮕﺬارد و دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد .آﺎهﻨﺎن ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﻨﺪ 14و15و16و ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ ،و ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ را هﻤﭽﻮن ﺧﻮراک ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩ ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﻨﺪ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ ﺁن ﺣﻴﻮان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻠﻖ دارد17 .هﻴﭻ ﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮن ﻳﺎ ﭘﻴﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ اﺑﺪی ﺑﺮای ﺷﻤﺎ و ﻧﺴﻞهﺎﻳﺘﺎن ،در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ 2 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 4ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ هﺮ آﻪ ﺳﻬﻮًا ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎهﯽ ﺷﻮد و ﻳﻜﯽ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬارد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﻋﻤﻞ آﻨﺪ: 3اﮔﺮ ﺧﻄﺎ از آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﺳﺮ زدﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﻮم را ﻧﻴﺰ ﮔﻨﺎهﻜﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪهﺎی ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ. 4ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورد ،دﺳﺘﺶ را روی ﺳﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارد و هﻤﺎﻧﺠﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد5 .آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﻣﻘﺪاری از ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ راﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺒﺮد6 ،اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد را در ﺧﻮن ﻓﺮو ﺑﺮد و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را هﻔﺖ ﺑﺎر ﺟﻠﻮ ﭘﺮدﻩء ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﭙﺎﺷﺪ7 .ﺳﭙﺲ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺪری از ﺧﻮن را روی ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر آﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪ اﺳﺖ ،ﺑﻤﺎﻟﺪ .ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺧﻮن را ﺑﻪ ء ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ ،ﺑﺮﻳﺰد8 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ، 9ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ ،و ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ را ﺑﺮدارد10 ،و ﺁﻧﻬﺎ را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﭘﻴﻪ ﮔﺎو ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ را ﻣﯽﺳﻮزاﻧﺪ11 .و12اﻣﺎ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﭘﻮﺳﺖ، ﮔﻮﺷﺖ ،آﻠﻪ ،ﭘﺎﭼﻪ ،دل و رودﻩ و ﺳﺮﮔﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﻜﺎن ﻃﺎهﺮی ﺑﺒﺮد آﻪ در ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ ﺑﺮای رﻳﺨﺘﻦ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻘﺮر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻧﻬﺎ را روی هﻴﺰم ﺑﺴﻮزاﻧﺪ. 13اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻬﻮًا ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎهﯽ ﺷﻮﻧﺪ و ﻳﻜﯽ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ ،هﺮ ﭼﻨﺪ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﻣﻘﺼﺮ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ14 .وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﭘﯽﺑﺮدﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ .ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورﻧﺪ 15و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺁن را ذﺑﺢ آﻨﻨﺪ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﻣﻘﺪاری از ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورد 17و اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد را در ﺧﻮن ﻓﺮو ﺑﺮد و در ء ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را هﻔﺖ ﺑﺎر ﺟﻠﻮ ﭘﺮدﻩ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﭙﺎﺷﺪ18 .ﺑﻌﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺪری ء از ﺧﻮن را ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر آﻪ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ ،ﺑﻤﺎﻟﺪ و ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ در ﺧﻴﻤﻪ اﺳﺖ، ﺑﺮﻳﺰد19 .ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد. 20آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﺑﺎﻳﺪ از هﻤﺎن روش ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﭘﻴﺮوی آﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮای ﻗﻮم ﺧﺪا آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺧﻄﺎی ﺁﻧﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ21 .او ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ را از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮد و ﺑﺴﻮزاﻧﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد را ﻣﯽﺳﻮزاﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ. 22اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از رهﺒﺮان ﺳﻬﻮًا ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎهﯽ ﺷﻮد و ﻳﻜﯽ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬارد، ﻣﻘﺼﺮ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد23 .وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ ﮔﻨﺎهﺶ ﭘﯽﺑﺮد، ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ24 .دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺑﺰ ﺑﮕﺬارد و در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ ﺁن را ذﺑﺢ آﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ .اﻳﻦ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ اوﺳﺖ25 .ﺑﻌﺪ آﺎهﻦ ﻗﺪری از ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را ﺑﮕﻴﺮد و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد روی ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻤﺎﻟﺪ و ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻳﺰد26 .ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ،روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻻوﻳﺎن ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ رهﺒﺮ آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 27اﮔﺮ ﻳﮏ ﻓﺮد ﻋﺎدی ﺳﻬﻮًا ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎهﯽ ﺷﻮد و ﻳﻜﯽ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬارد ،ﻣﻘﺼﺮ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد28 .وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﭘﯽﺑﺮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻣﺎدﻩء ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ ﺁن را ﺑﺮای ﮔﻨﺎهﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ29 .ﺑﺰ را ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﻴﺎورد آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﺑﮕﺬارد و ﺁن را ذﺑﺢ آﻨﺪ. 30آﺎهﻦ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد ﻗﺪری از ﺧﻮن را روی ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻤﺎﻟﺪ و ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻳﺰد31 .ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ،روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد و اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺁن ﺷﺨﺺ را آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 32اﮔﺮ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎهﺶ ﺑﺮﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﺑﺮﻩ ،ﻣﺎدﻩ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ33 .او ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺑﺮﻩ ﺑﮕﺬارد و ﺁن را در ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ، ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ذﺑﺢ آﻨﺪ34 .آﺎهﻦ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد ﻗﺪری از ﺧﻮن را ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻤﺎﻟﺪ و ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻳﺰد. 35ﭘﻴﻪ ﺁن ﻣﺜﻞ ﭘﻴﻪ ﺑﺮﻩء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد .آﺎهﻦ ﺁن را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﺴﻮزاﻧﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺁن ﺷﺨﺺ را آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﻣﻮارد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ از وﻗﻮع ﺟﺮﻣﯽ اﻃﻼع داﺷﺘﻪ 5ﺑﺎﺷﺪ وﻟﯽ در ﻣﻮرد ﺁﻧﭽﻪ آﻪ دﻳﺪﻩ ﻳﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ در دادﮔﺎﻩ ﺷﻬﺎدت ﻧﺪهﺪ ،ﻣﺠﺮم اﺳﺖ. 2هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﻻﺷﻪء ﺣﻴﻮان ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺘﯽ را ﻟﻤﺲ آﻨﺪ، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺠﺲ و ﻣﺠﺮم اﺳﺖ. 4 3هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﻧﺠﺎﺳﺖ اﻧﺴﺎن را ﻟﻤﺲ آﻨﺪ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﭼﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﻣﺠﺮم ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 4اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺴﻨﺠﻴﺪﻩ ﻗﻮﻟﯽ دهﺪ و ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد آﻪ ﺁن را ﺑﺠﺎﺁورد وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﭘﯽﺑﺒﺮد آﻪ ﻗﻮل ﺑﯽﺟﺎﻳﯽ دادﻩ اﺳﺖ، ﻣﺠﺮم ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 5در هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﻣﻮارد ،ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻨﺎهﺶ اﻋﺘﺮاف آﻨﺪ 6و ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﻳﺎ ﺑﺰ ﻣﺎدﻩ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ آﺎهﻦ ﺑﺮاﻳﺶ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ. 7اﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﻣﺠﺮم ﺗﻨﮕﺪﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮﻩای ﺑﻴﺎورد ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ ،ﻳﻜﯽ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ8 .آﺎهﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩای را آﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺁوردﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﮕﻴﺮد و ﺳﺮش را ﺑﺒﺮد ،وﻟﯽ ﻃﻮری آﻪ از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا ﻧﺸﻮد9 .ﺳﭙﺲ ﻗﺪری از ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺮ ﭘﻬﻠﻮی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﺪ و ﺑﻘﻴﻪ را ﺑﻪ ء ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻳﺰد .اﻳﻦ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ اﺳﺖ10 .ﭘﺮﻧﺪﻩ دوم را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻠﯽ آﻪ ﻗﺒﻼ دادﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ او آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﮔﻨﺎﻩ او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 11اﮔﺮ او ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ از ﺁﻧﺴﺖ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ، ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﺑﻴﺎورد .وﻟﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻣﺨﻠﻮط آﻨﺪ ﻳﺎ آﻨﺪر ﺑﺮ ﺁن ﺑﮕﺬارد، زﻳﺮا اﻳﻦ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ اﺳﺖ12 .ﺁرد را ﭘﻴﺶ آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ آﺎهﻦ ﻣﺸﺘﯽ از ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮدارد و روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ ،درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد .اﻳﻦ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ اوﺳﺖ. 13ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ او در هﺮ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﻣﻮارد ،آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .در اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﺑﻘﻴﻪء ﺁرد ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﻴﺮد. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان 14ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد15 :هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ در دادن هﺪﻳﻪای آﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺪس ﻻوﻳﺎن 5 اﺳﺖ ﺳﻬﻮًا ﻗﺼﻮر ورزد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻗﻮﭼﯽ آﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان اهﺪا ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻌﻴﺎر رﺳﻤﯽ ،ارزﻳﺎﺑﯽ ﺷﻮد16 .او ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺑﺎز ﭘﺮداﺧﺖ هﺪﻳﻪ ،ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ارزش ﺁن را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁن اﻓﺰودﻩ ،هﻤﻪ را ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺑﺪهﺪ .آﺎهﻦ ﺑﺎ ﺁن ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ،ﺑﺮاﻳﺶ آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 17و18اﮔﺮ آﺴﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎهﯽ ﺷﺪﻩ ،ﻳﻜﯽ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬارد ،وﻟﯽ ﻧﺪاﻧﺪ آﻪ ﭼﻨﻴﻦ آﺎری از او ﺳﺮزدﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺎز ﻣﺠﺮم اﺳﺖ و ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد .ﻗﻴﻤﺖ ﻗﻮچ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻗﻴﻤﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. آﺎهﻦ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺮای او آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ ﺗﺎ ﮔﻨﺎهﺶ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮد19 .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان اﺳﺖ ﺑﺮای ﺟﺮﻣﯽ آﻪ او ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد: 6هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩ ،از ﭘﺲ دادن ﭼﻴﺰی آﻪ ﭘﻴﺶ او ﮔﺮو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺧﻮدداری ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻳﺎ در اﻣﺎﻧﺖ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزد ،ﻳﺎ دزدی آﻨﺪ ﻳﺎ ﻣﺎل هﻤﺴﺎﻳﻪاش را ﻏﺼﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ درﺑﺎرﻩء ﭼﻴﺰ ﮔﻤﺸﺪﻩای آﻪ ﭘﻴﺪا آﺮدﻩ اﺳﺖ دروغ ﺑﮕﻮﻳﺪ و ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد آﻪ ﭘﻴﺶ او ﻧﻴﺴﺖ4 ،و5روزی آﻪ ﺟﺮم او ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ اﺻﻞ ﻣﺎل را ﭘﺲ دهﺪ و ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ارزش ﺁن را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁن اﻓﺰودﻩ ،ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﺑﭙﺮدازد6 .او ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان را آﻪ ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ اﺳﺖ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورد و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ .ﻗﻮچ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻌﻴﺎر رﺳﻤﯽ ،ارزﻳﺎﺑﯽ ﺷﻮد7 .آﺎهﻦ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺮای او در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﮔﻨﺎﻩ او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ 8و9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ در ﻣﻮرد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺪهﺪ: ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﻣﻮش ﻧﺸﻮد10 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،آﺎهﻦ ﻟﺒﺎس زﻳﺮ و ﻟﺒﺎس آﺘﺎﻧﯽ ﺧﻮد را ﺑﭙﻮﺷﺪ و ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارد. 11ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﻋﻮض آﻨﺪ و ﺧﺎآﺴﺘﺮ را ﺑﻴﺮون اردوﮔﺎﻩ ﺑﺒﺮد و در ﻣﻜﺎن ﻃﺎهﺮی آﻪ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﻣﻘﺮر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺮﻳﺰد12 .و13آﺎهﻦ هﺮ روز ﺻﺒﺢ هﻴﺰم ﺗﺎزﻩ ﺑﺮ ﺁن ﺑﻨﻬﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ را روی ﺁن ﺑﮕﺬارد و ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ را ﺑﺮ ﺁن ﺑﺴﻮزاﻧﺪ .ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﺸﻪ روﺷﻦ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺧﺎﻣﻮش ﻧﺸﻮد. ﻣﻘﺮرات هﺪﻳﻪء ﺁردی 14ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ هﺪﻳﻪء ﺁردی از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: آﺎهﻦ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﻢ هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ15 ،ﺳﭙﺲ ﻣﺸﺘﯽ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن را ﺑﺎ آﻨﺪری آﻪ ﺑﺮ ﺁن اﺳﺖ ﺑﺮدارد و ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ. ء اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد16 .و17ﺑﻘﻴﻪ ﺁرد ،ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ از ﺁن ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺧﻮد اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ ﺁرد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﭘﺨﺘﻪ ﺷﻮد و در ﺣﻴﺎط ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ آﻪ ﻣﻜﺎن ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از هﺪﻳﻪء ﺁردی را آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ اﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ،اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از هﺪﻳﻪء ﺁردی ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ18 .ﭘﺴﺮان هﺎرون ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از هﺪﻳﻪ را ﺑﺨﻮرﻧﺪ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،هﻤﻴﺸﻪ ﺳﻬﻢ آﺎهﻨﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و آﺲ دﻳﮕﺮی ﺣﻖ ﻧﺪارد ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ. 19و20ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد: هﺎرون و هﺮ آﺪام از ﭘﺴﺮاﻧﺶ در روزی آﻪ ﺑﺮای ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ اﻧﺘﺼﺎب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ،ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء هﺪﻳﻪء ﺁردی روزاﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورﻧﺪ وﻧﺼﻒ ﺁن را در ﺻﺒﺢ و ﻧﺼﻒ دﻳﮕﺮ را در ﻋﺼﺮ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ21 .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ﺑﺎﻳﺪ روی ﺳﺎج ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﭘﺨﺘﻪ ﺷﻮد ﺳﭙﺲ ﺗﻜﻪﺗﻜﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻻوﻳﺎن ﮔﺮدد .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 22و23هﺮ آﺎهﻨﯽ آﻪ ﺑﺠﺎی ﭘﺪر ﺧﻮد ،آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ در روز اﻧﺘﺼﺎب ﺧﻮد هﻤﻴﻦ هﺪﻳﻪ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ .اﻳﻦ ﻓﺮﻳﻀﻪای اﺑﺪی اﺳﺖ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣًﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد و ﭼﻴﺰی از ﺁن ﺧﻮردﻩ ﻧﺸﻮد. ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ 24و25ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ در ﻣﻮرد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺪهﺪ :اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﺎﻳﯽ ذﺑﺢ ﺷﻮد آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ. 26آﺎهﻨﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﮔﻮﺷﺖ ﺁن را در ﺣﻴﺎط ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ آﻪ ﺟﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ ،ﺑﺨﻮرد27 .ﻓﻘﻂ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ آﺎهﻨﺎن ،اﺟﺎزﻩ دارﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻨﺪ .اﮔﺮ ﺧﻮن ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻟﺒﺎس اﻳﺸﺎن ﺑﭙﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را در ﻣﻜﺎﻧﯽ ﻣﻘﺪس ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ. 28ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﻴﻨﯽ آﻪ ﮔﻮﺷﺖ در ﺁن ﭘﺨﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﻮد .اﮔﺮ ﮔﻮﺷﺖ در ﻳﮏ ﻇﺮف ﻣﺴﯽ ﭘﺨﺘﻪ ﻼ ﺗﻤﻴﺰ آﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺁب ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﻇﺮف را آﺎﻣ ً ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ29 .اوﻻد ذآﻮر آﺎهﻨﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺨﻮرﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ30 .اﻣﺎ در ﻣﻮاردی آﻪ ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩ در ﻗﺪس ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮرد ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣًﺎ ﺳﻮزاﻧﺪ. ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺴﻴﺎر 7ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ ،از اﻳﻦ ﻗﺮار ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ2 :ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ ،ذﺑﺢ ﺷﻮد و ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد3 .آﺎهﻦ ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ ﺁن را آﻪ ﺷﺎﻣﻞ دﻧﺒﻪ و ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ4 ،و ﻧﻴﺰ ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ ،و ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ﻣﯽﺷﻮد روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارد. 5ﺳﭙﺲ ،او هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ6 .ﭘﺴﺮان آﺎهﻨﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺨﻮرﻧﺪ .اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎﻳﺪ در 6 ﺟﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ. 7ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان رﻋﺎﻳﺖ ﺷﻮد اﻳﻦ اﺳﺖ :ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ ﺗﻌﻠﻖ دارد آﻪ ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ را اﺟﺮا ﻣﯽآﻨﺪ. )8در ﺿﻤﻦ ﭘﻮﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁن آﺎهﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارد9 (.هﺮ هﺪﻳﻪء ﺁردی آﻪ در ﺗﻨﻮر ﻳﺎ در ﺗﺎﺑﻪ ﻳﺎ روی ﺳﺎج ﭘﺨﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ10 .ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎی ﺁردی دﻳﮕﺮ ،ﺧﻮاﻩ ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن و ﺧﻮاﻩ ﺧﺸﮏ ،ﺑﻄﻮر ﻣﺴﺎوی ﺑﻪ ﭘﺴﺮان هﺎرون ﺗﻌﻠﻖ دارد. ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ 11ﻣﻘﺮرات ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ12 :اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻜﺮﮔﺰاری ﺑﺎﺷﺪ ،هﻤﺮاﻩ ﺁن ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻧﺎﻧﻬﺎی ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻧﺎن آﻪ ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺎﻧﻬﺎی ﻧﺎزک آﻪ روﻏﻦ ﻣﺎﻟﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺎﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ از ﻣﺨﻠﻮط ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب و روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ13 .در ﺿﻤﻦ هﻤﺮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﻢ ء ﺷﻮد14 .از هﺮ ﻧﻮع ﻧﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﻴﺮد آﻪ ﺧﻮن ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ15 .ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺎﻳﺪ در روزی آﻪ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺷﻜﺮﮔﺰاری ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﮔﺮدد، ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد و ﭼﻴﺰی از ﺁن ﺑﺮای روز ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ. 16اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﻧﺬری ﺑﺎﺷﺪ ،ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ در روزی آﻪ ﺁن را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد .اﮔﺮ از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭼﻴﺰی ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮان ﺁن را روز ﺑﻌﺪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮرد17 .و18وﻟﯽ هﺮ ﭼﻪ ﺗﺎ روز ﺳﻮم ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزاﻧﺪ .اﮔﺮ در روز ﺳﻮم ﭼﻴﺰی از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻗﺒﻮل ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد و ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻧﺨﻮاهﺪ ﺁورد زﻳﺮا ﺁن ﮔﻮﺷﺖ ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .آﺴﯽ هﻢ آﻪ ﻻوﻳﺎن 7 ﺁن را ﺑﺨﻮرد ﻣﺠﺮم ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ19 .ﮔﻮﺷﺘﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰی ﻧﺠﺲ ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮرد ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺳﻮزاﻧﺪ. ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻓﻘﻂ آﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺨﻮرﻧﺪ آﻪ ﻃﺎهﺮ هﺴﺘﻨﺪ20 .هﺮ آﻪ ﻃﺎهﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ را ﺑﺨﻮرد ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﺪا ﻃﺮد ﺷﻮد زﻳﺮا اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻣﻘﺪس اﺳﺖ21 .هﺮ آﺲ ﺑﻪ ﭼﻴﺰی ﻧﺠﺲ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﻧﺠﺎﺳﺖ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﺣﻴﻮان ﻧﺠﺲ و ﻳﺎهﺮ ﭼﻴﺰ ﻧﺠﺲ دﻳﮕﺮ ،و ﺑﻌﺪ از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺨﻮرد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﺪا ﻃﺮد ﺷﻮد زﻳﺮا اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻣﻘﺪس اﺳﺖ. 22و23ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ :هﺮﮔﺰ ﭘﻴﻪ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺑﺰ را ﻧﺨﻮرﻳﺪ24 .ﭘﻴﻪ ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﻣﺮدﻩ ﻳﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺎﻧﻮری درﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ هﺮﮔﺰ ﺧﻮردﻩ ﻧﺸﻮد ﺑﻠﻜﻪ از ﺁن ﺑﺮای آﺎرهﺎی دﻳﮕﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺷﻮد25 .هﺮ آﺲ ﭘﻴﻪ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺨﻮرد ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺷﻮد. 26و27هﺮﮔﺰ ﺧﻮن ﻧﺨﻮرﻳﺪ ،ﻧﻪ ﺧﻮن ﭘﺮﻧﺪﻩ و ﻧﻪ ﺧﻮن ﺣﻴﻮان ﭼﻬﺎرﭘﺎ .هﺮآﺲ ،در هﺮﺟﺎ ،ﺧﻮن ﺑﺨﻮرد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﺪا ﻃﺮد ﺷﻮد. ﺳﻬﻢ آﺎهﻦ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ 28و29و30ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ :هﺮآﺲ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮد ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﻴﺎورد .ﭘﻴﻪ و ﺳﻴﻨﻪ را ء ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ و ﺳﻴﻨﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دهﺪ31 .آﺎهﻦ ﭘﻴﻪ را ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺳﻴﻨﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎﺷﺪ32 .و33ران راﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ، ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ،ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ دادﻩ ﺷﻮد آﻪ ﺧﻮن و ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ؛ 34زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻴﻨﻪ و ران ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ را از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ اﺳﺖ و هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ)35 .اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ از هﺪاﻳﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد در روز اﻧﺘﺼﺎب هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺷﺪ36 .در روزی آﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﺴﺢ ﺷﺪﻧﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪهﻨﺪ .اﻳﻦ ،ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻠﻬﺎی اﻳﺸﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ(. 37و38اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻘﺮراﺗﯽ ﺑﻮد درﻣﻮرد ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ، هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ،در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ. ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ )ﺧﺮوج (37-1 :29 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ 8را ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﺨﺼﻮص اﻳﺸﺎن و روﻏﻦ ﺗﺪهﻴﻦ ،ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ،دو ﻗﻮچ و ﻳﮏ ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎور و ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺟﻤﻊ آﻦ«. 4ﻣﻮﺳﯽ ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻤﻞ آﺮد .هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ5 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪ اآﻨﻮن اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻢ ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ«. 6ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ،هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ ﺁب ﻏﺴﻞ داد7 .ﭘﻴﺮاهﻦ ﻣﺨﺼﻮص آﺎهﻨﯽ را ﺑﻪ هﺎرون ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و آﻤﺮﺑﻨﺪ را ﺑﻪ آﻤﺮش ﺑﺴﺖ .ﺳﭙﺲ ردا را ﺑﺮ ﺗﻦ او آﺮد و اﻳﻔﻮد* را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺑﻨﺪ آﻤﺮ ﺁن ﺑﺮ او ﺑﺴﺖ8 .ﺑﻌﺪ ﺳﻴﻨﻪﺑﻨﺪ را ﺑﺮ او ﺑﺴﺖ و اورﻳﻢ و ﺗُﻤﻴﻢ** را در ﺁن ﮔﺬاﺷﺖ9 ،و ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻋﻤﺎﻣﻪ را ﺑﺮ ﺳﺮ هﺎرون ﻧﻬﺎد و ﻧﻴﻢ ﺗﺎج ﻣﻘﺪس را آﻪ از ﻃﻼ ﺑﻮد ﺟﻠﻮ ﻋﻤﺎﻣﻪ ﻧﺼﺐ آﺮد. ء 10ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ روﻏﻦ ﻣﺴﺢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺁن را ﺑﺮ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت و هﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ در ﺁن ﺑﻮد ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﻮد11 .ﺳﭙﺲ ﻣﻘﺪاری از روﻏﻦ را ﺑﺮداﺷﺖ و * »اﻳﻔﻮد« ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎهﻦ روی ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد ﻣﯽﭘﻮﺷﻴﺪ. ** اورﻳﻢ وﺗﻤﻴﻢ دو ﺷﯽء ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻬﺖ ﭘﯽﺑﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا, ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﮐﺎهﻦ ﺑﮑﺎر ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ. ﻻوﻳﺎن ﺁن را هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﻟﻮازم ﺁن ،ﺣﻮض و ﭘﺎﻳﻪاش ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮد12 .ﺑﻌﺪ ﻗﺪری از روﻏﻦ ﻣﺴﺢ را ﺑﺮ ﺳﺮ هﺎرون رﻳﺨﺖ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او را ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﻮد13 .ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺴﺮان هﺎرون را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﭘﻴﺮاهﻨﻬﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و آﻤﺮﺑﻨﺪهﺎ را ﺑﻪ آﻤﺮﺷﺎن ﺑﺴﺖ و آﻼﻩهﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﮔﺬاﺷﺖ. 14ﺑﻌﺪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را ﺟﻠﻮ ﺁورد و هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺁن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. 15ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ذﺑﺢ آﺮد و ﻗﺪری از ﺧﻮن ﺁن را ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﺷﺎخ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﺎﻟﻴﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزد .ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ رﻳﺨﺖ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩ ،ﺑﺮای ﺁن آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﻮد16 .ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و هﻤﻪ را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ17 ،و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻻﺷﻪ و ﭘﻮﺳﺖ و ﺳﺮﮔﻴﻦ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را در ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. 18ﺑﻌﺪ ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺟﻠﻮ ﺁورد و هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺁن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. 19ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮچ را ذﺑﺢ آﺮد و ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ20 .ﺳﭙﺲ ﻻﺷﻪء ﻗﻮچ را ﻗﻄﻌﻪﻗﻄﻌﻪ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ آﻠﻪ و ﭘﻴﻪ ﺣﻴﻮان ﺳﻮزاﻧﻴﺪ21 .دل و رودﻩ و ﭘﺎﭼﻪهﺎ را ﺑﺎ ﺁب ﺷﺴﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ .ﭘﺲ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم ﺁن ﻗﻮچ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪ ،ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد. 22ﭘﺲ از ﺁن ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮچ دوم را آﻪ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺎهﻨﺎن ﺑﻮد ﺟﻠﻮ ﺁورد و هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺁن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ23 .ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮچ را ذﺑﺢ آﺮدﻩ ،ﻗﺪری از ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﺮ ﻧﺮﻣﻪء ﮔﻮش راﺳﺖ هﺎرون و ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ او و ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺘﺶ ﻣﺎﻟﻴﺪ24 .ﺑﻌﺪ ﻗﺪری از ﺧﻮن را ﺑﺮ ﻧﺮﻣﻪء ﮔﻮش راﺳﺖ و ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ و ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺖ ﭘﺴﺮان هﺎرون ﻣﺎﻟﻴﺪ .ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ. 8 25ﭘﺲ از ﺁن ﭘﻴﻪ ،دﻧﺒﻪ ،ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ ،ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﭼﺮﺑﯽ روی ﺁﻧﻬﺎ و ران راﺳﺖ ﻗﻮچ را ﮔﺮﻓﺖ 26و از داﺧﻞ ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ،ﻳﮏ ﻗﺮص ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ، ﻳﮏ ﻗﺮص ﻧﺎن روﻏﻨﯽ و ﻳﮏ ﻧﺎن ﻧﺎزک ﺑﺮداﺷﺖ و ء ﺁﻧﻬﺎ را روی ﭘﻴﻪ و ران راﺳﺖ ﮔﺬاﺷﺖ27 .ﺳﭙﺲ ،هﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺮ دﺳﺘﻬﺎی هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻗﺮار داد ﺗﺎ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻜﺎن دهﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ28 .ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﺗﺸﺮﻳﻔﺎت ،ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را از هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪ ،ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد. ء 29ﻣﻮﺳﯽ ﺳﻴﻨﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺗﻜﺎن دادﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﺳﻬﻢ ﺧﻮد ﻣﻮﺳﯽ از ﻗﻮﭼﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺮای ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ ذﺑﺢ ﻣﯽﺷﺪ. 30ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺪری از روﻏﻦ ﻣﺴﺢ و ﻗﺪری از ﺧﻮﻧﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮ هﺎرون و ﻟﺒﺎسهﺎی او و ﺑﺮ ﭘﺴﺮان او و ﻟﺒﺎسهﺎی اﻳﺸﺎن ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﻟﺒﺎسهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮد. 31ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ: »هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﮔﻮﺷﺖ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﭙﺰﻳﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺁن را ﺑﺎ ﻧﺎن ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻪ در ﺳﺒﺪ اﺳﺖ ،ﺑﺨﻮرﻳﺪ32 .هﺮ ﭼﻪ از ﮔﻮﺷﺖ و ﻧﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد33 .هﻔﺖ روز از در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺮون ﻧﺮوﻳﺪ ﺗﺎ روزهﺎی ﺗﻘﺪﻳﺴﺘﺎن ﺳﭙﺮی ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺷﻤﺎ هﻔﺖ روز ﻃﻮل ﻣﯽآﺸﺪ34 .ﺁﻧﭽﻪ اﻣﺮوز اﻧﺠﺎم ﺷﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ ﺷﻤﺎ آﻔﺎرﻩ دادﻩ ﺷﻮد. 35ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺮد .اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ«. 36ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ. ﻻوﻳﺎن 9 ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻮﺳﻂ آﺎهﻨﺎن در روز هﺸﺘﻢ ،ﻣﻮﺳﯽ ،هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را 9ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﻤﻊ آﺮد 2و ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻧﺮ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﮕﻴﺮ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻦ3 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮآﻪ ﻳﮏ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪء ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد و ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ وﻳﮏ ﺑﺮﻩ آﻪ هﺮ دو ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻴﺎورﻧﺪ4 .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻨﻬﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ،و ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮای هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ زﻳﺮا اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻇﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 5ﭘﺲ ﻗﻮم ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺟﻠﻮ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺁوردﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ. 6ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ دﺳﺘﻮرات او را اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ ﺗﺎ ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻇﺎهﺮ آﻨﺪ«. 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﻧﺰدﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩ ،ﺑﺮای ﺧﻮد آﻔﺎرﻩ آﻦ و ﺳﭙﺲ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻗﻮم را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﺎ«. ء 8ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ هﺎرون ﻧﺰدﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ رﻓﺖ و ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد را ذﺑﺢ آﺮد9 .ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﭘﻴﺶ وی ﺁوردﻧﺪ و او اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد را در ﺧﻮن ﻓﺮو ﺑﺮد و ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﺑﻘﻴﻪء ﺧﻮن را ﺑﻪ ﭘﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ رﻳﺨﺖ10 .ﺑﻌﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﭘﻴﻪ ،ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ11 ،و ﮔﻮﺷﺖ و ﭘﻮﺳﺖ ﺁن را ﺑﻴﺮون از اردوﮔﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. 12ﭘﺲ از ﺁن هﺎرون ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ذﺑﺢ آﺮد و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺁوردﻧﺪ و هﺎرون ﺁن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ13 .اﻳﺸﺎن آﻠﻪ و ﻗﻄﻌﻪهﺎی دﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮان را ﻧﺰد هﺎرون ﺁوردﻧﺪ و او ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ14 .دل و رودﻩ و ﭘﺎﭼﻪهﺎ را ﺷﺴﺖ و اﻳﻨﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. 15ﺳﭙﺲ هﺎرون ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد .او ﺑﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم را ذﺑﺢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁن را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻘﺮرات، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮد17 .ﺑﻌﺪ هﺪﻳﻪء ﺁردی را ﺁورد و ﻣﺸﺘﯽ از ﺁن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ) .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽای ﺑﻮد آﻪ هﺮ روز ﺻﺒﺢ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﺪ(. 18ﭘﺲ از ﺁن هﺎرون ﮔﺎو و ﻗﻮچ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻗﻮم ذﺑﺢ آﺮد .ﭘﺴﺮان هﺎرون ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻧﺰد او ﺁوردﻧﺪ و او ﺁن را ﺑﺮ ﭼﻬﺎر ﻃﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ19 .ﺳﭙﺲ ﭘﻴﻪ ﮔﺎو و ﻗﻮچ را آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻴﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﻢ و ﻗﻠﻮﻩهﺎ و ﺳﻔﻴﺪی روی ﺟﮕﺮ ﮔﺎو و ﻗﻮچ ﻣﯽﺷﺪ، ﮔﺮﻓﺖ 20و ﺁﻧﻬﺎ را روی ﺳﻴﻨﻪهﺎی ﺣﻴﻮان ﮔﺬاﺷﺘﻪ، ﻧﺰدﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺁورد و ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻪ را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ21 .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد، هﺎرون ﺳﻴﻨﻪهﺎ ،و راﻧﻬﺎی راﺳﺖ ﺣﻴﻮان را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن داد. 22ﭘﺲ از ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ،هﺎرون دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دراز آﺮدﻩ ،اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ داد و ء از ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ زﻳﺮ ﺁﻣﺪ23 .ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت رﻓﺘﻨﺪ .وﻗﺘﯽ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ دادﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ 24و از ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﺗﺶ ﻓﺮود ﺁﻣﺪﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﭘﻴﻪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺑﻠﻌﻴﺪ. ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ اﻳﻦ را دﻳﺪﻧﺪ ،ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻩ، درﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ. ﮔﻨﺎﻩ ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ ،ﭘﺴﺮان هﺎرون ،ﺑﺮﺧﻼف اﻣﺮ 10ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁﺗﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز ﺑﺮ ﺁﺗﺸﺪان ﺧﻮد ﻧﻬﺎدﻩ، ﺑﺮ ﺁن ﺑﺨﻮر ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ. 2ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺁﺗﺶ از ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻮزاﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ در هﻤﺎﻧﺠﺎ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮدﻧﺪ. 3ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﻣﻨﻈﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻴﻦ ﺑﻮد وﻗﺘﯽ ﻓﺮﻣﻮد :آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻻوﻳﺎن ﺣﺮﻣﺖ ﻗﺪوﺳﻴﺖ ﻣﺮا ﻧﮕﺎﻩ دارﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ،ﻣﺮا اﺣﺘﺮام آﻨﻨﺪ «.ﭘﺲ هﺎرون ﺧﺎﻣﻮش ﻣﺎﻧﺪ. 4ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﻣﻴﺸﺎﺋﻴﻞ و اﻟﺼﺎﻓﺎن )ﭘﺴﺮان ﻋﺰیﺋﻴﻞ، ﻋﻤﻮی هﺎرون( را ﺻﺪا زد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و اﺟﺴﺎد را از داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮدارﻳﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ ﺑﺒﺮﻳﺪ«. 5ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻨﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﻳﺸﺎن را در ﭘﻴﺮاهﻨﻬﺎی آﻬﺎﻧﺘﺸﺎن از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺮدﻧﺪ. 6ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون وﭘﺴﺮاﻧﺶ اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :ﻋﺰاداری ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﻣﻮی ﺳﺮﺗﺎن را ژوﻟﻴﺪﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﮔﺮﻳﺒﺎن ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﭼﺎک ﻧﺰﻧﻴﺪ .اﮔﺮ ﻋﺰاداری آﻨﻴﺪ ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را ﻧﻴﺰ هﻼک ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺧﺸﻢ او ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. وﻟﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮای ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ آﻪ در اﺛﺮ ﺁﺗﺶ هﻮﻟﻨﺎک ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮدﻧﺪ ،ﻋﺰاداری ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. 7ﺷﻤﺎ از در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺮون ﻧﺮوﻳﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ، ﭼﻮن روﻏﻦ ﻣﺴﺢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎﺳﺖ «.اﻳﺸﺎن ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ. ء 8و9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﯽروﻳﺪ ،هﺮﮔﺰ ﺷﺮاب ﻳﺎ ﻣﺸﺮوﺑﺎت ﻣﺴﺖ آﻨﻨﺪﻩء دﻳﮕﺮ ﻧﻨﻮﺷﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ داﻳﻤﯽ ﺑﺮای ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ و ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻞهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩات. 10ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮق ﺑﻴﻦ ﻣﻘﺪس و ﻧﺎﻣﻘﺪس ،و ﻧﺠﺲ و ﻃﺎهﺮ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دهﻴﺪ11 .ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا آﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩام ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﻴﺎﻣﻮزﻳﺪ«. 12ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون و دو ﭘﺴﺮ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﻩاش، اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء هﺪﻳﻪء ﺁردی را آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺮدارﻳﺪ و از ﺁن، ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﭘﺨﺘﻪ ،در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮرﻳﺪ زﻳﺮا اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ،ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ13 .ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ را در ﺟﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺑﺨﻮرﻳﺪ زﻳﺮا اﻳﻦ ﺳﻬﻢ ﺷﻤﺎ و ﭘﺴﺮاﻧﺘﺎن از هﺪﻳﻪای اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد14 .ﺷﻤﺎ و ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺘﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺳﻴﻨﻪ و ران هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص را آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،در ﻣﻜﺎن ﻃﺎهﺮی ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ آﻪ ﺳﻬﻢ ﺷﻤﺎ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ 10 ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن دادﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. »15ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ران و ﺳﻴﻨﻪ را هﻨﮕﺎم ﺗﻘﺪﻳﻢ ﭘﻴﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ،ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دهﻨﺪ .ﺁن ران و ﺳﻴﻨﻪ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ ،هﻤﺎﻧﻄﻮرآﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ«. 16ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺮاغ ﺑﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را ﮔﺮﻓﺖ ،وﻟﯽ ﭘﯽﺑﺮد آﻪ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺑﺮ اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ»17 :ﭼﺮا ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را در ﻣﻜﺎن ﻣﻘﺪس ﻧﺨﻮردﻳﺪ؟ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺧﺪا ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ18 .ﭼﻮن ﺧﻮن ﺁن ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﺪس ﺑﺮدﻩ ﻧﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤًﺎ ﺁن را در ﻣﺤﻮﻃﻪء ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﯽﺧﻮردﻳﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮدم«. 19وﻟﯽ هﺎرون ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ وﺟﻮدی آﻪ اﻳﺸﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ اﻳﻦ واﻗﻌﻪء هﻮﻟﻨﺎک ﺑﺮای ﻣﻦ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ .ﺣﺎل اﮔﺮ از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﯽﺧﻮردﻳﻢ ،ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﺸﻨﻮد ﻣﯽﺷﺪ؟« 20ﻣﻮﺳﯽ وﻗﺘﯽ اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ، ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪ. ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ و ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ )ﺗﺜﻨﻴﻪ (21-3 :14 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ 11دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﻨﺪ :هﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺳﻢ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺸﺨﻮار آﻨﺪ ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ اﺳﺖ7-4 .وﻟﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺷﺘﺮ ،ﮔﻮرآﻦ و ﺧﺮﮔﻮش را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮرد ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت هﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﺸﺨﻮار ﻣﯽآﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪﺳﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮک را ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮرد ،زﻳﺮا هﺮ ﭼﻨﺪ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺳﻢ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻧﺸﺨﻮار ﻧﻤﯽآﻨﺪ8 .ﭘﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت را ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘﯽ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺰﻧﻴﺪ ،زﻳﺮا ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮام اﺳﺖ. 9از ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ در ﺁب زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﭼﻪ در رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﭼﻪ در درﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻻوﻳﺎن 11 ﺑﺨﻮرﻳﺪ آﻪ ﺑﺎﻟﻪ و ﻓﻠﺲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ10 .ﺗﻤﺎم ﺟﺎﻧﻮران ﺁﺑﺰی دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮاﻣﻨﺪ؛ 11ﻧﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﻧﻪ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء ﺁﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻴﺪ12 .ﺑﺎز ﺗﻜﺮار ﻣﯽآﻨﻢ ،هﺮ ﺟﺎﻧﻮر ﺁﺑﺰی آﻪ ﺑﺎﻟﻪ و ﻓﻠﺲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮام اﺳﺖ. 19-13از ﻣﻴﺎن ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن اﻳﻨﻬﺎ را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ :ﻋﻘﺎب، ﺟﻐﺪ ،ﺑﺎز ،ﺷﺎهﻴﻦ ،ﻻﺷﺨﻮر ،آﺮآﺲ ،آﻼغ، ﺷﺘﺮﻣﺮغ ،ﻣﺮغ درﻳﺎﻳﯽ ،ﻟﮏﻟﮏ ،ﻣﺮغ ﻣﺎهﯽﺧﻮار، ﻣﺮغ ﺳﻘﺎ ،ﻗﺮﻩﻗﺎز ،هﺪهﺪ و ﺧﻔﺎش. 20ﺣﺸﺮات ﺑﺎﻟﺪار ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮﻧﺪ21 ،و22ﺑﺠﺰ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﯽﺟﻬﻨﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﻣﻠﺦ و اﻧﻮاع ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺁن .اﻳﻨﻬﺎ را ﻣﯽﺗﻮان ﺧﻮرد23 .اﻣﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺣﺸﺮات ﺑﺎﻟﺪار ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮاﻣﻨﺪ. 24هﺮ آﺲ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد25 .هﺮآﺲ ﻻﺷﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮدارد ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ؛ او ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﻼ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ 26اﮔﺮ ﺑﻪ ﺣﻴﻮاﻧﯽ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻴﺪ آﻪ ﺳﻤﺶ آﺎﻣ ً ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﻳﺎ ﻧﺸﺨﻮار ﻧﻜﻨﺪ ،ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد، زﻳﺮا ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ هﺴﺘﻨﺪ27 .هﺮ ﺣﻴﻮان ﭼﻬﺎرﭘﺎ آﻪ روی ﭘﻨﺠﻪ راﻩ رود ﺧﻮردﻧﺶ ﺣﺮام اﺳﺖ .هﺮآﺲ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻴﻮاﻧﯽ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد28 .هﺮآﺲ ﻻﺷﻪء ﺁن را ﺑﺮدارد ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ .اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮام هﺴﺘﻨﺪ. 29و30ﻣﻮش آﻮر ،ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﻳﯽ ،ﻣﻮش ﺧﺎﻧﮕﯽ و اﻧﻮاع ﻣﺎرﻣﻮﻟﮏ ﺣﺮاﻣﻨﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮﻧﺪ. 31هﺮآﺲ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد32 .اﮔﺮ ﻻﺷﻪء ﺁﻧﻬﺎ روی ﺷﯽای آﻪ از ﺟﻨﺲ ﭼﻮب ،ﭘﺎرﭼﻪ ،ﭼﺮم ﻳﺎ ﮔﻮﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﻔﺘﺪ ﺁن ﺷﯽ ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ؛ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را در ﺁب ﺑﮕﺬارﻳﺪ و ﺁن ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ء از ﺁن ،ﻣﯽﺗﻮان دوﺑﺎرﻩ ﺁن را ﺑﻜﺎر ﺑﺮد33 .اﮔﺮ ﻻﺷﻪ ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران در ﻳﮏ ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ ﺑﻴﻔﺘﺪ ،هﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ در ﻇﺮف ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻇﺮف را ﺷﻜﺴﺖ34 .اﮔﺮ ﺁب ﭼﻨﻴﻦ ﻇﺮﻓﯽ روی ﺧﻮراآﯽ رﻳﺨﺘﻪ ﺷﻮد ﺁن ﺧﻮراک ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و هﺮ ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻧﯽ هﻢ آﻪ در ﭼﻨﻴﻦ ﻇﺮﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 35اﮔﺮ ﻻﺷﻪء ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران روی ﺗﻨﻮر ﻳﺎ اﺟﺎﻗﯽ ﺑﻴﻔﺘﺪ ،ﺁن ﺗﻨﻮر ﻳﺎ اﺟﺎق ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺷﻜﺴﺖ36 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﻻﺷﻪ در ﭼﺸﻤﻪ ﻳﺎ ﺁب اﻧﺒﺎری ﺑﻴﻔﺘﺪ ،ﭼﺸﻤﻪ ﻳﺎ ﺁب اﻧﺒﺎر ﻧﺠﺲ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ وﻟﯽ آﺴﯽ آﻪ ﻻﺷﻪ را ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁورد ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ37 .و38اﮔﺮ ﻻﺷﻪ روی داﻧﻪهﺎﻳﯽ آﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ آﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮد ﺑﻴﻔﺘﺪ ﺁن داﻧﻪهﺎ ﻧﺠﺲ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ ،وﻟﯽ اﮔﺮ روی داﻧﻪهﺎی ﺧﻴﺲ آﺮدﻩ ﺑﻴﻔﺘﺪ داﻧﻪهﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮدﻳﺪ. 39اﮔﺮ ﺣﻴﻮان ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺘﯽ ﺑﻤﻴﺮد ،هﺮآﺲ ﻻﺷﻪء ﺁن را ﻟﻤﺲ آﻨﺪ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ء 40هﻤﭽﻨﻴﻦ اﮔﺮ آﺴﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺁن را ﺑﺨﻮرد و ﻳﺎ ﻻﺷﻪ ﺁن را ﺟﺎﺑﺠﺎ آﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و او ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 41و42ﺟﺎﻧﻮراﻧﯽ آﻪ روی زﻣﻴﻦ ﻣﯽﺧﺰﻧﺪ ،ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻧﺪارﻧﺪ و ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ و ﻳﺎ ﭘﺎهﺎی زﻳﺎد دارﻧﺪ ،ﺣﺮاﻣﻨﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮﻧﺪ43 .ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮد را ﻧﺠﺲ ﻧﺴﺎزﻳﺪ44 .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ .ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﻣﻘﺪس هﺴﺘﻢ .ﭘﺲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮراﻧﯽ آﻪ روی زﻣﻴﻦ ﻣﯽﺧﺰﻧﺪ ﺧﻮد را ﻧﺠﺲ ﻧﻜﻨﻴﺪ45 .ﻣﻦ هﻤﺎن ﺧﺪاوﻧﺪی هﺴﺘﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﻣﻘﺪس هﺴﺘﻢ. 46اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد ﺣﻴﻮاﻧﺎت ،ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن، ﺟﺎﻧﻮران ﺁﺑﺰی و ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻴﺪ47 .ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻴﺎن ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻧﺠﺲ و ﻃﺎهﺮ ،ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ و ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ ،ﺗﻔﺎوت ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﺪ. ﻃﻬﺎرت ﺑﻌﺪ از زاﻳﻤﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات 12را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ :هﺮﮔﺎﻩ زﻧﯽ ﭘﺴﺮی ﺑﺰاﻳﺪ ،ﺁن زن ﺗﺎ ﻣﺪت هﻔﺖ روز ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﻧﺠﺲ اﺳﺖ3 .روز هﺸﺘﻢ ،ﭘﺴﺮش ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮد4 .ﺁن زن ﻻوﻳﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪت ﺳﯽ و ﺳﻪ روز ﺻﺒﺮ آﻨﺪ ﺗﺎ از ﺧﻮﻧﺮﻳﺰی ﺧﻮد آﺎﻣﻼ ﻃﺎهﺮ ﮔﺮدد .در اﻳﻦ ﻣﺪت او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﻘﺪﺳﯽ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ و ﻳﺎ وارد ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺷﻮد. 5هﺮﮔﺎﻩ زﻧﯽ دﺧﺘﺮی ﺑﺰاﻳﺪ ،ﺁن زن ﺗﺎ دو هﻔﺘﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ء ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻧﺠﺲ اﺳﺖ .او ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺶ روز ﺻﺒﺮ آﻨﺪ ﻼ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد. ﺗﺎ از ﺧﻮﻧﺮﻳﺰی ﺧﻮد آﺎﻣ ً 6وﻗﺘﯽ ﻣﺪت ﻃﻬﺎرت ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ،ﻧﻮزاد ،ﺧﻮاﻩ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ دﺧﺘﺮ ،ﻣﺎدرش ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻳﮏ ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﻳﺎ ﻗﻤﺮی ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ. اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ را ﺑﺎﻳﺪ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد7 .آﺎهﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻤﻮدﻩ، ﺑﺮای ﻣﺎدر آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ .ﺁﻧﻮﻗﺖ او از ﺧﻮﻧﺮﻳﺰی زاﻳﻤﺎن ﻃﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .اﻳﻦ اﺳﺖ ﺁﻧﭽﻪ ﻳﮏ زن ﺑﻌﺪ از زاﻳﻤﺎن ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم دهﺪ. 8وﻟﯽ اﮔﺮ ﺁن زن ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ از ﺁن ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﺑﻴﺎورد .ﻳﻜﯽ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و دﻳﮕﺮی ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ .آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ﺑﺮاﻳﺶ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺟﺬام ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون 13داد: ء 2اﮔﺮ روی ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﺷﺨﺼﯽ دﻣﻞ ،ﺟﻮش ﻳﺎ ﻟﻜﻪ ﺑﺮاﻗﯽ ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ وی را ﻧﺰد هﺎرون ﻳﺎ ﻳﻜﯽ از آﺎهﻨﺎن ﻧﺴﻞ او ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎل دارد ﺁن ﺷﺨﺺ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺟﺬام ﺑﺎﺷﺪ3 .آﺎهﻦ ﻟﻜﻪ را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. اﮔﺮ ﻣﻮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻟﻜﻪ اﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و اﮔﺮ ﺁن ﻟﻜﻪ از ﭘﻮﺳﺖ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ،ﭘﺲ ﻣﺮض ﺟﺬام اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ. 4اﮔﺮ ﻟﻜﻪء روی ﭘﻮﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﻣﻮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻟﻜﻪ اﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺟﺪا از دﻳﮕﺮان ﻧﮕﻪ دارد5 .در روز هﻔﺘﻢ ،آﺎهﻦ دوﺑﺎرﻩ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﺁن ﻟﻜﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺰرگ ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺪﻩ 12 ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز دﻳﮕﺮ هﻢ او را از ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻧﮕﻪ دارد6 .روز هﻔﺘﻢ ،آﺎهﻦ دوﺑﺎرﻩ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪهﺎی ﻣﺮض آﻤﺘﺮ ﺷﺪﻩ و ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،آﺎهﻦ او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم آﻨﺪ ،ﭼﻮن ﻳﮏ زﺧﻢ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ .آﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺁن ﺷﺨﺺ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد. 7وﻟﯽ اﮔﺮ ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ آﺎهﻦ او را ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم آﺮد، ﺁن ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎرﻩ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ. 8آﺎهﻦ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺁن ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ ،اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﺟﺬام اﺳﺖ. 9ﺷﺨﺼﯽ را آﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽرود ﻣﺮض ﺟﺬام دارد ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورﻧﺪ 10و آﺎهﻦ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﺁﻣﺎس ﭼﺮآﯽ ﺳﻔﻴﺪی در ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻮهﺎی روی ﺁن ﻧﻴﺰ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ11 ،اﻳﻦ ﺟﺬام ﻣﺰﻣﻦ اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ .دﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ او را ﺑﺮای ﻣﻌﺎﻳﻨﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ،ﭼﻮن ﻣﺮض وی ﻗﻄﻌﯽ اﺳﺖ12 .و13وﻟﯽ اﮔﺮ آﺎهﻦ دﻳﺪ آﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ و ﺑﺪﻧﺶ را از ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻋﻼم آﻨﺪ آﻪ او ﻃﺎهﺮ اﺳﺖ ﭼﻮن ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ14 .و15وﻟﯽ اﮔﺮ در ﺟﺎﻳﯽ از ﺑﺪﻧﺶ زﺧﻢ ﺑﺎزی ﺑﺎﺷﺪ ،او را ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ ﭼﻮن زﺧﻢ ﺑﺎز ﻧﺸﺎﻧﻪء ﺟﺬام اﺳﺖ16 .و17اﻣﺎ اﮔﺮ ﺁن زﺧﻢ ﺑﺎز ﺳﻔﻴﺪ ﺷﻮد ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﺎز ﮔﺮدد .آﺎهﻦ ﺁن را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ و اﮔﺮ زﺧﻢ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ او را ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم آﻨﺪ. 18اﮔﺮ در ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن آﺴﯽ دﻣﻠﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﺧﻮب ﺑﺸﻮد19 ،وﻟﯽ در ﺟﺎی ﺁن ،ﺁﻣﺎﺳﯽ ﺳﻔﻴﺪ ﻳﺎ ﻟﻜﻪای ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺮخ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﺮود20 .اﮔﺮ آﺎهﻦ دﻳﺪ آﻪ ﻟﻜﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ اﺳﺖ و ﻣﻮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁن اﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ ﭼﻮن ﻣﺮض ﺟﺬام از ﺁن دﻣﻞ ﺑﻴﺮون زدﻩ اﺳﺖ21 .وﻟﯽ اﮔﺮ آﺎهﻦ ﺑﺒﻴﻨﺪ آﻪ ﻣﻮهﺎی ﺳﻔﻴﺪی در ﻟﻜﻪ ﻧﻴﺴﺖ و ﻟﻜﻪ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ و رﻧﮓ ﺁن هﻢ روﺷﻦﺗﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ او را هﻔﺖ روز از ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻧﮕﻪ دارد22 .اﮔﺮ در ﺁن ﻣﺪت ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪ آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ اﻋﻼم 13 آﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﺟﺬام اﺳﺖ23 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪ ،اﻳﻦ ﻟﻜﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﺎی دﻣﻞ اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم ﻧﻤﺎﻳﺪ. 24اﮔﺮ آﺴﯽ دﭼﺎر ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺷﻮد و در ﺟﺎی ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﻟﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺮخ ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻳﺪ25 ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻜﻪ را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﻣﻮهﺎی روی ﺁن ﻟﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ و ﺟﺎی ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﺑﺎﺷﺪ ،اﻳﻦ ﻣﺮض ﺟﺬام اﺳﺖ آﻪ در اﺛﺮ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﺮوز آﺮدﻩ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ26 .وﻟﯽ اﮔﺮ آﺎهﻦ ﺑﺒﻴﻨﺪ آﻪ درﻟﻜﻪ ،ﻣﻮهﺎی ﺳﻔﻴﺪی ﻧﻴﺴﺖ و ﻟﻜﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﺁﻳﺪ و آﻤﺮﻧﮓ ﻣﯽﺷﻮد ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز او را از ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ27 ،روز هﻔﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ، زﻳﺮا اﻳﻦ ﺟﺬام اﺳﺖ28 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪﻩ و آﻤﺮﻧﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﺟﺎی ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻋﻼم ﻧﻤﺎﻳﺪ آﻪ او ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﺳﺖ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻟﻜﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﺎی ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ اﺳﺖ. 29و30اﮔﺮ ﻣﺮدی ﻳﺎ زﻧﯽ روی ﺳﺮ ﻳﺎ ﭼﺎﻧﻪاش ﻟﻜﻪای داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺁﻳﺪ آﻪ ﻟﻜﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ اﺳﺖ و ﻣﻮهﺎی زرد و ﺑﺎرﻳﻜﯽ در ﻟﻜﻪ ﭘﻴﺪا ﺷﻮد ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ،ﺟﺬام اﺳﺖ31 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﻌﺎﻳﻨﻪء آﺎهﻦ ﻧﺸﺎن داد آﻪ ﻟﻜﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ و در ﺿﻤﻦ ﻣﻮهﺎی ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻴﺰ در ﺁن دﻳﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺎﻳﺪ او را هﻔﺖ روز از ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺖ 32و روز هﻔﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ وی را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﺮد .اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻮهﺎی زردی ﻧﻴﺰ در ﺁن ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،و اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺎﻳﺪ33 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮی اﻃﺮاف زﺧﻤﺶ را ﺑﺘﺮاﺷﺪ )وﻟﯽ ﻧﻪ روی ﺧﻮد ﻟﻜﻪ را( و آﺎهﻦ هﻔﺖ روز دﻳﮕﺮ او را از ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻧﮕﻪ دارد34 .روز هﻔﺘﻢ ﺑﺎز ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﺷﻮد و اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و از ﭘﻮﺳﺖ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺎﻳﺪ ،آﺎهﻦ او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم ﻧﻤﺎﻳﺪ .او ﺑﻌﺪ از ﺷﺴﺘﻦ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ ﻃﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد35 .و36وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻌﺪًا اﻳﻦ ﻟﻜﻪ ﺑﺰرگ ﺷﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎرﻩ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ و ﺑﯽﺁﻧﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻮهﺎی زرد ﺑﺒﻴﻨﺪ ،او را ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ. ﻻوﻳﺎن 37وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد آﻪ ﻟﻜﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮی ﻧﻜﺮدﻩ و ﻣﻮهﺎی ﺳﻴﺎهﯽ ﻧﻴﺰ در ﺁن دﻳﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،ﭘﺲ او ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ و ﺟﺬاﻣﯽ ﻧﻴﺴﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم آﻨﺪ. 38اﮔﺮ ﻣﺮد ﻳﺎ زﻧﯽ ﻟﻜﻪهﺎی ﺳﻔﻴﺪی روی ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪﻧﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ 39آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻟﻜﻪهﺎ ﺳﻔﻴﺪ آﻤﺮﻧﮓ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،اﻳﻦ ﻳﮏ ﻟﻜﻪء ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺮوز آﺮدﻩ اﺳﺖ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺁن ﺷﺨﺺ ﻃﺎهﺮ اﺳﺖ. 40و41اﮔﺮ ﻣﻮی ﺳﺮ ﻣﺮدی در ﺟﻠﻮ ﻳﺎ ﻋﻘﺐ ﺳﺮش رﻳﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪء ﺟﺬام ﻧﻴﺴﺖ42 ،اﻣﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺳﺮ ﻃﺎس او ﻟﻜﻪء ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﺧﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺟﺬام ﺑﺎﺷﺪ آﻪ از ﺁن ﺑﻴﺮون زدﻩ اﺳﺖ. 43و44در ﺁﻧﺼﻮرت آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ روی ﺳﺮ او ﺁﻣﺎس ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺮخ ﺑﺎﺷﺪ ،او ﺟﺬاﻣﯽ اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﻋﻼم آﻨﺪ. 45وﻗﺘﯽ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد آﺴﯽ ﺟﺬاﻣﯽ اﺳﺖ ،او ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﭘﺎرﻩ ﺑﭙﻮﺷﺪ و ﺑﮕﺬارد ﻣﻮهﺎﻳﺶ ژوﻟﻴﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺻﻮرت ﺧﻮد را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ،درﺣﻴﻦ ﺣﺮآﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﺪ» :ﺟﺬاﻣﯽ! ﺟﺬاﻣﯽ!« 46ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮض ﺑﺎﻗﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،او ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺮون از اردوﮔﺎﻩ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮد. ء 47و48اﮔﺮ ﮔﻤﺎن رود آﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام* ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻳﺎ ﭘﺎرﭼﻪ ﭘﺸﻤﯽ ﻳﺎ آﺘﺎﻧﯽ و ﻳﺎ ﻳﮏ ﺗﻜﻪ ﭼﺮم ﻳﺎ ﺷﯽ ﭼﺮﻣﯽ ﺳﺮاﻳﺖ آﺮدﻩ49 ،زﻳﺮا ﻟﻜﻬﺎی ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺒﺰ ﻳﺎ ﻗﺮﻣﺰ در ﺁن دﻳﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﻪ آﺎهﻦ ﻧﺸﺎن داد50 .آﺎهﻦ ﻟﻜﻪ را ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﺁن ﭘﺎرﭼﻪ ﻳﺎ ﺷﯽ را ﻣﺪت هﻔﺖ روز ﻧﮕﻪ دارد 51و روز هﻔﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺁن ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻳﻦ ﻣﺮض ،ﺟﺬام ﻣﺴﺮی اﺳﺖ و ﺁن ﭘﺎرﭼﻪ ﻳﺎ ﺷﯽ ﻧﺠﺲ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ52 ،و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ، ﭼﻮن ﺟﺬام ﻣﺴﺮی در ﺁن اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺁﺗﺶ ﺁن را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد53 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻟﻜﻪ ﭘﺨﺶ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، 54آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺘﻮر دهﺪ آﻪ ﺷﯽ ﻣﻈﻨﻮن ﺷﺴﺘﻪ ﺷﻮد و هﻔﺖ روز دﻳﮕﺮ ﺁن را ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ55 .اﮔﺮ ﺑﻌﺪ از ﺁن ﻣﺪت ،رﻧﮓ ﻟﻜﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻜﺮد ،هﺮ ﭼﻨﺪ ﭘﺨﺶ هﻢ ﻧﺸﺪﻩ * ﮐﻠﻤﻪ ای ﮐﻪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺬام ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ درزﺑﺎن ﻋﺒﺮی ﺑﺮای »ﮐﭙﮏ« ﻳﺎ »زﻧﮓ ﮔﻴﺎهﯽ« ﻧﻴﺰ ﺑﮑﺎر ﻣﯽرود. ﻻوﻳﺎن 14 ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺠﺲ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد ،ﺧﻮاﻩ ﻟﻜﻪ روی ﺁن و ﺧﻮاﻩ زﻳﺮ ﺁن ﺑﺎﺷﺪ56 .اﻣﺎ اﮔﺮ آﺎهﻦ ﺑﺒﻴﻨﺪ آﻪ ﻟﻜﻪ ﺑﻌﺪ از ﺷﺴﺘﻦ آﻤﺮﻧﮓﺗﺮ ﺷﺪﻩ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﻟﻜﻪدار را از ﭘﺎرﭼﻪ ﻳﺎ ﺷﯽ ﭼﺮﻣﯽ ﺟﺪا آﻨﺪ57 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻟﻜﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻇﺎهﺮ ﺷﻮد ،ﺟﺬام اﺳﺖ و آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ. 58اﻣﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻌﺪ از ﺷﺴﺘﻦ ،دﻳﮕﺮ اﺛﺮی از ﻟﻜﻪ ﭘﻴﺪا ﻧﺸﺪ ،ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺁن ﺷﯽ را ﺷﺴﺖ و ﺑﻜﺎرﺑﺮد. 59اﻳﻦ اﺳﺖ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام در ﻟﺒﺎس ﭘﺸﻤﯽ ﻳﺎ آﺘﺎﻧﯽ ﻳﺎ هﺮ ﺷﯽای آﻪ از ﭼﺮم درﺳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻃﻬﺎرت از ﺟﺬام ء ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را درﺑﺎرﻩ ﺷﺨﺼﯽ 14آﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام او ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد: ء 3آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ او از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون رود. اﮔﺮ دﻳﺪ آﻪ ﺟﺬام ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪﻩ اﺳﺖ 4دﺳﺘﻮر دهﺪ دو ﭘﺮﻧﺪﻩء زﻧﺪﻩء ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ ،ﭼﻨﺪ ﺗﻜﻪ ﭼﻮب ﺳﺮو ،ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ و ﭼﻨﺪ ﺷﺎﺧﻪ زوﻓﺎ ﺑﺮای ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻄﻬﻴﺮ ﺷﺨﺺ ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻴﺎورﻧﺪ5 .ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻮر دهﺪ آﻪ ﻳﻜﯽ از ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را در ﻳﮏ ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ آﻪ ﺁن را روی ﺁب روان ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺳﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ 6و ﭼﻮب ﺳﺮو ،ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ ،ﺷﺎﺧﻪء زوﻓﺎ و ﭘﺮﻧﺪﻩء زﻧﺪﻩ را در ﺧﻮن ﭘﺮﻧﺪﻩای آﻪ ﺳﺮش ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻓﺮو آﻨﺪ7 .ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﺧﻮن را هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ روی ﺷﺨﺼﯽ آﻪ از ﺟﺬام ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﺑﭙﺎﺷﺪ و او را ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﻋﻼم آﻨﺪ و ﭘﺮﻧﺪﻩء زﻧﺪﻩ را هﻢ در ﺻﺤﺮا رهﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ. 8ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﻮی ﺧﻮد را ﺑﺘﺮاﺷﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد .ﺳﭙﺲ او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻪ، در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺑﻴﺮون ﺧﻴﻤﻪاش ﺑﻤﺎﻧﺪ9 .در روز هﻔﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺗﻤﺎم ﻣﻮی ﺧﻮد را آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮی ﺳﺮ ،رﻳﺶ ،اﺑﺮو و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﺑﺪن او ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﺘﺮاﺷﺪ و ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﺣﻤﺎم آﻨﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 10روز ﺑﻌﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ روز هﺸﺘﻢ ،ﺑﺎﻳﺪ دو ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﺑﯽﻋﻴﺐ و ﻳﮏ ﻣﻴﺶ ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪء ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎ ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻳﮏ ﺳﻮم ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد. ء 11ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﺁن ﺷﺨﺺ و هﺪﻳﻪء وی را دم در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد12 .آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻜﯽ از ﺑﺮﻩهﺎی ﻧﺮ را ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺎ ﺗﻜﺎن دادن ﺁﻧﻬﺎ در ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ) .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺰو هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﻴﺮد(. 13ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ذﺑﺢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،ﺑﺮﻩ را ﺳﺮ ﺑﺒﺮد .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺑﻪ آﺎهﻦ دادﻩ ﺷﻮد. 14آﺎهﻦ ،ﺧﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان را ﺑﮕﻴﺮد و ﻣﻘﺪاری از ﺁن را ﺑﺮ ﻧﺮﻣﻪء ﮔﻮش راﺳﺖ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد و روی ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ او و روی ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺘﺶ ﺑﻤﺎﻟﺪ. 15ﭘﺲ از ﺁن ،آﺎهﻦ ﻣﻘﺪاری از روﻏﻦ زﻳﺘﻮن را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را در آﻒ دﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮد ﺑﺮﻳﺰد16 ،و اﻧﮕﺸﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ ﺧﻮد را در ﺁن ﻓﺮو ﺑﺮدﻩ ،هﻔﺖ ﺑﺎر روﻏﻦ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﭙﺎﺷﺪ17 .ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ء ﻣﻘﺪاری از روﻏﻦ آﻒ دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﻧﺮﻣﻪ ﮔﻮش راﺳﺖ ﺁن ﺷﺨﺺ و روی ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ و روی ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺖ او ﺑﻤﺎﻟﺪ18 .ﺑﻌﺪ روﻏﻦ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ در آﻒ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﻤﺎﻟﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای او آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 19ﭘﺲ از ﺁن ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ را ﺑﺮای ﺷﺨﺼﯽ آﻪ از ﺟﺬام ﺧﻮد ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁورد .ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺳﺮ ﺑﺒﺮد20 ،و ﺁن را ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺮای ﺁن ﺷﺨﺺ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد. 21اﮔﺮ ﺁن ﺷﺨﺺ ﻓﻘﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺪ دو ﺑﺮﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﺑﺮﮔﺰاری ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻜﺎن دادﻩ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮔﺮدد .هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺁن ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻻوﻳﺎن 15 ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻳﮏ ﺳﻮم ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد22 .ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎورد و ﻳﻜﯽ را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ23 .روز هﺸﺘﻢ ﺁﻧﻬﺎ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻣﺮاﺳﻢ ﻃﻬﺎرت او ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮﻧﺪ24 .آﺎهﻦ ﺑﺮﻩ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﮕﻴﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻜﺎن دادﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ) .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺰو هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﻴﺮد(. 25ﺳﭙﺲ ﺑﺮﻩ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ذﺑﺢ آﻨﺪ و ﻗﺪری از ﺧﻮن ﺁن را روی ﻧﺮﻣﻪء ﮔﻮش راﺳﺖ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد و روی ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ و روی ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺖ او ﺑﻤﺎﻟﺪ. 26ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﻣﻘﺪاری از روﻏﻦ زﻳﺘﻮن را در آﻒ دﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮد ﺑﺮﻳﺰد 27و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ راﺳﺘﺶ ﻗﺪری از ﺁن را هﻔﺖ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﭙﺎﺷﺪ28 .ﺑﻌﺪ ء ﻗﺪری از روﻏﻦ زﻳﺘﻮن آﻒ دﺳﺘﺶ را روی ﻧﺮﻣﻪ ﮔﻮش راﺳﺖ ﺁن ﺷﺨﺺ و روی ﺷﺴﺖ دﺳﺖ راﺳﺖ و روی ﺷﺴﺖ ﭘﺎی راﺳﺖ وی ﺑﻤﺎﻟﺪ29 .روﻏﻦ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ در دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻤﺎﻟﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای او آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد30 .ﭘﺲ از ﺁن ،ﺑﺎﻳﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮی را آﻪ ﺁوردﻩ اﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ31 ،ﻳﻜﯽ را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ .هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺁن ﺷﺨﺺ آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد32 .اﻳﻦ اﺳﺖ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﺷﺨﺎﺻﯽ آﻪ از ﻣﺮض ﺟﺬام ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ،وﻟﯽ ﻗﺎدر ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻻ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﺳﻢ ﻃﻬﺎرت ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﻌﻤﻮ ً ﻻزم اﺳﺖ ﺑﻴﺎورﻧﺪ. 33و34ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را در ﻣﻮرد ﺧﺎﻧﻪای آﻪ ﺟﺬام ﺑﺮ ﺁن ﻋﺎرض ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون داد. )اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﺮای زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد آﻨﻌﺎن آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺒﺨﺸﺪ ،وارد ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ35 (.هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ در ﺧﺎﻧﻪاش ﻣﺘﻮﺟﻪء ﺟﺬام* ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ در ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻦ ﻣﺮض ﺟﺬام وﺟﻮد دارد!« 36آﺎهﻦ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺎﻧﻪ راﻣﺸﺎهﺪﻩ آﻨﺪ دﺳﺘﻮر ﺑﺪهﺪ آﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ اﮔﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ داد آﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام در ﺁﻧﺠﺎ وﺟﻮد دارد ،هﺮ ﭼﻪ در ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ، ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﻋﻼم ﻧﺸﻮد .ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ 37ﺁن را ﻣﺸﺎهﺪﻩ آﻨﺪ .اﮔﺮ رﮔﻪهﺎی ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺒﺰ ﻳﺎ ﺳﺮخ در دﻳﻮار ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪا آﺮد آﻪ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﺳﻄﺢ دﻳﻮار ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ38 ،ﺑﺎﻳﺪ در ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺑﺒﻨﺪد39 .روز هﻔﺘﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺁن ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ. اﮔﺮ رﮔﻪهﺎ در دﻳﻮار ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ40 ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ دﺳﺘﻮر ﺑﺪهﺪ ﺁن ﻗﺴﻤﺖ رﮔﻪدار دﻳﻮار را آﻨﺪﻩ، ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺁن را درﺟﺎی ﻧﺎﭘﺎآﯽ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺑﻴﻨﺪازﻧﺪ41 .ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻮر ﺑﺪهﺪ دﻳﻮارهﺎی داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺘﺮاﺷﻨﺪ و ﺧﺎک ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ را ﻧﻴﺰ در ﺟﺎی ﻧﺎﭘﺎآﯽ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ42 .ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻨﮕﻬﺎی دﻳﮕﺮی ﺑﻴﺎورد و ﺑﺠﺎی ﺳﻨﮕﻬﺎﻳﯽ آﻪ آﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ آﺎر ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺑﺎ ﻣﻼط ﺗﺎزﻩ ﺧﺎﻧﻪ را دوﺑﺎرﻩ اﻧﺪود آﻨﻨﺪ. 43وﻟﯽ اﮔﺮ رﮔﻪهﺎ دوﺑﺎرﻩ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪﻧﺪ44 ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ ،اﮔﺮ دﻳﺪ آﻪ رﮔﻪهﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﺑﺪاﻧﺪ آﻪ ﺟﺬام ﻣﺴﺮی اﺳﺖ و ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ45 .ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ دﺳﺘﻮر دهﺪ ﺧﺎﻧﻪ را ﺧﺮاب آﻨﻨﺪ و ﺗﻤﺎم ﺳﻨﮕﻬﺎ ،ﺗﻴﺮهﺎ و ﺧﺎک ﺁن را ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺑﺮدﻩ ،در ﺟﺎی ﻧﺎﭘﺎآﯽ ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ46 .وﻗﺘﯽ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ،اﮔﺮ آﺴﯽ داﺧﻞ ﺁن ﺷﻮد ،ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد47 .هﺮ آﻪ در ﺁن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﻳﺎ ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮرد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ. 48اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ آﺎهﻦ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮای ﻣﺸﺎهﺪﻩء ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﺁﻳﺪ ،ﺑﺒﻴﻨﺪ آﻪ رﮔﻪهﺎ دﻳﮕﺮ ﭘﺨﺶ ﻧﺸﺪﻩاﻧﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻋﻼم آﻨﺪ آﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ اﺳﺖ و ﺟﺬام ﺑﺮ ﻃﺮف ﺷﺪﻩ اﺳﺖ49 .ﺳﭙﺲ ﺑﺮای ﻃﻬﺎرت ﺧﺎﻧﻪ ،دﺳﺘﻮر دهﺪ دو ﭘﺮﻧﺪﻩ ،ﭼﻨﺪ ﺗﻜﻪ ﭼﻮب ﺳﺮو ،ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ و ﭼﻨﺪ ﺷﺎﺧﻪ زوﻓﺎ ﺑﻴﺎورﻧﺪ50 .ﻳﻜﯽ از ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را روی ﺁب روان در ﻳﮏ ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ ﺳﺮ ﺑﺒﺮد 51و52و ﭼﻮب ﺳﺮو و ﺷﺎﺧﻪء زوﻓﺎ و ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ و ﭘﺮﻧﺪﻩء زﻧﺪﻩ را در * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ زﻳﺮﻧﻮﻳﺲ .47 :13 ﻻوﻳﺎن ﺧﻮن ﭘﺮﻧﺪﻩای آﻪ ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ اﺳﺖ و هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺁب روان ﻓﺮو آﻨﺪ و هﻔﺖ ﺑﺎر ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﭙﺎﺷﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺎﻧﻪ ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد53 .ﺳﭙﺲ ﭘﺮﻧﺪﻩء زﻧﺪﻩ را ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ در ﺻﺤﺮا رهﺎ آﻨﺪ .اﻳﻦ اﺳﺖ روش ﺗﻄﻬﻴﺮ ﺧﺎﻧﻪ. 54و55و56اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺟﺬام اﺳﺖ آﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﻟﺒﺎس ﻳﺎ در ﺧﺎﻧﻪ ،در ﺁﻣﺎس روی ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﻳﺎ در ﺟﻮش ،و ﻳﺎ در ﻟﻜﻪء ﺑﺮاق دﻳﺪﻩ ﺷﻮد57 .ﻃﺒﻖ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺧﻮاهﻴﺪ داد آﻪ ﭼﻪ وﻗﺖ ﭼﻴﺰی ﻧﺠﺲ اﺳﺖ و ﭼﻪ وﻗﺖ ﻃﺎهﺮ. ﺗﺮﺷﺤﺎﺗﯽ آﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺠﺎﺳﺖ ﻣﯽآﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ 15دﺳﺘﻮرات را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﻨﺪ :هﺮﮔﺎﻩ از ﺑﺪن ﻣﺮدی ﻣﺎﻳﻌﯽ ﺗﺮﺷﺢ ﺷﻮد ،او ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ. 3اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻊ ،ﭼﻪ از ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺗﺮﺷﺢ آﻨﺪ و ﭼﻪ ﻧﻜﻨﺪ، او را ﻧﺠﺲ ﻣﯽﺳﺎزد4 .هﺮ رﺧﺘﺨﻮاﺑﯽ آﻪ او در ﺁن ﺑﺨﻮاﺑﺪ و هﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ روی ﺁن ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 5هﺮآﺲ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب او دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ. 6هﺮ آﺲ روی ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ آﻪ ﺁن ﻣﺮد هﻨﮕﺎم ﺁﻟﻮدﮔﯽ روی ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ7 .هﺮآﺲ ﺑﻪ ﺁن ﻣﺮد دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﻦ دﺳﺘﻮرات را اﺟﺮا آﻨﺪ8 .ﺑﻪ هﺮآﺲ ﺁب دهﺎن ﺑﻴﺎﻧﺪازد ،ﺁن ﺷﺨﺺ ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ. 9روی هﺮ زﻳﻨﯽ آﻪ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ،ﺁن زﻳﻦ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 10اﮔﺮ آﺴﯽ ﭼﻴﺰی را آﻪ زﻳﺮ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺮدارد ﻳﺎ ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ11 .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻣﺮد ﻧﺠﺲ ﺑﯽﺁﻧﻜﻪ اول دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ ،ﺑﻪ آﺴﯽ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺁن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد12 .اﮔﺮ ﻣﺮد ﻧﺠﺲ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺁن ﻇﺮف ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﻮد؛ وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻇﺮﻓﯽ ﭼﻮﺑﯽ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺁن ﻇﺮف را ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺴﺖ. 16 13وﻗﺘﯽ ﺗﺮﺷﺢ او ﻗﻄﻊ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز ﺻﺒﺮ آﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ و در ﺁب روان ﻏﺴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد14 .روز هﺸﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺑﺪهﺪ. 15آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻜﯽ را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ذﺑﺢ آﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎهﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺁن ﻣﺮد ﺑﺴﺒﺐ ﺗﺮﺷﺤﯽ آﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ آﻔﺎرﻩ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ. 16هﺮ وﻗﺖ از ﻣﺮدی ﻣﻨﯽ ﺧﺎرج ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮد را آﺎﻣﻼ ﺑﺸﻮﻳﺪ؛ او ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد17 .هﺮ ﭘﺎرﭼﻪ ﻳﺎ ﭼﺮﻣﯽ آﻪ ﻣﻨﯽ روی ﺁن رﻳﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺴﺘﻪ ﺷﻮد و ﺁن ﭘﺎرﭼﻪ ﻳﺎ ﭼﺮم ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد18 .زن و ﻣﺮد ﺑﻌﺪ از ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﻏﺴﻞ آﻨﻨﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد. 19زن ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺑﻌﺪ از ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪاش ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .در ﺁن ﻣﺪت هﺮ آﺲ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ،ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ20 ،و او روی هﺮ ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﻳﺎ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ،ﺁن ﭼﻴﺰ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 21و22و23اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب ﺁن زن ﻳﺎ ﺑﻪ ﭼﻴﺰی آﻪ او روی ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ و ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد24 .ﻣﺮدی آﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺑﺎ او ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ ،ﺷﺮﻋًﺎ ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و هﺮ رﺧﺘﺨﻮاﺑﯽ آﻪ او روی ﺁن ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 25اﮔﺮ ﺧﻮﻧﺮﻳﺰی ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ در ﻃﻮل ﻣﺎﻩ ،ﺑﯽﻣﻮﻗﻊ ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪء او ﺷﺮوع ﺷﻮد ،هﻤﺎن دﺳﺘﻮرات ﺑﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺮا ﮔﺮدد26 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در ﺁن ﻣﺪت او روی هﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ ء ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﻳﺎ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ،درﺳﺖ ﻣﺜﻞ دورﻩء ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪ ﻋﺎدی ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد27 .هﺮ آﺲ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب او ﻳﺎ ﺑﻪ ﭼﻴﺰی آﻪ او روی ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ .او ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد28 .هﻔﺖ روز ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪ ،او دﻳﮕﺮ ﻧﺠﺲ ﻧﻴﺴﺖ29 .روز هﺸﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ دم در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﭘﻴﺶ آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد 30و آﺎهﻦ ﻳﻜﯽ را 17 ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی را ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ذﺑﺢ آﻨﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻧﺠﺎﺳﺖ ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪ ﺁن زن آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ31 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻧﺎﭘﺎآﻴﻬﺎﻳﺸﺎن ﻃﺎهﺮ آﻨﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻟﻮدﻩ آﺮدن ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻣﻦ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن اﺳﺖ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ. 32اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﺑﺮای ﻣﺮدی آﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﺗﺮﺷﺢ ﻣﺎﻳﻊ ﻳﺎ ء ﺧﺎرج ﺷﺪن ﻣﻨﯽ ﻧﺠﺲ ﺷﻮد 33و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮای دورﻩ ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪء زن و در ﻣﻮرد هﺮ ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﺁن زن ﻗﺒﻞ از ﻃﻬﺎرت وی ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ. روز آﻔﺎرﻩ ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ دو ﭘﺴﺮ هﺎرون ﺑﻌﻠﺖ ﺳﻮزاﻧﺪن 16ﺑﺨﻮر ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﺑﺮادرت هﺎرون ﺑﮕﻮ آﻪ ﻏﻴﺮ از ﻣﻮﻋﺪ ﻣﻘﺮر ،در وﻗﺖ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس آﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﺮدﻩ اﺳﺖ و ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ و ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ در ﺁن ﻗﺮار دارﻧﺪ داﺧﻞ ﻧﺸﻮد ،ﻣﺒﺎدا ﺑﻤﻴﺮد؛ ﭼﻮن ﻣﻦ در اﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ﺣﻀﻮر دارم3 .ﺷﺮاﻳﻂ داﺧﻞ ﺷﺪن او ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: او ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻴﺎورد«. 4ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات را داد :ﻗﺒﻞ از ﺁﻧﻜﻪ هﺎرون ﺑﻪ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس داﺧﻞ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻏﺴﻞ ﻧﻤﻮدﻩ، ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﺨﺼﻮص آﺎهﻨﯽ را ﺑﭙﻮﺷﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﭘﻴﺮاهﻦ ﻣﻘﺪس آﺘﺎﻧﯽ ،ﻟﺒﺎس زﻳﺮ از ﺟﻨﺲ آﺘﺎن ،آﻤﺮﺑﻨﺪ آﺘﺎﻧﯽ و ﻋﻤﺎﻣﻪ آﺘﺎﻧﯽ5 .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دو ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎهﺸﺎن و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻧﺰد او ﺑﻴﺎورد6 .هﺎرون ﺑﺎﻳﺪ اول ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ راﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ و ﺑﺮای ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ7 .ﺳﭙﺲ دو ﺑﺰ ﻧﺮ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺤﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد8 .او ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺰ را ذﺑﺢ آﻨﺪ و دﻳﮕﺮی را در ﺑﻴﺎﺑﺎن رهﺎ ﺳﺎزد .وﻟﯽ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﻻزم اﺳﺖ اول ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻴﺎﻧﺪازد9 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺰی را آﻪ ﺑﻪ ﻗﻴﺪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ذﺑﺢ آﻨﺪ 10و ﺑﺰ دﻳﮕﺮ ﻻوﻳﺎن را زﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁورد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد. 11ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ هﺎرون ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ذﺑﺢ آﺮد12 ،ﺁﺗﺶ داﻧﯽ ﭘﺮ از زﻏﺎﻟﻬﺎی ﻣﺸﺘﻌﻞ از ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﻮر ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺁن راﺑﺎ دو ﻣﺸﺖ ﺑﺨﻮر آﻮﺑﻴﺪﻩء ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﻪ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﻴﺎورد 13و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﺨﻮر را روی ﺁﺗﺶ ﺑﺮﻳﺰد ﺗﺎ اﺑﺮی از ﺑﺨﻮر ،ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ روی ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ او ﻧﺨﻮاهﺪ ﻣﺮد14 .هﺎرون ﻣﻘﺪاری از ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺁوردﻩ ،ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد ﺁن را ﻳﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺮ ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮﻳﯽ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ ،ﺳﭙﺲ هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺟﻠﻮ ﺁن روی زﻣﻴﻦ ﺑﭙﺎﺷﺪ. 15ﭘﺲ از ﺁن ،او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮود و ﺑﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم را ذﺑﺢ آﻨﺪ و ﺧﻮن ﺁن را ﺑﻪ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﻴﺎورد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮ ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ و ﺟﻠﻮ ﺁن ﺑﭙﺎﺷﺪ16 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺮای ﻗﺪساﻻﻗﺪاس آﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻟﻮدﻩ ﺷﺪﻩ و ﺑﺮای ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت آﻪ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم واﻗﻊ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﺁﻟﻮدﮔﻴﻬﺎی اﻳﺸﺎن اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪﻩ ،آﻔﺎرﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد17 .از زﻣﺎﻧﯽ آﻪ هﺎرون ﺑﺮای آﻔﺎرﻩ آﺮدن وارد ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻳﺪ هﻴﭽﻜﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ در داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺎﺷﺪ .هﺎرون ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ را ﺑﺮای ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﺎ ﺁورد18 ،ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻄﺮف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮود و ﺑﺮای ﺁن آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ .او ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ و ﺧﻮن ﺑﺰ را ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻤﺎﻟﺪ 19و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد هﻔﺖ ﺑﺎر ﺧﻮن راﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﺪ ،و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁن را از ﺁﻟﻮدﮔﯽ ﮔﻨﺎهﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻨﺪ. 20وﻗﺘﯽ هﺎرون ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ را ﺑﺮای ﻗﺪساﻻﻗﺪاس، ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﻴﺪ ،ﺑﺰ زﻧﺪﻩ را ﺑﻴﺎورد و 21هﺮ دو دﺳﺖ ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺣﻴﻮان ﻗﺮار دادﻩ ،ﺗﻤﺎم ﮔﻨﺎهﺎن و ﺗﻘﺼﻴﺮات ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را اﻋﺘﺮاف آﻨﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﺰ ﻗﺮار دهﺪ .ﺳﭙﺲ ﺑﺰ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮدی آﻪ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮدﻩ در ﺁﻧﺠﺎ رهﺎﻳﺶ ﺳﺎزد. ﻻوﻳﺎن 22ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁن ﺑﺰ ﺗﻤﺎم ﮔﻨﺎهﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ آﺴﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ ﻧﺪارد ﻣﯽﺑﺮد. 23ﭘﺲ از ﺁن ،هﺎرون ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ داﺧﻞ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺷﺪﻩ ﻟﺒﺎسهﺎی آﺘﺎﻧﯽ را آﻪ هﻨﮕﺎم رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮد از ﺗﻦ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارد24 .ﺁﻧﻮﻗﺖ در ﻣﻜﺎن ﻣﻘﺪﺳﯽ ﻏﺴﻞ ﻧﻤﻮدﻩ ،دو ﺑﺎرﻩ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﭙﻮﺷﺪ و ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮای ﺧﻮد و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ25 .او ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ را هﻢ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ. 26ﻣﺮدی آﻪ ﺑﺰ را ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎز ﮔﺮدد27 .ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ و ﺑﺰی آﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ذﺑﺢ ﺷﺪﻧﺪ و هﺎرون ﺧﻮن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ﺑﺮد ﺗﺎ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺮدﻩ ﺷﻮﻧﺪ و ﭘﻮﺳﺖ و ﮔﻮﺷﺖ و ﺳﺮﮔﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد. 28ﺳﭙﺲ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ،ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎز ﮔﺮدد. 29اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺮا آﻨﻴﺪ :درروز دهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺎر ﺑﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁن روز را در روزﻩ ﺑﮕﺬراﻧﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺎﻳﺪ هﻢ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و هﻢ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺎآﻦ هﺴﺘﻨﺪ رﻋﺎﻳﺖ ﮔﺮدد30 ،ﭼﻮن درﺁن روز ،ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ ﺑﺮای ﺁﻣﺮزش ﮔﻨﺎهﺎن اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﺗﺎﻗﻮم درﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻃﺎهﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ31 .اﻳﻦ روزﺑﺮای ﺷﻤﺎﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﻳﺪ در اﻳﻦ روز آﺎر آﻨﻴﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ در روزﻩ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺮاآﻨﻴﺪ32 .اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ در ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء آﺎهﻦ اﻋﻈﻤﯽ آﻪ ﺑﺠﺎی ﺟﺪ ﺧﻮد هﺎرون ﺑﺮای آﺎر آﺎهﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺷﺪﻩ ،اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .اوﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﻘﺪس آﺘﺎﻧﯽ راﺑﭙﻮﺷﺪ33 ،و ﺑﺮای ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ،ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ، ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،آﺎهﻨﺎن و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ34 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﯽ ﻳﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺮای ﮔﻨﺎهﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻔﺎرﻩ آﻨﻴﺪ و اﻳﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن هﻤﻴﺸﮕﯽ اﺳﺖ. هﺎرون ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد ﺑﺠﺎ ﺁورد. 18 ﺧﻮن ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮرات زﻳﺮ را ﺑﺮای هﺎرون و 17ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد3 :و4هﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﻪ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺰی را در ﺟﺎﻳﯽ دﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮازﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ذﺑﺢ آﻨﺪ ،ﺧﻮن رﻳﺨﺘﻪ و ﻣﺠﺮم اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ازﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﻮد ﻃﺮد ﺷﻮد5 .هﺪف از اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﻳﮕﺮ در ﺻﺤﺮا ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻜﻨﻨﺪ .ﻗﻮم ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺧﻮد را دمدرﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﭘﻴﺶ آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ6 .ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﺧﻮن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ ﺑﭙﺎﺷﺪ و ﭘﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ را هﻤﭽﻮن ﻋﻄﺮ ﺧﻮﺷﺒﻮﻳﯽ آﻪ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ7 .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﺻﺤﺮا ﺑﺮای ارواح ﺷﺮﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ وﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزﻧﺪ .اﻳﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﮕﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ﺑﺠﺎ ﺁوردﻩ ﺷﻮد. 8و9هﺮﮔﺎﻩ ﻳﮏ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻳﺎ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ در ﺟﺎﻳﯽ ﻏﻴﺮ از دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺷﻮد. 10هﺮآﺲ ﺧﻮن ﺑﺨﻮرد ،ﭼﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﻪ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ ،روی ﺧﻮد را از او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻩ او را از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺧﻮاهﻢ آﺮد11 ،زﻳﺮا ﺟﺎن هﺮ ﻣﻮﺟﻮدی در ﺧﻮن اوﺳﺖ و ﻣﻦ ﺧﻮن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام ﺗﺎ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﺟﺎﻧﻬﺎی ﺧﻮد، 19 ﺁن را ﺑﺮ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﺎﺷﻴﺪ .ﺧﻮن اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮای ﺟﺎن آﻔﺎرﻩ ﻣﯽآﻨﺪ12 .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻜﻢ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﻧﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺧﻮن ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﻧﻪ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ13 .هﺮآﺲ ﺑﻪ ﺷﻜﺎر ﺑﺮود ،ﺧﻮاﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩء ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺘﯽ را ﺷﻜﺎر آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﺮﻳﺰد و روی ﺁن را ﺑﺎ ﺧﺎک ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ14 ،زﻳﺮا ﺟﺎن هﺮ ﻣﻮﺟﻮدی در ﺧﻮن اوﺳﺖ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ هﺮﮔﺰ ﺧﻮن ﻧﺨﻮرﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺣﻴﺎت هﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪﻩای در ﺧﻮن ﺁن اﺳﺖ .ﭘﺲ هﺮ آﺲ ﺧﻮن ﺑﺨﻮرد ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺷﻮد. 15هﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻳﺎ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮان ﻣﺮدﻩ ﻳﺎ درﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩای را ﺑﺨﻮرد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ آﻨﺪ .او ﺑﻌﺪ از ﻏﺮوب ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 16وﻟﯽ اﮔﺮ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﻏﺴﻞ ﻧﻜﻨﺪ ﻣﺠﺮم ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. زﻧﺎ و اﻋﻤﺎل ﻗﺒﻴﺢ ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم 18اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ: 3 »ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ .ﭘﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎن رﻓﺘﺎر ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﺼﺮﻳﺎﻧﯽ آﻪ در آﺸﻮرﺷﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻳﺪ و ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن ﺑﺒﺮم4 .و5ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ از دﺳﺘﻮرات و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ .اﮔﺮ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،زﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺎﻧﺪ. »6هﻴﭻ ﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺤﺎرم ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد. 7ﺑﺎ ﻣﺎدر ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،زﻳﺮا ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺑﻪ او و ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻣﯽآﻨﯽ8 .ﺑﺎ هﻴﭻ ﻳﮏ از زﻧﺎن ﭘﺪرت هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻣﯽآﻨﯽ9 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﺗﻨﯽ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﻧﺎﺗﻨﯽ ﺧﻮد ،ﭼﻪ دﺧﺘﺮ ﭘﺪرت ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﺎدرت ،ﭼﻪ در هﻤﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ در ﺟﺎی دﻳﮕﺮ ،هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ. »10ﺑﺎ دﺧﺘﺮ ﭘﺴﺮت ﻳﺎ دﺧﺘﺮ دﺧﺘﺮت هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ، ﻻوﻳﺎن ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺧﻮد را رﺳﻮا ﻣﯽآﻨﯽ11 .ﺑﺎ دﺧﺘﺮ زن ﭘﺪرت هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن او ﺧﻮاهﺮ ﻧﺎﺗﻨﯽ ﺗﻮﺳﺖ12 .ﺑﺎ ﻋﻤﻪء ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﭘﺪرت ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ13 .ﺑﺎ ﺧﺎﻟﻪء ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﺎدرت اﺳﺖ14 .ﺑﺎ زن ﻋﻤﻮی ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن او ﻣﺜﻞ ﻋﻤﻪء ﺗﻮﺳﺖ. »15ﺑﺎ ﻋﺮوس ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن زن ﭘﺴﺮ ﺗﻮﺳﺖ16 .ﺑﺎ زن ﺑﺮادرت هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺑﻪ ﺑﺮادرت ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻣﯽآﻨﯽ17 .ﺑﺎ ﻳﮏ زن و دﺧﺘﺮ او ﻳﺎ ﻧﻮﻩاش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ ،ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ هﻤﺪﻳﮕﺮﻧﺪ و اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺤﯽ اﺳﺖ18 .ﻣﺎداﻣﯽ آﻪ زﻧﺖ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮاهﺮ او را هﻢ ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮی و ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮی. »19ﺑﺎ زﻧﯽ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪاش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ. 20ﺑﺎ زﻧﯽ آﻪ هﻤﺴﺮ ﻣﺮد دﻳﮕﺮی اﺳﺖ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﻮ و ﺧﻮد را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء او ﻧﺠﺲ ﻧﺴﺎز. »21هﻴﭻ ﻳﮏ از ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺖ ﻣﻮﻟﮏ هﺪﻳﻪ ﻧﻜﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﻧﺴﻮزان زﻳﺮا ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﺧﻮاهﯽ آﺮد. »22هﻴﭻ ﻣﺮدی ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮد دﻳﮕﺮی ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ، ﭼﻮن اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ،ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺒﻴﺢ اﺳﺖ23 .هﻴﭻ ﻣﺮد ﻳﺎ زﻧﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺣﻴﻮان ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ و ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺧﻮد را ﻧﺠﺲ ﺳﺎزد .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ،ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺒﻴﺢ اﺳﺖ. »24ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎرهﺎ ﺧﻮد را ﻧﺠﺲ ﻧﺴﺎزﻳﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ اﻋﻤﺎﻟﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖهﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻨﺪ و ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ آﺎرهﺎﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺁﻧﺎن را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ داﺧﻞ ﺁن ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ﺑﻴﺮون آﻨﻢ25 .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻧﻮع اﻋﻤﺎل ،ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﻣﺮدﻣﺎﻧﯽ را آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ﻣﺠﺎزات آﻨﻢ و اﻳﺸﺎن را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون اﻧﺪازم26 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮرات ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و هﻴﭻ ﻳﮏ از اﻳﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺒﻴﺢ را اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ هﻢ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺷﻮد و هﻢ ﺷﺎﻣﻞ ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ. »27ﺁری ،ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺒﻴﺢ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﺮدﻣﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮم ﺑﻌﻤﻞ ﺁﻣﺪﻩ و ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﻧﺠﺲ آﺮدﻩ اﺳﺖ28 .ﺷﻤﺎ اﻳﻦ اﻋﻤﺎل ﻻوﻳﺎن را اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﺷﻤﺎ را ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ اﻗﻮاﻣﯽ آﻪ اآﻨﻮن در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ از ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻢ راﻧﺪ29 .و30هﺮآﺲ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺒﻴﺢ ﮔﺮدد ،از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﭘﺲ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و هﻴﭻ ﻳﮏ از اﻳﻦ ﻋﺎدات زﺷﺖ را اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ .ﺧﻮد را ﺑﺎ اﻳﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺒﻴﺢ ﻧﺠﺲ ﻧﻜﻨﻴﺪ زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ«. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ 19ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﻣﻘﺪس هﺴﺘﻢ3 .ﺑﻪ ﻣﺎدر و ﭘﺪر ﺧﻮد اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارﻳﺪ و ﻗﺎﻧﻮن روز ﺳﺒﺖ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ، ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ4 .ﺑﺖ ﻧﺴﺎزﻳﺪ و ﺑﺘﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »5وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﺁن را ﻃﻮری هﺪﻳﻪ آﻨﻴﺪ آﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ6 .ﮔﻮﺷﺘﺶ را در هﻤﺎن روزی آﻪ ﺁن را ذﺑﺢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ و ﻳﺎ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺗﺎ روز ﺳﻮم ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ7 ،زﻳﺮا ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ و اﮔﺮ آﺴﯽ ﺁن را ﺑﺨﻮرد ﻣﻦ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻗﺒﻮل ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد8 .اﮔﺮ در روز ﺳﻮم از ﺁن ﺑﺨﻮرﻳﺪ ﻣﻘﺼﺮﻳﺪ ،ﭼﻮن ﺑﻪ ﻗﺪوﺳﻴﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ آﺮدﻩاﻳﺪ و ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺷﻮﻳﺪ. »9وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را درو ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﮔﻮﺷﻪ و آﻨﺎر ﻣﺰرﻋﻪهﺎی ﺧﻮد را درو ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﮔﻨﺪم ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ را ﺑﺮﻧﭽﻴﻨﻴﺪ10 .درﻣﻮرد ﺣﺎﺻﻞ اﻧﮕﻮر ﺧﻮد ﻧﻴﺰ هﻤﻴﻨﻄﻮر ﻋﻤﻞ آﻨﻴﺪ ﺧﻮﺷﻪهﺎ و داﻧﻪهﺎی اﻧﮕﻮری را آﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﯽاﻓﺘﺪ ،ﺟﻤﻊ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻓﻘﺮا و ﻏﺮﻳﺒﺎن ﺑﮕﺬارﻳﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »11دزدی ﻧﻜﻨﻴﺪ ،دروغ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ و آﺴﯽ را ﻓﺮﻳﺐ ﻧﺪهﻴﺪ12 .ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻦ ﻗﺴﻢ دروغ ﻧﺨﻮرﻳﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. 20 »13ﻣﺎل آﺴﯽ را ﻏﺼﺐ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺑﻪ آﺴﯽ ﻇﻠﻢ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ و ﻣﺰد آﺎرﮔﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪﻣﻮﻗﻊ ﺑﭙﺮدازﻳﺪ. »14ﺷﺨﺺ آﺮ را ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﭘﻴﺶ ﭘﺎی آﻮر ﺳﻨﮓ ﻧﻴﺎﻧﺪازﻳﺪ .از ﻣﻦ ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »15هﻨﮕﺎم ﻗﻀﺎوت ،از ﻓﻘﻴﺮ ﻃﺮﻓﺪاری ﺑﻴﺠﺎ ﻧﻜﻨﻴﺪ و از ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﺳﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ هﻤﻴﺸﻪ ﻗﻀﺎوﺗﺘﺎن ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. »16ﺳﺨﻦ ﭼﻴﻨﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺑﺎ ﭘﺨﺶ ﺧﺒﺮ دروغ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﻮﻳﺪ آﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻣﺤﻜﻮم ﺷﻮد. »17از آﺴﯽ آﻴﻨﻪ ﺑﻪ دل ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ اﺧﺘﻼف ﺧﻮد را ﺑﺎ او ﺣﻞ آﻨﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﺨﺎﻃﺮ او ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﻮﻳﺪ*. 18از هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد اﻧﺘﻘﺎم ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ و از وی ﻧﻔﺮت ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺑﻠﻜﻪ او را ﭼﻮن ﺟﺎن ﺧﻮﻳﺶ دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »19از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ .ﺣﻴﻮاﻧﺎت اهﻠﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻔﺖﮔﻴﺮی ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻏﻴﺮ هﻤﺠﻨﺴﺸﺎن واﻣﺪارﻳﺪ .در ﻣﺰرﻋﻪء ﺧﻮد دو ﻧﻮع ﺑﺬر ﻧﻜﺎرﻳﺪ و ﻟﺒﺎﺳﯽ را آﻪ از دو ﺟﻨﺲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﭙﻮﺷﻴﺪ. »20اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ آﻨﻴﺰی آﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی اﺳﺖ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد و ﺁن آﻨﻴﺰ هﻨﻮز ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ و ﺁزاد ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻳﺸﺎن راﻧﺒﺎﻳﺪ آﺸﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﺒﻴﻪ آﺮد، ﭼﻮن آﻨﻴﺰ ﺁزاد ﻧﺒﻮدﻩ اﺳﺖ21 .ﻣﺮدی آﻪ ﺁن دﺧﺘﺮ را ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺧﻮد ﻗﻮﭼﯽ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد. 22آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﮔﻨﺎﻩ ﺁن ﻣﺮد ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮔﻨﺎهﺶ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. »23وﻗﺘﯽ آﻪ داﺧﻞ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﺪﻳﺪ و اﻧﻮاع درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮﻩ در ﺁﻧﺠﺎ آﺎﺷﺘﻴﺪ ،ﺳﻪ ﺳﺎل از ﻣﺤﺼﻮل ﺁن ﻧﺨﻮرﻳﺪ ،ﭼﻮن ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽﺁﻳﺪ24 .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺤﺼﻮل ﺳﺎل ﭼﻬﺎرم را وﻗﻒ ﻣﻦ آﻨﻴﺪ و ﺑﺮای ﺗﻤﺠﻴﺪ و ﺗﺸﻜﺮ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ هﺪﻳﻪ آﻨﻴﺪ25 ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ .در ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻣﺤﺼﻮل را * ﻳﺎ »از ﮐﺴﯽ ﮐﻴﻨﻪ ﺑﻪ دل ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ .ﮔﻨﺎهﮑﺎر را ﺗﻮﺑﻴﺦ ﮐﻨﻴﺪ و ﻧﮕﺬارﻳﺪ ﮔﻨﺎهﺶ ﻧﺎدﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد و ﮔﺮﻧﻪ ﺷﻤﺎهﻢ ﻣﺜﻞ او ﻣﺠﺮم ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد«. 21 ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدارﻳﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن را رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻴﺪ، درﺧﺘﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﺮﺛﻤﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد. »26ﮔﻮﺷﺘﯽ را آﻪ هﻨﻮز ﺧﻮن در ﺁن اﺳﺖ ﻧﺨﻮرﻳﺪ. ﻓﺎﻟﮕﻴﺮی و ﺟﺎدوﮔﺮی ﻧﻜﻨﻴﺪ27 .ﻣﺜﻞ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖهﺎ ﻣﻮهﺎی ﻧﺎﺣﻴﻪء ﺷﻘﻴﻘﻪ ﺧﻮد را ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪ و ﮔﻮﺷﻪهﺎی رﻳﺶ ﺧﻮد را ﻧﭽﻴﻨﻴﺪ28 .هﻨﮕﺎم ﻋﺰاداری ﺑﺮای ﻣﺮدﮔﺎن ﺧﻮد ﻣﺜﻞ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن ﺑﺪن ﺧﻮد را زﺧﻤﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ روی ﺑﺪن ﺧﻮد ﺧﺎﻟﻜﻮﺑﯽ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ. »29ﺣﺮﻣﺖ ﻧﺎﻣﻮس دﺧﺘﺮﺗﺎن را ﺑﺎ وادار آﺮدن او ﺑﻪ ﻓﺎﺣﺸﮕﯽ از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮﻳﺪ ﻣﺒﺎدا ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ از ﺷﺮارت و زﻧﺎ ﭘﺮ ﺷﻮد. »30ﻗﻮاﻧﻴﻦ روز ﺳﺒﺖ را ﻧﮕﺎﻩدارﻳﺪ و ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﺮا اﺣﺘﺮام ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »31ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان و اﺣﻀﺎرآﻨﻨﺪﮔﺎن ارواح ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ﺧﻮد را ﻧﺠﺲ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ. »32ﺟﻠﻮ ﭘﺎی رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﻳﺪ ،ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮدان اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارﻳﺪ و از ﻣﻦ ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ33 .ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺑﺪرﻓﺘﺎری ﻣﻜﻦ34 .ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ اهﺎﻟﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺖ رﻓﺘﺎر آﻦ ،زﻳﺮا ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻳﺎد ﺑﺒﺮی آﻪ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮدت در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻏﺮﻳﺐ و ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮدی .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ. 35و»36در داوری ﻃﺮﻓﺪاری ﻣﻜﻦ! در اﻧﺪازﻩﮔﻴﺮی ﻃﻮل و وزن و ﺣﺠﻢ ،از ﻣﻘﻴﺎﺳﻬﺎ و وﺳﺎﻳﻞ ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻦ .زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺗﻮ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم37 .از اﺣﻜﺎم و ﻓﺮاﻳﺾ ﻣﻦ ﺑﺪﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ و ﭘﻴﺮوی آﻦ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﻳﻬﻮﻩ هﺴﺘﻢ«. ﻣﺠﺎزات ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﺮای ﻗﻮم 20اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد :هﺮآﺲ ،ﭼﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ ،اﮔﺮ ﺑﭽﻪء ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺑﺖ ﻣﻮﻟﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ3 .ﻣﻦ ﺧﻮد ﺑﺮ ﺿﺪ او ﺑﺮﻣﯽﺧﻴﺰم و او را از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد آﺮدﻩ ﺑﻪ ﺳﺰای اﻋﻤﺎﻟﺶ ﻻوﻳﺎن ﺧﻮاهﻢ رﺳﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﻣﻮﻟﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدﻩ و ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﺮا ﻧﺠﺲ ﻧﻤﻮدﻩ و ﻧﺎم ﻣﻘﺪس ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ4 .اﮔﺮ اهﺎﻟﯽ ﻣﺤﻞ واﻧﻤﻮد آﻨﻨﺪ آﻪ از آﺎری آﻪ ﺁن ﻣﺮد آﺮدﻩ ،ﺑﯽﺧﺒﺮﻧﺪ و ﻧﺨﻮاهﻨﺪ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ5 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺿﺪ او و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﺮﻣﯽﺧﻴﺰم و او را ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺷﺨﺎص دﻳﮕﺮی آﻪ از ﻣﻮﻟﮏ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزﻳﺪﻩاﻧﺪ ﻃﺮد ﻣﯽآﻨﻢ و ﺑﻪ ﺳﺰای اﻋﻤﺎﻟﺸﺎن ﻣﯽرﺳﺎﻧﻢ. 6اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان و اﺣﻀﺎرآﻨﻨﺪﮔﺎن ارواح ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزد ﻣﻦ ﺑﺮ ﺿﺪ او ﺑﺮ ﻣﯽﺧﻴﺰم و او را از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﻮد ﻃﺮد آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺰای اﻋﻤﺎﻟﺶ ﻣﯽرﺳﺎﻧﻢ7 .ﭘﺲ ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ8 .از ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و ﺷﻤﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻣﯽآﻨﻢ ،اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. 9آﺴﯽ آﻪ ﭘﺪر ﻳﺎ ﻣﺎدرش را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد؛ و ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮ ﮔﺮدن ﺧﻮدش ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 10اﮔﺮ ﻓﺮدی ﺑﺎ هﻤﺴﺮ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی زﻧﺎ آﻨﺪ ،ﻣﺮد و زن هﺮ دو ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ11 .اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ زن ﭘﺪر ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ﺑﻪ ﭘﺪر ﺧﻮد ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺁن ﻣﺮد و زن ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ؛ و ﺧﻮﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ12 .اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ ﻋﺮوس ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،هﺮ دو ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺑﺸﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا زﻧﺎ آﺮدﻩاﻧﺪ؛ و ﺧﻮﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 13اﮔﺮ دو ﻣﺮد ﺑﺎ هﻢ ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﻨﺪ ،ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺤﯽ اﻧﺠﺎم دادﻩاﻧﺪ و ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ؛ و ﺧﻮﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ14 .اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ زﻧﯽ و ﺑﺎ ﻣﺎدر ﺁن زن ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ ،ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ و هﺮ ﺳﻪ ﺑﺎﻳﺪ زﻧﺪﻩ زﻧﺪﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﻜﻪء ﻧﻨﮓ از داﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﭘﺎک ﺷﻮد. 15اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ ،ﺁن ﻣﺮد و ﺣﻴﻮان ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ16 .اﮔﺮ زﻧﯽ ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﻧﺰدﻳﻜﯽ آﻨﺪ ،ﺁن زن و ﺣﻴﻮان ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ؛ و ﺧﻮﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 17اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد ازدواج آﻨﺪ و ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،ﺧﻮاﻩ دﺧﺘﺮ ﭘﺪرش ﺑﺎﺷﺪ ،ﺧﻮاﻩ دﺧﺘﺮ ﻻوﻳﺎن ﻣﺎدرش ،ﻋﻤﻞ ﺷﺮمﺁوری آﺮدﻩ اﺳﺖ و هﺮ دو ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻼءﻋﺎم از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﻃﺮد ﺷﻮﻧﺪ و ﺁن ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺰای ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮﺳﺪ ،زﻳﺮا ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد را ﺑﯽﻋﺼﻤﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ18 .اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ زﻧﯽ ﺑﻪهﻨﮕﺎم ﻋﺎدت ﻣﺎهﺎﻧﻪاش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،هﺮ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺮد ﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﻬﺎرت را رﻋﺎﻳﺖ ﻧﻜﺮدﻩاﻧﺪ. 19اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ ﺧﺎﻟﻪ ﻳﺎ ﻋﻤﻪء ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺰای ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ زﻳﺮا ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮﻧﺪ20 .اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ زن ﻋﻤﻮی ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد ،ﺑﻪ ﻋﻤﻮی ﺧﻮد ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ. ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺰای ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ رﺳﻴﺪ و ﺑﯽاوﻻد ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد21 .اﮔﺮ ﻣﺮدی زن ﺑﺮادر ﺧﻮد را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮد ،آﺎر ﻗﺒﻴﺤﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ زﻳﺮا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ .هﺮ دو اﻳﺸﺎن ﺑﯽاوﻻد ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد. 22ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮرات ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺪﻳﺪﺗﺎن ﺑﻴﺮون ﻧﻜﻨﻢ23 .از رﺳﻮم ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ از ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﻣﯽراﻧﻢ ﭘﻴﺮوی ﻧﻜﻨﻴﺪ ﭼﻮن اﻳﺸﺎن هﻤﻪء اﻋﻤﺎﻟﯽ را آﻪ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺣﺬر ﺳﺎﺧﺘﻪام اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻨﺪ و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻔﺮت دارم. 24ﻗﻮل دادﻩام ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪهﻢ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻩ ،ﻣﺎﻟﮏ ﺁن ﺑﺎﺷﻴﺪ .ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ. ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ ﺟﺪا آﺮدﻩام. 25ﺑﻴﻦ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﻼل اﺳﺖ و ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺣﺮام اﺳﺖ ﻓﺮق ﺑﮕﺬارﻳﺪ .ﺑﺎ ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻳﺎ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﺧﻮردن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮام آﺮدﻩام ﺧﻮد را ﺁﻟﻮدﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ. 26ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ و ﺷﻤﺎ را از ﺳﺎﻳﺮ اﻗﻮام ﺟﺪا ﺳﺎﺧﺘﻪام ﺗﺎ از ﺁن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ. 27اﺣﻀﺎرآﻨﻨﺪﻩء روح ﻳﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ،ﭼﻪ ﻣﺮد ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ زن ،ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤ ًﺎ ﺳﻨﮕﺴﺎر ﺷﻮد .ﺧﻮن او ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدش اﺳﺖ. 22 ﺗﻘﺪس آﺎهﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن آﻪ از 21ﻧﺴﻞ هﺎرون هﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮ آﻪ هﺮﮔﺰ ﺑﺎ دﺳﺖ زدن ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﺮدﻩ ﺧﻮدﺷﺎن را ﻧﺠﺲ ﻧﻜﻨﻨﺪ، 2و3ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮدﻩ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺜﻞ :ﻣﺎدر ،ﭘﺪر ،ﭘﺴﺮ ،دﺧﺘﺮ ،ﺑﺮادر ﻳﺎ ﺧﻮاهﺮی آﻪ ﺷﻮهﺮ ﻧﻜﺮدﻩ و ﺗﺤﺖ ﺗﻜﻔﻞ او ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ4 .آﺎهﻨﺎن در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﻮد رهﺒﺮ هﺴﺘﻨﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ اﻓﺮاد ﻋﺎدی ﺧﻮدﺷﺎن را ﻧﺠﺲ ﺳﺎزﻧﺪ. »5آﺎهﻨﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻮی ﺳﺮ ﻳﺎ ﮔﻮﺷﻪهﺎی رﻳﺶ ﺧﻮد را ﺑﺘﺮاﺷﻨﺪ و ﻳﺎ ﺑﺪن ﺧﻮد را ﻣﺠﺮوح آﻨﻨﺪ6 .اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﻣﻦ ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻧﻜﻨﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮراآﯽ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ، ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻨﺪ7 .آﺎهﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪ آﻪ ﺧﻮد را ﺑﯽﻋﺼﻤﺖ آﺮدﻩ و ﻳﺎ ﺑﺎ زﻧﯽ آﻪ ﻃﻼق ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ازدواج آﻨﺪ؛ ﭼﻮن او ﻣﺮد ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ. 8آﺎهﻨﺎن را ﻣﻘﺪس ﺑﺸﻤﺎرﻳﺪ زﻳﺮا اﻳﺸﺎن هﺪاﻳﺎی ﺧﻮراآﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،و ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و ﺷﻤﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻣﯽآﻨﻢ ،ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ9 .اﮔﺮ دﺧﺘﺮ آﺎهﻨﯽ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺗﻘﺪس ﭘﺪرش ﻟﻄﻤﻪ ﻣﯽزﻧﺪ و ﺑﺎﻳﺪ زﻧﺪﻩ زﻧﺪﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد. »10آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ آﻪ ﺑﺎ روﻏﻦ ﻣﺨﺼﻮص ،ﻣﺴﺢ و ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺷﺪﻩ و ﻟﺒﺎسهﺎی ﻣﺨﺼﻮص آﺎهﻨﯽ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ هﻨﮕﺎم ﻋﺰاداری ﻣﻮی ﺳﺮ ﺧﻮد را ﺑﺎز آﻨﺪ ﻳﺎ ﮔﺮﻳﺒﺎن ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﭼﺎک ﺑﺰﻧﺪ11 .و12او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪن از ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ و وارد ﺷﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪای آﻪ ﺟﻨﺎزﻩای در ﺁن هﺴﺖ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺟﻨﺎزﻩء ﭘﺪر ﻳﺎ ﻣﺎدرش ﺑﺎﺷﺪ ،ﺧﻮد را و ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﻘﺪس ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﺳﺎزد ،زﻳﺮا ﺗﺒﺮک روﻏﻦ ﻣﺴﺢ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ﺑﺮ ﺳﺮ اوﺳﺖ13 .او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩای ازدواج آﻨﺪ14 .و15او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ زن ﺑﻴﻮﻩ ﻳﺎ ﻃﻼق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻳﺎ ﻓﺎﺣﺸﻪ ازدواج آﻨﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩای از ﻗﻮم ﺧﻮد ،در ﻏﻴﺮاﻳﻨﺼﻮرت ﻓﺮزﻧﺪان او دﻳﮕﺮ ﻣﻘﺪس ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ او را ﺑﺮای آﺎهﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩام«. 16و17ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد » :ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ آﻪ در ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ هﺮ آﺪام از ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ آﻪ ﻋﻀﻮی 23 از ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻌﻴﻮب ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮراآﯽ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ18 .آﺴﯽ آﻪ ﻧﻘﺼﯽ در ﺻﻮرت داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ آﻮر ،ﺷﻞ ،ﻧﺎﻗﺺ اﻟﺨﻠﻘﻪ19 ،دﺳﺖ ﻳﺎ ﭘﺎ ﺷﻜﺴﺘﻪ20 ،ﮔﻮژﭘﺸﺖ ﻳﺎ آﻮﺗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﺸﻢ ﻣﻌﻴﻮب ﻳﺎ ﻣﺮض ﭘﻮﺳﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﻳﺎ ﺧﻮاﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ21 ،ﺑﺴﺒﺐ ﻧﻘﺺ ﺟﺴﻤﯽاش اﺟﺎزﻩ ﻧﺪارد هﺪاﻳﺎی ﺧﻮراآﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ22 .ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ از ﺧﻮراک آﺎهﻨﺎن آﻪ از هﺪاﻳﺎی ﺗﻘﺪﻳﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﺑﻪ او ﻏﺬا دادﻩ ﺷﻮد هﻢ از هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪس ء و هﻢ از ﻣﻘﺪسﺗﺮﻳﻦ هﺪاﻳﺎ23 .وﻟﯽ او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﺮدﻩ ﻣﻘﺪس ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮد ﭼﻮن ﻧﻘﺺ ﺑﺪﻧﯽ دارد و اﻳﻦ ﻋﻤﻞ او ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﻣﯽآﻨﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ﺁن را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩام«. 24ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد. ﺗﻘﺪس ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ هﺎرون و 22ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺣﺮﻣﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ را آﻪ ﻗﻮم ﺑﻪ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ و ﻧﺎم ﻣﻘﺪس ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﻧﺴﺎزﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ .در ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎ اﮔﺮ آﺎهﻨﯽ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪس دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ ﺑﺮ آﻨﺎر ﺷﻮد. »4آﺎهﻨﯽ آﻪ ﺟﺬاﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ از ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺎﻳﻊ ﺗﺮﺷﺢ ﺷﻮد ،ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻃﺎهﺮ ﻧﺸﺪﻩ ،ﺣﻖ ﻧﺪارد از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد .هﺮ آﺎهﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺎزﻩای دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﻳﺎ در اﺛﺮ ﺧﺮوج ﻣﻨﯽ ﻧﺠﺲ ﮔﺮدد5 ،و ﻳﺎ ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﺷﺨﺼﯽ را آﻪ ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ ﻟﻤﺲ آﻨﺪ، 6ﺁن آﺎهﻦ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،و ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب آﻪ ﻏﺴﻞ ﻣﯽآﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد7 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁﻓﺘﺎب ﻏﺮوب آﺮد ،او دوﺑﺎرﻩ ﻃﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﺧﻮراک ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد، ﭼﻮن ﻣﻌﺎش او هﻤﻴﻦ اﺳﺖ8 .و9آﺎهﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮان ﻣﺮدﻩ ﻳﺎ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﺟﺎﻧﻮران وﺣﺸﯽ ﺁن را درﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨﻮرد ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﻋﻤﻞ او را ﻧﺠﺲ ﻻوﻳﺎن ﻣﯽآﻨﺪ .ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ از اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻨﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﻣﺠﺮم ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺴﺒﺐ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ از اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ اﻳﺸﺎن را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩام. »10هﻴﭽﻜﺲ ﻏﻴﺮ از آﺎهﻨﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد .ﻣﻬﻤﺎن ﻳﺎ ﻧﻮآﺮ آﺎهﻦ آﻪ از او ﻣﺰد ﻣﯽﮔﻴﺮد ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺧﻮراک ﺑﺨﻮرد11 .وﻟﯽ اﮔﺮ آﺎهﻦ ﺑﺎ ﭘﻮل ﺧﻮد ﻏﻼﻣﯽ ﺑﺨﺮد ،ﺁن ﻏﻼم ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد .ﻓﺮزﻧﺪان ﻏﻼم ﻳﺎ آﻨﻴﺰی ﻧﻴﺰ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء او ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﺁن ﺑﺨﻮرﻧﺪ12 .اﮔﺮ دﺧﺘﺮ ﻳﻜﯽ از آﺎهﻨﺎن ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ آﺎهﻦ ﻧﻴﺴﺖ ازدواج آﻨﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ از هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد؛ 13وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻴﻮﻩ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ ﻃﻼق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻓﺮزﻧﺪی هﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ از او ﻧﮕﻬﺪاری آﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺑﻖ از ء ﺧﻮراک ﭘﺪرش ﺑﺨﻮرد .ﭘﺲ آﺴﯽ آﻪ از ﺧﺎﻧﻮادﻩ آﺎهﻨﺎن ﻧﻴﺴﺖ ،ﺣﻖ ﻧﺪارد از اﻳﻦ ﺧﻮراک ﺑﺨﻮرد. »14اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس ﺑﺨﻮرد، ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎن ﻣﻘﺪار را ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻪ آﺎهﻦ ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﺪ15 .و16آﺎهﻨﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺟﺎزﻩ دهﻨﺪ اﺷﺨﺎص ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻣﻘﺪس را ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﺠﺮم ﺷﻮﻧﺪ .اﻳﻦ آﺎر ﺑﯽﺣﺮﻣﺘﯽ ﺑﻪ هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدﻩام«. 17و18ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ :اﮔﺮ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻳﺎ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪﻳﻪای ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﻧﺬری ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ19 ،ﻓﻘﻂ ﺑﺸﺮﻃﯽ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺁن ﺣﻴﻮان ،ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺰ ،ﻧﺮ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ20 .ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﻧﻘﺼﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد ،ﭼﻮن ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ21 .وﻗﺘﯽ آﺴﯽ از رﻣﻪ ﻳﺎ ﮔﻠﻪء ﺧﻮد ﺣﻴﻮاﻧﯽ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﻧﺬری ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ،ﺁن ﺣﻴﻮان ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﻧﻤﯽﺷﻮد22 .ﺣﻴﻮان آﻮر ،ﺷﻞ ﻳﺎ ﻣﺠﺮوح و ﻳﺎ ﻻوﻳﺎن ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﭘﺮ از زﺧﻢ اﺳﺖ و ﻳﺎ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﮔﺮی ﻳﺎ ﺁﺑﻠﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪﻳﻪ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﻧﻮع هﺪﻳﻪ را ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ. 23اﮔﺮ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪی آﻪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺷﻮد ﻋﻀﻮ زاﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﺎﻗﺼﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮان ذﺑﺢ آﺮد وﻟﯽ ﻧﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻧﺬر24 .ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﺑﻴﻀﻪاش ﻧﻘﺺ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﯽ آﻮﻓﺘﻪ ﻳﺎ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ25 .اﻳﻦ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ،هﻢ ﺷﺎﻣﻞ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ و هﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺧﻮد ﺷﻤﺎ ،ﭼﻮن هﻴﭻ ﺣﻴﻮان ﻣﻌﻴﻮﺑﯽ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد. 26و27ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :وﻗﺘﯽ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺰی زاﻳﻴﺪﻩ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﭘﻴﺶ ﻣﺎدرش ﺑﻤﺎﻧﺪ وﻟﯽ از روز هﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﯽﺗﻮان ﺁن را ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد28 .ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ را ﺑﺎ ﻧﻮزادش در ﻳﮏ روز ﺳﺮ ﻧﺒﺮﻳﺪ29 .و30وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﻜﺮﮔﺰاری ﺑﻪ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﻣﻘﺮرات ﻋﻤﻞ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﻣﻦ واﻗﻊ ﺷﻮﻳﺪ .در هﻤﺎن روز ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ را ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﭼﻴﺰی از ﺁن را ﺑﺮای روز ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬارﻳﺪ. »31ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم اواﻣﺮ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ32 .و33ﻧﺎم ﻣﻘﺪس ﻣﺮا ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﻣﺮا ﻣﻘﺪس ﺑﺪاﻧﻴﺪ زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ،ﺷﻤﺎ را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﺮدم و از ﻣﺼﺮ ﻧﺠﺎت دادم ﺗﺎ ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ«. ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺮرات اﻋﻴﺎد ﻣﻘﺪس را ﺗﻮﺳﻂ 23ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد و ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮای ﺑﺮﮔﺰاری اﻳﻦ اﻋﻴﺎد ،ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ)3 .در روز ﺳﺒﺖ ﻧﻴﺰ آﻪ هﻔﺘﻤﻴﻦ روز هﻔﺘﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﻗﻮم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ .در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺳﺎآﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﻦ روز دﺳﺖ از آﺎر آﺸﻴﺪﻩ ،اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﻨﺪ4 (.اﻳﻦ اﻋﻴﺎد ﻣﻘﺪس آﻪ ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﺳﺎل ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮارﻧﺪ: 24 ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ و ﻋﻴﺪ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ )اﻋﺪاد (25-16 :28 »5در ﻏﺮوب روز ﭼﻬﺎردهﻢ اوﻟﻴﻦ ﻣﺎﻩ هﺮ ﺳﺎل ﻣﺮاﺳﻢ ﭘﺴﺢ را ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﻣﻦ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ6 .از روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ هﻤﺎن ﻣﺎﻩ ،ﻋﻴﺪ ﻓﻄﻴﺮ ﺁﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد و ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد7 .در ء روز اول اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ و از هﻤﻪ آﺎرهﺎی ﻣﻌﻤﻮل ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻴﺪ8 .هﻔﺖ روز هﺪاﻳﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و در روز هﻔﺘﻢ ﻧﻴﺰ از آﺎرهﺎی ﻣﻌﻤﻮل ﺧﻮد دﺳﺖ آﺸﻴﺪﻩ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ. ﻋﻴﺪ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت )اﻋﺪاد (31-26 :28 9و10و»11وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ رﺳﻴﺪﻳﺪ و اوﻟﻴﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را درو آﺮدﻳﺪ ،روز ﺑﻌﺪ از ﺳﺒﺖ ،اوﻟﻴﻦ ﺑﺎﻓﻪ را ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ او ﺁن را در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻜﺎن دهﺪ و ﻣﻦ ﺁن را از ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻮل آﻨﻢ12 .هﻤﺎن روز ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪء ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ13 .ﺑﺮای هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺁن ،دو آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺁوردﻩ ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ؛ اﻳﻦ هﺪﻳﻪ ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﻣﻦ اﺳﺖ .ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب هﻢ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ14 .ﺗﺎ اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻜﺮدﻩاﻳﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺎن ﻳﺎ ﺣﺒﻮﺑﺎت ﺗﺎزﻩ ﻳﺎ ﺑﺮﺷﺘﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎ در هﺮ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﺪ. »15هﻔﺖ هﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ از روزی آﻪ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎﻓﻪء ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻳﺪ16 ،ﻳﻌﻨﯽ در روز ﭘﻨﺠﺎهﻢ آﻪ روز ﺑﻌﺪ ء از هﻔﺘﻤﻴﻦ ﺳﺒﺖ اﺳﺖ هﺪﻳﻪء دﻳﮕﺮی از ﻣﺤﺼﻮل ﺗﺎزﻩ ﺧﻮد ﺑﻪﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ17 .هﺮ ﺧﺎﻧﻮادﻩای دو ﻗﺮص ﻧﺎن آﻪ از دو آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻜﺎن دادﻩ ﺷﻮد و ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪای از ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد*18 .هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻧﺎﻧﻬﺎ، * در اﺻﻞ» :ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺮ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ«. ﻻوﻳﺎن 25 هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪء ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ،ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ و دو ﻗﻮچ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺎ هﺪاﻳﺎی ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﻣﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ19 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دو ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ذﺑﺢ آﻨﻴﺪ. »20آﺎهﻦ ،اﻳﻦ دو ﺑﺮﻩء ذﺑﺢ ﺷﺪﻩ را ﺑﺎ ﻧﺎﻧﻬﺎی ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ء از ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮل ﺷﻤﺎ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺗﻜﺎن دهﺪ .اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﻘﺪﺳﻨﺪ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ ﺷﻮﻧﺪ. 21در ﺁن روز اﻋﻼن ﺷﻮد آﻪ ﻣﺮدم از آﺎرهﺎی ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد دﺳﺖ آﺸﻴﺪﻩ ،ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ. اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺑﺮای ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎ در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ)22 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را درو ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﮔﻮﺷﻪهﺎی ﻣﺰرﻋﻪء ﺧﻮد را ﺗﻤﺎم درو ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺧﻮﺷﻪهﺎی ﺑﺮزﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ را ﺟﻤﻊ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻓﻘﺮا و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﺑﮕﺬارﻳﺪ (.ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ. ﻋﻴﺪ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ )اﻋﺪاد (6-1 :29 23و»24روز اول ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ هﺮ ﺳﺎل روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ اﺳﺖ و هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ،ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ25 .در ﺁن روز هﺪﻳﻪای ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ. روز آﻔﺎرﻩ )اﻋﺪاد (11-7 :29 26و»27روز دهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ هﺮ ﺳﺎل ،روز آﻔﺎرﻩ اﺳﺖ. در ﺁن روز ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ و روزﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و هﺪﻳﻪای ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ. 28در روز آﻔﺎرﻩ هﻴﭻ آﺎر ﻧﻜﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا روزی اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد از ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ ﻃﻠﺐ ﺁﻣﺮزش ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ29 .هﺮ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺁن روز را در روزﻩ ﺑﺴﺮ ﻧﺒﺮد ،از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﻮد ﻃﺮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ30 .و31ﻣﻦ آﺴﯽ را آﻪ در ﺁن روز دﺳﺖ ﺑﻪ هﺮ ﮔﻮﻧﻪ آﺎری ﺑﺰﻧﺪ ،ﻃﺮد آﺮدﻩ ،ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد. اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺑﺮای ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎ در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ32 .از ﻏﺮوب روز ﻧﻬﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ﺗﺎ ﻏﺮوب روز ﺑﻌﺪ ،روز ﻣﺨﺼﻮص آﻔﺎرﻩ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ در ﺁن روز روزﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﻴﺪ. ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﻪﺑﺎﻧﻬﺎ )اﻋﺪاد (40-12 :29 33و»34روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ،ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﻪﺑﺎﻧﻬﺎ ﺁﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺪت هﻔﺖ روز در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد35 .در روز اول ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ و از آﺎرهﺎی ﻣﻌﻤﻮل ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻴﺪ36 .در هﺮ هﻔﺖ روز ﻋﻴﺪ ،هﺪﻳﻪای ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .در روز هﺸﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم را ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ و هﺪﻳﻪای ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .اﻳﻦ روز ،ﺁﺧﺮﻳﻦ روز ﻋﻴﺪ اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﻳﺪ هﻴﭻ آﺎری اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ. »)37اﻳﻦ اﺳﺖ اﻋﻴﺎد ﻣﻘﺪﺳﯽ آﻪ در ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،هﺪاﻳﺎی ﺁردی ،هﺪاﻳﺎی ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ را ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ38 .اﻳﻦ اﻋﻴﺎد ﻣﻘﺪس ﻏﻴﺮ از روزهﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺳﺒﺖ اﺳﺖ .هﺪاﻳﺎﻳﯽ آﻪ در اﻳﻦ اﻋﻴﺎد ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻏﻴﺮ از هﺪاﻳﺎی روزاﻧﻪ ،ﻧﺬری و داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪای اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ(. »39از روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ آﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮل اﺳﺖ ،اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﻔﺖ روزﻩ را در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ روزهﺎی اول و ﺁﺧﺮ اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ،روزهﺎی اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. 40در روز اول ،از درﺧﺘﺎن ﺧﻮد ﻣﻴﻮﻩهﺎی ﺧﻮب ﺑﭽﻴﻨﻴﺪ و ﺷﺎﺧﻪهﺎی ﻧﺨﻞ و ﺷﺎﺧﻪهﺎی درﺧﺘﺎن ﭘﺮﺑﺮگ و ﺷﺎﺧﻪهﺎی ﺑﻴﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﻳﻪﺑﺎن درﺳﺖ آﻨﻴﺪ و هﻔﺖ روز در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ41 .ﺑﺮﮔﺰاری اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﻔﺖ روزﻩ در ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ،ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن داﻳﻤﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد42 .در ﻃﻮل ﺁن هﻔﺖ روز هﻤﻪء ﺷﻤﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﺳﺎﻳﻪﺑﺎﻧﻬﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻳﺪ43 .هﺪف از اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ،ﺁﻧﻬﺎ رادر ﻻوﻳﺎن زﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪﺑﺎﻧﻬﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ دادم .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ«. 44ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﻘﺮرات اﻋﻴﺎد ﻣﻘﺪس را ﺑﻪ اﻃﻼع ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﺳﺎﻧﻴﺪ. ﻧﮕﻬﺪاری از ﭼﺮاﻏﻬﺎ )ﺧﺮوج 20 :27و(21 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 24ﺑﮕﻮ آﻪ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺮای ﭼﺮاﻏﺪان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﺮاﻏﻬﺎی ﺁن هﻤﻴﺸﻪ روﺷﻦ ﺑﻤﺎﻧﺪ3 .و4هﺎرون ﭼﺮاﻏﺪان ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ را آﻪ در ﺑﻴﺮون ﭘﺮدﻩء ﺣﺎﻳﻞ ﺑﻴﻦ ﻗﺪس و ﻗﺪساﻻﻗﺪاس اﺳﺖ ،هﺮ روز ﻏﺮوب ﺑﺎ روﻏﻦ ﺗﺎزﻩ ﭘﺮ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻓﺘﻴﻠﻪهﺎﻳﺶ را ﺗﻤﻴﺰ آﻨﺪ و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺁن را در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ روﺷﻦ ﻧﮕﻪ دارد .اﻳﻦ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺑﺮای ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺷﻤﺎﺳﺖ. ﻧﺎن ﻣﻘﺪس »8-5در هﺮ ﺳﺒﺖ ،دوازدﻩ ﻗﺮص ﻧﺎن ﺑﮕﻴﺮ و ﺁﻧﻬﺎ را در دو ردﻳﻒ ﺷﺶ ﺗﺎﻳﯽ روی ﻣﻴﺰی آﻪ از ﻃﻼی ﺧﺎﻟﺺ اﺳﺖ و در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﻗﺮار دارد ﺑﮕﺬار) .اﻳﻦ ﻧﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﭘﺨﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺮای ﭘﺨﺘﻦ هﺮ ﻗﺮص ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺼﺮف ﺷﻮد (.روی هﺮ ردﻳﻒ ﻧﺎن ،ﺑﺨﻮر ﻣﻘﺪس ﺧﺎﻟﺺ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﺑﺨﻮر ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪای از ﻧﺎن ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد9 .ﻧﺎﻧﻬﺎ ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ و ﻧﺴﻠﻬﺎی او ﺗﻌﻠﻖ دارد و اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را در ﺟﺎی ﻣﻘﺪﺳﯽ آﻪ ﺑﺮای اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺨﻮرﻧﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ هﺪﻳﻪ از ﻣﻘﺪسﺗﺮﻳﻦ هﺪاﻳﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد«. ﻣﺠﺎزات آﻔﺮ 10روزی در اردوﮔﺎﻩ ،ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ آﻪ ﻣﺎدرش اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ و ﭘﺪرش ﻣﺼﺮی ﺑﻮد ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﻧﺰاع ﭘﺮداﺧﺖ11 .هﻨﮕﺎم ﻧﺰاع ﻣﺮدی آﻪ ﭘﺪرش ﻣﺼﺮی ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻔﺮ ﮔﻔﺖ .ﭘﺲ او را ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ ﺁوردﻧﺪ) .ﻣﺎدر ﺁن ﻣﺮد ،دﺧﺘﺮ دﺑﺮی از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺑﻮد و ﺷﻠﻮﻣﻴﺖ ﻧﺎم داﺷﺖ12 (.او را ﺑﻪ 26 زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای او ﭼﻴﺴﺖ. 13و14ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :او را ﺑﻴﺮون اردوﮔﺎﻩ ﺑﺒﺮ و ﺑﻪ ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ آﻔﺮ او را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﮕﻮ آﻪ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ او ﺑﮕﺬارﻧﺪ .ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ15 .و16ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ هﺮ آﺲ ﺑﻪ ﺧﺪای ﺧﻮد آﻔﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺰاﻳﺶ را ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﺑﻤﻴﺮد .ﺗﻤﺎم ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن هﻢ ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﯽﺷﻮد و هﻢ ﺷﺎﻣﻞ ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎ. »17هﺮ آﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد18 .هﺮ آﺲ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﻣﺎل ﺧﻮدش ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻋﻮض دهﺪ ﺟﺎن در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎن19 .و20هﺮ آﻪ ﺻﺪﻣﻪای ﺑﻪ آﺴﯽ وارد آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد او ﻧﻴﺰ هﻤﺎن ﺻﺪﻣﻪ وارد ﺷﻮد .ﺷﻜﺴﺘﮕﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻜﺴﺘﮕﯽ، ﭼﺸﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻢ و دﻧﺪان در ﺑﺮاﺑﺮ دﻧﺪان21 .ﭘﺲ، هﺮ آﺲ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻋﻮض دهﺪ ،اﻣﺎ اﮔﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد22 .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن هﻢ ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎ و هﻢ ﺑﺮای اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﺳﺖ .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﻣﯽدهﻢ«. 23ﭘﺲ ﺁن ﺟﻮان را ﺑﻴﺮون اردوﮔﺎﻩ ﺑﺮدﻩ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺳﻨﮕﺴﺎر آﺮدﻧﺪ. ﺳﺎل هﻔﺘﻢ 25 هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻮد، ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ او داد: وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ رﺳﻴﺪﻳﺪ ،هﺮ هﻔﺖ ﺳﺎل ﻳﮏ ﺑﺎر ﺑﮕﺬارﻳﺪ زﻣﻴﻦ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﺪ3 .ﺷﺶ ﺳﺎل زﻣﻴﻨﻬﺎی زراﻋﺘﯽ ﺧﻮد را ﺑﻜﺎرﻳﺪ ،درﺧﺘﺎن اﻧﮕﻮرﺗﺎن را هﺮس ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ4 ،وﻟﯽ در ﻃﻮل ﺳﺎل هﻔﺘﻢ زﻣﻴﻦ را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻨﻴﺪ و ﭼﻴﺰی در ﺁن ﻧﻜﺎرﻳﺪ .در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﺁن ﺳﺎل ﺑﺬری ﻧﻜﺎرﻳﺪ و درﺧﺘﺎن اﻧﮕﻮرﺗﺎن را هﺮس ﻧﻜﻨﻴﺪ5 .ﺣﺘﯽ ﻧﺒﺎﺗﺎت ﺧﻮدرو را ﺑﺮای ﺧﻮد درو ﻧﻜﻨﻴﺪ و اﻧﮕﻮرهﺎ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﭽﻴﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺁن ﺳﺎل ﺑﺮای زﻣﻴﻦ ،ﺳﺎل 27 اﺳﺘﺮاﺣﺖ اﺳﺖ6 .و7هﺮ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ آﻪ در ﺁن ﺳﺎل ﺑﺮوﻳﺪ ﺑﺮای هﻤﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ،آﺎرﮔﺮان و ﺑﺮدﮔﺎن ﺷﻤﺎ ،و هﺮ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ .ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت اهﻠﯽ و وﺣﺸﯽ ﻧﻴﺰ از ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻦ ﺑﺨﻮرﻧﺪ. ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ 8هﺮ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎل ﻳﮏ ﺑﺎر9 ،در روز آﻔﺎرﻩ آﻪ روز دهﻢ از ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ اﺳﺖ ،در ﺳﺮاﺳﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦﺗﺎن ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻨﻮازﻳﺪ10 .ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ، ﺳﺎل ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺁزادی ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻋﻼم ﺷﻮد .در ﺁن ﺳﺎل ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﻳﻤﻠﮏ ﻓﺎﻣﻴﻠﯽ آﻪ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎن اﺻﻠﯽ ﻳﺎ وارﺛﺎن اﻳﺸﺎن ﭘﺲ دادﻩ ﺷﻮد و هﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﺰد ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﻮد. 11ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ ،ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ اﺳﺖ .در ﺁن ﺳﺎل ﻧﻪ ﺑﺬر ﺑﻜﺎرﻳﺪ ،ﻧﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺘﺎن را درو آﻨﻴﺪ ،و ﻧﻪ اﻧﮕﻮرﺗﺎن را ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ12 ،زﻳﺮا ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺳﺎل ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ .ﺧﻮراک ﺁن ﺳﺎل ﺷﻤﺎ از ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮدروﻳﯽ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ در ﻣﺰرﻋﻪهﺎ ﻣﯽروﻳﻨﺪ13 .ﺁری، در ﻃﻮل ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ هﺮ آﺴﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻠﮏ اﺟﺪادی ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺮدد .اﮔﺮ ﺁن را ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،دوﺑﺎرﻩ از ﺁن ﺧﻮدش ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ14 .و15و16ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ اﮔﺮ در ﻃﻮل ﭼﻬﻞ و ﻧﻪ ﺳﺎل ﺁن زﻣﻴﻦ ﺧﺮﻳﺪ و ﻓﺮوش ﺷﻮد، ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﻤﺖ ﻋﺎدﻻﻧﻪء زﻣﻴﻦ را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﮏ و ﻳﺎ دور ﺑﻮدن ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد .اﮔﺮ ﺳﺎﻟﻬﺎی زﻳﺎدی ﺑﻪ ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻴﻤﺖ زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ و اﮔﺮ ﺳﺎﻟﻬﺎی آﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻴﻤﺖ ،آﻤﺘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﭼﻮن در واﻗﻊ ﺧﺮﻳﺪار ،ﻗﻴﻤﺖ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ را آﻪ در ﻃﻮل اﻳﻦ ﻣﺪت ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد ،ﻣﯽﭘﺮدازد. 17از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ و ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﻓﺮﻳﺐ ﻧﺪهﻴﺪ18 .اﮔﺮ از اﺣﻜﺎم و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،اﻣﻨﻴﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ 19و زﻣﻴﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را ﺧﻮاهﺪ داد و ﺷﻤﺎ ﺳﻴﺮ و ﺁﺳﻮدﻩ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد20 .ﺷﺎﻳﺪ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺲ در ﺳﺎل هﻔﺘﻢ آﻪ ﻧﻪ اﺟﺎزﻩ دارﻳﻢ ﭼﻴﺰی ﺑﻜﺎرﻳﻢ و ﻧﻪ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ ﺟﻤﻊ آﻨﻴﻢ ،ﭼﻪ ﺑﺨﻮرﻳﻢ؟« 21و22ﺟﻮاب اﻳﻦ اﺳﺖ: ﻻوﻳﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺤﺼﻮل ﺳﺎل ﺷﺸﻢ را ﺑﻘﺪری ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﺪ آﻪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ آﻪ در ﺳﺎل هﺸﺘﻢ آﺎﺷﺘﻪاﻳﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺷﻤﺎ از ﺁن ﺑﺨﻮرﻳﺪ. 23ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﺎل ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺁن را ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ .ﺷﻤﺎ ﻣﻬﻤﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻓﻘﻂ از ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻦ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ24 .هﻨﮕﺎم ﻓﺮوش زﻣﻴﻦ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺪ ﺷﻮد آﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ ﺑﺨﻮاهﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ زﻣﻴﻦ را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ25 .اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﻨﮕﺪﺳﺖ ﺷﺪ و ﻣﻘﺪاری از زﻣﻴﻦ ﺧﻮد را ﻓﺮوﺧﺖ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ زﻣﻴﻦ را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ26 .اﻣﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ آﻨﺪ وﻟﯽ ﺧﻮد او ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء آﺎﻓﯽ ﭘﻮل ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁورد، 27ﺁﻧﮕﺎﻩ ،هﺮ وﻗﺖ آﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻘﺪار ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ آﻪ ﺗﺎ ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ از زﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻗﻴﻤﺖ ﺁن را ﺑﭙﺮدازد و زﻣﻴﻦ را ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮد28 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﺻﻠﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،زﻣﻴﻦ ﺗﺎ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ از ﺁن ﻣﺎﻟﮏ ﺟﺪﻳﺪش ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،وﻟﯽ در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺁن را ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ. 29اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد را آﻪ در ﺷﻬﺮ اﺳﺖ ﺑﻔﺮوﺷﺪ، ﺗﺎ ﻳﮏ ﺳﺎل ﻣﻬﻠﺖ دارد ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ30 .اﮔﺮ در ﻃﯽ ﺁن ﺳﺎل ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻜﺮد ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ ﻣﺎل ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺪﻳﺪش ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺻﻠﯽاش ﭘﺲ دادﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ31 .اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﯽ را آﻪ در روﺳﺘﺎهﺎی ﺑﺪون ﺣﺼﺎر ﻗﺮار دارﻧﺪ ،ﻣﯽﺗﻮان ﻣﺜﻞ زﻣﻴﻦ زراﻋﺘﯽ در هﺮ زﻣﺎن ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﻮد و در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎن اﺻﻠﯽ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻴﺪ. 32اﻣﺎ ﻳﮏ اﺳﺘﺜﻨﺎء وﺟﻮد دارد :ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﻻوﻳﻬﺎ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ در ﺷﻬﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،در هﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد 33و ﺑﺎﻳﺪ در ﺳﺎل ﭘﻨﺠﺎهﻢ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎن اﺻﻠﯽ ﭘﺲ دادﻩ ﺷﻮﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺑﻪ ﻻوﻳﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی دﻳﮕﺮ زﻣﻴﻦ زراﻋﺘﯽ دادﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،ﺑﻠﻜﻪ ﻓﻘﻂ در ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺧﺎﻧﻪ دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد34 .ﻻوﻳﻬﺎ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪارﻧﺪ ﻣﺰرﻋﻪهﺎی ﺣﻮﻣﻪء ﺷﻬﺮ ﺧﻮد را ﺑﻔﺮوﺷﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻠﮏ داﻳﻤﯽ اﻳﺸﺎن اﺳﺖ. ﻻوﻳﺎن 35اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از هﻢ ﻧﮋادان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺗﻮ ﻓﻘﻴﺮ ﺷﺪ، وﻇﻴﻔﻪء ﺗﻮﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ او آﻤﮏ آﻨﯽ .ﭘﺲ از او دﻋﻮت آﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﻣﺜﻞ ﻣﻬﻤﺎن ﺑﺎ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ36 .از او هﻴﭻ ﺳﻮد ﻧﮕﻴﺮ ،ﺑﻠﻜﻪ از ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﺘﺮس و ﺑﮕﺬار ﺑﺮادرت ﺑﺎ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ37 .ﺑﺮای ﭘﻮﻟﯽ آﻪ ﺑﻪ او ﻗﺮض ﻣﯽدهﯽ ﺳﻮد ﻧﮕﻴﺮ و ﺑﺪون ﻣﻨﻔﻌﺖ ﺑﻪ او ﺧﻮراک ﺑﻔﺮوش38 ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ،ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪهﺪ و ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ. 39اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از هﻢ ﻧﮋادان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺗﻮ ﻓﻘﻴﺮ ﺷﺪ و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮوﺧﺖ ،ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ او ﻣﺜﻞ ﺑﺮدﻩ رﻓﺘﺎر آﻨﯽ، 40ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ او ﻣﺜﻞ آﺎرﮔﺮ روزﻣﺰد ﻳﺎ ﻣﻬﻤﺎن رﻓﺘﺎر آﻨﯽ و او ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎر آﻨﺪ41 .در ﺁن ﺳﺎل او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﺴﺮاﻧﺶ از ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﺮود و ﻧﺰد ﻓﺎﻣﻴﻞ و اﻣﻼک ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدد42 .ﺷﻤﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ،ﭘﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﻮﻳﺪ43 .ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ رﻓﺘﺎر ﻧﻜﻦ و از ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﺘﺮس44 .اﻣﺎ اﺟﺎزﻩ دارﻳﺪ ﺑﺮدﮔﺎﻧﯽ از اﻗﻮاﻣﯽ آﻪ در اﻃﺮاف ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ﺧﺮﻳﺪاری آﻨﻴﺪ 45و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻓﺮزﻧﺪان ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ را آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ﺑﺨﺮﻳﺪ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ46 .ﺁﻧﺎن ﺑﺮدﮔﺎن هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از ﺧﻮدﺗﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮای ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن واﮔﺬارﻳﺪ .وﻟﯽ ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﺘﺎن از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ رﻓﺘﺎر ﻧﻜﻨﻴﺪ. 47اﮔﺮ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪ و ﻳﮏ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ،ﻓﻘﻴﺮ ﮔﺮدﻳﺪ و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁن ﻏﺮﻳﺐ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﺪان او ﻓﺮوﺧﺖ، 48و49ﻳﻜﯽ از ﺑﺮادراﻧﺶ ﻳﺎ ﻋﻤﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﻳﻜﯽ از اﻗﻮام ﻧﺰدﻳﻜﺶ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ او را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. اﮔﺮ ﺧﻮد او هﻢ ﭘﻮﻟﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ50 .او ﺑﺎ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪآﻨﻨﺪﻩاش ﺑﺎﻳﺪ از ﺳﺎل ﺑﺮدﻩ ﺷﺪﻧﺶ ﺗﺎ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ را ﺣﺴﺎب آﻨﺪ .ﺑﻬﺎی ﺁزادی او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﺎوی ﻣﺰد ﻳﮏ آﺎرﮔﺮ درهﻤﺎن ﻣﺪت ﺑﺎﺷﺪ. 51و52اﮔﺮ ﺗﺎ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﻣﺪت زﻳﺎدی ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، او ﭘﻮل ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﺮای ﺁزادی ﺧﻮد ﺑﭙﺮدازد و اﮔﺮ آﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻮل آﻤﺘﺮی53 .اﮔﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻏﺮﻳﺒﻪای 28 ﺑﻔﺮوﺷﺪ ﺁن ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ او ﻣﺜﻞ ﻳﮏ آﺎرﮔﺮ روزﻣﺰد رﻓﺘﺎر آﻨﺪ؛ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ او ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﺎﻳﺪ54 .اﮔﺮ ﭘﻴﺶ از ﻓﺮا رﺳﻴﺪن ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﺸﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ در ﺁن ﺳﺎل ،ﺧﻮد و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺁزاد ﮔﺮدﻧﺪ55 ،ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ و او ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد .او ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ. ﭘﺎداش اﻃﺎﻋﺖ )ﺗﺜﻨﻴﻪ 24-12 :7؛ (14-1 :28 ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺖ ﺑﺮای ﺧﻮد درﺳﺖ 26ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﻣﺠﺴﻤﻪ ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی ﺳﻨﮕﯽ و ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺮای ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﺴﺎزﻳﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ2 .ﻗﺎﻧﻮن روز ﺳﺒﺖ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﺮا ﻣﺤﺘﺮم ﺑﺪارﻳﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ. »3اﮔﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ اواﻣﺮ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ4 ،ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺎران ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد و زﻣﻴﻦ ،ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را و درﺧﺘﺎن ،ﻣﻴﻮﻩء ﺧﻮد را ﺧﻮاهﻨﺪ داد5 .ﺧﺮﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﻘﺪری زﻳﺎد ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ آﻮﺑﻴﺪن ﺁن ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﭼﻴﺪن اﻧﮕﻮر اداﻣﻪ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ و اﻧﮕﻮر ﺷﻤﺎ ﺑﻘﺪری ﻓﺮاوان ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﭼﻴﺪن ﺁن ﺗﺎ ﻓﺼﻞ آﺎﺷﺘﻦ ﺑﺬر ﻃﻮل ﺧﻮاهﺪ آﺸﻴﺪ .ﺧﻮراک آﺎﻓﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ و در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد در اﻣﻨﻴﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد، 6زﻳﺮا ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺻﻠﺢ و ﺁراﻣﺶ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮی ﺁﺳﻮدﻩ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﺧﻮاهﻴﺪ رﻓﺖ .ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺧﻄﺮﻧﺎک را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﺘﺎن دور ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد و ﺷﻤﺸﻴﺮ از زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﮔﺬر ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد7 .دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد و اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮهﺎﻳﺘﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ آﺸﺖ8 .ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﺷﻤﺎ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و ﺻﺪﻧﻔﺮﺗﺎن دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ را! ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ داد9 .ﺷﻤﺎ را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺧﻮد ﻗﺮار ﺧﻮاهﻢ داد و ﺷﻤﺎ را آﺜﻴﺮ ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻋﻬﺪی آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪام وﻓﺎ ﺧﻮاهﻢ آﺮد. 10ﺑﻘﺪری ﻣﺤﺼﻮل اﺿﺎﻓﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ آﻪ در وﻗﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻣﺪن ﻣﺤﺼﻮل ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺪاﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﺁن ﭼﻪ آﻨﻴﺪ! 11ﻣﻦ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ و دﻳﮕﺮ ﺷﻤﺎ را ﻃﺮد ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد12 .در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ راﻩ ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ و ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد. 29 13ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ دﻳﮕﺮ ﺑﺮدﻩ ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ. زﻧﺠﻴﺮهﺎی اﺳﺎرت ﺷﻤﺎ را ﭘﺎرﻩ آﺮدم و ﺷﻤﺎ را ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻮدم. ﻣﺠﺎزات ﻧﺎاﻃﺎﻋﺘﯽ )ﺗﺜﻨﻴﻪ (68-15 :28 »14وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ و ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ، 15ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮا رد آﻨﻴﺪ و ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪام ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ16 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺧﻮاهﻢ آﺮد و ﺗﺮس و اﻣﺮاض ﻣﻬﻠﮏ و ﺗﺒﯽ آﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺘﺎن را آﻮر آﻨﺪ و ﻋﻤﺮﺗﺎن را ﺗﻠﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد .ﺑﺬر ﺧﻮد را ﺑﻴﻬﻮدﻩ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺎﺷﺖ ،زﻳﺮا دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺁن را ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد17 .ﻣﻦ ﺑﺮﺿﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺧﻮاهﻢ ﺧﺎﺳﺖ و ﺷﻤﺎ درﺑﺮاﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺬاﺷﺖ .آﺴﺎﻧﯽ آﻪ از ﺷﻤﺎ ﻧﻔﺮت دارﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد .ﺣﺘﯽ از ﺳﺎﻳﻪء ﺧﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ. »18اﮔﺮ ﺑﺎز هﻢ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،هﻔﺖ ﺑﺎر ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ از ﭘﻴﺶ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد19 .ﻗﺪرت ﺷﻤﺎ را آﻪ ﺑﻪ ﺁن ﻓﺨﺮ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،درهﻢ ﺧﻮاهﻢ آﻮﺑﻴﺪ .ﺁﺳﻤﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﯽﺑﺎران و زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺧﺸﮏ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ20 .ﻧﻴﺮوی ﺧﻮد را ﺑﻪ هﺪر ﺧﻮاهﻴﺪ ء داد ،ﭼﻮن زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮد و درﺧﺘﺎﻧﺘﺎن ﻣﻴﻮﻩ ﺧﻮﻳﺶ را ﻧﺨﻮاهﻨﺪ داد. »21اﮔﺮ ﺑﻌﺪ از هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎز هﻢ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻼ ﺑﺮ ﺳﺮﺗﺎن ﻣﯽﺁورم22 .ﺟﺎﻧﻮران وﺣﺸﯽ را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن را ﺑﻜﺸﻨﺪ و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺷﻤﺎ را هﻼک آﻨﻨﺪ و از ﺗﻌﺪاد ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻜﺎهﻨﺪ ﺗﺎ راﻩهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺪون رهﮕﺬر و ﻣﺘﺮوک ﺷﻮﻧﺪ. »23اﮔﺮ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ اﺻﻼح ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺑﺮﺧﻼف ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ24 ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮﺧﻼف ﻣﻴﻞ ﺷﻤﺎ رﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻢ آﺮد و ﺷﻤﺎ را ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن هﻔﺖ ﺑﺎر ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﭘﻴﺶ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد25 .اﮔﺮ ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ ،از ﺷﻤﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﯽآﺸﻢ و ﻋﻠﻴﻪ ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮓ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻣﯽآﻨﻢ .وﻗﺘﯽ از دﺳﺖ دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎﻳﺘﺎن ﻻوﻳﺎن ﺑﮕﺮﻳﺰﻳﺪ در ﺁﻧﺠﺎ وﺑﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد ،و ﺷﻤﺎ ﻣﻐﻠﻮب دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ26 .ذﺧﻴﺮﻩء ﺁرد ﺷﻤﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻢ ﺑﺮد ﺑﻄﻮری آﻪ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺗﻨﻮر هﻢ ﺑﺮای ﭘﺨﺘﻦ ﻧﺎن دﻩ ﺧﺎﻧﻮادﻩ زﻳﺎد ﺑﺎﺷﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﻜﻪ ﺳﻬﻢ ﻧﺎن ﺧﻮد را ﺧﻮردﻳﺪ ،ﺑﺎز هﻢ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد. »27ﺑﺎ اﻳﻦ وﺻﻒ اﮔﺮ ﺑﺎز ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ و اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ28 ،ﺑﺸﺪت ﻏﻀﺒﻨﺎک ﻣﯽﺷﻮم و ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن هﻔﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ از ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﯽآﻨﻢ29 ،ﺑﺤﺪی آﻪ از ﺷﺪت ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد30 .ﺑﺖﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﯽ را آﻪ در ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪاﻳﺪ ﺧﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد، ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮر ﻣﯽﺳﻮزاﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﺧﺎک ﻳﻜﺴﺎن ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد ،ﺟﻨﺎزﻩهﺎی ﺷﻤﺎ را ﺑﺮ ﺑﺘﻬﺎی ﺑﯽﺟﺎﻧﺘﺎن ﺧﻮاهﻢ اﻧﺪاﺧﺖ و از ﺷﻤﺎ ﻧﻔﺮت ﺧﻮاهﻢ داﺷﺖ31 .ﺷﻬﺮهﺎﻳﺘﺎن را وﻳﺮان و ﻣﻜﺎﻧﻬﺎی ﻋﺒﺎدﺗﺘﺎن را ﺧﺮاب ﺧﻮاهﻢ آﺮد .ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﺘﺎن را ﻧﺨﻮاهﻢ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ32 .ﺁری ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ را ﺧﺎﻟﯽ از ﺳﻜﻨﻪ ﺧﻮاهﻢ آﺮد و دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و از ﺑﻼﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ ﺁوردﻩام ،ﺣﻴﺮان ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. »33ﺑﻼی ﺟﻨﮓ را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺎزل ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮمهﺎ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﻮﻳﺪ .ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﻟﯽ و ﺷﻬﺮهﺎﻳﺘﺎن ﺧﺮاب ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ34 .و35ﺁﻧﮕﺎﻩ زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻴﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﻨﺪ ،در ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﺷﻤﻦ در اﺳﺎرت ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮﻳﺪ، ﺑﺎﻳﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺎﻧﺪ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد .ﺁری، ﺁﻧﻮﻗﺖ اﺳﺖ آﻪ زﻣﻴﻦ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽآﻨﺪ و از روزهﺎی ﺁراﻣﯽ ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮردار ﻣﯽﺷﻮد .زﻣﻴﻦ ﺑﻌﻮض ﺳﺎﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺁن ﺁراﻣﯽ ﻧﺪادﻩ ﺑﻮدﻳﺪ، اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. »36آﺎری ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺁن ﻋﺪﻩ از ﺷﻤﺎ هﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﺷﻤﻦ ﺑﻪ اﺳﺎرت رﻓﺘﻪاﻳﺪ ،در ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ در ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻳﺪ .از ﺻﺪای ﺑﺮگ درﺧﺘﯽ آﻪ ﺑﺎد ﺁن را ﺑﺮ روی زﻣﻴﻦ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽدهﺪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺬاﺷﺖ .ﺑﻪ ﮔﻤﺎن اﻳﻨﻜﻪ دﺷﻤﻦ در ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷﻤﺎﺳﺖ ،ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺮﻳﺨﺖ و ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻻوﻳﺎن اﻓﺘﺎد37 .ﺁری ،هﺮ ﭼﻨﺪ آﺴﯽ ﺷﻤﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻜﻨﺪ ،ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺬاﺷﺖ و درﺣﻴﻦ ﻓﺮار روی هﻢ ﺧﻮاهﻴﺪ اﻓﺘﺎد ،ﮔﻮﻳﯽ از ﺟﻨﮓ ﻣﯽﮔﺮﻳﺰﻳﺪ .رﻣﻘﯽ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ درﺑﺮاﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ38 .در ﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﻬﺎ هﻼک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و در ﻣﻴﺎن دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن از ﭘﺎی درﺧﻮاهﻴﺪ ﺁﻣﺪ39 .ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﺷﻤﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد و ﮔﻨﺎهﺎن اﺟﺪادﺷﺎن از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ. 40و»41وﻟﯽ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد و ﺑﻪ ﮔﻨﺎهﺎن ﭘﺪراﻧﺸﺎن آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزﻳﺪﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﺗﺒﻌﻴﺪ آﻨﻢ، اﻋﺘﺮاف آﻨﻨﺪ و ﻣﺘﻮاﺿﻊ ﮔﺮدﻧﺪ و ﻣﺠﺎزات ﮔﻨﺎهﺎﻧﺸﺎن را ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ42 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ دوﺑﺎرﻩ وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد و ﺑﻪ ﻳﺎد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻢ اﻓﺘﺎد43 ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﺘﺮوک ﻣﺎﻧﺪﻩ ،آﺸﺖ ﻧﺸﺪﻩ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. هﺮ ﭼﻨﺪ اﻳﺸﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ رد آﺮدن ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﻦ و ﺧﻮار ﺷﻤﺮدن دﺳﺘﻮرات ﻣﻦ ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ44 ،وﻟﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ﻣﻦ اﻳﺸﺎن رادر ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﺗﺮک ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد و ﺑﻜﻠﯽ از ﺑﻴﻦ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺮد و ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺷﻜﺴﺖ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ45 .ﻣﻦ ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺑﺎ اﺟﺪاد اﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد ،زﻳﺮا ﻣﻦ اﺟﺪاد اﻳﺸﺎن را ﭘﻴﺶ ﭼﺸﻢ ﺗﻤﺎم ﻗﻮمهﺎ ازﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﻢ .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ«. 46اﻳﻨﻬﺎ اﺣﻜﺎم ،ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻣﻘﺮراﺗﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات را ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم 27اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد :هﺮﮔﺎﻩ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺬری ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻗﻒ ﺷﻮد ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺒﻠﻎ ﻣﻌﻴﻨﯽ ﺑﭙﺮدازد و ﺧﻮد را از وﻗﻒ ﺁزاد ﺳﺎزد3 .ﻣﺮدی آﻪ ﺳﻨﺶ ﺑﻴﻦ ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺎﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ ،ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﭙﺮدازد4 .زﻧﯽ آﻪ ﺳﻨﺶ ﺑﻴﻦ ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ ﺳﯽ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ5 ،ﭘﺴﺮان ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ ،ﺑﻴﺴﺖ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ و دﺧﺘﺮان ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ ،دﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ 30 ﺑﭙﺮدازﻧﺪ6 .ﺑﺮای ﭘﺴﺮ ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ،ﭘﻨﺞ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ و ﺑﺮای دﺧﺘﺮ ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ،ﺳﻪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﻮد7 .ﻣﺮد از ﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ، ﭘﺎﻧﺰدﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ و زن از ﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ،دﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﭙﺮدازد8 .وﻟﯽ اﮔﺮ آﺴﯽ ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ از ﺁن ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﻣﺒﻠﻎ را ﺑﭙﺮدازد ،ﻧﺰدآﺎهﻦﺁوردﻩ ﺷﻮد و آﺎهﻦ ﻣﺒﻠﻐﯽ را ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ آﻪ او ﻗﺎدر ﺑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ ﺁن ﺑﺎﺷﺪ. 9و10اﮔﺮ آﺴﯽ ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﻧﺬر آﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎن ﺣﻴﻮان را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ زﻳﺮا اﻳﻦ ﻧﺬر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺁن را ﻋﻮض آﺮد .ﻧﺬر آﻨﻨﺪﻩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮد را درﺑﺎرﻩء ﭼﻴﺰی آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪهﺪ و ﺧﻮب را ﺑﺎ ﺑﺪ ﻳﺎ ﺑﺪ را ﺑﺎ ﺧﻮب ﻋﻮض ﻧﻜﻨﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﺪ ،اوﻟﯽ و دوﻣﯽ ،هﺮ دو از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد11 .و12وﻟﯽ اﮔﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر ﺷﺪﻩ ﺁن ﻧﻮع ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺠﺎز ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺁن را ﻧﺰد آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ ﻗﻴﻤﺘﺶ را ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ و او ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﻣﺒﻠﻎ را ﺑﭙﺮدازد13 .اﮔﺮ ﺣﻴﻮان ازﻧﻮﻋﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮد وﻟﯽ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،در ﺁﻧﺼﻮرت ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﻴﻤﺘﯽ آﻪ آﺎهﻦ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﻗﻴﻤﺖ ﺁن را ﻧﻴﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﭙﺮدازد. 14و15اﮔﺮ آﺴﯽ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ و ﻧﺬر آﻨﻨﺪﻩ ،اﻳﻦ ﻣﺒﻠﻎ را ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﭙﺮدازد .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺎﻧﻪ دوﺑﺎرﻩ از ﺁن ﺧﻮدش ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 16اﮔﺮ آﺴﯽ ﻗﺴﻤﺘﯽ از زﻣﻴﻦ ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻨﺪ ،ارزش ﺁن ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺪار ﺑﺬری آﻪ در ﺁن ﻣﯽﺗﻮان آﺎﺷﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﻮد .ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺻﺪ آﻴﻠﻮ ﺟﻮ در ﺁن ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ارزش دارد. 17اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﻣﺰرﻋﻪء ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻨﺪ ،در ﺁﻧﺼﻮرت ﻗﻴﻤﺖ زﻣﻴﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﺤﺼﻮل ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪء ﺁن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد18 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ آﺎهﻦ ﻗﻴﻤﺖ زﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺗﻌﺪاد ﺳﺎﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﻌﺪی ﺑﺎﻗﯽ ﻻوﻳﺎن 31 ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ آﺮد19 .اﮔﺮ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮد ﺁن ﻣﺰرﻋﻪ را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﻴﻤﺘﯽ آﻪ آﺎهﻦ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ هﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﭙﺮدازد و ﻣﺰرﻋﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻣﺎل ﺧﻮدش ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ20 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﺰرﻋﻪ را ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﻪ دﻳﮕﺮی ﺑﻔﺮوﺷﺪ ،دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﺣﻖ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﺁن را ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ21 .وﻗﺘﯽ آﻪ درﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺁن زﻣﻴﻦ ﺁزاد ﺷﻮد ،ﺑﻌﻨﻮان ﻣﻮﻗﻮﻓﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩ ﺷﻮد. 22اﮔﺮ آﺴﯽ ﻣﺰرﻋﻪای را آﻪ ﺧﺮﻳﺪﻩ اﺳﺖ ،وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻨﺪ وﻟﯽ ﺁن ﻣﺰرﻋﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻣﻠﮏ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ او ﻧﺒﺎﺷﺪ23 ،آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ ارزش ﺁن را ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺪار ﺳﺎﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺗﺎ ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ ،و او هﻢ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎﻧﺮوز ﻣﺒﻠﻎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ را ﺑﭙﺮدازد .اﻳﻦ ﻣﺒﻠﻎ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻠﻖ دارد24 .در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﻣﺰرﻋﻪ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺻﻠﯽ ﺁن آﻪ از او ﺧﺮﻳﺪاری ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎزﭘﺲ دادﻩ ﺷﻮد25 .ﺗﻤﺎم ﻗﻴﻤﺖﮔﺬاریهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻗﻴﻤﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. 26اوﻟﻴﻦ ﻧﻮزاد هﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ، ﭘﺲ آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺁن راﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﻨﺪ .اوﻟﻴﻦ ﻧﻮزاد ﺣﻴﻮان ﺣﻼل ﮔﻮﺷﺖ را ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد27 .اﻣﺎ ﻧﻮزاد ﺣﻴﻮان ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ را آﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد ،ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﻗﻴﻤﺘﯽ آﻪ آﺎهﻦ ﺑﺮای ﺁن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪء ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ،ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﻮد .اﮔﺮ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺁن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ آﻨﺪ ،آﺎهﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺁن را ﺑﻪ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﺑﻔﺮوﺷﺪ. 28اﻣﺎ ﭼﻴﺰی آﻪ ﺗﻤﺎﻣًﺎ وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ* ،ﭼﻪ اﻧﺴﺎن ،ﭼﻪ ﺣﻴﻮان و ﭼﻪ ﻣﺰرﻋﻪء ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ،هﺮﮔﺰ ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﻳﺎ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﺸﻮد ﭼﻮن ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪس اﺳﺖ29 .آﺴﯽ آﻪ در دادﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻣﺤﻜﻮم ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤًﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. 30دﻩ ﻳﮏ ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻦ ،ﭼﻪ از ﻏﻠﻪ و ﭼﻪ از ﻣﻴﻮﻩ، از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ31 .اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ اﻳﻦ ﻣﻴﻮﻩ ﻳﺎﻏﻠﻪ را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ اﺻﻠﯽ ﺁن اﺿﺎﻓﻪ آﻨﺪ. 32دﻩ ﻳﮏ ﮔﻠﻪ و رﻣﻪ از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ .وﻗﺘﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،هﺮ دهﻤﻴﻦ ﺣﻴﻮان ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ33 .ﺻﺎﺣﺐ ﮔﻠﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت را ﻃﻮری ﻗﺮار دهﺪ آﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﺪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺪا ﺷﻮﻧﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺟﺎی ﺣﻴﻮان ﺧﻮب را ﺑﺎ ﺑﺪ ﻋﻮض آﻨﺪ. اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﺪ ،هﺮ دو ﺣﻴﻮان ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﺣﻖ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ. 34اﻳﻦ اﺳﺖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد. * ﻼ ﺑﻪ هﺮ ﭼﻴﺰی ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣ ًﺎ وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ,ﮐﺎﻣ ً ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﮐﺴﯽ ﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺁن را ﻧﺪاﺷﺖ و ﻣﻌﻤﻮ ً ﻻ ﺁن را ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. اﻋﺪاد آﺘﺎب اﻋﺪاد از ﻓﺮاز و ﻧﺸﻴﺒﻬﺎی ﻗﻮم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .اﻳﻦ آﺘﺎب ﺣﺎوی ﺣﻮادﺛﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻴﻦ راﻩ ﻣﺼﺮ و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ .در آﺘﺎب ﻣﻘﺪس ﻋﺒﺮی ،ﻧﺎم اﻳﻦ آﺘﺎب »در ﺑﻴﺎﺑﺎن« اﺳﺖ. در آﺘﺎب اﻋﺪاد ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ دوازدﻩ ﻣﺮد اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ وﺿﻊ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ .از ﺑﻴﻦ اﻳﻦ اﻓﺮاد ،ﺗﻨﻬﺎ دو ﻧﻔﺮ» ،ﻳﻮﺷﻊ« و »آﺎﻟﻴﺐ« ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﺮ ﺧﺪا ،ﻗﻮم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﺮﻏﻴﺐ ﺑﻪ ﻓﺘﺢ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻣﯽآﻨﻨﺪ .اﻣﺎ دﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﻘﻴﻪ ﮔﺰارش ﻣﯽدهﻨﺪ آﻪ ﻣﺮدان ﻏﻮلﭘﻴﻜﺮی در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺎدر ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ .ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﮔﺰارش ﻣﻨﻔﯽ ،ﺗﺮس ﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺁﻧﺎن ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﻣﯽاﻓﺘﻨﺪ .ﺑﻪ ء ﺳﺒﺐ اﻳﻦ آﻢاﻳﻤﺎﻧﯽ ،ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارد .در اﻳﻦ ﻣﺪت ،هﻤﻪ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن ﻗﻮم ﻣﯽﻣﻴﺮﻧﺪ و ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪی روی آﺎر ﻣﯽﺁﻳﺪ .ﺧﺪا ﺣﻀﻮر ﺧﻮد را در ﺁﺗﺶ و اﺑﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ ﺁﺷﻜﺎر ﻣﯽآﻨﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﺎن اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ آﻪ هﻤﻮارﻩ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن دﺳﺘﻮراﺗﯽ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ اراﺿﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ،ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽدهﺪ. در آﺘﺎب اﻋﺪاد ﻣﺘﻮﺟﻪء اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﯽﺷﻮﻳﻢ آﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻤﺮد و ﻧﺎاﻃﺎﻋﺘﯽ ﻗﻮم ﺧﺪا ،ﺑﺎز ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﺸﺎن ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽآﻨﺪ .در ﺿﻤﻦ ،اﻳﻦ آﺘﺎب ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺻﺒﻮر اﺳﺖ و ﺣﺘﯽ در اﻣﻮر ﺟﺰﺋﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ در ﻓﻜﺮ ﻣﺎﺳﺖ ،اﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ را ﻧﻴﺰ ﺑﯽﺳﺰا ﻧﻤﯽﮔﺬارد. ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ل ﻣﺎﻩ دوم از ﺳﺎل دوم ،ﺑﻌﺪ از در روز او ِ 1ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ،زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﻮم در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﻴﻨﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»15-2 :ﺗﻮ و هﺎرون ﺑﻪ آﻤﮏ رهﺒﺮان هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﺧﺎﻧﺪان ﺳﺮﺷﻤﺎری آﻨﻴﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﺎﻻﺗﺮ را آﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻴﺪن هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺸﻤﺎرﻳﺪ «.رهﺒﺮاﻧﯽ آﻪ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ء اﻟﻴﺼﻮر )ﭘﺴﺮ ﺷﺪیﺋﻮر( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ؛ ﺷﻠﻮﻣﯽﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﺻﻮرﻳﺸﺪای( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن؛ ﻧﺤﺸﻮن )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻨﺎداب( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا؛ ﻧﺘﻨﺎﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﺻﻮﻏﺮ( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر؛ اﻟﯽﺁب )ﭘﺴﺮ ﺣﻴﻠﻮن( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪ زﺑﻮﻟﻮن؛ اﻟﻴﺸﻤﻊ )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ،ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ؛ ﺟﻤﻠﯽﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻓﺪهﺼﻮر( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ،ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ؛ اﺑﻴﺪان )ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮﻧﯽ( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ؛ اﺧﻴﻌﺰر )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﺸﺪای( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان؛ ﻓﺠﻌﯽﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻋﻜﺮان( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ؛ اﻟﻴﺎﺳﺎف )ﭘﺴﺮ دﻋﻮﺋﻴﻞ( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد؛ اﺧﻴﺮع )ﭘﺴﺮ ﻋﻴﻨﺎن( ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ. 16اﻳﻨﻬﺎ رهﺒﺮاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. 17و18و19در هﻤﺎن روز ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون هﻤﺮاﻩ رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﺎﻻﺗﺮ را ﺑﺮای اﺳﻢﻧﻮﻳﺴﯽ اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮدﻧﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد هﺮ ﻣﺮد ﺑﺮﺣﺴﺐ ء ﺧﺎﻧﺪان و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش اﺳﻢﻧﻮﻳﺴﯽ ﺷﺪ46-20 .ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻬﺎﻳﯽ ﺳﺮﺷﻤﺎری از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: از ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ )ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻳﻌﻘﻮب(500 ،ر 46ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن300 ،ر 59ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد650 ،ر 45ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا600 ،ر 74ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر400 ،ر 54ﻧﻔﺮ، اﻋﺪاد از ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن400 ،ر 57ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ )ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ(500 ،ر 40ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ )ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ(200 ،ر 32ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ400 ،ر 35ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان700 ،ر 62ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ500 ،ر 41ﻧﻔﺮ، از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ400 ،ر 53ﻧﻔﺮ، ﺟﻤﻊ آﻞ550 ،ر 603ﻧﻔﺮ. 47و48و49اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺮدان ﻻوی ﻧﻤﯽﺷﺪ، ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد» :ﺗﻤﺎم ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را از ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻈﺎم ﻣﻌﺎف آﻦ و اﻳﺸﺎن را در اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻣﻨﻈﻮر ﻧﻜﻦ؛ 50زﻳﺮا وﻇﻴﻔﻪء ﻻویهﺎ اﻧﺠﺎم اﻣﻮر ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،و ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﯽ ﺁن اﺳﺖ .اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ درﺟﻮار ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ51 .هﻨﮕﺎم ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻻوﻳﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺟﻤﻊ آﻨﻨﺪ و دوﺑﺎرﻩ ﺁن ﺲ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ آﺸﺘﻪ را ﺑﺮﭘﺎ ﺳﺎزﻧﺪ .هﺮآ ِ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ52 .هﺮ ﻳﮏ از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ دارای ﻋﻠَﻢ ﺧﺎص ﺧﻮد را داﺷﺘﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪای ﺑﻮدﻩَ ، ﺑﺎﺷﻨﺪ53 .ﻻویهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮداﮔﺮد ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﻴﻤﻪ زﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا آﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ ،ﻣﺮا ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺳﺎزد و ﻣﻦ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻣﺠﺎزات آﻨﻢ«. 54ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ. ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻗﺒﺎﻳﻞ در اردوﮔﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و 2هﺎرون داد» :ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮداﮔﺮد ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪء ﻣﻌﻴﻨﯽ از ﺁن اردو ﺑﺰﻧﻨﺪ و هﺮ ﻋﻠَﻢ و ﻧﺸﺎن وﻳﮋﻩء ﺧﻮد را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ«. ﻳﮏ َ 31-3ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ زﻳﺮ ﺑﻮد: ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻧﺤﺸﻮن)ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻨﺎداب( 600ر 74ﻧﻔﺮ ﻳﻬﻮدا ﻧﺘﻨﺎﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﺻﻮﻏﺮ( 400ر 54ﻧﻔﺮ ﻳﺴﺎآﺎر 400ر 57ﻧﻔﺮ زﺑﻮﻟﻮن اﻟﯽﺁب )ﭘﺴﺮ ﺣﻴﻠﻮن( ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺗﻌﺪاد آﻞ اﻓﺮاد ﺳﺎآﻦ در ﺑﺨﺶ ﻳﻬﻮدا آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ اردوﮔﺎﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ400 ،ر 186ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .هﺮﮔﺎﻩ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻜﺎن ﺗﺎزﻩای آﻮچ 2 ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،اﻳﻦ ﺳﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و راﻩ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ. ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻟﻴﺼﻮر)ﭘﺴﺮ ﺷﺪیﺋﻮر( 500ر 46ﻧﻔﺮ رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺷﻤﻌﻮن ﺷﻠﻮﻣﯽﺋﻴﻞ)ﭘﺴﺮ ﺻﻮرﻳﺸﺪای( 300ر 59ﻧﻔﺮ اﻟﻴﺎﺳﺎف )ﭘﺴﺮ دﻋﻮﺋﻴﻞ( 650ر 45ﻧﻔﺮ ﺟﺎد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺗﻌﺪاد آﻞ اﻓﺮاد ﺳﺎآﻦ در ﺑﺨﺶ رﺋﻮﺑﻴﻦ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ اردوﮔﺎﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ450 ،ر151 ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .هﺮ وﻗﺖ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،اﻳﻦ ﺳﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ردﻳﻒ ﺑﻌﺪی ﻗﺮار ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﻳﻦ دو ردﻳﻒ ،ﻻوﻳﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .هﻨﮕﺎم آﻮچ ،اﻓﺮاد هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ زﻳﺮ ﻋﻠﻢ ﺧﺎص ﺧﻮد ،دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﺑﻪ هﻤﺎن ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ آﻪ در اردوﮔﺎﻩ ،هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء دﻳﮕﺮ ﺟﺪا ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻟﻴﺸﻤﻊ )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد( 500ر 40ﻧﻔﺮ اﻓﺮاﻳﻢ ﺟﻤﻠﯽﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻓﺪهﺼﻮر( 200ر 32ﻧﻔﺮ ﻣﻨﺴﯽ اﺑﻴﺪان )ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮﻧﯽ( 400ر 35ﻧﻔﺮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺗﻌﺪاد آﻞ اﻓﺮاد ﺳﺎآﻦ در ﺑﺨﺶ اﻓﺮاﻳﻢ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ اردوﮔﺎﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ100 ،ر 108ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .ﻣﻮﻗﻊ آﻮچ آﺮدن ،اﻳﻦ ﺳﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ردﻳﻒ ﺑﻌﺪی ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ. ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺧﻴﻌﺰر )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﺸﺪای( 700ر 62ﻧﻔﺮ دان ﻓﺠﻌﯽﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻋﻜﺮان( 500ر 41ﻧﻔﺮ اﺷﻴﺮ 400ر 53ﻧﻔﺮ اﺧﻴﺮع )ﭘﺴﺮ ﻋﻴﻨﺎن( ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺗﻌﺪاد آﻞ اﻓﺮاد ﺳﺎآﻦ در ﺑﺨﺶ دان آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ اردوﮔﺎﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ600 ،ر 157ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .هﻨﮕﺎم آﻮچ ،اﻳﻦ ﺳﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﭘﺲ از هﻤﻪ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ32 .و33ﭘﺲ ﺗﻌﺪاد آﻞ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ550 ،ر 603ﻧﻔﺮ ﺑﻮد )ﻏﻴﺮ از ﻻویهﺎ آﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻧﺸﺪﻧﺪ(34 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،هﺮ ﻳﮏ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﺪان و ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﻋﻠَﻢ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮد اردو ﻣﯽزد. آﻮچ ﻣﯽآﺮد و زﻳﺮ َ ﭘﺴﺮان هﺎرون 3 زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ 3ﺻﺤﺒﺖ آﺮد2 ،هﺎرون ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻧﺎداب )ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ( ،اﺑﻴﻬﻮ ،اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر داﺷﺖ. 3هﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ اﻧﺘﺨﺎب و ﺗﻘﺪﻳﺲ* ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ4 .وﻟﯽ ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ ﺑﻌﻠﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺁﺗﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ ﻣﺮدﻧﺪ و ﭼﻮن ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ،ﻓﻘﻂ اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺪرﺷﺎن هﺎرون را در ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﻳﺎری آﻨﻨﺪ. ﻻوﻳﺎن ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ 5ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»6 :ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را ﻓﺮاﺧﻮان و اﻳﺸﺎن را ﺑﻌﻨﻮان دﺳﺘﻴﺎران هﺎرون ﻧﺰد او ﺣﺎﺿﺮ آﻦ7 .و8و9اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ از دﺳﺘﻮرات او ﭘﻴﺮوی ء ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺠﺎی ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺪﻣﺎت ﻣﻘﺪس ﺧﻴﻤﻪ ء ﻋﺒﺎدت را اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﯽ هﻤﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺗﺎ زﻳﺮ ﻧﻈﺮ هﺎرون ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ .ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻧﮕﻬﺪاری ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و ﺗﻤﺎم اﺳﺒﺎب و اﺛﺎﺛﻴﻪ ﺁن ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩء اﻳﺸﺎن اﺳﺖ10 .وﻟﯽ ﻓﻘﻂ هﺎرون وﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎﻳﺪ وﻇﺎﻳﻒ آﺎهﻨﯽ را اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ؛ هﺮآﺲ دﻳﮕﺮی آﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم دهﺪ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد«. 11و12ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﻻویهﺎ را ﺑﺠﺎی ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪام .ﻻویهﺎ از ﺁن ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ13 .اﻳﻨﻬﺎ ﺑﻌﻮض ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﻒ ﻣﻦ ﺷﺪﻩاﻧﺪ .از روزی آﻪ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻣﺼﺮیهﺎ را آﺸﺘﻢ ،ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ،ﭼﻪ اﻧﺴﺎن و ﭼﻪ ﺣﻴﻮان ،از ﺁن ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻢ ،ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ«. ﺗﻌﺪاد و وﻇﺎﻳﻒ ﻻوﻳﺎن 14و15ﺑﺎز ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ ﻣﻮﺳﯽ را ﺧﻄﺎب آﺮدﻩ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻃﺎﻳﻔﻪ و * »ﺗﻘﺪﻳﺲ« ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪاﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ. اﻋﺪاد ﺧﺎﻧﺪان ﺳﺮﺷﻤﺎری آﻦ .ﭘﺴﺮان را از ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺸﻤﺎر24-16 «.ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ اﻳﺸﺎن را ﺷﻤﺮد: ﭘﺴﺮ ﻻوی :ﺟﺮﺷﻮن ﻧﻮادﮔﺎن ﻻوی )ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻃﻮاﻳﻒ( :ﻟﺒﻨﯽ ،ﺷﻤﻌﯽ 500 :ر 7ﻧﻔﺮ ﺗﻌﺪاد :اَﻟﻴﺎﺳﺎف )ﭘﺴﺮ ﻻﻳَﻞ( رهﺒﺮ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ اردو :ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ء 30-25وﻇﻴﻔﻪء اﻳﻦ دو ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻻوی ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﭘﻮﺷﺸﻬﺎی ﺁن ،ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺧﻴﻤﻪ ،ﭘﺮدﻩهﺎی دﻳﻮار ﺣﻴﺎﻃﯽ آﻪ اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺮدﻩء در ورودی ﺣﻴﺎط و هﻤﻪء ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ و هﻤﭽﻨﻴﻦ اﻧﺠﺎم آﺎرهﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ. ﭘﺴﺮ ﻻوی :ﻗﻬﺎت ﻧﻮادﮔﺎن ﻻوی )ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻃﻮاﻳﻒ( :ﻋَﻤﺮام ،ﻳﺼﻬﺎ، ﺣﺒﺮون ،ﻋﺰیﺋﻴﻞ 600 :ر 8ﻧﻔﺮ ﺗﻌﺪاد :اَﻟﻴﺼﺎﻓﺎن )ﭘﺴﺮ ﻋُﺰیﺋﻴﻞ( رهﺒﺮ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ اردو :ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت 35-31وﻇﻴﻔﻪء اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻻوی ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از: ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻣﻴﺰ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس، ء ﭼﺮاﻏﺪان ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎ ،ﻟﻮازم ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ آﻪ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﻜﺎر ﻣﯽرﻓﺖ ،ﭘﺮدﻩء ﺣﺎﻳﻞ ﺑﻴﻦ ﻗﺪس و ﻗﺪساﻻﻗﺪاس ،و اﻧﺠﺎم آﺎرهﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ. )اﻟﻌﺎزار ﭘﺴﺮ هﺎرون ،رﺋﻴﺲ رهﺒﺮان ﻻویهﺎ ﺑﻮد و ﺑﺮ آﺎر ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران ﻗﺪس ﻧﻈﺎرت ﻣﯽآﺮد(. ﭘﺴﺮ ﻻوی :ﻣﺮاری ﻧﻮادﮔﺎن ﻻوی)ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻃﻮاﻳﻒ( :ﻣَﺤﻠﯽ ،ﻣﻮﺷﯽ 200 :ر 6ﻧﻔﺮ ﺗﻌﺪاد :ﺻﻮریﺋﻴﻞ)ﭘﺴﺮ اﺑﻴﺤﺎﻳﻞ( رهﺒﺮ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ اردو :ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت 36و37وﻇﻴﻔﻪء اﻳﻦ دو ﻃﺎﻳﻔﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از :ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ،ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ،و ﺗﻤﺎم ﻟﻮازم ﺑﺮﭘﺎ ﺳﺎزی ﺁن و اﻧﺠﺎم آﺎرهﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ،و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻮاﻇﺒﺖ از ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی ﮔﺮداﮔﺮد ﺣﻴﺎط و ﭘﺎﻳﻪهﺎ و ﻣﻴﺨﻬﺎ و ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ. 38ﺧﻴﻤﻪء ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﻳﻌﻨﯽ ﺟﻠﻮ ﺁن و رو ﺑﻪ اﻋﺪاد 4 ء ﺁﻓﺘﺎب ﺑﺮﭘﺎ ﺷﻮد .اﻳﺸﺎن ﺑﺠﺎی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻇﻴﻔﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ داﺷﺘﻨﺪ) .هﺮ آﺲ آﻪ آﺎهﻦ ﻳﺎ ﻻوی ﻧﺒﻮد و وارد ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻣﯽﮔﺮدﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ(. 39ﭘﺲ ﺗﻌﺪاد هﻤﻪء ﭘﺴﺮان و ﻣﺮدان ﻻوی آﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﺷﻤﺮدﻧﺪ ،از ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ 22هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﻮد. 40ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺸﻤﺎر و ﻧﺎم هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ را ﺛﺒﺖ آﻦ41 .ﻻویهﺎ ﺑﻌﻮض ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ ،و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻻویهﺎ هﻢ ﺑﺠﺎی ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁن ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ«. 42ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺷﻤﺮد 43و ﺗﻌﺪاد آﻞ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ از ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ 273ر 22ﻧﻔﺮ ﺑﻮد. 44ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»45 :ﺣﺎل ﻻوﻳﻬﺎ را ﺑﻌﻮض ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﻳﺸﺎن را ﺑﺠﺎی ﻧﺨﺴﺘﺰادﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ .ﺁری، ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ و ﻻوﻳﻬﺎ از ﺁن ﻣﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ46 .ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ 273ﻧﻔﺮ از ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪاد ﻻویهﺎ هﺴﺘﻨﺪ 47و48ﺑﺮای هﺮ ﻧﻔﺮ ﭘﻨﺞ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮ و ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺪﻩ«. 49ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺒﻠﻎ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ 273ﭘﺴﺮ ارﺷﺪی را آﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪاد ﻻویهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ درﻳﺎﻓﺖ آﺮد) .ﺑﻘﻴﻪ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ از ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺒﻠﻎ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻣﻌﺎف ﺑﻮدﻧﺪ، ﭼﻮن ﻻوی هﺎ ﺑﻌﻮض اﻳﺸﺎن وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ50 (.آﻞ ﻣﺒﻠﻎ ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻣﻌﺎدل 365ر 1ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻮد51 .ﻣﻮﺳﯽ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁن را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺗﺤﻮﻳﻞ داد. وﻇﺎﻳﻒ ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد: » 4ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت را آﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪای از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺑﺸﻤﺎر3 .اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری از ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪ آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ ﺑﻌﻤﻞ ﺁﻳﺪ4 .وﻇﺎﻳﻒ ﻣﻘﺪس اﻳﺸﺎن از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ5 :وﻗﺘﯽ آﻪ اردو ﺑﺨﻮاهﺪ ﺣﺮآﺖ آﻨﺪ ،اﺑﺘﺪا هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت داﺧﻞ ﺷﻮﻧﺪ و ﭘﺮدﻩء ﺣﺎﻳﻞ را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁوردﻩ ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺎ ﺁن ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ6 .ﺳﭙﺲ ﭘﺮدﻩ را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ،ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ روی ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﺑﻜﺸﻨﺪ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را در ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﺧﻮد ﻗﺮار دهﻨﺪ. »7ﺑﻌﺪ اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ روی ﻣﻴﺰی آﻪ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس ﺑﺮ ﺁن ﮔﺬاردﻩ ﻣﯽﺷﻮد آﺸﻴﺪﻩ ،ﺑﺸﻘﺎﺑﻬﺎ ،ﻗﺎﺷﻘﻬﺎ، آﺎﺳﻪهﺎ ،ﭘﻴﺎﻟﻪهﺎ و ﻧﺎن ﻣﻘﺪس را روی ﺁن ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﮕﺬارﻧﺪ8 .ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ارﻏﻮاﻧﯽ روی ﺁن آﺸﻴﺪﻩ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎرﭼﻪء ارﻏﻮاﻧﯽ را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ و ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ ﻣﻴﺰ را در ﺣﻠﻘﻪهﺎ ﺟﺎی دهﻨﺪ. »9ﭘﺲ از ﺁن ﺑﺎﻳﺪ ﭼﺮاﻏﺪان ،ﭼﺮاﻏﻬﺎ ،اﻧﺒﺮهﺎ ،ﺳﻴﻨﯽهﺎ و ﻇﺮف روﻏﻦ زﻳﺘﻮن را ﺑﺎ ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ10 .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ اﺷﻴﺎء را ﺑﻌﺪًا در ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ،ﺑﺴﺘﻪ را روی ﻳﮏ ﭼﻬﺎر ﭼﻮب ﺣﺎﻣﻞ ﻗﺮار دهﻨﺪ. »11ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻃﻼﻳﯽ ﺑﻜﺸﻨﺪ و ﺁن را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ ،ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ را در ء ﺣﻠﻘﻪهﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارﻧﺪ12 .آﻠﻴﻪء وﺳﺎﻳﻞ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را در ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ﺁﺑﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ،ﺁن را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ و روی ﭼﻬﺎر ﭼﻮب ﺣﺎﻣﻞ ﺑﮕﺬارﻧﺪ. »13ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺑﺎﻳﺪ دور ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ و ﺧﻮد ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺑﺎ ﻳﮏ ﭘﺎرﭼﻪء ارﻏﻮاﻧﯽ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ14 .ﺗﻤﺎم وﺳﺎﻳﻞ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ از ﻗﺒﻴﻞ ﺁﺗﺶ داﻧﻬﺎ ،ﭼﻨﮕﻜﻬﺎ، ﺧﺎکاﻧﺪازهﺎ ،آﺎﺳﻪهﺎ و ﻇﺮوف دﻳﮕﺮ را ﺑﺎﻳﺪ روی ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﭘﻮﺷﺸﯽ از ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ روی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻜﺸﻨﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻮﺑﻬﺎی ﺣﺎﻣﻞ را در ﺟﺎهﺎی ﺧﻮد ﻗﺮار دهﻨﺪ15 .وﻗﺘﯽ آﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ،آﺎر ﺟﻤﻊ آﺮدن ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و آﻠﻴﻪء وﺳﺎﻳﻞ ﺁن را ﺗﻤﺎم آﺮدﻧﺪ ،ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت ﺁﻣﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮدارﻧﺪ و ﺑﻪ هﺮ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ اردو آﻮچ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﺒﺮﻧﺪ .وﻟﯽ اﻳﺸﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺷﻴﺎء ﻣﻘﺪس دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ،ﭘﺲ وﻇﻴﻔﻪء ﻣﻘﺪس ﭘﺴﺮان ﻗﻬﺎت، ﺣﻤﻞ اﺷﻴﺎء ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ. »16اﻟﻌﺎزار ﭘﺴﺮ هﺎرون ،ﻣﺴﺌﻮل روﻏﻦ ﺑﺮای روﺷﻨﺎﻳﯽ، ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ ،هﺪﻳﻪء ﺁردی روزاﻧﻪ و روﻏﻦ ﺗﺪهﻴﻦ اﻋﺪاد 5 ﺑﺎﺷﺪ .درواﻗﻊ ،ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت و هﺮ ﭼﻪ آﻪ در ﺁن اﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩء او ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. 17ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد»18 :ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت در ﺣﻴﻦ اﻧﺠﺎم وﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮد از ﺑﻴﻦ ﻧﺮوﻧﺪ19 .ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺣﻤﻞ ﻣﻘﺪسﺗﺮﻳﻦ اﺷﻴﺎء ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻧﻤﻴﺮﻧﺪ ،اﻳﻦ اﺳﺖ :هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن داﺧﻞ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻤﻞ آﻨﻨﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻧﺸﺎن دهﻨﺪ20 .در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت ،اﻳﺸﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ هﺮﮔﺰ ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﻳﮏ ﻟﺤﻈﻪ داﺧﻞ ﻗﺪس ﺑﺸﻮﻧﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﺑﻪ اﺷﻴﺎء ﻣﻘﺪس ﺁﻧﺠﺎ ﻧﮕﺎﻩ آﺮدﻩ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ«. وﻇﺎﻳﻒ ﺑﻨﯽﺟﺮﺷﻮن 21و22و23ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﻤﻪء ﻣﺮدان ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪء ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺟﺮﺷﻮن از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ ،ﺑﺸﻤﺎر. 24وﻇﺎﻳﻒ اﻳﺸﺎن از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ: »25ﺣﻤﻞ ﭘﺮدﻩهﺎی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﺧﻮد ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺎ ﭘﻮﺷﺸﻬﺎی ﺁن ،ﭘﻮﺷﺶ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰ ﺑﺎﻻی ﺁن ،ﭘﺮدﻩء در ء ورودی ﺧﻴﻤﻪ26 ،ﺣﻤﻞ ﭘﺮدﻩهﺎی دﻳﻮار ﺣﻴﺎط و ﭘﺮدﻩ ء در ورودی ﺣﻴﺎﻃﯽ آﻪ در اﻃﺮاف ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت اﺳﺖ ،ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪء ﺣﻤﻞ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ و ﺗﻤﺎم ﻟﻮازم دﻳﮕﺮ .اﻳﺸﺎن ﻣﺴﺌﻮل ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ اﻳﻦ اﺷﻴﺎء هﺴﺘﻨﺪ. 27هﺎرون و ﭘﺴﺮان او ،اﻳﻦ وﻇﺎﻳﻒ را ﺑﺮای ﺟﺮﺷﻮﻧﯽهﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻧﻤﻮد28 ،و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﭘﺴﺮ هﺎرون ﺑﺮ آﺎر ﺟﺮﺷﻮﻧﯽهﺎ ﻧﻈﺎرت ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. وﻇﺎﻳﻒ ﺑﻨﯽﻣﺮاری 29و30ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :هﻤﻪء ﻣﺮدان ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪء ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺮاری از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ ،ﺑﺸﻤﺎر31 .هﻨﮕﺎم ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮب ﺑﺴﺖ ﺧﻴﻤﻪ ،ﭘﺸﺖﺑﻨﺪهﺎ، ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ،ﭘﺎﻳﻪهﺎ32 ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی اﻃﺮاف ﺣﻴﺎط ﺑﺎ ﭘﺎﻳﻪهﺎ، ﻣﻴﺨﻬﺎ ،ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ و هﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮی را آﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ و ﺗﻌﻤﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺣﻤﻞ آﻨﻨﺪ. »وﻇﻴﻔﻪء هﺮآﺲ را ﺑﺎ ذآﺮ اﺳﻢ ،ﺑﻪ اوﮔﻮﺷﺰد ﻧﻤﺎ. 33ﻣﺮدان ﻣﺮاری ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ اﻳﺘﺎﻣﺎر ﭘﺴﺮ هﺎرون اﻧﺠﺎم وﻇﻴﻔﻪ آﻨﻨﺪ«. ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻻوﻳﺎن ء 34ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و رهﺒﺮان دﻳﮕﺮ ،ﻃﺎﻳﻔﻪ ﻗﻬﺎت را ﺳﺮﺷﻤﺎری آﺮدﻧﺪ35 .ﻣﺮدان ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪ آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ 36ﺟﻤﻌًﺎ 750ر 2ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ37 .اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺑﺮ اﺳﺎس -38 دﺳﺘﻮری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. 41ﺗﻌﺪاد ﻣﺮدان ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺟﺮﺷﻮن ﺟﻤﻌًﺎ 630ر 2ﻧﻔﺮ ﺑﻮد. 45-42ﻣﺮدان ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺮاری 200ر 3ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ 46و47و48ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و رهﺒﺮان ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺗﻤﺎم ﻻویهﺎی ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﻪ را آﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ و ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻮدﻧﺪ، ﺷﻤﺮدﻧﺪ .ﺟﻤﻊ آﻞ ﺁﻧﻬﺎ 580ر 8ﻧﻔﺮ ﺑﻮد49 .اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺑﺮ اﺳﺎس دﺳﺘﻮری آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ. ﭘﺎآﺴﺎزی اردو ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ 5آﻪ ﺗﻤﺎم اﺷﺨﺎص ﺟﺬاﻣﯽ و هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ ﺟﺮاﺣﺖ دارﻧﺪ و ﺁﻧﺎﻧﯽ را آﻪ در اﺛﺮ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺟﻨﺎزﻩ ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون راﻧﻨﺪ3 .ﺧﻮاﻩ ﻣﺮد ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﻮاﻩ زن ،اﻳﺸﺎن را ﺑﻴﺮون آﻨﻨﺪ ﺗﺎ اردوﮔﺎﻩ ﺷﻤﺎ آﻪ ﻣﻦ در ﺁن ﺳﺎآﻨﻢ ﻧﺠﺲ ﻧﺸﻮد4 «.ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻤﻞ آﺮدﻩ ،اﻳﻦ اﺷﺨﺎص را ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻧﺪ. ﺟﺒﺮان ﺧﺴﺎرت 5و6ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ هﺮ آﺲ ،ﭼﻪ ﻣﺮد ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ زن ،هﺮﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ ،ﺧﺴﺎرﺗﯽ ﺑﻪ آﺴﯽ وارد ﺁورد، 7ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺟﺒﺮان آﺎﻣﻞ ﺧﺴﺎرت ،ﻳﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺧﺴﺎرت واردﻩ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﺧﺴﺎرت دﻳﺪﻩ ﺑﭙﺮدازد8 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﺧﺴﺎرت دﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻤﻴﺮد و ﻗﻮم و ﺧﻮﻳﺶ ﻧﺰدﻳﻜﯽ اﻋﺪاد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺧﺴﺎرت ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﻮد ،در ﺁﻧﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺴﺎرت ﺑﺎ ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩ ﺑﻪ آﺎهﻦ دادﻩ ﺷﻮد9 .و10وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﻣﯽﺁورﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﺪهﻨﺪ و آﺎهﻨﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ. زﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﻮرد ﺳﻮءﻇﻦ ﺷﻮهﺮان ﻗﺮار ﻣﯽﮔﻴﺮﻧﺪ 14-11ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد ﺑﻪ ﻗﻮماﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ هﺮﮔﺎﻩ ﻣﺮدی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﻧﺶ ﻣﺸﻜﻮک ﺷﻮد و ﮔﻤﺎن ﺑﺮد آﻪ او ﺑﺎ ﻣﺮد دﻳﮕﺮی هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ، وﻟﯽ ﺑﻌﻠﺖ ﻧﺒﻮدن ﺷﻬﻮد ،دﻟﻴﻠﯽ در دﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، 15ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺮای روﺷﻦ ﺷﺪن ﺣﻘﻴﻘﺖ ،زن ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ آﺎهﻦ ﺑﻴﺎورد .در ﺿﻤﻦ ﺁن ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﺟﻮ هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻴﺎورد ،وﻟﯽ ﺁن را ﺑﺎ روﻏﻦ ﻳﺎ آﻨﺪر ﻣﺨﻠﻮط ﻧﻜﻨﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ »هﺪﻳﻪء ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ« اﺳﺖ و ﺑﺮای ﺗﺸﺨﻴﺺ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد. 16آﺎهﻦ ،ﺁن زن را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد17 ،و ﻗﺪری ﺁب ﻣﻘﺪس در آﻮزﻩای ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ ﺑﺮﻳﺰد و ﻣﻘﺪاری از ﻏﺒﺎر آﻒ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ را ﺑﺎ ﺁن ﻣﺨﻠﻮط آﻨﺪ18 .ﺳﭙﺲ ﻣﻮی ﺑﺎﻓﺘﻪء ﺳﺮ زن را ﺑﺎز آﻨﺪ و هﺪﻳﻪء ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ را در دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد آﻪ ﺁﻳﺎ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ ﺷﻮهﺮش ﺑﺠﺎﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ .آﺎهﻦ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ آﻮزﻩء ﺁب ﺗﻠﺦ ﻟﻌﻨﺖ را در دﺳﺖ دارد ﺟﻠﻮ زن ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ19 .ﺁﻧﮕﺎﻩ از ﺁن زن ﺑﺨﻮاهﺪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد آﻪ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ اﺳﺖ و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﺪ» :اﮔﺮ ﻏﻴﺮ از ﺷﻮهﺮت ﻣﺮد دﻳﮕﺮی ﺑﺎ ﺗﻮ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ ،از اﺛﺮات اﻳﻦ ﺁب ﺗﻠﺦ ﻟﻌﻨﺖ ﻣﺒﺮا ﺷﻮ20 .وﻟﯽ اﮔﺮ زﻧﺎ آﺮدﻩای 21و22ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ درﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﺖ ﮔﺮﻳﺒﺎﻧﮕﻴﺮ ﺗﻮ ﺷﻮد و ﺷﻜﻤﺖ ﻣﺘﻮرم ﺷﺪﻩ ،ﻧﺎزا ﺷﻮی «.و ﺁن زن ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺁری ،اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺷﻮد23 «.ﺑﻌﺪ آﺎهﻦ اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ را در ﻳﮏ ﻃﻮﻣﺎر ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﺁب ﺗﻠﺦ ﺑﺸﻮﻳﺪ24 .ﺳﭙﺲ ﺁن ﺁب ﺗﻠﺦ را ﺑﻪ زن ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺷﺪ. ء 25ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ هﺪﻳﻪ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ را از دﺳﺖ زن ﺑﮕﻴﺮد و ﺁن را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دادﻩ ،روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕﺬارد26 .ﻣﺸﺘﯽ از ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ روی ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮزاﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ،از زن ﺑﺨﻮاهﺪ ﺁب را ﺑﻨﻮﺷﺪ27 .اﮔﺮ او ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺁب 6 ﺑﺮ او اﺛﺮ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺷﻜﻤﺶ ﻣﺘﻮرم ﺷﺪﻩ ،ﻧﺎزا ﻣﯽﮔﺮدد و در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻮرد ﻟﻌﻨﺖ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﻴﺮد 28وﻟﯽ اﮔﺮ او ﭘﺎک ﺑﻮدﻩ و زﻧﺎ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﻪ او ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﻤﯽرﺳﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﻮد. 29اﻳﻦ اﺳﺖ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ درﻣﻮرد زﻧﯽ آﻪ ﺷﻮهﺮش ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ وی ﺑﺪﮔﻤﺎن ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ30 .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ در ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮردی ﺷﻮهﺮ ﺑﺎﻳﺪ زن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ آﺎهﻦ ﻃﯽ ﻣﺮاﺳﻤﯽ ﻗﻀﻴﻪ را روﺷﻦ ﺳﺎزد آﻪ ﺁﻳﺎ زن ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ ﻳﺎ ﻧﻪ31 .اﮔﺮ زن ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد ،ﺗﺎوان ﮔﻨﺎهﺶ را ﭘﺲ ﺧﻮاهﺪ داد ،اﻣﺎ ﺷﻮهﺮش در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺑﯽﺗﻘﺼﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺧﻮد زن ﻣﺴﺌﻮل ﮔﻨﺎهﺶ اﺳﺖ. ﻣﻘﺮرات ﻧﺬر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را 6ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ :وﻗﺘﯽ آﻪ زﻧﯽ ﻳﺎ ﻣﺮدی ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺎص ،ﻧﺬر آﺮدﻩ ،ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ3 ،و4از ﺁن ﭘﺲ او در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺪﺗﯽ آﻪ ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺸﺮوﺑﺎت اﻟﻜﻠﯽ ﻳﺎ ﺷﺮاب و ﻳﺎ ﺣﺘﯽ ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩ ،ﺁب اﻧﮕﻮر، اﻧﮕﻮر ﻳﺎ آﺸﻤﺶ ﻟﺐ ﺑﺰﻧﺪ .او ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﭼﻴﺰهﺎﻳﯽ آﻪ از درﺧﺖ اﻧﮕﻮر ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽﺁﻳﺪ ،از هﺴﺘﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺁن ﺑﺨﻮرد. 5در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁن ﻣﺪت ،او هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻮی ﺳﺮش را ﺑﺘﺮاﺷﺪ .او ﻣﻘﺪس و وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﺬارد ﻣﻮی ﺳﺮش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد. 6و7در ﻃﻮل ﻣﺪﺗﯽ آﻪ وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻮی ﺳﺮش ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﺬر ،ﺑﻠﻨﺪ اﺳﺖ او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺮدﻩای ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮد ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺟﻨﺎزﻩء ﭘﺪر ،ﻣﺎدر ،ﺑﺮادر ﻳﺎ ﺧﻮاهﺮش ﺑﺎﺷﺪ8 .او در ﺗﻤﺎم ﺁن ﻣﺪت وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ9 .اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎن در آﻨﺎر او ﺑﻤﻴﺮد ،او ﻧﺠﺲ ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ از هﻔﺖ روز ﻣﻮی ﺧﻮد را ﺑﺘﺮاﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺳﺘﺶ ﭘﺎک ﺷﻮد10 .روز هﺸﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ دو ﻗﻤﺮی ﻳﺎ دو ﺟﻮﺟﻪ آﺒﻮﺗﺮ ﭘﻴﺶ آﺎهﻦ ،دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎورد. 11آﺎهﻦ ﻳﻜﯽ از ﭘﺮﻧﺪﻩهﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩ ،ﺟﻬﺖ اﻋﺪاد 7 ﻧﺠﺎﺳﺖ او آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ .در هﻤﺎن روز او ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺬر ﺧﻮد را ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﮕﺬارد دوﺑﺎرﻩ ﻣﻮی ﺳﺮش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد. 12روزهﺎی ﻧﺬرش آﻪ ﭘﻴﺶ از ﻧﺠﺎﺳﺘﺶ ﺳﭙﺮی ﺷﺪﻩاﻧﺪ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ .او ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺬر ﺧﻮد را از ﻧﻮ ﺁﻏﺎز ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮان ﺑﻴﺎورد. 13در ﭘﺎﻳﺎن دورﻩء ﻧﺬر ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت رﻓﺘﻪ14 ،ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪء ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺟﻬﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورد .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻣﺎدﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪء ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ،ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ، 15ﻳﮏ ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ آﻪ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن درﺳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻓﻄﻴﺮ روﻏﻨﯽ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ16 .آﺎهﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎ را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ :ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ17 ،و ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ و هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن. 18ﭘﺲ از ﺁن ،ﺷﺨﺺ وﻗﻒ ﺷﺪﻩ ﻣﻮی ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮ ﺧﻮد را آﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﺬر اوﺳﺖ ﺑﺘﺮاﺷﺪ .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ را دم در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻧﺠﺎم دادﻩ ،ﻣﻮی ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ را در ﺁﺗﺸﯽ آﻪ زﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ اﺳﺖ ﺑﻴﻨﺪازد19 .ﭘﺲ از ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪن ﻣﻮی ﺳﺮ ﺁن ﺷﺨﺺ ،آﺎهﻦ ﺳﺮ دﺳﺖ ﺑﺮﻳﺎن ﺷﺪﻩء ﻗﻮچ را ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ و ﻳﮏ ﻗﺮص ﻓﻄﻴﺮ روﻏﻨﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،هﻤﻪ را در دﺳﺖ او ﺑﮕﺬارد. ء 20ﺳﭙﺲ ،آﺎهﻦ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮد و ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دهﺪ .ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ و ران ﻗﻮچ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻜﺎن دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺳﻬﻢ ﻣﻘﺪس آﺎهﻦ اﺳﺖ .ﺳﭙﺲ ﺁن ﺷﺨﺺ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺷﺮاب ﺑﻨﻮﺷﺪ ،ﭼﻮن از ﻗﻴﺪ ﻧﺬر ﺧﻮد ﺁزاد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. 21اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آﺴﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻧﺬر ﻣﯽآﻨﺪ و ﺧﻮد را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ و ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﭘﺎﻳﺎن دورﻩء ﻧﺬر ﺧﻮد، ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻨﻬﺎ ،او ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی دﻳﮕﺮی را آﻪ دراﺑﺘﺪای وﻗﻒ آﺮدن ﺧﻮد ﻧﺬر آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ. دﻋﺎی ﺑﺮآﺖ 22و23ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ: 24و25و»26ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ و از ﺷﻤﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ روی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺗﺎﺑﺎن ﺳﺎزد و ﺑﺮ ﺷﻤﺎ رﺣﻤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﻟﻄﻒ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺎن دهﺪ و ﺷﻤﺎ را ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺨﺸﺪ«. 27هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮآﺎت ﻣﺮا ﺑﻄﻠﺒﻨﺪ و ﻣﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد. هﺪاﻳﺎی ﺗﻘﺪﻳﻤﯽ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﺲ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ء ﻣﻮﺳﯽ در روزی آﻪ ﺑﺮﭘﺎﺳﺎزی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت 7را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﻴﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﺴﻤﺖهﺎی ﺁن را ﺑﻪ اﻧﻀﻤﺎم ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﻟﻮازم ﺁن ﺗﺪهﻴﻦ و ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻧﻤﻮد. 2ﺁﻧﻮﻗﺖ رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ آﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺳﺮﺷﻤﺎری را دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺁوردﻧﺪ3 .اﻳﺸﺎن ﺷﺶ ﻋﺮاﺑﻪء ﺳﺮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ )ﻳﮏ ﻋﺮاﺑﻪ ﺑﺮای دو رهﺒﺮ( آﻪ هﺮ ﻋﺮاﺑﻪ را دو ﮔﺎو ﻣﯽآﺸﻴﺪﻧﺪ ﺁوردﻩ ،در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ. 4و5ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺪاﻳﺎی اﻳﺸﺎن را ﻗﺒﻮل آﻦ و از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای آﺎر ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﺎ .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻻویهﺎ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﺮای آﺎرﺷﺎن از ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ«. 6ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ،ﻋﺮاﺑﻪ و ﮔﺎوهﺎ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻻویهﺎ ﮔﺬاﺷﺖ7 .دو ﻋﺮاﺑﻪ و ﭼﻬﺎر ﮔﺎو ﺑﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺟﺮﺷﻮن داد ﺗﺎ ﺑﺮای آﺎر ﺧﻮد از ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ 8و ﭼﻬﺎر ﻋﺮاﺑﻪ و هﺸﺖ ﮔﺎو ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺮاری آﻪ ﺗﺤﺖ رهﺒﺮی اﻳﺘﺎﻣﺎر ﭘﺴﺮ هﺎرون ﺑﻮدﻧﺪ ،داد ﺗﺎ ﺑﺮای آﺎرﺷﺎن از ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ9 .ﺑﻪ ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت ﮔﺎو ﻳﺎ ﻋﺮاﺑﻪ دادﻩ ﻧﺸﺪ ،ﭼﻮن ﻗﺮار ﺑﻮد اﻳﺸﺎن ﺳﻬﻢ ﺑﺎر ﺧﻮد را از اﺳﺒﺎب ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،روی دوش ﺣﻤﻞ آﻨﻨﺪ. اﻋﺪاد 10رهﺒﺮان در روزی آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﺪهﻴﻦ ﺷﺪ هﺪاﻳﺎﻳﯽ ﻧﻴﺰﺑﺮای ﺗﺒﺮک ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ11 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺮ روز ﻳﻜﯽ از رهﺒﺮان ،هﺪﻳﻪء ﺧﻮد را ﺟﻬﺖ ﺗﺒﺮک ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ«. 83-12ﭘﺲ رهﺒﺮان ،هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ زﻳﺮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ: از ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺳﻢ رهﺒﺮ روز ﻧﺤﺸﻮن ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻨﺎداب ﻳﻬﻮدا اول ﻧﺘﻨﺎﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺻﻮﻏﺮ ﻳﺴﺎآﺎر دوم زﺑﻮﻟﻮن اﻟﻴﺎب ﭘﺴﺮ ﺣﻴﻠﻮن ﺳﻮم اﻟﻴﺼﻮر ﭘﺴﺮ ﺷﺪیﺋﻮر ﭼﻬﺎرم رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺷﻤﻌﻮن ﺷﻠﻮﻣﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺻﻮرﻳﺸﺪای ﭘﻨﺠﻢ اﻟﻴﺎﺳﺎف ﭘﺴﺮ دﻋﻮﺋﻴﻞ ﺟﺎد ﺷﺸﻢ اﻟﻴﺸﻤﻊ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد اﻓﺮاﻳﻢ هﻔﺘﻢ ﺟﻤﻠﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻓﺪهﺼﻮر ﻣﻨﺴﯽ هﺸﺘﻢ اﺑﻴﺪان ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮﻧﯽ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﻬﻢ اﺧﻴﻌﺰر ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﺸﺪای دان دهﻢ ﻓﺠﻌﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻋﻜﺮان ﻳﺎزدهﻢ اﺷﻴﺮ اﺧﻴﺮع ﭘﺴﺮ ﻋﻴﻨﺎن دوازدهﻢ ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﻼ ﻣﺸﺎﺑﻪ هﺪاﻳﺎی ﺗﻘﺪﻳﻤﯽ هﺮ ﻳﮏ از رهﺒﺮان آﻪ آﺎﻣ ً ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮد ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﻳﮏ ﺳﻴﻨﯽ ﻧﻘﺮﻩای ﺑﻪ وزن 5ر 1آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﺎ ﻳﮏ آﺎﺳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ﺑﻪ وزن 800ﮔﺮم آﻪ هﺮ دو ﭘﺮ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﺮای هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺑﻮد؛ ﻳﮏ ﻇﺮف ﻃﻼﻳﯽ ﺑﻪ وزن 110ﮔﺮم ﭘﺮ از ﺑﺨﻮر ﺧﻮﺷﺒﻮ؛ ﻳﮏ ﮔﺎو ﻧﺮ ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و ﻳﮏ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ؛ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ؛ دو ﮔﺎو ﻧﺮ، ﭘﻨﺞ ﻗﻮچ ،ﭘﻨﺞ ﺑﺰ ﻧﺮ و ﭘﻨﺞ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ. 88-84ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،در روزی آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﺪهﻴﻦ ﺷﺪ ﺁن را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء هﺪاﻳﺎﻳﯽ آﻪ ﺳﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺒﺮک آﺮدﻧﺪ .اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: دوازدﻩ ﺳﻴﻨﯽ ﻧﻘﺮﻩای هﺮ آﺪام ﺑﻪ وزن ﺗﻘﺮﻳﺒﯽ 5ر1 آﻴﻠﻮﮔﺮم؛ دوازدﻩ آﺎﺳﻪء ﻧﻘﺮﻩای ،هﺮآﺪام ﺑﻪ وزن ﺗﻘﺮﻳﺒﯽ 800ﮔﺮم )ﭘﺲ وزن ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺮﻩء اهﺪاﻳﯽ ﺣﺪود 6ر 27آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد(؛ دوازدﻩ ﻇﺮف ﻃﻼﻳﯽ ،هﺮ 8 ﻳﮏ ﺑﻪ وزن ﺗﻘﺮﻳﺒﯽ 110ﮔﺮم آﻪ وزن آﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺪود 32ر 1آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد؛ دوازدﻩ ﮔﺎو ﻧﺮ ،دوازدﻩ ﻗﻮچ، دوازدﻩ ﺑﺰ ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ )ﺑﺎ هﺪاﻳﺎی ﺁردی هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ( ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،دوازدﻩ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ؛ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر ﮔﺎو ﻧﺮ ﺟﻮان ،ﺷﺼﺖ ﻗﻮچ، ﺷﺼﺖ ﺑﺰ ﻧﺮ و ﺷﺼﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ. 89وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ وارد ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺪا ﮔﻔﺘﮕﻮ آﻨﺪ ،از ﺑﺎﻻی ﺗﺨﺖ رﺣﻤﺖ آﻪ روی ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻳﻌﻨﯽ از ﻣﻴﺎن دو ﻣﺠﺴﻤﻪء ﻓﺮﺷﺘﻪ، ﺻﺪای ﺧﺪارا آﻪ ﺑﺎ او ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺷﻨﻴﺪ. ﻃﺮز ﻗﺮار دادن ﭼﺮاﻏﻬﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»2 :ﺑﻪ هﺎرون ﺑﮕﻮ 8آﻪ وﻗﺘﯽ ﭼﺮاﻏﻬﺎ را در ﭼﺮاﻏﺪان روﺷﻦ ﻣﯽ آﻨﺪ ﻃﻮری ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﻧﻮر هﻔﺖ ﭼﺮاغ ،ﺟﻠﻮ ﭼﺮاﻏﺪان ﺑﺘﺎﺑﺪ«. 3ﭘﺲ هﺎرون هﻤﻴﻦ آﺎر را آﺮد4 .ﭼﺮاﻏﺪان از ﺗﺰﻳﻴﻨﺎت ﭘﺎﻳﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺷﺎﺧﻪهﺎﻳﺶ ﺗﻤﺎم از ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﭼﺮاﻏﺪان دﻗﻴﻘًﺎ ﻃﺒﻖ هﻤﺎن ﻃﺮﺣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد. وﻗﻒ ﻻویهﺎ 5و6ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اآﻨﻮن ﻻویهﺎ را از ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺪا آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻄﻬﻴﺮ ﻧﻤﺎ. 7اﻳﻦ ﻋﻤﻞ را ﺑﺎ ﭘﺎﺷﻴﺪن ﺁب ﻃﻬﺎرت ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮوع ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻮی ﺑﺪن ﺧﻮد را ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ،ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ و ﺗﻨﺸﺎن را ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ8 .از اﻳﺸﺎن ﺑﺨﻮاﻩ آﻪ ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان و هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺁن راآﻪ از ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺎورﻧﺪ9 .ﺑﻌﺪ در ﺣﻀﻮر ﻣﺮدم ،ﻻویهﺎ را ﺑﻪ آﻨﺎر در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎور. 10در ﺁﻧﺠﺎ رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ11 ،و هﺎرون ﺁﻧﺎن را ﺑﺠﺎی ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ،وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻻویهﺎ ﺑﺠﺎی ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ،ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ. اﻋﺪاد 9 »12ﺳﭙﺲ رهﺒﺮان ﻻویهﺎ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﮔﺎوهﺎ ﮔﺬاردﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻳﻜﯽ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ و دﻳﮕﺮی ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﺑﺠﻬﺖ ﻻویهﺎ آﻔﺎرﻩ ﺷﻮد13 .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻻویهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ14 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ،ﻻویهﺎ را از ﻣﻴﺎن ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺪا آﻦ و اﻳﺸﺎن از ﺁن ﻣﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد. 15ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﻻویهﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻄﻬﻴﺮ و وﻗﻒ ﻧﻤﻮدی ،اﻳﺸﺎن ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد را در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺁﻏﺎز ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد. »16ﻻویهﺎ از ﻣﻴﺎن ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ و ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎی هﻤﻪء ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺒﻮل آﺮدﻩام؛ 17زﻳﺮا هﻤﻪ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﺎن در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭼﻪ اﻧﺴﺎن و ﭼﻪ ﺣﻴﻮان ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ .هﻤﺎن ﺷﺒﯽ آﻪ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﺎن ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را آﺸﺘﻢ اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد اﺧﺘﺼﺎص دادم18 .ﺁری ،ﻣﻦ ﻻویهﺎ را ﺑﺠﺎی ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪام 19و ﻣﻦ ﻻویهﺎ را ﺑﻪ هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ هﺪﻳﻪ ﻣﯽآﻨﻢ .ﻻویهﺎ ﺑﺎﻳﺪ وﻇﺎﻳﻒ ﻣﻘﺪﺳﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻧﺠﺎم دادﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻗﻮم را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﺑﺮای اﻳﺸﺎن آﻔﺎرﻩ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻗﺪس ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻳﺪ«. 20ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﭘﻴﺮوی دﻗﻴﻖ از دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،ﻻویهﺎ را وﻗﻒ ﻧﻤﻮدﻧﺪ21 .ﻻوﻳﻬﺎ ﺧﻮد را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ، ء ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺸﺎن را ﺷﺴﺘﻨﺪ و هﺎرون ﺁﻧﺎن را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮد .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻄﻬﻴﺮ ﻧﻤﻮدن ﻻویهﺎ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﻣﺮاﺳﻢ آﻔﺎرﻩ را ﺑﺠﺎ ﺁورد22 .هﻤﻪ ﭼﻴﺰ درﺳﺖ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻻویهﺎ ﺑﻌﻨﻮان دﺳﺘﻴﺎران هﺎرون و ﭘﺴﺮاﻧﺶ، ﺁﻣﺎدﻩء ﺧﺪﻣﺖ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺷﺪﻧﺪ. 24 23ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻻویهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﻣﺖ در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ را از ﺳﻦ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻳﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺷﺮوع آﻨﻨﺪ 25و در ﺳﻦ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﻪ ء ﺷﻮﻧﺪ26 .ﭘﺲ از ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ،ﺑﺮادران ﺧﻮد را در اﻧﺠﺎم وﻇﺎﻳﻔﺸﺎن ﻳﺎری دهﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﻮد ،ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﯽ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ داﺷﺖ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ وﻇﺎﻳﻒ ﻻویهﺎ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﺤﻮل آﻦ«. دوﻣﻴﻦ ﭘﺴﺢ در ﻣﺎﻩ اول ﺳﺎل دوم ﭘﺲ از ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن ﻗﻮم 9اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ: 2و»3ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﺳﺎﻟﻪ در ﻏﺮوب روز ﭼﻬﺎردهﻢ هﻤﻴﻦ ﻣﺎﻩ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻧﺪ .در اﺟﺮای اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﻣﻦ در اﻳﻦ ﻣﻮرد دادﻩام ﭘﻴﺮوی آﻨﻨﺪ«. 4و5ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد، اﻋﻼم آﺮد آﻪ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻧﺪ. ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺒﻖ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ،ﻋﺼﺮ روز ﭼﻬﺎردهﻢ، در ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ ﻣﺮاﺳﻢ را ﺁﻏﺎز آﺮدﻧﺪ6 .و7وﻟﯽ ﻋﺪﻩای از ﻣﺮدان در ﺁن روز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﻣﺮاﺳﻢ ﭘﺴﺢ ﺷﺮآﺖ آﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا در اﺛﺮ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺟﻨﺎزﻩ ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .اﻳﺸﺎن ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺸﻜﻞ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁﻧﺎن در ﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﭼﺮا ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﻢ«. 8ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﺻﺒﺮ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ از ﺧﺪاوﻧﺪ آﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴﻒ آﻨﻢ9 «.ﺟﻮاب ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد: »10اﮔﺮ ﻓﺮدی از اﻓﺮاد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭼﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ و ﭼﻪ در ﻧﺴﻞهﺎی ﺑﻌﺪ ،ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ ﺑﺴﺒﺐ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺟﻨﺎزﻩ ﻧﺠﺲ ﺷﻮد ،ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ در ﺳﻔﺮ ﺑﻮدﻩ ،ﻧﺘﻮاﻧﺪ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﺣﻀﻮر ﻳﺎﺑﺪ ،ﺑﺎز ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮد11 ،وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از ﻳﮏ ﻣﺎﻩ، ﻳﻌﻨﯽ ﻏﺮوب روز ﭼﻬﺎردهﻢ از ﻣﺎﻩ دوم؛ در ﺁن هﻨﮕﺎم ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮﻩء ﭘﺴﺢ را ﺑﺎ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ و ﺳﺒﺰﻳﺠﺎت ﺗﻠﺦ ﺑﺨﻮرد12 .ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰی از ﺁن را ﺗﺎ ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﮕﺬارد و ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ از ﺁن را ﺑﺸﻜﻨﺪ .او اﻋﺪاد ﺑﺎﻳﺪ آﻠﻴﻪ دﺳﺘﻮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را اﺟﺮا ﻧﻤﺎﻳﺪ. »13وﻟﯽ ﻓﺮدی آﻪ ﻧﺠﺲ ﻧﺒﻮدﻩ ﻳﺎ آﺴﯽ آﻪ در ﺳﻔﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ از اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ در ﻣﻮﻋﺪ ﻣﻘﺮر ﺳﺮ ﺑﺎز زﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻠﺖ ﺧﻮدداری از ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در وﻗﺖ ﻣﻘﺮر ،از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ راﻧﺪﻩ ﺷﻮد .او ﻣﺴﺌﻮل ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد14 .اﮔﺮ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪای در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ و ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺠﺎ ﺁورد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﺪ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺮای هﻤﻪ اﺳﺖ«. اﺑﺮ ﺁﺗﺸﻴﻦ )ﺧﺮوج (38-34 :40 15در ﺁن روزی آﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪ ،اﺑﺮی ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ،ﺧﻴﻤﻪ را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و هﻨﮕﺎم ﺷﺐ ،ﺁن اﺑﺮ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺁﺗﺶ درﺁﻣﺪ و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﻪ هﻤﺎن ﺻﻮرت ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ16 .اﻳﻦ اﺑﺮ هﻤﻴﺸﻪ ﺧﻴﻤﻪ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و در ﺷﺐ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺁﺗﺶ در ﻣﯽﺁﻣﺪ17 .وﻗﺘﯽ آﻪ اﺑﺮ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و هﺮ وﻗﺖ اﺑﺮ ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد ،ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ اردو ﻣﯽزدﻧﺪ18 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،اﻳﺸﺎن ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ آﻮچ ﻧﻤﻮدﻩ ،در هﺮﺟﺎﻳﯽ آﻪ اﻳﺸﺎن را راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﻣﯽآﺮد ،ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ اﺑﺮ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮد در هﻤﺎن ﻣﻜﺎن ﻣﯽﻣﺎﻧﺪﻧﺪ19 .اﮔﺮ اﺑﺮ ﻣﺪت زﻳﺎدی ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد ،ﺁﻧﻬﺎ هﻢ از دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩ، ﺑﻪ هﻤﺎن اﻧﺪازﻩ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ20 .وﻟﯽ اﮔﺮ اﺑﺮ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ روزی ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد ،ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻳﺸﺎن هﻢ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ روز ﻣﯽﻣﺎﻧﺪﻧﺪ21 .ﮔﺎهﯽ اﺑﺮ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﻓﻘﻂ ﺷﺐ ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد و ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد؛ وﻟﯽ ،ﭼﻪ ﺷﺐ و ﭼﻪ روز ،وﻗﺘﯽ آﻪ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد، ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁن راﻩ ﻣﯽاﻓﺘﺎدﻧﺪ22 .اﮔﺮ اﺑﺮ دو روز ،ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ،ﻳﺎ ﻳﮏ ﺳﺎل ﺑﺎﻻی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻢ ﺑﻬﻤﺎن اﻧﺪازﻩ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺑﻤﺠﺮدی آﻪ ﺑﻪ ﺣﺮآﺖ در ﻣﯽﺁﻣﺪ ﻗﻮم هﻢ آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ23 ،ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ آﻮچ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و اردو 10 ﻣﯽزدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ هﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻣﯽآﺮد ،ﺑﺠﺎ ﻣﯽﺁوردﻧﺪ. ﺷﻴﭙﻮرهﺎی ﻧﻘﺮﻩای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دو ﺷﻴﭙﻮر از 10ﻧﻘﺮﻩ درﺳﺖ آﻦ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺟﻤﻊ آﺮدن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻧﻴﺰﺑﺮای آﻮچ دادن اردو ﺑﻜﺎرﺑﺒﺮ. 3هﺮ وﻗﺖ هﺮ دو ﺷﻴﭙﻮر ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ،ﻗﻮم ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ دم در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮد4 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻳﮏ ﺷﻴﭙﻮر ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮد ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﻘﻂ ﺳﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ. 5و6و»7ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻼﻣﺖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪن را از ﻋﻼﻣﺖ آﻮچ آﺮدن ﺗﺸﺨﻴﺺ دهﺪ .وﻗﺘﯽ ﺷﻴﭙﻮر آﻮچ ء ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮد ،ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﭼﺎدر زدﻩاﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ اول ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ .ﺑﺎر دوم آﻪ ﺷﻴﭙﻮر ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﻮد ،ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب راﻩ ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ8 .ﻓﻘﻂ آﺎهﻨﺎن ﻣﺠﺎزﻧﺪ ﺷﻴﭙﻮر ﺑﻨﻮازﻧﺪ .اﻳﻦ ﻳﮏ ﺣﻜﻢ داﻳﻤﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﻞاﻧﺪرﻧﺴﻞ ﺁن را ﺑﺠﺎ ﺁورﻧﺪ. »9وﻗﺘﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ،دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ و ﺷﻤﺎ در دﻓﺎع از ﺧﻮد ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﻮﻳﺪ، ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺎ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ،ﻣﻦ ﺑﻪ داد ﺷﻤﺎ ﻣﯽرﺳﻢ و ﺷﻤﺎ را از ﭼﻨﮓ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﻧﺠﺎت ﻣﯽدهﻢ10 .در روزهﺎی ﺷﺎد ﺧﻮد ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﻨﻮازﻳﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ در ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﮔﺰاری ﻋﻴﺪهﺎ و اول هﺮ ﻣﺎﻩ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ و ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﻮاهﻢ ﺁورد .ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ«. ﺣﺮآﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ 11در روز ﺑﻴﺴﺘﻢ ﻣﺎﻩ دوم از ﺳﺎل دوم ،ﺑﻌﺪ از ﺑﻴﺮون ء ﺁﻣﺪن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ،اﺑﺮ از ﺑﺎﻻی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺣﺮآﺖ ﻧﻤﻮد12 .ﭘﺲ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ آﻮچ آﺮدﻩ ،ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺑﺮ ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﺑﺮ در ﺻﺤﺮای ﻓﺎران از ﺣﺮآﺖ ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎد. 13ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را در ﻣﻮرد آﻮچ ﻗﻮم درﻳﺎﻓﺖ آﺮد اﻳﻦ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳﻔﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﻮد. اﻋﺪاد 11 14ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا زﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺑﺨﺶ ﺧﻮد ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻧﺤﺸﻮن ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻨﺎداب ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد15 .ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁن ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻧﺘﻨﺎﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺻﻮﻏﺮ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮد 16و ﺑﻌﺪ از ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن ﺑﻪ رهﺒﺮی اﻟﻴﺎب ﭘﺴﺮ ﺣﻴﻠﻮن. 17ﻣﺮدان ﺑﻨﯽﺟﺮﺷﻮن و ﺑﻨﯽﻣﺮاری از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی، ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را آﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮ دوش ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻧﺪ18 .ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ، ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺑﺨﺶ ﺧﻮد ﺑﻪ رهﺒﺮی اﻟﻴﺼﻮر ﭘﺴﺮ ﺷﺪﻳﺌﻮر ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد19 .در ﺻﻒ ﺑﻌﺪ ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺷﻠﻮﻣﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺻﻮرﻳﺸﺪای 20و ﭘﺲ از ﺁن ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ﺑﻪ رهﺒﺮی اﻟﻴﺎﺳﺎف ﭘﺴﺮ دﻋﻮﺋﻴﻞ ﻗﺮار داﺷﺖ. 21ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت آﻪ اﺳﺒﺎب و ﻟﻮازم ﻗﺪس را ء ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻧﺪ) .ﺑﺮﭘﺎ ﺳﺎزی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت در ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﭘﻴﺶ از رﺳﻴﺪن ء ﺑﻨﯽﻗﻬﺎت ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ22 (.در ﺻﻒ ﺑﻌﺪی ،ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻮد آﻪ زﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺑﺨﺶ ﺧﻮد ﺑﻪ رهﺒﺮی اﻟﻴﺸﻤﻊ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد23 .ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺟﻤﻠﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻓﺪهﺼﻮر 24و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻪ رهﺒﺮی اﺑﻴﺪان ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮﻧﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ. 25ﺁﺧﺮ از هﻤﻪ ،ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﺨﺶ دان زﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺧﻮد ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺑﻪ رهﺒﺮی اﺧﻴﻌﺰر ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﺸﺪای26 ،ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻓﺠﻌﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻋﻜﺮان27 ،و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺑﻪ رهﺒﺮی اﺧﻴﺮع ﭘﺴﺮ ﻋﻴﻨﺎن ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻧﺪ28 .اﻳﻦ ﺑﻮد ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺣﺮآﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ در هﻨﮕﺎم آﻮچ آﺮدن. 29روزی ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﺮادر زﻧﺶ ﺣﻮﺑﺎب ﭘﺴﺮ رﻋﻮﺋﻴﻞ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﻋﺎزم ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ هﺴﺘﻴﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ .ﺗﻮ هﻢ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﻴﺎ .در ﺣﻖ ﺗﻮ ﻧﻴﻜﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩهﺎی ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩ اﺳﺖ«. 30وﻟﯽ ﺑﺮادر زﻧﺶ ﺟﻮاب داد» :ﻧﻪ ،ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد و ﻧﺰد ﺧﻮﻳﺸﺎﻧﻢ ﺑﺮﮔﺮدم«. 31ﻣﻮﺳﯽ اﺻﺮار ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺑﻤﺎن ،ﭼﻮن ﺗﻮ اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ و راهﻨﻤﺎی ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد32 .اﮔﺮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻳﯽ ،در ﺗﻤﺎم ﺑﺮآﺎﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽدهﺪ ﺷﺮﻳﮏ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد«. 33ﭘﺲ از ﺗﺮک آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ،ﻣﺪت ﺳﻪ روز ﺑﻪ ﺳﻔﺮ اداﻣﻪ دادﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺗﻮﻗﻒ ﺁﻧﻬﺎ اﻧﺘﺨﺎب آﻨﺪ. 34هﻨﮕﺎم روز ﺑﻮد آﻪ اردوﮔﺎﻩ را ﺗﺮک آﺮدﻧﺪ و ﺳﻔﺮ ﺧﻮد را درﭘﯽ ﺣﺮآﺖ اﺑﺮ ﺁﻏﺎز ﻧﻤﻮدﻧﺪ35 .هﺮﮔﺎﻩ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﻪ ﺣﺮآﺖ در ﻣﯽﺁﻣﺪ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺪا ﺳﺮ ﻣﯽداد: »ﺑﺮﺧﻴﺰ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ و ﺧﺼﻤﺎﻧﺖ از ﺣﻀﻮرت ﺑﮕﺮﻳﺰﻧﺪ«. 36و هﺮﮔﺎﻩ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽﺷﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﻣﯽﮔﻔﺖ: »ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺰد هﺰاران هﺰار اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎزﮔﺮد«. ﺁﺗﺸﯽ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎی ﺧﻮد ﻟﺐ ﺑﻪ 11ﺷﻜﺎﻳﺖ ﮔﺸﻮدﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻨﻴﺪ و ﻏﻀﺒﺶ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ .ﭘﺲ ﺁﺗﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻳﮏ ﮔﻮﺷﻪء اردو ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدن ﻗﻮم آﺮد. 2اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻳﺎد ﺳﺮ دادﻩ ،ازﻣﻮﺳﯽ آﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ وﭼﻮن ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای ﺁﻧﺎن دﻋﺎ آﺮد ،ﺁﺗﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ. 3از ﺁن ﭘﺲ ﺁﻧﺠﺎ را »ﺗﺒﻌﻴﺮﻩ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﻮﺧﺘﻦ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ ،ﭼﻮن در ﺁﻧﺠﺎ ﺁﺗﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﻣﺸﺘﻌﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. اﻧﺘﺨﺎب هﻔﺘﺎد رهﺒﺮ 4و5ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ از ﻣﺼﺮ هﻤﺮاﻩ اﻳﺸﺎن ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ در ﺁرزوی ﭼﻴﺰهﺎی ﺧﻮب ﻣﺼﺮ اﻇﻬﺎر دﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽاﻓﺰود ﺑﻄﻮری آﻪ ﻧﺎﻟﻪآﻨﺎن ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ای آﺎش آﻤﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯽﺧﻮردﻳﻢ! ﭼﻪ ﻣﺎهﯽهﺎی ﻟﺬﻳﺬی در ﻣﺼﺮ ﻣﯽﺧﻮردﻳﻢ! ﭼﻪ ﺧﻴﺎر و ﺧﺮﺑﺰهﺎﻳﯽ! ﭼﻪ ﺗﺮﻩ و ﺳﻴﺮ و ﭘﻴﺎزی! 6وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻗﻮﺗﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ،ﭼﻮن ﻦ!« ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﺧﻮردن ﻧﺪارﻳﻢ ﺟﺰ اﻳﻦ َﻣ ّ اﻋﺪاد َ )7ﻣﻦّ ،ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﺗﺨﻢ ﮔﺸﻨﻴﺰ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ زرد ﺑﻮد8 .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁن را از روی زﻣﻴﻦ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﻣﯽآﻮﺑﻴﺪﻧﺪ و ﺑﺼﻮرت ﺁرد درﻣﯽﺁوردﻧﺪ ،ﺳﭙﺲ، از ﺁن ﺁرد ،ﻗﺮﺻﻬﺎی ﻧﺎن ﻣﯽﭘﺨﺘﻨﺪ .ﻃﻌﻢ ﺁن ﻣﺜﻞ ﻃﻌﻢ ﻦ ﺑﺎ ﺷﺒﻨﻢ ﺷﺎﻣﮕﺎهﯽ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻧﺎﻧﻬﺎی روﻏﻨﯽ ﺑﻮدَ 9 .ﻣ ّ ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ(. 10و11ﻣﻮﺳﯽ ﺻﺪای ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ در اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪ. او از اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﺧﺸﻤﺶ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻋﺮض آﺮد» :ﭼﺮا ﻣﺮا دراﻳﻦ ﺗﻨﮕﻨﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪای؟ ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﭼﻪ آﺮدﻩام آﻪ از ﻣﻦ ﻧﺎراﺿﯽ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎر اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﺮدوش ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪای؟ 12ﺁﻳﺎ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﭽﻪهﺎی ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را زاﻳﻴﺪﻩام آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻳﻪ در ﺁﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺒﺮم؟ 13ﺑﺮای اﻳﻦ هﻤﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻢ؟ زﻳﺮا ﻧﺰد ﻣﻦ ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻩ ،ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ :ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪﻩ! 14ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﺑﺎر اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺗﺤﻤﻞ آﻨﻢ. اﻳﻦ ﺑﺎری اﺳﺖ ﺑﺴﻴﺎر ﺳﻨﮕﻴﻦ! 15اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﯽ ،درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﯽ و از اﻳﻦ وﺿﻊ ﻃﺎﻗﺖﻓﺮﺳﺎ ﻧﺠﺎت دهﯽ!« 16ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ از رهﺒﺮان ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﺨﻮان .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎور ﺗﺎ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ. 17ﻣﻦ ﻧﺰول آﺮدﻩ ،در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ و از روﺣﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻗﺮار دارد ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻬﺎد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺑﺎر اﻳﻦ ﻗﻮم ﺷﻮﻧﺪ و ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﯽ. »18ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﻮد را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزﻧﺪ، ﭼﻮن ﻓﺮدا ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻧﺪ .ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﻟﻪهﺎی ﺷﻤﺎ را ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ :ای آﺎش ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮای ﺧﻮردن ﻣﯽداﺷﺘﻴﻢ. وﻗﺘﯽ در ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻳﻢ وﺿﻊ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد! 19و20ﻧﻪ ﺑﺮای ﻳﮏ روز ،دو روز ،ﭘﻨﺞ روز ،دﻩ روز ،ﺑﻴﺴﺖ روز ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮای ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد ﺑﺤﺪی آﻪ از دﻣﺎﻏﺘﺎن درﺁﻳﺪ و از ﺁن ﺑﻴﺰار ﺷﻮﻳﺪ، 12 زﻳﺮا ﺧﺪاﻳﯽ را آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎﺳﺖ رد ﻧﻤﻮدﻩ ،از ﻓﺮاق ﻣﺼﺮ ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻳﺪ«. ء 21وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺮض آﺮد» :ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﺪاد ﻣﺮدان ﭘﻴﺎدﻩ ﻗﻮم ﺷﺸﺼﺪ هﺰار ﻧﻔﺮ اﺳﺖ و ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺗﻮ ﻗﻮل ﻣﯽدهﯽ آﻪ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﻮم ﺑﺪهﯽ؟ 22اﮔﺮ ﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﺧﻮد را ﺳﺮ ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺑﺎز هﻢ آﻔﺎف ﻧﺨﻮاهﺪ داد! و اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻣﺎهﻴﺎن درﻳﺎ را هﻢ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺳﻴﺮ آﻨﻴﻢ!« 23ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁﻳﺎ ﻣﻦ ﻧﺎﺗﻮان ﺷﺪﻩام؟ ﺑﺰودی ﺧﻮاهﯽ دﻳﺪ آﻪ ﻗﻮل ﻣﻦ راﺳﺖ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ«. 24ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺳﺨﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﮔﻮش ﻗﻮم رﺳﺎﻧﻴﺪ و هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ از رهﺒﺮان ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،اﻳﺸﺎن را در اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮﭘﺎ داﺷﺖ25 .ﺧﺪاوﻧﺪ در اﺑﺮ ﻧﺎزل ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺻﺤﺒﺖ آﺮد و از روﺣﯽ آﻪ ﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺮ ﺁن هﻔﺘﺎد رهﺒﺮ ﻗﻮم ﻧﻬﺎد .وﻗﺘﯽ آﻪ روح ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺮای ﻣﺪﺗﯽ ﻧﺒﻮت آﺮدﻧﺪ. 26دو ﻧﻔﺮ از ﺁن هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی اﻟﺪاد و ﻣﯽداد ،در اردوﮔﺎﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ و ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ روح ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و در هﻤﺎن ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺒﻮت آﺮدﻧﺪ27 .ﺟﻮاﻧﯽ دوﻳﺪﻩ ،اﻳﻦ واﻗﻌﻪ را ﺑﺮای ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد 28و ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن آﻪ ﻳﻜﯽ از دﺳﺘﻴﺎران ﻣﻨﺘﺨﺐ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮد اﻋﺘﺮاض ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ای ﺳﺮور ﻣﻦ ،ﺟﻠﻮ آﺎر ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮ!« 29وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺟﻮاب داد» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﺑﺠﺎی ﻣﻦ ﺣﺴﺎدت ﻣﯽآﻨﯽ؟ ای آﺎش ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺒﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ روح ﺧﻮد را ﺑﺮ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﻧﻬﺎد!« 30ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺖ. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ 31ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎدی وزاﻧﻴﺪ آﻪ از درﻳﺎ ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦ ﺁورد. ﺑﻠﺪرﭼﻴﻨﻬﺎ اﻃﺮاف اردوﮔﺎﻩ را از هﺮ ﻃﺮف ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻓﺖ ﭼﻨﺪ آﻴﻠﻮﻣﺘﺮ در ارﺗﻔﺎﻋﯽ ﻗﺮﻳﺐ ﻳﮏ ﻣﺘﺮ از ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﭘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ32 .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم ﺁن روز و ﺷﺐ و روز ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .ﺣﺪاﻗﻞ وزن ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻧﯽ آﻪ هﺮ آﺲ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮد ﻗﺮﻳﺐ ﺳﻴﺼﺪ ﻣﻦ ﺑﻮد .ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺧﺸﮏ آﺮدن ﺑﻠﺪرﭼﻴﻦهﺎ ،ﺁﻧﻬﺎ را اﻋﺪاد 13 در اﻃﺮاف اردوﮔﺎﻩ ﭘﻬﻦ آﺮدﻧﺪ33 .وﻟﯽ ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺪ ،ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﺑﻼﻳﯽ ﺳﺨﺖ ﻧﺎزل آﺮدﻩ، ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی از ﺁﻧﺎن را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد34 .ﭘﺲ ﺁن ﻣﻜﺎن را »ﻗﺒﺮوت هﺘﺎوﻩ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺣﺮص و وﻟﻊ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ ،ﭼﻮن در ﺁﻧﺠﺎ اﺷﺨﺎﺻﯽ را دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﺑﺮای ﮔﻮﺷﺖ و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺣﺮﻳﺺ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 35ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺣﻀﻴﺮوت آﻮچ آﺮدﻩ، ﻣﺪﺗﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﺮﻳﻢ روزی ﻣﺮﻳﻢ و هﺎرون ﻣﻮﺳﯽ را ﺑﻌﻠﺖ 12اﻳﻨﻜﻪ زن او ﺣﺒﺸﯽ ﺑﻮد ،ﺳﺮزﻧﺶ آﺮدﻧﺪ. 2ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ؟ ﻣﮕﺮ او ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺨﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ اﺳﺖ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺨﻨﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻨﻴﺪ 3و4و ﻓﻮرًا ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﻣﺮﻳﻢ را ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ «.ﭘﺲ اﻳﺸﺎن در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ) .ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺘﻮاﺿﻊﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮد روی زﻣﻴﻦ ﺑﻮد(. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﺘﻮن اﺑﺮ ﻧﺎزل ﺷﺪﻩ ،درآﻨﺎر در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ اﻳﺴﺘﺎد و ﻓﺮﻣﻮد» :هﺎرون و ﻣﺮﻳﻢ ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ« و اﻳﺸﺎن ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻨﺪ6 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد: »ﻣﻦ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﺒﯽ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء روﻳﺎ و ﺧﻮاب ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﻨﻢ7 ،و8وﻟﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ آﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﻣﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﻢ ،ﭼﻮن او ﻗﻮم ﻣﺮا ﺑﺎ وﻓﺎداری ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﺪ .ﻣﻦ ﺑﺎ وی رودررو و ﺁﺷﻜﺎرا ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ،ﻧﻪ ﺑﺎ رﻣﺰ ،و او ﺗﺠﻠﯽ ﻣﺮا ﻣﯽﺑﻴﻨﺪ. ﭼﻄﻮر ﺟﺮأت آﺮدﻳﺪ او را ﺳﺮزﻧﺶ آﻨﻴﺪ؟« 9ﭘﺲ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ از ء ﻧﺰد اﻳﺸﺎن رﻓﺖ10 .ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ اﺑﺮ از روی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ،ﺑﺪن ﻣﺮﻳﻢ از ﻣﺮض ﺟﺬام ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ. وﻗﺘﯽ هﺎرون اﻳﻦ را دﻳﺪ11 ،ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁورد: »ای ﺁﻗﺎﻳﻢ ،ﻣﺎ را ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻧﻜﻦ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ء ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺎ از ﻧﺎداﻧﯽ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ12 .ﻧﮕﺬار ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ﻣﺮدﻩای آﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮﻟﺪ ،ﻧﺼﻒ ﺑﺪﻧﺶ ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ، ﺷﻮد«. 13ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪا، ﺑﻪ ﺗﻮ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ او را ﺷﻔﺎ دهﯽ«. 14ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ ﭘﺪرش ﺁب دهﺎن ﺑﺼﻮرت او اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺁﻳﺎ ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﺧﺠﻞ ﻧﻤﯽﺷﺪ؟ ﺣﺎﻻ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ هﻔﺖ روز ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺑﺴﺮ ﺑﺮد و ﺑﻌﺪ از ﺁن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎزﮔﺮدد«. 15ﭘﺲ ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺪت هﻔﺖ روز از اردوﮔﺎﻩ اﺧﺮاج ﺷﺪ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ وی ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺻﺒﺮ ﻧﻤﻮدﻩ، ﭘﺲ از ﺁن دوﺑﺎرﻩ آﻮچ آﺮدﻧﺪ16 .ﺳﭙﺲ از ﺣﻀﻴﺮوت ﺣﺮآﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،در ﺻﺤﺮای ﻓﺎران اردو زدﻧﺪ. ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن )ﺗﺜﻨﻴﻪ (33-19 :1 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻓﺮادی ﺑﻪ 13ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺁن را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﻢ ﺑﻔﺮﺳﺖ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ .از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﮏ رهﺒﺮ ﺑﻔﺮﺳﺖ«. )15-3در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺻﺤﺮای ﻓﺎران اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ (.ﻣﻮﺳﯽ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻤﻞ آﺮدﻩ ،اﻳﻦ دوازدﻩ رهﺒﺮ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد. ء ﺷﻤﻮع ﭘﺴﺮ زآﻮر ،از ﻗﺒﻴﻠﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ؛ ﺷﺎﻓﺎط ﭘﺴﺮ ﺣﻮری ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن؛ آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ َﻳ ُﻔﻨَﻪ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا؛ ﻳﺠﺎل ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر؛ هﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ؛ ﻓﻠﻄﯽ ﭘﺴﺮ راﻓﻮ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ؛ ﺟﺪیﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺳﻮدی ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن؛ ﺟﺪی ﭘﺴﺮ ﺳﻮﺳﯽ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ؛ ﻋﻤﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﺟﻤﻠﯽ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان؛ ﺳﺘﻮر ﭘﺴﺮ ﻣﻴﻜﺎﺋﻴﻞ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ؛ ﻧﺤﺒﯽ ﭘﺴﺮ وﻓﺴﯽ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ؛ ﺟﺎوﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻣﺎآﯽ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد. اﻋﺪاد 16در هﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد آﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﺳﻢ هﻮﺷﻊ را ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ* ﺗﻐﻴﻴﺮ داد. 17ﻣﻮﺳﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات اﻋﺰام ﻧﻤﻮد» :از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﺑﺮوﻳﺪ و از ﺻﺤﺮای ِﻧﮕِﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﺪ18 ،و ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ وﺿﻊ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ و ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﭼﮕﻮﻧﻪاﻧﺪ ﻗﻮی هﺴﺘﻨﺪ ﻳﺎ ﺿﻌﻴﻒ؟ ﺑﺴﻴﺎرﻧﺪ ﻳﺎ آﻢ؟ 19زﻣﻴﻨﺸﺎن ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ؟ ﺷﻬﺮهﺎﻳﺸﺎن ﭼﮕﻮﻧﻪاﻧﺪ ،ﺣﺼﺎر دارﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﯽﺣﺼﺎرﻧﺪ؟ 20زﻣﻴﻨﺸﺎن ﺑﺎرور اﺳﺖ ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺮ؟ در ﺁﻧﺠﺎ درﺧﺖ زﻳﺎد اﺳﺖ ﻳﺎ آﻢ؟ هﺮاس ﺑﻪ ﺧﻮد راﻩ ﻧﺪهﻴﺪ و ﻣﻘﺪاری از ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻴﺎورﻳﺪ) «.ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﺑﺮ اﻧﮕﻮر ﺑﻮد(. 21ﭘﺲ اﻳﺸﺎن رﻓﺘﻪ ،وﺿﻊ زﻣﻴﻦ را از ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ ﺗﺎ رﺣﻮب ﻧﺰدﻳﮏ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺣﻤﺎت ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻧﺪ22 .در ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﻮی ﺷﻤﺎل ،اول از ﺻﺤﺮای ﻧﮕﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺣﺒﺮون رﺳﻴﺪﻧﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺧﻴﻤﺎن، ﺷﻴﺸﺎی و ﺗﻠﻤﺎی را آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻋﻨﺎق ﺑﻮدﻧﺪ دﻳﺪﻧﺪ. )ﺣﺒﺮون هﻔﺖ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ از ﺻﻮﻋﻦ** ﻣﺼﺮ ،ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ ء ﺑﻮد23 (.ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ رﺳﻴﺪﻧﺪ آﻪ اﻣﺮوزﻩ ﺑﻪ درﻩ اﺷﻜﻮل ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﮏ ﺧﻮﺷﻪ اﻧﮕﻮر ﭼﻴﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ .اﻳﻦ ﺧﻮﺷﻪء اﻧﮕﻮر ﺑﻘﺪری ﺑﺰرگ ﺑﻮد آﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺁوﻳﺨﺘﻪ دو ﻧﻔﺮ ﺁن را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ! ﻣﻘﺪاری اﻧﺎر و اﻧﺠﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ء ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ24 .ﺁن درﻩ ﺑﺴﺒﺐ ﺁن ﺧﻮﺷﻪ اﻧﮕﻮری آﻪ ﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد اﺷﻜﻮل )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻮﺷﻪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ. 25ﭘﺲ از ﭼﻬﻞ روز اﻳﺸﺎن از ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ26 .ﺁﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،هﺎرون و ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ در ﻗﺎدش واﻗﻊ در ﺻﺤﺮای ﻓﺎران ﺑﻮدﻧﺪ، از وﺿﻌﻴﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺰارش دادﻩ ،ﻣﻴﻮﻩهﺎﻳﯽ را هﻢ آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ. 27ﮔﺰارش اﻳﺸﺎن از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد» :ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﺎ را ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﺁن ﻓﺮﺳﺘﺎدی ،رﺳﻴﺪﻳﻢ ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ * »هﻮﺷﻊ« ﻳﻌﻨﯽ »ﻧﺠﺎت« ,و »ﻳﻮﺷﻊ« ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺠﺎت اﺳﺖ«. ** ﺻﻮﻋﻦ در ﺳﺎل 1700ق.م .ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. 14 اﺳﺖ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ. اﻳﻦ هﻢ ﻣﻴﻮﻩهﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩاﻳﻢ28 .اﻣﺎ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﻗﻮی هﺴﺘﻨﺪ و ﺷﻬﺮهﺎﻳﺸﺎن ﺣﺼﺎردار و ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ اﺳﺖ .از اﻳﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻏﻮﻟﻬﺎی ﻋﻨﺎﻗﯽ را هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪﻳﻢ29 .ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ در ﺻﺤﺮای ﻧﮕﺐ ،ﺣﻴﺘﯽهﺎ و ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ و اﻣﻮریهﺎ در ﻧﻘﺎط آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ،و آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ در ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ و آﻨﺎرﻩء رود اردن ﺳﻜﻮﻧﺖ دارﻧﺪ«. 30آﺎﻟﻴﺐ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ در ﺣﻀﻮر ﻣﻮﺳﯽ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮدﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻓﻮرًا هﺠﻮم ﺑﺒﺮﻳﻢ و ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﻢ ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺁن را ﻓﺘﺢ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ«. ء 31اﻣﺎ هﻤﺮاهﺎن آﺎﻟﻴﺐ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ از ﻋﻬﺪﻩ اﻳﻦ اﻗﻮام ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺑﺮ ﻧﻤﯽﺁﻳﻴﻢ ،ﭼﻮن از ﻣﺎ ﻗﻮﻳﺘﺮﻧﺪ«. 32ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﮔﺰارش ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﻔﯽ و ﺣﺎآﯽ از ﺁن ﺑﻮد آﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ را از ﭘﺎی در ﺧﻮاهﺪ ﺁورد .ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﻗﻮی هﻴﻜﻞ هﺴﺘﻨﺪ33 .ﻣﺎ در ﺁﻧﺠﺎ ﻋﻨﺎﻗﯽهﺎ را دﻳﺪﻳﻢ آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻣﺮدﻣﺎن ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﻗﺪﻳﻢاﻧﺪ .ﭼﻨﺎن ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪی داﺷﺘﻨﺪ آﻪ ﻣﺎ در ﺑﺮاﺑﺮﺷﺎن هﻤﭽﻮن ﻣﻠﺦ ﺑﻮدﻳﻢ«. ﺷﻮرش ﻋﻠﻴﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﺎ 14ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ2 .ﺁﻧﻬﺎ از دﺳﺖ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺷﻜﺎﻳﺖ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :آﺎش در ﻣﺼﺮ ﻣﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﻢ ،ﻳﺎ در هﻤﻴﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺗﻠﻒ ﻣﯽﺷﺪﻳﻢ3 ،زﻳﺮا ﻣﺮدن ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ در ﭘﻴﺶ دارﻳﻢ ﺑﺮوﻳﻢ! در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎ را هﻼک ﻣﯽآﻨﺪ و زﻧﺎن و ﺑﭽﻪهﺎﻳﻤﺎن اﺳﻴﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ .ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎز ﮔﺮدﻳﻢ«. 4ﭘﺲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻳﮏ رهﺒﺮ اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ«. 5ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون در ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ6 .ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن و آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ َﻳ ُﻔﻨّﻪ آﻪ ﺟﺰو آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺟﺎﻣﻪء ﺧﻮد را ﭼﺎک زدﻧﺪ 7و ﺑﻪ هﻤﻪء ﻗﻮم ﺧﻄﺎب آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻳﻢ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ8 .اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﺎ 15 راﺿﯽ اﺳﺖ ،ﻣﺎ را ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﺧﻮاهﺪ رﺳﺎﻧﺪ و ﺁن را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ داد. 9ﭘﺲ ﺑﻀﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻴﺎم ﻧﻜﻨﻴﺪ و از ﻣﺮدم ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺷﻜﺴﺖ دادن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﺁب ﺧﻮردن اﺳﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ ،وﻟﯽ ﺁﻧﺎن ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﯽ ﻧﺪارﻧﺪ .از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ!« 10و11وﻟﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻌﻮض ﻗﺒﻮل اﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ،اﻳﺸﺎن را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺮگ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﻧﻤﺎﻳﺎن ﮔﺮدﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﺎ ﺑﻪ آﯽ اﻳﻦ ﻗﻮم ﻣﺮا اهﺎﻧﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﻌﺪ از هﻤﻪء اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ آﺮدﻩام ﺑﺎز ﺑﻪ ﻣﻦ اﻳﻤﺎن ﻧﻤﯽﺁورﻧﺪ؟ 12ﻣﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ ﺑﻼﻳﯽ هﻼک ﻣﯽآﻨﻢ و از ﺗﻮ ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽﺁورم«. 13ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺮض آﺮد» :اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ اﻳﻦ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﭼﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ؟ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮب ﻣﯽداﻧﻨﺪ آﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻤﯽ ﻗﻮم ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت دادی. 14ﻣﺼﺮیهﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺮای ﺳﺎآﻨﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد .آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ اﻃﻼع دارﻧﺪ آﻪ ﺗﻮ ،ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﺎ ﻣﺎ هﺴﺘﯽ و ﺧﻮد را در اﺑﺮی آﻪ ﺑﺎﻻی ﺳﺮ ﻣﺎﺳﺖ ﻇﺎهﺮ ﻣﯽآﻨﯽ و ﺑﺎ ﺳﺘﻮن اﺑﺮ و ﺁﺗﺶ ،ﺷﺐ و روز ﻣﺎ را هﺪاﻳﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﯽ15 .ﺣﺎل اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺧﻮد را ﺑﻜﺸﯽ ،ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ ﺷﻬﺮت ﺗﻮ را ﺷﻨﻴﺪﻩاﻧﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ16 :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﭼﺎر ﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻜﺸﺪ ،ﭼﻮن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. 17و»18اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻤﺖ را ﺑﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪن ﮔﻨﺎهﺎن ﻣﺎ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﻣﺤﺒﺖ ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن دهﯽ .ﺑﺮ ﻣﺎ ﺧﺸﻢ ﻧﮕﻴﺮ و ﻣﺎ را ﺑﺒﺨﺶ هﺮ ﭼﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪای آﻪ ﮔﻨﺎﻩ را ﺑﺪون ﺳﺰا ﻧﻤﯽﮔﺬاری و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺪران ،ﻓﺮزﻧﺪان را ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﺳﻮم و ﭼﻬﺎرم ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﯽ19 .ﺧﺪاوﻧﺪا ،از ﺗﻮ اﺳﺘﺪﻋﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﮔﻨﺎهﺎن اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺤﺒﺖ ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ﺑﺒﺨﺸﯽ هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ از روزی آﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻮرد ﻋﻔﻮ ﺧﻮد ﻗﺮار دادﻩای«. 20و21ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ اﺳﺘﺪﻋﺎ آﺮدﻩای ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ .وﻟﯽ ﺑﻪ ﺣﻴﺎت ﺧﻮدم و ﺑﻪ ﺣﻀﻮر اﻋﺪاد ﭘﺮﺟﻼﻟﻢ آﻪ زﻣﻴﻦ را ﭘﺮ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ 22و23هﻴﭽﻜﺪام از ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺟﻼل و ﻣﻌﺠﺰات ﻣﺮا در ﻣﺼﺮ و در ﺑﻴﺎﺑﺎن دﻳﺪﻩاﻧﺪ و ﺑﺎرهﺎ از ﺗﻮآﻞ ﻧﻤﻮدن و اﻃﺎﻋﺖ آﺮدن ﺳﺮﺑﺎز زدﻩاﻧﺪ ﺣﺘﯽ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺪﻳﺪن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﺟﺪادﺷﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. هﺮ آﻪ ﻣﺮا اهﺎﻧﺖ آﻨﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﻧﺨﻮاهﺪ دﻳﺪ24 .وﻟﯽ ﺧﺪﻣﺖﮔﺰار ﻣﻦ آﺎﻟﻴﺐ ﺷﺨﺼﻴﺖ دﻳﮕﺮی دارد و ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ. او را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﺁن رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺑﺮد و ﻧﺴﻞ او ﻣﺎﻟﮏ ﺁن ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ25 .ﺣﺎل آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ از ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎی ﺳﺎآﻦ درﻩهﺎ ﻣﯽﺗﺮﺳﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻓﺮدا از ﺳﻤﺖ درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﺮاﺟﻌﺖ آﻨﻴﺪ«. 26ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﮔﻔﺖ »27 :اﻳﻦ ﻗﻮم ﺑﺪآﺎر و ﺷﺮور ﺗﺎ ﺑﻪ آﯽ از ﻣﻦ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﯽ آﻨﻨﺪ؟ ﺗﺎ ﺑﻪ آﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻏﺮﻏﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮش دهﻢ ؟ 28ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺣﻴﺎت ﺧﻮد ﻗﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد آﻪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ از ﺁن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎن ﺑﻴﺎورد29 .هﻤﻪء ﺷﻤﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺮد .ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ از ﺷﻤﺎ آﻪ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ دارد و از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺷﻜﺎﻳﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ 30 ،وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﻓﻘﻂ آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ ﻳَﻔُﻨّﻪ و ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن اﺟﺎزﻩء ورود ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ را دارﻧﺪ. »31ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻴﺪ آﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن اﺳﻴﺮ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؛ وﻟﯽ ﺑﺮﻋﻜﺲ ،ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮم و اﻳﺸﺎن ﻣﺎﻟﮏ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺁن را رد آﺮدﻳﺪ32 .اﻣﺎ ﻻﺷﻪهﺎی ﺷﻤﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺧﻮاهﺪ اﻓﺘﺎد33 .ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﯽاﻳﻤﺎﻧﯽ ﺷﻤﺎ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻧﻔﺮ ﺷﻤﺎ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻤﻴﺮد. 34و»35هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ اﻓﺮاد ﺷﻤﺎ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ روز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ ﻳﮏ ﺳﺎل ﺑﺮای هﺮ روز ،و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﭼﻮب ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد را ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد و ﺧﻮاهﻴﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺳﺰاﻳﯽ دارد .ﺷﻤﺎ ای ﻗﻮم ﺷﺮور آﻪ ﺑﻀﺪ ﻣﻦ اﻋﺪاد ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩاﻳﺪ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺮد .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪام«. 36و37و38اﻓﺮادی آﻪ ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﺠﺎد ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ در دل ﻣﺮدم ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻃﻐﻴﺎن ﻋﻠﻴﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻨﺪ ،ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻼﻳﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﺮد .از ﺑﻴﻦ اﻳﻦ اﻓﺮاد ﻓﻘﻂ ﻳﻮﺷﻊ و آﺎﻟﻴﺐ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 39وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﮔﻮش ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﺳﺎﻧﻴﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ40 .روز ﺑﻌﺪ، ﺻﺒﺢ زود ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،رواﻧﻪء ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﻣﯽداﻧﻴﻢ آﻪ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ، وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺁﻣﺎدﻩاﻳﻢ ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺑﺮوﻳﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ«. 41ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎرﺗﺎن از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻮرد ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻣﯽآﻨﻴﺪ، ﭘﺲ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ42 .ﻧﺮوﻳﺪ ،زﻳﺮا دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ داد ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ43 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ روﺑﺮو ﺷﺪﻩ ،در ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺷﻤﺎ از ﭘﻴﺮوی او ﺑﺮﮔﺸﺘﻪاﻳﺪ«. 44وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ از اردوﮔﺎﻩ ﺣﺮآﺖ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺳﺮاﻧﻪ رواﻧﻪء ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﺪﻧﺪ45 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎی ﺳﺎآﻦ آﻮهﺴﺘﺎن ،ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ، ﺁﻧﺎن را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ و ﺗﺎ ﺣﺮﻣﺎ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات 15را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻨﺪ: 3و4و5هﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮاهﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﻳﺎ هﺮ ﻧﻮع ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ دﻳﮕﺮی آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،ﺑﺰ ،ﮔﺎو ﻳﺎ ﻗﻮچ ﺑﺎﺷﺪ .هﺮ ﻳﮏ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ، ﺧﻮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﺬر ،ﺧﻮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ وﻳﮋﻩء ﻳﻜﯽ از اﻋﻴﺎد ،در هﺮ ﺻﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی هﻤﺮاﻩ 16 ﺑﺎﺷﺪ .اﮔﺮ ﺑﺮﻩای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺮاﻩ ﺁن ﻳﮏ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻧﻴﺰ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد. 6اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻳﮏ ﻗﻮچ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺮاﻩ ﺁن دو آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ ﻳﮏ و ﻧﻴﻢ ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ ،ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی 7و ﻧﻴﺰ ﻳﮏ و ﻧﻴﻢ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ. ء 8و9اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان اﺳﺖ هﺪﻳﻪ ﺁردی هﻤﺮاﻩ ﺁن ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﻪ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ دو ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ 10و هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ،دو ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ﺑﺎﺷﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ او ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 11و12اﻳﻨﻬﺎ دﺳﺘﻮراﺗﯽ هﺴﺘﻨﺪ در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰهﺎﻳﯽ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺮاﻩ هﺮ ﻳﮏ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﮔﺎو ،ﻗﻮچ ،ﺑﺮﻩ ﻳﺎ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮﻧﺪ13 .و14ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽای آﻪ ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ ،ﺧﻮاﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺧﻮاﻩ ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻨﺪ. 15و16ﭼﻮن ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺮای هﻤﻪ ﻳﻜﺴﺎن اﺳﺖ ،ﭼﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ و ﭼﻪ ﻏﺮﻳﺐ .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،زﻳﺮا هﻤﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮاﺑﺮﻧﺪ .ﺑﺮای هﻤﻪ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن وﺟﻮد دارد. 17و18ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪهﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ19 ،هﺮ وﻗﺖ از ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻦ ﺑﺨﻮرﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ20 .وﻗﺘﯽ ﻧﺎن ﻣﯽﭘﺰﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ اوﻟﻴﻦ ﻗﺮص ﻧﺎن را آﻪ از اوﻟﻴﻦ ﺣﺼﺎد ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽﺁﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ21 .اﻳﻦ هﺪﻳﻪای اﺳﺖ ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ از ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ و ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ﺑﺠﺎ ﺁوردﻩ ﺷﻮد. 22و»23اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻳﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ،در اﻧﺠﺎم اﻳﻦ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﻮﺳﯽ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﻴﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ آﻮﺗﺎهﯽ آﻨﻴﺪ24 ،وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺧﻮد ﭘﯽﺑﺮدﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان ﺑﺮای اﻋﺪاد 17 ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ هﺪﻳﻪ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی و هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ و ﻧﻴﺰ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮔﺮدد25 .آﺎهﻦ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ و اﻳﺸﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺪﻩاﻧﺪ و ﺑﺮای اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺧﻮد ،ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻩاﻧﺪ26 .ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﺁﻣﺮزﻳﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻤﺎم ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. »27اﮔﺮ اﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎﻩ را ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﻮد ،در ﺁﻧﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻣﺎدﻩء ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻪ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ 28و آﺎهﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮاﻳﺶ آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ و او ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ29 .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ درﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺷﻮد. »30وﻟﯽ آﺴﯽ آﻪ داﻧﺴﺘﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﭼﻨﻴﻦ اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﺷﻮد، ﺧﻮاﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺧﻮاﻩ ﻏﺮﻳﺐ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد31 ،زﻳﺮا او ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﻮار ﺷﻤﺮدﻩ و از ﺣﻜﻢ او ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ .او ﻣﺴﺌﻮل ﻋﻘﻮﺑﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. ﻣﺮدی آﻪ ﻗﺎﻧﻮن روز ﺳﺒﺖ را ﺷﻜﺴﺖ 32ﻳﮏ روز آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺟﻤﻊﺁوری هﻴﺰم در روز ﺳﺒﺖ، ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪ33 .ﭘﺲ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون و ﺳﺎﻳﺮ رهﺒﺮان ﺑﺮدﻧﺪ34 .اﻳﺸﺎن اورا ﺑﻪ زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ،زﻳﺮا روﺷﻦ ﻧﺒﻮد آﻪ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﺮد. 35ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد .ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ او را در ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد«. 36ﭘﺲ او را از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺮدﻩ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد وی را آﺸﺘﻨﺪ. ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎ 37و38ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﺮای ﺣﺎﺷﻴﻪء ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺧﻮد ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎﻳﯽ درﺳﺖ آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ ﺣﻜﻤﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ رﻋﺎﻳﺖ ﺷﻮد .ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎ را ﺑﺎ ﻧﺦ ﺁﺑﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﻴﻪء ﻟﺒﺎس ﺧﻮد وﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ39 .هﺪف از اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺁﻧﺴﺖ آﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻣﻨﮕﻮﻟﻪهﺎ را ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ،اﺣﻜﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁوردﻩ ،از ﺁﻧﻬﺎ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ آﻪ در اﻳﻨﺼﻮرت از ﻣﻦ روﮔﺮدان ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و ﺧﻮاﺳﺘﻪهﺎی دل ﺧﻮد را ﺑﺠﺎ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺁورد40 .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎدﺁوری ﺧﻮاهﺪ آﺮد آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪای ﺧﻮد ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﻴﺪ41 ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم. ﺁری ،ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ«. ﺷﻮرش ﻗﻮرح ،داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ﻳﮏ روز ﻗﻮرح ﭘﺴﺮ ﻳﺼﻬﺎر ﻧﻮﻩء ﻗﻬﺎت از 16ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ،ﺑﺎ داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ﭘﺴﺮان اﻟﻴﺎب و اون ﭘﺴﺮ ﻓﺎﻟﺖ آﻪ هﺮ ﺳﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ هﻢ ﺗﻮﻃﺌﻪ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺷﻮرش آﻨﻨﺪ .دوﻳﺴﺖ و ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮ از ﺳﺮان ﻣﻌﺮوف اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮدم اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ در اﻳﻦ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺷﺮآﺖ داﺷﺘﻨﺪ. 3اﻳﺸﺎن ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون رﻓﺘﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺷﻤﺎ از ﺣﺪ ﺧﻮد ﺗﺠﺎوز ﻣﯽآﻨﻴﺪ! ﺷﻤﺎ از هﻴﭽﻜﺪام از ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ .هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻘﺪﺳﻨﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ هﻤﮕﯽ ﻣﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؛ ﭘﺲ ﭼﻪ ﺣﻘﯽ دارﻳﺪ ﺧﻮد را در رأس ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار دهﻴﺪ؟« 4ﻣﻮﺳﯽ وﻗﺘﯽ ﺳﺨﻨﺎن اﻳﺸﺎن را ﺷﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد. 5ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻗﻮرح و ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ داد ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﻪ او ﺗﻌﻠﻖ دارد و ﻣﻘﺪس اﺳﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ را ﺑﻌﻨﻮان آﺎهﻦ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ اﺳﺖ6 .و7ای ﻗﻮرح ،ﺗﻮ و ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ،ﺁﺗﺶداﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺁﺗﺶ در ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻳﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﻮر در ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﻮاهﻴﻢ دﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ را اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ اﺳﺖ .ای ﭘﺴﺮان ﻻوی ،اﻳﻦ ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ از ﺣﺪ ﺧﻮد ﺗﺠﺎوز ﻣﯽآﻨﻴﺪ!« 8و9ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮرح و ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ای ﻻوﻳﻬﺎ ﮔﻮش دهﻴﺪ .ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ اﻳﻦ اﻣﺮ آﻮﭼﻜﯽ اﻋﺪاد اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﻤﺎ را از ﻣﻴﺎن ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ در ﺧﻴﻤﻪء ﻣﻘﺪس ﺧﺪاوﻧﺪ آﺎر آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﺮای ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻗﻮم در ﺣﻀﻮر ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ؟ 10ﺁﻳﺎ اﻳﻦ وﻇﻴﻔﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻻوﻳﻬﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻣﯽداﻧﻴﺪ آﻪ اآﻨﻮن ﺧﻮاهﺎن ﻣﻘﺎم آﺎهﻨﯽ هﻢ هﺴﺘﻴﺪ؟ 11ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر در واﻗﻊ ﺑﺮﺿﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻴﺎم آﺮدﻩاﻳﺪ .ﻣﮕﺮ هﺎرون ﭼﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ آﻪ از او ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟« 12ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺪﻧﺒﺎل داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ﭘﺴﺮان اﻟﻴﺎب ﻓﺮﺳﺘﺎد ،وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ 13و در ﺟﻮاب ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﮕﺮ اﻳﻦ اﻣﺮ آﻮﭼﻜﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ ﻣﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﯽﺁب و ﻋﻠﻒ از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮی و ﺣﺎﻻ هﻢ ﺧﻴﺎل داری ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ آﻨﯽ؟ 14از اﻳﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،هﻨﻮز آﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮدی ﻧﺮﺳﺎﻧﻴﺪﻩای و ﻣﺰرﻋﻪ و ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪادﻩای .ﭼﻪ آﺴﯽ را ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﻓﺮﻳﺐ دهﯽ؟ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ«. 15ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺖ: »ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی اﻳﺸﺎن را ﻗﺒﻮل ﻧﻜﻦ! ﻣﻦ ﺣﺘﯽ اﻻﻏﯽ هﻢ از اﻳﺸﺎن ﻧﮕﺮﻓﺘﻪام و زﻳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺮﺳﺎﻧﻴﺪﻩام«. 16ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮرح ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻳﺎراﻧﺖ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،هﺎرون ﻧﻴﺰ اﻳﻨﺠﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد17 .ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺁﺗﺶداﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﺎن ﺁوردﻩ ،ﺑﺨﻮر ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻳﺪ .هﺮآﺲ ﻳﮏ ﺁﺗﺶدان، ﻳﻌﻨﯽ ﺟﻤﻌًﺎ دوﻳﺴﺖ و ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺁﺗﺶدان ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﻴﺎورﻳﺪ .هﺎرون هﻢ ﺑﺎ ﺁﺗﺶدان ﺧﻮد در اﻳﻨﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 18ﺁﻧﻬﺎ هﻤﻴﻦ آﺎر را آﺮدﻧﺪ .هﻤﮕﯽ ﺁﺗﺶداﻧﻬﺎی ﺧﻮد را ﺁوردﻩ ،روﺷﻦ آﺮدﻧﺪ و ﺑﺨﻮر ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون آﻨﺎر در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ19 .در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ،ﻗﻮرح ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺗﺤﺮﻳﮏ آﺮدﻩ ﺑﻮد و هﻤﮕﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰد در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ20 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ 18 ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد»21 :از آﻨﺎر اﻳﻦ ﻗﻮم دور ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﻓﻮرًا ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﻨﻢ«. 22وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون رو ﺑﻪ ﺧﺎک ﻧﻬﺎدﻩ ،ﻋﺮض آﺮدﻧﺪ» :ای ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﺧﺪای ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺑﺸﺮ هﺴﺘﯽ، ﺁﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮی؟« 23و24ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭘﺲ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ از آﻨﺎر ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﻗﻮرح و داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام دور ﺷﻮﻧﺪ«. 25ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ او را هﻤﺮاهﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﺴﻮی ﺧﻴﻤﻪهﺎی داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ﺷﺘﺎﻓﺖ26 .او ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :از اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪهﺎی اﻳﻦ ﻣﺮدان ﺑﺪآﺎر دور ﺷﻮﻳﺪ و ﺑﻪ ﭼﻴﺰی آﻪ ﻣﺎل ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﺷﺮﻳﮏ ﮔﻨﺎهﺎن اﻳﺸﺎن ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎ اﻳﺸﺎن هﻼک ﺷﻮﻳﺪ«. 27ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از اﻃﺮاف ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﻗﻮرح و داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام دور ﺷﺪﻧﺪ .داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ﺑﺎ زﻧﺎن و ﭘﺴﺮان و اﻃﻔﺎل ﺧﻮد از ﺧﻴﻤﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،دم در اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ. 28ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ﺧﻮاهﻴﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ آﺎرهﺎ را اﻧﺠﺎم ﺑﺪهﻢ و اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ارادﻩء ﺧﻮدم آﺎری ﻧﻜﺮدﻩام29 .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻣﺮدان ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻃﺒﻴﻌﯽ ﻳﺎ در اﺛﺮ ﺗﺼﺎدف ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎری ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ، ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﻧﻔﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ30 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻌﺠﺰﻩای ﻧﻤﻮدﻩ ،زﻣﻴﻦ ﺑﺎز ﺷﻮد و اﻳﺸﺎن را ﺑﺎ هﺮ ﭼﻪ آﻪ دارﻧﺪ ﺑﺒﻠﻌﺪ و زﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮر ﺷﻮﻧﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﻣﺮدان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اهﺎﻧﺖ آﺮدﻩاﻧﺪ«. 31ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ،ﻧﺎﮔﻬﺎن زﻣﻴﻦ زﻳﺮﭘﺎی ﻗﻮرح و داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام دهﺎن ﮔﺸﻮد 32و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎ و هﻤﺪﺳﺘﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ دار و ﻧﺪارﺷﺎن ،ﻓﺮو ﺑﺮد33 .ﭘﺲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،زﻣﻴﻦ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﻬﻢ ﺁﻣﺪ و اﻳﺸﺎن زﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮر ﺷﺪﻧﺪ و از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ34 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺁﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ از ﻓﺮﻳﺎد ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ،ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ زﻣﻴﻦ ،اﻳﺸﺎن را هﻢ ﺑﻪ آﺎم ﺧﻮد ﻓﺮو ﺑﺮد. 35ﺳﭙﺲ ﺁﺗﺸﯽ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮود ﺁﻣﺪ و ﺁن اﻋﺪاد 19 دوﻳﺴﺖ و ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮی را آﻪ ﺑﺨﻮر ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ، ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. 36و37و38ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ اﻟﻌﺎزار ﭘﺴﺮ هﺎرون آﺎهﻦ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺁن ﺁﺗﺶ داﻧﻬﺎ را از داﺧﻞ ﺁﺗﺶ ﺑﻴﺮون ﺁورد ،ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺪﻩ ،ﻣﻘﺪس ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ .او ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﺁﺗﺶ داﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻣﺮداﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺟﺎن ﺧﻮد ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻧﺪ دور ﺑﺮﻳﺰد .ﺑﻌﺪ ﺁﺗﺶداﻧﻬﺎ را درهﻢ آﻮﺑﻴﺪﻩ ،از ﺁن ورﻗﻪای ﺑﺮای ﭘﻮﺷﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ درﺳﺖ آﻨﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﺁﺗﺶداﻧﻬﺎ ﻣﻘﺪﺳﻨﺪ .اﻳﻦ ﭘﻮﺷﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ، ﺧﺎﻃﺮﻩء ﻋﺒﺮتاﻧﮕﻴﺰی ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. 39ﭘﺲ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﺁن ﺁﺗﺶ داﻧﻬﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،در هﻢ آﻮﺑﻴﺪ و از ﺁن ورﻗﻪای ﻓﻠﺰی ﺑﺮای ﭘﻮﺷﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ40 ،ﺗﺎ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﺒﺮﺗﯽ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ هﻴﭽﻜﺲ ،ﻏﻴﺮ از ﻧﺴﻞ هﺎرون، ﺟﺮأت ﻧﻜﻨﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﻮر ﺑﺴﻮزاﻧﺪ ،ﻣﺒﺎدا هﻤﺎن ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺁﻳﺪ آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﻮرح و ﻃﺮﻓﺪاراﻧﺶ ﺁﻣﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﻋﻤﻠﯽ ﮔﺮدﻳﺪ. 41اﻣﺎ ﻓﺮدای هﻤﺎن روز ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ دوﺑﺎرﻩ ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون زﺑﺎن ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﮔﺸﻮدﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ را آﺸﺘﻪاﻳﺪ!« 42وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ دور ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺑﺮ ،ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ و ﺣﻀﻮر ﭘﺮﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ43 .و44ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺁﻣﺪﻧﺪ و آﻨﺎر در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»45 :از آﻨﺎر اﻳﻦ ﻗﻮم دور ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﻓﻮرًا ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻢ «.وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ. 46ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﺎرون ﮔﻔﺖ» :ﺁﺗﺶدان ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﺁﺗﺶ از روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ در ﺁن ﺑﮕﺬار و ﺑﺨﻮر ﺑﺮ ﺁن ﺑﺮﻳﺰ و ﻓﻮرًا ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺑﺒﺮ و ﺑﺮای اﻳﺸﺎن آﻔﺎرﻩ آﻦ ﺗﺎ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺸﺎن ﺁﻣﺮزﻳﺪﻩ ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻏﻀﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن اﻓﺮوﺧﺘﻪ و ﺑﻼ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 47هﺎرون ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻤﻞ آﺮد و ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺷﺘﺎﻓﺖ ،زﻳﺮا ﺑﻼ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭘﺲ ﺑﺨﻮر ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﻧﻬﺎد و ﺑﺮای اﻳﺸﺎن آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﻮد48 .او ﺑﻴﻦ زﻧﺪﮔﺎن و ﻣﺮدﮔﺎن اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﻼ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ49 .ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل، ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ روز ﭘﻴﺶ ﺑﺎ ﻗﻮرح ﺑﻪ هﻼآﺖ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻬﺎردﻩ هﺰار و هﻔﺘﺼﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ هﻢ ﻣﺮدﻧﺪ50 .هﺎرون ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻼ رﻓﻊ ﺷﺪ. ﻋﺼﺎی هﺎرون ﺷﻜﻮﻓﻪ ﻣﯽﺁورد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 17ﺑﮕﻮ آﻪ هﺮ ﻳﮏ از رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻠﺸﺎن ،ﻳﮏ ﻋﺼﺎ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺗﻮ اﺳﻢ هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ را روی ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺑﻨﻮﻳﺲ .ﻧﺎم هﺎرون ﺑﺎﻳﺪ روی ﻋﺼﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮد4 .اﻳﻦ ﻋﺼﺎهﺎ را در اﺗﺎق دروﻧﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،هﻤﺎﻧﺠﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽآﻨﻢ ،ﺟﻠﻮ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﮕﺬار5 .ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اﻳﻦ ﻋﺼﺎهﺎ ﻣﺮدی را آﻪ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩام ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺧﻮاهﻢ آﺮد، ﭼﻮن ﻋﺼﺎی او ﺷﻜﻮﻓﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺁورد ،و ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﻳﻦ هﻤﻬﻤﻪ و ﺷﻜﺎﻳﺖ آﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺟﻮد ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ ﭘﺎﻳﺎن ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ«. 6ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد و رهﺒﺮان دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،از ﺟﻤﻠﻪ هﺎرون ،هﺮ ﻳﮏ ﻋﺼﺎﻳﯽ ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ ﺁوردﻧﺪ7 .وی ﺁﻧﻬﺎ را در اﺗﺎق دروﻧﯽ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﺬاﺷﺖ. 8روز ﺑﻌﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺖ و دﻳﺪ ﻋﺼﺎی هﺎرون آﻪ ﻣﻌﺮف ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﺑﻮد ﺷﻜﻔﺘﻪ و ﮔﻞ آﺮدﻩ و ﺑﺎدام دادﻩ اﺳﺖ! 9ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎهﺎ را ﺑﻴﺮون ﺁورد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺸﺎن دهﺪ .ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ هﻤﻪ ،ﻋﺼﺎهﺎ را دﻳﺪﻧﺪ ،هﺮ ﻳﮏ از رهﺒﺮان ،ﻋﺼﺎی ﺧﻮد را ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ10 .ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻋﺼﺎی هﺎرون را در آﻨﺎر ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ هﺸﺪاری ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﻮم ﺳﺮآﺶ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺧﻮد ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺪهﻨﺪ ،از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ11 .ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر داد ﻋﻤﻞ آﺮد. 12و13وﻟﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ زﺑﺎن ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﮔﺸﻮدﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :دﻳﮕﺮ اﻣﻴﺪی ﺑﺮای ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ! هﺮآﺴﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮد ﻣﯽﻣﻴﺮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ هﻤﻪء ﻣﺎ هﻼک ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ!« اﻋﺪاد وﻇﺎﻳﻒ آﺎهﻨﺎن و ﻻوﻳﺎن ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ و 18ﭘﺴﺮاﻧﺖ و ﺧﺎﻧﻮادﻩات در ﺑﺮاﺑﺮ هﺮ ﻧﻮع ﺑﯽﺣﺮﻣﺘﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﻣﻘﺪس ﻣﺴﺌﻮل هﺴﺘﻴﺪ .ﺑﺮای هﺮ ﻧﻮع ﻋﻤﻞ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﯽ آﻪ در ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ دﻳﺪﻩ ﺷﻮد، ء ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮاﺑﮕﻮ ﺑﺎﺷﻴﺪ2 .و3ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺗﻮ ،ﻳﻌﻨﯽ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ،دﺳﺘﻴﺎران ﺗﻮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد و ﺗﻮ را درآﺎرهﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت آﻤﮏ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ،وﻟﯽ اﻧﺠﺎم وﻇﺎﻳﻒ ﻣﻘﺪس در داﺧﻞ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩء ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﻻوﻳﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و هﻴﭻ ﻳﮏ از اﺷﻴﺎء ﻣﻘﺪس دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻨﺪ و ﮔﺮﻧﻪ هﻢ ﺗﻮ را و هﻢ اﻳﺸﺎن را هﻼک ﺧﻮاهﻢ آﺮد. 4آﺴﯽ آﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻘﺪس ﺗﻮ را ﻳﺎری دهﺪ5 .ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎش آﻪ اﻧﺠﺎم ء وﻇﺎﻳﻒ ﻣﻘﺪس ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ آﺎهﻨﺎن اﺳﺖ .اﮔﺮ از اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﭘﻴﺮوی آﻨﻴﺪ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺎزل ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ6 .ﻣﻦ ﻻویهﺎ را آﻪ ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ از ﻣﻴﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩام .اﻳﺸﺎن را آﻪ وﻗﻒ ﻣﻦ ﺷﺪﻩاﻧﺪ هﻤﭽﻮن هﺪﻳﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،وﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮد را اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ7 .وﻟﯽ ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ آﻪ آﺎهﻦ هﺴﺘﻴﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺨﺼًﺎ ﺗﻤﺎم ﺧﺪﻣﺎت ﻣﻘﺪس ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ و ﻗﺪساﻻﻗﺪاس را اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﻋﻄﺎی ﺧﺎﺻﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺁن را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام .هﺮ ﻓﺮد دﻳﮕﺮی آﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم دهﺪ آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. هﺪاﻳﺎی آﺎهﻨﺎن و ﻻوﻳﺎن 8ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ هﺎرون داد» :ﺷﻤﺎ آﺎهﻨﺎن ،ﻣﺴﺌﻮل درﻳﺎﻓﺖ هﺪاﻳﺎﻳﯽ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﯽﺁورﻧﺪ .ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد از ﺁن ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن داﻳﻤﯽ اﺳﺖ9 .از ﺑﻴﻦ هﺪاﻳﺎی ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪﺳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ :هﺪاﻳﺎی ﺁردی ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﮔﻨﺎﻩ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺟﺒﺮان10 .اﻓﺮاد ﻣﺬآﺮ ﺑﺎﻳﺪ درﺟﺎی ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرﻧﺪ11 .ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮص دﻳﮕﺮی آﻪ ﻗﻮم 20 اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن دادن ﺁﻧﻬﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،از ﺁن ﺷﻤﺎ و ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺷﻤﺎﺳﺖ. هﻤﻪء اهﻞ ﺧﺎﻧﻪﺗﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ ﺑﺨﻮرﻧﺪ ،ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ آﺴﯽ در ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﺎﺷﺪ. »12ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،از ﺁن ﺷﻤﺎﺳﺖ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ،ﺷﺮاب ،ﻏﻠﻪ13 ،و هﺮ ﻧﻮع ﻣﺤﺼﻮل دﻳﮕﺮ. اهﺎﻟﯽ ﺧﺎﻧﻪﺗﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺨﻮرﻧﺪ ،ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ در ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﺎﺷﻨﺪ14 .و15و16ﭘﺲ هﺮ ﭼﻪ آﻪ وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻮد ،از ﺁن ﺷﻤﺎﺳﺖ ،و اﻳﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺷﻮد .وﻟﯽ هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ را آﻪ ﻣﻦ ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺣﺮام آﺮدﻩام و ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ را ﻗﺒﻮل آﻨﻴﺪ .هﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺻﺎﺣﺐ اوﻟﻴﻦ ﭘﺴﺮ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺁن ،ﭘﻨﺞ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮدازد .او ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﺒﻠﻎ را وﻗﺘﯽ ﭘﺴﺮش ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺷﺪ ،ﺑﻴﺎورد. »17وﻟﯽ ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺑﺰ را ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤﻮد .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺧﻮن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﭘﻴﻪﺷﺎن را ﺳﻮزاﻧﻴﺪ .اﻳﻦ هﺪﻳﻪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد، ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ18 .ﮔﻮﺷﺖ اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﺷﺖ ﺳﻴﻨﻪ و ران راﺳﺖ هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ،ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ19 .ﺁری ،ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ را آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﯽﺁورﻧﺪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩام .اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺘﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و اﻳﻦ ﻋﻬﺪی اﺳﺖ داﻳﻤﯽ ﺑﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺷﻤﺎ و ﻧﺴﻞهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ. »20ﺷﻤﺎ آﺎهﻨﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ هﻴﭻ ﻣﻠﮏ و داراﻳﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻠﮏ و ﺛﺮوت ﺷﻤﺎ ،ﻣﻦ هﺴﺘﻢ. »21دﻩ ﻳﮏهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ،در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ،دادﻩام. »22از اﻳﻦ ﭘﺲ ،ﻏﻴﺮ از آﺎهﻨﺎن و ﻻوﻳﺎن هﻴﭻ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ دﻳﮕﺮی ﺣﻖ ﻧﺪارد وارد ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺸﻮد ،ﻣﺒﺎدا ﻣﺠﺮم ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد و ﺑﻤﻴﺮد23 .ﻓﻘﻂ اﻋﺪاد 21 ﻻوﻳﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ آﺎرهﺎی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ و اﮔﺮ از اﻳﻦ ﻟﺤﺎظ آﻮﺗﺎهﯽ آﻨﻨﺪ ،ﻣﻘﺼﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد .در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ اﻳﻦ ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن داﻳﻤﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﻻوﻳﻬﺎ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻠﮏ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ 24ﭼﻮن دﻩﻳﮏهﺎی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﺼﻮرت هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،از ﺁن ﻻویهﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﻣﻴﺮاث اﻳﺸﺎن اﺳﺖ و اﻳﺸﺎن ﻣﻠﻜﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ داﺷﺖ«. 25و26هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد ﺑﻪ ﻻویهﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﻳﮏ دهﻢ ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎﻳﯽ را آﻪ از ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﺑﺼﻮرت هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ27 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﻳﻦ هﺪﻳﻪء ﻣﺨﺼﻮص را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻏﻠﻪ و ﺷﺮاب ﺷﻤﺎ ،ﻣﻨﻈﻮر ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد28 .و29اﻳﻦ ﻳﮏ دهﻢ ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎ آﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﺳﻬﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎ ﺑﺎﺷﺪ .ﺁن را ﺑﻪ هﺎرون آﺎهﻦ ﺑﺪهﻴﺪ30 .وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻳﺪ ،ﺑﻘﻴﻪء هﺪاﻳﺎ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدارﻳﺪ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﻣﺮدم ﭘﺲ از ﺗﻘﺪﻳﻢ هﺪاﻳﺎ ،ﺑﻘﻴﻪء ﻣﺤﺼﻮل را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارﻧﺪ. 31ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺘﺎن ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺁن را در هﺮ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻣﺰد ﺧﺪﻣﺘﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻴﺪ32 .ﺷﻤﺎ ﻻویهﺎ ﺑﺴﺒﺐ ﺧﻮردن اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ ﻣﻘﺼﺮ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ از دادن ﻳﮏ دهﻢ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺁن ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ،اﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ را ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﻧﺪهﻴﺪ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ هﺪاﻳﺎی ﻣﻘﺪس ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﯽﺣﺮﻣﺘﯽ آﺮدﻩاﻳﺪ و ﺳﺰای ﺷﻤﺎ ﻣﺮگ اﺳﺖ«. ﺁب ﻃﻬﺎرت 2و3 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد آﻪ 19اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪهﻨﺪ :ﻳﮏ ﮔﺎو ﺳﺮخ ﺑﯽﻋﻴﺐ آﻪ هﺮﮔﺰ ﻳﻮغ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ و ﺁن را ﺑﻪ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ وی ﺁن را از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﺒﺮد و ﻳﮏ ﻧﻔﺮ در ﺣﻀﻮر او ﺳﺮ ﺁن را ﺑﺒﺮد4 .اﻟﻌﺎزار آﻤﯽ از ﺧﻮن ﮔﺎو را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ هﻔﺖ ﺑﺎر ﺁن را ﺑﻄﺮف ﺟﻠﻮ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﭙﺎﺷﺪ5 .ﺑﻌﺪ در ﺣﻀﻮر او ﻻﺷﻪء ﮔﺎو ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ و ﮔﻮﺷﺖ و ﺧﻮن و ﺳﺮﮔﻴﻦ ﺁن ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد. 6اﻟﻌﺎزار ﭼﻮب ﺳﺮو و ﺷﺎﺧﻪهﺎی زوﻓﺎ و ﻧﺦ ﻗﺮﻣﺰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ اﻳﻦ ﺗﻮدﻩء ﻣﺸﺘﻌﻞ ﺑﻴﻨﺪازد. 7ﭘﺲ از ﺁن ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺷﺴﺘﻪ ،ﻏﺴﻞ آﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎزﮔﺮدد ،وﻟﯽ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ،ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد8 .آﺴﯽ آﻪ ﮔﺎو را ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺷﺴﺘﻪ ،ﻏﺴﻞ آﻨﺪ .او ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد9 .ﺑﻌﺪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﮔﺎو را ﺟﻤﻊ آﻨﺪ و ﺧﺎرج از اردوﮔﺎﻩ در ء ﻣﺤﻠﯽ ﭘﺎک ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁن ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪ ﺁب ﻃﻬﺎرت آﻪ ﺟﻬﺖ رﻓﻊ ﮔﻨﺎﻩ اﺳﺖ ،اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ. 10هﻤﭽﻨﻴﻦ آﺴﯽ آﻪ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﮔﺎو را ﺟﻤﻊ ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ .او ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ اﺳﺖ. 11هﺮآﺲ ﺑﺎ ﺟﻨﺎزﻩای ﺗﻤﺎس ﭘﻴﺪا آﻨﺪ ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد12 .او ﺑﺎﻳﺪ روز ﺳﻮم و هﻔﺘﻢ ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﺁن ﺁب ،ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ در روز ﺳﻮم و هﻔﺘﻢ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻨﺪ ،ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 13آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺟﻨﺎزﻩای ﺗﻤﺎس ﭘﻴﺪا آﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﺁن ﺁب ﻃﺎهﺮﻧﺴﺎزد ،ﻧﺠﺲ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺁب ﻃﻬﺎرت ﺑﻪ روی او ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ .ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ راﻧﺪﻩ ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻧﺠﺲ آﺮدﻩ اﺳﺖ. 14وﻗﺘﯽ ﺷﺨﺼﯽ در ﺧﻴﻤﻪای ﻣﯽﻣﻴﺮد ،اﻳﻦ ﻣﻘﺮرات ﺑﺎﻳﺪ رﻋﺎﻳﺖ ﮔﺮدد :ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن ﺧﻴﻤﻪ و هﺮ آﻪ وارد ﺁن ﺷﻮد، ف ﺑﺪون ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد15 .ﺗﻤﺎم ﻇﺮو ِ 16 ﺳﺮﭘﻮش واﻗﻊ در ﺁن ﺧﻴﻤﻪ ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .هﺮ آﺴﯽ آﻪ در ﺻﺤﺮا ﺑﺎ ﻧﻌﺶ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ درﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﻳﺎ ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮﻳﻖ دﻳﮕﺮی ﻣﺮدﻩﺑﺎﺷﺪ ﺗﻤﺎس ﭘﻴﺪا آﻨﺪ، و ﻳﺎ ﺣﺘﯽ دﺳﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﻳﺎ ﻗﺒﺮی ﺑﺰﻧﺪ ،ﺗﺎ هﻔﺖ روز ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 17ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺨﺺ ﻧﺠﺲ ﻃﺎهﺮ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﮔﺎو ﺳﺮخ را آﻪ ﺑﺮای رﻓﻊ ﮔﻨﺎﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ در ﻇﺮﻓﯽ رﻳﺨﺘﻪ روی ﺁن ،ﺁب روان ﺑﺮﻳﺰد18 .ﺑﻌﺪ، ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻧﺠﺲ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺷﺎﺧﻪهﺎی زوﻓﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ، در ﺁن ﺁب ﻓﺮو ﺑﺒﺮد و ﺑﺎ ﺁن ،ﺁب را روی ﺧﻴﻤﻪ و اﻋﺪاد 22 روی ﺗﻤﺎم ﻇﺮوﻓﯽ آﻪ در ﺧﻴﻤﻪ اﺳﺖ و روی هﺮ آﺴﯽ آﻪ در ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻮدﻩ و ﻳﺎ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان اﻧﺴﺎن ،ﻧﻌﺶ ﻳﺎ ﻗﺒﺮی دﺳﺖ زدﻩ ،ﺑﭙﺎﺷﺪ19 .ﺁب ﻃﻬﺎرت ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ درروز ﺳﻮم و هﻔﺘﻢ روی ﺷﺨﺺ ﻧﺠﺲ ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد. در روز هﻔﺘﻢ ﺷﺨﺺ ﻧﺠﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﺑﺎ ﺁب ﻏﺴﻞ آﻨﺪ .او ﻋﺼﺮ هﻤﺎن روز از ﻧﺠﺎﺳﺖ ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 20اﻣﺎ آﺴﯽ آﻪ ﻧﺠﺲ ﺷﻮد ،وﻟﯽ ﺧﻮد را ﻃﺎهﺮ ﻧﺴﺎزد، ﻧﺠﺲ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ؛ زﻳﺮا ﺁب ﻃﻬﺎرت ﺑﻪ روی او ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ .ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ راﻧﺪﻩ ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻧﺠﺲ آﺮدﻩ اﺳﺖ21 .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن داﻳﻤﯽ اﺳﺖ .آﺴﯽ آﻪ ﺁب ﻃﻬﺎرت را ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ ،ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺸﻮﻳﺪ .هﺮ آﻪ ﺑﻪ ﺁن ﺁب دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد22 ،و هﺮ ﺷﯽای آﻪ دﺳﺖ ﺷﺨﺺ ﻧﺠﺲ ﺑﻪ ﺁن ﺑﺨﻮرد و ﻧﻴﺰ هﺮ آﻪ ﺁن ﺷﯽ را ﻟﻤﺲ آﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﻧﺠﺲ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. آﻪ ﺁب ﺧﻮد را ﺟﺎری ﺳﺎزد .ﺁﻧﮕﺎﻩ از ﺻﺨﺮﻩ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺸﺎن ﺁب ﺧﻮاهﻴﺪ داد«. 9ﭘﺲ ،ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﻋﻤﻞ آﺮد .او ﻋﺼﺎ را از ﺟﻠﻮ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﺮداﺷﺖ10 ،ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﻤﮏ هﺎرون ﻗﻮم را در ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﺁن ﺻﺨﺮﻩ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ای ﺁﺷﻮﺑﮕﺮان ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ! ﺁﻳﺎ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺁب ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورﻳﻢ؟« 11ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺼﺎ را ﺑﻠﻨﺪ آﺮدﻩ ،دوﺑﺎر ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩ زد و ﺁب ﻓﻮران ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺸﺎن از ﺁن ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ. 12اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد» :ﭼﻮن ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر ﻣﺮا ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد آﺎﻣﻞ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻴﺪ* و در ﻧﻈﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺮﻣﺖ ﻗﺪوﺳﻴﺖ ﻣﺮا ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻴﺪ ،ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام رهﺒﺮی ﻧﺨﻮاهﻴﺪ آﺮد«. 13اﻳﻦ ﻣﻜﺎن »ﻣَﺮﻳﺒﻪ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﻨﺎزﻋﻪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ ،ﭼﻮن در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻨﺎزﻋﻪ آﺮدﻧﺪ و در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺛﺎﺑﺖ آﺮد آﻪ ﻗﺪوس اﺳﺖ. از ﺻﺨﺮﻩ ﺁب ﺟﺎری ﻣﯽﺷﻮد ادوم ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺟﺎزﻩء ﻋﺒﻮر ﻧﻤﯽدهﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺎﻩ اول ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن 20ﺻﻴﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ و در ﻗﺎدش اردو زدﻧﺪ .ﻣﺮﻳﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﻓﻮت آﺮد و او را ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ2 .در ﺁن ﻣﻜﺎن ﺁب ﻧﺒﻮد ،ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺷﻮرﻳﺪﻧﺪ 3و زﺑﺎن ﺑﻪ اﻋﺘﺮاض ﮔﺸﻮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ای آﺎش ﻣﺎ هﻢ ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﻤﺎن در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻣﺮدﻳﻢ! 4ﭼﺮا ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺁوردﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﮔﻠﻪهﺎﻳﻤﺎن در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ؟ 5ﭼﺮا ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ زﻣﻴﻦ ﺧﺸﮏ ﺁوردﻳﺪ آﻪ در ﺁن ﻧﻪ ﻏﻠﻪ هﺴﺖ ﻧﻪ اﻧﺠﻴﺮ ،ﻧﻪ ﻣﻮ و ﻧﻪ اﻧﺎر! در اﻳﻨﺠﺎ ﺣﺘﯽ ﺁب هﻢ ﭘﻴﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد آﻪ ﺑﻨﻮﺷﻴﻢ!« 6ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون از ﻣﺮدم دور ﺷﺪﻧﺪ و در آﻨﺎر در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،رو ﺑﻪ ﺧﺎک ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺣﻀﻮر ﭘﺮ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»8 :ﻋﺼﺎ را آﻪ در ﺟﻠﻮ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ اﺳﺖ ﺑﺮدار .ﺳﭙﺲ ﺗﻮ و هﺎرون ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن اﻳﺸﺎن ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ 14 زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ در ﻗﺎدش ﺑﻮد ،ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ادوم ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ از ﻧﺴﻞ ﺑﺮادر ﺗﻮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﺴﺘﻴﻢ* و ﺗﻮ ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﻏﻢاﻧﮕﻴﺰ ﻣﺎ را ﻣﯽداﻧﯽ 15آﻪ ﭼﻄﻮر اﺟﺪاد ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻪ ،ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺳﺎل در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﺮدﻩء ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ16 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻳﻢ ،او دﻋﺎی ﻣﺎ را ﻣﺴﺘﺠﺎب ﻓﺮﻣﻮد و ﻓﺮﺷﺘﻪای ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد .ﺣﺎﻻ ﻣﺎ در ﻗﺎدش هﺴﺘﻴﻢ و در ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﻮ اردو زدﻩاﻳﻢ17 .ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ اﺟﺎزﻩ دهﯽ از داﺧﻞ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺗﻮ ﻋﺒﻮر آﻨﻴﻢ .از ﻣﻴﺎن ﻣﺰارع و ﺑﺎﻏﻬﺎی اﻧﮕﻮر ﺷﻤﺎ ﻋﺒﻮر ﻧﺨﻮاهﻴﻢ آﺮد و ﺣﺘﯽ از ﭼﺎﻩهﺎی ﺷﻤﺎ ﺁب ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﻧﻮﺷﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ از ﺷﺎهﺮاﻩ ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ و از * ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺁب ﺧﻮد را ﺟﺎری ﺳﺎزد ﻧﻪ اﻳﻨﮑﻪ ﺻﺨﺮﻩ را ﺑﺰﻧﺪ؛ وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺠﺎی ﮔﻔﺘﻦ ,دو ﺑﺎر ﺻﺨﺮﻩ را زد. * ﻗﻮم ادوم از ﻧﺴﻞ ﻋﻴﺴﻮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻧﺴﻞ ﺑﺮادر ﻋﻴﺴﻮ ﻳﻌﻨﯽ ﻳﻌﻘﻮب ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ دادﻩ ﺷﺪ. اﻋﺪاد 23 ﺁن ﺧﺎرج ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ از ﺧﺎک آﺸﻮرﺗﺎن ﺑﻴﺮون روﻳﻢ«. 18وﻟﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ادوم ﮔﻔﺖ» :داﺧﻞ ﻧﺸﻮﻳﺪ! اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻦ ﺷﻮﻳﺪ ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪء ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ«. 19ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ، ﻣﺎ ﻓﻘﻂ از ﺷﺎهﺮاﻩ ﻣﯽﮔﺬرﻳﻢ و ﺣﺘﯽ ﺁب ﺷﻤﺎ را ﺑﺪون ﭘﺮداﺧﺖ ﻗﻴﻤﺖ ﺁن ،ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﻧﻮﺷﻴﺪ .ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ از اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻴﻢ و ﺑﺲ«. 20وﻟﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ادوم اﺧﻄﺎر ﻧﻤﻮد آﻪ داﺧﻞ ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺳﭙﺲ ﺳﭙﺎهﯽ ﻋﻈﻴﻢ و ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﻋﻠﻴﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻴﺞ آﺮد21 .ﭼﻮن ادوﻣﻴﻬﺎ اﺟﺎزﻩء ﻋﺒﻮر از داﺧﻞ آﺸﻮرﺷﺎن را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺪادﻧﺪ ،ﭘﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و از راهﯽ دﻳﮕﺮ رﻓﺘﻨﺪ. ﻣﺮگ هﺎرون 22و23ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺲ از ﺗﺮک ﻗﺎدش ﺑﻪ آﻮﻩ هﻮر در ﺳﺮﺣﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ادوم رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﻓﺮﻣﻮد»24 :زﻣﺎن ﻣﺮگ هﺎرون ﻓﺮا رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ و او ﺑﺰودی ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﭘﻴﻮﺳﺖ .او ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩام داﺧﻞ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ، ﭼﻮن هﺮ دو ﺷﻤﺎ ﻧﺰد ﭼﺸﻤﻪء ﻣﺮﻳﺒﻪ از دﺳﺘﻮر ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻳﺪ25 .ﺣﺎل ای ﻣﻮﺳﯽ ،هﺎرون و ﭘﺴﺮش اﻟﻌﺎزار را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ هﻮر ﺑﻴﺎور. 26در ﺁﻧﺠﺎ ،ﻟﺒﺎسهﺎی آﺎهﻨﯽ را از ﺗﻦ هﺎرون درﺁور و ﺑﻪ ﭘﺴﺮش اﻟﻌﺎزار ﺑﭙﻮﺷﺎن .هﺎرون در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﭘﻴﻮﺳﺖ«. 27ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ آﺮد و در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،هﺮﺳﻪ ﺑﺎ هﻢ از آﻮﻩ هﻮر ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ28 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﻟﺒﺎس آﺎهﻨﯽ را از ﺗﻦ هﺎرون درﺁورد و ﺑﻪ ﭘﺴﺮش اﻟﻌﺎزار ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ .هﺎرون در ﺁﻧﺠﺎ روی آﻮﻩ درﮔﺬﺷﺖ. ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ29 .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺮگ هﺎرون ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ ،ﻣﺪت ﺳﯽ روز ﺑﺮای او ﻋﺰاداری ﻧﻤﻮدﻧﺪ. اﻧﻬﺪام ﻋﺮاد ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﺮاد )واﻗﻊ در ﻧﮕﺐ 21آﻨﻌﺎن( وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از راﻩ اﺗﺎرﻳﻢ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ،ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ آﺮد و ﻋﺪﻩای از اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ اﺳﻴﺮی ﮔﺮﻓﺖ. 2ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻧﺪ آﻪ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﻳﺎری دهﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺮاد و ﻣﺮدﻣﺶ ﭘﻴﺮوز ﺷﻮﻧﺪ ،ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻬﺮهﺎی ﺁن ﻣﺮزوﺑﻮم را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻨﺪ3 .ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی اﻳﺸﺎن را ﺷﻨﻴﺪﻩ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد ،و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺁﻧﺎن و ﺷﻬﺮهﺎی اﻳﺸﺎن را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ .از ﺁن ﭘﺲ ،ﺁن ﻧﺎﺣﻴﻪ »ﺣﺮﻣﻪ« )ﻳﻌﻨﯽ»ﻧﺎﺑﻮدی«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﻣﺎر ﻣﻔﺮﻏﯽ 4ﺳﭙﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از آﻮﻩ هﻮر رهﺴﭙﺎر ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ از راهﯽ آﻪ ﺑﻪ درﻳﺎی ﺳﺮخ ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ادوم را دور ﺑﺰﻧﻨﺪ .اﻣﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻩ ﺁﻣﺪﻧﺪ 5و ﺑﻪ ﺧﺪا و ﻣﻮﺳﯽ اﻋﺘﺮاض آﺮدﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻳﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ؟ در اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻪ ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﺧﻮردن هﺴﺖ و ﻧﻪ ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﻧﻮﺷﻴﺪن! ﻣﺎ از ﺧﻮردن اﻳﻦ ﻦ ﺑﯽﻣﺰﻩ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻳﻢ!« َﻣ ﱢ اﻋﺪاد 6ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎرهﺎی ﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺎرهﺎ ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی از اﻳﺸﺎن را ﮔﺰﻳﺪﻩ ،هﻼک آﺮدﻧﺪ. 7ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ» :ﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ ،ﭼﻮن ﺑﻀﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﻀﺪ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪاﻳﻢ .از ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﻮاﺳﺖ آﻦ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻣﺎرهﺎ را از ﻣﺎ دور آﻨﺪ «.ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای ﻗﻮم دﻋﺎ آﺮد. 8ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وی ﻓﺮﻣﻮد» :ﻳﮏ ﻣﺎر ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﻣﺎرهﺎ ﺑﺴﺎز و ﺁن را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻳﮏ ﺗﻴﺮ ﺑﻴﺎوﻳﺰ. هﺮ آﻪ ﻣﺎر او را ﮔﺰﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺁن ﻧﮕﺎﻩ آﻨﺪ زﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ!« 9ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻳﮏ ﻣﺎر ﻣﻔﺮﻏﯽ درﺳﺖ آﺮد و ﺁن را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﻴﺮی ﺁوﻳﺨﺖ .ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎر ﮔﺰﻳﺪﻩای ﺑﻪ ﺁن ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽآﺮد ﺷﻔﺎ ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ! ﺑﻄﺮف ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب 10ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ اوﺑﻮت آﻮچ آﺮدﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ اردو زدﻧﺪ11 .ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻋﻴﯽ ﻋﺒﺎرﻳﻢ آﻪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن و در ﻓﺎﺻﻠﻪء آﻤﯽ از ﺷﺮق ﻣﻮﺁب ﺑﻮد ،رﻓﺘﻨﺪ12 .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ وادی زارد آﻮچ آﺮدﻩ ،اردو زدﻧﺪ13 .ﺑﻌﺪ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل رود ارﻧﻮن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﺮزهﺎی اﻣﻮریهﺎ ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن آﺮدﻧﺪ) .رود ارﻧﻮن ،ﺧﻂ ﻣﺮزی ﺑﻴﻦ ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ و اﻣﻮریهﺎﺳﺖ14 .در آﺘﺎب »ﺟﻨﮕﻬﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ« ﺑﻪ اﻳﻦ اﻣﺮ اﺷﺎرﻩ ﺷﺪﻩ آﻪ درﻩء رود ارﻧﻮن و ﺷﻬﺮ واهﻴﺐ 15ﺑﻴﻦ اﻣﻮرﻳﻬﺎ و ﻣﻮﺁﺑﻴﻬﺎ ﻗﺮار دارﻧﺪ(. 16ﺳﭙﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ »ﺑﺌﺮ« )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﺎﻩ«( آﻮچ آﺮدﻧﺪ .اﻳﻦ هﻤﺎن ﺟﺎﻳﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻗﻮم را ﺟﻤﻊ آﻦ و ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺁب ﺧﻮاهﻢ داد17 «.و18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ: »ای ﭼﺎﻩ ،ﺑﺠﻮش ﺁی! در وﺻﻒ اﻳﻦ ﭼﺎﻩ ﺑﺴﺮاﻳﻴﺪ! اﻳﻦ اﺳﺖ ﭼﺎهﯽ آﻪ رهﺒﺮان ﺁن را آﻨﺪﻧﺪ، ﺑﻠﯽ ،ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﻋﺼﺎهﺎﻳﺸﺎن ﺁن را آﻨﺪﻧﺪ!« ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺎﺑﺎن را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاردﻩ ،از ﻣﺘﺎﻧﻪ، 19ﻧﺤﻠﯽﺋﻴﻞ و ﺑﺎﻣﻮت ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ 20و ﺑﻪ درﻩای آﻪ در 24 ﻣﻮﺁب ﻗﺮار دارد و ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن و آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ اﺳﺖ رﻓﺘﻨﺪ. ﺷﻜﺴﺖ ﺳﻴﺤﻮن و ﻋﻮج )ﺗﺜﻨﻴﻪ 26 :2؛ ﺗﺎ (11 :3 21در اﻳﻦ وﻗﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻔﻴﺮاﻧﯽ ﻧﺰد ﺳﻴﺤﻮن، ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ22 .ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن درﺧﻮاﺳﺖ آﺮدﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻴﻢ .ﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﯽدهﻴﻢ از ﺷﺎهﺮاﻩ ﺑﺮوﻳﻢ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ از ﻣﺮزﺗﺎن ﻧﮕﺬﺷﺘﻪاﻳﻢ از راهﯽ آﻪ در ﺁن ﻣﯽروﻳﻢ ﺧﺎرج ﻧﺸﻮﻳﻢ .ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪهﺎ و ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺷﻤﺎ وارد ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ و ﺁب ﺷﻤﺎ را ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﻧﻮﺷﻴﺪ«. 23وﻟﯽ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻜﺮد .در ﻋﻮض ،او ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را در ﺑﻴﺎﺑﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻴﺞ آﺮد و در ﻧﺎﺣﻴﻪء ﻳﺎهﺺ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪ24 .در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ و ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را از رود ارﻧﻮن ﺗﺎ رود ﻳﺒﻮق و ﺗﺎ ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﯽﻋﻤﻮن ﺗﺼﺮف آﺮدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮوﻧﺪ، زﻳﺮا ﻣﺮز ﺑﻨﯽﻋﻤﻮن ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ ﺑﻮد. 25و26ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﻣﻨﺠﻤﻠﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﺸﺒﻮن را آﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻮد ﺗﺼﺮف آﺮدﻧﺪ و در ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ. ﻼ در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺑﻖ ﻣﻮﺁب ﺗﻤﺎم )ﺳﻴﺤﻮن ﻗﺒ ً ﺳﺮزﻣﻴﻦ او را ﺗﺎ ارﻧﻮن ﺑﻪ ﺗﺼﺮف درﺁوردﻩ ﺑﻮد(. 30-27ﺷﻌﺮا در ﻣﻮرد ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ: »ﺑﻪ ﺣﺸﺒﻮن ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ زﻳﺮا ﺁﺗﺸﯽ از ﺣﺸﺒﻮن اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﺑﻠﻌﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﺷﻬﺮ ﻋﺎر ﻣﻮﺁب و ﺑﻠﻨﺪﻳﻬﺎی رود ارﻧﻮن را. وای ﺑﺮ ﻣﻮﺁب! ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪﻳﺪ ،ای ﻗﻮﻣﯽ آﻪ آﻤﻮش را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻴﺪ! او ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺖ را ﺑﺪﺳﺖ ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﺑﻪ اﺳﺎرت ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ. اﻋﺪاد 25 اﻣﺎ ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﺮدﻩاﻳﻢ از ﺣﺸﺒﻮن ﺗﺎ دﻳﺒﻮن، و ﺗﺎ ﻧﻮﻓﺢ آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻴﺪﺑﺎ اﺳﺖ«. 31و32زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ اﻓﺮادی ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪء ﻳﻌﺰﻳﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ وﺿﻊ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁن ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ و ﺁن را ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و اﻣﻮرﻳﻬﺎ را ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻧﺪ. 33ﺳﭙﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و راهﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺷﺎن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﻋﻮج، ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن ،ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ،ﺑﺎ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﻪ ادرﻋﯽ ﺁﻣﺪ34 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﺘﺮس، زﻳﺮا دﺷﻤﻦ را ﺑﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩام .هﻤﺎن ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺴﺮ ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺁﻳﺪ آﻪ در ﺣﺸﺒﻮن ﺑﺴﺮ ﺳﻴﺤﻮن، ج ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﺁﻣﺪ35 «.ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻋﻮ ِ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﭘﺴﺮاﻧﺶ و اهﺎﻟﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ آﺸﺘﻨﺪ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ هﻢ زﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻧﺪ .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮد. ﺑﺎﻻق ﺳﻔﻴﺮاﻧﯽ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺑﻠﻌﺎم ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ دﺷﺖ ﻣﻮﺁب آﻮچ آﺮدﻩ ،در 22ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن ،روﺑﺮوی ارﻳﺤﺎ اردو زدﻧﺪ2 .و3وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺎﻻق )ﭘﺴﺮ ﺻﻔﻮر( ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻘﺪر زﻳﺎد اﺳﺖ و ﺑﺎ اﻣﻮریهﺎ ﭼﻪ آﺮدﻩاﻧﺪ ،ﺧﻮد و ﻣﻠﺘﺶ ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻓﺘﺎدﻧﺪ4 .ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ ﺑﺮای ﺳﺮان ﻣﺪﻳﺎن ﭘﻴﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ، ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ آﺜﻴﺮ ،ﻣﺎ را ﻣﺜﻞ ﮔﺎوی آﻪ ﻋﻠﻒ ﻣﯽﺧﻮرد ﺧﻮاهﺪ ﺑﻠﻌﻴﺪ!« ﭘﺲ ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ 5و6ﺳﻔﻴﺮاﻧﯽ ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﺎم ﻧﺰد ﺑﻠﻌﺎم )ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر( آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺟﺪادی ﺧﻮد ﻓﺘﻮر، واﻗﻊ در آﻨﺎر رود ﻓﺮات زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ﻓﺮﺳﺘﺎد: »ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرگ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ؛ ﻣﺮدﻣﺶ هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩاﻧﺪ و ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ. درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻴﺎﻳﯽ و اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ ،زﻳﺮا از ﻣﺎ ﻗﻮﻳﺘﺮﻧﺪ .ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺁﻧﺎن را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون آﻨﻢ. زﻳﺮا ﻣﯽداﻧﻢ هﺮ آﻪ را ﺗﻮ ﺑﺮآﺖ دهﯽ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ و هﺮ آﻪ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ ،زﻳﺮ ﻟﻌﻨﺖ ﻗﺮار ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ«. 7ﺳﻔﻴﺮان از ﺳﺮان ﻣﻮﺁب و ﻣﺪﻳﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .اﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﭘﻮل ﻧﻘﺪ ﻧﺰد ﺑﻠﻌﺎم رﻓﺘﻨﺪ و ﭘﻴﺎم ﺑﺎﻻق را ﺑﻪ او دادﻧﺪ. 8ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :ﺷﺐ را اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ و ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻧﺪ. 9ﺁن ﺷﺐ ،ﺧﺪا ﻧﺰد ﺑﻠﻌﺎم ﺁﻣﺪﻩ ،از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ ﻣﺮدان آﻴﺴﺘﻨﺪ؟« 10ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :اﻳﺸﺎن از ﭘﻴﺶ ﺑﺎﻻق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ11 .ﺑﺎﻻق ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ آﻪ ﮔﺮوﻩ ﺑﯽﺷﻤﺎری از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﻣﺮز آﺸﻮر او رﺳﻴﺪﻩاﻧﺪ و از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ ﻓﻮرًا ﺑﺮوم و ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﻢ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺪرت ﻳﺎﻓﺘﻪ ،ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ ﺑﻴﺮون آﻨﺪ«. 12ﺧﺪا ﺑﻪ وی ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺮو .ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ ،ﭼﻮن ﻣﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دادﻩام«. 13ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن ﺑﺎﻻق ﮔﻔﺖ: »ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم دهﻢ«. 14ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن ﺑﺎﻻق ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ ﺑﻠﻌﺎم از ﺁﻣﺪن اﻣﺘﻨﺎع ﻣﯽورزد15 .اﻣﺎ ﺑﺎﻻق ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﮔﺮوﻩ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻣﻬﻤﺘﺮی ﻓﺮﺳﺘﺎد16 .و17ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺰد ﺑﻠﻌﺎم ﺁﻣﺪﻧﺪ» :ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ ﺑﻴﺎﻳﯽ .او ﻗﻮل دادﻩ اﺳﺖ آﻪ ﭘﺎداش ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ دهﺪ و هﺮ ﭼﻪ ﺑﺨﻮاهﯽ ﺑﺮاﻳﺖ اﻧﺠﺎم دهﺪ .ﻓﻘﻂ ﺑﻴﺎ و اﻳﻦ ﻗﻮم را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻦ«. 18وﻟﯽ ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :اﮔﺮ او آﺎﺧﯽ ﭘﺮ از ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ هﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﺪ ،ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ آﺎری را آﻪ ﺧﻼف دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻧﺠﺎم دهﻢ19 .ﺑﻬﺮﺣﺎل ،اﻣﺸﺐ ﻼ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻴﺰی ﻏﻴﺮ از ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺒ ً ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ«. 20ﺁن ﺷﺐ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﺮدان ﺑﺮو ،وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ ﺑﮕﻮ«. ﺑﻠﻌﺎم و اﻻﻏﺶ 21ﺑﻠﻌﺎم ﺻﺒﺢ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و اﻻغ ﺧﻮد را ﭘﺎﻻن آﺮدﻩ ،ﺑﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن ﺑﺎﻻق ﺣﺮآﺖ ﻧﻤﻮد22 .و23اﻣﺎ ﺧﺪا از رﻓﺘﻦ اﻋﺪاد ﺑﻠﻌﺎم ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺷﺪ* و ﻓﺮﺷﺘﻪای ﺑﻪ ﺳﺮ راهﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ راﻩ را ﺑﺮ او ﺑﺒﻨﺪد .در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﺳﻮار ﺑﺮ اﻻغ، هﻤﺮاﻩ دو ﻧﻮآﺮش ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ ،ﻧﺎﮔﻬﺎن اﻻغ ﺑﻠﻌﺎم ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ را دﻳﺪ آﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮی ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،و ﺳﺮ راﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ اﻻغ از روی ﺟﺎدﻩ رم آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪای رﻓﺖ ،وﻟﯽ ﺑﻠﻌﺎم او را زد و ﺑﻪ ﺟﺎدﻩ ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﺪ24 .ﺑﻌﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺟﺎدﻩ ﺗﻨﮓ ﻣﯽﺷﺪ و دو ﻃﺮﻓﺶ دﻳﻮارﻩای دور ﺗﺎآﺴﺘﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ ،اﻳﺴﺘﺎد25 .اﻻغ وﻗﺘﯽ دﻳﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ،ﺧﻮدش را ﺑﻪ دﻳﻮار ﭼﺴﺒﺎﻧﻴﺪﻩ ،ﭘﺎی ﺑﻠﻌﺎم را ﺑﻪ دﻳﻮار ﻓﺸﺮد .ﭘﺲ او دوﺑﺎرﻩ اﻻغ را زد. 26ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﺷﺘﻪ آﻤﯽ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ رﻓﺖ و در ﺟﺎﻳﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﻨﮓ اﻳﺴﺘﺎد ،ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ اﻻغ ﺑﻪ هﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ از آﻨﺎرش ﺑﮕﺬرد27 .ﭘﺲ اﻻغ در وﺳﻂ ﺟﺎدﻩ ﺧﻮاﺑﻴﺪ. ﺑﻠﻌﺎم ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﺑﺎز ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺧﻮد اﻻغ را زد. 28ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻻغ را ﺑﻪ ﺣﺮف ﺁورد و اﻻغ ﮔﻔﺖ: »ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﭼﻪ آﺮدﻩام؟ ﭼﺮا ﻣﺮا ﺳﻪ ﺑﺎر زدی؟« 29ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮا ﻣﺴﺨﺮﻩ آﺮدﻩای! ای آﺎش ﺷﻤﺸﻴﺮی داﺷﺘﻢ و ﺗﻮ را هﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﻣﯽآﺸﺘﻢ!« ﻼ در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم هﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ 30اﻻغ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻗﺒ ً آﺎری آﺮدﻩ ﺑﻮدم؟« ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ«. 31ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻠﻌﺎم را ﺑﺎز آﺮد و او ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ را دﻳﺪ آﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮی ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺳﺮ راﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﭘﻴﺶ او ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد. 32ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺳﻪ دﻓﻌﻪ اﻻغ ﺧﻮد را زدی؟ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩام ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ رﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺷﻮم ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﺗﻮ از روی ﺗﻤﺮد اﺳﺖ33 .اﻳﻦ اﻻغ ﺳﻪ ﺑﺎر ﻣﺮا دﻳﺪ و ﺧﻮد را از ﻣﻦ آﻨﺎر آﺸﻴﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻤﯽآﺮد ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺗﻮ را آﺸﺘﻪ ﺑﻮدم ،و او را زﻧﺪﻩ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ«. 34ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﻠﻌﺎم اﻋﺘﺮاف آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام .ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم آﻪ ﺗﻮ ﺳﺮ راﻩ ﻣﻦ اﻳﺴﺘﺎدﻩ * اﻧﮕﻴﺰﻩء ﺑﻠﻌﺎم ﺑﺪ ﺑﻮد ,ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺁﻳﻪء .32ﺑﻠﻌﺎم ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ,ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﻋﺪاد :25 31و .16 :31 26 ﺑﻮدی .ﺣﺎل اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﻴﺴﺘﯽ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪام ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺮدم«. 35ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺑﺮو ،وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ ،ﺑﮕﻮ «.ﭘﺲ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﺎ ﺳﻔﻴﺮان ﺑﺎﻻق ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ داد36 .ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ ﺑﻠﻌﺎم در راﻩ اﺳﺖ ،از ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺗﺎ رود ارﻧﻮن واﻗﻊ در ﻣﺮز آﺸﻮرش ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او رﻓﺖ. 37ﺑﺎﻻق از ﺑﻠﻌﺎم ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا وﻗﺘﯽ ﺑﺎر اول ﺗﻮ را اﺣﻀﺎر آﺮدم ،ﻧﻴﺎﻣﺪی؟ ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮ آﺮدی ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﭘﺎداش ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪهﻢ«. 38ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :اﻻن ﺁﻣﺪﻩام ،وﻟﯽ ﻗﺪرت ﻧﺪارم ﭼﻴﺰی ﺑﮕﻮﻳﻢ .ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪا ﺑﺮ زﺑﺎﻧﻢ ﺑﮕﺬارد ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ39 «.ﺑﻠﻌﺎم هﻤﺮاﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻗﺮﻳﻪ ﺣﺼﻮت رﻓﺖ40 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد و از ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم و ﺳﻔﻴﺮاﻧﯽ آﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،داد41 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﺎﻻق ﺑﻠﻌﺎم را ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻤﻮت ﺑﻌﻞ ﺑﺮد ﺗﺎ از ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺒﻴﻨﺪ. اوﻟﻴﻦ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺠﺎ هﻔﺖ 23ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﺎز و هﻔﺖ ﮔﺎو و هﻔﺖ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺣﺎﺿﺮ آﻦ«. 2ﺑﺎﻻق ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺑﻠﻌﺎم ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد و اﻳﺸﺎن ﺑﺮ هﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدﻧﺪ. 3و4ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺠﺎ در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮوم و ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ .هﺮ ﭼﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ «.ﭘﺲ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪای رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪا او را ﻣﻼﻗﺎت ﻧﻤﻮد .ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﺧﺪا ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ هﻔﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﻮدﻩ و روی هﺮ آﺪام ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدﻩام«. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﺮای ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﻴﺎﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد. 6ﭘﺲ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻪ ﺑﺎ هﻤﻪء ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﻮﺁب در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﻋﺪاد 27 10-7و اﻳﻦ ﭘﻴﺎم را داد: »ﺑﺎﻻق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﻣﺮا از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ارام، از آﻮﻩهﺎی ﺷﺮﻗﯽ ﺁورد. او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ :ﺑﻴﺎ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻦ. وﻟﯽ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﻢ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪا ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻧﻜﺮدﻩ اﺳﺖ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻟﻌﻨﺖ آﻨﻢ ﻗﻮﻣﯽ را آﻪ ﺧﺪا ﻟﻌﻨﺖ ﻧﻜﺮدﻩ اﺳﺖ؟ از ﺑﺎﻻی ﺻﺨﺮﻩهﺎ اﻳﺸﺎن را ﻣﯽﺑﻴﻨﻢ، از ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪهﺎ ﺁﻧﺎن را ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻣﯽآﻨﻢ. ﺁﻧﺎن ﻗﻮﻣﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﺧﻮد را از دﻳﮕﺮ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺟﺪا ﻣﯽداﻧﻨﺪ. اﻳﺸﺎن ﻣﺜﻞ ﻏﺒﺎرﻧﺪ، ﺑﯽﺷﻤﺎر و ﺑﯽﺣﺴﺎب! ای آﺎش اﻳﻦ ﺳﻌﺎدت را ﻣﯽداﺷﺘﻢ آﻪ هﻤﭽﻮن ﻳﮏ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻤﻴﺮم. ای آﺎش ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﻦ، ﻣﺜﻞ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ!« 11ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ آﺮدی؟ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ، وﻟﯽ ﺗﻮ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دادی!« 12اﻣﺎ ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺳﺨﻦ دﻳﮕﺮی ﻏﻴﺮ از ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺁورم؟« دوﻣﻴﻦ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم 13ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻻق ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﺟﺎی دﻳﮕﺮی ﺑﺒﺮم .از ﺁﻧﺠﺎ ﻓﻘﻂ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺧﻮاهﯽ دﻳﺪ .ﺣﺪاﻗﻞ ﺁن ﻋﺪﻩ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻦ«. 14ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺑﻠﻌﺎم را ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪء ﺻﻮﻓﻴﻢ آﻪ روی آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ اﺳﺖ ﺑﺮد و در ﺁﻧﺠﺎ هﻔﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ و روی هﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد. 15ﭘﺲ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮوم«. 16ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻠﻌﺎم را ﻣﻼﻗﺎت ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ او ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﻻق ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ17 .ﭘﺲ ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻪ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻪ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﻮﺁب در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺎزﮔﺸﺖ. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ؟« 24-18ﺟﻮاب ﺑﻠﻌﺎم ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد: »ﺑﺎﻻق ،ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﺸﻨﻮ! ای ﭘﺴﺮ ﺻﻔﻮر ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﻓﺮا دﻩ! ﺧﺪا اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺖ آﻪ دروغ ﺑﮕﻮﻳﺪ، او ﻣﺜﻞ اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻓﻜﺮ دهﺪ. ﺁﻳﺎ ﺗﺎآﻨﻮن وﻋﺪﻩای دادﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺪان ﻋﻤﻞ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دهﻢ، زﻳﺮا ﺧﺪا ﺁﻧﺎن را ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺁن را ﺗﻐﻴﻴﺮ دهﻢ. او ﮔﻨﺎهﯽ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ، ﭘﺲ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ در ﻗﻮم ﺧﺪا ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﺁﻧﺎن اﺳﺖ، و اﻳﺸﺎن اﻋﻼن ﻣﯽآﻨﻨﺪ آﻪ او ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ. ﺧﺪا اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ اﺳﺖ، و اﻳﺸﺎن ،ﻣﺜﻞ ﮔﺎو وﺣﺸﯽ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﻧﺪ. ﻧﻤﯽﺗﻮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﺮد، و هﻴﭻ اﻓﺴﻮﻧﯽ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻗﻮم آﺎرﮔﺮ ﻧﻴﺴﺖ. درﺑﺎرﻩء اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ: ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺧﺪا ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻪ آﺎرهﺎﻳﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ! اﻳﻦ ﻗﻮم ،ﭼﻮن ﺷﻴﺮ ﺑﺮﻣﯽﺧﻴﺰﻧﺪ و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺷﻜﺎر ﺧﻮد را ﻧﺨﻮرﻧﺪ و ﺧﻮن آﺸﺘﮕﺎن را ﻧﻨﻮﺷﻨﺪ ،ﻧﻤﯽﺧﻮاﺑﻨﺪ«. 25ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻧﻤﯽآﻨﯽ، ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮآﺘﺸﺎن هﻢ ﻧﺪﻩ«. 26اﻣﺎ ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻢ هﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ زﺑﺎﻧﻢ ﺑﮕﺬارد ﺁن را ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ؟« ﺳﻮﻣﻴﻦ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم 27ﺑﻌﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ را ﺑﻪ ﺟﺎی دﻳﮕﺮی ﻣﯽﺑﺮم ،ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪا راﺧﻮش ﺁﻳﺪ و ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزﻩ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ«. 28ﭘﺲ ﺑﺎﻻق ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻠﻌﺎم را ﺑﻪ ﻗﻠﻪء آﻮﻩ ﻓﻐﻮر آﻪ ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻮد ،ﺑﺮد29 .ﺑﻠﻌﺎم دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ آﻪ هﻔﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﺎزد و هﻔﺖ ﮔﺎو و هﻔﺖ ﻗﻮچ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺣﺎﺿﺮ آﻨﺪ30 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻠﻌﺎم اﻋﺪاد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد و ﺑﺮ هﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﻗﻮچ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد. ﭼﻮن ﺑﻠﻌﺎم دﻳﺪ آﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ 24ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ ،ﭘﺲ ﻣﺜﻞ دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ ﺳﻌﯽ ﻧﻜﺮد از ﻋﺎﻟﻢ ﻏﻴﺐ ﭘﻴﺎﻣﯽ ﺑﮕﻴﺮد .او ﺳﺮش را ﺑﻄﺮف دﺷﺖ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ 2و اردوی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را دﻳﺪ آﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ در دﺷﺖ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ روح ﺧﺪا ﺑﺮ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ9-3 ،و درﺑﺎرﻩء اﻳﺸﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ آﺮد: »اﻳﻦ اﺳﺖ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر، وﺣﯽ ﺁن ﻣﺮدی آﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ، وﺣﯽ ﺁن آﺴﯽ آﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﺪا را ﺷﻨﻴﺪ، و روﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺸﺎن داد ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻧﻤﻮد، ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ، ﭼﻪ زﻳﺒﺎﻳﻨﺪ ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ! ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺜﻞ درﻩهﺎی ﺳﺒﺰ و ﺧﺮم و ﭼﻮن ﺑﺎﻏﻬﺎی آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ، در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﻣﯽﺑﻴﻨﻢ، ﻣﺜﻞ درﺧﺘﺎن ﻋﻮد آﻪ ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺸﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، و ﻣﺎﻧﻨﺪ درﺧﺘﺎن ﺳﺮو آﻨﺎر ﺁب. دﻟﻮهﺎی اﻳﺸﺎن از ﺁب ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد، و ﺑﺬرهﺎﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﺁب ﻓﺮاوان ﺁﺑﻴﺎری ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻳﺸﺎن از »اﺟﺎج« ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و آﺸﻮرﺷﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺮاﻓﺮاز ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮدﻳﺪ. ﺧﺪا اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد، اﻳﺸﺎن ﻣﺜﻞ ﮔﺎو وﺣﺸﯽ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﻧﺪ، و ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ آﻨﻨﺪ ،ﻣﯽﺑﻠﻌﻨﺪ. اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻣﯽﺷﻜﻨﻨﺪ و ﺧﺮد ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﻴﺮهﺎﻳﺸﺎن ﭘﻴﻜﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﯽدوزﻧﺪ. اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻮن ﺷﻴﺮ ﻣﯽﺧﻮاﺑﺪ، ﭼﻪ آﺴﯽ ﺟﺮأت دارد او را ﺑﻴﺪار آﻨﺪ؟ ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺑﺮآﺖ ﺑﺎد ﺑﺮ هﺮ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ و ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺎد ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺗﻮ را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ«. 10ﺑﺎﻻق ﺑﺸﺪت ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ .او در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻬﻢ ﻣﯽآﻮﺑﻴﺪ ﺳﺮ ﺑﻠﻌﺎم ﻓﺮﻳﺎد آﺸﻴﺪ» :ﻣﻦ ﺗﻮ را ﺑﻪ 28 اﻳﻨﺠﺎ ﺁوردم ﺗﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﻨﯽ ،وﻟﯽ در ﻋﻮض ،ﺳﻪ ﺑﺎر ﺁﻧﺎن را ﺑﺮآﺖ دادی11 .از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮو! ﺑﺮﮔﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪات! ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺎداش ﺧﻮﺑﯽ دهﻢ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را از ﺁن ﺑﺎزداﺷﺖ«. 12ﺑﻠﻌﺎم ﺟﻮاب داد» :ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩهﺎی ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻢ آﻪ 13اﮔﺮ ﻳﮏ آﺎخ ﭘﺮ از ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ هﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﯽ، ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮد ﺑﺨﻮاهﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ .ﻣﻦ هﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﺪ هﻤﺎن را ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ14 .ﺣﺎل ،ﭘﻴﺶ ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺮدم ،وﻟﯽ ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻨﻢ ﺑﮕﺬار ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ آﻪ در ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﻮم ﺗﻮ ﭼﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁورد«. ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم 19-15ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻠﻌﺎم ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ آﺮد: »اﻳﻦ اﺳﺖ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر، وﺣﯽ ﺁن ﻣﺮدی آﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ، وﺣﯽ ﺁن آﺴﯽ آﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﺪا را ﺷﻨﻴﺪ، و از ﺧﺪای ﻣﺘﻌﺎل ﺑﺼﻴﺮت را آﺴﺐ آﺮد و روﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺸﺎن داد، ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻧﻤﻮد، ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ او را ﺧﻮاهﻢ دﻳﺪ ،اﻣﺎ ﻧﻪ ﺣﺎﻻ، او را ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد ،اﻣﺎ ﻧﻪ از ﻧﺰدﻳﮏ. ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻇﻬﻮر ﺧﻮاهﺪ آﺮد، او ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺳﺘﺎرﻩ ﻃﻠﻮع ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد. اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﻮم ﻣﻮﺁب را ﺧﻮاهﺪ زد و ﺁﺷﻮﺑﮕﺮان را ﺳﺮآﻮب ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد، ادوم و ﺳﻌﻴﺮ را ﺗﺼﺮف ﺧﻮاهﺪ آﺮد، و ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ ﭘﻴﺮوز ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ از اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻇﻬﻮر ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد و ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﺷﻬﺮهﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. ﺁﺧﺮﻳﻦ وﺣﯽ ﺑﻠﻌﺎم 20ﺳﭙﺲ ،ﺑﻠﻌﺎم ﺑﻄﺮف ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ و ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ آﺮد: »ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ ﺳﺮﺁﻣﺪ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺑﻮد، وﻟﯽ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ هﻼآﺖ اﺳﺖ«. اﻋﺪاد 29 21و22ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻗﻴﻨﯽهﺎ ﻧﻈﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ آﺮد: »ﺁری ،ﻣﺴﻜﻦ ﺷﻤﺎ ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ اﺳﺖ، ﺁﺷﻴﺎﻧﻪﺗﺎن ﺑﺮ ﺻﺨﺮﻩ ﻗﺮار دارد؛ وﻟﯽ ای ﻗﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و ﺳﭙﺎﻩ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﺷﻮر ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد«. 23و24او ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن ﺑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺧﻮد ﺧﺎﺗﻤﻪ داد: »وﻗﺘﯽ ﺧﺪا اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم دهﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ زﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ؟ آﺸﺘﯽهﺎ از ﺳﻮاﺣﻞ ﻗﺒﺮس ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ و ﺁﺷﻮر و ﻋﺎﺑﺮ را ذﻟﻴﻞ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد، و ﺧﻮد ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ«. 25ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻠﻌﺎم و ﺑﺎﻻق هﺮ ﻳﮏ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد رﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺷﻄﻴﻢ اردو زدﻩ 25ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﺮداﻧﺸﺎن ﺑﺎ دﺧﺘﺮان ﻗﻮم ﻣﻮﺁب زﻧﺎ آﺮدﻧﺪ2 .اﻳﻦ دﺧﺘﺮان ،ﺁﻧﻬﺎ را دﻋﻮت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺗﺎ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺘﻬﺎﻳﺸﺎن ﺷﺮآﺖ آﻨﻨﺪ .ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ را ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ و ﺑﺘﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ3 .ﭼﻨﺪی ﻧﮕﺬﺷﺖ آﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﻌﻞ ﻓﻐﻮر آﻪ ﺧﺪای ﻣﻮﺁب ﺑﻮد روی ﺁوردﻧﺪ .از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ ،ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺸﺪت ﺑﺮ ﻗﻮم ﺧﻮد اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ. ن 4ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻣﺎن داد» :هﻤﻪء ﺳﺮا ِ ﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را اﻋﺪام آﻦ .در روز روﺷﻦ و ﻗﺒﺎﻳ ِ درﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺰ ﺗﺎ ﺧﺸﻢ ﺷﺪﻳﺪ ﻣﻦ از اﻳﻦ ﻗﻮم دور ﺷﻮد«. 5ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻀﺎت دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﻌﻞ ﻓﻐﻮر را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،اﻋﺪام آﻨﻨﺪ. 6وﻟﯽ ﻳﻜﯽ از ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ،ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ رﺳﺎﻧﺪ آﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻮﺳﯽ و ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺟﻠﻮ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﻳﮏ دﺧﺘﺮ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽ را ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺁورد7 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻓﻴﻨﺤﺎس )ﭘﺴﺮ اﻟﻌﺎزار و ﻧﻮﻩء هﺎرون آﺎهﻦ( اﻳﻦ را دﻳﺪ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻧﻴﺰﻩای ﺑﺮداﺷﺖ 8و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁن ﻣﺮد ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪای آﻪ دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ ﺁن ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد ،وارد ﺷﺪ .او ﻧﻴﺰﻩ را در ﺑﺪن هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮو ﺑﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻼ رﻓﻊ ﺷﺪ9 ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در اﺛﺮ ﺁن ﺑﻼ ﺑﻪ هﻼآﺖ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 10و11ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻓﻴﻨﺤﺎس )ﭘﺴﺮ اﻟﻌﺎزار و ﻧﻮﻩء هﺎرون آﺎهﻦ( ﻏﻀﺐ ﻣﺮا دور ﮔﺮداﻧﻴﺪ .او ﺑﺎ ﻏﻴﺮت اﻟﻬﯽ ﺣﺮﻣﺖ ﻣﺮا ﺣﻔﻆ آﺮد ،ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ هﻢ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﺮدم12 .و13ﺣﺎل ،ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ او اﻧﺠﺎم دادﻩ اﺳﺖ و ﺑﺮای ﻏﻴﺮﺗﯽ آﻪ ﺟﻬﺖ ﺧﺪای ﺧﻮد دارد و ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻔﺎرﻩ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﻗﻮل ﻣﯽدهﻢ آﻪ او و ﻧﺴﻞ او ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ آﺎهﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ«. 14ﻣﺮدی آﻪ ﺑﺎ ﺁن دﺧﺘﺮ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ ،زﻣﺮی ﻧﺎم داﺷﺖ؛ او ﭘﺴﺮ ﺳﺎﻟﻮ ،ﻳﻜﯽ از ﺳﺮان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن ﺑﻮد15 .ﺁن دﺧﺘﺮ ﻧﻴﺰ آُﺰﺑﯽ ﻧﺎم داﺷﺖ؛ او دﺧﺘﺮ ﺻﻮر ،ﻳﻜﯽ از ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﺪﻳﺎن ﺑﻮد. 16و17ﺑﻌﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ را هﻼک آﻨﻴﺪ18 ،ﭼﻮن اﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﺣﻴﻠﻪ و ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻳﺸﺎن ﺷﻤﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﻌﻞ ء ﻓﻐﻮر ﻣﯽآﺸﺎﻧﻨﺪ و ﮔﻤﺮاﻩ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ واﻗﻌﻪ ﻣﺮگ آﺰﺑﯽ اﻳﻦ را ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽآﻨﺪ«. دوﻣﻴﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻼ رﻓﻊ ﺷﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ 26و اﻟﻌﺎزار )ﭘﺴﺮ هﺎرون آﺎهﻦ( ﻓﺮﻣﻮد: »2ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺳﺮﺷﻤﺎری آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﻃﺎﻳﻔﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺮوﻧﺪ«. 3و4ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار ﻓﺮﻣﺎن ﺳﺮﺷﻤﺎری را ﺑﻪ رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺑﻼغ آﺮدﻧﺪ) .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب آﻨﺎر رود اردن روﺑﺮوی ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ (.ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم ﺳﺮﺷﻤﺎری ،ﻧﺘﺎﻳﺞ زﻳﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻣﺪ: 11-5ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ730 :ر 43ﻧﻔﺮ. )رﺋﻮﺑﻴﻦ ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ ﻳﻌﻘﻮب ﺑﻮد (.ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ: اﻋﺪاد ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺣﻨﻮآﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﻨﻮک؛ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻓﻠﻮﺋﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻓﻠﻮ؛ )ﺧﺎﻧﺪان اﻟﻴﺂب آﻪ ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮان ﻓﻠﻮ ﺑﻮد ﺷﺎﻣﻞ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﻧﻤﻮﺋﻴﻞ ،اﺑﻴﺮام و داﺗﺎن ﺑﻮد .داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام هﻤﺎن دو رهﺒﺮی ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﺎ ﻗﻮرح ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اهﺎﻧﺖ آﺮدﻧﺪ .وﻟﯽ زﻣﻴﻦ دهﺎن ﮔﺸﻮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻠﻌﻴﺪ و ﺁﺗﺶ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻣﺪﻩ ،دوﻳﺴﺖ و ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮ را ﺳﻮزاﻧﻴﺪ. اﻳﻦ اﺧﻄﺎری ﺑﻮد ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ .اﻣﺎ ﭘﺴﺮان ﻗﻮرح آﺸﺘﻪ ﻧﺸﺪﻧﺪ(. ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺣﺼﺮوﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺼﺮون؛ ﻃﺎﻳﻔﻪء آﺮﻣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن آﺮﻣﯽ. 12و13و14ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن200 :ر 22ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﺷﻤﻌﻮن ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ: ﻧﻤﻮﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻧﻤﻮﺋﻴﻞ؛ ﻳﺎﻣﻴﻨﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺎﻣﻴﻦ؛ ﻳﺎآﻴﻨﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺎآﻴﻦ؛ زارﺣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن زارح؛ ﺷﺎﺋﻮﻟﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﺎﺋﻮل. 18-15ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد500 :ر 40ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﺟﺎد ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﺻﻔﻮﻧﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺻﻔﻮن؛ ﺣﺠﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺠﯽ؛ ﺷﻮﻧﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻮﻧﯽ؛ اُزﻧﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ازﻧﯽ؛ ﻋﻴﺮیهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻋﻴﺮی؛ ارودیهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ارود؛ ارﺋﻴﻠﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ارﺋﻴﻞ. 22-19ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا500 :ر 76ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﻳﻬﻮدا ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻋﻴﺮ و اوﻧﺎن آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻣﺮدﻧﺪ ﺟﺰو ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ: ﺷﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻴﻠﻪ؛ ﻓﺎرﺻﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻓﺎرص؛ زارﺣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن زارح. 30 ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻓﺎرص ﺑﻮدﻧﺪ: ﺣﺼﺮوﻧﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺼﺮون؛ ﺣﺎﻣﻮﻟﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺎﻣﻮل. 23و24و25ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر300 :ر 64ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﻳﺴﺎآﺎر ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﺗﻮﻟﻌﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺗﻮﻟﻊ؛ ﻓﻮﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻓﻮﻩ؛ ﻳﺎﺷﻮﺑﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺎﺷﻮب؛ ﺷﻤﺮوﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻤﺮون. 26و27ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن500 :ر 60ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان زﺑﻮﻟﻮن ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﺳﺎرَدیهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺳﺎرَد؛ اﻳﻠﻮﻧﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن اﻳﻠﻮن؛ ﻳﺤﻠﯽﺋﻴﻠﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺤﻠﯽﺋﻴﻞ. 37-28ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ500 :ر 32ﻧﻔﺮ در ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ و 700ر 52ﻧﻔﺮ در ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ. در ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺎﺧﻴﺮﻳﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻣﺎﺧﻴﺮﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ .ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺟﻠﻌﺎدیهﺎ ﻧﻴﺰ از ﻣﺎﺧﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﺟﺪﺷﺎن ﺟﻠﻌﺎد ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ از ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻮدﻧﺪ: اِﻳ َﻌﺰَریهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن اِﻳ َﻌﺰَر؛ ﺣﺎﻟﻘﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺎﻟﻖ؛ اﺳﺮیﺋﻴﻠﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن اﺳﺮیﺋﻴﻞ؛ ﺷﻜﻴﻤﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻜﻴﻢ؛ ﺷﻤﻴﺪاﻋﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻤﻴﺪاع؛ ﺣﺎﻓﺮیهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺎﻓﺮ. ﺻﻠُﻔﺤﺎد ﭘﺴﺮ ﺣﺎﻓﺮ ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺖ ،اﻣﺎ ﭘﻨﺞ دﺧﺘﺮ داﺷﺖ ) ِ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻣﺤﻠﻪ ،ﻧﻮﻋﻪ ،ﺣُﺠﻠﻪ ،ﻣﻠﻜﻪ و ﺗﺮﺻﻪ(. ﺗﻌﺪاد 500ر 32ﻧﻔﺮ آﻪ زﻳﺮ اﺳﻢ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺷﺎﻣﻞ ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان اﻓﺮاﻳﻢ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ: ﺷﻮﺗﺎﻟﺤﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻮﺗﺎﻟﺢ؛ )ﻳﻜﯽ از ﻃﻮاﻳﻒ ﺷﻮﺗﺎﻟﺤﻴﻬﺎ ،ﻋﻴﺮاﻧﻴﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻋﻴﺮان ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ(. ﺑﺎآﺮﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺑﺎآﺮ؛ اﻋﺪاد 31 ﺗﺎﺣَﻨﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺗﺎﺣَﻦ. 41-38ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ600 :ر 45ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﺑﺎﻟﻌﯽهﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺑﺎﻟﻊ؛ )ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ از ﺑﺎﻟﻊ ﺑﻮدﻧﺪ: اردﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ارد؛ ﻧَﻌﻤﺎﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻧَﻌﻤﺎن(. اﺷﺒﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن اﺷﺒﻴﻞ؛ اﺣﻴﺮاﻣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن اﺣﻴﺮام؛ ﺷﻔﻮﻓﺎﻣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻔﻮﻓﺎم؛ ﺣﻮﻓﺎﻣﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﻮﻓﺎم. 42و43ﻗﺒﻴﻠﻪء دان400 :ر 64ﻧﻔﺮ. در اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺷﻮﺣﺎﻣﯽهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻮﺣﺎم ﭘﺴﺮ دان ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاردﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. 47-44ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ400 :ر 53ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان اﺷﻴﺮ ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﻳﻤﻨﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﻤﻨﻪ؛ ﻳﺸﻮﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺸﻮی؛ ﺑﺮﻳﻌﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺑﺮﻳﻌﻪ؛ ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ از ﺑﺮﻳﻌﻪ ﺑﻮدﻧﺪ: ﺣﺎﺑﺮﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺣﺎﺑﺮ؛ ﻣﻠﻜﯽﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻣﻠﻜﯽﺋﻴﻞ. اﺷﻴﺮ دﺧﺘﺮی ﻧﻴﺰ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺳﺎرح. 48و49و50ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ400 :ر 45ﻧﻔﺮ. ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی زﻳﺮ ﺟﺰو اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﺴﺮان ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﻧﺎﻣﮕﺬاری ﺷﺪﻧﺪ: ﻳﺎﺣﺺﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺎﺣﺺﺋﻴﻞ؛ ﺟﻮﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺟﻮﻧﯽ؛ ﻳﺼﺮﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻳﺼﺮ؛ ﺷﻠﻴﻤﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺷﻠﻴﻢ. 51ﭘﺲ ﺗﻌﺪاد آﻞ ﻣﺮدان ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 730ر 601ﻧﻔﺮ ﺑﻮد. 52و53و54ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻦ .ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی آﻮﭼﻜﺘﺮ زﻣﻴﻦ آﻤﺘﺮ دادﻩ ﺷﻮد55 .و56ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﺮای زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﺒﺎﻳﻞ آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺮای زﻣﻴﻨﻬﺎی آﻮﭼﻜﺘﺮ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻜﺸﻨﺪ«. 57ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻻویهﺎ آﻪ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺷﺪﻧﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮارﻧﺪ: ﺟﺮﺷﻮﻧﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﺟﺮﺷﻮن؛ ﻗﻬﺎﺗﻴﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻗﻬﺎت؛ ﻣﺮارﻳﻬﺎ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺪﺷﺎن ﻣﺮاری. 58و59اﻳﻦ ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎ ﻧﻴﺰ ﺟﺰو ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﺑﻮدﻧﺪ: ﻟﺒﻨﻴﻬﺎ ،ﺣﺒﺮوﻧﻴﻬﺎ ،ﻣﺤﻠﻴﻬﺎ ،ﻣﻮﺷﻴﻬﺎ و ﻗﻮرﺣﻴﻬﺎ. زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻻوی در ﻣﺼﺮ ﺑﻮد ﺻﺎﺣﺐ دﺧﺘﺮی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻳﻮآﺎﺑﺪ ﺷﺪ آﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ هﻤﺴﺮی ﻋﻤﺮام ،ﭘﺴﺮ ﻗﻬﺎت، درﺁﻣﺪ .ﻳﻮآﺎﺑﺪ و ﻋﻤﺮام ﭘﺪر و ﻣﺎدر هﺎرون و ﻣﻮﺳﯽ و ﻣﺮﻳﻢ ﺑﻮدﻧﺪ60 .ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ و اﻟﻌﺎزار و اﻳﺘﺎﻣﺎر ﻓﺮزﻧﺪان هﺎرون ﺑﻮدﻧﺪ61 .ﻧﺎداب و اﺑﻴﻬﻮ وﻗﺘﯽ ﺁﺗﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺎز ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ ﻣﺮدﻧﺪ. 62ﺗﻌﺪاد آﻞ ﭘﺴﺮان و ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی از ﻳﮏ ﻣﺎهﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ در ﺳﺮﺷﻤﺎری 000ر 23ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .وﻟﯽ ﺗﻌﺪاد ﻻویهﺎ در ﺟﻤﻊ آﻞ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻨﻈﻮر ﻧﻤﯽﺷﺪ ،زﻳﺮا از ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ زﻣﻴﻨﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﻧﻤﯽﮔﺮﻓﺖ. 63اﻳﻦ اﺳﺖ ارﻗﺎم ﺳﺮﺷﻤﺎری آﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب آﻨﺎر رود اردن و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪ64 .و65در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺮﺷﻤﺎری، ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ آﻪ در ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻗﺒﻠﯽ آﻪ در ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون آﺎهﻦ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﺷﻤﺮدﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﻤﺮدﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد .ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺮادی آﻪ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ ﻳﻔﻨﻪ و ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن ﺑﻮدﻧﺪ. دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد روزی دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻣﺤﻠﻪ، ء 27ﻧﻮﻋﻪ ،ﺣﺠﻠﻪ ،ﻣﻠﻜﻪ و ﺗﺮﺻﻪ ﺑﻪ در ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ و رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ و ﺳﺎﻳﺮ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ زﻧﺎن از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ )ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮان ﻳﻮﺳﻒ( ﺑﻮدﻧﺪ .ﺻﻠﻔﺤﺎد ﭘﺴﺮ ﺣﺎﻓﺮ ﺑﻮد، اﻋﺪاد ﺣﺎﻓﺮ ﭘﺴﺮ ﺟﻠﻌﺎد ،ﺟﻠﻌﺎد ﭘﺴﺮ ﻣﺎﺧﻴﺮ و ﻣﺎﺧﻴﺮ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺴﯽ. 3و4دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭘﺪر ﻣﺎ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﺮد .او از ﭘﻴﺮوان ﻗﻮرح ﻧﺒﻮد آﻪ ﺑﻀﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻴﺎم آﺮدﻧﺪ و هﻼک ﺷﺪﻧﺪ .او ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻃﺒﻴﻌﯽ ﻣﺮد و ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺖ .ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﺳﻢ ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﺪﻟﻴﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ از ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪاش ﻣﺤﻮ ﮔﺮدد؟ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ هﻢ ﻣﺜﻞ ﺑﺮادران ﭘﺪرﻣﺎن ﻣﻠﻜﯽ دادﻩ ﺷﻮد«. 5ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ دﻋﻮی اﻳﺸﺎن را ﺑﺤﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁورد. 6و7ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﻮاب ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد راﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ .در ﻣﻴﺎن اﻣﻼک ﻋﻤﻮهﺎﻳﺸﺎن ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻠﮏ ﺑﺪﻩ .هﻤﺎن ﻣﻠﻜﯽ را آﻪ اﮔﺮ ﭘﺪرﺷﺎن زﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﻣﯽدادی ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪﻩ8 .ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ هﺮﮔﺎﻩ ﻣﺮدی ﺑﻤﻴﺮد و ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﻠﮏ او ﺑﻪ دﺧﺘﺮاﻧﺶ ﻣﯽرﺳﺪ9 ،و اﮔﺮ دﺧﺘﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻠﮏ او ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد10 .اﮔﺮ ﺑﺮادری ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻋﻤﻮﻳﺶ وارث او ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ11 ،و اﮔﺮ ﻋﻤﻮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،در ﺁﻧﺼﻮرت ﻣﻠﮏ او ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﻓﺎﻣﻴﻠﺶ ﻣﯽرﺳﺪ .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن را رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻨﺪ، هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻣﺮ آﺮدﻩام«. ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮد )ﺗﺜﻨﻴﻪ (8-1 :31 12روزی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ آﻮﻩ ﻋﺒﺎرﻳﻢ ﺑﺮو و از ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩام ﺑﺒﻴﻦ. 13ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺁن را دﻳﺪی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮادرت هﺎرون ﺧﻮاهﯽ ﻣﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﯽ ﭘﻴﻮﺳﺖ14 ،زﻳﺮا در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ هﺮ دو ﺷﻤﺎ از دﺳﺘﻮر ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻳﺪ .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻀﺪ ﻣﻦ ﻗﻴﺎم آﺮدﻧﺪ ،در ﺣﻀﻮر ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮﻣﺖ ﻗﺪوﺳﻴﺖ ﻣﺮا ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻴﺪ) «.اﻳﻦ واﻗﻌﻪ در آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪء ﻣﺮﻳﺒﻪ در ﻗﺎدش واﻗﻊ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد(. 15ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺮض آﺮد»16 :ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای روﺣﻬﺎی ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد ﺑﺸﺮ ،ﭘﻴﺶ از ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻤﻴﺮم اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ رهﺒﺮ ﺟﺪﻳﺪی ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻓﺮﻣﺎﻳﯽ17 ،ﻣﺮدی آﻪ اﻳﺸﺎن راهﺪاﻳﺖ آﻨﺪ و از ﺁﻧﺎن 32 ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺑﯽﺷﺒﺎن ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ«. 18ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻮاب داد» :ﺑﺮو و دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن آﻪ روح ﻣﻦ در اوﺳﺖ ،ﺑﮕﺬار19 .ﺳﭙﺲ او را ﻧﺰد اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﺒﺮ و ﭘﻴﺶ ﭼﺸﻢ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ او را ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻗﻮم ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﺎ20 .اﺧﺘﻴﺎرات ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ او را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻨﺪ21 .او ﺑﺮای دﺳﺘﻮر ﮔﺮﻓﺘﻦ از ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﺮود .ﻣﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اورﻳﻢ* ﺑﺎ اﻟﻌﺎزار ﺳﺨﻦ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ و اﻟﻌﺎزار دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺑﻼغ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻦ ﺁﻧﺎن را هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد«. 22ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮ آﺮدﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد و ﻳﻮﺷﻊ را ﭘﻴﺶ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﺮد .ﺳﭙﺲ در ﺣﻀﻮر هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ23 ،دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ او ﮔﺬاﺷﺖ و ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ وی را ﺑﻌﻨﻮان رهﺒﺮ ﻗﻮم ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی روزاﻧﻪ )ﺧﺮوج (46-38 :29 ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد ﺗﺎ ﺑﻪ 28ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺑﻼغ ﻧﻤﺎﻳﺪ :ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺧﻮراک ﻣﻦ اﺳﺖ و از ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﻨﻮدم .ﭘﺲ ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ ﺑﺪﻩ آﻪ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ را ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺁوردﻩ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﻣﻦ هﺪﻳﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ3 .ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﺮﻩهﺎی ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ .هﺮ روز دو ﺗﺎ از ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ4 .ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﺻﺒﺢ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﻮد و دﻳﮕﺮی ﻋﺼﺮ5 .ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺮﻏﻮب آﻪ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد. 6اﻳﻦ اﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ ﺗﺎ هﺮ روز ﺑﻌﻨﻮان ﻋﻄﺮ ﺧﻮﺷﺒﻮ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد7 .هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺁن ،هﺪﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮔﺮدد آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮ * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺮوج .30 :28 اﻋﺪاد 33 ﺷﺮاب ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﺑﻮدﻩ و ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ در ﻗﺪس در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﻳﺨﺘﻪ ﺷﻮد8 .دوﻣﻴﻦ ﺑﺮﻩ را ﻋﺼﺮ ﺑﺎ هﻤﺎن هﺪﻳﻪ ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی روز ﺳﺒﺖ 9و10در روز ﺳﺒﺖ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ ﺐ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ و هﺪﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ،دو ﺑﺮﻩء ﺑﯽﻋﻴ ِ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﻮد .ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ هﺪﻳﻪء ﺁردی آﻪ ﺷﺎﻣﻞ دو آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎروﻏﻦ اﺳﺖ ،و هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺎهﺎﻧﻪ 11هﻤﭽﻨﻴﻦ در روز اول هﺮ ﻣﺎﻩ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ دﻳﮕﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد آﻪ ﺷﺎﻣﻞ دو ﮔﺎو ء ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ اﺳﺖ آﻪ هﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ12 .ﺑﺮای هﺮ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺁردی ،ﺑﺮای ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ13 ،و ﺑﺮای هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد. اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد، ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد14 .ﺑﺎ هﺮ ﮔﺎو دو ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ،ﺑﺎ ﻗﻮچ ﻳﮏ وﻧﻴﻢ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﺮاب ،وﺑﺎ هﺮﺑﺮﻩ ﻳﮏ ﻟﻴﺘﺮﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد.اﻳﻦاﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻣﺎهﺎﻧﻪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﻃﻮل ﺳﺎل ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد. 15هﻤﭽﻨﻴﻦ در روز اول هﺮ ﻣﺎﻩ ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ و هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن اﺳﺖ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ِﭘﺴَﺢ )ﻻوﻳﺎن (14-5 :23 16در روز ﭼﻬﺎرده ِﻢ اوﻟﻴﻦ ﻣﺎﻩ هﺮ ﺳﺎل ،ﻣﺮاﺳﻢ ﭘﺴﺢ را ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ17 .از روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﺑﻪ ﻣﺪت ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﺟﺸﻦ ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﮔﺮدد ،وﻟﯽ در اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻓﻘﻂ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ )ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ( ء ﺧﻮردﻩ ﺷﻮد18 .در روز اول اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﻘﺪس ،هﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﭙﺮدازﻳﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﻨﻴﺪ. ء 19در اﻳﻦ روز دو ﮔﺎو ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩ ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ. 20و21ﺑﺎهﺮ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﺑﺎ ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ ،و ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ هﺪﻳﻪ آﻨﻴﺪ22 .ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ هﻢ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ23 .اﻳﻨﻬﺎ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ هﺮ روز ﺻﺒﺢ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد24 .در ﺁن ﻳﮏ هﻔﺘﻪء ﻋﻴﺪ، ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ و هﺪﻳﻪء ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ،اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺨﺼﻮص ِﭘﺴَﺢ را ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ25 .در روز هﻔﺘﻢ اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﻘﺪس ﻧﻴﺰ هﻤﻪء ﺷﻤﺎﺑﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎﺷﻴﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت )ﻻوﻳﺎن (22-15 :23 ء 26در روز ﻋﻴﺪ ﻧﻮﺑﺮهﺎ* آﻪ اوﻟﻴﻦ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﻏﻠﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،هﻤﻪء ﺷﻤﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ، ﺑﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﺸﻐﻮل ﺷﻮﻳﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﻨﻴﺪ. 27در ﺁن روز دو ﮔﺎو ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ. اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 28و29ﺑﺎ هﺮ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﺑﺎ ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ ،و ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ هﺪﻳﻪ آﻨﻴﺪ30 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ31 .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ را هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ هﺪاﻳﺎی ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻨﻬﺎ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ هﺪاﻳﺎی ﺁردی ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد. دﻗﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻋﻴﺪ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ )ﻻوﻳﺎن (25-23 :23 29 ﻋﻴﺪ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ،روز اول ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ هﺮ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد .در ﺁن روز ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻪء ﺷﻤﺎ * ﻋﻴﺪ ﻧﻮﺑﺮهﺎ را ﻋﻴﺪ هﻔﺘﻪ هﺎ ﻳﺎ ﭘﻨﻄﻴﮑﺎﺳﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ. اﻋﺪاد ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ2 .در ﺁن روز ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﮕﯽ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ، ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ3 .و4ﺑﺎ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺁردی ،ﺑﺎ ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ ،و ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ هﺪﻳﻪ ﺷﻮد5 .ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ هﻢ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ6 .اﻳﻨﻬﺎ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﻣﺎهﺎﻧﻪ ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی ﺁن و ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ ﺑﺎ هﺪﻳﻪء ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﻘﺮرات ﻣﺮﺑﻮط ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی روز آﻔﺎرﻩ )ﻻوﻳﺎن (32-26 :23 7در روز دهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ،دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ .در ﺁن روز ،روزﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ8 .ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﮕﯽ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ9 .و10ﺑﺎ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺁردی ،ﺑﺎ ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ ،و ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺷﻮد11 .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ روز آﻔﺎرﻩ ،و ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ آﻪ ﺑﺎ هﺪاﻳﺎی ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮهﻢ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ )ﻻوﻳﺎن (44-33 :23 12در روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﻣﺎﻩ هﻔﺘﻢ ،دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻳﺪ و در ﺁن روز هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ .اﻳﻦ ﺁﻏﺎز ﻳﮏ ﻋﻴﺪ هﻔﺖ روزﻩ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ13 .در روز اول ﻋﻴﺪ ،ﺳﻴﺰدﻩ ﮔﺎو ﺟﻮان، دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﮕﯽ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ14 .ﺑﺎ هﺮ ﮔﺎو ﺳﻪ آﻴﻠﻮ ﺁرد ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ 34 روﻏﻦ ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪء ﺁردی ،ﺑﺎ هﺮ ﻗﻮچ دو آﻴﻠﻮ 15و ﺑﺎ هﺮ ﺑﺮﻩ ﻳﮏ آﻴﻠﻮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﻮد16 .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ روزاﻧﻪ و هﺪاﻳﺎی ﺁردی و ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺁن ،ﻳﮏ ﺑﺰ ﻧﺮ هﻢ ﺑﺮای آﻔﺎرﻩء ﮔﻨﺎﻩ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﻮد. 17در روز دوم ﻋﻴﺪ ،دوازدﻩ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ18 .و19هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 20در روز ﺳﻮم ﻋﻴﺪ ،ﻳﺎزدﻩ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ21 .و22هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 23در روز ﭼﻬﺎرم ﻋﻴﺪ ،دﻩ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ24 .و25هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 26درروز ﭘﻨﺠﻢ ﻋﻴﺪ ،ﻧﻪ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ27 .و28هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 29در روز ﺷﺸﻢ ﻋﻴﺪ ،هﺸﺖ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ و ﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ30 .و31هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 32در روز هﻔﺘﻢ ﻋﻴﺪ ،هﻔﺖ ﮔﺎو ﺟﻮان ،دو ﻗﻮچ وﭼﻬﺎردﻩ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ33 .و34هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 35در روز هﺸﺘﻢ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ و در ﺁن روز هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ. 36ﻳﮏ ﮔﺎو ﺟﻮان ،ﻳﮏ ﻗﻮچ و هﻔﺖ ﺑﺮﻩء ﻧﺮ ﻳﻜﺴﺎﻟﻪ آﻪ هﻤﮕﯽ ﺳﺎﻟﻢ و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﻣﻮردﭘﺴﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ37 .و38هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪاﻳﺎی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روز اول ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. اﻋﺪاد 35 ء 39اﻳﻦ ﺑﻮد ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،هﺪﻳﻪ ﺁردی ،هﺪﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ در روزهﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ﻏﻴﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﻧﺬری و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ اﺳﺖ. 40ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺑﻼغ ﻧﻤﻮد. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﺬر ﻣﻮﺳﯽ رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ را ﺟﻤﻊ آﺮد و اﻳﻦ 30دﺳﺘﻮرات را از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد: هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﻨﺪ ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪی ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺣﻖ ﻧﺪارد ﻗﻮل ﺧﻮد را ﺑﺸﻜﻨﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻗﻮل دادﻩ اﺳﺖ ﺑﺠﺎ ﺁورد. 3هﺮﮔﺎﻩ دﺧﺘﺮی آﻪ هﻨﻮز در ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﻨﺪ ﻳﺎﺗﻌﻬﺪی ﻧﻤﺎﻳﺪ4 ،و5ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﭼﻪ را ﻗﻮل دادﻩ اﺳﺖ ادا ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ وﻗﺘﯽ ﭘﺪرش ﺁن را ﺑﺸﻨﻮد او را ﻣﻨﻊ آﻨﺪ .در اﻳﻦ ﺻﻮرت، ﻧﺬر دﺧﺘﺮ ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮد ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯽﺷﻮد و ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ،ﭼﻮن ﭘﺪرش ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ ﻧﺪادﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺁن ﻋﻤﻞ آﻨﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ ﭘﺪرش در روزی آﻪ از ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ دﺧﺘﺮش ﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺳﻜﻮت آﻨﺪ ،دﺧﺘﺮ ﻣﻠﺰم ﺑﻪ ادای ﻗﻮل ﺧﻮﻳﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. 6اﮔﺮ زﻧﯽ ﻗﺒﻞ از ازدواج ﻧﺬری آﺮدﻩ و ﻳﺎ ﺑﺎ ﻗﻮل ﻧﺴﻨﺠﻴﺪﻩای ﺧﻮد را ﻣﺘﻌﻬﺪ آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ7 ،و ﺷﻮهﺮش از ﻗﻮل او ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮد و در هﻤﺎن روزی آﻪ ﺷﻨﻴﺪ ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻮﻳﺪ ،ﻧﺬر او ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ. 8وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﻮهﺮش ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ او را ﻗﺒﻮل ﻧﻜﻨﺪ، ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﻮهﺮ ﻧﺬر او را ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯽﺳﺎزد و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن زن را ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ. 9اﮔﺮ زن ﺑﻴﻮﻩای ﻳﺎ زﻧﯽ آﻪ ﻃﻼق دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪی آﻨﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ادا ﻧﻤﺎﻳﺪ. ء 10اﮔﺮ زﻧﯽ ازدواج آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮهﺮش ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪی آﻨﺪ11 ،و ﺷﻮهﺮش از اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺎ اﻃﻼع ﺷﻮد و ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻮﻳﺪ ،ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ او ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد12 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﻮهﺮش در ﺁن روزی آﻪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ ﻧﺪهﺪ ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪش را ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁورد ،ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﺁن زن ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯽﺷﻮد و ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺷﻮهﺮش ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ ﻧﺪادﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺁن ﻋﻤﻞ آﻨﺪ13 .ﭘﺲ ﺷﻮهﺮ او ﺣﻖ دارد ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ او را ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﻃﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ14 .وﻟﯽ اﮔﺮ در روزی آﻪ ﺷﻨﻴﺪ ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻮﻳﺪ ،ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎ ﺁن ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ15 .اﮔﺮ ﺑﻴﺶ از ﻳﮏ روز ﺻﺒﺮ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻌﺪ ﻧﺬر او را ﺑﺎﻃﻞ ﺳﺎزد ،ﺷﻮهﺮ ﻣﺴﺌﻮل ﮔﻨﺎﻩ زﻧﺶ اﺳﺖ. 16اﻳﻨﻬﺎ دﺳﺘﻮراﺗﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ داد ،در ﻣﻮرد ادای ﻧﺬر ﻳﺎ ﺗﻌﻬﺪ دﺧﺘﺮی آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ﻳﺎ زﻧﯽ آﻪ ﺷﻮهﺮ دارد. اﻧﺘﻘﺎم از ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ داوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :از ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﺪﻟﻴﻞ 31ﻳﻨﻜﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ آﺸﺎﻧﺪﻧﺪ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮ .ﭘﺲ از ﺁن ،ﺗﻮ ﺧﻮاهﯽ ﻣﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﯽ ﭘﻴﻮﺳﺖ«. 3ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﻋﺪﻩای از ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را از ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ. 4و5و6از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ «.اﻳﻦ آﺎر اﻧﺠﺎم ﺷﺪ و از ﻣﻴﺎن هﺰاران هﺰار اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ، ﻣﻮﺳﯽ دوازدﻩ هﺰار ﻣﺮد ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻓﺮﺳﺘﺎد. ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺷﻴﭙﻮرهﺎی ﺟﻨﮓ ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﻓﻴﻨﺤﺎس ﭘﺴﺮ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪ7 .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدان ﻣﺪﻳﺎن در ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ8 .ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺪﻳﺎن ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی اَوی ،راﻗﻢ ،ﺻﻮر ،ﺣﻮر و راﺑﻊ در ﻣﻴﺎن آﺸﺘﻪﺷﺪﮔﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻠﻌﺎم ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر ﻧﻴﺰ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ. 9و10و11ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم زﻧﺎن و ﺑﭽﻪهﺎ را ﺑﻪ اﺳﻴﺮی ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ و اﻣﻮاﻟﺸﺎن را ﻏﺎرت آﺮدﻧﺪ .ﺳﭙﺲ هﻤﻪء ﺷﻬﺮهﺎ ،روﺳﺘﺎهﺎ و ﻗﻠﻌﻪهﺎی ﻣﺪﻳﺎن را ﺁﺗﺶ زدﻧﺪ12 .ﺁﻧﻬﺎ اﺳﻴﺮان و ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺟﻨﮕﯽ را ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ و ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁوردﻧﺪ آﻪ در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب آﻨﺎر رود اردن ،روﺑﺮوی ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ13 .ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ و هﻤﻪء رهﺒﺮان ﻗﻮم ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﻓﺘﻨﺪ، 14وﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺎن ﺳﭙﺎﻩ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ 15و از اﻋﺪاد ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا زﻧﻬﺎ را زﻧﺪﻩ ﮔﺬاردﻩاﻳﺪ؟ 16اﻳﻨﻬﺎ هﻤﺎن آﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺑﻠﻌﺎم را ﮔﻮش آﺮدﻧﺪ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﻓﻐﻮر ﺑﻪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ آﺸﺎﻧﺪﻧﺪ و ﻗﻮم ﻣﺎ را دﭼﺎر ﺑﻼ آﺮدﻧﺪ17 .ﭘﺲ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﭘﺴﺮان و زﻧﺎن ﺷﻮهﺮدار را ﺑﻜﺸﻴﺪ18 .ﻓﻘﻂ دﺧﺘﺮهﺎی ﺑﺎآﺮﻩ را ﺑﺮای ﺧﻮد زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ19 .ﺣﺎل ،هﺮ آﺪام از ﺷﻤﺎ آﻪ آﺴﯽ را آﺸﺘﻪ ﻳﺎ آﺸﺘﻪای را ﻟﻤﺲ آﺮدﻩ ،ﻣﺪت هﻔﺖ روز از اردوﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﺑﻌﺪ در روزهﺎی ﺳﻮم و هﻔﺘﻢ ،ﺧﻮد و اﺳﻴﺮاﻧﺘﺎن را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزﻳﺪ. 20هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ هﻤﻪء ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ از ﭼﺮم ،ﭘﺸﻢ ﺑﺰ و ﭼﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزﻳﺪ«. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﻪ ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ22 :و23ﻃﻼ ،ﻧﻘﺮﻩ ،ﻣﻔﺮغ ،ﺁهﻦ ،روی ،ﺳﺮب و ﻳﺎ هﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮی را آﻪ در ﺁﺗﺶ ﻧﻤﯽﺳﻮزد ،ﺑﺎﻳﺪ از ﺁﺗﺶ ﺑﮕﺬراﻧﻴﺪ و ﺑﺎ ﺁب ﻃﻬﺎرت ،ﺁن را ﻃﺎهﺮ ﺳﺎزﻳﺪ. وﻟﯽ هﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ در ﺁﺗﺶ ﻣﯽﺳﻮزد ،ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺁب ﻃﺎهﺮ ﮔﺮدد24 .روز هﻔﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد را ﺷﺴﺘﻪ ،ﻃﺎهﺮ ﺷﻮﻳﺪ و ﭘﺲ از ﺁن ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ«. ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻏﻨﺎﻳﻢ 25ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»26 :ﺗﻮ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ و رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﻤﺎم ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺟﻨﮕﯽ ،ﭼﻪ اﻧﺴﺎن و ﭼﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﺁوردﻩاﻳﺪ ،ﺻﻮرت ﺑﺮداری آﻨﻴﺪ27 .ﺑﻌﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دو ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻴﺪ .ﻧﺼﻒ ﺁن را ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎﻧﯽ ﺑﺪهﻴﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻧﺼﻒ دﻳﮕﺮ را ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ28 .از هﻤﻪء اﺳﻴﺮان، ﮔﺎوهﺎ ،اﻻﻏﻬﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﻴﺮد ،ﻳﮏ در ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﻬﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ29 .اﻳﻦ ء ﺳﻬﻢ را ﺑﻪ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ30 .هﻤﭽﻨﻴﻦ از ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺳﻴﺮان ،ﮔﺎوهﺎ ،اﻻﻏﻬﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻳﮏ در ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺁن را ﺑﻪ ﻻویهﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﺴﺌﻮل ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺪهﻴﺪ«. 36 31ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ35-32 .هﻤﻪء ﻏﻨﺎﻳﻢ )ﻏﻴﺮ از ﺟﻮاهﺮات ،ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ و ﭼﻴﺰهﺎی دﻳﮕﺮی آﻪ ﺳﺮﺑﺎزان ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ( 000ر 32دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩ، 000ر 675ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ000 ،ر 72ﮔﺎو و 000ر 61اﻻغ ﺑﻮد. 40-36ﻧﺼﻒ آﻞ ﻏﻨﻴﻤﺖ ،آﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎن دادﻩ ﺷﺪ ،از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد: 000ر 16دﺧﺘﺮ ) 32دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دادﻩ ﺷﺪ(، 500ر 337رأس ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ) 675رأس از ﺁن ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دادﻩ ﺷﺪ(، 000ر 36رأس ﮔﺎو ) 72رأس از ﺁن ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دادﻩ ﺷﺪ(، 500ر 30رأس اﻻغ ) 61رأس از ﺁن ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دادﻩ ﺷﺪ(. 41هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ آﺮدﻩ ﺑﻮد، ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﻬﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ دادﻩ ﺷﺪ. 46-42ﺳﻬﻢ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺳﻬﻢ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﺮاﺑﺮ و از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد: 000ر 16دﺧﺘﺮ، 500ر 337رأس ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ، 000ر 36رأس ﮔﺎو، 500ر 30رأس اﻻغ. 47ﻃﺒﻖ اواﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﻳﮏ در ﭘﻨﺠﺎﻩ از اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﻪ ﻻویهﺎ داد. 48و49ﺑﻌﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺎن ﺳﭙﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺗﻤﺎم اﻓﺮادی را آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﻤﺮدﻩاﻳﻢ. ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ از ﻣﺎ آﺸﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ50 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از زﻳﻮرهﺎی ﻃﻼ ،ﺑﺎزوﺑﻨﺪهﺎ ،دﺳﺖﺑﻨﺪهﺎ ،اﻧﮕﺸﺘﺮهﺎ، ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎ و ﮔﺮدنﺑﻨﺪهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﻢ هﺪﻳﻪء ﺷﻜﺮﮔﺰاری ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁوردﻩاﻳﻢ ﺗﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺎﻧﻬﺎی ﻣﺎ را ﺣﻔﻆ آﻨﺪ«. 51و52ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار اﻳﻦ هﺪﻳﻪ را آﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺎن ﺳﭙﺎﻩ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺒﻮل آﺮدﻧﺪ .وزن آﻞ ﺁن ﺣﺪود دوﻳﺴﺖ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد)53 .ﺳﺮﺑﺎزان ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ54 (.ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار 37 ﺁن هﺪﻳﻪ را ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺁن هﺪﻳﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﺎدﺁور ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺷﺮق رود اردن )ﺗﺜﻨﻴﻪ (22-12 :3 وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻌﺰﻳﺮ و 32ﺟﻠﻌﺎد رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد آﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﮔﻠﻪهﺎی ﺑﺰرگ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری ﮔﻠﻪ ،ﻣﺤﻞ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ اﺳﺖ. 2ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ و اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ و ﺳﺎﻳﺮ رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ3 :و»4ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩ اﺳﺖ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺷﻬﺮهﺎی ﻋﻄﺎروت، دﻳﺒﻮن ،ﻳﻌﺰﻳﺮ ،ﻧِﻤﺮَﻩ ،ﺣﺸﺒﻮن ،اﻟﻌﺎﻟﻪ ،ﺷﺒﺎم ،ﻧﺒﻮ ،و ﺑﻌﻮن .اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎی ﻣﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ5 .ﺗﻘﺎﺿﺎ دارﻳﻢ ﺑﺠﺎی ﺳﻬﻢ ﻣﺎ در ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ،اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪهﻴﺪ«. 6ﻣﻮﺳﯽ از اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﻨﻈﻮرﺗﺎن اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ هﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ و ﺑﺮادراﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن رﻓﺘﻪ ،ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ؟ 7ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم را از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن و ورود ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ دﻟﺴﺮد آﻨﻴﺪ؟ 8اﻳﻦ هﻤﺎن آﺎری اﺳﺖ آﻪ ﭘﺪران ﺷﻤﺎ آﺮدﻧﺪ .از ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ اﻳﺸﺎن را ﻓﺮﺳﺘﺎدم ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ9 ،اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ درﻩء اﺷﻜﻮل رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را دﻳﺪﻧﺪ ،ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻗﻮم را از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد دﻟﺴﺮد ﻧﻤﻮدﻧﺪ10 .و11ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد آﻪ از ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ و ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل دارﻧﺪ ،آﺴﯽ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺪﻳﺪن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ، اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد ﻧﺸﻮد ،ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دل از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ12 .از اﻳﻦ ﮔﺮوﻩ ،ﺗﻨﻬﺎ آﺎﻟﻴﺐ )ﭘﺴﺮ ﻳﻔﻨﻪ ﻗﻨﺰی( و ﻳﻮﺷﻊ )ﭘﺴﺮ ﻧﻮن( ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دل از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﻮدﻩ، ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﺸﻮﻳﻖ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺸﻮﻧﺪ. »13ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﻣﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﻧﻤﻮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁن ﻧﺴﻞ آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ اﻋﺪاد ورزﻳﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺮدﻧﺪ14 .ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﻧﺴﻞ ﮔﻨﺎهﻜﺎر ،ﺟﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ و ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﻏﻀﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻓﺮود ﺁورﻳﺪ15 .اﮔﺮ اﻳﻨﻄﻮر از ﺧﺪاوﻧﺪ روﮔﺮدان ﺷﻮﻳﺪ ،او ﺑﺎز ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺗﺮک ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﺴﺌﻮل هﻼآﺖ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻗﻮم ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد«. 16اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎی ﺧﻮد ﺁﻏﻞ و ﺑﺮای زن و ﺑﭽﻪهﺎﻳﻤﺎن ﺷﻬﺮهﺎ ﻣﯽﺳﺎزﻳﻢ17 ،وﻟﯽ ﺧﻮدﻣﺎن ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪﻩ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﻣﯽروﻳﻢ ،ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻣﻠﮏ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ .اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از هﺮ ﭼﻴﺰ ﻻزم اﺳﺖ در اﻳﻨﺠﺎ ﺷﻬﺮهﺎی ﺣﺼﺎردار ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺧﻮد ﺑﺴﺎزﻳﻢ ﺗﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﻤﻠﻪء ﺳﺎآﻨﺎن ﺑﻮﻣﯽ در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ18 .ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻠﮏ ﺧﻮد را ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ ،ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﻤﺎن ﺑﺎز ﻧﻤﯽﮔﺮدﻳﻢ19 .ﻣﺎ در ﺁﻧﻄﺮف رود اردن زﻣﻴﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻴﻢ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽدهﻴﻢ در اﻳﻨﻄﺮف ،ﻳﻌﻨﯽ در ﺷﺮق رود اردن زﻣﻴﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ«. 20ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﮔﻔﺘﻴﺪ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ و ﺧﻮد را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﻴﺪ، 21و ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺧﻮد را ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ را ﺑﻴﺮون ﺑﺮاﻧﺪ ،در ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ22 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ، ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ درﺁﻣﺪ ،ﺷﻤﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ ،ﭼﻮن وﻇﻴﻔﻪء ﺧﻮد را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺠﺎم دادﻩاﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺷﺮق رود اردن ،از ﻃﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻠﮏ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد23 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ ﻋﻤﻞ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. 24اآﻨﻮن ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺧﻮد ﺷﻬﺮهﺎ و ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺁﻏﻞ ﺑﺴﺎزﻳﺪ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ«. 25ﻗﻮم ﺟﺎد و رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﻣﺎ از دﺳﺘﻮرات ﺗﻮ ﭘﻴﺮوی ﻣﯽآﻨﻴﻢ26 .ﺑﭽﻪهﺎ و زﻧﺎن و ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎی ﻣﺎ در ﺷﻬﺮهﺎی ﺟﻠﻌﺎد ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺎﻧﺪ27 .وﻟﯽ ﺧﻮد ﻣﺎ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﻣﯽروﻳﻢ ﺗﺎ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪای ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ«. اﻋﺪاد 28ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻟﻌﺎزار ،ﻳﻮﺷﻊ و رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﺿﺎﻳﺖ ﺧﻮد را اﻋﻼم ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ»29 :اﮔﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺟﺎد و رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺗﺼﺮف آﺮدﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪهﻴﺪ30 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ در ﺑﻴﻦ ﺑﻘﻴﻪء ﺷﻤﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن زﻣﻴﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺷﻮد«. 31ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺟﺎد و رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻣﺠﺪدًا ﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﻋﻤﻞ ﻣﯽآﻨﻴﻢ32 .ﻣﺎ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﻣﯽروﻳﻢ ،وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺳﻬﻢ ﻣﺎ ،از زﻣﻴﻨﻬﺎی اﻳﻦ ﺳﻮی رود اردن ﺑﺎﺷﺪ«. 33ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮریهﺎ و ء ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن ،ﻳﻌﻨﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ اراﺿﯽ و هﻤﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺟﺎد و رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء َﻣﻨَﺴﯽ )ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ( ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد. 34و35و36ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ را ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ: دﻳﺒﻮن ،ﻋﻄﺎروت ،ﻋﺮوﻋﻴﺮ ،ﻋﻄﺮوت ﺷﻮﻓﺎن، ﻳﻌﺰﻳﺮ ،ﻳُﺠﺒَﻬﻪ ،ﺑﻴﺖ ﻧِﻤﺮَﻩ ،ﺑﻴﺖ هﺎران .هﻤﻪء اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ،ﺣﺼﺎردار و دارای ﺁﻏﻞ ﺑﺮای ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺑﻮدﻧﺪ37 .و38ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ را ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ :ﺣﺸﺒﻮن ،اﻟﻴﻌﺎﻟﻪ ،ﻗﺮﻳﺘﺎﻳﻢ ،ﻧﺒﻮ ،ﺑﻌﻞ ﻣﻌﻮن و ﺳﺒﻤﻪ) .اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﻧﺎم ﺑﻌﻀﯽ از اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻧﻤﻮدﻩ و ﺁﻧﻬﺎ را از ﻧﻮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺗﻐﻴﻴﺮ دادﻧﺪ(. ء ء 39ﻃﺎﻳﻔﻪ ﻣﺎﺧﻴﺮ از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻌﺎد رﻓﺘﻪ ،اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻧﺪ و اﻣﻮریهﺎ را آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻧﺪ40 .ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ، ﺟﻠﻌﺎد را ﺑﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺎﺧﻴﺮ داد و ﺁﻧﻬﺎ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ء ﺷﺪﻧﺪ41 .ﻣﺮدان ﻳﺎﺋﻴﺮ آﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪای دﻳﮕﺮ از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮﺧﯽ روﺳﺘﺎهﺎی ﺟﻠﻌﺎد را اﺷﻐﺎل آﺮدﻩ ،ﻧﺎﺣﻴﻪء ﺧﻮد را ﺣﻮوت ﻳﺎﺋﻴﺮ ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ42 .در اﻳﻦ زﻣﺎن ،ﻣﺮدی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻮﺑﺢ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻗﻨﺎت و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺁن ﻟﺸﻜﺮآﺸﯽ آﺮدﻩ ،ﺁﻧﺠﺎ را اﺷﻐﺎل ﻧﻤﻮد و ﺁن ﻣﻨﻄﻘﻪ را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮد ﻧﻮﺑﺢ ﻧﺎﻣﮕﺬاری آﺮد. 38 ﻣﺮاﺣﻞ ﺳﻔﺮ از ﻣﺼﺮ ﺗﺎ ﻣﻮﺁب ء اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﻔﺮﻧﺎﻣﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از روزی 33آﻪ ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ2 .ﻣﻮﺳﯽ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮاﺣﻞ ﺳﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد3 .و4ﺁﻧﻬﺎ در روز ﭘﺎﻧﺰدهﻢ از ﻣﺎﻩ اول ،ﻳﻌﻨﯽ ﻳﮏ روز ﺑﻌﺪ از ِﭘﺴَﺢ از ﺷﻬﺮ رﻋﻤﺴﻴﺲ ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ .در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﺼﺮیهﺎ هﻤﮕﯽ ﭘﺴﺮان ارﺷﺪ ﺧﻮد را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻪ ﺑﻮد دﻓﻦ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪی از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ .اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﺸﺎن داد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺧﺪاﻳﺎن ﻣﺼﺮ ﻗﻮﻳﺘﺮ اﺳﺖ. 5و6ﭘﺲ از ﺣﺮآﺖ از رﻋﻤﺴﻴﺲ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ء ﺳﻮآﻮت اردو زدﻧﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ اﻳﺘﺎم آﻪ در ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن اﺳﺖ رﻓﺘﻨﺪ7 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻓﻢ اﻟﺤﻴﺮوت ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻌﻞ ﺻﻔﻮن رﻓﺘﻪ ،در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﻣﺠﺪل اردو زدﻧﺪ8 .ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ آﻮچ آﺮدﻩ ،از ﻣﻴﺎن درﻳﺎی ﺳﺮخ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن اﻳﺘﺎم رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﺳﻪ روز هﻢ در ﺑﻴﺎﺑﺎن اﻳﺘﺎم ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺎرﻩ رﺳﻴﺪﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ اردو زدﻧﺪ. 9از ﻣﺎرﻩ آﻮچ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ اﻳﻠﻴﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ دوازدﻩ ﭼﺸﻤﻪء ﺁب و هﻔﺘﺎد درﺧﺖ ﺧﺮﻣﺎ ﺑﻮد ،و ﻣﺪﺗﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 10از اﻳﻠﻴﻢ ﺑﻪ آﻨﺎر درﻳﺎی ﺳﺮخ آﻮچ ﻧﻤﻮدﻩ ،اردو زدﻧﺪ؛ 11ﭘﺲ از ﺁن ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ. 12ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻪ دُﻓﻘﻪ13 ،اﻟﻮش14 ،و رﻓﻴﺪﻳﻢ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺁب ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﻳﺎﻓﺖ ﻧﻤﯽﺷﺪ ،رﻓﺘﻨﺪ. 37-15از رﻓﻴﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﺳﻴﻨﺎ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻗﺒﺮوت هﺘﺎوﻩ و ﺳﭙﺲ از ﻗﺒﺮوت هﺘﺎوﻩ ﺑﻪ ﺣﺼﻴﺮوت آﻮچ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻪ ﻧﻘﺎط زﻳﺮ رﻓﺘﻨﺪ: از ﺣﺼﻴﺮوت ﺑﻪ رﺗﻤﻪ، از رﺗﻤﻪ ﺑﻪ رﻣﻮن ﻓﺎرص، از رﻣﻮن ﻓﺎرص ﺑﻪ ﻟﺒﻨﻪ، از ﻟﺒﻨﻪ ﺑﻪ رﺳﻪ، از رﺳﻪ ﺑﻪ ﻗﻬﻴﻼﺗﻪ، از ﻗﻬﻴﻼﺗﻪ ﺑﻪ آﻮﻩ ﺷﺎﻓﺮ، از آﻮﻩ ﺷﺎﻓﺮ ﺑﻪ ﺣﺮادﻩ، از ﺣﺮادﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﻬﻴﻠﻮت، از ﻣﻘﻬﻴﻠﻮت ﺑﻪ ﺗﺎﺣﺖ، اﻋﺪاد 39 از ﺗﺎﺣﺖ ﺑﻪ ﺗﺎرح، از ﺗﺎرح ﺑﻪ ﻣﺘﻘﻪ، از ﻣﺘﻘﻪ ﺑﻪ ﺣﺸﻤﻮﻧﻪ، از ﺣﺸﻤﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺮوت، از ﻣﺴﻴﺮوت ﺑﻪ ﺑﻨﯽ ﻳﻌﻘﺎن، از ﺑﻨﯽ ﻳﻌﻘﺎن ﺑﻪ ﺣﻮراﻟﺠﺪﺟﺎد، از ﺣﻮراﻟﺠﺪﺟﺎد ﺑﻪ ﻳﻄﺒﺎت، از ﻳﻄﺒﺎت ﺑﻪ ﻋﺒﺮوﻧﻪ، از ﻋﺒﺮوﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﺼﻴﻮن ﺟﺎﺑﺮ، از ﻋﺼﻴﻮن ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻪ ﻗﺎدش )در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ(، از ﻗﺎدش ﺑﻪ آﻮﻩ هﻮر )در ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ادوم(. 38و39وﻗﺘﯽ در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ هﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ،هﺎرون آﺎهﻦ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ هﻮر رﻓﺖ .وی در ﺳﻦ 123ﺳﺎﻟﮕﯽ ،در روز اول از ﻣﺎﻩ ﭘﻨﺠﻢ ﺳﺎل ﭼﻬﻠﻢ؛ ﺑﻌﺪ از ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ،در ﺁﻧﺠﺎ وﻓﺎت ﻳﺎﻓﺖ. 40در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺑﻮد آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻨﻌﺎﻧﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﺮاد )واﻗﻊ در ﻧﮕﺐ آﻨﻌﺎن( ،اﻃﻼع ﻳﺎﻓﺖ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ آﺸﻮرش ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ41 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﭘﺲ از درﮔﻴﺮی ﺑﺎ او از آﻮﻩ هﻮر ﺑﻪ ﺻﻠﻤﻮﻧﻪ آﻮچ آﺮدﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ اردو زدﻧﺪ42 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻓﻮﻧﻮن رﻓﺘﻨﺪ43 .ﭘﺲ از ﺁن ﺑﻪ اوﺑﻮت آﻮچ آﺮدﻧﺪ 44و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻋﻴﯽﻋﺒﺎرﻳﻢ در ﻣﺮز ﻣﻮﺁب رﻓﺘﻪ ،در ﺁﻧﺠﺎ اردو زدﻧﺪ45 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﻳﺒﻮن ﺟﺎد رﻓﺘﻨﺪ 46و از دﻳﺒﻮن ﺟﺎد ﺑﻪ ﻋﻠﻤﻮن دﺑﻼﺗﺎﻳﻢ 47و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ﻋﺒﺎرﻳﻢ ،ﻧﺰدﻳﮏ آﻮﻩ ﻧﺒﻮ آﻮچ آﺮدﻧﺪ48 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ دﺷﺖ ﻣﻮﺁب رﻓﺘﻨﺪ آﻪ در آﻨﺎر رود اردن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ ﺑﻮد49 .در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب ،از ﺑﻴﺖ ﻳﺸﻴﻤﻮت ﺗﺎ ﺁﺑﻞ ﺷﻄﻴﻢ در ﺟﺎهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ،آﻨﺎر رود اردن اردو زدﻧﺪ. 50و51زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ در آﻨﺎر رود اردن ،در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :وﻗﺘﯽ آﻪ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن رﺳﻴﺪﻳﺪ52 ،ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻴﺮون آﻨﻴﺪ و هﻤﻪء ﺑﺘﻬﺎ و ﻣﺠﺴﻤﻪهﺎﻳﺸﺎن را ازﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻳﺪ و ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩهﺎی واﻗﻊ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩهﺎ را آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺖهﺎﻳﺸﺎن را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺧﺮاب آﻨﻴﺪ53 .ﻣﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام .ﺁن را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ و در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ. 54زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﻗﻄﻌﻪهﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﻗﻴﺪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﻄﻌﻪهﺎی آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﻮد55 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﮔﺎن ﻣﺜﻞ ﺧﺎر ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺘﺎن ﻓﺮو ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ و ﺷﻤﺎ را در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁزار ﺧﻮاهﻨﺪ رﺳﺎﻧﺪ56 .ﺁری ،اﮔﺮ ﺁﻧﺎن را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را هﻼک ﺧﻮاهﻢ آﺮد هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﻨﻴﺪ«. ﻣﺮزهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 34ﺑﮕﻮﻳﺪ» :وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن آﻪ ﻣﻦ ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ وارد ﺷﺪﻳﺪ ،ﻣﺮزهﺎﻳﺘﺎن اﻳﻨﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد3 :ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺁن ،ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ واﻗﻊ در ﻣﺮز ادوم ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ از درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ ﺁﻏﺎز ﺷﺪﻩ4 ،ﺑﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮب از ﮔﺮدﻧﻪء ﻋﻘﺮﺑﻬﺎ ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﺑﺪ .دورﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪء ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ، ﺣﺼَﺮ ادار و ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﻤﺖ َ ﻋﺼﻤﻮن اداﻣﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ5 .اﻳﻦ ﻣﺮز از ﻋﺼﻤﻮن در ﺟﻬﺖ ﻧﻬﺮ ﻣﺼﺮ ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﮔﺮدد. »6ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ ﺷﻤﺎ ،ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 7و8و»9ﻣﺮز ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺷﻤﺎ از درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ،ﺑﺴﻮی ﻣﺸﺮق ﺗﺎ آﻮﻩ هﻮر ﭘﻴﺶ ﻣﯽرود و از ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺎ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺣﻤﺎت اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ،از ﺻﺪد و زﻓﺮون ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺣﺼﺮ ﻋﻴﻨﺎن ﻣﯽرﺳﺪ. 10و»11ﺣﺪ ﺷﺮﻗﯽ از ﺣﺼﺮ ﻋﻴﻨﺎن ﺑﻄﺮف ﺟﻨﻮب ﺗﺎ ﺷﻔﺎم و از ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺎ رﺑﻠﻪ واﻗﻊ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﻋﻴﻦ، ء اداﻣﻪ ﻣﯽﻳﺎﺑﺪ .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺼﻮرت ﻳﮏ ﻧﻴﻢ داﻳﺮﻩ ﺑﺰرگ ،اول ﺑﻄﺮف ﺟﻨﻮب و ﺑﻌﺪ ﺑﺴﻤﺖ ﻏﺮب آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪء درﻳﺎی ﺟﻠﻴﻞ ﺑﺮﺳﺪ، 12ﺳﭙﺲ در اﻣﺘﺪاد رود اردن ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮد«. اﻋﺪاد 13ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻗﻴﺪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻴﻦ ﺧﻮدﺗﺎن ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻴﺪ .ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ ﻧُﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﻧﻴﻢ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻴﺪ14 ،و15زﻳﺮا ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ،در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ زﻣﻴﻦ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 28-16ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮدﻩام ﺗﺎ آﺎر ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻦ را ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ اﻳﻨﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ :اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮ ﻧﻮن و ﻳﮏ رهﺒﺮ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ «.اﺳﺎﻣﯽ اﻳﻦ رهﺒﺮان ﺑﺸﺮح زﻳﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ: رهﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ آﺎﻟﻴﺐ ،ﭘﺴﺮ ﻳﻔﻨﻪ ﻳﻬﻮدا ﺷﻤﻌﻮن ﺷﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد اﻟﻴﺪاد ،ﭘﺴﺮ آﺴﻠﻮن ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ِﺑ ُﻘﯽ ،ﭘﺴﺮ ﻳُﺠﻠﯽ دان ﺣﻨﯽﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ اﻳﻔﻮد ﻣﻨﺴﯽ ﻗﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ﺷﻔﻄﺎن اﻓﺮاﻳﻢ زﺑﻮﻟﻮن اﻟﻴﺼﺎﻓﺎن ،ﭘﺴﺮ ﻓﺮﻧﺎک ﻓﻠﻄﯽﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ﻋﺰان ﻳﺴﺎآﺎر اﺧﻴﻬﻮد ،ﭘﺴﺮ ﺷﻠﻮﻣﯽ اﺷﻴﺮ ﻓﺪﻩﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد. ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ 29اﻳﻨﻬﺎ اﺳﺎﻣﯽ آﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺘﺨﺎب آﺮد ﺗﺎ ﺑﺮ آﺎر ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻦ ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻈﺎرت آﻨﻨﺪ. ﺷﻬﺮهﺎی ﻻوﻳﺎن زﻣﺎﻧﯽ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب ،آﻨﺎر 35رود اردن و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد»2 :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮر ﺑﺪﻩ آﻪ از ﻣﻠﮏ ﺧﻮد ،ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﻻویهﺎ ﺑﺪهﻨﺪ3 .ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺧﻮدﺷﺎن اﺳﺖ و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﮔﺎو و ﺳﺎﻳﺮ ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﻳﺸﺎن. 4ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف هﺮ ﺷﻬﺮ ،از دﻳﻮار ﺷﻬﺮ ﺗﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮف اﻣﺘﺪاد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. 5ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺤﻮﻃﻪای ﻣﺮﺑﻊ ﺷﻜﻞ ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽﺁﻳﺪ آﻪ 40 هﺮ ﺿﻠﻊ ﺁن هﺰار ﻣﺘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺷﻬﺮ در وﺳﻂ ﺁن ﻗﺮار ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ. 6و»7ﭼﻬﻞ و هﺸﺖ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﻻویهﺎ دادﻩ ﺷﻮد .از اﻳﻦ ﭼﻬﻞ و هﺸﺖ ﺷﻬﺮ ،ﺷﺶ ﺷﻬﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﺼﺎدﻓًﺎ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﻮد ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻓﺮار آﻨﺪ و در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ8 .ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ آﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﻴﺸﺘﺮی دارﻧﺪ، ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﻪ ﻻویهﺎ ﺑﺪهﻨﺪ و ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی آﻮﭼﻜﺘﺮ ﺷﻬﺮهﺎی آﻤﺘﺮ«. ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ )ﺗﺜﻨﻴﻪ 13-1 :19؛ ﻳﻮﺷﻊ (9-1 :20 9و10ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ، هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻣﯽرﺳﻨﺪ11 ،ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ هﺮآﺲ آﻪ ﺗﺼﺎدﻓًﺎ ﺷﺨﺼﯽ را آﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻓﺮار آﻨﺪ12 .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد آﻪ ﻗﺎﺗﻞ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻧﺘﻘﺎم ﺟﻮﻳﯽ ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻣﻘﺘﻮل در ﺁﻧﻬﺎ اﻳﻤﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﻗﺎﺗﻞ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺟﺮﻣﺶ در ﻳﮏ دادرﺳﯽ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﺮدد ،ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد13 .و14ﺳﻪ ﺷﻬﺮ از اﻳﻦ ﺷﺶ ﺷﻬﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ، ﺑﺎﻳﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﺎﺷﺪ و ﺳﻪ ﺷﻬﺮ دﻳﮕﺮ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن15 .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﺎن و ﻣﺴﺎﻓﺮان ﻧﻴﺰ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد. 16و17و»18اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻳﮏ ﺗﻜﻪ ﺁهﻦ ﻳﺎ ﺳﻨﮓ ﻳﺎ ﭼﻮب ،ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﻗﺎﺗﻞ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد19 .ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل وﻗﺘﯽ ﻗﺎﺗﻞ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺧﻮدش او را ﺑﻜﺸﺪ20 .اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ از روی آﻴﻨﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺗﺎب ﭼﻴﺰی ﺑﻄﺮف آﺴﯽ ﻳﺎ ﺑﺎ هﻞ دادن او ،وی را ﺑﻜﺸﺪ21 ،ﻳﺎ از روی دﺷﻤﻨﯽ ﻣﺸﺘﯽ ﺑﻪ او ﺑﺰﻧﺪ آﻪ او ﺑﻤﻴﺮد ،ﺁن ﺷﺨﺺ ﻗﺎﺗﻞ اﺳﺖ و ﻗﺎﺗﻞ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل وﻗﺘﯽ ﻗﺎﺗﻞ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺧﻮدش او را ﺑﻜﺸﺪ. ﻼ ﺷﺨﺼﯽ 22و»23وﻟﯽ اﮔﺮ ﻗﺘﻞ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﺜ ً ﭼﻴﺰی را ﺑﻄﻮر ﻏﻴﺮﻋﻤﺪ ﭘﺮﺗﺎب آﻨﺪ ﻳﺎ آﺴﯽ را هﻞ دهﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ او ﺷﻮد و ﻳﺎ ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮕﯽ را ﺑﺪون ﻗﺼﺪ ﭘﺮﺗﺎب آﻨﺪ و ﺁن ﺳﻨﮓ ﺑﻪ آﺴﯽ اﺻﺎﺑﺖ آﻨﺪ و او 41 را ﺑﻜﺸﺪ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭘﺮﺗﺎب آﻨﻨﺪﻩ ،دﺷﻤﻨﯽ ﺑﺎ وی ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ24 ،در اﻳﻨﺠﺎ ﻗﻮم ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ ﺁﻳﺎ ﻗﺘﻞ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻮدﻩ ﻳﺎ ﻧﻪ ،و اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺎﺗﻞ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل ﺑﺴﭙﺎرﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ ،ﻗﻀﺎوت آﻨﻨﺪ. 25اﮔﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ آﻪ ﻗﺘﻞ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻮدﻩ، ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺘﻬﻢ را از دﺳﺖ ﻣﺪﻋﯽ ﺑﺮهﺎﻧﻨﺪ و ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻨﺪ آﻪ در ﺷﻬﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ،ﺳﺎآﻦ ﺷﻮد. او ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﻣﺮگ آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ،در ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ. »26اﮔﺮ ﻣﺘﻬﻢ ،ﺷﻬ ِﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ را ﺗﺮک آﻨﺪ27 ،و ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل ،وی را ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﭘﻴﺪا آﺮدﻩ ،او را ﺑﻜﺸﺪ ،ﻋﻤﻞ او ﻗﺘﻞ ﻣﺤﺴﻮب ﻧﻤﯽﺷﻮد28 ،ﭼﻮن ﺁن ﺷﺨﺺ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﺗﺎ هﻨﮕﺎم ﻣﺮگ آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ در ﺷﻬﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﻪ ﻣﻠﮏ و ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺸﺖ29 .اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮای ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺴﻞ اﻧﺪر ﻧﺴﻞ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ داﻳﻤﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. »30هﺮ آﺲ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﻬﺎدت ﭼﻨﺪ ﺷﺎهﺪ ،ﻗﺎﺗﻞ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. هﻴﭽﻜﺲ ﺻﺮﻓًﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. 31هﺮ وﻗﺖ آﺴﯽ ﻗﺎﺗﻞ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد و ﺧﻮﻧﺒﻬﺎﻳﯽ ﺑﺮای رهﺎﻳﯽ او ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﻮد32 .از ﭘﻨﺎهﻨﺪﻩای آﻪ در ﺷﻬﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺳﻜﻮﻧﺖ دارد ﭘﻮﻟﯽ ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ دادﻩ ﺷﻮد ﻗﺒﻞ از ﻣﺮگ آﺎهﻦ اﻋﻈﻢ ﺑﻪ ﻣﻠﮏ و ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎزﮔﺮدد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﻮد. 33اﮔﺮ اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﻣﺮاﻋﺎت آﻨﻴﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺁﻟﻮدﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﻗﺘﻞ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﻟﻮدﮔﯽ زﻣﻴﻦ ﻣﯽﺷﻮد. هﻴﭻ آﻔﺎرﻩای ﺑﺮای ﻗﺘﻞ ﺑﺠﺰ آﺸﺘﻦ ﻗﺎﺗﻞ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد34 .ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ ﻧﺠﺲ ﻧﺴﺎزﻳﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ«. ﺻﻠُﻔﺤﺎد ارث دﺧﺘﺮان َ ﺳﺮان ﻃﻮاﻳﻒ ﺟﻠﻌﺎد )ﺟﻠﻌﺎد ﭘﺴﺮ ﻣﺎﺧﻴﺮ، 36ﻣﺎﺧﻴﺮ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺴﯽ و ﻣﻨﺴﯽ ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮد( ﺑﺎ درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻧﺰد ﻣﻮﺳﯽ و رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻳﺎدﺁوری آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر داد آﻪ زﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻗﻴﺪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻴﻦ ﻗﻮم ﺻﻠُﻔﺤﺎد را ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﯽ و ارث ﺑﺮادرﻣﺎن َ اﻋﺪاد ء دﺧﺘﺮاﻧﺶ ﺑﺪهﯽ3 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪ دﻳﮕﺮی ازدواج آﻨﻨﺪ ،زﻣﻴﻨﺸﺎن هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﻪ ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻧﺘﻘﺎل ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ و ﺑﺪﻳﻨﻄﺮﻳﻖ از آﻞ زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﺎ آﺎﺳﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮدﻳﺪ 4و در ﺳﺎل ﻳﻮﺑﻴﻞ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ در ﺣﻀﻮر ﻣﺮدم اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را از ء ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد» :ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺠﺎﺳﺖ6 ،ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ درﺑﺎرﻩء دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﻳﻦ اﺳﺖ :ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮدان دﻟﺨﻮاﻩ ﺧﻮد ازدواج آﻨﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺸﺮط ﺁﻧﻜﻪ اﻳﻦ ﻣﺮدان از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ7 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ هﻴﭻ ﻗﺴﻤﺘﯽ از زﻣﻴﻨﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء دﻳﮕﺮی ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻴﺮاث هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ در اول ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪ ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ هﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ8 .دﺧﺘﺮاﻧﯽ آﻪ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ ء اﺳﺮاﺋﻴﻞ وارث زﻣﻴﻦ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ازدواج آﻨﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن از ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ ،ﺟﺪا ء ﻧﺸﻮد9 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ هﻴﭻ ﻣﻴﺮاﺛﯽ از ﻗﺒﻴﻠﻪای ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ دﻳﮕﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 10دﺧﺘﺮان ﺻﻠﻔﺤﺎد هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ11 .و12اﻳﻦ دﺧﺘﺮان ،ﻳﻌﻨﯽ ﻣﺤﻠﻪ ،ﺗِﺮﺻﻪ ،ﺣُﺠﻠﻪ ،ﻣِﻠﻜﻪ و ﻧﻮﻋﻪ ﺑﺎ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮهﺎی ﺧﻮد ازدواج آﺮدﻧﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺮداﻧﯽ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮد ﻳﻌﻨﯽ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ )ﭘﺴﺮ اﻋﺪاد 42 ء ﻳﻮﺳﻒ( ازدواج آﺮدﻧﺪ و ﻣﻴﺮاث ﺁﻧﺎن در ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ. 13اﻳﻦ اﺳﺖ اﺣﻜﺎم و اواﻣﺮی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب آﻨﺎر رود اردن و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. ﺗﺜﻨﻴﻪ آﺘﺎب ﺗﺜﻨﻴﻪ ﭘﻨﺠﻤﻴﻦ آﺘﺎب آﺘﺎﺑﻤﻘﺪس اﺳﺖ .روﻳﺪادهﺎی ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ در اﻳﻦ آﺘﺎب از ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭘﺲ از ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﺑﻪ آﻨﺎر رود اردن رﺳﻴﺪﻩاﻧﺪ .ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد در ﺁﻧﺴﻮی رود ﻗﺮار دارد. ء ﻣﻮﺳﯽ زﺑﺎن ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﺸﺎﻳﺪ و ﺑﻪ هﺰاران اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﻪ ﺁﻣﺎدﻩ ورود ﺑﻪ آﻨﻌﺎن هﺴﺘﻨﺪ دﺳﺘﻮراﺗﯽ اﺑﻼغ ﻣﯽآﻨﺪ .ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺨﺴﺖ دﻟﻴﻞ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ را ذآﺮ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺳﭙﺲ ﻣﻔﺎد دﻩ ﻓﺮﻣﺎن و دﺳﺘﻮرات دﻳﮕﺮ اﻟﻬﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ وی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎدﺁوری ﻣﯽآﻨﺪ») .ﺗﺜﻨﻴﻪ« از رﻳﺸﻪء »ﺛﺎﻧﯽ« و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺠﺪد و دوﺑﺎرﻩ اﺳﺖ .ﻣﻘﺼﻮد اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ دﺳﺘﻮرات و ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ در آﺘﺎﺑﻬﺎی ﻗﺒﻠﯽ ذآﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﻣﺠﺪدًا در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﻮرد ﺗﺄآﻴﺪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﻴﺮد(. در ﻓﺼﻠﻬﺎی 12اﻟﯽ 16آﺘﺎب ﺗﺜﻨﻴﻪ ،ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽآﻨﺪ؛ و در ﻓﺼﻠﻬﺎی 21اﻟﯽ ،26او ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ رواﺑﻂ ﺑﻴﻦ ﻣﺮدم را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﻣﯽدهﺪ و از ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺗﺎ از ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﺎﻣﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. در ﺑﺨﺶ ﺁﺧﺮ آﺘﺎب ،ﻣﻮﺳﯽ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد رهﺒﺮی آﻨﺪ .وی ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﻮﻩ ﻧﺒﻮ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرود و از ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻣﯽآﻨﺪ .ﻣﻮﺳﯽ در ﺳﻦ 120ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭼﺸﻢ از ﺟﻬﺎن ﺑﺮ ﻣﯽﺑﻨﺪد در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ هﻤﭽﻨﺎن »ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽدﻳﺪ«. در اﻳﻦ آﺘﺎب ،ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻗﻮم 1اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻋﺮﺑﻪ )واﻗﻊ در ﺻﺤﺮای ﻣﻮﺁب( در ﺷﺮق رود اردن ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺷﻬﺮهﺎی اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺳﻮف ،ﻓﺎران ،ﺗﻮﻓﻞ ،ﻻﺑﺎن ،ﺣﻀﻴﺮوت و دی ذهﺐ) .ﻓﺎﺻﻠﻪء آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﺗﺎ ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ از ﻃﺮﻳﻖ آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﻳﺎزدﻩ روز اﺳﺖ* (.اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ در روز اول ﻣﺎﻩ ﻳﺎزدهﻢ ﺳﺎل ﭼﻬﻠﻢ ﺑﻌﺪ از ﺧﺮوج ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ اﻳﺮاد ﺷﺪ .در ﺁن زﻣﺎن، ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮریهﺎ آﻪ در ﺣﺸﺒﻮن ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮد و ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺎن آﻪ در ﻋﺸﺘﺎروت ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ،در َادَرﻋﯽ ﻣﻐﻠﻮب ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .ﻣﻮﺳﯽ در اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺑﺸﺮح ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﭘﺮدازد: دﺳﺘﻮر ﺑﻪ ﺗﺮک ﺣﻮرﻳﺐ * وﻟﯽ ﺑﻨﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ را در ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﻃﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ در ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ. 6وﻗﺘﯽ ﻣﺎ در آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﺑﻮدﻳﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ آﺎﻓﯽ در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﻳﺪ. 7اآﻨﻮن ﺑﺮوﻳﺪ و ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ،ﻧﻮاﺣﯽ درﻩء اردن ،دﺷﺘﻬﺎ و آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ،ﺻﺤﺮای ِﻧﮕِﺐ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن و ﻟﺒﻨﺎن ﻳﻌﻨﯽ هﻤﻪء ﻧﻮاﺣﯽ ﺳﻮاﺣﻞ ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺗﺎ رود ﻓﺮات را اﺷﻐﺎل ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 8ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ .داﺧﻞ ﺷﺪﻩ ،ﺁن را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﻴﺎآﺎن ﺷﻤﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺴﻞهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام«. ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻀﺎت ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ )ﺧﺮوج (27-13 :18 9در ﺁن روزهﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺘﻢ» :ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺎر ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ هﺴﺘﻴﺪ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر را ﺑﻪ دوش ﺑﻜﺸﻢ10 ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﻣﺜﻞ ﺳﺘﺎرﮔﺎن زﻳﺎد آﺮدﻩ اﺳﺖ11 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻧﻴﺎآﺎﻧﺘﺎن ،ﺷﻤﺎ را هﺰار ﺑﺮاﺑﺮ اﻓﺰاﻳﺶ دهﺪ و ﻃﺒﻖ وﻋﺪﻩاش ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ12 .وﻟﯽ ﻣﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ دﻋﻮاهﺎ و ﮔﺮﻓﺘﺎرﻳﻬﺎﻳﺘﺎن را ﺣﻞ و ﻓﺼﻞ ﻧﻤﺎﻳﻢ؟ 13ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺮد داﻧﺎ و ﻣﺠﺮب و ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ و ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺷﻤﺎ ﻣﻨﺼﻮب ﺧﻮاهﻢ آﺮد14 «.اﻳﺸﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮدﻧﺪ 15و ﻣﻦ اﻓﺮادی را آﻪ ﺁﻧﻬﺎ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﮔﻤﺎردم ﺗﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﮔﺮوﻩهﺎی هﺰار ،ﺻﺪ ،ﭘﻨﺠﺎﻩ و دﻩ ﻧﻔﺮی را ﺑﻌﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺣﻞ دﻋﻮاهﺎی ﺁﻧﺎن ﺑﭙﺮدازﻧﺪ16 .ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ دﺳﺘﻮر دادم آﻪ در ﻼ رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻨﺪ ،ﺣﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ هﻤﻪ ﺣﺎل ،ﻋﺪاﻟﺖ را آﺎﻣ ً ﺑﻪ ﻏﺮﻳﺒﻪهﺎ17 .ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺷﺰد آﺮدم» :هﻨﮕﺎم داوری از آﺴﯽ ﺟﺎﻧﺒﺪاری ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺰرگ و آﻮﭼﮏ ﻳﻜﺴﺎن ﻗﻀﺎوت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .از ﻣﺮدم ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ، ﭼﻮن ﺷﻤﺎ از ﻃﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ داوری ﻣﯽآﻨﻴﺪ .هﺮ ﻣﺴﺌﻠﻪای آﻪ ﺣﻞ ﺁن ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﻣﺸﻜﻞ اﺳﺖ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺁن را ﻓﻴﺼﻠﻪ دهﻢ18 «.در هﻤﺎن وﻗﺖ دﺳﺘﻮرات دﻳﮕﺮی را هﻢ آﻪ ﻗﻮم ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادم. ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن )اﻋﺪاد (33-1 :13 19و20و21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ،از ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺰرگ و ﺗﺮﺳﻨﺎک ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻣﻴﺎن آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی اﻣﻮریهﺎ رﺳﻴﺪﻳﻢ .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ رﺳﻴﺪﻳﻢ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﻮم ﮔﻔﺘﻢ: »ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ. ﺑﺮوﻳﺪ و هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺁن را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ .ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ و هﺮاس ﺑﻪ دﻟﺘﺎن راﻩ ﻧﺪهﻴﺪ«. 22وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ اﻓﺮادی ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ و ﮔﺰارﺷﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺪاﻧﻴﻢ از ﭼﻪ راهﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺧﻨﻪ آﻨﻴﻢ«. 23اﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪم و دوازدﻩ ﻧﻔﺮ ،ﻳﻌﻨﯽ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ،اﻧﺘﺨﺎب آﺮدم24 .و25ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﻴﺎن آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ وادی اﺷﻜﻮل رﺳﻴﺪﻩ ،ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪهﺎﻳﯽ از ﻣﻴﻮﻩهﺎی ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻦ 2 ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی اﺳﺖ26 «.وﻟﯽ ﻗﻮم از ورود ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺧﻮدداری ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻋﻠﻴﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻴﺎم آﺮدﻧﺪ. 27ﺁﻧﻬﺎ در ﺧﻴﻤﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻏﺮﻏﺮ و ﺷﻜﺎﻳﺖ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﻻﺑﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﺎ ﺑﻴﺰار اﺳﺖ آﻪ ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁوردﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻣﻮریهﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻳﻢ28 .آﺎر ﻣﺎ ﺑﻪ آﺠﺎ ﺧﻮاهﺪ آﺸﻴﺪ؟ ﺑﺮادران ﻣﺎ آﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻩاﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮهﺎﻳﺸﺎن ﻣﺎ را ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ آﻪ ﻣﺮدم ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ و ﻗﻮی هﻴﻜﻞ هﺴﺘﻨﺪ و دﻳﻮار ﺷﻬﺮهﺎﻳﺸﺎن ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﻣﯽآﺸﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻮﻟﻬﺎﻳﯽ از ﺑﻨﯽﻋﻨﺎق ﻧﻴﺰ در ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪﻩاﻧﺪ«. 29وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ» :ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ و هﺮاس ﺑﻪ دﻟﺘﺎن راﻩ ﻧﺪهﻴﺪ30 .و31ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺎدی ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﻼ در ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮓ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺒ ً ﻣﺼﺮ و در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺮای ﺷﻤﺎ آﺮد. دﻳﺪﻩاﻳﺪ آﻪ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل راﻩ از ﺷﻤﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻳﮏ ﭘﺪر از ﺑﭽﻪاش ﻣﻮاﻇﺒﺖ ﻣﯽآﻨﺪ32 «.وﻟﯽ ﺑﺎ اﻳﻦ هﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻜﺮدﻧﺪ، 33هﺮ ﭼﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻃﻮل راﻩ ﺁﻧﻬﺎ را هﺪاﻳﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد و ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮد ﺗﺎ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺑﺮﭘﺎ آﺮدن اردوﻳﺸﺎن ﭘﻴﺪا آﻨﺪ ،و ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺘﻮﻧﯽ از ﺁﺗﺶ و روزهﺎ ﺑﺎ ﺳﺘﻮﻧﯽ از اﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ را راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﻣﯽﻧﻤﻮد. ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﯽآﻨﺪ )اﻋﺪاد (45-20 :14 34و35ﺁری ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻜﻮﻩهﺎﻳﺸﺎن را ﺷﻨﻴﺪ و ﺑﺴﻴﺎر ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺷﺪ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ از ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﻧﺴﻞ ﺷﺮﻳﺮ زﻧﺪﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی را آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮدم ﺑﺒﻴﻨﺪ 36ﻣﮕﺮ آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ َﻳﻔُﻨﻪ .ﻣﻦ زﻣﻴﻨﯽ را آﻪ او ﺑﺮرﺳﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ او و ﺑﻪ ﻧﺴﻠﺶ ﺧﻮاهﻢ داد ،زﻳﺮا از ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﺎﻣﻞ ﻧﻤﻮد«. 37ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد داﺧﻞ ﻧﺨﻮاهﯽ ﺷﺪ38 .ﺑﺠﺎی ﺗﻮ ،دﺳﺘﻴﺎرت ﻳﻮﺷﻊ )ﭘﺴﺮ ﻧﻮن( ﻗﻮم را 3 هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .او را ﺗﺸﻮﻳﻖ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺑﻌﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ رهﺒﺮی ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﻮد«. ء 39ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﺑﻪ هﻤﺎن اﻃﻔﺎﻟﯽ آﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻴﺪ دﺷﻤﻨﺎن ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮد ،ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ ﺧﻮاهﻢ داد40 .اﻣﺎ ﺷﻤﺎ اآﻨﻮن ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ و از راهﯽ آﻪ ﺑﺴﻮی درﻳﺎی ﺳﺮخ ﻣﯽرود ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮوﻳﺪ«. 41ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ؛ اﻣﺎ اﻳﻨﮏ ﺑﻪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﯽروﻳﻢ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺮای ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺁن ﺧﻮاهﻴﻢ ﺟﻨﮕﻴﺪ «.ﭘﺲ اﺳﻠﺤﻪهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ آﻤﺮ ﺑﺴﺘﻨﺪ و ﮔﻤﺎن آﺮدﻧﺪ آﻪ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁن ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺁﺳﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 42وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮ آﻪ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻧﺨﻮاهﻢ رﻓﺖ و دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد«. 43ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ ،وﻟﯽ ﮔﻮش ﻧﺪادﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻐﺮور ﺷﺪﻩ ،ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﺑﺮای ﺟﻨﮕﻴﺪن ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ﺑﺮﺁﻣﺪﻧﺪ44 .وﻟﯽ اﻣﻮرﻳﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺜﻞ زﻧﺒﻮر اﻳﺸﺎن را دﻧﺒﺎل آﺮدﻧﺪ و از ﺳﻌﻴﺮ ﺗﺎ ﺣﺮﻣﻪ ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ45 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻮش ﻧﺪاد46 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪت ﻣﺪﻳﺪی در ﻗﺎدش ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺁوارﮔﯽ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻴﻢ و از 2راهﯽ آﻪ ﺑﺴﻮی درﻳﺎی ﺳﺮخ ﻣﯽرود ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن رﻓﺘﻴﻢ .ﺳﺎﻟﻬﺎی زﻳﺎدی در اﻃﺮاف ﻧﺎﺣﻴﻪء آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻳﻢ .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد: »3ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء آﺎﻓﯽ در اﻳﻦ آﻮهﺴﺘﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻩاﻳﺪ .ﺣﺎل ﺑﺴﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﺑﺮوﻳﺪ4 .ﺑﻪ ﻗﻮم ﺑﮕﻮ آﻪ اﻳﺸﺎن از ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺬﺷﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺸﺎن ادوﻣﯽهﺎ ﺗﻌﻠﻖ دارد) .ادوﻣﯽهﺎ از ﻧﺴﻞ ﻋﻴﺴﻮ هﺴﺘﻨﺪ و در ﺳﻌﻴﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ (.ﺁﻧﻬﺎ از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ5 ،وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻧﺠﻨﮕﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﺳﻌﻴﺮ را ﺑﻌﻨﻮان ﻣﻠﮏ ﺗﺜﻨﻴﻪ داﻳﻤﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩام و ﺣﺘﯽ ﻳﮏ وﺟﺐ از زﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ داد6 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ازای ﺁب و ﻏﺬاﻳﯽ آﻪ ﻣﺼﺮف ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﭘﻮل ﺑﭙﺮدازﻳﺪ7 .ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن در ﺗﻤﺎم ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﯽ آﻪ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺰرگ ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻩاﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﻩ و ﻗﺪم ﺑﻪ ﻗﺪم از ﺷﻤﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ .او در ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ دادﻩ و ﺷﻤﺎ هﻴﭽﻮﻗﺖ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﻪ ﭼﻴﺰی ﻧﺒﻮدﻩاﻳﺪ«. 8ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺎ از آﻨﺎر ﺳﻌﻴﺮ آﻪ ﺑﺮادراﻧﻤﺎن در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ و ﺟﺎدﻩای را آﻪ ﺑﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮب ﺑﻪ اِﻳﻠَﺖ و ﻋﺼﻴﻮن ﺟﺎﺑﺮ ﻣﯽرود ﻗﻄﻊ ﻧﻤﻮدﻩ ،رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎل ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﻮﺁب آﻮچ آﺮدﻳﻢ. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ هﺸﺪار داد» :ﺑﺎ ﻣﻮﺁﺑﻴﻬﺎ آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻟﻮط هﺴﺘﻨﺪ آﺎری ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﺎ اﻳﺸﺎن وارد ﺟﻨﮓ ﻧﺸﻮﻳﺪ .ﻣﻦ ﺷﻬﺮ ﻋﺎر را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩام و هﻴﭻ زﻣﻴﻨﯽ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ داد«. ﻼ در ﺁن )10اﻳﻤﯽهﺎ آﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺒ ً ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﺜﻞ ﻏﻮﻟﻬﺎی ﻋﻨﺎﻗﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺑﻮدﻧﺪ11 .اﻳﻤﯽهﺎ و ﻋﻨﺎﻗﯽهﺎ ﻏﺎﻟﺒًﺎ رﻓﺎﺋﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻣﻮﺁﺑﻴﻬﺎ اﻳﺸﺎن را اﻳﻤﯽ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ. 12در روزﮔﺎر ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺣﻮرﻳﻬﺎ در ﺳﻌﻴﺮ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ادوﻣﯽهﺎ ﻳﻌﻨﯽ اﻋﻘﺎب ﻋﻴﺴﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻩ ،ﺟﺎﻳﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺎی ﻣﺮدم آﻨﻌﺎن را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ(. 13ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اآﻨﻮن ﺑﺮﺧﻴﺰﻳﺪ و از رود زارَد ﺑﮕﺬرﻳﺪ «.ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻳﻢ14 .ﺳﯽ و هﺸﺖ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ،ﻣﺎ ﻗﺎدش را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺗﻤﺎم ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن ﻣﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ. 15ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﺿﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد16 .ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻤﺎم ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن ﻣﺮدﻧﺪ 17ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد»18 :اﻣﺮوز ﺑﺎﻳﺪ از ﺷﻬﺮ ﻋﺎر آﻪ در ﻣﺮز ﻣﻮﺁب اﺳﺖ ﺑﮕﺬرﻳﺪ19 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻟﻮط هﺴﺘﻨﺪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ آﺎری ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﺎ اﻳﺸﺎن وارد ﺟﻨﮓ ﻧﺸﻮﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺗﺜﻨﻴﻪ 4 هﻴﭻ زﻣﻴﻨﯽ را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪﻩام ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ داد«. )20ﺁن ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻧﻴﺰ زﻣﺎﻧﯽ ﻣﺤﻞ ﺳﻜﻮﻧﺖ رﻓﺎﺋﻴﻬﺎ آﻪ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ اﻳﺸﺎن را زَﻣﺰُﻣﯽ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ ،ﺑﻮد21 .ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺜﻞ ﻋﻨﺎﻗﻴﻬﺎ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪی داﺷﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را هﻨﮕﺎم ورود ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﺑﺠﺎی اﻳﺸﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ آﺮدﻧﺪ22 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻧﺤﻮ ﺑﻪ اﻋﻘﺎب ﻋﻴﺴﻮ در آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ آﻤﮏ آﺮدﻩ ﺑﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻮریهﺎ را آﻪ ﻗﺒﻞ از اﻳﺸﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻩ و ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺑﺠﺎی اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩاﻧﺪ23 .وﺿﻊ ﻣﺸﺎﺑﻪ ء دﻳﮕﺮ ،زﻣﺎﻧﯽ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد آﻪ ﻣﺮدم آﻔﺘﻮر ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻋِﻮﻳﻬﺎ آﻪ ﺗﺎ ﺣﺪود ﻏﺰﻩ در دهﻜﺪﻩهﺎی ﭘﺮاآﻨﺪﻩای ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﺮدﻧﺪ و ﺑﺠﺎی اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ(. 24ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :از رود ارﻧﻮن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ن اﻣﻮری ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺸﺒﻮن داﺧﻞ ﺷﻮﻳﺪ. ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻴﺤﻮ ِ ﻣﻦ او را و ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام .ﺑﺎ او ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ و ﺳﺮزﻣﻴﻦ او را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁورﻳﺪ25 .از اﻣﺮوز ﺗﺮس ﺷﻤﺎ را ﺑﺮ دل ﻣﺮدم ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﻣﯽﮔﺬارم .ﺁﻧﻬﺎ ﺁوازﻩء ﺷﻤﺎ را ﻣﯽﺷﻨﻮﻧﺪ و ﺑﻪ وﺣﺸﺖ ﻣﯽاﻓﺘﻨﺪ«. 30وﻟﯽ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻜﺮد ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺷﻤﺎ او را ﺳﺨﺘﺪل ﮔﺮداﻧﻴﺪ ﺗﺎ او را ﺑﻪ دﺳﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ ،هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ اﻻن ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. 31ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :اآﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ .ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺼﺮف آﺮدﻳﺪ ،اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ از ﺁن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. 32ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺎ اﻋﻼن ﺟﻨﮓ داد و ﻧﻴﺮوهﺎﻳﺶ را در ﻳﺎهﺺ ﺑﺴﻴﺞ آﺮد33 .و34وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﻤﺎن او را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﻣﺎ او را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان و اﻓﺮادش آﺸﺘﻴﻢ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻬﺮهﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻩ ،هﻤﻪء ﻣﺮدان و زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻳﻢ35 .ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﮔﻠﻪهﺎﻳﺸﺎن ،ﻣﻮﺟﻮد دﻳﮕﺮی را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻴﻢ .اﻳﻦ ﮔﻠﻪهﺎ را هﻢ ﺑﺎ ﻏﻨﺎﻳﻤﯽ آﻪ از ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻳﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻳﻢ36 .ﻣﺎ از ﻋﺮوﻋﻴﺮ آﻪ در آﻨﺎرﻩء درﻩء ارﻧﻮن اﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﻠﻌﺎد ،هﻤﻪء ﺷﻬﺮهﺎ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻳﻢ. ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺷﻬﺮ هﻢ درﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺒﻮد، زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ ﺑﻮد. 37وﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﯽﻋﻤﻮن و ﺑﻪ رود ﻳﺒﻮق و ﺷﻬﺮهﺎی آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺎهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﻗﺪﻏﻦ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻧﺰدﻳﮏ ﻧﺸﺪﻳﻢ. ﺷﻜﺴﺖ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻜﺴﺖ ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ )اﻋﺪاد (30-21 :21 )اﻋﺪاد (35-31 :21 26ﺳﭙﺲ از ﺻﺤﺮای ﻗﺪﻳﻤﻮت ﺳﻔﻴﺮاﻧﯽ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺻﻠﺢ ﻧﺰد ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺸﺒﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎدم27 .ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﻮد» :اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻴﻢ .از ﺟﺎدﻩء اﺻﻠﯽ ﺧﺎرج ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ و ﺑﻄﺮف ﻣﺰارع اﻃﺮاف ﺁن ﻧﺨﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ28 .هﻨﮕﺎم ﻋﺒﻮر ﺑﺮای هﺮ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺨﻮرﻳﻢ و هﺮ ﺟﺮﻋﻪ ﺁﺑﯽ آﻪ ﺑﻨﻮﺷﻴﻢ ،ﭘﻮل ﺧﻮاهﻴﻢ داد .ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ،اﺟﺎزﻩء ﻋﺒﻮر از ء ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎﺳﺖ29 .ادوﻣﯽهﺎی ﺳﺎآﻦ ﺳﻌﻴﺮ اﺟﺎزﻩ ﻋﺒﻮر از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻧﺪ .ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ هﻢ آﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺘﺸﺎن در ﻋﺎر اﺳﺖ هﻤﻴﻦ آﺎر را آﺮدﻧﺪ .ﻣﺎ از راﻩ اردن ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﻣﯽروﻳﻢ«. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺎن روی ﺁوردﻳﻢ. 3ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد را ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮدﻩ، در َادَرﻋﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮد .وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ از او ﻧﺘﺮﺳﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﻮج و ﻣﺮدﻣﺶ در اﺧﺘﻴﺎر ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ .ﺑﺎ اﻳﺸﺎن هﻤﺎن آﻨﻴﺪ آﻪ ﺑﺎ ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮریهﺎ در ﺣﺸﺒﻮن آﺮدﻳﺪ3 «.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﻪء ﻣﺮدﻣﺶ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﻣﺎ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ء آﺸﺘﻴﻢ4 .ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﺼﺖ ﺷﻬﺮش ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮاﺳﺮ ﻧﺎﺣﻴﻪ ارﺟﻮب ﺑﺎﺷﺎن را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻳﻢ5 .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺎ دﻳﻮارهﺎی ﺑﻠﻨﺪ و دروازﻩهﺎی ﭘﺸﺖ ﺑﻨﺪدار ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﺷﺪ .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ،ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدی ﺗﺜﻨﻴﻪ 5 ﺁﺑﺎدی ﺑﯽﺣﺼﺎر ﻧﻴﺰ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﻣﺎ درﺁﻣﺪﻧﺪ. 6ﻣﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺎن را ﻣﺜﻞ ﻗﻠﻤﺮو ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ واﻗﻊ ﻼ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻳﻢ و ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺁن را ﭼﻪ در ﺣﺸﺒﻮن ،آﺎﻣ ً ﻣﺮد ،ﭼﻪ زن و ﭼﻪ آﻮدک ،از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻳﻢ؛ 7وﻟﯽ ﮔﻠﻪهﺎ و ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺟﻨﮕﯽ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻪداﺷﺘﻴﻢ. 8ﭘﺲ ﻣﺎ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ دو ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮری واﻗﻊ در ﺷﺮق رود اردن ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮ آﻠﻴﻪ اراﺿﯽ از درﻩ ارﻧﻮن ﺗﺎ آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن ،ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪﻳﻢ)9 .ﺻﻴﺪوﻧﻴﻬﺎ آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن را ﺳﺮﻳﻮن و اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﺁن را ﺳﻨﻴﺮ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ10 (.ﻣﺎ آﻠﻴﻪء ﺷﻬﺮهﺎی واﻗﻊ در ﺁن ﺟﻠﮕﻪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد و ﺑﺎﺷﺎن را ﺗﺎ ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﻠﺨﻪ و ادرﻋﯽ ﺗﺼﺮف آﺮدﻳﻢ. ء 11ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ آﻪ ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﻩ رﻓﺎﺋﯽهﺎی ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﺑﻮد .ﺗﺨﺘﺨﻮاب ﺁهﻨﯽ او آﻪ در ﺷﻬﺮ َرﺑَﺖ ،ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮد ﺣﺪود ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮ ﻃﻮل و دو ﻣﺘﺮ ﻋﺮض دارد. ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﺷﺮق رود اردن )اﻋﺪاد (42-1 :32 12در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ،ﻣﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺷﺪﻩ را ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء َﻣﻨَﺴﯽ دادم .ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد ﻧﺎﺣﻴﻪء ﺷﻤﺎل ﻋﺮوﻋﻴﺮ را آﻪ در آﻨﺎر رود ارﻧﻮن اﺳﺖ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪء ﻧﺼﻒ آﻮهﺴﺘﺎن ء ﺟﻠﻌﺎد را ﺑﺎ ﺷﻬﺮهﺎﻳﺶ دادم13 ،و ﺑﻪ ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد و ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺎن را آﻪ ﻗﻠﻤﺮو ﻗﺒﻠﯽ ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻮد واﮔﺬار آﺮدم) .ﻣﻨﻄﻘﻪء ارﺟﻮب درﺑﺎﺷﺎن را ﺳﺮزﻣﻴﻦ رﻓﺎﺋﻴﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ14 (.ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻳﺎﺋﻴﺮ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪء ارﺟﻮب )ﺑﺎﺷﺎن( را ﺗﺎ ﻣﺮزهﺎی ﺟﺸﻮریهﺎ و ﻣﻌﻜﻴﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ اﺳﻢ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺎمﮔﺬاری آﺮدﻩ ،ﺁﻧﺠﺎ را هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ اﻣﺮوز هﻢ ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ ﺣَﻮوُت ﻳﺎﺋﻴﺮ )ﻳﻌﻨﯽ »دهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﻳﺎﺋﻴﺮ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ15 .ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻌﺎد را ﺑﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻣﺎﺧﻴﺮ دادم. 16ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد ﻣﻨﻄﻘﻪای را آﻪ از رود ﻳﺒﻮق در ﺟﻠﻌﺎد )آﻪ ﺳﺮﺣﺪ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﺑﻮد( ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و ﺗﺎ وﺳﻂ ﺟﻠﮕﻪء رود ارﻧﻮن اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ، ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ17 .ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ اﻳﺸﺎن رود اردن ﺑﻮد آﻪ از درﻳﺎﭼﻪء ﺟﻠﻴﻞ ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ و آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ اداﻣﻪ ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ. ء 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﻳﺎدﺁوری آﺮدم آﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل ﺣﻖ ﺳﻜﻮﻧﺖ در ﺁﻧﺠﺎ را ﻧﺨﻮاهﻨﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮدان ﻣﺴﻠﺤﺸﺎن در ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺑﻘﻴﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ، ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. 19ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ» :وﻟﯽ زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﻳﻨﺠﺎ در اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺳﻜﻮﻧﺖ آﺮدﻩ ،از ﮔﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن )آﻪ ﻣﯽداﻧﻢ ﺗﻌﺪادﺷﺎن زﻳﺎد اﺳﺖ( ﻣﻮاﻇﺒﺖ آﻨﻨﺪ20 .ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺑﺮادران ﺧﻮد آﻤﮏ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮوزی ﺑﺪهﺪ .وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن در ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺼﺮف آﺮدﻧﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ«. 21ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻢ» :ﺗﻮ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ دﻳﺪی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﺑﺎ ﺁن دو ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد .او ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻤﺎﻟﮏ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﻧﻴﺰ هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺧﻮاهﺪ آﺮد22 .از ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺟﻨﮕﻴﺪ«. ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﺟﺎزﻩء ورود ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﻧﻤﯽ دهﺪ 23و24و25ﺁﻧﮕﺎﻩ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﻮدم» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ اﺟﺎزﻩ ﻓﺮﻣﺎﻳﯽ از اﻳﻦ رود ﮔﺬﺷﺘﻪ ،وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺸﻮم ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺑﺎ رﺷﺘﻪ آﻮﻩهﺎی ﺁن و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻟﺒﻨﺎن .ﺁرزوﻣﻨﺪم ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺰرﮔﯽ و ﻗﺪرﺗﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن دادﻩای ﺑﺒﻴﻨﻢ .آﺪام ﺧﺪاﻳﯽ در ﺗﻤﺎم ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ ﻗﺎدر اﺳﺖ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺗﻮ ﺑﺮای ﻣﺎ آﺮدﻩای ﺑﻜﻨﺪ؟« 26وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزﻩء ﻋﺒﻮر ﻧﺪاد .او ﻓﺮﻣﻮد» :دﻳﮕﺮ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺨﻨﯽ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﻴﺎور27 .ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ ﺑﺮو .از ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﻪ هﺮ ﺳﻮ ﻧﻈﺮ اﻧﺪازی و ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را از دور ﺑﺒﻴﻨﯽ؛ وﻟﯽ از رود اردن ﻋﺒﻮر ﻧﺨﻮاهﯽ آﺮد28 .ﻳﻮﺷﻊ را ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﮕﻤﺎر و او را ﺗﻘﻮﻳﺖ و ﺗﺸﻮﻳﻖ آﻦ ،زﻳﺮا او ﻗﻮم را ﺑﺮای ﻓﺘﺢ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺗﻮ از ﻗﻠﻪء آﻮﻩ ﺧﻮاهﯽ دﻳﺪ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 29ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺎ در درﻩء ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺖ ﻓﻐﻮر ﻣﺎﻧﺪﻳﻢ. ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮم را ﺗﺮﻏﻴﺐ ﺑﻪ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﻨﺪ اآﻨﻮن ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺑﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد 4ﻣﯽدهﻢ ﺑﺪﻗﺖ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ و اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ داﺧﻞ ﺷﻮﻳﺪ و ﺁن را ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻨﻴﺪ از اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ2 .ﻗﻮاﻧﻴﻦ دﻳﮕﺮی ﺑﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﻧﻴﻔﺰاﻳﻴﺪ و ﭼﻴﺰی آﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﻓﻘﻂ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را اﺟﺮا آﻨﻴﺪ؛ زﻳﺮا اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ء ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ3 .دﻳﺪﻳﺪ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺑﻌﻞ ﻓﻐﻮر هﻤﻪ آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﺖ ﺑﻌﻞ را ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻧﺪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد4 ،وﻟﯽ هﻤﮕﯽ ﺷﻤﺎ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن وﻓﺎدار ﺑﻮدﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩاﻳﺪ. 5ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد دادﻩام .ﭘﺲ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد وارد ﺷﺪﻩ ،ﺁن را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻧﻤﻮدﻳﺪ از اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ6 .اﮔﺮ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را اﺟﺮا آﻨﻴﺪ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﺣﻜﻤﺖ و ﺑﺼﻴﺮت ﻣﺸﻬﻮر ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﻮمهﺎی ﻣﺠﺎور ،اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ ﻗﻮم ﺑﺰرگ از ﭼﻪ ﺣﻜﻤﺖ و ﺑﺼﻴﺮﺗﯽ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ!« 7هﻴﭻ ﻗﻮﻣﯽ ،هﺮ ﻗﺪر هﻢ آﻪ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﺧﺪاﻳﯽ ﻧﺪارد آﻪ در ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻩ ،هﺮ وﻗﺖ او را ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ ،ﻓﻮری ﺟﻮاب دهﺪ. 8هﻴﭻ ﻣﻠﺘﯽ ،هﺮ ﻗﺪر هﻢ آﻪ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﻨﻴﻦ اﺣﻜﺎم و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻋﺎدﻻﻧﻪای آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد دادم، ﻧﺪارد. 9وﻟﯽ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ و دﻗﺖ آﻨﻴﺪ ﻣﺒﺎدا در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﯽﺗﺎن ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن دﻳﺪﻩاﻳﺪ ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻴﺪ .هﻤﻪء اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎ را ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان و ﻧﻮادﮔﺎﻧﺘﺎن ﺗﻌﻠﻴﻢ دهﻴﺪ10 .ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورﻳﺪ ﺁن روزی را آﻪ در آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ و او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮدم 6 را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﺨﻮان و ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﻢ داد ﺗﺎ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ هﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮا اﺣﺘﺮام آﻨﻨﺪ و دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ11 «.ﺷﻤﺎ در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ .اﺑﺮهﺎی ﺳﻴﺎﻩ و ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺷﺪﻳﺪ اﻃﺮاف آﻮﻩ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺷﻌﻠﻪهﺎی ﺁﺗﺶ از ﺁن ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽآﺸﻴﺪ12 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ .ﺷﻤﺎ آﻼﻣﺶ را ﻣﯽﺷﻨﻴﺪﻳﺪ ،وﻟﯽ او را ﻧﻤﯽدﻳﺪﻳﺪ13 .او ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﻳﻌﻨﯽ »دﻩ ﻓﺮﻣﺎن« را اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ ﻧﻮﺷﺖ14 .ﺁری ،در هﻤﺎن وﻗﺖ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر داد ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ از رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد اﺟﺮا آﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد دهﻢ. ﻧﻬﯽ از ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ 15ﺷﻤﺎ در ﺁن روز در آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ ،ﺷﻜﻞ و ﺻﻮرﺗﯽ از او ﻧﺪﻳﺪﻳﺪ .ﭘﺲ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ 16ﻣﺒﺎدا ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺠﺴﻤﻪای از ﺧﺪا ﺧﻮد را ﺁﻟﻮدﻩ ﺳﺎزﻳﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﺘﯽ ﺑﻪ هﺮ ﺷﻜﻞ ،ﭼﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺮد ﻳﺎ زن17 ،و ﭼﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ18 ،ﺧﺰﻧﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﺎهﯽ19 .هﻤﭽﻨﻴﻦ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽآﻨﻴﺪ و ﺧﻮرﺷﻴﺪ و ﻣﺎﻩ و ﺳﺘﺎرﮔﺎن را آﻪ ﺧﺪا ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻗﻮمهﺎی روی زﻣﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ، ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ20 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ،از ﺁن آﻮرﻩء ﺁﺗﺶ ،ﺑﻴﺮون ﺁورد ﺗﺎ ﻗﻮم ﺧﺎص او و ﻣﻴﺮاث او ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ اﻣﺮوز هﺴﺘﻴﺪ21 .وﻟﯽ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺸﻤﻨﺎک ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﻪ ﺗﺄآﻴﺪ اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺮاث دادﻩ اﺳﺖ ﻧﺨﻮاهﻢ رﻓﺖ22 .ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎ در اﻳﻨﺴﻮی رودﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻣﺮد ،وﻟﯽ ﺷﻤﺎ از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد و ﺁن زﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ را ﺗﺼﺮف ﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد23 .هﻮﺷﻴﺎر ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ! اﮔﺮ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ هﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﺘﯽ ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺁن ﻋﻬﺪ را ﻣﯽﺷﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻠﯽ ﻣﻨﻊ آﺮدﻩ اﺳﺖ24 .او ﺁﺗﺸﯽ ﺳﻮزﻧﺪﻩ و ﺧﺪاﻳﯽ ﻏﻴﻮر اﺳﺖ. 25ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺳﺎﻟﻬﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻩ ،در ﺁﻧﺠﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮزﻧﺪان و ﻧﻮادﮔﺎن ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﺜﻨﻴﻪ 7 ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﺖ ﺧﻮد را ﺁﻟﻮدﻩ آﺮدﻩ ﺑﺎ ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺳﺎزﻳﺪ26 ،زﻣﻴﻦ و ﺁﺳﻤﺎن را ﺷﺎهﺪ ﻣﯽﺁورم آﻪ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻦ از رود اردن ﺁن را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ،ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ .ﻋﻤﺮﺗﺎن در ﺁﻧﺠﺎ آﻮﺗﺎﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. 27ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را در ﻣﻴﺎن ﻗﻮمهﺎ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺗﻌﺪادﺗﺎن ﺑﺴﻴﺎر آﻢ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ28 .در ﺁﻧﺠﺎ ،ﺑﺘﻬﺎﻳﯽ را آﻪ از ﭼﻮب و ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد، ﺑﺘﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﻧﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﻨﺪ ،ﻧﻪ ﻣﯽﺷﻨﻮﻧﺪ ،ﻧﻪ ﻣﯽﺑﻮﻳﻨﺪ و ﻧﻪ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ. 29وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﻤﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻃﻠﺒﻴﺪن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن آﻨﻴﺪ ،زﻣﺎﻧﯽ او را ﺧﻮاهﻴﺪ ﻳﺎﻓﺖ آﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دل و ﺟﺎﻧﺘﺎن او را ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ30 .وﻗﺘﯽ در ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺣﻮادث ﺑﺮای ﺷﻤﺎ رخ دهﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن روی ﺁوردﻩ ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ اﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد31 .ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن رﺣﻴﻢ اﺳﺖ ،ﭘﺲ او ﺷﻤﺎ را ﺗﺮک ﻧﻜﺮدﻩ، ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺨﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد و ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺑﺎ ﭘﺪران ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد. 32در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﺎرﻳﺦ ،از وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪا اﻧﺴﺎن را روی زﻣﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪ ،از ﻳﮏ ﮔﻮﺷﻪء ﺁﺳﻤﺎن ﺗﺎ ﮔﻮﺷﻪء دﻳﮕﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ آﻨﻴﺪ و ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﭼﻴﺰی ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﺪا آﻨﻴﺪ آﻪ 33ﻗﻮﻣﯽ ﺻﺪای ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ و زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ! 34در آﺠﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ هﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰی را ﭘﻴﺪا ء آﻨﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﺑﻼهﺎی ﺗﺮﺳﻨﺎک و ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻢ و ﺟﻨﮓ و وﺣﺸﺖ ،ﻗﻮﻣﯽ را از ء ﺑﺮدﮔﯽ رهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﻤﻪ اﻳﻦ آﺎرهﺎ را در ﻣﺼﺮ ﭘﻴﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم داد35 .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ آﺎرهﺎ را آﺮد ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﻓﻘﻂ او ﺧﺪاﺳﺖ و آﺴﯽ دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ او وﺟﻮد ﻧﺪارد36 .او هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﺁﺳﻤﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﯽداد اﺟﺎزﻩ داد آﻪ ﺷﻤﺎ ﺻﺪاﻳﺶ را ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ؛ او ﮔﺬاﺷﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﺘﻮن ﺑﺰرگ ﺁﺗﺸﺶ را روی زﻣﻴﻦ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ .ﺷﻤﺎ ﺣﺘﯽ آﻼﻣﺶ را از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ. 37ﭼﻮن او ﭘﺪران ﺷﻤﺎ را دوﺳﺖ داﺷﺖ و ارادﻩ ﻧﻤﻮد آﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دهﺪ ،ﭘﺲ ﺷﺨﺺ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻋﻈﻴﻤﯽ از ﻗﺪرت ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺁورد. 38او ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ را آﻪ ﻗﻮﻳﺘﺮ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﻧﻤﻮد و ﺳﺮزﻣﻴﻦﺷﺎن را ﺑﻄﻮری آﻪ اﻣﺮوز ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪ39 .ﭘﺲ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁرﻳﺪ و ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،هﻢ ﺧﺪای ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ و هﻢ ﺧﺪای زﻣﻴﻦ اﺳﺖ و هﻴﭻ ﺧﺪاﻳﯽ ﻏﻴﺮ از او وﺟﻮد ﻧﺪارد! 40ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﻮد و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن آﺎﻣﻴﺎب ﺑﻮدﻩ ،ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﺪ. ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ در ﺷﺮق رود اردن 41ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺳﻪ ﺷﻬﺮ در ﺷﺮق رود اردن ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد 42ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﺼﺎدﻓًﺎ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ﺑﺮای ﻓﺮار از ﺧﻄﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺒﺮد43 .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺑﺎﺻﺮ واﻗﻊ در اراﺿﯽ ﻣﺴﻄﺢ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ،راﻣﻮت در ﺟﻠﻌﺎد ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ،و ﺟﻮﻻن در ﺑﺎﺷﺎن ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ. اﺑﻼغ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 44و45و46وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ و در ﺷﺮق رود اردن در آﻨﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺖ ﻓﻐﻮر اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪا را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ داد) .اﻳﻦ هﻤﺎن ﻼ اﻣﻮریهﺎ در زﻣﺎن ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺑﻮد آﻪ ﻗﺒ ً ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺘﺶ ﺣﺸﺒﻮن ﺑﻮد در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﻮﺳﯽ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ وی را ﺑﺎﻣﺮدﻣﺶ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ47 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ او و ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن آﻪ هﺮ دو از ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻣﻮرﻳﻬﺎی ﺷﺮق رود اردن ﺑﻮدﻧﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ48 .اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ از ﻋﺮوﻋﻴﺮ در آﻨﺎر رود ارﻧﻮن ﺗﺎ آﻮﻩ ﺳﺮﻳﻮن آﻪ هﻤﺎن ﺣﺮﻣﻮن ﺑﺎﺷﺪ ،اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ 49و ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎم ﻣﻨﻄﻘﻪء ﺷﺮق رود اردن آﻪ از ﺟﻨﻮب ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ و از ﺷﺮق ﺑﻪ داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ ،ﺑﻮد(. دﻩ ﻓﺮﻣﺎن )ﺧﺮوج (17-1 :20 ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ اداﻣﻪ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ: 5ای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،اآﻨﻮن ﺑﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ .ﺁﻧﻬﺎ را ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﺪﻗﺖ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ. 2ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن در آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﻋﻬﺪی ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺖ3 .اﻳﻦ ﻋﻬﺪ را ﻧﻪ ﺑﺎ ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آﻪ اﻣﺮوز زﻧﺪﻩ هﺴﺘﻴﺪ ﺑﺴﺖ4 .او در ﺁن آﻮﻩ از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ رودررو ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ5 .ﻣﻦ ﺑﻌﻨﻮان واﺳﻄﻪای ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ و ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺴﺘﺎدم ،زﻳﺮا ﺷﻤﺎ از ﺁن ﺁﺗﺶ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻳﺪ و ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﭘﻴﺶ او ﻧﺮﻓﺘﻴﺪ .او ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ و ﻣﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻨﺶ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﭙﺮدم .ﺁﻧﭽﻪ ﻓﺮﻣﻮد اﻳﻦ اﺳﺖ: »6ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ،هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﺗﻮ را از اﺳﺎرت و ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻣﺼﺮ ﺁزاد آﺮد. »7ﺗﻮ را ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ از ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ. »8هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺣﻴﻮان ﻳﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد درﺳﺖ ﻧﻜﻦ9 .درﺑﺮاﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ زاﻧﻮ ﻧﺰن و ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻦ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ ،ﺧﺪای ﻏﻴﻮری هﺴﺘﻢ و آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ از ﻣﻦ ﻧﻔﺮت دارﻧﺪ ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﻢ .اﻳﻦ ﻣﺠﺎزات ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻓﺮزﻧﺪان ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﺳﻮم و ﭼﻬﺎرم ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺷﻮد10 .اﻣﺎ ﺑﺮ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮا دوﺳﺖ ﺑﺪارﻧﺪ و دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﭘﻴﺮوی آﻨﻨﺪ ،ﺗﺎ هﺰار ﭘﺸﺖ رﺣﻤﺖ ﻣﯽآﻨﻢ. »11از ﻧﺎم ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻜﻦ .اﮔﺮ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﺎ ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﻴﺎوری ﻳﺎ ﺑﻪ ﺁن ﻗﺴﻢ دروغ ﺑﺨﻮری ،ﺗﻮ را ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﻢ. »12روز ﺳَﺒَﺖ را ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش و ﺁن را ﻣﻘﺪس ﺑﺪار .ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺗﻮ اﻣﺮ ﻣﯽآﻨﻢ13 .در هﻔﺘﻪ ﺷﺶ روز آﺎر آﻦ14 ،وﻟﯽ در روز هﻔﺘﻢ آﻪ »ﺳﺒﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ« اﺳﺖ هﻴﭻ آﺎری ﻧﻜﻦ ﻧﻪ ﺧﻮدت ،ﻧﻪ ﭘﺴﺮت ،ﻧﻪ دﺧﺘﺮت ،ﻧﻪ ﻏﻼﻣﺖ ،ﻧﻪ آﻨﻴﺰت ،ﻧﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺎﻧﺖ و ﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﺎﻧﺖ .ﻏﻼم و آﻨﻴﺰت ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدت اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻨﻨﺪ15 .ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁور آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻏﻼم ﺑﻮدی و ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻗﺪرت و ﻗﻮت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ﺗﻮ را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺁوردم .ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻣﺮ ﻣﯽآﻨﻢ ﺳﺒﺖ را ﻧﮕﻪ داری. 8 »16ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺧﻮد را اﺣﺘﺮام آﻦ ،زﻳﺮا اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮﺳﺖ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﯽ ،در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﻋﻤﺮی ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﭘﺮﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﯽ داﺷﺖ. »17ﻗﺘﻞ ﻧﻜﻦ. »18زﻧﺎ ﻧﻜﻦ. »19دزدی ﻧﻜﻦ. »20دروغ ﻧﮕﻮ. »21ﭼﺸﻢ ﻃﻤﻊ ﺑﻪ ﻣﺎل و ﻧﺎﻣﻮس دﻳﮕﺮان ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش. ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻏﻼم و آﻨﻴﺰ ،ﮔﺎو و اﻻغ ،زﻣﻴﻦ و اﻣﻮال هﻤﺴﺎﻳﻪات ﻧﺒﺎش«. ﺗﺮس ﻣﺮدم )ﺧﺮوج (21-18 :20 22اﻳﻦ ﺑﻮد ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ داد. او اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ از ﻣﻴﺎن ﺁﺗﺶ و اﺑﺮ ﻏﻠﻴﻆ اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮد و ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ،ﻗﺎﻧﻮن دﻳﮕﺮی ﻧﺪاد .ﺁﻧﻬﺎ را روی دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ ﻧﻮﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﻦ داد23 .وﻟﯽ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁن ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ از درون ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺘﺎن رﺳﻴﺪ و ﺁﺗﺶ ﻣﻬﻴﺐ ﺳﺮ آﻮﻩ را دﻳﺪﻳﺪ آﻠﻴﻪء رهﺒﺮان ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن ﻧﺰد ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ 24و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺟﻼل و ﻋﻈﻤﺘﺶ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ ،ﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﺻﺪاﻳﺶ را از درون ﺁﺗﺶ ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ .اآﻨﻮن ﻣﯽداﻧﻴﻢ آﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺧﺪا ﺑﺎ اﻧﺴﺎن ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ و او ﻧﻤﻴﺮد25 .وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨًﺎ اﮔﺮ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺧﻮاهﻴﻢ ﻣﺮد .اﻳﻦ ﺁﺗﺶ هﻮﻟﻨﺎک ،ﻣﺎ را ﺧﻮاهﺪ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ26 .و27ﭼﻪ آﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺻﺪای ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ را آﻪ از درون ﺁﺗﺶ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ،ﺑﺸﻨﻮد و زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ؟ ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﺮو و ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ﮔﻮش آﻦ ،ﺑﻌﺪ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﺎزﮔﻮ آﻦ و ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ، اﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 28ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﻮاﺳﺘﺘﺎن را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ: »ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺷﻨﻴﺪم و ﻣﯽﭘﺬﻳﺮم. 29ای آﺎش هﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﻴﻦ دﻟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و از ﻣﻦ ﺑﺘﺮﺳﻨﺪ و ﺗﻤﺎم اواﻣﺮ ﻣﺮا ﺑﺠﺎ ﺁورﻧﺪ .در ﺁﻧﺼﻮرت زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮدﺷﺎن و زﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن در ﺗﻤﺎم 9 ﻧﺴﻞهﺎ ﺑﺎ ﺧﻴﺮ و ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺬﺷﺖ30 .اآﻨﻮن ﺑﺮو و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺑﺎزﮔﺮدﻧﺪ31 .ﺳﭙﺲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،اﻳﻨﺠﺎ درآﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺴﺖ و ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻣﯽ اواﻣﺮم را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد .ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻗﻮم ﺗﻌﻠﻴﻢ دهﯽ ﺗﺎ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮا در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻨﺪ«. 32و33ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﺗﻤﺎم اواﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و دﺳﺘﻮرات او را ﺑﺪﻗﺖ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ او ﻣﯽﺧﻮاهﺪ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﺮف در ﻣﯽﺁورﻳﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﭘﺮﺑﺮآﺘﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ. ﻓﺮﻣﺎن ﺑﺰرگ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ 6ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ دهﻢ ﺗﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺰودی وارد ﺁن ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ2 ،و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﻤﺎ و ﭘﺴﺮان و ﻧﻮادﮔﺎﻧﺘﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﺑﺎ اﻃﺎﻋﺖ از آﻠﻴﻪء اﺣﻜﺎﻣﺶ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد اﺣﺘﺮام آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. 3ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ هﺮ ﻳﮏ از ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﺑﺪﻗﺖ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ و ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺁﻧﻬﺎ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﭘﺮﺑﺮآﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ در ﺁن ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ ﺟﺎری اﺳﺖ هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮد ،ﻗﻮم ﺑﺰرﮔﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. 4ای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ :ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ وﺟﻮد دارد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎﺳﺖ5 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن و ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ ﺧﻮد دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ6 .اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺑﺎﻳﺪ داﻳﻢ در ﻓﻜﺮﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ7 .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻣﻮزﻳﺪ و هﻤﻴﺸﻪ درﺑﺎرﻩء ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻴﺪ ﺧﻮاﻩ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺧﻮاﻩ در ﺑﻴﺮون، ﺧﻮاﻩ هﻨﮕﺎم ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ اول ﺻﺒﺢ8 .ﺁﻧﻬﺎ را روی اﻧﮕﺸﺖ و ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﺧﻮد ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ؛ 9ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ در ﻣﻨﺎزل ﺧﻮد و ﺑﺮ دروازﻩهﺎﻳﺘﺎن ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ. 10و11و12وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﺰرگ و ﺗﺜﻨﻴﻪ زﻳﺒﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻨﺎ ﻧﻜﺮدﻩاﻳﺪ و ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﯽ ﭘﺮ از ﭼﻴﺰهﺎی ﺧﻮب آﻪ ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻜﺮدﻩاﻳﺪ، ﭼﺎﻩهﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻜﻨﺪﻩاﻳﺪ ،ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ و درﺧﺘﺎن زﻳﺘﻮﻧﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻜﺎﺷﺘﻪاﻳﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﻮردﻳﺪ و ﺳﻴﺮ ﺷﺪﻳﺪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ. 13از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ ،او را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎم او ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرﻳﺪ. 15 14ﺧﺪاﻳﺎن ﻗﻮمهﺎی هﻤﺴﺎﻳﻪ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ؛ زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ﺧﺪای ﻏﻴﻮری اﺳﺖ و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺧﺸﻢ او ﺑﺮ ﺷﻤﺎ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺷﻤﺎ را از روی زﻣﻴﻦ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ16 .او را ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﻧﻴﺎورﻳﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ در »ﻣﺴﺎ« اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻳﺪ. 17هﺮ آﺎری را آﻪ دﺳﺘﻮر ﻣﯽدهﺪ ﺑﺪﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. 18ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﭘﺴﻨﺪد اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ ﺗﺎ زﻧﺪﮔﻴﺘﺎن ﭘﺮﺑﺮآﺖ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ ،وارد ﺷﻮﻳﺪ و ﺁن را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ 19و ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎن را ﺑﻪ آﻤﮏ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺮون راﻧﻴﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ. 20در ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ،زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺘﺎن از ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ» :ﻣﻨﻈﻮر از اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﭼﻴﺴﺖ؟« 21ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ» :ﻣﺎ ﺑﺮدﮔﺎن ﻓﺮﻋﻮن ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻳﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻤﺶ 22و ﺑﺎ ﻣﻌﺠﺰات ﺑﺰرگ و ﺑﻼهﺎی وﺣﺸﺘﻨﺎآﯽ آﻪ ﺑﺮ ﻣﺼﺮ و ﻓﺮﻋﻮن و ﺗﻤﺎم اﻓﺮادش ﻧﺎزل آﺮد ﻣﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد .ﻣﺎ هﻤﻪء اﻳﻦ آﺎرهﺎ را ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد دﻳﺪﻳﻢ23 .او ﻣﺎ را از زﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﻤﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪهﺪ24 .او ﺑﻪ ﻣﺎ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ او اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارﻳﻢ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﻢ او ﻣﺎ را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﺪ و زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارد ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز آﺮدﻩ اﺳﺖ25 .اﮔﺮ هﺮ ﭼﻪ را ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺎ اﻃﺎﻋﺖ آﺎﻣﻞ اﻧﺠﺎم دهﻴﻢ ،او از ﻣﺎ ﺧﺸﻨﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻗﻮم ﺧﺎص ﺧﺪا )ﺧﺮوج (16-11 :34 هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ 7در ﺷﺮف ﺗﺼﺮﻓﺶ هﺴﺘﻴﺪ ،ﺑﺒﺮد ،اﻳﻦ هﻔﺖ ﻗﻮم را آﻪ هﻤﮕﯽ از ﺷﻤﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﻮﻳﺘﺮﻧﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ :ﺣﻴﺘﻴﻬﺎ ،ﺟﺮﺟﺎﺷﻴﻬﺎ ،اﻣﻮرﻳﻬﺎ، آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ،ﻓﺮزﻳﻬﺎ ،ﺣﻮﻳﻬﺎ و ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ2 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﺪ و ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﺸﻴﺪ .ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺎهﺪﻩای ﻧﺒﻨﺪﻳﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﺣﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎزﻳﺪ3 .ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ازدواج ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﻧﮕﺬارﻳﺪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﺎ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان اﻳﺸﺎن ازدواج آﻨﻨﺪ. 4ﭼﻮن در ﻧﺘﻴﺠﻪء ازدواج ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاﻧﺎﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ آﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ آﻪ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﻮد و ﺷﻤﺎ را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎزد. 5ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎی آﺎﻓﺮان را ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻨﺪ ﺧﺮد آﻨﻴﺪ و ﻣﺠﺴﻤﻪهﺎی ﺷﺮمﺁور را ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ؛ 6ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﻣﻘﺪﺳﯽ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﺧﺘﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘﻪاﻳﺪ .او از ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم روی زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ را اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎن او ﺑﺎﺷﻴﺪ7 .ﺷﻤﺎ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻗﻮم روی زﻣﻴﻦ ﺑﻮدﻳﺪ ،ﭘﺲ او ﺷﻤﺎ را ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮمهﺎ ﺑﻮدﻳﺪ ﺑﺮﻧﮕﺰﻳﺪ و ﻣﺤﺒﺖ ﻧﻜﺮد8 ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ آﻪ ﺷﻤﺎ را دوﺳﺖ داﺷﺖ و ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را آﻪ ﺑﺎ ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺠﺎ ﺁورد .ﺑﻬﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ او ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪرت و ﻣﻌﺠﺰات ﻋﺠﻴﺐ و ﺑﺰرﮔﯽ از ﺑﺮدﮔﯽ در ﻣﺼﺮ رهﺎﻧﻴﺪ. ﺑﺮآﺎت اﻃﺎﻋﺖ از ﺧﺪا )ﺗﺜﻨﻴﻪ (14-1 :28 9ﭘﺲ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ وﺟﻮد دارد ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﺳﺖ و او هﻤﺎن ﺧﺪای اﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺗﺎ هﺰاران ﻧﺴﻞ وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﻮد را ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ او را دوﺳﺖ ﻣﯽدارﻧﺪ و دﺳﺘﻮراﺗﺶ را اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ10 .وﻟﯽ ﺁﻧﺎﻧﯽ را آﻪ از او ﻧﻔﺮت دارﻧﺪ ﺑﯽدرﻧﮓ ﻣﺠﺎزات و ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽآﻨﺪ. 10 11ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﺟﺮا آﻨﻴﺪ. 12اﮔﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ آﺮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻋﻬﺪی را آﻪ از روی رﺣﻤﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎ ﭘﺪران ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﻮد ادا ﺧﻮاهﺪ آﺮد13 .او ﺷﻤﺎ را دوﺳﺖ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ و ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد و از ﺷﻤﺎ ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻮﺟﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺁورد .او ﺷﻤﺎ را ﺑﺎرور ﻧﻤﻮدﻩ ،زﻣﻴﻦ و ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﺘﺎن را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد ﺗﺎ ﻣﺤﺼﻮل زﻳﺎدی از ﮔﻨﺪم ،اﻧﮕﻮر، زﻳﺘﻮن و ﮔﻠﻪهﺎی ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺑﺮآﺎت را در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮد، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ14 .ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮمهﺎی روی زﻣﻴﻦ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻳﺎﻓﺖ و هﻴﭽﻜﺪام از ﺷﻤﺎ و ﺣﺘﯽ ﮔﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن ﻧﺎزا ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد15 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم اﻣﺮاﺿﺘﺎن را از ﺷﻤﺎ دور ﻧﻤﻮدﻩ ،اﺟﺎزﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ داد ﺑﻪ هﻴﭽﻜﺪام از ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﻣﺼﺮ دﻳﺪﻩاﻳﺪ دﭼﺎر ﺷﻮﻳﺪ .او هﻤﻪء اﻳﻦ ﻣﺮﺿﻬﺎ را ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ داد. 16ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺪﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻣﯽﺳﺎزد ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ .ﺑﻪ اﻳﺸﺎن رﺣﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺧﺪاﻳﺎن اﻳﺸﺎن را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ ،و ﮔﺮﻧﻪ در دام ﻣﻬﻠﻜﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ17 .ﺷﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ ﺧﻮدﺗﺎن ﻓﻜﺮ آﻨﻴﺪ» :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻗﻮمهﺎﻳﯽ آﻪ از ﻣﺎ ﻗﻮﻳﺘﺮﻧﺪ ﭘﻴﺮوز ﺷﻮﻳﻢ؟« 18وﻟﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎک ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ! آﺎﻓﻴﺴﺖ ﺁﻧﭽﻪ را ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎ ﻓﺮﻋﻮن و ﺳﺮاﺳﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ آﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁورﻳﺪ19 .ﺁﻳﺎ ﺑﻼهﺎی وﺣﺸﺘﻨﺎآﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺁورد و ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد ﺁن را دﻳﺪﻳﺪ و ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺠﺰات ﺑﺰرگ و ﻗﻮت و ﻗﺪرت ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ ﺑﺪان وﺳﻴﻠﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دارﻳﺪ؟ ﭘﺲ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﻤﻴﻦ ﻗﺪرت را ﻋﻠﻴﻪ ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ ﺑﻪ آﺎر ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد20 .از اﻳﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن زﻧﺒﻮرهﺎی ﺳﺮخ و درﺷﺘﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺁن ﻋﺪﻩ از دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را ﻧﻴﺰ آﻪ ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻩاﻧﺪ ،ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎزد. 21ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از ﺁن ﻗﻮمهﺎ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎﺳﺖ .او ﺧﺪاﻳﯽ اﺳﺖ ﺑﺰرگ و ﻣﻬﻴﺐ22 .او 11 ﺑﺘﺪرﻳﺞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﺪ راﻧﺪ .اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺴﺮﻋﺖ اﻧﺠﺎم ﻧﺨﻮاهﺪ داد ،زﻳﺮا اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﺪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﯽ ﺑﺰودی اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ،ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﻳﺠﺎد ﺧﻄﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد23 .او اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺘﺪرﻳﺞ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ داد و ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺁن ﻗﻮمهﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺮد24 .او ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺪﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺳﭙﺮد و ﺷﻤﺎ ﻧﺎم اﻳﺸﺎن را از ﺻﻔﺤﻪء روزﮔﺎر ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد .هﻴﭽﻜﺲ ﻳﺎرای ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ را ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ. 25ﺑﺖهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ و ﺑﻪ ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩای آﻪ اﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎ از ﺁن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﻃﻤﻊ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺁن را ﺑﺮﻧﺪارﻳﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن از ﺑﺘﻬﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ26 .ﺑﺘﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﻧﺒﺮﻳﺪ ،ﭼﻮن هﻤﺎن ﻟﻌﻨﺘﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁن اﺳﺖ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. از ﺑﺘﻬﺎ ﻧﻔﺮت و آﺮاهﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻟﻌﻨﺖ ﺷﺪﻩاﻧﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ 8ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ زﻧﺪﻩ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺗﻌﺪادﺗﺎن ﻧﻴﺰ اﻓﺰاﻳﺶ ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن وﻋﺪﻩ ﻧﻤﻮدﻩ، ﺧﻮاهﻴﺪ رﻓﺖ و ﺁن را ﺗﺼﺮف ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد2 .ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁورﻳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺖ آﺮد و ﺷﻤﺎ را در ﺗﻨﮕﯽ ﻗﺮار دادﻩ، ﺁزﻣﺎﻳﺶ آﺮد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻋﻜﺲاﻟﻌﻤﻞ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ و ﺁﻳﺎ واﻗﻌًﺎ از او اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ3 .ﺁری ،او ﺷﻤﺎ را در ﺳﺨﺘﯽ و ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻦ« را داد ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،ﻏﺬاﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ و ﭘﺪراﻧﺘﺎن » َﻣ ّ ﻼ از ﺁن ﺑﯽاﻃﻼع ﺑﻮدﻳﺪ .او ﭼﻨﻴﻦ آﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﺒ ً ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ آﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﻮراک ﻧﻴﺴﺖ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ اﻃﺎﻋﺖ از آﻼم ﺧﺪاوﻧﺪ4 .در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺘﺎن آﻬﻨﻪ ﻧﺸﺪ و ﭘﺎهﺎﻳﺘﺎن ﺗﺎول ﻧﺰد5 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﻬﻤﻴﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﭘﺪر ﭘﺴﺮ ﺧﻮد را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﯽآﻨﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺷﻤﺎ را ﺗﺄدﻳﺐ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ. 6دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ .از او ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و از وی ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ7 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی ﻣﯽﺑﺮد ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ در درﻩهﺎ و آﻮﻩهﺎﻳﺶ ﻧﻬﺮهﺎ و رودهﺎ و ﭼﺸﻤﻪهﺎ ﺟﺎری اﺳﺖ8 .ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﮔﻨﺪم و ﺟﻮ ،اﻧﮕﻮر و اﻧﺠﻴﺮ ،اﻧﺎر و زﻳﺘﻮن ،و ﻋﺴﻞ اﺳﺖ9 .ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﺁن ﺁهﻦ ﻣﺜﻞ رﻳﮓ ،ﻓﺮاوان اﺳﺖ و ﻣﺲ در ﺗﭙﻪهﺎﻳﺶ ﺑﻪ وﻓﻮر ﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﻮد .ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﻮراک در ﺁن ﻓﺮاوان اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﻪ ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد. 10درﺁﻧﺠﺎ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد و ﺳﻴﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺷﻜﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد. 11اﻣﺎ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ در هﻨﮕﺎم ﻓﺮاواﻧﯽ ،ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ و از اواﻣﺮ او آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ12 .و13زﻳﺮا وﻗﺘﯽ آﻪ ﺷﻜﻤﺘﺎن ﺳﻴﺮ ﺷﻮد و ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺧﻮد ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺴﺎزﻳﺪ و ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن ﻓﺮاوان ﺷﻮﻧﺪ و ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و اﻣﻮاﻟﺘﺎن زﻳﺎد ﮔﺮدد14 ،هﻤﺎن وﻗﺖ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻣﻐﺮور ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن را آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺑﺮدﮔﯽ در ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ15 .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺧﺪاﻳﯽ را آﻪ ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺗﺮﺳﻨﺎک و ﺑﺰرگ ،در ﺁن زﻣﻴﻦ ﺧﺸﮏ و ﺑﯽﺁب و ﻋﻠﻒ آﻪ ﭘﺮ از ﻣﺎرهﺎی ﺳﻤﯽ و ﻋﻘﺮﺑﻬﺎ ﺑﻮد ،هﺪاﻳﺖ آﺮد ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ .او از دل ﻦ ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﺨﺮﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁب داد! 16او ﺑﺎ َﻣ ّ ﺳﻴﺮ آﺮد ،ﻏﺬاﻳﯽ آﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن از ﺁن ﺑﯽاﻃﻼع ﺑﻮدﻧﺪ، و او ﺷﻤﺎ را در ﺗﻨﮕﯽ ﻗﺮار داد و ﺁزﻣﺎﻳﺶ آﺮد ﺗﺎ در ﺁﺧﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ دهﺪ17 .او ﭼﻨﻴﻦ آﺮد ﺗﺎ ﺷﻤﺎ هﻴﭽﮕﺎﻩ ﺗﺼﻮر ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﺑﺎ ﻗﺪرت و ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ ﺧﻮدﺗﺎن ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪﻳﺪ18 .هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﺳﺖ آﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪن راﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ .او اﻳﻦ آﺎر را ﻣﯽآﻨﺪ ﺗﺎ وﻋﺪﻩای را آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن داد ،ﺑﺠﺎ ﺁورد. 19و20وﻟﯽ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻴﺪ و ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ رﻓﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻠﺘﻬﺎی دﻳﮕﺮ را آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻣﯽﺳﺎزد .اﮔﺮ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! اﻣﺮوز ﺑﺎﻳﺪ از 9رود اردن ﺑﮕﺬرﻳﺪ ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﺴﻮی رودﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ .ﻗﻮﻣﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﻮﻳﺘﺮ از ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ و ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ ﺣﺼﺎردار دارﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻮﻟﻬﺎﻳﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ درﺑﺮاﺑﺮ اﻳﺸﺎن اﻳﺴﺘﺎدﮔﯽ آﻨﺪ3 .وﻟﯽ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻣﺜﻞ ﺁﺗﺸﯽ ﺳﻮزاﻧﻨﺪﻩ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ در ﺣﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک ﺧﻮاهﺪ آﺮد .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺰودی ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦﺷﺎن ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻴﺪ راﻧﺪ. 4ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺮاﻳﺘﺎن آﺮد، ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ» :ﭼﻮن ﻣﺎ ﻣﺮدم ﺧﻮﺑﯽ هﺴﺘﻴﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁوردﻩ ﺗﺎ ﺁن را ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻨﻴﻢ «.زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺷﺮارت اﻗﻮام اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﯽراﻧﺪ5 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮﻣﯽ ﺧﻮب و درﺳﺘﻜﺎر هﺴﺘﻴﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽدهﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﺷﺮارت اﻳﻦ اﻗﻮام و ﺑﺮای وﻋﺪﻩهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب دادﻩ اﺳﺖ اﻳﻦ آﺎر را ﻣﯽآﻨﺪ6 .ﺑﺎز هﻢ ﺗﻜﺮار ﻣﯽآﻨﻢ :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽدهﺪ آﻪ ﻣﺮدم ﺧﻮﺑﯽ هﺴﺘﻴﺪ .ﺷﻤﺎ ﻣﺮدﻣﯽ ﺳﺮآﺶ هﺴﺘﻴﺪ. 7ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ از روزی آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﻣﺪام ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺁوردﻳﺪ و در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت ﻋﻠﻴﻪ او ﻗﻴﺎم آﺮدﻳﺪ. 8او را در آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺳﺎﺧﺘﻴﺪ ﺑﺤﺪی آﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺷﻤﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ9 .ﻣﻦ ﺑﻪ آﻮﻩ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻳﻌﻨﯽ هﻤﺎن ﻟﻮحهﺎی ﺳﻨﮕﯽ آﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻦ روی ﺁﻧﻬﺎ ﺣﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﮕﻴﺮم .ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدم و در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت ﻟﺐ ﺑﻪ ﻏﺬا ﻧﺰدم و ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺟﺮﻋﻪ ﺁب هﻢ ﻧﻨﻮﺷﻴﺪم10 .و11در ﭘﺎﻳﺎن ﺁن ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ،ﺧﺪاوﻧﺪ 12 ﺁن دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻋﻬﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻣﻦ داد .اﻳﻦ هﻤﺎن ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ ﺑﻮد آﻪ او هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﺮدم در ﭘﺎی آﻮﻩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ از درون ﺁﺗﺶ اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد12 .او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻓﻮرًا از آﻮﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮوم ،زﻳﺮا ﻗﻮﻣﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﺮدﻩ ،از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ ﺑﻮدم ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩ و ﺧﻴﻠﯽ زود از اﺣﻜﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ روی ﮔﺮدان ﺷﺪﻩ، ﺑﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. 13و14ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮا واﮔﺬار ﺗﺎ اﻳﻦ ﻗﻮم ﺳﺮآﺶ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻢ و ﻧﺎﻣﺸﺎن را از زﻳﺮ ﺁﺳﻤﺎن ﻣﺤﻮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﻗﻮم دﻳﮕﺮی از ﺗﻮ ﺑﻮﺟﻮد ﺁورم ،ﻗﻮﻣﯽ آﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﻮیﺗﺮ از اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ«. 15ﻣﻦ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ دو ﻟﻮح ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را در دﺳﺖ داﺷﺘﻢ از آﻮﻩ آﻪ ﺷﻌﻠﻪهﺎی ﺁﺗﺶ ،ﺁن را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪم16 .در ﺁﻧﺠﺎ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺑﺖ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺷﻜﻠﯽ اﻓﺘﺎد آﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻳﺪ .ﭼﻪ زود از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻩ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻳﺪ! 17ﻣﻦ ﻟﻮحهﺎ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ودر ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﺮد آﺮدم18 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز دﻳﮕﺮ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ روﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎدم .ﻧﻪ ﻧﺎﻧﯽ ﺧﻮردم و ﻧﻪ ﺁﺑﯽ ﻧﻮﺷﻴﺪم؛ زﻳﺮا ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺿﺪ ﺧﺪا ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩ ،او را ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻳﺪ19 .ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪم از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ،ﺷﻤﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ .وﻟﯽ ﻳﮏ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺶ ﻣﺮا اﺟﺎﺑﺖ آﺮد20 .هﺎرون ﻧﻴﺰ در ﺧﻄﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺷﺪﻩ، ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ او را ﺑﻜﺸﺪ ،وﻟﯽ ﻣﻦ دﻋﺎ آﺮدم و ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺨﺸﻴﺪ21 .ﻣﻦ ﺁن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را آﻪ ﺷﻤﺎ از ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻳﺪ و ﻣﻈﻬﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،در ﺁﺗﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ،ﺑﻌﺪ ﺁن را آﻮﺑﻴﺪم و ﺑﺼﻮرت ﻏﺒﺎری ﻧﺮم درﺁوردﻩ ،ﺑﻪ داﺧﻞ ﻧﻬﺮی آﻪ از دل آﻮﻩ ﺟﺎری ﺑﻮد رﻳﺨﺘﻢ. 22ﺷﻤﺎ در ﺗﺒﻌﻴﺮﻩ و ﻣﺴﺎ و ﻗﺒﺮوت هﺘﺎوﻩ ﻧﻴﺰ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻴﺪ23 .در ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ داﺧﻞ ﺷﻮﻳﺪ از او اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﻮدﻳﺪ زﻳﺮا ﺑﺎور ﻧﻜﺮدﻳﺪ آﻪ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻤﮏ ﺧﻮاهﺪ آﺮد24 .ﺁری ،از اوﻟﻴﻦ روزی آﻪ ﺷﻤﺎ را ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ،ﻋﻠﻴﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺜﻨﻴﻪ 13 ﻳﺎﻏﻴﮕﺮی آﺮدﻩاﻳﺪ25 .ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺷﻤﺎ را هﻼک آﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻣﻦ ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز در ﺑﺮاﺑﺮ او ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدم 26و اﻟﺘﻤﺎس آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻢ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﻗﻮم ﺧﻮد را ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﻦ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮاث ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻤﺖ از ﻣﺼﺮ ﻧﺠﺎت ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. 27ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاراﻧﺖ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب را ﺑﻪ ﻳﺎدﺁور و از ﻟﺠﺎﺟﺖ و ﻋﺼﻴﺎن و ﮔﻨﺎﻩ اﻳﻦ ﻗﻮم ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ آﻦ28 .زﻳﺮا اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮی ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﻧﺎﺑﻮد آﺮد ،ﭼﻮن ازاﻳﺸﺎن ﺑﻴﺰار ﺑﻮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﺸﺪ29 .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ ﻗﻮم ﺗﻮ و ﻣﻴﺮاث ﺗﻮ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ و دﺳﺖ ﺗﻮاﻧﺎی ﺧﻮد از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردی«. دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد )ﺧﺮوج (10-1 :34 در ﺁن هﻨﮕﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :دو ﻟﻮح 10ﺳﻨﮕﯽ دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﻮحهﺎی ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺘﺮاش و ﻳﮏ ﺻﻨﺪوق ﭼﻮﺑﯽ ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﺎز و ﻟﻮحهﺎ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻪ آﻮﻩ ﺑﻴﺎور2 .ﻣﻦ روی ﺁن ﻟﻮﺣﻬﺎ هﻤﺎن ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ روی ﻟﻮحهﺎی اوﻟﯽ ﺑﻮد و ﺗﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺘﯽ ،دوﺑﺎرﻩ ﺧﻮاهﻢ ﻧﻮﺷﺖ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ را در ﺻﻨﺪوق ﺑﮕﺬار«. 3ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ ﻳﮏ ﺻﻨﺪوق از ﭼﻮب اﻗﺎﻗﻴﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،دو ﻟﻮح ﺳﻨﮕﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﻮﺣﻬﺎی اول ﺗﺮاﺷﻴﺪم و ﻟﻮحهﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،از آﻮﻩ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ4 .ﺧﺪا دوﺑﺎرﻩ دﻩ ﻓﺮﻣﺎن را روی ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ داد) .ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺎن ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ وﻗﺘﯽ هﻤﮕﯽ ﺷﻤﺎ در ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻮﻩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻳﺪ ،از درون ﺁﺗﺶ روی آﻮﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺑﻮد(. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ از آﻮﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪم و ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻟﻮحهﺎ را در ﺻﻨﺪوﻗﯽ آﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدم ﮔﺬاﺷﺘﻢ .ﺁن ﻟﻮحهﺎ ﺗﺎ اﻣﺮوز هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮار دارﻧﺪ. 6ﺳﭙﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺑﺌﻴﺮوت ﺑﻨﯽﻳﻌﻘﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﺳﻴﺮﻩ آﻮچ آﺮدﻧﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ هﺎرون درﮔﺬﺷﺖ و ﻣﺪﻓﻮن ﮔﺮدﻳﺪ و ﭘﺴﺮش اﻟﻌﺎزار ﺑﺠﺎی او ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﭘﺮداﺧﺖ. 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺟُﺪﺟﻮدﻩ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻳُﻄﺒﺎت آﻪ ﻧﻬﺮهﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ داﺷﺖ ،ﺳﻔﺮ آﺮدﻧﺪ8 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را ﺑﺮای ﺣﻤﻞ ﺻﻨﺪوﻗﯽ آﻪ در ﺁن دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار داﺷﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻮد ﺗﺎ در ﺣﻀﻮر او ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ و او را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎم او ﺑﺮآﺖ دهﻨﺪ، ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز هﻢ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻨﺪ)9 .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻣﺜﻞ ﻗﺒﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮ ﺳﻬﻤﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ، زﻳﺮا هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد او ﺧﻮد ﻣﻴﺮاث اﻳﺸﺎن اﺳﺖ(. ﻼ هﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮای دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر ﭼﻬﻞ ﺷﺒﺎﻧﻪ 10ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻗﺒ ً روز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻣﺎﻧﺪم و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﻟﺘﻤﺎسهﺎی ﻣﺮا اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و از ﻧﺎﺑﻮد آﺮدن ﺷﻤﺎ ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻮد11 .او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام هﺪاﻳﺖ آﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ داﺧﻞ ﺷﺪﻩ ،ﺁن را ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻨﻨﺪ«. اﻧﺘﻈﺎر ﺧﺪا از ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 12و13اآﻨﻮن ای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ،ﺟﺰ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن او ﺑﺪﻗﺖ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ و ﺑﺮای ﺧﻴﺮ و ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺧﻮد ،ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و او را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ،ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ. 14زﻣﻴﻦ و ﺁﺳﻤﺎن از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ؛ 15ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ،او ﺁﻧﻘﺪر ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻮد و ﺑﺤﺪی اﻳﺸﺎن را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ را آﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺁﻧﻬﺎ هﺴﺘﻴﺪ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮ از هﺮ ﻣﻠﺖ دﻳﮕﺮی ﺑﺎﺷﻴﺪ ،هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ اﻣﺮوز ﺁﺷﻜﺎر اﺳﺖ16 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ دﺳﺖ از ﺳﺮآﺸﯽ ﺑﺮدارﻳﺪ و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دل ،ﻣﻄﻴﻊ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻮﻳﺪ. 17ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ،ﺧﺪای ﺧﺪاﻳﺎن و رب اﻻرﺑﺎب اﺳﺖ .او ﺧﺪاﻳﯽ ﺑﺰرگ و ﺗﻮاﻧﺎﺳﺖ ،ﺧﺪای ﻣﻬﻴﺒﯽ آﻪ از هﻴﭽﻜﺲ ﺟﺎﻧﺒﺪاری ﻧﻤﯽآﻨﺪ و رﺷﻮﻩ ﻧﻤﯽﮔﻴﺮد18 .ﺑﻪ داد ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن و ﻳﺘﻴﻤﺎن ﻣﯽرﺳﺪ19 .ﻏﺮﻳﺒﺎن را دوﺳﺖ ﻣﯽدارد و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺬا و ﻟﺒﺎس ﻣﯽدهﺪ) .ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻏﺮﻳﺒﺎن را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺧﻮدﺗﺎن هﻢ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮدﻳﺪ20 (.ﺑﺎﻳﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ و او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ و از او ﺟﺪا ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﺎم او ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد آﻨﻴﺪ21 .او ﻓﺨﺮ ﺷﻤﺎ و ﺧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ ،ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم داد و ﺧﻮد ﺷﺎهﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻩاﻳﺪ22 .وﻗﺘﯽ آﻪ اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ ﻓﻘﻂ هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ اآﻨﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن اﻓﺰاﻳﺶ دادﻩ اﺳﺖ! ﺧﺪاوﻧﺪ را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ و اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ و اواﻣﺮش 11را هﻤﻴﺸﻪ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ2 .ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! ﻣﻦ ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﻢ آﻪ ﻣﺰﻩء ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻧﭽﺸﻴﺪﻩ و ﺑﺰرﮔﯽ و ﻗﺪرت ﻣﻬﻴﺒﺶ را ﻧﺪﻳﺪﻩاﻧﺪ3 .اﻳﺸﺎن ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ را آﻪ او در ﻣﺼﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﻓﺮﻋﻮن و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ اﻧﺠﺎم داد ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ4 .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩاﻧﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺼﺮ و ﺑﺎ اﺳﺒﺎن و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی اﻳﺸﺎن ﭼﻪ آﺮد و ﭼﮕﻮﻧﻪ آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ در ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﻧﺪ در درﻳﺎی ﺳﺮخ ﻏﺮق ﻧﻤﻮدﻩ ،هﻼک آﺮد5 .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩاﻧﺪ در ﻃﻮل ﺳﺎﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻳﺪ ،ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎرهﺎ از ﺷﻤﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ6 .ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ وﻗﺘﯽ آﻪ داﺗﺎن و اﺑﻴﺮام ،ﭘﺴﺮان اﻟﻴﺎب ،از ﻧﺴﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ و زﻣﻴﻦ دهﺎن ﺑﺎز آﺮدﻩ، ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻢ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩ و ﺧﻴﻤﻪ و اﻣﻮاﻟﺸﺎن ﺑﻠﻌﻴﺪ. 7وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻢ را دﻳﺪﻩاﻳﺪ8 .ﭘﺲ اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺑﺎ دﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ ﺁن را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﺰودی وارد ﺁن ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ﺗﺼﺮف آﻨﻴﺪ. 9اﮔﺮ از اﻳﻦ اواﻣﺮ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻪ ﻓﺮزﻧﺪان اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻴﺪ وﻋﺪﻩ داد ،ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ ،در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ10 .ﭼﻮن ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺰودی وارد ﺁن ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ 14 و ﺁن را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻣﺜﻞ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ آﻪ از ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ و اﺣﺘﻴﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﺁﺑﻴﺎری ﻧﺪارد. 11ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻮﻩهﺎ و درﻩهﺎی ﭘﺮ ﺁب اﺳﺖ. 12ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺧﻮد از ﺁن ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽآﻨﺪ و ﭼﺸﻤﺎن او داﻳﻢ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎل ﺑﺮ ﺁن دوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. 13اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎم ﻓﺮاﻣﻴﻦ او را آﻪ ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺑﺎ دﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ و او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ 14ﺁﻧﻮﻗﺖ او ﺑﺎز هﻢ ﺑﺎران را ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻏﻠﻪ ،ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩ و روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﻓﺮاوان داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ15 .او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﺮاﺗﻊ ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺑﺮای ﭼﺮﻳﺪن ﮔﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ داد و ﺧﻮد ﻧﻴﺰ ﻏﺬای آﺎﻓﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ آﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﺳﻴﺮ ﺷﻮﻳﺪ. 16وﻟﯽ هﻮﺷﻴﺎر ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ دﻟﻬﺎﻳﺘﺎن از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﻧﮕﺮدد ﺗﺎ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ17 ،ﭼﻮن اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ را ﺧﻮاهﺪ ﺑﺴﺖ و دﻳﮕﺮ ﺑﺎران ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﺎرﻳﺪ و ﺷﻤﺎ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ ،و ﺑﺰودی در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ18 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎ را در دل و ﺟﺎن ﺧﻮد ﺟﺎی دهﻴﺪ .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽﺗﺎن ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ ﺗﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ19 .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻣﻮزﻳﺪ و هﻤﻴﺸﻪ درﺑﺎرﻩء ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻴﺪ، ﺧﻮاﻩ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺧﻮاﻩ در ﺑﻴﺮون ،ﺧﻮاﻩ هﻨﮕﺎم ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاﻩ اول ﺻﺒﺢ20 .ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ در ﻣﻨﺎزل ﺧﻮد و ﺑﺮ دروازﻩهﺎﻳﺘﺎن ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ21 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎ زﻣﻴﻦ و ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن وﻋﺪﻩ داد زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد. 22اﮔﺮ ﺑﺎ دﻗﺖ هﻤﻪء دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ او ﻣﯽﺧﻮاهﺪ اﻧﺠﺎم دادﻩ ،از او ﺟﺪا ﻧﺸﻮﻳﺪ 23ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻪء ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،هﺮ ﻗﺪر هﻢ از ﺷﻤﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺷﻤﺎ زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺗﺴﺨﻴﺮ 15 ﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد24 .هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻗﺪم ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﮕﺐ در ﺟﻨﻮب ﺗﺎ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ .ﻣﺮزهﺎﻳﺘﺎن از ﺑﻴﺎﺑﺎن ِﻧ ِ ﻟﺒﻨﺎن در ﺷﻤﺎل ،و از رود ﻓﺮات در ﻣﺸﺮق ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ در ﻣﻐﺮب ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد25 .هﻴﭽﻜﺲ ﻳﺎرای ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ را ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﻮل دادﻩ اﺳﺖ هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺮوﻳﺪ ﺗﺮس ﺷﻤﺎ را در دل ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ روﺑﺮو ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ،ﺧﻮاهﺪ ﮔﺬاﺷﺖ. 26ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﺑﻴﻦ ﺑﺮآﺖ و ﻟﻌﻨﺖ ﻳﻜﯽ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ27 .اﮔﺮ ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻳﺎﻓﺖ 28و اﮔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻩ، ﺧﺪاﻳﺎن ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ ،ﻣﻮرد ﻟﻌﻨﺖ ﻗﺮار ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺮﻓﺖ29 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را وارد ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﺗﺼﺮف ﺟﺮِزﻳﻢ ﺑﺮآﺖ و از آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل ،ﻟﻌﻨﺖ آﻨﻴﺪ ،از آﻮﻩ َ ﺟﺮِزﻳﻢ و ﻋﻴﺒﺎل آﻮﻩهﺎﻳﯽ هﺴﺘﻨﺪ اﻋﻼم ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪَ )30 . در ﻏﺮب رود اردن ،ﻳﻌﻨﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ در اراﺿﯽ ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﯽ ﻧﺰدﻳﮏ ﺟﻠﺠﺎل زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺑﻠﻮﻃﺴﺘﺎن ﻣﻮرﻩ هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮار دارد(. 31ﺷﻤﺎ ﺑﺰودی از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ32 .ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻪء ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. ﻣﻜﺎﻧﯽ ﻣﻌﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﻋﺒﺎدت وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﻣﯽرﺳﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، 12ﺧﺪای ﭘﺪراﻧﺘﺎن ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ اواﻣﺮ را ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 2در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﺘﺨﺎﻧﻪای ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ،ﭼﻪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩهﺎ و ﺗﭙﻪهﺎ ،و ﭼﻪ در زﻳﺮ درﺧﺘﺎن ،ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ3 .ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎی ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن را ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ ،ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻨﺪ ﺧﺮد آﻨﻴﺪ ،ﻣﺠﺴﻤﻪهﺎی ﺷﺮمﺁورﺷﺎن را ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ و ﺑﺘﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ آﻨﻴﺪ و ﭼﻴﺰی ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬارﻳﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﻨﺪازد. ﺗﺜﻨﻴﻪ 4و5ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن در هﺮ ﺟﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﻮدش در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽآﻨﺪ ،او را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ6 .ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ،ﻋﺸﺮ داراﻳﯽﺗﺎن ،هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮص، هﺪاﻳﺎی ﻧﺬری ،هﺪاﻳﺎی داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ،و ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎورﻳﺪ7 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺘﺎن در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد و از دﺳﺘﺮﻧﺞ ﺧﻮد ﻟﺬت ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺮد ،زﻳﺮا او ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ. 8و9وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺻﻠﺢ و ﺁراﻣﺶ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ رﺳﻴﺪﻳﺪ ،دﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ اﻣﺮوز هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ او را ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ10 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ از رود اردن ﺑﮕﺬرﻳﺪ و در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻗﺎﻣﺖ آﻨﻴﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁراﻣﺶ ﺑﺒﺨﺸﺪ و ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺣﻔﻆ آﻨﺪ11 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﺎﻳﺮ هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﺮ آﺮدﻩام ﺑﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ او در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺑﻴﺎورﻳﺪ12 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ،ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﺧﻮد ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺎدی ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد. ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﻻویهﺎی ﺷﻬﺮﺗﺎن را ﺑﻪ ﺟﺸﻦ و ﺷﺎدی ﺧﻮد دﻋﻮت آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن اﻳﺸﺎن زﻣﻴﻨﯽ از ﺧﻮد ﻧﺪارﻧﺪ. 13ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد را ﻧﺒﺎﻳﺪ در هﺮ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ رﺳﻴﺪﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ14 .ﺁﻧﻬﺎ را ﻓﻘﻂ در ﺟﺎﻳﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ .او در زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ اﺧﺘﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﺤﻠﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮاهﺪ آﺮد .ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎی ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ. 15وﻟﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ را آﻪ ﮔﻮﺷﺘﺸﺎن را ﻣﯽﺧﻮرﻳﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ در هﺮ ﺟﺎ ﺳﺮ ﺑﺒﺮﻳﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻏﺰال و ﺁهﻮ را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻳﺪ .از اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ هﺮ ﻗﺪر ﻣﻴﻞ دارﻳﺪ و هﺮ وﻗﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪهﺪ ،ﺑﺨﻮرﻳﺪ. آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺁن را ﺑﺨﻮرﻧﺪ16 .ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی آﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ﺧﻮن ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن را ﻣﺜﻞ ﺁب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ. ﺗﺜﻨﻴﻪ 17وﻟﯽ هﻴﭽﻜﺪام از هﺪاﻳﺎ را ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،ﻧﻪ ﻋﺸﺮ ﻏﻠﻪ و ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩ و روﻏﻦ زﻳﺘﻮنﺗﺎن و ﻧﻪ ﻧﺨﺴﺖزادﻩء ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن و ﻧﻪ ﭼﻴﺰی آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻩاﻳﺪ و ﻧﻪ هﺪاﻳﺎی داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ و ﻧﻪ هﺪاﻳﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﺘﺎن18 .هﻤﻪء اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎورﻳﺪ و هﻤﺮاﻩ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد و ﻻوﻳﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ ،در ﺁﻧﺠﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺁن ﺧﻮراآﯽهﺎ را ﺑﺨﻮرﻳﺪ .او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ در آﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد .در هﺮ آﺎری آﻪ ﻣﯽآﻨﻴﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ)19 .ﺿﻤﻨًﺎ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻻوﻳﻬﺎ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ(. ء 23-20هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻃﺒﻖ وﻋﺪﻩ ﺧﻮد ﻣﺮزهﺎﻳﺘﺎن را ﺗﻮﺳﻌﻪ دهﺪ اﮔﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ از ﺷﻤﺎ دور ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ،در هﺮ وﻗﺖ و در هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺳﺮ ﺑﺒﺮﻳﺪ و ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻏﺰال و ﺁهﻮﻳﺘﺎن را ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮﻳﺪ و ﻣﯽﺧﻮرﻳﺪ .ﺣﺘﯽ اﺷﺨﺎﺻﯽ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ هﺴﺘﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرﻧﺪ .اﻣﺎ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺶ آﻪ ﺑﺪان ﺣﻴﺎت ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ،ﻧﺨﻮرﻳﺪ24 ،و25ﺑﻠﻜﻪ ﺧﻮن را ﻣﺜﻞ ﺁب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺷﻤﺎ راﺿﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و زﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺧﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد26 .و27ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻗﻒ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،و هﺪاﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﻧﺬر آﺮدﻩاﻳﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺒﺮﻳﺪ .اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ .ﺧﻮن را ﺑﺎﻳﺪ روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ رﻳﺨﺘﻪ ،ﮔﻮﺷﺖ ﺁن را ﺑﺨﻮرﻳﺪ. 28ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﺮ ﻣﯽآﻨﻢ، اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ .اﮔﺮ ﺁﻧﭽﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ ،هﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺑﻪ ﺧﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد29 .وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻗﻮمهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ راآﻪ درﺁن زﻧﺪﮔﯽﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ30 ،در ﭘﺮﺳﺘﻴﺪن ﺧﺪاﻳﺎﻧﺸﺎن از اﻳﺸﺎن ﭘﻴﺮوی ﻧﻜﻨﻴﺪ وﮔﺮﻧﻪ در دام ﻣﻬﻠﻜﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ .ﺳﺆال ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاﻳﺎﻧﺸﺎن را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻨﺪ و ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻪ ﻣﺜﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ31 .هﺮﮔﺰ 16 ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ اهﺎﻧﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻜﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﻗﻮمهﺎ آﺎرهﺎی ﻧﺎﭘﺴﻨﺪی را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻔﺮت دارد ،ﺑﺮای ﺧﺪاﻳﺎﻧﺸﺎن ﺑﺠﺎ ﻣﯽﺁورﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺸﺎن را ﺑﺮای ﺧﺪاﻳﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽﺳﻮزاﻧﻨﺪ. 32ﺗﻤﺎم اواﻣﺮی را آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. ﭼﻴﺰی ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻓﺰاﻳﻴﺪ و ﭼﻴﺰی هﻢ از ﺁﻧﻬﺎ آﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﻧﻬﯽ از ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ء اﮔﺮ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺸﮕﻮ ﻳﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮآﻨﻨﺪﻩ 13ﺧﻮاب وﺟﻮد دارد آﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ را ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻣﯽآﻨﺪ 2و ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽهﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ درﺳﺖ از ﺁب در ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﺪاﻳﺎن ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﻢ3 «.ﺑﻪ ﺣﺮف او ﮔﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ؛ ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﻤﺎ را اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽآﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﺁﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺘًﺎ او راﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎﻧﺘﺎن دوﺳﺖ دارﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ4 .ﻓﻘﻂ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ، از او اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و اواﻣﺮش را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ،او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ و از او ﺟﺪا ﻣﺸﻮﻳﺪ5 .ﺁن ﭘﻴﺸﮕﻮ ﻳﺎ ﺗﻌﺒﺒﺮ آﻨﻨﺪﻩء ﺧﻮاب را آﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ﺷﻤﺎ را ﮔﻤﺮاﻩ ﺳﺎزد، ﺑﻜﺸﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﺑﺮدﮔﯽ در ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد، ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰد .ﺑﺎ آﺸﺘﻦ او ﺷﺮارت را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮد ﭘﺎک ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد. 6و7اﮔﺮ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻳﺎ ﺻﻤﻴﻤﯽﺗﺮﻳﻦ دوﺳﺖ ﺷﻤﺎ ،ﺣﺘﯽ ﺑﺮادر ،ﭘﺴﺮ ،دﺧﺘﺮ و ﻳﺎ هﻤﺴﺮﺗﺎن در ﮔﻮش ﺷﻤﺎ ﻧﺠﻮا آﻨﺪ آﻪ ﺑﻴﺎ ﺑﺮوﻳﻢ و اﻳﻦ ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﻢ؛ 8راﺿﯽ ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ. ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻧﺎﭘﺴﻨﺪش را ﺑﺮﻣﻼ ﺳﺎزﻳﺪ و ﺑﺮ او رﺣﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ. 9او را ﺑﻜﺸﻴﺪ .دﺳﺖ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺎﻳﺪ اوﻟﻴﻦ دﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر ﻣﯽآﻨﺪ و ﺑﻌﺪ دﺳﺘﻬﺎی ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ10 .او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد ،ﭼﻮن ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ را از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﻳﻌﻨﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺮدﮔﯽ ﺑﻴﺮون ﺁورد دور آﻨﺪ. 11ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از آﺮدار ﺷﺮوراﻧﻪاش ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪﻩ ،از ارﺗﻜﺎب ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮارﺗﯽ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ. ﺗﺜﻨﻴﻪ 17 12و13و14هﺮﮔﺎﻩ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ در ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ آﻪ ﮔﺮوهﯽ اوﺑﺎش ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﭘﺮﺳﺘﻴﺪن ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ هﻤﺸﻬﺮﻳﺎن ﺧﻮد را ﮔﻤﺮاﻩ آﺮدﻩاﻧﺪ، اول ﺣﻘﺎﻳﻖ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻴﺪ و ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﺁن ﺷﺎﻳﻌﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ دارد ﻳﺎ ﻧﻪ .اﮔﺮ دﻳﺪﻳﺪ ﺣﻘﻴﻘﺖ دارد و ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ واﻗﻌًﺎ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ در ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ15 ،ﺑﺎﻳﺪ ﻼ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ و ﺑﯽدرﻧﮓ ﺷﻬﺮ و آﻠﻴﻪء ﺳﺎآﻨﺎﻧﺶ را آﺎﻣ ً ﮔﻠﻪهﺎﻳﺸﺎن را ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻳﺪ16 .ﺳﭙﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻏﻨﺎﻳﻢ را در ﻣﻴﺪان ﺷﻬﺮ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ،ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ .ﭘﺲ از ﺁن ،ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮرا ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺑﻜﺸﻴﺪ .ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ وﻳﺮاﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺪ هﺮﮔﺰ دوﺑﺎرﻩ ﺁﺑﺎد ﮔﺮدد. 17ذرﻩای از اﻳﻦ ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺣﺮام را ﻧﮕﺎﻩ ﻧﺪارﻳﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻏﻀﺐ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮدد و ﺷﻤﺎ را ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ و ﻣﺮﺣﻤﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻗﺮار دادﻩ ،هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮد ،ﺗﻌﺪاد ﺷﻤﺎ را زﻳﺎد ﺧﻮاهﺪ آﺮد18 ،ﺑﺸﺮﻃﯽ آﻪ ﻓﻘﻂ از او و ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎی او آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺷﺘﺮ ،ﺧﺮﮔﻮش و ﮔﻮرآﻦ را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ. اﻳﻨﻬﺎ ﻧﺸﺨﻮار ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺳﻤﻬﺎی ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﻧﺪارﻧﺪ. 8ﺧﻮک را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻢ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ دارد ﻧﺸﺨﻮار ﻧﻤﯽآﻨﺪ .ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻴﺪ. 9از ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ در ﺁب زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎﻟﻪ و ﻓﻠﺲ دارﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ10 .ﺗﻤﺎم ﺟﺎﻧﻮران ﺁﺑﺰی دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺣﺮاﻣﻨﺪ. 18-11هﻤﻪ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ﺑﺠﺰ اﻳﻦ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن را: ﻋﻘﺎب ،ﺟﻐﺪ ،ﺑﺎز ،ﺷﺎهﻴﻦ ،ﻻﺷﺨﻮر ،آﺮآﺲ ،آﻼغ، ﺷﺘﺮﻣﺮغ ،ﻣﺮغ درﻳﺎﻳﯽ ،ﻟﮏ ﻟﮏ ،ﻣﺮغ ﻣﺎهﻴﺨﻮار، ﻣﺮغ ﺳﻘﺎ ،ﻗﺮﻩ ﻗﺎز ،هﺪهﺪ و ﺧﻔﺎش. 19و20ﺣﺸﺮات ﺑﺎﻟﺪار ،ﺑﺠﺰﺗﻌﺪاد ﻣﻌﺪودی از ﺁﻧﻬﺎ*، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮردﻩ ﺷﻮﻧﺪ. 21ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻃﺒﻴﻌﯽ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ﻧﺨﻮرﻳﺪ .ﺁن را ﺑﻪ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ درﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرد و ﻳﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎن ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ؛ وﻟﯽ ﺧﻮدﺗﺎن ﺁن را ﻧﺨﻮرﻳﺪ، ﭼﻮن ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻣﻘﺪس هﺴﺘﻴﺪ. ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ را در ﺷﻴﺮ ﻣﺎدرش ﻧﭙﺰﻳﺪ. ﻧﻬﯽ از ﻋﺰاداری ﺑﻪ روش ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن ﻗﺎﻧﻮن ﻋﺸﺮﻳﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ ،ﭘﺲ هﻨﮕﺎم 14ﻋﺰاداری ﺑﺮای ﻣﺮدﮔﺎن ﺧﻮد ،ﻣﺜﻞ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن ،ﺧﻮد را زﺧﻤﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﻣﻮی ﺟﻠﻮ ﺳﺮﺗﺎن را ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪ2 .ﺷﻤﺎ ﻣﻨﺤﺼﺮًا ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺗﻌﻠﻖ دارﻳﺪ و او ﺷﻤﺎ را از ﻣﻴﺎن ﻗﻮمهﺎی روی زﻣﻴﻦ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﻮم ﺧﺎص او ﺑﺎﺷﻴﺪ. 22 ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺣﻼل و ﺣﺮام ﮔﻮﺷﺖ )ﻻوﻳﺎن (47-1 :11 3و4و5ﮔﻮﺷﺖ هﻴﭻ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﻣﻦ ﺁن راﺣﺮام اﻋﻼم آﺮدﻩام ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .ﺣﻴﻮاﻧﺎﺗﯽ آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرﻳﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮارﻧﺪ: ﮔﺎو ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،ﺑﺰ ،ﺁهﻮ ،ﻏﺰال ،ﮔﻮزن و اﻧﻮاع ﺑﺰ آﻮهﯽ. 6هﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ را آﻪ ﺳﻢ ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ دارد و ﻧﺸﺨﻮار ﻣﯽآﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ7 .ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣﻴﻮاﻧﯽ اﻳﻦ دو ﺧﺼﻮﺻﻴﺖ را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﺨﻮرﻳﺪ. از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺘﺎن هﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ دهﻢ را آﻨﺎر ﺑﮕﺬارﻳﺪ23 .اﻳﻦ ﻋﺸﺮﻳﻪ را ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮاهﺪ آﺮد در ﺣﻀﻮرش ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎی ﻏﻠﻪ ،ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩ ،روﻏﻦ زﻳﺘﻮن و ﻧﺨﺴﺖ زادﻩء ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪ هﺎﻳﺘﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﻣﻨﻈﻮر از اﻳﻦ آﺎر اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻴﺎﻣﻮزﻳﺪ هﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ را در زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد اﺣﺘﺮام آﻨﻴﺪ24 .اﮔﺮ ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽآﻨﺪ ﺑﻘﺪری دور ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺑﺮاﺣﺘﯽ ﻧﺘﻮاﻧﻴﺪ ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻤﻞ آﻨﻴﺪ25 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻋﺸﺮﻳﻪء ﻣﺤﺼﻮﻻت و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن را ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ و ﭘﻮﻟﺶ راﺑﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺒﺮﻳﺪ26 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﺁن ﭘﻮل هﺮ ﭼﻪ * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻻوﻳﺎن .23-20 :11 ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺑﺨﺮﻳﺪ ﮔﺎو ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،ﺷﺮاب ﻳﺎ ﻣﺸﺮوﺑﺎت دﻳﮕﺮ ﺗﺎ در ﺁﻧﺠﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﺑﻪ ﺷﺎدی ﺑﭙﺮدازﻳﺪ27 .در ﺿﻤﻦ ﻻویهﺎی ﺷﻬﺮﺗﺎن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻠﮏ و ﻣﺤﺼﻮل ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. 28در ﺁﺧﺮ هﺮ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺸﺮﻳﻪء ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد رادر ﺷﻬﺮ ﺧﻮد ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ 29ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﻻویهﺎ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﻣﻠﻜﯽ ﻧﺪارﻧﺪ ،و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻏﺮﻳﺒﺎن، ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن و ﻳﺘﻴﻤﺎن داﺧﻞ ﺷﻬﺮﺗﺎن ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﺳﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را در آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. ﺳﺎل ﺑﺨﺸﻴﺪن ﻗﺮﺿﻬﺎ در ﭘﺎﻳﺎن هﺮهﻔﺖ ﺳﺎل ،ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻗﺮﺿﻬﺎی 15ﺑﺪهﻜﺎران ﺧﻮد را ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ2 .هﺮ آﻪ از ﺑﺮادر ﻳﻬﻮدی ﺧﻮد ﻃﻠﺒﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﻃﻠﺐ را ﻟﻐﻮ ﻧﻤﺎﻳﺪ .او ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﺻﺪد ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻃﻠﺒﺶ ﺑﺎﺷﺪ، زﻳﺮا ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻃﻠﺐ را ﻟﻐﻮ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ3 .وﻟﯽ اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﺑﺪهﻜﺎران ﻏﻴﺮﻳﻬﻮدی ﻧﻤﯽﺷﻮد. 4و5اﮔﺮ ﺑﺪﻗﺖ ،ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و اواﻣﺮی را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﺟﺮا ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ ﺑﺮآﺖ زﻳﺎدی ﺧﻮاهﻴﺪ ﻳﺎﻓﺖ ،ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﻓﻘﻴﺮی در ﻣﻴﺎﻧﺘﺎن ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد6 .او ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ﺑﺮآﺘﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ داد ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮمهﺎی زﻳﺎدی ﭘﻮل ﻗﺮض ﺧﻮاهﻴﺪ داد ،وﻟﯽ هﺮﮔﺰ اﺣﺘﻴﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﻗﺮض ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ .ﺑﺮ ﻗﻮمهﺎی ﺑﺴﻴﺎری ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ،وﻟﯽ ﺁﻧﺎن ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﻧﻤﻮد. 7وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ وارد ﺷﺪﻳﺪ ،اﮔﺮ در ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ اﺷﺨﺎص ﻓﻘﻴﺮی ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﺎن دﺳﺖ و دل ﺑﺎز ﺑﺎﺷﻴﺪ8 ،و هﺮ ﻗﺪر اﺣﺘﻴﺎج دارﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻗﺮض ﺑﺪهﻴﺪ9 .اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﭘﻠﻴﺪ را ﺑﻪ ﺧﻮد راﻩ ﻧﺪهﻴﺪ آﻪ ﺳﺎل اﻟﻐﺎی ﻗﺮض ﺑﺰودی ﻓﺮا ﻣﯽرﺳﺪ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ از دادن ﻗﺮض ﺧﻮدداری آﻨﻴﺪ؛ زﻳﺮا اﮔﺮ از دادن ﻗﺮض ﺧﻮدداری آﻨﻴﺪ و ﻣﺮد ﻣﺤﺘﺎج ﭘﻴﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﻟﻪ آﻨﺪ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺤﺴﻮب 18 ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ10 .ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻴﺎز دارد ،از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﺑﻪ او ﺑﺪهﻴﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ هﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ اﻣﺮ ،ﺷﻤﺎ را در هﺮ آﺎری ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد11 .در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﻓﻘﻴﺮ وﺟﻮد ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ اﺟﺮای اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎن ﺿﺮوری اﺳﺖ .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﺨﺎوت ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮض ﺑﺪهﻴﺪ. رﻓﺘﺎر ﺑﺎ ﻏﻼﻣﺎن )ﺧﺮوج (11-1 :21 12هﺮﮔﺎﻩ ﻏﻼﻣﯽ ﻋﺒﺮاﻧﯽ ﺑﺨﺮﻳﺪ ،ﭼﻪ ﻣﺮد ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ زن ،ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺲ از ﺷﺶ ﺳﺎل ﺧﺪﻣﺖ ،در ﺳﺎل هﻔﺘﻢ او را ﺁزاد ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ13 .او را دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ رواﻧﻪ ﻧﻜﻨﻴﺪ، 14ﺑﻠﻜﻪ هﺪﻳﻪای از ﮔﻠﻪ و ﻏﻠﻪ و ﺷﺮاب ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺮآﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ وی ﺑﺪهﻴﺪ15 .ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎورﻳﺪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑَﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﻧﺠﺎت داد .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ اﻣﺮوز اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ. 16وﻟﯽ اﮔﺮ ﻏﻼم ﻋﺒﺮاﻧﯽ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﺮود و ﺑﮕﻮﻳﺪ ء ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩﺗﺎن را دوﺳﺖ دارد و از ﺑﻮدن درﺧﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮد17 ،ﺁﻧﻮﻗﺖ او را ﺑﻪ دم در ﺑﺮدﻩ ﺑﺎ درﻓﺸﯽ ﮔﻮﺷﺶ را ﺳﻮراخ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ از ﺁن ﭘﺲ ،هﻤﻴﺸﻪ ﻏﻼم ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ .هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺑﺎ آﻨﻴﺰان ﺧﻮد ﺑﻜﻨﻴﺪ. 18اﻣﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺮدﻩای را ﺁزاد ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻮﻳﺪ ،ﭼﻮن او در ﻃﯽ ﺷﺶ ﺳﺎل ﺑﺮای ﺷﻤﺎ آﻤﺘﺮ از ﻧﺼﻒ دﺳﺘﻤﺰد ﻳﮏ آﺎرﮔﺮ ﻋﺎدی ﺧﺮج ﺑﺮداﺷﺘﻪ اﺳﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ او را ﺁزاد ﺳﺎﺧﺘﻪاﻳﺪ ﺷﻤﺎ را در هﺮ آﺎری ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ 19ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﻧﺮﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ وﻗﻒ آﻨﻴﺪ .از ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی رﻣﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺟﻬﺖ آﺎر آﺮدن در ﻣﺰارع ﺧﻮد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﭘﺸﻢ ﻧﺨﺴﺖزادﻩهﺎی ﮔﻠﻪهﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺗﺎن را ﻗﻴﭽﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ20 .ﺑﺠﺎی ﺁن ،ﺷﻤﺎ و ﺧﺎﻧﻮادﻩﺗﺎن هﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﮔﻮﺷﺖ اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎت را درﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ او ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺑﺨﻮرﻳﺪ21 .وﻟﯽ ﺗﺜﻨﻴﻪ 19 ﻼ ﭼﻼق ﻳﺎ اﮔﺮ ﺣﻴﻮان ﻧﺨﺴﺖزادﻩ ﻣﻌﻴﻮب ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﺜ ً آﻮر ﺑﻮدﻩ ،ﻳﺎ ﻋﻴﺐ دﻳﮕﺮی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁن را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ22 .درﻋﻮض از ﺁن ﺑﺮای ﺧﻮراک ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد در ﻣﻨﺰل اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ .هﺮ آﺲ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺁن را ﺑﺨﻮرد ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﺎﺷﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻏﺰال ﻳﺎ ﺁهﻮ را ﻣﯽﺧﻮرد؛ 23وﻟﯽ ﺧﻮن ﺁن را ﻧﺨﻮرﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁن را ﻣﺜﻞ ﺁب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ. ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ )ﺧﺮوج (20-1 :12 )ﺧﺮوج 22 :34؛ ﻻوﻳﺎن (21-15 :23 9هﻔﺖ هﻔﺘﻪ ﭘﺲ از ﺷﺮوع ﻓﺼﻞ درو10 ،ﻋﻴﺪ دﻳﮕﺮی در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ آﻪ ﻋﻴﺪ هﻔﺘﻪهﺎ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد .در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﺪﻳﻪء داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪای ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺮآﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ. 11در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺑﺎ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ،ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﺧﻮد در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ .ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﻻویهﺎ ،ﻏﺮﻳﺒﺎن ،ﺑﻴﻮﻩزﻧﺎن و ﻳﺘﻴﻤﺎن ﺷﻬﺮﺗﺎن را هﻢ دﻋﻮت آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺟﺸﻦ ،در ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺷﺮآﺖ آﻨﻨﺪ12 .اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺧﻮد ﺷﻤﺎ هﻢ در ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻩاﻳﺪ. هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ در ﻣﺎﻩ اﺑﻴﺐ، 16ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ را ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ،ﭼﻮن در اﻳﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﻮد آﻪ او ﺷﻤﺎ را ﺷﺒﺎﻧﻪ ،از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد2 .ﺑﺮای ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ ،ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺮﻩ ﻳﺎ ﻳﮏ ﮔﺎو در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮﻣﯽﮔﺰﻳﻨﺪ، ﺑﺮای او ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻴﺪ3 .ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺑﺎ ﻧﺎن ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪدار ﻧﺨﻮرﻳﺪ .هﻔﺖ روز ﻧﺎن ﺑﺪون ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .اﻳﻦ ﻧﺎن ،ﻳﺎدﮔﺎر ﺳﺨﺘﻴﻬﺎی ﺷﻤﺎ در ﻣﺼﺮ و ﻧﻴﺰ ﻳﺎدﮔﺎر روزی اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻳﺪ .اﻳﻦ روز را در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ء ﺑﺎﺷﻴﺪ4 .ﻣﺪت هﻔﺖ روز اﺛﺮی از ﺧﻤﻴﺮﻣﺎﻳﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ و از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺴﺢ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﭼﻴﺰی ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ. 5و6ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ِﭘﺴَﺢ را ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ،ذﺑﺢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﻧﻪ در ﺟﺎی دﻳﮕﺮی از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ .ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺴﺢ را هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺳﺮﺑﺒﺮﻳﺪ، زﻳﺮا هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻳﺪ ،ﻏﺮوب ﺑﻮد. 7ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﭙﺰﻳﺪ و ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،راهﯽ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺸﻮﻳﺪ8 .ﺗﻤﺎم ﺷﺶ روز ﺑﻌﺪ را هﻢ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﺑﺨﻮرﻳﺪ .در روز هﻔﺘﻢ، ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ و هﻴﭻ آﺎر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﻨﻨﺪ. ﻗﻀﺎت ﻋﻴﺪ هﻔﺘﻪهﺎ 18ﺑﺮای هﺮ ﻳﮏ از ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺧﻮد در ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ ﻗﻀﺎت و رهﺒﺮاﻧﯽ ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ )ﻻوﻳﺎن (43-33 :23 13ﺟﺸﻦ دﻳﮕﺮ ،ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺪت هﻔﺖ روز در ﭘﺎﻳﺎن ﻓﺼﻞ درو ،ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺮﻣﻦ ﺧﻮد را آﻮﺑﻴﺪﻳﺪ و ﺁب اﻧﮕﻮرﺗﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ ،ﺑﺮﮔﺰار آﻨﻴﺪ. 14دراﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ،ﻏﻼﻣﺎن و آﻨﻴﺰان ﺧﻮد ﺷﺎدی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﻻوﻳﻬﺎ، ﻏﺮﻳﺒﺎن ،ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن ﺷﻬﺮ ﺧﻮد را ﻧﻴﺰ دﻋﻮت آﻨﻴﺪ. 15اﻳﻦ ﻋﻴﺪ را در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺑﻪ ﻣﺪت هﻔﺖ روز ﺑﺮای او ﺑﺮﮔﺰار آﻨﻴﺪ .در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺤﺼﻮل و دﺳﺘﺮﻧﺞ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ. 16ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻪ ﺑﺎر در ﺳﺎل در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺸﺎن در ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻋﻴﺪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ :ﻋﻴﺪ ﭘﺴﺢ ،ﻋﻴﺪ هﻔﺘﻪهﺎ و ﻋﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻧﻬﺎ .در هﺮ آﺪام از اﻳﻦ اﻋﻴﺎد، هﺪاﻳﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ17 .ﺗﺎ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ از دﺳﺘﺘﺎن ﺑﺮﻣﯽﺁﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺮآﺘﯽ آﻪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪاﻳﺪ هﺪﻳﻪ ﺑﺪهﻴﺪ. ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن ﻣﺮدم را ﻋﺎدﻻﻧﻪ داوری آﻨﻨﺪ. 19هﻨﮕﺎم داوری از آﺴﯽ ﻃﺮﻓﺪاری ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﻋﺪاﻟﺖ را زﻳﺮ ﭘﺎ ﻧﮕﺬارﻳﺪ و رﺷﻮﻩ ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ ،ﭼﻮن رﺷﻮﻩ ﺣﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎن ﻋﺎدﻻن را آﻮر ﻣﯽآﻨﺪ و راﺳﺘﮕﻮﻳﺎن را ﺑﻪ دروﻏﮕﻮﻳﯽ وا ﻣﯽدارد20 .ﻋﺪل و اﻧﺼﺎف را هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 20 از ﺣﻜﻢ و دﺳﺘﻮرات اﻳﺸﺎن ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ12 .اﮔﺮ ﻣﺤﻜﻮم از ﻗﺒﻮل ﺣﻜﻢ ﻗﺎﺿﯽ ﻳﺎ آﺎهﻦ آﻪ ﺧﺎدم ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،ﺧﻮدداری آﻨﺪ ﻣﺠﺎزات او ﻣﺮگ اﺳﺖ. اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺎﻳﺪ از وﺟﻮد ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎهﻜﺎراﻧﯽ ﭘﺎک ﻧﻤﻮد13 .ﺁﻧﮕﺎﻩ هﻤﻪء ﻣﺮدم از اﻳﻦ ﻣﺠﺎزات ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻩ، ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ و ﺟﺮأت ﻧﺨﻮاهﻨﺪ آﺮد ﺑﺎ رأی دادﮔﺎﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ آﻨﻨﺪ. ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ 21هﺮﮔﺰ ﻣﺠﺴﻤﻪهﺎی ﺷﺮمﺁور ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن را در آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻧﺴﺎزﻳﺪ 22و ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎ ﺑﻴﺰار اﺳﺖ. 14هﺮﮔﺎﻩ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ داد ،ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻴﻔﺘﻴﺪ آﻪ »ﻣﺎ هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮی آﻪ اﻃﺮاف ﻣﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﻳﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ«15 ،ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮدی را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽآﻨﺪ .او ﺑﺎﻳﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ ﺧﺎرﺟﯽ16 .او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﺟﻤﻊ آﺮدن اﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ و اﻓﺮادش را ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮاﻳﺶ اﺳﺐ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ» :هﺮﮔﺰ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎزﻧﮕﺮدﻳﺪ17 «.او ﻧﺒﺎﻳﺪ زﻧﺎن زﻳﺎدی ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮد ﻣﺒﺎدا دﻟﺶ از ﺧﺪاوﻧﺪ دور ﺷﻮد؛ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺛﺮوت ﺑﻴﻨﺪوزد. 18وﻗﺘﯽ او ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺸﺴﺖ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺨﻪای از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪا را آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء آﺎهﻨﺎن ﻻوی ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮد ،ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ19 .او ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ روﻧﻮﺷﺖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﻬﺪارد و در ﺗﻤﺎم روزهﺎی ﻋﻤﺮش ﺁن را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آﻨﺪ ﺗﺎ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮد ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺶ را اﺣﺘﺮام آﻨﺪ و دﺳﺘﻮرات و ﻗﻮاﻧﻴﻦ او را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ20 .اﻳﻦ آﺎر او ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﺧﻮد را از دﻳﮕﺮان ﺑﺮﺗﺮ ﻧﺪاﻧﺪ و از هﻴﭻ ﻳﮏ از اواﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺤﺮاف ﻧﻮرزد. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺳﻠﻄﻨﺖ او ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﭘﺲ از او ﻧﻴﺰ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ،ﻧﺴﻞهﺎی زﻳﺎدی ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد. هﺮﮔﺰ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻣﺮﻳﺾ و ﻣﻌﻴﻮب، 17ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ از اﻳﻦ آﺎر ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ. 2و3اﮔﺮ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ ﻣﺮد ﻳﺎ زﻧﯽ در ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻨﺘﺎن از ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﺗﺨﻠﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺖ ﻳﺎ ﺧﻮرﺷﻴﺪ و ﻣﺎﻩ و ﺳﺘﺎرﮔﺎن را آﻪ ﻣﻦ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺁﻧﻬﺎ را اآﻴﺪًا ﻗﺪﻏﻦ آﺮدﻩام ﻋﺒﺎدت ﻣﯽآﻨﺪ4 ،اول ﺧﻮب ﺗﺤﻘﻴﻖ آﻨﻴﺪ و ﺑﻌﺪ آﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎهﯽ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮﻗﻮع ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ5 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﻣﺮد ﻳﺎ زن را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ ﺑﺒﺮﻳﺪ و ﺳﻨﮕﺴﺎرش آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد6 .وﻟﯽ هﺮﮔﺰ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت ﻳﮏ ﮔﻮاﻩ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻧﺮﺳﺎﻧﻴﺪ؛ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺎﻳﺪ دو ﻳﺎ ﺳﻪ ﺷﺎهﺪ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ7 .اول، ﺷﺎهﺪان ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﭘﺮﺗﺎب آﻨﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم. ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ،اﻳﻦ ﺷﺮارت راازﻣﻴﺎن ﺧﻮدﭘﺎک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺳﺎﺧﺖ. دادﮔﺎﻩ 8اﮔﺮ واﻗﻌﻪای در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ اﺗﻔﺎق ﺑﻴﻔﺘﺪ آﻪ ﻗﻀﺎوت راﺟﻊ ﺑﻪ ﺁن ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﻪ ﺿﺮب و ﺟﺮح ،و ﭼﻪ دﻋﻮا ،در اﻳﻨﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﻣﺮاﻓﻌﻪ را ﺑﻪ ﻣﺤﻠﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ 9ﻧﺰد آﺎهﻨﺎن ﻧﺴﻞ ﻻوی و ﻗﺎﺿﯽ وﻗﺖ ﺑﺒﺮﻳﺪ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻗﻀﺎوت آﻨﻨﺪ10 .و11هﺮ ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪون ﭼﻮن و ﭼﺮا اﺟﺮا ﮔﺮدد .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺳﻬﻢ آﺎهﻨﺎن و ﻻوﻳﺎن آﺎهﻨﺎن و ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻧﺒﺎﻳﺪ در 18اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻠﻜﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁوردن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺗﺜﻨﻴﻪ 21 زﻧﺪﮔﯽ اﻳﺸﺎن را ﺗﺄﻣﻴﻦ آﻨﻴﺪ2 .آﺎهﻨﺎن و ﻻوﻳﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻠﻜﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،زﻳﺮا هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩ دادﻩ ،ﺧﻮد او ﻣﻴﺮاث اﻳﺸﺎن اﺳﺖ3 .ﺷﺎﻧﻪ ،دو ﺑﻨﺎﮔﻮش و ﺷﻜﻤﺒﻪء هﺮ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪی را آﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺁورﻳﺪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﺪهﻴﺪ4 .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻨﻬﺎ ،ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد ﻳﻌﻨﯽ ﻧﻮﺑﺮ ﻏﻼت ،ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩ ،روﻏﻦ زﻳﺘﻮن و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﺸﻢ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺧﻮد را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪهﻴﺪ؛ 5زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را از ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺴﻞاﻧﺪرﻧﺴﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ. 6و7هﺮ ﻓﺮد ﻻوی ،در هﺮ ﮔﻮﺷﻪای از ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻳﻦ ﺣﻖ را دارد آﻪ هﺮ وﻗﺖ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ ،درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﮕﺮ ﺑﺮادران ﻻوی ﺧﻮد آﻪ ﺑﻄﻮر ﻣﺪاوم در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ8 .از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻻوﻳﺎن دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ او ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻬﻤﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﻴﺮد، ﭼﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ او ﮔﻮش دهﻴﺪ و از او اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. ء 16روزی آﻪ در داﻣﻨﻪ آﻮﻩ ﺣﻮرﻳﺐ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻳﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ آﻪ ﺻﺪای ﻣﻬﻴﺐ او را ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﺸﻨﻮﻳﺪ و ﺁن ﺁﺗﺶ هﻮﻟﻨﺎک را در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﻧﺒﻴﻨﻴﺪ، ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ17 .ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد: »درﺧﻮاﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺠﺎﺳﺖ18 .ﻣﻦ از ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد .ﺑﻪ او ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ و او ﺳﺨﻨﮕﻮی ﻣﻦ ﻧﺰد ﻣﺮدم ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 19ﻓﺮدی آﻪ ﺑﻪ او ﮔﻮش ﻧﺪهﺪ و ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺶ آﻪ از ﺟﺎﻧﺐ ﻣﻦ اﺳﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﺪ ،او را ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد20 .هﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی آﻪ ﺑﻪ دروغ ادﻋﺎ آﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣﺶ از ﺟﺎﻧﺐ ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد و هﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی آﻪ ادﻋﺎ آﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣﺶ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد«. 21اﮔﺮ دودل هﺴﺘﻴﺪ آﻪ ﭘﻴﺎﻣﯽ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ22 ،راﻩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺶ اﻳﻦ اﺳﺖ :اﮔﺮ ﭼﻴﺰی آﻪ او ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ اﺗﻔﺎق ﻧﻴﻔﺘﺪ ،ﭘﻴﺎم او از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺒﻮدﻩ ﺑﻠﻜﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﭘﺮداﺧﺘﻪء ﺧﻮدش اﺳﺖ؛ ﭘﺲ ،از او ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ. 9وﻗﺘﯽ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﺪﻳﺪ ،ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ از ﺁداب و رﺳﻮم ﻧﻔﺮتاﻧﮕﻴﺰ ﻗﻮمهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﭘﻴﺮوی ﻧﻜﻨﻴﺪ10 .و11ﻣﺜﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﭽﻪهﺎی ﺧﻮد را روی ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ .هﻴﭻ ﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮی ﺑﭙﺮدازد ﻳﺎ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ و رﻣﺎﻟﯽ و ﻓﺎﻟﮕﻴﺮی آﻨﺪ و ﻳﺎ ارواح ﻣﺮدﮔﺎن را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﺎﻳﺪ12 .ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ آﺎرهﺎ ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ .ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻧﺠﺎم هﻤﻴﻦ آﺎرهﺎﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻳﻦ ﻗﻮمهﺎ را رﻳﺸﻪآﻦ ﻣﯽآﻨﺪ13 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﭘﺎک و ﺑﯽﻋﻴﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺁداب و رﺳﻮم ﻧﻔﺮتاﻧﮕﻴﺰ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن وﻋﺪﻩء ﻇﻬﻮر ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ 14ﻗﻮمهﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را ﺗﺼﺮف ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﺎن و ﻓﺎﻟﮕﻴﺮان ﮔﻮش ﻣﯽدهﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ15 .او از ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ )اﻋﺪاد 28-9 :35؛ ﻳﻮﺷﻊ (9-1 :20 19 هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ،ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ ﺗﺜﻨﻴﻪ و ﺷﻤﺎ در ﺷﻬﺮهﺎ و ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ2 ،و3ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﺼﺎدﻓًﺎ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻓﺮار آﺮدﻩ، در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ .آﺸﻮرﺗﺎن را ﺑﻪ ﺳﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻴﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ هﺮ آﺪام از اﻳﻦ ﺳﻪ ﺷﻬﺮ در ﻳﻜﯽ از ﺁن ﺳﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ واﻗﻊ ﮔﺮدد .ﺟﺎدﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻣﯽروﻧﺪ ﺧﻮب ﻧﮕﻪ دارﻳﺪ. 4اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﺼﺎدﻓًﺎ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﻮد ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ ﻼ از اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻓﺮار آﺮدﻩ ،در ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﮔﻴﺮد5 .ﻣﺜ ً اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد ﺑﺮای ﺑﺮﻳﺪن هﻴﺰم ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺮود و ﺳﺮ ﺗﺒﺮ از دﺳﺘﻪاش ﺟﺪا ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎﻋﺚ ﻗﺘﻞ هﻤﺴﺎﻳﻪاش ﮔﺮدد ،ﺁن ﻣﺮد ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ،دراﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ6 .و7ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ او را ﺑﻜﺸﺪ .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ هﻤﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺁن دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﺪﻋﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ،ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ را ﺑﻜﺸﺪ. 8اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻃﺒﻖ وﻋﺪﻩای آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪران ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﻣﺮزهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻨﺘﺎن را وﺳﻴﻌﺘﺮ آﻨﺪ و ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺒﺨﺸﺪ )9اﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ آﺎری ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ از آﻠﻴﻪء ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ و داﺋﻤًﺎ در راﻩ او ﮔﺎم ﺑﺮدارﻳﺪ( در اﻳﻨﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻪ ﺷﻬﺮ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. 10ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ اﺷﺨﺎص ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ آﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﻧﺪ و ﺧﻮن آﺴﯽ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. 11وﻟﯽ اﮔﺮ آﺴﯽ از هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد ﻧﻔﺮت داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺎ ﻗﺼﺪ ﻗﺒﻠﯽ او را ﺑﻜﺸﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﻓﺮار ﻧﻤﺎﻳﺪ12 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل او ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،او را ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ او را ﺑﻜﺸﺪ13 .ﺑﻪ او رﺣﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ! ء اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﺧﻮن ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﭘﺎک آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در هﻤﻪ آﺎرهﺎﻳﺘﺎن آﺎﻣﻴﺎب ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﻣﺮزهﺎی ﻣﻠﮏ هﻤﺴﺎﻳﻪ 14هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺷﺪﻳﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، 22 ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ ،ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻣﺮزهﺎی ﻣﻠﮏ هﻤﺴﺎﻳﻪﺗﺎن را آﻪ از ﻗﺪﻳﻢ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮد ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪهﻴﺪ. ﺷﻬﺎدت در دادﮔﺎﻩ 15هﺮﮔﺰ آﺴﯽ را ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻬﺎدت ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺤﻜﻮم ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺣﺪاﻗﻞ دو ﻳﺎ ﺳﻪ ﺷﺎهﺪ ﺑﺎﻳﺪ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. 16اﮔﺮ آﺴﯽ ﺷﻬﺎدت دروغ ﺑﺪهﺪ و ادﻋﺎ آﻨﺪ آﻪ ﺷﺨﺼﯽ را هﻨﮕﺎم ارﺗﻜﺎب ﺟﺮﻣﯽ دﻳﺪﻩ اﺳﺖ17 ،هﺮ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺰد آﺎهﻨﺎن و ﻗﻀﺎﺗﯽ آﻪ در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﺪﻣﺘﻨﺪ ،ﺁوردﻩ ﺷﻮﻧﺪ. 18ﻗﻀﺎت ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ اﻣﺮ را ﺑﺪﻗﺖ ﺗﺤﻘﻴﻖ آﻨﻨﺪ .اﮔﺮ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ آﻪ ﺷﺎهﺪ دروغ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ19 ،ﻣﺠﺎزاﺗﺶ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎن ﺑﺎﺷﺪ آﻪ او ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﺮد ﻣﺮد دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺁن ﻣﺤﻜﻮم ﻣﯽﺷﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺷﺮارت را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮد ﭘﺎک ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد20 .ﺑﻌﺪ از ﺁن ،آﺴﺎﻧﯽ آﻪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ از دروغ ﮔﻔﺘﻦ در ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺷﻬﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ21 .ﺑﻪ ﺷﺎهﺪ دروﻏﮕﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ رﺣﻢ آﻨﻴﺪ. ﺣﻜﻢ ﺷﻤﺎ در اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮارد ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ :ﺟﺎن در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎن ،ﭼﺸﻢ درﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻢ ،دﻧﺪان درﺑﺮاﺑﺮ دﻧﺪان ،دﺳﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎ درﺑﺮاﺑﺮ ﭘﺎ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﻨﮓ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﯽروﻳﺪ و در ﺑﺮاﺑﺮ 20ﺧﻮد ﻟﺸﻜﺮی ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮ ازﺧﻮد ﺑﺎ اﺳﺒﻬﺎ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺟﻨﮕﯽ زﻳﺎد ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ،وﺣﺸﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ،هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد2 .ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ ،آﺎهﻨﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ و ﺑﮕﻮﻳﺪ»3 :ای ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! اﻣﺮوز آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﯽروﻳﺪ از دﺷﻤﻦ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ و ﺟﺮأت ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻧﺪهﻴﺪ؛ 4ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎﺳﺖ. او ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﻣﯽﺟﻨﮕﺪ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺮوزی ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ«. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮداران ﺳﭙﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﺑﺎزان را ﺧﻄﺎب آﺮدﻩ، ﭼﻨﻴﻦ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ در اﻳﻨﺠﺎ آﺴﯽ هﺴﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ ﺧﺎﻧﻪای ﺳﺎﺧﺘﻪ ،وﻟﯽ هﻨﻮز از ﺁن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺗﺜﻨﻴﻪ 23 اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﺴﯽ هﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدد ،ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد و ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی از ﺁن اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﺪ6 .ﺁﻳﺎ آﺴﯽ هﺴﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﯽ ﻏﺮس آﺮدﻩ ،وﻟﯽ هﻨﻮز ﻣﻴﻮﻩای از ﺁن ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﺎﺷﺪ؟ اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﺴﯽ هﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺮدد ،ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻦ ء اﺳﺖ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد و ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﻣﻴﻮﻩ ﺁن را ﺑﺨﻮرد7 .ﺁﻳﺎ آﺴﯽ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ دﺧﺘﺮی را ﻧﺎﻣﺰد آﺮدﻩ اﺳﺖ؟ اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﺴﯽ هﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدد و ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺰدش ازدواج آﻨﺪ ،ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺑﻤﻴﺮد و ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﻧﺎﻣﺰد او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮد8 «.ﺳﭙﺲ ﺳﺮداران ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ در اﻳﻨﺠﺎ آﺴﯽ هﺴﺖ آﻪ ﻣﯽﺗﺮﺳﺪ؟ اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﺴﯽ هﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺮدد ﺗﺎ روﺣﻴﻪء دﻳﮕﺮان را ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻧﻜﻨﺪ«. 9ﭘﺲ از ﻧﻄﻖ ﺳﺮداران ،ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺳﭙﺎﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﻮﻧﺪ. 10هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮی ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁن ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ ،ﻧﺨﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ ﻓﺮﺻﺖ دهﻴﺪ ﺧﻮد را ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﻨﺪ11 .اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ دروازﻩهﺎی ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ روی ﺷﻤﺎ ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ ،وارد ﺷﻬﺮ ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ را اﺳﻴﺮ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ؛ 12وﻟﯽ اﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﺸﺪﻧﺪ ،ﺷﻬﺮ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﻨﻴﺪ13 .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ن ﺁن را از ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺁن ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ داد ،هﻤﻪء ﻣﺮدا ِ ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻳﺪ؛ 14وﻟﯽ زﻧﻬﺎ و ﺑﭽﻪهﺎ ،ﮔﺎوهﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ، و هﺮ ﭼﻪ را آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻪدارﻳﺪ .ﺗﻤﺎم ﻏﻨﺎﻳﻤﯽ را آﻪ از دﺷﻤﻦ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽﺁورﻳﺪ ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ15 .اﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻬﺮهﺎی دور دﺳﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺧﻮد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد هﺴﺘﻨﺪ. 16در ﺷﻬﺮهﺎی داﺧﻞ ﻣﺮزهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد، هﻴﭽﻜﺲ را ﻧﺒﺎﻳﺪ زﻧﺪﻩ ﺑﮕﺬارﻳﺪ .هﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪﻩای را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻳﺪ17 .ﺣﻴﺘﻴﻬﺎ ،اﻣﻮرﻳﻬﺎ ،آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ،ﻓﺮزﻳﻬﺎ، ﺣﻮﻳﻬﺎ و ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ .اﻳﻦ ﺣﻜﻤﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن دادﻩ اﺳﺖ18 .ﻣﻨﻈﻮر از اﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎن ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﻧﮕﺬارد ﻣﺮدم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،ﺷﻤﺎ را ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ ،در دام ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ و ﺁداب و رﺳﻮم ﻗﺒﻴﺢ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺳﺎزﻧﺪ و ﺷﻤﺎ را وادارﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﻮﻳﺪ. 19زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﻬﺮی را ﺑﺮای ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،درﺧﺘﺎن ﻣﻴﻮﻩ را از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮﻳﺪ .از ﻣﻴﻮﻩء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،وﻟﯽ درﺧﺘﺎن را ﻗﻄﻊ ﻧﻜﻨﻴﺪ .درﺧﺘﺎن، دﺷﻤﻨﺎن ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ! 20اﻣﺎ درﺧﺘﺎن دﻳﮕﺮ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻗﻄﻊ آﻨﻴﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻣﺤﺎﺻﺮﻩء ﺷﻬﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ. ﻃﻠﺐ ﺁﻣﺮزش ﺑﺮای ﻗﺘﻠﯽ آﻪ ﻗﺎﺗﻠﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ،هﺮﮔﺎﻩ ﺟﺴﺪ ﻣﻘﺘﻮﻟﯽ 21آﻪ ﻗﺎﺗﻠﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ در ﺻﺤﺮا ﭘﻴﺪا ﺷﻮد، ء 2و3ﺁﻧﮕﺎﻩ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان و ﻗﻀﺎت ﺑﺎ اﻧﺪازﻩﮔﻴﺮی ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺴﺪ ﺗﺎ ﺷﻬﺮهﺎی اﻃﺮاف ،ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﺷﻬﺮ را ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻨﺪ .رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺁن ﺷﻬﺮ ،ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای را آﻪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺑﺮ ﺁن ﻳﻮغ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ 4و ﺁن را ﺑﻪ درﻩای ﺑﺒﺮﻧﺪ آﻪ در ﺁن ﺁب ﺟﺎری ﺑﺎﺷﺪ ،وﻟﯽ زﻣﻴﻨﺶ هﺮﮔﺰ ﺷﺨﻢ ﻧﺨﻮردﻩ و آﺸﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،و در ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺮدن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ را ﺑﺸﻜﻨﻨﺪ5 .ﺁﻧﮕﺎﻩ آﺎهﻨﺎن ﻧﻴﺰ ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ اﻳﺸﺎن را اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ در ﺣﻀﻮر او ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮآﺖ دهﻨﺪ و در ﻣﺮاﻓﻌﻪهﺎ و ﻣﺠﺎزاﺗﻬﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ6 .ﺳﭙﺲ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺁن ﺷﻬﺮ، دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را روی ﺁن ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺑﺸﻮﻳﻨﺪ 7و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ: »دﺳﺘﻬﺎی ﻣﺎ اﻳﻦ ﺧﻮن را ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ و ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎ هﻢ ﺁن را ﻧﺪﻳﺪﻩ اﺳﺖ8 .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻗﻮم ﺧﻮد ،اﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ ﻧﺠﺎت دادﻩای ﺑﺒﺨﺶ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﺮدی ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﻣﺘﻬﻢ ﻧﻜﻦ .ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮن اﻳﻦ ﻣﺮد را ﺑﺮ ﻣﺎ ﻧﮕﻴﺮ9 «.ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎ ﭘﻴﺮوی از دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ اﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮد دور ﺧﻮاهﻴﺪ ﺳﺎﺧﺖ. ازدواج ﺑﺎ دﺧﺘﺮ اﺳﻴﺮ 10زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﯽروﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن دﺷﻤﻨﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﺪﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮد در ﻣﯽﺁورﻳﺪ11 ،ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻴﺎن اﺳﻴﺮان ،دﺧﺘﺮ زﻳﺒﺎﻳﯽ را ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ و ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﺸﻮﻳﺪ، ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ12 .او را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﻴﺎورﻳﺪ و ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﻣﻮهﺎی ﺳﺮش را آﻮﺗﺎﻩ آﻨﺪ، ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻧﺎﺧﻨﻬﺎﻳﺶ را ﺑﮕﻴﺮد 13و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را آﻪ هﻨﮕﺎم اﺳﻴﺮ ﺷﺪن ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﻋﻮض آﻨﺪ .ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺗﻤﺎم در ﺧﺎﻧﻪء ﺷﻤﺎ در ﻋﺰای ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ او را ﺑﻪ زﻧﯽ اﺧﺘﻴﺎر آﻨﻴﺪ14 .ﺑﻌﺪ اﮔﺮ از او راﺿﯽ ﻧﺒﻮدﻳﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ او را ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ ﻳﺎ ﻣﺜﻞ ﺑﺮدﻩ ﺑﺎاو رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ؛ ﭘﺲ، ﺑﮕﺬارﻳﺪ هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮود. ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ 15اﮔﺮ ﻣﺮدی دو هﻤﺴﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،و از هﺮ دو ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮ ﺷﻮد و ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮش ﻓﺮزﻧﺪ هﻤﺴﺮ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪاش ﻧﺒﺎﺷﺪ16 ،ﺣﻖ ﻧﺪارد ارث ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﻪ ﭘﺴﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮش ﻳﻌﻨﯽ ﭘﺴﺮ زﻧﯽ آﻪ وی او را دوﺳﺖ دارد ﺑﺪهﺪ17 .او ﺑﺎﻳﺪ دو ﺳﻬﻢ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮش آﻪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪء ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻮدﻩ و ﺣﻖ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﯽ ﺑﻪ او ﻣﯽرﺳﺪ ﺑﺪهﺪ ،وﻟﻮ اﻳﻨﻜﻪ وی ﭘﺴﺮ هﻤﺴﺮ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪاش ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﭘﺴﺮ ﺳﺮآﺶ 18اﮔﺮ ﻣﺮدی ﭘﺴﺮ ﻟﺠﻮج و ﺳﺮآﺸﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻨﺒﻴﻬﺎت ﻣﻜﺮر واﻟﺪﻳﻦ ،از اﻳﺸﺎن اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﺪ، 19در اﻳﻨﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش او را ﻧﺰد رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ 20و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﺎ ﻟﺠﻮج و ﺳﺮآﺶ اﺳﺖ ،ﺣﺮف ﻣﺎ را ﮔﻮش ﻧﻤﯽآﻨﺪ و ﺑﻪ وﻟﺨﺮﺟﯽ و ﻣﻴﮕﺴﺎری ﻣﯽﭘﺮدازد21 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ، ء ﺷﺮارت را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮد دور ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد و هﻤﻪ ﺟﻮاﻧﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ واﻗﻌﻪ را ﺷﻨﻴﺪﻩ ،ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن 22اﮔﺮ ﻣﺮدی ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺟﺮﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺟﺰای ﺁن ﻣﺮگ اﺳﺖ و ﭘﺲ از اﻋﺪام ،ﺟﺴﺪ او را ﺑﻪ درﺧﺘﯽ ﺑﻴﺎوﻳﺰﻧﺪ23 ،ﺟﺴﺪ او ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﻃﻮل ﺷﺐ روی درﺧﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﺑﺎﻳﺪ هﻤﺎن روز او را دﻓﻦ آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا آﺴﯽ آﻪ ﺑﺮ دار ﺁوﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻠﻌﻮن ﺧﺪاﺳﺖ .ﭘﺲ ﺑﺪن او را دﻓﻦ آﻨﻴﺪ ﺗﺎﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺁﻟﻮدﻩ ﻧﺸﻮد. 24 اﮔﺮ ﮔﺎو ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ آﺴﯽ را ﺳﺮﮔﺮدان 22دﻳﺪﻳﺪ ،واﻧﻤﻮد ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﺁن را ﻧﺪﻳﺪﻩاﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁن را ﺑﻪ ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪ2 .اﮔﺮ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽآﻨﺪ و ﻳﺎ او را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﻴﺪ، ﺁن را ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪء ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁن ﺑﻴﺎﻳﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن را ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺪهﻴﺪ3 .اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﺎﻣﻞ اﻻغ ،ﻟﺒﺎس ﻳﺎ هﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮی آﻪ ﭘﻴﺪا ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﯽﺷﻮد. 4اﮔﺮ آﺴﯽ را دﻳﺪﻳﺪ آﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽآﻨﺪ ﮔﺎو ﻳﺎ اﻻﻏﯽ را آﻪ زﻳﺮ ﺑﺎر ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ اﺳﺖ روی ﭘﺎهﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ آﻨﺪ، روﻳﺘﺎن را ﺑﺮﻧﮕﺮداﻧﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ آﻤﻜﺶ ﺑﺸﺘﺎﺑﻴﺪ. 5زن ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس ﻣﺮداﻧﻪ ﺑﭙﻮﺷﺪ و ﻣﺮد ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس زﻧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ آﻨﺪ .اﻳﻦ آﺎر در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻧﻔﺮتاﻧﮕﻴﺰ اﺳﺖ. 6اﮔﺮ ﺁﺷﻴﺎﻧﻪء ﭘﺮﻧﺪﻩای را روی زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ و ﻳﺎ ﺁﺷﻴﺎﻧﻪای را روی درﺧﺘﯽ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ آﻪ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﺎ ﺟﻮﺟﻪهﺎ ﻳﺎ ﺗﺨﻤﻬﺎﻳﺶ در داﺧﻞ ﺁن ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ ،ﻣﺎدر و ﺟﻮﺟﻪهﺎﻳﺶ را ﺑﺎ هﻢ ﺑﺮﻧﺪارﻳﺪ؛ 7ﻣﺎدر را رهﺎ آﻨﻴﺪ ﺑﺮود و ﻓﻘﻂ ﺟﻮﺟﻪهﺎﻳﺶ را ﺑﺮدارﻳﺪ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ زﻧﺪﮔﯽﺗﺎن ﭘﺮﺑﺮآﺖ و ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 8وﻗﺘﯽ ﺧﺎﻧﻪء ﺗﺎزﻩای ﻣﯽﺳﺎزﻳﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ دﻳﻮار آﻮﺗﺎهﯽ دورﺗﺎدور ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺑﻜﺸﻴﺪ ﺗﺎ از اﻓﺘﺎدن اﺷﺨﺎص ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی آﺮدﻩ ،ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮگ آﺴﯽ ﻧﺸﻮﻳﺪ. 9در ﺗﺎآﺴﺘﺎن ﺧﻮد ﺑﺬر دﻳﮕﺮی ﻧﻜﺎرﻳﺪ .اﮔﺮ آﺎﺷﺘﻴﺪ، هﻢ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﺬر آﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ و هﻢ اﻧﮕﻮرهﺎ ﺗﻠﻒ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 10ﺑﺎ ﮔﺎو و اﻻﻏﯽ آﻪ ﺑﻬﻢ ﻳﺮاق ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺷﺨﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﻼ ﭘﺸﻢ و آﺘﺎن ﺑﺎﻓﺘﻪ 11ﻟﺒﺎﺳﯽ را آﻪ از دو ﻧﻮع ﻧﺦ ،ﻣﺜ ً ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻧﭙﻮﺷﻴﺪ. 12در ﭼﻬﺎرﮔﻮﺷﻪء ردای ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﮕﻮﻟﻪ ﺑﺪوزﻳﺪ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ازدواج 13و14اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﺎ دﺧﺘﺮی ازدواج آﻨﺪ و ﭘﺲ از هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪن ﺑﺎ او ،وی را ﻣﺘﻬﻢ آﻨﺪ آﻪ ﻗﺒﻞ از ازدواج ﺑﺎ ﻣﺮد دﻳﮕﺮی رواﺑﻂ ﺟﻨﺴﯽ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﮕﻮﻳﺪ» :وﻗﺘﯽ ﺑﺎ او ازدواج آﺮدم ﺑﺎآﺮﻩ ﻧﺒﻮد«. ﺗﺜﻨﻴﻪ 25 15ﺁﻧﻮﻗﺖ ﭘﺪر و ﻣﺎدر دﺧﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪرک ﺑﻜﺎرت او را ﻧﺰد رﻳﺶﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺎورﻧﺪ. 16ﭘﺪرش ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﻣﻦ دﺧﺘﺮم را ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد دادم ﺗﺎ هﻤﺴﺮ او ﺑﺎﺷﺪ ،وﻟﯽ اﻳﻦ ﻣﺮد او را ﻧﻤﯽﺧﻮاهﺪ 17و18و ﺑﻪ او ﺗﻬﻤﺖ زدﻩ ،ادﻋﺎ ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ دﺧﺘﺮم هﻨﮕﺎم ازدواج ﺑﺎآﺮﻩ ﻧﺒﻮدﻩ اﺳﺖ .اﻣﺎ اﻳﻦ ﻣﺪرک ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ او ﺑﺎآﺮﻩ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ «.ﺳﭙﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎرﭼﻪ را ﺟﻠﻮ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﭘﻬﻦ آﻨﻨﺪ .رﻳﺶﺳﻔﻴﺪان ﺑﺎﻳﺪ ﺁن ﻣﺮد را ﺷﻼق ﺑﺰﻧﻨﺪ و ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ 19ﺟﺮﻳﻤﻪای ﻣﻌﺎدل ء ﺻﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻜﻨﻨﺪ ،ﭼﻮن ﺑﻪ دروغ ،ﻳﮏ ﺑﺎآﺮﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﻣﺘﻬﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ .اﻳﻦ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﺪر دﺧﺘﺮ ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﻮد .ﺁن زن ،هﻤﺴﺮ وی ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﺮد هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ او را ﻃﻼق ﺑﺪهﺪ20 .وﻟﯽ اﮔﺮ اﺗﻬﺎﻣﺎت ﻣﺮد ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺘﻪ وﺁن زن هﻨﮕﺎم ازدواج ء ﺑﺎآﺮﻩ ﻧﺒﻮدﻩ اﺳﺖ21 ،رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ،دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ درﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪرش ﺑﺒﺮﻧﺪ و ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد ،ﭼﻮن او در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺤﯽ اﻧﺠﺎم دادﻩ اﺳﺖ و در زﻣﺎﻧﯽ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد، زﻧﺎ آﺮدﻩ اﺳﺖ .ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮارﺗﯽ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﺎک ﮔﺮدد. 22اﮔﺮ ﻣﺮدی در ﺣﺎل ارﺗﻜﺎب زﻧﺎ ﺑﺎ زن ﺷﻮهﺮداری دﻳﺪﻩ ﺷﻮد ،هﻢ ﺁن ﻣﺮد و هﻢ ﺁن زن ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﺷﺮارت از اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 23و24اﮔﺮدﺧﺘﺮیآﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﺷﺪﻩاﺳﺖ درداﺧﻞ دﻳﻮارهﺎی ﺷﻬﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮدی اﻏﻮا ﮔﺮدد ،ﺑﺎﻳﺪ هﻢ دﺧﺘﺮ و هﻢ ﻣﺮد را از دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮدﻩ ،ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ .دﺧﺘﺮ را ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻧﺰدﻩ وآﻤﮏ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ و ﻣﺮد را ﺑﺠﻬﺖ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﻣﺮد دﻳﮕﺮی را ﺑﯽﺣﺮﻣﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ .ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮارﺗﯽ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﺎک ﺷﻮد25 .و26و27وﻟﯽ اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻠﯽ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ اﺗﻔﺎق ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد، ﭼﻮن دﺧﺘﺮ ﮔﻨﺎهﯽ آﻪ ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻣﺮگ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ .اﻳﻦ ،ﻣﺜﻞ ﺁن اﺳﺖ آﻪ آﺴﯽ ﺑﺮ ﺷﺨﺼﯽ ﺣﻤﻠﻪور ﺷﺪﻩ او را ﺑﻜﺸﺪ ،زﻳﺮا دﺧﺘﺮ ﻓﺮﻳﺎد زدﻩ و ﭼﻮن در ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺑﻮدﻩ ،آﺴﯽ ﺑﻪ آﻤﻜﺶ ﻧﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﺗﺎ او را ﻧﺠﺎت دهﺪ28 .و29اﮔﺮ ﻣﺮدی ﺑﻪ دﺧﺘﺮی آﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺠﺎوز آﻨﺪ و در ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﺪر دﺧﺘﺮ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﭙﺮدازد و ﺑﺎ ﺁن دﺧﺘﺮ ازدواج آﻨﺪ و هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ او را ﻃﻼق ﺑﺪهﺪ. 30هﻴﭽﻜﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ زن ﭘﺪر ﺧﻮد ازدواج آﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺁن زن ﺑﻪ ﭘﺪر وی ﺗﻌﻠﻖ دارد. اﺧﺮاج از ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﺮدی آﻪ ﺑﻴﻀﻪهﺎﻳﺶ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ و ﻳﺎ ﺁﻟﺖ 23ﺗﻨﺎﺳﻠﯽاش ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ داﺧﻞ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻮد2 .ﺷﺨﺺ ﺣﺮاﻣﺰادﻩ و ﻓﺮزﻧﺪان او ﺗﺎ دﻩ ﻧﺴﻞ ﻧﺒﺎﻳﺪ وارد ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻮﻧﺪ. 3از ﻗﻮم ﻋﻤﻮﻧﯽ ﻳﺎ ﻣﻮﺁﺑﯽ هﻴﭽﻜﺲ وارد ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺸﻮد ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ﻧﺴﻞ دهﻢ4 .اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ﺑﺪان ﺳﺒﺐ اﺳﺖ آﻪ وﻗﺘﯽ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻳﺪ اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﺎن و ﺁب از ﺷﻤﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻌﺎم، ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر ،اهﻞ ﻓﺘﻮر را از ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ اﺟﻴﺮ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ5 .وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﻠﻌﺎم ﮔﻮش ﻧﻜﺮد و در ﻋﻮض ﭼﻮن ﺷﻤﺎ را دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺁن ﻟﻌﻨﺖ را ﺑﻪ ﺑﺮآﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﻮد6 .ﭘﺲ هﺮﮔﺰ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ زﻧﺪﻩ هﺴﺘﻴﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎو ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ ﺻﻠﺢ آﻨﻴﺪ و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ راﺑﻄﻪء دوﺳﺘﯽ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ7 .وﻟﯽ ادوﻣﯽهﺎ را دﺷﻤﻦ ﻧﺸﻤﺎرﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺑﺮادران ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ .ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را ﻧﻴﺰ دﺷﻤﻦ ﻧﺸﻤﺎرﻳﺪ ،زﻳﺮا زﻣﺎﻧﯽ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻳﺪ8 .ﻧﺴﻞ ﺳﻮم ادوﻣﻴﻬﺎ و ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ داﺧﻞ ﺷﻮﻧﺪ. ﻧﺎﭘﺎآﯽ در اردوﮔﺎﻩ 9و10در زﻣﺎن ﺟﻨﮓ ،ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ در اردوﮔﺎﻩ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ از هﺮ ﻧﻮع ﻧﺎﭘﺎآﯽ دوری آﻨﻨﺪ .آﺴﯽ آﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻧﺰال ﺷﺒﺎﻧﻪ ،ﺷﺮﻋ ًﺎ ﻧﺠﺲ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ از اردوﮔﺎﻩ ﺧﺎرج ﮔﺮدد 11و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺑﻴﺮون ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﺳﭙﺲ ﺧﻮد را ﺷﺴﺘﻪ ،هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺑﺎزﮔﺮدد12 .ﻣﺴﺘﺮاﺣﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺮون اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ13 .هﺮآﺲ ﺑﺎﻳﺪ در ﺑﻴﻦ اﺑﺰار ﺧﻮد وﺳﻴﻠﻪای ﺑﺮای آﻨﺪن زﻣﻴﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از هﺮ ﺑﺎر ﻗﻀﺎی ﺣﺎﺟﺖ ،ﺑﺎ ﺁن ﮔﻮداﻟﯽ ﺣﻔﺮ آﻨﺪ و ﻣﺪﻓﻮﻋﺶ را ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ14 .اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎک ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﻗﺪم ﻣﯽزﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ و دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را ﻣﻐﻠﻮب ﺷﻤﺎ ﺳﺎزد .اﮔﺮ او ﭼﻴﺰ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪی ﺑﺒﻴﻨﺪ ،ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ روی ﺧﻮد را از ﺷﻤﺎ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ. ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن 15اﮔﺮ ﺑﺮدﻩای از ﻧﺰد ارﺑﺎﺑﺶ ﻓﺮار آﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ او را ﻣﺠﺒﻮر آﻨﻴﺪ آﻪ ﺑﺮﮔﺮدد16 .ﺑﮕﺬارﻳﺪ در هﺮ ﺷﻬﺮی آﻪ ﻣﺎﻳﻞ اﺳﺖ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﺪ و ﺑﺮ او ﻇﻠﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ. 17از دﺧﺘﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﺴﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺷﻮد و از ﭘﺴﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﺴﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻟﻮاط ﺷﻮد18 .هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ هﺪﻳﻪای را آﻪ از درﺁﻣﺪ ﻳﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻳﺎ ﻳﮏ ﻟﻮاط ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺎورﻳﺪ ،ﭼﻮن هﺮ دو در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻔﺮتاﻧﮕﻴﺰ هﺴﺘﻨﺪ. 19وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺮادر اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺧﻮد ﭘﻮل ،ﻏﺬا ﻳﺎ هﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮی ﻗﺮض ﻣﯽدهﻴﺪ ،ازاو ﺑﻬﺮﻩ ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ20 .از ﻳﮏ ﻏﺮﻳﺒﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ،وﻟﯽ ﻧﻪ از ﻳﮏ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ .اﮔﺮ اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن را رﻋﺎﻳﺖ آﻨﻴﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن زﻣﺎﻧﯽ آﻪ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﻮﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. 21هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ در وﻓﺎی ﺁن ﺗﺄﺧﻴﺮ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻧﺬرهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻤﻮﻗﻊ ادا آﻨﻴﺪ .ادا ﻧﻜﺮدن ﻧﺬر ،ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد)22 .وﻟﯽ اﮔﺮ از ﻧﺬر آﺮدن ﺧﻮدداری آﻨﻴﺪ، ﮔﻨﺎهﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﺪادﻩاﻳﺪ23 (.ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺬر آﺮدﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ دﻗﺖ آﻨﻴﺪ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻳﺪ ادا آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺑﺎ ﻣﻴﻞ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻧﺬر آﺮدﻩاﻳﺪ. 24از اﻧﮕﻮرهﺎی ﺗﺎآﺴﺘﺎن دﻳﮕﺮان ،هﺮ ﻗﺪر آﻪ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،اﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻧﮕﻮر در ﻇﺮف رﻳﺨﺘﻪ ﺑﺎ ء ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ25 .هﻤﻴﻨﻄﻮر وﻗﺘﯽ داﺧﻞ آﺸﺘﺰار هﻤﺴﺎﻳﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺷﻮﻳﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮد ﺧﻮﺷﻪهﺎ را ﺑﭽﻴﻨﻴﺪ و ﺑﺨﻮرﻳﺪ ،وﻟﯽ ﺣﻖ داس زدن ﻧﺪارﻳﺪ. اﮔﺮ ﻣﺮدی ﭘﺲ از ازدواج ﺑﺎ زﻧﯽ ،ﺑﻪ ﻋﻠﻠﯽ 24از او راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ،و ﻃﻼﻗﻨﺎﻣﻪای ﻧﻮﺷﺘﻪ، ﺑﻪ دﺳﺘﺶ دهﺪ و او را رهﺎ ﺳﺎزد 2و ﺁن زن دوﺑﺎرﻩ ازدواج آﻨﺪ 3و ﺷﻮهﺮ دوﻣﯽ ﻧﻴﺰ از او راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ و او را ﻃﻼق دهﺪ ﻳﺎ ﺑﻤﻴﺮد4 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻮهﺮ اوﻟﺶ 26 ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ او ازدواج آﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺁن زن ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ از ﭼﻨﻴﻦ ازدواﺟﯽ ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ و اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺁﻟﻮدﻩ ﺷﻮد. 5ﻣﺮدی را آﻪ ﺗﺎزﻩ ازدواج آﺮدﻩ اﺳﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزی اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد و ﻳﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬﺎی ﺑﺨﺼﻮص دﻳﮕﺮی ﺑﻪ وی ﻣﺤﻮل آﺮد ،ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺪت ﻳﮏ ﺳﺎل در ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺁزاد ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﺎ زﻧﺶ ﺧﻮش ﺑﺎﺷﺪ. 6ﮔﺮو ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺳﻨﮓ ﺁﺳﻴﺎب ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺖ ،ﭼﻮن وﺳﻴﻠﻪء اﻣﺮار ﻣﻌﺎش ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ7 .اﮔﺮ آﺴﯽ ﻳﻜﯽ از ﺑﺮادران اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺧﻮد را ﺑﺪزدد و ﺑﺎ او ﻣﺜﻞ ﺑﺮدﻩ رﻓﺘﺎر آﻨﺪ و ﻳﺎ او را ﺑﻔﺮوﺷﺪ ،اﻳﻦ ﺁدم دزد ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺷﺮارت از ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﺎک ﮔﺮدد. 8هﺮﮔﺎﻩ آﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﺮض ﺟﺬام ﻣﺒﺘﻼ ﺷﻮد ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻗﺖ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﻪ او ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ اﻧﺠﺎم دهﺪ؛ او ﺑﺎﻳﺪ از دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دادﻩام ﭘﻴﺮوی آﻨﺪ9 .ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮﻳﻢ آﺮد*. 10اﮔﺮ ﺑﻪ آﺴﯽ ﭼﻴﺰی ﻗﺮض ﻣﯽدهﻴﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮔﺮو ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪاش وارد ﺷﻮﻳﺪ11 .ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﺁن را ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﺑﻴﺎورد. 12و13اﮔﺮ ﺁن ﻣﺮد ،ﻓﻘﻴﺮ ﺑﻮدﻩ ،رداﻳﺶ را آﻪ در ﺁن ﻣﯽﺧﻮاﺑﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﮔﺮو ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪهﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺎ روز ﺑﻌﺪ، ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻧﮕﻪ دارﻳﺪ ﺑﻠﻜﻪ هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﺁن را ﺑﻪ او ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺷﺐ در ﺁن ﺑﺨﻮاﺑﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ او ﺑﺮای ﺷﻤﺎ دﻋﺎی ﺧﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن از ﺷﻤﺎ راﺿﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 14و15هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻳﮏ آﺎرﮔﺮ روزﻣﺰد ﻓﻘﻴﺮ و ﻣﺤﺘﺎج ﻇﻠﻢ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﭼﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻪ ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ .ﻣﺰدش را هﺮ روز ﻗﺒﻞ از ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﺑﻪ وی ﭘﺮداﺧﺖ آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن او ﻓﻘﻴﺮ اﺳﺖ و ﭼﺸﻢ اﻣﻴﺪش ﺑﻪ ﺁن ﻣﺰد اﺳﺖ .اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ از دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﺎﻟﻪ آﻨﺪ و اﻳﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺤﺴﻮب ﺷﻮد. * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﻋﺪاد .15-10 :12 ﺗﺜﻨﻴﻪ 27 16ﭘﺪران ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎن ﭘﺴﺮاﻧﺸﺎن آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ،و ﻧﻪ ﭘﺴﺮان ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎهﺎن ﭘﺪراﻧﺸﺎن .هﺮ آﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮدش آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. 17ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺒﺎن و ﻳﺘﻴﻤﺎن ﺑﻪ ﻋﺪاﻟﺖ رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ و هﺮﮔﺰ ﻟﺒﺎس ﺑﻴﻮﻩزﻧﯽ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﺮﺿﯽ آﻪ ﺑﻪ او دادﻩاﻳﺪ ﮔﺮو ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ18 .هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ در ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﻧﺠﺎت داد .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ. 19اﮔﺮ هﻨﮕﺎم درو آﺮدن ﻣﺤﺼﻮل ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻳﺪ ﻳﻜﯽ از ﺑﺎﻓﻪهﺎ را از ﻣﺰرﻋﻪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ،ﺑﺮای ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺁن ﺑﻪ ﻣﺰرﻋﻪ ﺑﺎز ﻧﮕﺮدﻳﺪ .ﺁن را ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﺎن، ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺗﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن دﺳﺘﺮﻧﺞ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ20 .وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﺤﺼﻮل زﻳﺘﻮن ﺧﻮد را از درﺧﺖ ﻣﯽﺗﻜﺎﻧﻴﺪ ﺷﺎﺧﻪهﺎ را ﺑﺮای ﺑﺎر دوم ﺗﻜﺎن ﻧﺪهﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ را ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﺎن، ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن ﺑﮕﺬارﻳﺪ21 .درﻣﻮرد اﻧﮕﻮر ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﺘﺎن ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ آﻨﻴﺪ .دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮاغ ﺗﺎآﯽ آﻪ اﻧﮕﻮرهﺎﻳﺶ را ﭼﻴﺪﻩاﻳﺪ ﻧﺮوﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ از اﻧﮕﻮرهﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﺮای ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪان ﺑﮕﺬارﻳﺪ. 22ﻳﺎدﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ. هﺮﮔﺎﻩ ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﻧﺰاﻋﯽ درﮔﻴﺮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ 25دادﮔﺎﻩ ﺑﺮوﻧﺪ ،دادﮔﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺮم را ﻣﺤﻜﻮم ﻧﻤﺎﻳﺪ و ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ را ﺗﺒﺮﺋﻪ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﻣﺠﺮم ﻣﺴﺘﺤﻖ ﺷﻼق ﺧﻮردن ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دهﺪ آﻪ دراز ﺑﻜﺸﺪ و ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺟﺮﻣﯽ آﻪ اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺗﺎ ﭼﻬﻞ ﺿﺮﺑﻪ ﺷﻼق ﺑﺨﻮرد؛ وﻟﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ از ﭼﻬﻞ ﺿﺮﺑﻪ ﺷﻼق ﺑﺰﻧﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﺑﺮادرﺗﺎن در ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮار ﮔﺮدد. 4دهﺎن ﮔﺎو را هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺮﻣﻦ ﺧﺮد ﻣﯽآﻨﺪ ﻧﺒﻨﺪﻳﺪ. 5هﺮﮔﺎﻩ دو ﺑﺮادر ﺑﺎ هﻢ در ﻳﮏ ﺟﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻳﻜﯽ ازﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪون داﺷﺘﻦ ﭘﺴﺮی ﺑﻤﻴﺮد ،ﺑﻴﻮﻩاش ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻓﺮدی ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻮادﻩ ازدواج آﻨﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮادر ﺷﻮهﺮش ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮد و ﺣﻖ ﺑﺮادر ﺷﻮهﺮی را ﺑﺠﺎ ﺁورد6 .ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﺴﺮی آﻪ از اﻳﻦ ازدواج ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﭘﺴﺮ ﺑﺮادر ﻓﻮت ﺷﺪﻩ ﻣﺤﺴﻮب ﮔﺮدد ﺗﺎ اﺳﻢ ﺁن ﻣﺘﻮﻓﯽ از اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺸﻮد7 ،وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﺮادر ﻣﺘﻮﻓﯽ راﺿﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ازدواج ﻧﺒﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن زن ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺰد رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺑﺮود و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺑﺮادر ﺷﻮهﺮم وﻇﻴﻔﻪاش را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽدهﺪ و ﻧﻤﯽﮔﺬارد ﻧﺎم ﺑﺮادرش در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ8 «.ﺳﭙﺲ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﺁن ﻣﺮد را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ ،ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻨﺪ .اﮔﺮ او ﺑﺎز راﺿﯽ ﺑﻪ ازدواج ﻧﺸﺪ9 ،زن ﺑﻴﻮﻩ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﻀﻮر رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺑﻄﺮف ﺁن ﻣﺮد رﻓﺘﻪ ،آﻔﺶ او را از ﭘﺎﻳﺶ درﺁورد و ﺁب دهﺎن ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻴﺎﻧﺪازد و ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺑﺮ ﻣﺮدی آﻪ اﺟﺎق ﺧﺎﻧﻪء ﺑﺮادرش را روﺷﻦ ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽدارد اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺷﻮد10 «.و از ﺁن ﭘﺲ ،ﺧﺎﻧﺪان ﺁن ﻣﺮد در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ »ﺧﺎﻧﺪان آﻔﺶ آﻨﺪﻩ« ﻣﻌﺮوف ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 11اﮔﺮ دو ﻣﺮد ﺑﺎ هﻢ ﻧﺰاع آﻨﻨﺪ و هﻤﺴﺮ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای آﻤﮏ ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻋﻮرت ﻣﺮد دﻳﮕﺮ را ﺑﮕﻴﺮد12 ،دﺳﺖ ﺁن زن را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪون ﺗﺮﺣﻢ ﻗﻄﻊ آﺮد. ء 13و14و15در آﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺧﻮد ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﺮازوهﺎی دﻗﻴﻖ و اﻧﺪازﻩهﺎی درﺳﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ16 .ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻌﺎﻣﻼت آﻼﻩﺑﺮداری ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻣﻮرد ﻧﻔﺮت ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. 17هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺎری را آﻪ ﻣﺮدم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ هﻨﮕﺎم ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن از ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آﺮدﻧﺪ ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻴﺪ. 18ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪون ﺗﺮس از ﺧﺪا ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪﻩ ،آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ در اﺛﺮ ﺿﻌﻒ و ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ هﻼآﺖ رﺳﺎﻧﻴﺪﻧﺪ19 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﻤﺎ را از ﺷﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺧﻼﺻﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ و ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ .هﺮﮔﺰ اﻳﻦ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ. ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮﻻت و ﻋﺸﺮﻳﻪ 26 ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﺪﻩ ،ﺁن را ﺗﺼﺮف آﺮدﻳﺪ و در ﺁن ﺳﻜﻮﻧﺖ ﮔﺰﻳﺪﻳﺪ، ﺗﺜﻨﻴﻪ 2و3ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﺑﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﺮداﺷﺘﯽ زﻣﻴﻦ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺰﻳﻨﺪ ﺑﻴﺎورﻳﺪ و ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ .ﺁن را در ﺳﺒﺪ ﮔﺬاردﻩ ،ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ آﻪ ﺳﺮ ﺧﺪﻣﺖ اﺳﺖ ﺑﺪهﻴﺪ و ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ» :ﻣﻦ اﻗﺮار ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻢ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪران ﻣﺎ وﻋﺪﻩ ﻧﻤﻮد ،ﺁوردﻩ اﺳﺖ4 «.ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ ﺳﺒﺪ را از دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﮕﺬارد5 .ﺑﻌﺪ ﺷﻤﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻗﺮار آﺮدﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ» :اﺟﺪاد ﻣﻦ اراﻣﻴﻬﺎی ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮدﻧﺪ .هﺮ ﭼﻨﺪ ﻋﺪﻩء ﺁﻧﻬﺎ آﻢ ﺑﻮد ،وﻟﯽ در ﻣﺼﺮ ﻗﻮم ﺑﺰرﮔﯽ ﺷﺪﻧﺪ6 .ﻣﺼﺮیهﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﺪرﻓﺘﺎری آﺮدﻧﺪ و ﻣﺎ را ﺑﺮدﻩء ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ7 .ﻣﺎ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﭘﺪراﻧﻤﺎن ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻳﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺻﺪای ﻣﺎرا ﺷﻨﻴﺪﻩ ،زﺣﻤﺖ و ﻣﺸﻘﺖ و ﻣﺸﻜﻼﺗﻤﺎن را دﻳﺪ 8و ﻣﺎ را ﺑﺎﻗﺪرت ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد. او در ﺣﻀﻮر ﻣﺼﺮﻳﺎن ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ ﺑﺰرگ اﻧﺠﺎم دادﻩ، ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻧﺪاﺧﺖ 9و ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰی آﻪ در ﺁن ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ ﺟﺎری اﺳﺖ ﺁورد. 10اآﻨﻮن ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻧﮕﺎﻩ آﻦ ،ﻣﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪای از ﻧﻮﺑﺮ اوﻟﻴﻦ ﻣﺤﺼﻮﻻت زﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻄﺎ آﺮدﻩای ﺑﺮاﻳﺖ ﺁوردﻩام «.ﺳﭙﺲ ﻧﻤﻮﻧﻪ را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺧﻮد ﮔﺬاردﻩ ،او را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ11 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﺴﺒﺐ ﺗﻤﺎم ﻧﻌﻤﺖهﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻄﺎ آﺮدﻩ اﺳﺖ او را ﺷﻜﺮ آﻨﻴﺪ و ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد و ﺑﺎ ﻻوﻳﺎن و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺷﺎدی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. 12هﺮ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻳﮏ ﺑﺎر ،ﺳﺎل ﻣﺨﺼﻮص ﻋﺸﺮﻳﻪ اﺳﺖ .در ﺁن ﺳﺎل ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎی ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻻوﻳﺎن ،ﻏﺮﻳﺒﺎن ،ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩزﻧﺎن ﺷﻬﺮﺗﺎن ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﺳﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ13 .ﺳﭙﺲ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻋﻼم آﻨﻴﺪ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدی ﺗﻤﺎم ﻋﺸﺮﻳﻪهﺎﻳﻢ را ﺑﻪ ﻻوﻳﺎن، ﻏﺮﻳﺒﺎن ،ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن دادﻩام و از هﻴﭽﻜﺪام از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺗﻮ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻨﻤﻮدﻩ ﺁﻧﻬﺎ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﺮدﻩام. 14و15زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ ﺑﻮدم و وﻗﺘﯽ آﻪ ﻋﺰادار ﺑﻮدم ،دﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﺸﺮﻳﻪ ﻧﺰدﻩام و ﭼﻴﺰی از ﺁن را ﺑﺮای ﻣﺮدﮔﺎن هﺪﻳﻪ ﻧﻜﺮدﻩام .از ﺗﻮ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩام و 28 ﺗﻤﺎم اﺣﻜﺎم ﺗﻮ را ﺑﺠﺎ ﺁوردﻩام .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،از ﺁﺳﻤﺎن آﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣﻘﺪس ﺗﻮﺳﺖ ﻧﻈﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ،ﻗﻮم ﺧﻮد اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ .اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ را ﻧﻴﺰ آﻪ ﻃﺒﻖ وﻋﺪﻩات ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩای ،ﺑﺮآﺖ ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﺎ«. ﻗﻮم ﺧﺎص ﺧﺪا 16اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻣﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ آﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻦ او را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ؛ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ17 .اﻣﺮوز اﻗﺮار آﺮدﻩاﻳﺪ آﻪ او ﺧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﻗﻮل دادﻩاﻳﺪ از او ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﻮدﻩ، اﺣﻜﺎﻣﺶ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ18 .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮوز ﻃﺒﻖ وﻋﺪﻩاش اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺎص او هﺴﺘﻴﺪ و ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮاﻧﻴﻦ او را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ19 .اﮔﺮ اﺣﻜﺎﻣﺶ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻳﺪ او ﺷﻤﺎ را از هﻤﻪء ﻗﻮﻣﻬﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﺪ داد ﻋﺰت، اﺣﺘﺮام و ﺷﻬﺮت ﺑﻴﺎﺑﻴﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﺮای آﺴﺐ اﻳﻦ ﻋﺰت و اﺣﺘﺮام ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻮم ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺑﺮای او ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺑﻨﺎی ﻳﺎدﺑﻮد ﺑﺮ آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ و رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،اﻳﻦ 27دﺳﺘﻮرات را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻮم دادﻧﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺠﺎ ﺁورﻧﺪ: 2و3و»4وﻗﺘﯽ آﻪ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ رﺳﻴﺪﻳﺪ ،ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺑﺰرﮔﯽ از آﻒ رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁورﻳﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺼﻮرت ﺑﻨﺎی ﻳﺎدﺑﻮدی در ﺁﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮ آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل ﺑﺮ روی ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮار دهﻴﺪ .روی ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﺑﺎ ﮔﭻ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮ ﺁن ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ5 .و6در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪﻩ آﻪ اﺑﺰار ﺁهﻨﯽ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺴﺎزﻳﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺮ ﺁن ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﺪ7 .ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روی ﺁن ذﺑﺢ آﺮدﻩ ،ﺑﺨﻮرﻳﺪ و در هﻤﺎﻧﺠﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ8 .آﻠﻴﻪء اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را ﺑﺎ ﺧﻂ ﺧﻮاﻧﺎ روی ﺑﻨﺎی ﻳﺎدﺑﻮد ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ«. ﺗﺜﻨﻴﻪ 29 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ هﻤﺮاهﯽ آﺎهﻨﺎن ﻻوی ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺸﻨﻮ! اﻣﺮوز ﺗﻮ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﺷﺪﻩای10 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﯽ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ او را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ دهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﯽ«. ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ 11درهﻤﺎن روز ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد: 12ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از رود اردن ،ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺷﻤﻌﻮن ،ﻻوی، ﻳﻬﻮدا ،ﻳﺴﺎآﺎر ،ﻳﻮﺳﻒ و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ روی آﻮﻩ ﺟﺮِزﻳﻢ ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺮآﺎت را اﻋﻼم آﻨﻨﺪ 13و ﻗﺒﺎﻳﻞ َ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد ،اﺷﻴﺮ ،زﺑﻮﻟﻮن ،دان و ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ و ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ را اﻋﻼم آﻨﻨﺪ14 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻻویهﺎ آﻪ در ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻧﺪ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ: »15ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺘﯽ از ﺳﻨﮓ ،ﭼﻮب ﻳﺎ ﻓﻠﺰ ﺑﺴﺎزد و ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺁن را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »16ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ آﻨﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »17ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻣﺮز ﺑﻴﻦ زﻣﻴﻦ ﺧﻮدش و هﻤﺴﺎﻳﻪاش را ﺗﻐﻴﻴﺮ دهﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »18ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ را از راﻩ، ﻣﻨﺤﺮف آﻨﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »19ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻏﺮﻳﺒﺎن ،ﻳﺘﻴﻤﺎن و ﺑﻴﻮﻩ زﻧﺎن ﺑﯽﻋﺪاﻟﺘﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »20ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ زن ﭘﺪرش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد، ﭼﻮن ﺁن زن ﺑﻪ ﭘﺪرش ﺗﻌﻠﻖ دارد«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »21ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﯽ راﺑﻄﻪء ﺟﻨﺴﯽ ﺑﺮﻗﺮار آﻨﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »22ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﺧﻮد ،ﭼﻪ ﺗﻨﯽ و ﭼﻪ ﻧﺎﺗﻨﯽ ،هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »23ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﺑﺎ ﻣﺎدر زن ﺧﻮد هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »24ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﻮد«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »25ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ رﺷﻮﻩ ﺑﮕﻴﺮد ﺗﺎ ﻓﺮد ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. »26ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و دﺳﺘﻮرات ﺧﺪا را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﺪ«. و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺁﻣﻴﻦ«. ﺑﺮآﺎت )ﻻوﻳﺎن 13-3 :26؛ ﺗﺜﻨﻴﻪ (24-12 :7 اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را آﻪ 28اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ ﺑﺪﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﻗﻮﻳﺘﺮﻳﻦ ﻗﻮم دﻧﻴﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ 6-2و اﻳﻦ ﺑﺮآﺎت را ﻧﺼﻴﺐ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮداﻧﻴﺪ: ﺷﻬﺮ و ﻣﺰرﻋﻪﺗﺎن را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .ﻓﺮزﻧﺪان زﻳﺎد ،ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻓﺮاوان و ﮔﻠﻪ و رﻣﻪء ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ،و ﻣﻴﻮﻩ و ﻧﺎﻧﺘﺎن را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را در هﻤﻪء آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ،دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .ﺁﻧﻬﺎ از ﻳﮏ ﺳﻮ ﻋﻠﻴﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ، وﻟﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ هﻔﺖ ﺳﻮ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. 8ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﺻﻞ دﺳﺘﺮﻧﺞ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد و اﻧﺒﺎرهﺎﻳﺘﺎن را از ﻏﻠﻪ ﭘﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ .او ﺷﻤﺎ را در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﺪ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد. 9اﮔﺮ اواﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و در راﻩ او ﮔﺎم ﺑﺮدارﻳﺪ ،او ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ را ﻗﻮم ﻣﻘﺪس ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ10 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ دﻳﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺎص ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ و از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ. ﺗﺜﻨﻴﻪ 11ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻧﻌﻤﺖهﺎی ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺴﻴﺎر ،ﮔﻠﻪهﺎی زﻳﺎد و ﻣﺤﺼﻮل ﻓﺮاوان12 .او روزﻧﻪهﺎی ﺁﺳﻤﺎن را ﮔﺸﻮدﻩ ،ﺑﺎران را ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺷﻤﺎ را در هﻤﻪء آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .ﺑﻪ ﻗﻮمهﺎی زﻳﺎدی ﻗﺮض ﺧﻮاهﻴﺪ داد ،وﻟﯽ از ﺁﻧﺎن ﻗﺮض ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﮔﺮﻓﺖ13 .ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻓﻘﻂ ﮔﻮش ﻓﺮادادﻩ، دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،او ﺷﻤﺎ را ﺑﺮﺗﺮ از دﻳﮕﺮان ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ14 .ﭘﺲ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ از ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام ﺑﻪ هﻴﭻ وﺟﻪ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ و هﺮﮔﺰ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ را ﻋﺒﺎدت و ﭘﻴﺮوی ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ. ﻋﻮاﻗﺐ ﻧﺎاﻃﺎﻋﺘﯽ )ﻻوﻳﺎن (46-14 :26 19-15اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ و ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺖهﺎ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ: ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻬﺮ و ﻣﺰرﻋﻪﺗﺎن را ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .او ﻣﻴﻮﻩ و ﻧﺎﻧﺘﺎن را ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ،ﻓﺮزﻧﺪان و ﻣﺤﺼﻮﻻت و ﮔﻠﻪ و رﻣﻪء آﻢ ﺧﻮاهﺪ داد .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را در هﺮ آﺎری آﻪ ﺑﻜﻨﻴﺪ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 20اﮔﺮ ﺷﺮارت ورزﻳﺪﻩ ،ﺧﺪا را ﺗﺮک آﻨﻴﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ در هﻤﻪء آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻣﺼﻴﺒﺖ و اﺿﻄﺮاب و ﻧﺎآﺎﻣﯽ دﭼﺎر ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ ﺑﻜﻠﯽ از ﻣﻴﺎن ﺑﺮوﻳﺪ21 .ﺁﻧﻘﺪر ﺑﻴﻤﺎری در ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ از روی زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺰودی ﺁن را ﺗﺼﺮف ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻣﺤﻮ و ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻳﺪ22 .او ﺷﻤﺎ را ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ﻣﻬﻠﮏ و ﺗﺐ و اﻟﺘﻬﺎب ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺧﺸﻜﺴﺎﻟﯽ و ﺑﺎد ﺳﻮزان ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻣﺤﺼﻮﻟﺘﺎن را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ .ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﺑﻼهﺎ ﺁﻧﻘﺪر ﺷﻤﺎ را دﻧﺒﺎل ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ﺗﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻳﺪ23 .ﺑﺎران از ﺁﺳﻤﺎن ﻧﺨﻮاهﺪ ﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺘﺎن ﭼﻮن ﺁهﻦ ،ﺧﺸﮏ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺎرﻳﺪ و زﻣﻴ ِ ﺑﻮد24 .ﻋﻮض ﺑﺎران ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻃﻮﻓﺎن ﺧﺎک و ﺷﻦ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺷﻤﺎ را هﻼک ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 25ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﺪ داد .از ﻳﮏ ﺳﻮ ﻋﻠﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻴﺪ ﺁﻣﺪ ،وﻟﯽ در 30 ء ﺑﺮاﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ هﻔﺖ ﺳﻮ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و هﻤﻪ ﻗﻮمهﺎی روی زﻣﻴﻦ ﺑﺎ دﻳﺪن وﺿﻊ اﺳﻔﻨﺎک ﺷﻤﺎ هﺮاﺳﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮدﻳﺪ26 .اﺟﺴﺎدﺗﺎن ﺧﻮراک ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و آﺴﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮاﻧﺪ27 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﺎن دﻣﻠﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﻣﺼﺮﻳﺎن ﺁورد ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد .او ﺑﺪﻧﻬﺎی ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ زﺧﻤﻬﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﻣﺒﺘﻼ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ ﺧﻮد را ﺑﺨﺎراﻧﻴﺪ و ﻋﻼﺟﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ28 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،دﻳﻮاﻧﮕﯽ، آﻮری و ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻣﺴﺘﻮﻟﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد29 .در روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺁﻓﺘﺎب ﻣﺜﻞ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﯽ آﻪ در ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ راﻩ ﺧﻮد را ﭘﻴﺪا ﻣﯽآﻨﺪ ،آﻮرآﻮراﻧﻪ راﻩ ﺧﻮاهﻴﺪ رﻓﺖ .در هﻴﭻ آﺎری ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد .داﻳﻢ ﻣﻮرد ﻇﻠﻢ دﻳﮕﺮان واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ،اﻣﻮاﻟﺘﺎن ﭼﭙﺎول ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮدﻳﺪ .هﻴﭽﻜﺲ ﺑﻪ دادﺗﺎن ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ. 30ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺰدﺗﺎن ازدواج ﺧﻮاهﺪ آﺮد و در ﺧﺎﻧﻪای آﻪ ﺑﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻴﺪ آﺲ دﻳﮕﺮی زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .ﻣﻴﻮﻩء ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﯽ را آﻪ ﻏﺮس آﺮدﻩاﻳﺪ دﻳﮕﺮان ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد 31و ﮔﺎوهﺎﻳﺘﺎن را درﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن ﺳﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮﻳﺪ ،وﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺗﻜﻪ از ﮔﻮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد .اﻻﻏﻬﺎﻳﺘﺎن را ﭘﻴﺶ روی ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻏﺎرت ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮد .ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﺘﺎن ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن دادﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و آﺴﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻪ داد ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺳﺪ. 32ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺘﺎن را درﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮد و دﻟﻬﺎﻳﺘﺎن در اﺷﺘﻴﺎق دﻳﺪن ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮن ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،وﻟﯽ آﺎری از دﺳﺘﺘﺎن ﺑﺮﻧﺨﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ33 .ﻗﻮﻣﯽ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ آﻪ ﺣﺘﯽ اﺳﻤﺶ را هﻢ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩاﻳﺪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ را آﻪ ﺑﺎ هﺰار زﺣﻤﺖ آﺎﺷﺘﻪاﻳﺪ ،ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد .هﻤﻴﺸﻪ زﻳﺮ ﻇﻠﻢ و ﺳﺘﻢ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد34 .ﺑﺎ دﻳﺪن وﺿﻊ ﻧﺎﮔﻮار اﻃﺮاف ﺧﻮد دﻳﻮاﻧﻪ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. 35ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را از ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﺑﻪ دﻣﻠﻬﺎی اﻟﺘﻴﺎمﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻣﺒﺘﻼ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 36ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ و ﭘﺎدﺷﺎهﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺰﻳﻨﻴﺪ ﻧﺰد ﻗﻮﻣﯽ آﻪ ﻧﻪ ﺷﻤﺎ و ﻧﻪ اﺟﺪادﺗﺎن ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﺗﺒﻌﻴﺪ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪاﻳﺎن ﭼﻮﺑﯽ و ﺳﻨﮕﯽ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد37 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را در ﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﻬﺎ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ و ﻣﺮدم ﺑﺎ دﻳﺪن 31 وﺿﻌﺘﺎن هﺮاﺳﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﻬﺎ رﺳﻮا و اﻧﮕﺸﺖﻧﻤﺎ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد. 38ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮاهﻴﺪ آﺎﺷﺖ ،وﻟﯽ اﻧﺪک ﺧﻮاهﻴﺪ دروﻳﺪ، ﭼﻮن ﻣﻠﺨﻬﺎ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺘﺎن را ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد. 39ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﻏﺮس آﺮدﻩ ،از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد، وﻟﯽ از اﻧﮕﻮر ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد و از ﺷﺮاب ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﻧﻮﺷﻴﺪ ،زﻳﺮا آﺮم ،درﺧﺘﺎن را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد40 .در هﻤﻪ ﺟﺎ درﺧﺘﺎن زﻳﺘﻮن ﺧﻮاهﻨﺪ روﻳﻴﺪ ،وﻟﯽ از ﺁﻧﻬﺎ روﻏﻨﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺁورد ،ﭼﻮن ﻣﻴﻮﻩﺷﺎن ﻗﺒﻞ از رﺳﻴﺪن ﺧﻮاهﺪ رﻳﺨﺖ41 .ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ﺧﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ ،اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ رﺑﻮد و ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮد42 .ﻣﻠﺨﻬﺎ ،درﺧﺘﻬﺎ و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺷﻤﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد43 .ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ روزﺑﺮوز ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪﺗﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ روزﺑﺮوز ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ44 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﺮض ﺧﻮاهﻨﺪ داد ،ﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ .اﻳﺸﺎن ارﺑﺎب ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ ﻧﻮآﺮ. 45ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﺮﺗﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻳﺪ ،زﻳﺮا ﻧﺨﻮاﺳﺘﻴﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و از دﺳﺘﻮراﺗﺶ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ46 .هﻤﻪء اﻳﻦ ﺑﻼﻳﺎ آﻪ داﻣﻨﮕﻴﺮ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﻣﯽﺷﻮد ،درس ﻋﺒﺮﺗﯽ ﺑﺮای دﻳﮕﺮان ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد47 .ﭼﻮن در زﻣﺎن ﻓﺮاواﻧﯽ، ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺎ ﺷﺎدی و ﺧﻮﺷﯽ ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻜﺮدﻳﺪ48 ،ﭘﺲ او دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻣﺴﻠﻂ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ در ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و ﺗﺸﻨﮕﯽ ،ﺑﺮهﻨﮕﯽ و ﺑﻴﭽﺎرﮔﯽ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻨﺪﮔﯽ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .ﻳﻮﻏﯽ ﺁهﻨﻴﻦ ﺑﺮﮔﺮدن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻳﺪ. 49ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮﻣﯽ را از دور دﺳﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ،ﻗﻮﻣﯽ آﻪ زﺑﺎﻧﺸﺎن را ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻴﺪ .اﻳﺸﺎن ﻣﺜﻞ ﻋﻘﺎب ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻓﺮود ﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ50 .اﻳﻦ ﻗﻮم درﻧﺪﻩﺧﻮ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺮان ﺷﻤﺎ رﺣﻢ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و ﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﺎﻧﺘﺎن. 51ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻠﻪ و ﻣﺤﺼﻮﻟﺘﺎن را ﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد و ﺷﻤﺎ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺮد .ﻧﻪ ﻏﻠﻪای ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،ﻧﻪ ﺷﺮاب ﺗﺎزﻩای و ﻧﻪ روﻏﻦ زﻳﺘﻮﻧﯽ، ﻧﻪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای و ﻧﻪ ﺑﺮﻩای52 .ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎﻳﺘﺎن را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و دﻳﻮارهﺎی ﻣﺤﻜﻢ و ﺑﻠﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻓﺮوﺧﻮاهﻨﺪ رﻳﺨﺖ ،هﻤﺎن دﻳﻮارهﺎﻳﯽ آﻪ ﻓﻜﺮ ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻣﯽآﺮدﻳﺪ از ﺷﻤﺎ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد53 .در ﺁن روزهﺎی ﺳﺨﺖ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ،ﺣﺘﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺘﺎن را هﻢ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺧﻮرد54 .ﻧﺠﻴﺐﺗﺮﻳﻦ و دﻟﺴﻮزﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮد ،ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﺧﻮد و زن ﻣﺤﺒﻮب ﺧﻮﻳﺶ و ﺑﭽﻪهﺎﻳﺶ آﻪ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ هﺴﺘﻨﺪ ﺗﺮﺣﻢ ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد55 ،و از دادن ﻗﻄﻌﻪای از ﮔﻮﺷﺘﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮرد ﻳﻌﻨﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ اﻣﺘﻨﺎع ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،ﭼﻮن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩء ﺷﻬﺮ ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﺧﻮردن ﻧﺪارد56 .و57ﻇﺮﻳﻔﺘﺮﻳﻦ و ﻟﻄﻴﻒﺗﺮﻳﻦ زن آﻪ رﻏﺒﺖ ﻧﻤﯽآﺮد ﺣﺘﯽ ﻧﻮک ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﮕﺬارد ،ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد از ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽﺧﻮرد ﺑﻪ ﺷﻮهﺮ و ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﺑﺪهﺪ .ﺟﻔﺖ ﻧﻮزاد و آﻮدآﯽ را آﻪ ﺗﺎزﻩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁوردﻩ ،از اﻳﺸﺎن ﻣﺨﻔﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرد. ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد وﺣﺸﺖ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﯽ در زﻣﺎﻧﯽ آﻪ دﺷﻤﻨﺎن ،ﺷﻤﺎ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﻨﻨﺪ. 58و59اﮔﺮ از اﻃﺎﻋﺖ آﻠﻴﻪء ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﻴﺪ و از اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺠﻴﺪ و ﻣﻬﻴﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻣﺘﻨﺎع ورزﻳﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﻼهﺎی ﺳﺨﺖ و اﻣﺮاض ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﻋﻼج ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد60 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﺮاﺿﯽ آﻪ در ﻣﺼﺮ از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻳﺪ دﭼﺎر ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﻋﻼﺟﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد61 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎری و ﺑﻼﻳﯽ را آﻪ وﺟﻮد دارد ،ﺣﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب اﺳﻤﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮدﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺷﻤﺎ ء ﻼ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻳﺪ62 .اﮔﺮ ﭼﻪ ﻗﺒ ً ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺁﺳﻤﺎن ،ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺑﻮدﻳﺪ ،ﺗﻌﺪاد آﻤﯽ از ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻳﺪ. 63هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ از اﺣﺴﺎن آﺮدن و اﻓﺰودن ﺷﻤﺎ ﺷﺎدی آﺮدﻩ اﺳﺖ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻧﻴﺰ در ﺁﻧﻮﻗﺖ از ﻧﺎﺑﻮد آﺮدن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺗﺼﺮف ﻣﯽآﻨﻴﺪ رﻳﺸﻪ آﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﺸﺖ64 .ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺷﻤﺎ را در ﻣﻴﺎن ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻠﺘﻬﺎ از ﻳﮏ ﮔﻮﺷﻪء ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺎ ﮔﻮﺷﻪء دﻳﮕﺮ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ .در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ را آﻪ ﻧﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻴﺪ و ﻧﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن ،ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ،ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ آﻪ از ﭼﻮب و ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ65 .در ﻣﻴﺎن ﺁن ﻗﻮﻣﻬﺎ روی ﺁراﻣﺶ را ﻧﺨﻮاهﻴﺪ دﻳﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﻟﻬﺎﻳﯽ ﻟﺮزان و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮔﺮﻳﺎن و اﻓﻜﺎری ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ داد66 .زﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎ داﺋﻢ در ﺧﻄﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،ﺷﺐ و روزﺗﺎن ﺑﺎ ﺗﺮس ﺳﭙﺮی ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و اﻣﻴﺪی ﺑﺮای دﻳﺪن روﺷﻨﺎﻳﯽ ﺻﺒﺢ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ67 .ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ،ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ وﺟﻮد ﺷﻤﺎ را ﻓﺮا ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ .ﺻﺒﺤﮕﺎهﺎن ﺧﻮاهﻴﺪ ﮔﻔﺖ» :ای آﺎش ﺷﺐ ﻣﯽﺷﺪ!« و ﺷﺎﻣﮕﺎهﺎن: »ای آﺎش ﺻﺒﺢ ﻣﯽﺷﺪ!« 68ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ آﺸﺘﯽ ﻼ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم آﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد هﺮ ﭼﻨﺪ ﻗﺒ ً هﺮﮔﺰ دﻳﮕﺮ ﻣﺼﺮ را ﻧﺨﻮاهﻴﺪ دﻳﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺑﻔﺮوﺷﻴﺪ ،اﻣﺎ ﺧﺮﻳﺪاری ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ. ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در دﺷﺖ ﻣﻮﺁب اﻳﻦ اﺳﺖ ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﻬﺪی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در 29ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻼ در آﻮﻩ ﺑﺴﺖ .اﻳﻦ ﻋﻬﺪ ﻏﻴﺮ از ﻋﻬﺪی ﺑﻮد آﻪ ﻗﺒ ً ﺣﻮرﻳﺐ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد2 .و3ﻣﻮﺳﯽ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﺳﺨﻨﺎن زﻳﺮ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ: ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد ﺑﻼهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻓﺮﻋﻮن و درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ ﺁورد ،دﻳﺪﻳﺪ و ﺷﺎهﺪ ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻳﺪ4 .وﻟﯽ ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ دﻟﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺪادﻩ اﺳﺖ5 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن هﺪاﻳﺖ آﺮد .در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻧﻪ ﻟﺒﺎسهﺎﻳﺘﺎن آﻬﻨﻪ ﺷﺪ و ﻧﻪ آﻔﺸﻬﺎﻳﺘﺎن ﭘﺎرﻩ ﮔﺸﺖ6 .هﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺧﻮردن و ﺷﺮاﺑﯽ ﺑﺮای ﻧﻮﺷﻴﺪن ﻧﺪاﺷﺘﻴﺪ ،اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ روزی ﺷﻤﺎ را ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ آﻪ او ﺧﺪای ﺷﻤﺎﺳﺖ. 7زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﺳﻴﺤﻮن )ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺸﺒﻮن( و ﻋﻮج )ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺎن( ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻣﺎ اﻳﺸﺎن را ﺷﻜﺴﺖ دادﻳﻢ 8و ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ و ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ دادﻳﻢ. 9ﺷﺮاﻳﻂ اﻳﻦ ﻋﻬﺪ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻴﺪ10 .هﻤﮕﯽ ﺷﻤﺎ ﻳﻌﻨﯽ رهﺒﺮان، 32 رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ،ﻣﺮدان ﻗﻮم 11هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ آﻮدآﺎن و هﻤﺴﺮاﻧﺘﺎن و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻳﻌﻨﯽ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ هﻴﺰم ﻣﯽﺷﻜﻨﻨﺪ و ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﺁب ﻣﯽﺁورﻧﺪ اﻣﺮوز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻳﺪ12 .اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻬﺪی آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن اﻣﺮوز ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺑﻨﺪد وارد ﺷﻮﻳﺪ13 .اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﻮم ﺧﻮد ﺗﺄﻳﻴﺪ آﻨﺪ و ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن، اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب وﻋﺪﻩ داد14 .و15اﻳﻦ ﭘﻴﻤﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آﻪ اﻣﺮوز در ﺣﻀﻮرش اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻳﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻞهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد. 16ﻳﻘﻴﻨًﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﯽﺁورﻳﺪ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻳﻢ و ﭘﺲ از ﺧﺮوج از ﺁﻧﺠﺎ ﭼﻄﻮر از ﻣﻴﺎن ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ17 .ﺷﻤﺎ ﺑﺘﻬﺎی ﻗﺒﻴﺢ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎ را دﻳﺪﻳﺪ آﻪ از ﭼﻮب و ﺳﻨﮓ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻃﻼ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ18 .اﻣﺮوز در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﻣﺮد ﻳﺎ زن ،ﺧﺎﻧﺪان ﻳﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪای ﻧﺒﺎﺷﺪ آﻪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﺮﮔﺮدد و ﺑﺨﻮاهﺪ اﻳﻦ ﺧﺪاﻳﺎن را ﺑﭙﺮﺳﺘﺪ و ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،ﺑﺘﺪرﻳﺞ ﻗﻮم را ﻣﺴﻤﻮم آﻨﺪ. 19آﺴﯽ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ آﻪ ﭘﺲ از ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ هﺸﺪارهﺎ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﺮﺳﺮی ﺑﮕﻴﺮد و ﻓﻜﺮ آﻨﺪ اﮔﺮ ﺑﻪ راﻩهﺎی ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد اداﻣﻪ دهﺪ ﺻﺪﻣﻪای ﻧﺨﻮاهﺪ دﻳﺪ .اﻳﻦ آﺎر او هﻤﮕﯽ ﺷﻤﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ آﺮد؛ 20ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺳﺮ ﺗﻘﺼﻴﺮات او ﻧﻤﯽﮔﺬرد ﺑﻠﻜﻪ ﺧﺸﻢ و ﻏﻴﺮﺗﺶ ﺑﺮﺿﺪ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺷﻌﻠﻪور ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ﻟﻌﻨﺖهﺎﻳﯽ آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﺳﺮ او ﻓﺮود ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﻢ او را از روی زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ ﺧﻮاهﺪ آﺮد21 .ﺧﺪاوﻧﺪ او را از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺪا ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد و آﻠﻴﻪء ﻟﻌﻨﺖهﺎﻳﯽ را آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ذآﺮ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺮ ﺳﺮ او ﻧﺎزل ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 22ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ از آﺸﻮرهﺎی دور دﺳﺖ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ، ﺑﻼهﺎ و ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻧﺎزل آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ دﻳﺪ23 .ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ دﻳﺪ آﻪ ﺗﻤﺎم زﻣﻴﻦ ،ﺷﻮرﻩزاری اﺳﺖ ﺧﺸﮏ و ﺳﻮزان آﻪ در ﺁن ﻧﻪ ﭼﻴﺰی آﺎﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و ﻧﻪ ﭼﻴﺰی ﻣﯽروﻳﺪ .ﺳﺮزﻣﻴﻨﺘﺎن 33 درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ و ادﻣﻪ و ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺧﺸﻢ ﺧﻮد ﺁﻧﻬﺎ را وﻳﺮان آﺮد. 24ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻩ اﺳﺖ؟ دﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﺧﺸﻢ ﺑﯽاﻣﺎن او ﭼﻪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ؟« 25در ﺟﻮاب اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ» :ﭼﻮن ﻣﺮدم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﻬﺪی را آﻪ هﻨﮕﺎم ﺧﺮوج از ﻣﺼﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﭘﺪراﻧﺸﺎن ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد، ﺷﻜﺴﺘﻨﺪ26 .اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻼ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻨﻊ را ﻗﺒ ً 27 آﺮدﻩ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻠﻴﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و آﻠﻴﻪء ﻟﻌﻨﺖهﺎی او آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮو رﻳﺨﺖ28 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ و ﻏﻀﺐ ﺷﺪﻳﺪ ﺧﻮد ،اﻳﺸﺎن را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن رﻳﺸﻪ آﻦ ﺳﺎﺧﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ دﻳﮕﺮی راﻧﺪ آﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ«. 29اﺳﺮاری هﺴﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺑﺮ ﻣﺎ آﺸﻒ ﻧﻔﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،اﻣﺎ او ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻣﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻤﺎن ﺁﺷﻜﺎر ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﻢ. ﺷﺮط درﻳﺎﻓﺖ ﺑﺮآﺖ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺑﺮآﺘﻬﺎ و ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ اﺗﻔﺎق 30ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ و ﺷﻤﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﻴﮕﺎﻧﻪای آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ راﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮا ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎورﻳﺪ 2و ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادم اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ3 ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را از اﺳﺎرت ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﺪ داد .او ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺗﺮﺣﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺷﻤﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﻗﻮﻣﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ را در ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺟﻤﻊ ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد. 4اﮔﺮ در دورﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﺎط دﻧﻴﺎ هﻢ ﺑﺎﺷﻴﺪ او ﺷﻤﺎ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽآﻨﺪ 5و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻧﻴﺎآﺎﻧﺘﺎن ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﻣﺎﻟﮏ ﺁن ﺷﻮﻳﺪ .او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ را ﺧﻮاهﺪ اﻓﺰود6 .او دﻟﻬﺎی ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن را ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ و در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ. 7و8اﮔﺮ ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و هﻤﻪء ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺜﻨﻴﻪ ء ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻧﻴﺰ هﻤﻪء اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺘﻬﺎ را ﻣﺘﻮﺟﻪ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن و آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁزار ﻣﯽرﺳﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮاهﺪ آﺮد9 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺷﻤﺎ را در ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺴﻴﺎر و ﮔﻠﻪ و ﻣﺤﺼﻮل ﻓﺮاوان ﻋﻄﺎ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از ﺷﻤﺎ راﺿﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،هﻤﭽﻨﺎﻧﻜﻪ از ﭘﺪران ﺷﻤﺎ راﺿﯽ ﺑﻮد10 .ﭘﺲ ﻓﺮاﻣﻴﻨﯽ را آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻗﺎﻧﻮن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل و ﺟﺎن ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ11 .اﻃﺎﻋﺖ از اﻳﻦ ﻓﺮاﻣﻴﻦ ،ﺧﺎرج از ﺗﻮاﻧﺎﻳﯽ و دﺳﺘﺮس ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ. 12و13ﭼﻮن اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ در ﺁﺳﻤﺎن ﻧﻴﺴﺖ آﻪ آﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ و اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و در ﻣﺎورای درﻳﺎهﺎ هﻢ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ» :ﭼﻪ آﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﻴﺎورد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺸﻨﻮﻳﻢ و اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﻢ؟« 14اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺰدﻳﻜﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در دﻟﻬﺎ و ﺑﺮ ﻟﺒﻬﺎﻳﺘﺎن هﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺁﻧﻬﺎ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. 15ﻣﻦ اﻣﺮوز ﻣﺮگ و زﻧﺪﮔﯽ ،ﺑﺪی و ﺧﻮﺑﯽ را در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻗﺮار دادﻩام ﺗﺎ ﻳﻜﯽ را ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﻴﺪ16 .ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر دادﻩام آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ در راﻩ او ﮔﺎم ﺑﺮدارﻳﺪ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ او را ﻧﮕﺎﻩ دارﻳﺪ ﺗﺎ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ،ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺰرگ ﺑﺸﻮﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ،ﺑﺮآﺖ ﺑﺪهﺪ17 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ و اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ ﺑﺮوﻳﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ18 ،در اﻳﻨﺼﻮرت هﻤﻴﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻋﻼم ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﻳﻘﻴﻨًﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ و در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺗﺼﺮف ﻣﯽآﻨﻴﺪ ،ﻋﻤﺮی ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ داﺷﺖ. 19زﻣﻴﻦ و ﺁﺳﻤﺎن را ﺷﺎهﺪ ﻣﯽﮔﻴﺮم آﻪ اﻣﺮوز زﻧﺪﮔﯽ و ﻣﺮگ ،ﺑﺮآﺖ و ﻟﻌﻨﺖ را در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻗﺮار دادﻩام. زﻧﺪﮔﯽ را اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ20 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ،از او اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ او ﺑﭽﺴﺒﻴﺪ ،زﻳﺮا او زﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺘﺎن اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ،ﻋﻤﺮی ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻋﻄﺎ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﻣﻮد. ﺗﺜﻨﻴﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﻣﻮﺳﯽ در اداﻣﻪء ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ ﻗﻮم 31اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ اآﻨﻮن ﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل دارم و دﻳﮕﺮ ﻗﺎدر ﻧﻴﺴﺘﻢ ﺷﻤﺎ را رهﺒﺮی آﻨﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ از رود اردن ﻋﺒﻮر ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد3 .ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را رهﺒﺮی ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد و ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺷﻤﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺧﻮاهﻴﺪ ﺁورد .ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ رهﺒﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد4 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺳﻴﺤﻮن و ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻣﻮری را هﻼک ﺳﺎﺧﺘﻪ، ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را وﻳﺮان ﻧﻤﻮد ،ﻗﻮمهﺎﻳﯽ را ﻧﻴﺰ آﻪ در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 5ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ دادﻩام ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ. 6ﻗﻮی و دﻟﻴﺮ ﺑﺎﺷﻴﺪ .از اﻳﺸﺎن ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .او ﺷﻤﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺗﺮک ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد«. 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﻳﻮﺷﻊ را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ ،در ﺣﻀﻮر ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻗﻮی و دﻟﻴﺮ ﺑﺎش، زﻳﺮا ﺗﻮ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﺟﺪادﺷﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ رهﺒﺮی ﺧﻮاهﯽ آﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺼﺮف آﻨﻨﺪ8 .ﺗﺮﺳﺎن ﻧﺒﺎش ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺣﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .او ﺗﻮ را ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺗﺮک ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد«. ﻗﺮاﺋﺖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪا را ﻧﻮﺷﺖ و ﺁن را ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن ﻻوی آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﺑﻪ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﭙﺮد10 .و11او ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ را در ﭘﺎﻳﺎن هﺮ هﻔﺖ ﺳﺎل ،ﻳﻌﻨﯽ در ﺳﺎﻟﯽ آﻪ ﻗﺮﺿﻬﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد ،هﻨﮕﺎم ﻋﻴﺪ ﺧﻴﻤﻪهﺎ آﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻜﺎﻧﯽ آﻪ او ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮاﻧﻴﺪ12 .ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ،زﻧﺎن ،ﺑﭽﻪهﺎ و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ را آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺟﻤﻊ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ و ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، 34 ﺧﺪاﻳﺘﺎن را اﺣﺘﺮام ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و دﺳﺘﻮراﺗﺶ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻨﺪ. 13ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﭽﻪهﺎﻳﺘﺎن آﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﻧﺪارﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ و ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺗﺎ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ زﻧﺪﻩاﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ را اﺣﺘﺮام ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ«. ﺁﺧﺮﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :ﭘﺎﻳﺎن ﻋﻤﺮت ء ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﻳﻮﺷﻊ را ﺑﺨﻮان و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﻴﺎور ﺗﺎ دﺳﺘﻮرات ﻻزم را ﺑﻪ او ﺑﺪهﻢ «.ﭘﺲ ﻣﻮﺳﯽ و ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت وارد ﺷﺪﻧﺪ. 15در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ،ﺧﺪاوﻧﺪ در اﺑﺮ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ و اﺑﺮ، ﺑﺎﻻی در ﺧﻴﻤﻪ اﻳﺴﺘﺎد16 .ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺧﻮاهﯽ ﻣﺮد و ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺖ ﻣﻠﺤﻖ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺗﻮ ،اﻳﻦ ﻗﻮم در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺮداﺧﺖ و ﻣﺮا از ﻳﺎد ﺑﺮدﻩ ،ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻪام ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﻜﺴﺖ17 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺸﻢ ﻣﻦ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺷﻌﻠﻪور ﺷﺪﻩ ،اﻳﺸﺎن را ﺗﺮک ﺧﻮاهﻢ آﺮد و روﻳﻢ را از اﻳﺸﺎن ﺑﺮﺧﻮاهﻢ ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻧﺪ .ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ و ﺑﻼهﺎی ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﻧﺎزل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﺑﻄﻮری آﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ :ﺧﺪا دﻳﮕﺮ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ18 .ﻣﻦ ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽﺷﺎن روﻳﻢ را از اﻳﺸﺎن ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ. »19اآﻨﻮن آﻠﻤﺎت اﻳﻦ ﺳﺮود را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدهﻢ ﺑﻨﻮﻳﺲ و ﺑﻪ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎد ﺑﺪﻩ ﺗﺎ هﺸﺪاری ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ20 .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪراﻧﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮدم ﺁوردم ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری ،اﺳﺖ و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻴﺮ و ﻓﺮﺑﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺮا رد ﻧﻤﻮدﻩ ،ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﺷﻜﺴﺘﻨﺪ 21و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ و ﺑﻼهﺎی ﺑﺴﻴﺎر دﭼﺎر ﺷﺪﻧﺪ ،در ﺁن هﻨﮕﺎم، اﻳﻦ ﺳﺮود دﻟﻴﻞ ﻣﺤﻨﺖهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺁورد .اﻳﻦ ﺳﺮود از ﻧﺴﻠﯽ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ دﻳﮕﺮ ،ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻧﻘﻞ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﻣﻦ از هﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ ،ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ وارد ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺷﻮﻧﺪ ،اﻓﻜﺎر اﻳﺸﺎن را ﻣﯽداﻧﻢ«. 35 22ﭘﺲ در هﻤﺎن روز ،ﻣﻮﺳﯽ آﻠﻤﺎت ﺳﺮود را ﻧﻮﺷﺖ و ﺁن را ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎد داد23 .ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻗﻮی و دﻟﻴﺮ ﺑﺎش ،زﻳﺮا ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام هﺪاﻳﺖ آﻨﯽ ،و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد«. 24وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ آﻠﻴﻪء ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ را آﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻧﻮﺷﺖ25 ،ﺑﻪ ﻻوﻳﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد»26 :اﻳﻦ آﺘﺎب ﻗﺎﻧﻮن را ﺑﻌﻨﻮان هﺸﺪاری ﺟﺪی ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،درآﻨﺎر ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺮار دهﻴﺪ27 .ﭼﻮن ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ اﻳﻦ ﻗﻮم ﭼﻘﺪر ﻳﺎﻏﯽ و ﺳﺮآﺸﻨﺪ .اﮔﺮ اﻣﺮوز آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻳﺎﻏﯽ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﭘﺲ ،ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد28 .اآﻨﻮن آﻠﻴﻪء رهﺒﺮان و رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﺘﺎن را اﺣﻀﺎر آﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮﻳﻢ و زﻣﻴﻦ و ﺁﺳﻤﺎن را ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺷﺎهﺪ ﺑﮕﻴﺮم. 29ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻣﻦ ،ﺧﻮد را ﺑﻜﻠﯽ ﺁﻟﻮدﻩ آﺮدﻩ ،از دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩام ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد .در روزهﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩ ،ﻣﺼﻴﺒﺖ ﮔﺮﻳﺒﺎنﮔﻴﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﯽﭘﺴﻨﺪد هﻤﺎن را اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻴﺪ داد و او را ﺑﺴﻴﺎر ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد«. ﺳﺮود ﻣﻮﺳﯽ 30ﺳﭙﺲ ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﺟﻤﺎﻋﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪ: ای ﺁﺳﻤﺎن ﮔﻮش ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﻳﻢ، 32و ای زﻣﻴﻦ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮا ﺑﺸﻨﻮ! 2ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺑﺎران ﺧﻮاهﺪ ﺑﺎرﻳﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﻧﺸﺴﺖ. آﻼم ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﻗﻄﺮﻩهﺎی ﺑﺎران ﺑﺮ ﺳﺒﺰﻩء ﺗﺎزﻩ، و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻢﻧﻢ ﺑﺎران ﺑﺮ ﮔﻴﺎهﺎن ﻓﺮو ﺧﻮاهﺪ رﻳﺨﺖ. 3ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﻮاهﻢ آﺮد، و ﻗﻮم او ﻋﻈﻤﺖ وی را وﺻﻒ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻧﻤﻮد. 4ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﭽﻮن ﺻﺨﺮﻩای اﺳﺖ و اﻋﻤﺎﻟﺶ آﺎﻣﻞ و ﻋﺎدل، ﺗﺜﻨﻴﻪ اوﺳﺖ ﺧﺪای اﻣﻴﻦ و دادﮔﺮ، از ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺒﺮا و ﺑﺎ اﻧﺼﺎف. 5ﻗﻮم او ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻨﮓ او ﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ دﻳﮕﺮ ﻓﺮزﻧﺪان او ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﻗﻮﻣﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﺞرو و ﻣﺘﻤﺮد. 6ای ﻗﻮم اﺣﻤﻖ و ﻧﺎدان! ﺁﻳﺎ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ از ﺧﺪای ﺧﻮد ﻗﺪرداﻧﯽ ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﺁﻳﺎ او ﭘﺪر و ﺧﺎﻟﻖ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺁﻳﺎ او ﻧﺒﻮد آﻪ ﺗﻮ را ﺑﻮﺟﻮد ﺁورد؟ 7روزهﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁر، از ﭘﺪران ﺧﻮد ﺑﭙﺮس ﺗﺎﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، از رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺳﻮال آﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺟﻮاب دهﻨﺪ. 8ﺧﺪای ﻣﺘﻌﺎل ،زﻣﻴﻦ را ﺑﻴﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد و ﻣﺮزهﺎی ﺁﻧﻬﺎرا ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد، 9وﻟﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻠﮏ او ﺑﺎﺷﺪ. 10او اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺧﺸﮏ و ﺳﻮزان ﻳﺎﻓﺖ، او را درﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و از او ﻣﺮاﻗﺒﺖ آﺮد، و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدﻣﮏ ﭼﺸﻢ ﺧﻮد از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﻮد، 11درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻘﺎﺑﯽ آﻪ ﺟﻮﺟﻪهﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﭘﺮواز در ﻣﯽﺁورد، و ﺑﺎﻟﻬﺎی ﺧﻮد را ﻣﯽﮔﺸﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد. 12او ﻗﻮم ﺧﻮد را ﺧﻮدش رهﺒﺮی ﻧﻤﻮد و هﻴﭻ ﺧﺪای دﻳﮕﺮی ﺑﺎ وی ﻧﺒﻮد. 13ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﺗﺎ از ﻣﺤﺼﻮل ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ. او ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻋﺴﻞ از ﻣﻴﺎن ﺻﺨﺮﻩ، و روﻏﻦ از ﻣﻴﺎن ﺳﻨﮓ ﺧﺎرا داد. 14ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮔﺎوان و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان راﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪ ﺗﺎ از ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻴﺮ و آﺮﻩء ﻓﺮاوان ﺑﺪﺳﺖ ﺁورﻧﺪ. ﻗﻮﭼﻬﺎ و ﺑﺰهﺎ و ﺑﺮﻩهﺎی ﻓﺮﺑﻪ، ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ ﮔﻨﺪﻣﻬﺎ و ﻣﺮﻏﻮﺑﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮاﺑﻬﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮد. 15اﻣﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻴﺮ ﺷﺪﻩ ،ﻳﺎﻏﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ، ﻓﺮﺑﻪ و ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ و ﭼﺎق ﺷﺪﻩ، ﺧﺪاﻳﯽ را آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻧﺪ، ت« ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺳﭙﺮدﻧﺪ. و »ﺻﺨﺮﻩء ﻧﺠﺎ ِ ﺗﺜﻨﻴﻪ 16ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﻗﺒﻴﺢ ﺧﻮد، ﺧﺸﻢ و ﻏﻴﺮت ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻨﺪ. 17ﺑﻪ ﺑﺘﻬﺎ آﻪ ﺧﺪا ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺪاﻳﺎن ﺟﺪﻳﺪی آﻪ ﭘﺪراﻧﺸﺎن هﺮﮔﺰ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 18ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪاﻳﯽ را آﻪ »ﺻﺨﺮﻩ« ﺷﺎن ﺑﻮد و اﻳﺸﺎن را ﺑﻮﺟﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮد، ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻧﺪ. 19وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﺪ آﻪ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺶ ﭼﻪ ﻣﯽآﻨﻨﺪ، ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩ از ﺁﻧﺎن ﺑﻴﺰار ﮔﺸﺖ. 20او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺮک ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮﺳﺮﺷﺎن ﺑﻴﺎﻳﺪ، زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﻗﻮﻣﯽ ﻳﺎﻏﯽ و ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر هﺴﺘﻨﺪ. 21ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ و ﺑﺎﻃﻞ، ﺧﺸﻢ و ﻏﻴﺮت ﻣﺮا ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻨﺪ، ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﻧﻤﻮدن ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ و ﺑﺎﻃﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﺸﻢ و ﻏﻴﺮت ﻣﯽﺁورم. 22ﺧﺸﻢ ﻣﻦ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ،زﻣﻴﻦ و ﻣﺤﺼﻮﻟﺶ را ﺧﻮاهﺪ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ، و ﺗﺎ اﻋﻤﺎق زﻣﻴﻦ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ،ﺑﻨﻴﺎد آﻮﻩهﺎ راﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺧﻮاهﺪ آﺸﻴﺪ. »23ﺑﻼﻳﺎ ﺑﺮ ﺳﺮ اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ ﺁورد و ﺗﻤﺎم ﺗﻴﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺗﺎب ﺧﻮاهﻢ آﺮد. 24ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و ﺗﺐ ﺳﻮزان و ﻣﺮض آﺸﻨﺪﻩ از ﭘﺎی در ﺧﻮاهﻢ ﺁورد. ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﯽ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻢ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﺎرهﺎی ﺳﻤﯽ را ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را ﺑﮕﺰﻧﺪ. 25در ﺑﻴﺮون ،ﺷﻤﺸﻴ ِﺮ دﺷﻤﻨﺎن ،آﺸﺘﺎر ﺧﻮاهﺪ آﺮد و در درون ﺧﺎﻧﻪهﺎ وﺣﺸﺖ ﺣﻜﻤﻔﺮﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ،آﻮدآﺎن و ﭘﻴﺮان ،ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. 26ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﻠﯽ هﻼک آﻨﻢ، ﺑﻄﻮری آﻪ ﻳﺎد ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ از ﺧﺎﻃﺮهﺎ ﻣﺤﻮ ﮔﺮدد، 27وﻟﯽ ﻓﻜﺮ آﺮدم آﻪ ﺷﺎﻳﺪ دﺷﻤﻨﺎن ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ: 36 ﻗﺪرت ﻣﺎ ﺑﻮد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﺮد ﻧﻪ ﻗﺪرت ﺧﺪاوﻧﺪ«. 28اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﻮﻣﯽ اﺳﺖ ﻧﺎدان و ﺑﯽﻓﻬﻢ. 29ای آﺎش ﺷﻌﻮر داﺷﺖ و ﻣﯽﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﭼﺮا ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ. 30ﭼﺮا هﺰار ﻧﻔﺮﺷﺎن از ﻳﮏ ﻧﻔﺮ، و دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮﺷﺎن از دو ﻧﻔﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ؟ زﻳﺮا »ﺻﺨﺮﻩء« اﻳﺸﺎن ،اﻳﺸﺎن را ﺗﺮک آﺮدﻩ ﺑﻮد، ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ دﺷﻤﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد. 31ﺣﺘﯽ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﻣﯽداﻧﻨﺪ آﻪ »ﺻﺨﺮﻩ«ﺷﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ »ﺻﺨﺮﻩء« اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ. 32دﺷﻤﻨﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدم ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرﻩ ﻓﺎﺳﺪﻧﺪ، ﻣﺜﻞ درﺧﺘﺎﻧﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ آﻪ اﻧﮕﻮر ﺗﻠﺦ و ﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﺑﺎر ﻣﯽﺁورﻧﺪ، 33ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺮاﺑﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ از زهﺮ ﻣﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. 34ﺁﻧﭽﻪ دﺷﻤﻨﺎن آﺮدﻩاﻧﺪ از ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻴﺴﺖ، او ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 35اﻧﺘﻘﺎم و ﺟﺰا از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ. ﺑﺰودی ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ اﻓﺘﺎد، زﻳﺮا روز هﻼآﺖ اﻳﺸﺎن ﻧﺰدﻳﮏ اﺳﺖ. 36ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ داد ﻗﻮﻣﺶ ﺧﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ و ﺑﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﺷﻔﻘﺖ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﻣﻮد، وﻗﺘﯽ ﺑﺒﻴﻨﺪ آﻪ ﻗﻮت اﻳﺸﺎن از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ و ﺑﺮای ﺑﺮدﻩ و ﺁزاد رﻣﻘﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ. 37و38ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﻮﻣﺶ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ: »آﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺧﺪاﻳﺎن ﺷﻤﺎ، »ﺻﺨﺮﻩ هﺎﻳﯽ« آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺑﺮدﻳﺪ و ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﻣﯽﺧﻮراﻧﺪﻳﺪ و ﺷﺮاب ﺑﺮای ﻧﻮﺷﻴﺪن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﺮدﻳﺪ؟ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻴﺰﻧﺪ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻤﮏ آﻨﻨﺪ و ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. »39ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﺧﺪا هﺴﺘﻢ و ﺧﺪای دﻳﮕﺮی ﻏﻴﺮ از ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﯽﻣﻴﺮاﻧﻢ و زﻧﺪﻩ ﻣﯽﺳﺎزم، ﻣﺠﺮوح ﻣﯽآﻨﻢ و ﺷﻔﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﻢ، و آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮهﺎﻧﺪ. 40ﻣﻦ آﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ زﻧﺪﻩ هﺴﺘﻢ، ﺗﺜﻨﻴﻪ 37 دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺘﻪ ،اﻋﻼم ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺮاق ﺧﻮد را ﺗﻴﺰ آﺮدﻩ، ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ داوری ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد. 41از ﺁﻧﻬﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮاهﻢ ﮔﺮﻓﺖ و آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ از ﻣﻦ ﻧﻔﺮت دارﻧﺪ ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد. 42ﺗﻴﺮهﺎﻳﻢ ﻏﺮق ﺧﻮن دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ، ﺷﻤﺸﻴﺮم ﮔﻮﺷﺖ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎن و اﺳﻴﺮان را ﺧﻮاهﺪ درﻳﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮن ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺸﺖ، ﺳﺮهﺎی رهﺒﺮان ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ از ﺧﻮن ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ«. 43ای ﻗﻮمهﺎ ﺑﺎ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺎدی آﻨﻴﺪ، زﻳﺮا او اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮن ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ را ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ. او از دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ و ﻗﻮم و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد را از ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ. ﺁﺧﺮﻳﻦ دﺳﺘﻮرات ﻣﻮﺳﯽ 44و45وﻗﺘﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ و ﻳﻮﺷﻊ آﻠﻤﺎت اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ46 ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﻮم ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ آﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮﺟﻪ آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد دﺳﺘﻮر دهﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻗﺖ از ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺧﺪا اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻨﺪ؛ 47زﻳﺮا اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ آﻠﻤﺎﺗﯽ ﺑﯽارزش ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺣﻴﺎت ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ .از ﺁﻧﻬﺎ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ در ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺗﺼﺮف ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ«. 49 48هﻤﺎن روز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن ﻋﺒﺎرﻳﻢ واﻗﻊ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎ ﺑﺮو .در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮ آﻮﻩ ﻧﺒﻮ ﺑﺮﺁی و ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽدهﻢ ،ﺑﺒﻴﻦ50 .ﺳﭙﺲ ﺗﻮ در ﺁن آﻮﻩ ﺧﻮاهﯽ ﻣﺮد و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﯽ ﭘﻴﻮﺳﺖ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﺮادرت هﺎرون ﻧﻴﺰ در آﻮﻩ هﻮر درﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺧﻮد ﭘﻴﻮﺳﺖ51 ،زﻳﺮا هﺮ دو ﺷﻤﺎ درﺑﺮاﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ، آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪء ﻣﺮﻳﺒﻪء ﻗﺎدش واﻗﻊ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ ،ﺣﺮﻣﺖ ﻗﺪوﺳﻴﺖ ﻣﺮا ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻴﺪ52 .ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽدهﻢ ،در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮد ،ﺧﻮاهﯽ دﻳﺪ وﻟﯽ هﺮﮔﺰ وارد ﺁن ﻧﺨﻮاهﯽ ﺷﺪ«. 2ﺧﺪاوﻧﺪ از آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ ﺁﻣﺪ، او از آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﻃﻠﻮع آﺮد و از آﻮﻩ ﻓﺎران درﺧﺸﻴﺪ. دﻩهﺎ هﺰار ﻓﺮﺷﺘﻪ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮدﻧﺪ و ﺁﺗﺸﯽ ﻣﺸﺘﻌﻞ در دﺳﺖ راﺳﺖ او. 3او ﻗﻮم ﺧﻮد را دوﺳﺖ ﻣﯽدارد و از ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﯽآﻨﺪ، اﻳﺸﺎن ﻧﺰد ﭘﺎهﺎی او ﻣﯽﻧﺸﻴﻨﻨﺪ و از ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ. 4ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁوردم، ﻣﻴﺮاث اﻳﺸﺎن اﺳﺖ. 5وﻗﺘﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ و رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ. 6ﻣﻮﺳﯽ درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »رﺋﻮﺑﻴﻦ زﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻤﻴﺮد و اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪاش آﻢ ﻧﺸﻮﻧﺪ«. 7و درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺖ: »ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺻﺪای ﻳﻬﻮدا را ﺑﺸﻨﻮ! او را ﺑﺎ ﻗﻮﻣﺶ ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺮدان، او را در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﺷﻤﻨﺎن ﻳﺎری دﻩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﺧﻮد دﻓﺎع آﻨﺪ«. 8درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﮔﻔﺖ: »ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،اورﻳﻢ و ﺗﻤﻴﻢ* ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎدﻣﺎن اﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺳﭙﺮدی. ﺗﻮ اﻳﺸﺎن را در ﻣﺴﺎ ﺁزﻣﻮدی و درآﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪء ﻣﺮﻳﺒﻪ اﻣﺘﺤﺎن ﻧﻤﻮدی. 9اﻳﺸﺎن ﺗﻮ را ﺑﻴﺶ از ﭘﺪر و ﻣﺎدر ،ﺑﺮادر و ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮد ،دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ، از آﻼم ﺗﻮ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻧﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻬﺪ ﺗﻮ وﻓﺎدار ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 10ﺁﻧﻬﺎ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺁﻣﻮزﻧﺪ و ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ،ﺑﺨﻮر و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. 11ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی را ﺑﺮآﺖ ﺑﺪﻩ و ﺧﺪﻣﺖ اﻳﺸﺎن را ﻗﺒﻮل ﺑﻔﺮﻣﺎ. ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽدهﺪ 33 اﻳﻦ اﺳﺖ ﺑﺮآﺘﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﻣﺮد ﺧﺪا ،ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ داد: * اورﻳﻢ وﺗُﻤﻴﻢ دو ﺷﯽء ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻬﺖ ﭘﯽ ﺑﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا, ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﮐﺎهﻦ ﺑﮑﺎر ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ .ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺮوج .30 :28 ﺗﺜﻨﻴﻪ آﻤﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺸﻜﻦ ﺗﺎ دﻳﮕﺮ ﺑﺮﻧﺨﻴﺰﻧﺪ«. 12ﻣﻮﺳﯽ درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »او ﻣﺤﺒﻮب ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و در ﭘﻨﺎﻩ او زﻳﺴﺖ ﻣﯽآﻨﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ روز او را اﺣﺎﻃﻪ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﺪ و از هﺮ ﺑﻼﻳﯽ او را ﺣﻔﻆ ﻣﯽآﻨﺪ«. 13درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دهﺪ، ﺑﺎ ﺑﺎران و ﺑﺎ ﺁﺑﻬﺎی زﻳﺮ زﻣﻴﻦ. 14ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن در هﺮ ﻓﺼﻠﯽ ﭘﺮ ﺑﺎر ﺑﺎﺷﺪ و از ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ آﻪ ﺁﻓﺘﺎب ﻣﯽروﻳﺎﻧﺪ ﻏﻨﯽ ﮔﺮدد. 15آﻮﻩهﺎی ﻗﺪﻳﻤﯽﺷﺎن ﭘﺮ از درﺧﺖ ﻣﻴﻮﻩ ﺷﻮﻧﺪ و ﺗﭙﻪهﺎی ﺟﺎوداﻧﯽﺷﺎن ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ ﮔﺮدﻧﺪ. 16در زﻣﻴﻨﺸﺎن وﻓﻮر ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺎﺷﺪ و اﻳﺸﺎن از رﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﺧﻮردار ﮔﺮدﻧﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪی آﻪ درﺑﻮﺗﻪء ﻣﺸﺘﻌﻞ ﻇﺎهﺮ ﮔﺸﺖ. ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ ﺑﺮآﺎت ﺑﺮ ﻳﻮﺳﻒ ﺑﺎد، ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ ﻣﻴﺎن ﺑﺮادران ﺧﻮد ﺷﺎهﺰادﻩ ﺑﻮد. 17ﻳﻮﺳﻒ در ﻗﻮت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺎو ﺟﻮان اﺳﺖ، و هﻤﭽﻮن ﮔﺎو وﺣﺸﯽ ﺑﺎ ﺷﺎﺧﻬﺎی ﺧﻮﻳﺶ ﺗﻤﺎم ﻗﻮمهﺎ را ﻣﯽزﻧﺪ. اﻳﻦ ﺑﺮآﺎت ﺑﺮ هﺰارﻩهﺎی ﻣﻨﺴﯽ** و دﻩ هﺰارﻩهﺎی اﻓﺮاﻳﻢ** ﺑﺎد«. ء 18ﻣﻮﺳﯽ درﺑﺎرﻩ ﻗﺒﺎﻳﻞ زﺑﻮﻟﻮن و ﻳﺴﺎآﺎر ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »ای زﺑﻮﻟﻮن ﺳﻔﺮهﺎی ﺗﻮ ﺑﺎ ﺷﺎدی هﻤﺮاﻩ ﺑﺎﺷﺪ، و ﺗﻮ ای ﻳﺴﺎآﺎر در ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﺷﺎدﻣﺎن ﺑﺎش. 19زﺑﻮﻟﻮن و ﻳﺴﺎآﺎر ﻗﻮمهﺎ را ﺑﻪ آﻮﻩ ﺧﻮد دﻋﻮت ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد و در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی راﺳﺘﻴﻦ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻧﻤﻮد. ﺛﺮوت درﻳﺎ از ﺁن اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﮔﻨﺠﻴﻨﻪهﺎی ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﺷﻦ ﻧﺼﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮدﻳﺪ«. 20درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ﮔﻔﺖ: »ﺑﺮآﺖ ﺑﺮ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎد آﻪ ﺑﻪ ﺟﺎد آﻤﮏ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻴﺮی اﺳﺖ درﻧﺪﻩ و ﻗﻮی. 21ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ، ** ﻣﻨﺴﯽ و اﻓﺮاﻳﻢ ﻓﺮزﻧﺪان ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮدﻧﺪ. 38 ﻗﺴﻤﺘﯽ را آﻪ ﺳﻬﻢ ﺣﺎآﻢ ﺑﻮد ﺑﻪ او دادﻧﺪ. او ﻣﺮدم را هﺪاﻳﺖ آﺮد و ﺣﻜﻢ و داوری ﺧﺪا را در ﻣﻮرد اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺟﺮا ﻧﻤﻮد«. 22ﻣﻮﺳﯽ درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »دان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﭽﻪ ﺷﻴﺮی اﺳﺖ آﻪ از ﺑﺎﺷﺎن ﻣﯽﺟﻬﺪ«. 23درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ: »ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ از رﺣﻤﺖهﺎ و ﺑﺮآﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ ﻟﺒﺮﻳﺰ اﺳﺖ، ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ او ،ﺗﺎ درﻳﺎﭼﻪ ﺟﻠﻴﻞ وﺳﻌﺖ ﺧﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ«. 24درﺑﺎرﻩء ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »اﺷﻴﺮ ﺑﻴﺶ از ﻗﺒﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮ ﺑﺮآﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در ﻣﻴﺎن ﺑﺮادراﻧﺶ ﻣﺤﺒﻮب ﺑﺎﺷﺪ و ﺳﺮزﻣﻴﻨﺶ از ﻣﺤﺼﻮل زﻳﺘﻮن ﻏﻨﯽ ﮔﺮدد. 25ﺷﻬﺮهﺎﻳﺶ ﺑﺎ دروازﻩهﺎی ﺁهﻨﻴﻦ ﻣﺤﺼﻮر ﺷﻮد، و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ از ﻗﺪرﺗﺶ آﺎﺳﺘﻪ ﻧﮕﺮدد«. 26ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺧﺪاﻳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪای ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. او ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻩ و ﺟﻼل ﺑﺮ اﺑﺮهﺎی ﺁﺳﻤﺎن ﺳﻮار ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ آﻤﮏ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﺪ. 27ﺧﺪای ازﻟﯽ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺗﻮﺳﺖ و ﺑﺎزوان اﺑﺪی او ﺗﻮ را ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد. او دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ را از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ راﻧﺪ و ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﻨﯽ. 28ﭘﺲ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در اﻣﻨﻴﺖ ﺳﺎآﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. او در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد آﻪ ﭘﺮ از ﻏﻠﻪ و ﺷﺮاب اﺳﺖ و از ﺁﺳﻤﺎن ﺁن ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﯽﺑﺎرد. 29ﺧﻮﺷﺎﺑﺤﺎل ﺗﻮ ،ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ، زﻳﺮا هﻴﭻ ﻗﻮﻣﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ، ﻗﻮﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁن را ﻧﺠﺎت دادﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﭙﺮ و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺗﻮﺳﺖ، او ﺗﻮ را آﻤﮏ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻴﺮوزی ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ. دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮ ﺑﻪ زاﻧﻮ درﺧﻮاهﻨﺪ ﺁﻣﺪ و ﺗﻮ اﻳﺸﺎن را ﭘﺎﻳﻤﺎل ﺧﻮاهﯽ ﻧﻤﻮد. ﻣﺮگ ﻣﻮﺳﯽ 34 ء ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺳﯽ از دﺷﺘﻬﺎی ﻣﻮﺁب ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ در آﻮﻩ ﻧﺒﻮ ،آﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارﻳﺤﺎﺳﺖ 39 رﻓﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن داد :از ﺟﻠﻌﺎد ﺗﺎ دان2 ،ﺗﻤﺎم زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ،زﻣﻴﻨﻬﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ ،زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ3 ،ﺻﺤﺮای ﻧﮕﺐ و ﺗﻤﺎم ﻧﺎﺣﻴﻪء درﻩء ارﻳﺤﺎ )ﺷﻬﺮ ﻧﺨﻠﺴﺘﺎن( ﺗﺎ ﺻﻮﻏﺮ. 4ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺑﺮاهﻴﻢ و اﺳﺤﺎق و ﻳﻌﻘﻮب وﻋﺪﻩ دادم آﻪ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺑﺪهﻢ .اآﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزﻩ دادم ﺁن را ﺑﺒﻴﻨﯽ ،وﻟﯽ ﭘﺎﻳﺖ را در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺨﻮاهﯽ ﮔﺬاﺷﺖ«. 5ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب درﮔﺬﺷﺖ6 .ﺧﺪاوﻧﺪ او را در درﻩای ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺖﻓﻐﻮر در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب دﻓﻦ ﻧﻤﻮد، وﻟﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز هﻴﭽﻜﺲ ﻣﻜﺎن دﻓﻦ او را ﻧﻤﯽداﻧﺪ. 7ﻣﻮﺳﯽ هﻨﮕﺎم ﻣﺮگ ﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل داﺷﺖ ،ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ هﻨﻮز ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽدﻳﺪ8 .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﯽ روز در دﺷﺘﻬﺎی ﻣﻮﺁب ﺑﺮای او ﻋﺰاداری آﺮدﻧﺪ. 9ﻳﻮﺷﻊ )ﭘﺴﺮ ﻧﻮن( ﭘﺮ از روح ﺣﻜﻤﺖ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ او ﻧﻬﺎدﻩ ﺑﻮد .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از او اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ﭘﻴﺮوی ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ. 10در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﺒﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ او رودررو ﺻﺤﺒﺖ آﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ11 .ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻤﯽ در ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻋﻮن ﻣﺼﺮ ،درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ و ﺗﻤﺎم ﻗﻮم او اﻧﺠﺎم داد. 12هﻴﭽﻜﺲ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﻗﺪرت و ﻣﻌﺠﺰات ﺗﺜﻨﻴﻪ ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰی را آﻪ ﻣﻮﺳﯽ در ﺣﻀﻮر ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺸﺎن داد ،ﻇﺎهﺮ ﺳﺎزد. ﻳﻮﺷﻊ ﻳﻮﺷﻊ دﺳﺘﻴﺎر ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮد آﻪ در دوران ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ داﺷﺖ .ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻣﻮﺳﯽ ،ﻳﻮﺷﻊ رهﺒﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﻗﻮم را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد رهﺒﺮی آﻨﺪ. ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ آﻪ در آﺘﺎب ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻬﺎی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺳﺎآﻨﺎن آﻨﻌﺎن و ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ. دوازدﻩ ﻓﺼﻞ اول آﺘﺎب از ﻓﺘﺢ آﻨﻌﺎن ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ،ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﻓﺘﺢ ﺷﻬﺮهﺎی آﻨﻌﺎن ﻣﯽﭘﺮدازد .او ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن را ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﯽدهﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺑﻴﺮون راﻧﺪن آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ هﻨﻮز در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد ﻣﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ ،هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪای ﺳﻬﻢ ﺧﻮد را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻓﺼﻞ ﺳﻴﺰدﻩ ﺗﺎ ﺑﻴﺴﺖ و دو درﺑﺎرﻩء ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻗﺎﻣﺖ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد اﺳﺖ .در ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻪ و ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﻳﻮﺷﻊ ،ﻗﺒﻞ از ﻓﻮﺗﺶ ،ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم را ﻓﺮا ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﺎن ﮔﻮﺷﺰد ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ آﺎرهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻨﺪ .ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻧﺎن را ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﯽآﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﺪای واﻗﻌﯽ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻨﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﭽﻪ را ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ .او ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ» :اﻣﺮوز ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮد را ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ «.ﺳﭙﺲ اﻋﻼم ﻣﯽآﻨﺪ» :اﻳﻦ را ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮادﻩام از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی ﺧﻮاهﻴﻢ ﻧﻤﻮد«. در آﺘﺎب ﻳﻮﺷﻊ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﻴﺮوی از ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ اﻃﺎﻋﺖ از او ﻣﻮرد ﺗﺄآﻴﺪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﻴﺮد .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی آﻨﻨﺪ .ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺗﺼﻤﻴﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ؟ دﺳﺘﻮر ﺗﺼﺮف آﻨﻌﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭘﺲ ازﻣﺮگ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﻮد ،ﻣﻮﺳﯽ، 1ﺑﻪ دﺳﺘﻴﺎر او ﻳﻮﺷﻊ )ﭘﺴﺮ ﻧﻮن( ﻓﺮﻣﻮد: »2ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ ،درﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از رود اردن ﺑﮕﺬران و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﯽدهﻢ ،ﺑﺮﺳﺎن3 .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﮔﻔﺘﻢ ،هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻗﺪم ﺑﮕﺬارﻳﺪ ،ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺷﻤﺎ درﺧﻮاهﻢ ﺁورد4 .ﺣﺪود ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ از ﺻﺤﺮای ِﻧﮕِﺐ در ﺟﻨﻮب ﺗﺎ آﻮﻩهﺎی ﻟﺒﻨﺎن در ﺷﻤﺎل ،و از درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ در ﻏﺮب ﺗﺎ رود ﻓﺮات و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﻴﺘﯽهﺎ در ﺷﺮق ،ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد5 .هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮدم ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد ﺗﺎ در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮت آﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ درﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻮ ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻨﺪ .ﺗﻮ را هﺮﮔﺰ ﺗﺮک ﻧﻤﯽآﻨﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽﮔﺬارم6 .ﭘﺲ ﻗﻮی و ﺷﺠﺎع ﺑﺎش، ﭼﻮن ﺗﻮ اﻳﻦ ﻗﻮم را رهﺒﺮی ﺧﻮاهﯽ آﺮد ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﭘﺪران اﻳﺸﺎن وﻋﺪﻩ دادﻩام ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. 7ﻓﻘﻂ ﻗﻮی و ﺷﺠﺎع ﺑﺎش و از ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ آﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰارم ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ دادﻩ اﺳﺖ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎ ،زﻳﺮا اﮔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻗﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﯽ ،هﺮ ﺟﺎ روی ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ. 8اﻳﻦ آﺘﺎب ﺗﻮرات از ﺗﻮ دور ﻧﺸﻮد؛ ﺷﺐ و روز ﺁن را ﺑﺨﻮان و در ﮔﻔﺘﻪهﺎی ﺁن ﺗﻔﻜﺮ آﻦ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﺁن ﺷﺪﻩ ،ﺑﺘﻮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻞ آﻨﯽ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮوز و آﺎﻣﻴﺎب ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ9 .ﺁری ،ﻗﻮی و ﺷﺠﺎع ﺑﺎش و ﺗﺮس و واهﻤﻪ را از ﺧﻮد دور آﻦ و ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش آﻪ هﺮ ﺟﺎ ﺑﺮوی ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ،ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد«. 10و11ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻗﻮم ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺗﻮﺷﻪء ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﻴﺪ ،زﻳﺮا ﭘﺲ از ﺳﻪ روز از رود اردن ﺧﻮاهﻴﻢ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺼﺮف آﻨﻴﻢ و در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﻢ!« ﻳﻮﺷﻊ 12و13ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﻗﻮﻟﯽ را آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء َﻣﻨَﺴﯽ دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎدﺁوری آﺮد» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را آﻪ در ﺷﺮق رود اردن اﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ14 .ﭘﺲ زﻧﺎن و ﻓﺮزﻧﺪان و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺧﻮد را در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﮕﺬارﻳﺪ و ﺧﻮد ﻣﺴﻠﺢ ﺷﻮﻳﺪ و ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺑﺮوﻳﺪ و اﻳﺸﺎن را ﻳﺎری دهﻴﺪ 15ﺗﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ اﺳﺖ ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻨﻨﺪ و در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻧﺪ .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪای آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺎز ﮔﺮدﻳﺪ و در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ16 «.ﺁﻧﻬﺎ در ﺟﻮاب ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﯽ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻴﻢ داد و هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻣﺎ را ﺑﻔﺮﺳﺘﯽ ،ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ؛ 17و18ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮدار ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮدﻳﻢ ،ﺗﻮ را ﻧﻴﺰ اﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮاهﻴﻢ ﻧﻤﻮد .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮد .اﮔﺮ آﺴﯽ از ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻮ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﺪ و از ﺗﻮ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ ،آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ .ﭘﺲ ﻗﻮی و ﺷﺠﺎع ﺑﺎش!« ﻳﻮﺷﻊ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ارﻳﺤﺎ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ ﻳﻮﺷﻊ ،دو ﺟﺎﺳﻮس از ﺷﻄﻴﻢ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رود 2اردن ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ وﺿﻌﻴﺖ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ و ﺑﺨﺼﻮص ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ .وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺁن ﺷﻬﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻓﺎﺣﺸﻪای ﺑﻪ ﻧﺎم راﺣﺎب رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﮕﺬراﻧﻨﺪ2 .هﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ارﻳﺤﺎ ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﺳﻮس اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻩاﻧﺪ. 3ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻓﺮادی را ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺰد راﺣﺎب ﻓﺮﺳﺘﺎد: »ﻣﺮداﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﺪﻩ، زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺎﺳﻮس هﺴﺘﻨﺪ«. 4اﻣﺎ راﺣﺎب آﻪ ﺁن دو ﻣﺮد را ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ5 .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ هﻮا ﺗﺎرﻳﮏ ﺷﺪ ،ﭘﻴﺶ از ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن دروازﻩهﺎ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﻢ آﺠﺎ رﻓﺘﻨﺪ .اﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﺘﺎﺑﻴﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺮﺳﻴﺪ«. ﻼ ﺁن دو ﻣﺮد را ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺑﺮدﻩ ،اﻳﺸﺎن 6وﻟﯽ راﺣﺎب ﻗﺒ ً 2 را زﻳﺮ ﺗﻮدﻩای از ﺳﺎﻗﻪهﺎی آﺘﺎن آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ن ﭘﺎدﺷﺎ ِﻩ ارﻳﺤﺎ در ﺑﻮد ،ﻣﺨﻔﯽ آﺮدﻩ ﺑﻮد7 .ﭘﺲ ﻣﺄﻣﻮرا ِ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺁن دو ﻧﻔﺮ ﺗﺎ آﺮاﻧﻪء رود اردن ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ .ﺑﻪ ﻣﺠﺮد اﻳﻨﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ،دروازﻩهﺎی ﺷﻬﺮ را از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻨﺪ8 .ﺷﺐ ،ﭘﻴﺶ از ﺁﻧﻜﻪ ﺁن دو ﻣﺮد ﺑﺨﻮاﺑﻨﺪ ،راﺣﺎب ﻧﺰد اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﭘﺸﺖﺑﺎم رﻓﺖ 9و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺷﮏ ﻧﺪارم آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ داد .هﻤﻪء ﻣﺎ از ﺷﻤﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﻢ. هﺮآﺲ ﻧﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻣﯽﺷﻨﻮد از ﺗﺮس ﻣﯽﻟﺮزد. 10ﭼﻮن ﺷﻨﻴﺪﻩاﻳﻢ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺮوج از ﻣﺼﺮ، ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻴﺎن درﻳﺎی ﺳﺮخ راﻩ ﺧﺸﻜﯽ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﭘﺪﻳﺪ ﺁورد ﺗﺎ از ﺁن ﺑﮕﺬرﻳﺪ! ﺧﺒﺮ دارﻳﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺳﻴﺤﻮن و ﻋﻮج، ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻣﻮریهﺎ آﻪ در ﻃﺮف ﺷﺮق اردن ﺑﻮدﻧﺪ ،ﭼﻪ آﺮدﻳﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ و ﻣﺮدﻣﺎﻧﺸﺎن را ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎﺧﺘﻴﺪ. 11وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﺧﺒﺮهﺎ را ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ ،ﺗﺮس وﺟﻮد ﻣﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺮأت ﺧﻮد را از دﺳﺖ دادﻳﻢ؛ زﻳﺮا ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ،ﺧﺪای ﺁﺳﻤﺎن و زﻣﻴﻦ اﺳﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﺧﺪاﻳﯽ ﻧﻴﺴﺖ12 .و13ﺣﺎل از ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ آﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺮای ﻣﻦ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﻧﺸﺎﻧﻪای ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻴﺪ آﻪ وﻗﺘﯽ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮدﻳﺪ ،در ازای آﻤﻜﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﺮدم ،ﻣﺮا هﻤﺮاﻩ ﭘﺪر و ﻣﺎدر و ﺧﻮاهﺮان و ﺑﺮادراﻧﻢ و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻔﻆ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ آﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﻳﻢ«. 14ﺁن دو ﻣﺮد ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :اﮔﺮ در ﻣﻮرد ﻣﺎ ﺑﺎ آﺴﯽ ﺳﺨﻦ ﻧﮕﻮﻳﯽ ،ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﻮد ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻳﻢ آﻪ وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﺎ داد ،ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ ﺑﺪهﻴﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ و ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺖ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺪ«. 15ﺧﺎﻧﻪء راﺣﺎب ﺑﺮ ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ ،ﭘﺲ او ﺁن دو ﻣﺮد را ﺑﺎ ﻃﻨﺎب از ﭘﻨﺠﺮﻩء اﻃﺎﻗﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎد16 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ آﻮﻩ ﻓﺮار آﻨﻴﺪ و ﺳﻪ روز در ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺄﻣﻮراﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺷﻤﺎ رﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺑﺎز ﮔﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دهﻴﺪ«. 17و18ﺁن دو ﻧﻔﺮ ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :وﻗﺘﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻳﻢ ،ﺗﻮ ﭘﺪر و ﻣﺎدر و ﺑﺮادران و ﺧﻮاهﺮان و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را در ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺟﻤﻊ آﻦ و اﻳﻦ ﻃﻨﺎب ﻗﺮﻣﺰ را ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺒﻨﺪ .اﮔﺮ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻨﯽ و ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺳﺪ ،ﻣﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺴﻤﯽ آﻪ ﻳﻮﺷﻊ 3 ﺧﻮردﻩاﻳﻢ ﻣﺴﺌﻮل ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد19 .اﮔﺮ آﺴﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮود ،ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺧﻮدش اﺳﺖ و ﻣﺎ ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮﮔﺶ ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد .ﻣﺎ ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻳﻢ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ آﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺪ20 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺗﻮ درﺑﺎرﻩء ﻣﺎ ﺑﺎ آﺴﯽ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﯽ، اﻳﻦ ﻗﺴﻢ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯽﺷﻮد«. 21راﺣﺎب ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﮔﻔﺘﻴﺪ ﻣﯽﭘﺬﻳﺮم «.ﺳﭙﺲ اﻳﺸﺎن را رواﻧﻪ آﺮد و ﻃﻨﺎب ﻗﺮﻣﺰ را ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺴﺖ22 .ﺁن دو ﺑﻪ آﻮﻩ رﻓﺘﻨﺪ و ﺳﻪ روز در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ .ﺗﻌﻘﻴﺐآﻨﻨﺪﮔﺎن هﻤﻪء راﻩهﺎ را ﺟﺴﺘﺠﻮ آﺮدﻧﺪ و ﭼﻮن اﻳﺸﺎن را ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ ،ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. 23ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن دو ﻧﻔﺮ از آﻮﻩ ﺑﻪ زﻳﺮ ﺁﻣﺪﻩ ،از رود اردن ﻋﺒﻮر ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮاﻳﺸﺎن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﮔﺰارش دادﻧﺪ. 24ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻃﻤﻴﻨﺎن دارﻳﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ ،زﻳﺮا ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ از ﺗﺮس ﻣﺎ روﺣﻴﻪء ﺧﻮد را ﺑﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ!« 6ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎن دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺮدارﻧﺪ و ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :از اﻣﺮوز ﺗﻮ را در ﻧﻈﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺮاﻓﺮاز ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ هﺴﺘﻢ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮدم8 .ﺑﻪ آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺑﮕﻮ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ رود اردن رﺳﻴﺪﻧﺪ در آﻨﺎر ﺁن ﺗﻮﻗﻒ آﻨﻨﺪ«. 9ﻳﻮﺷﻊ ﻗﻮم را ﺟﻤﻊ آﺮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ10 .اﻣﺮوز ﺧﻮاهﻴﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ ﺧﺪای زﻧﺪﻩ درﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎﺳﺖ و او ﻗﺒﺎﻳﻞ آﻨﻌﺎﻧﯽ ،ﺣﻴﺘﯽ ،ﺣِﻮیَ ،ﻓﺮِزی ،ﺟﺮﺟﺎﺷﯽ ،اﻣﻮری و ﻳﺒﻮﺳﯽ را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺰودی ﺁن را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد ،ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﺪ راﻧﺪ11 .ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ ،ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺁﻧﺴﻮی رود اردن راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد! 12و13وﻗﺘﯽ آﻒ ﭘﺎهﺎی آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺁب رود اردن ﺑﺮﺳﺪ ،ﺟﺮﻳﺎن ﺁب ﻗﻄﻊ ﻣﯽﺷﻮد و ﺁب در ﻳﻜﺠﺎ ﺑﺮ روی هﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﻣﯽﮔﺮدد .ﺣﺎل، دوازدﻩ ﻧﻔﺮ ،ﻳﻌﻨﯽ از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ﺑﺮای اﻧﺠﺎم وﻇﻴﻔﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ آﻪ در ﻧﻈﺮ دارم اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ**«. 14ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اردوﮔﺎﻩ را ﺗﺮک آﺮدﻩ ،ﺑﺴﻮی رود اردن رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ آﺎهﻨﺎن ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ15 .ﺁب رود اردن در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم آﻪ ﻓﺼﻞ درو ﺑﻮد ،ﺑﺎﻻ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد. وﻟﯽ ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎهﺎی آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺁب رودﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ16 ،ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﺮﻳﺎن ﺁب در ﺑﺎﻻی رودﺧﺎﻧﻪ در ﺷﻬﺮ »ﺁدم« آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ »ﺻﺮﺗﺎن« اﺳﺖ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻩ ،روی هﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﮔﺮدﻳﺪ و ﺁﺑﯽ آﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از ﺁن ﻧﻘﻄﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ درﻳﺎی ﻧﻤﮏ رﻳﺨﺖ ،ﺑﻄﻮری آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺁﻧﺠﺎ آﻪ روﺑﺮوی ارﻳﺤﺎ ﺑﻮد ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ17 .آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ در وﺳﻂ راﻩ ﺧﺸﮏ، ﻣﻴﺎن رودﺧﺎﻧﻪ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ هﻤﻪء ﻗﻮم ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ! * ﺗﻘﺪﻳﺲ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺪا ﮐﺮدن ,اﺧﺘﺼﺎص دادن و ﻣﻘﺪس ﺳﺎﺧﺘﻦ. ** وﻇﺎﻳﻒ اﻳﻦ دوازدﻩ ﻧﻔﺮ در 7-2 :4ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ. ﻋﺒﻮر ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از رود اردن ﺳﺤﺮﮔﺎﻩ روز ﺑﻌﺪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻤﺮاﻩ ﻳﻮﺷﻊ 3ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ و از ﺷﻄﻴﻢ آﻮچ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﺎ آﻨﺎر رود اردن ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ و ﻗﺒﻞ از ﺁﻧﻜﻪ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ ،ﭼﻨﺪ روزی در ﺁﻧﺠﺎ اردو زدﻧﺪ. 2و3و4ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ روز ،رهﺒﺮان ﻗﻮم ﺑﻪ ﻣﻴﺎن اردو رﻓﺘﻨﺪ و اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺻﺎدر ﻧﻤﻮدﻧﺪ» :وﻗﺘﯽ دﻳﺪﻳﺪ آﻪ آﺎهﻨﺎن ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﺪاﻳﺘﺎن را ﺑﺮ دوش ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮآﺖ آﻨﻴﺪ. آﺎهﻨﺎن ،ﺷﻤﺎ را هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻧﻤﻮد ،زﻳﺮا ﺗﺎﺑﺤﺎل از اﻳﻦ راﻩ ﻋﺒﻮر ﻧﻜﺮدﻩاﻳﺪ .اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﺣﺪود ﻳﮏ آﻴﻠﻮﻣﺘﺮ از اﻳﺸﺎن آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻧﺮوﻳﺪ!« 5ﻳﻮﺷﻊ هﻢ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز ﺧﻮد را ء ﺗﻘﺪﻳﺲ* آﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن ﻓﺮدا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻣﺎ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺑﺰرﮔﯽ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ داد«. ﻳﻮﺷﻊ دوازدﻩ ﺳﻨﮓ ﻳﺎدﺑﻮد وﻗﺘﯽ ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻼﻣﺖ از 4رودﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد: 2و»3اآﻨﻮن ﺑﻪ ﺁن دوازدﻩ ﻧﻔﺮ آﻪ از دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﺮوﻧﺪ و دوازدﻩ ﺳﻨﮓ از وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ آﺎهﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻧﺪ، ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺁن ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ هﻤﺎن ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺒﺮﻧﺪ آﻪ اﻣﺸﺐ اردو ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎدﺑﻮد ،ﺁﻧﻬﺎ را روی هﻢ ﻗﺮار دهﻨﺪ«. 4ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺁن دوازدﻩ ﻧﻔﺮ را اﺣﻀﺎر آﺮد 5و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻣﻴﺎن رودﺧﺎﻧﻪ ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ اﻳﺴﺘﺎدﻩاﻧﺪ ،ﺑﺮوﻳﺪ و هﺮ ﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﺑﮕﺬارﻳﺪ و ﺑﻴﺎورﻳﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ دوازدﻩ ﺳﻨﮓ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ6 .ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎدﺑﻮد در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﯽﮔﺬارﻳﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ در ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ :اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟ 7ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﻳﺎدﮔﺎر روزی اﺳﺖ آﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﺁب رود اردن ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و در ﻣﻴﺎن ﺁن ،راﻩ ﺧﺸﻜﯽ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁن ﻋﺒﻮر آﻨﺪ! اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ء ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎدﮔﺎری ﺟﺎوداﻧﻪ از اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺑﺰرگ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد«. 8ﺁن دوازدﻩ ﻧﻔﺮ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﻳﻮﺷﻊ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و دوازدﻩ ﺳﻨﮓ از وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ﺁوردﻧﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮای هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﮏ ﺳﻨﮓ .ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﺤﻠﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮدﻧﺪ و ﻳﺎدﺑﻮدی ﺑﻨﺎ آﺮدﻧﺪ. 9ﻳﻮﺷﻊ در وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ آﺎهﻨﺎن اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ دوازدﻩ ﺳﻨﮓ دﻳﮕﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎدﮔﺎر روی هﻢ ﮔﺬاﺷﺖ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ. 10آﺎهﻨﺎن ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺁﻧﻘﺪر در وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ،درﺳﺖ هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻮﺻﻴﻪ آﺮدﻩ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺷﺘﺎب از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ11 ،و ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺴﻮی رودﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،آﺎهﻨﺎن هﻢ ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ12 .و13ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ آﻪ ﭼﻬﻞ هﺰار ﻧﻔﺮ 4 ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺴﻠﺢ ﺷﺪﻧﺪ و ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﭘﻴﺶ از ﻓﻮت ﺧﻮد ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﻮم ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﺴﻮی دﺷﺖ ارﻳﺤﺎ ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ. 14در ﺁن روز ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﻮﺷﻊ را در ﻧﻈﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺮاﻓﺮاز ﻧﻤﻮد .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻳﻮﺷﻊ را در ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻋﻤﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺳﯽ اﺣﺘﺮام ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 15و16و17ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ اﻣﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :از ﺑﺴﺘﺮ رود ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ18 «.ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ آﺎهﻨﺎن ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ ،ﺁب رودﺧﺎﻧﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺟﺮﻳﺎن اﻓﺘﺎد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﺑﺮ آﻨﺎرﻩهﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﺟﺎری ﺷﺪ19 .اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ در روز دهﻢ ﻣﺎﻩ اول اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد .ﺁن روز ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و در ﺟﻠﺠﺎل ،در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻧﺪ20 .در ﺁﻧﺠﺎ دوازدﻩ ﺳﻨﮕﯽ را آﻪ از وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻌﻨﻮان ﻳﺎدﺑﻮد روی هﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. 21ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻳﻮﺷﻊ ﻣﻔﻬﻮم ﺁن ﺳﻨﮕﻬﺎ را ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺎن آﺮد» :در ﺁﻳﻨﺪﻩ اﮔﺮ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ: اﻳﻦ ﺗﻮدﻩ ﺳﻨﮕﻬﺎ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮای ﭼﻴﺴﺖ؟ 22ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻳﺎدﺁور ﻋﺒﻮر ﻣﻌﺠﺰﺁﺳﺎی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﻴﺎن رود اردن اﺳﺖ!« 23ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻮﺿﻴﺢ دهﻴﺪ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺮﻳﺎن ﺁب را ﻗﻄﻊ آﺮد و از وﺳﻂ رودﺧﺎﻧﻪ ،راﻩ ﺧﺸﻜﯽ ﭘﺪﻳﺪ ﺁورد ﺗﺎ هﻤﻪء ﺷﻤﺎ ﻋﺒﻮر آﻨﻴﺪ! اﻳﻦ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩای اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ اﻧﺠﺎم داد ،وﻗﺘﯽ درﻳﺎی ﺳﺮخ را ﺷﻜﺎﻓﺖ و از وﺳﻂ ﺁن ،راﻩ ﺧﺸﻜﯽ ﺑﺮای ﻋﺒﻮر ﺑﻨﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺪﻳﺪ ﺁورد24 .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ را اﻧﺠﺎم داد ﺗﺎ هﻤﻪء ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﺑﺪاﻧﻨﺪ آﻪ ﻗﺪرت او ﻋﻈﻴﻢ اﺳﺖ و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ هﻤﻴﺸﻪ او را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ. ﺧﺘﻨﻪ در ﺟﻠﺠﺎل در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ رود اردن ،اﻣﻮرﻳﻬﺎ و در 5اﻣﺘﺪاد ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ .ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺁﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ راﻩ ﺧﺸﻜﯽ از ﻣﻴﺎن رود اردن ﭘﺪﻳﺪ ﺁوردﻩ ﻳﻮﺷﻊ 5 ﺗﺎ از ﺁن ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ ،ﺳﺨﺖ ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺟﺮأت ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از دﺳﺖ دادﻧﺪ. 2و3در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان و ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻋﻤﻞ از ﺳﻨﮓ ﭼﺨﻤﺎق اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﻨﺪ .ﻣﺤﻠﯽ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ در ﺁن ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ »ﺗﭙﻪء ﺧﺘﻨﻪ« ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ4 .و5دﻟﻴﻞ اﻳﻦ آﺎر اﻳﻦ ﺑﻮد آﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺟﻨﮕﻴﺪن رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن از ﻣﺼﺮ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،هﻤﮕﯽ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﺴﺮان ﺁﻧﻬﺎ آﻪ ﭘﺲ از ﺧﺮوج از ﻣﺼﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ6 .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ هﻨﮕﺎم ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺟﻨﮕﻴﺪن رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،او هﻢ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد آﻪ ﻧﮕﺬارد وارد ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺷﻮﻧﺪ آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ اﺟﺪادﺷﺎن دادﻩ ﺑﻮد زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺷﻴﺮ و ﻋﺴﻞ در ﺁن ﺟﺎری اﺳﺖ7 .ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺴﺮاﻧﯽ را آﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﺟﺎی ﭘﺪران ﺧﻮد را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ،ﺧﺘﻨﻪ آﺮد. 8ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻞ ﺧﺘﻨﻪ ،هﻤﮕﯽ در ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻬﺒﻮد ﻳﺎﺑﻨﺪ9 .ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻣﺮوز ﻧﻨﮓ ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺸﺪن را از روی ﺷﻤﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻢ «.ﺁن ﺟﺎﻳﯽ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺧﺘﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ ،ﺟﻠﺠﺎل )ﻳﻌﻨﯽ »ﺑﺮداﺷﺘﻦ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ و ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ هﻤﺎن ﻧﺎم ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. 10هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺟﻠﺠﺎل واﻗﻊ در دﺷﺖ ارﻳﺤﺎ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺷﺐ ﭼﻬﺎردهﻢ ﻣﺎﻩ ،ﻋﻴﺪ ِﭘﺴَﺢ را ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ11 .روز ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮردن ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ وارد ﺁن ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و از ﮔﻨﺪم ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ ﭘﺨﺘﻨﺪ12 .ﭘﺲ از ﺁن ،ﻧﺎن ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻦ« ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد ﻗﻄﻊ ﮔﺮدﻳﺪ و دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ دﻳﺪﻩ » َﻣ ّ ﻧﺸﺪ! ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺲ از ﺁن ﺑﺮای ﺧﻮراک ،از ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. ﻳﻮﺷﻊ و ﻣﺮد ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ 13روزی ﻳﻮﺷﻊ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد، ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﺮدی ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻓﺘﺎد .ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺴﻮی او رﻓﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :دوﺳﺖ هﺴﺘﯽ ﻳﺎ دﺷﻤﻦ؟« 14ﺁن ﻣﺮد ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻟﺸﻜﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻢ «.ﻳﻮﺷﻊ روی ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎد و ﺳﺠﺪﻩ آﺮدﻩ، ﮔﻔﺖ» :هﺮ اﻣﺮی داری ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩات ﺑﻔﺮﻣﺎ«. 15او ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :آﻔﺸﻬﺎﻳﺖ را در ﺁور ،زﻳﺮا ﺟﺎﻳﯽ آﻪ اﻳﺴﺘﺎدﻩای ﻣﻘﺪس اﺳﺖ «.ﻳﻮﺷﻊ اﻃﺎﻋﺖ آﺮد. ﺳﻘﻮط ارﻳﺤﺎ ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ از ﺗﺮس اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ 6دروازﻩهﺎی ﺷﻬﺮ را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدادﻧﺪ آﺴﯽ وارد ﻳﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮد. 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ را ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﻢ3 .و4ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﺶ روز ،و روزی ﻳﮏ ﺑﺎر ﺷﻬﺮ را دور ﺑﺰﻧﻨﺪ .هﻔﺖ آﺎهﻦ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،در ﺟﻠﻮ ﺷﻤﺎ ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ و هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮏ ﺷﻴﭙﻮر آﻪ از ﺷﺎخ ﻗﻮچ درﺳﺖ ﺷﺪﻩ ،در دﺳﺖ ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. در روز هﻔﺘﻢ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ آﺎهﻨﺎن ﺷﻴﭙﻮر ﻣﯽﻧﻮازﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﺠﺎی ﻳﮏ ﺑﺎر ،هﻔﺖ ﺑﺎر ﺷﻬﺮ را دور ﺑﺰﻧﻴﺪ. 5ﺁﻧﮕﺎﻩ وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﻣﻤﺘﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ، هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ﻓﺮو رﻳﺰد .ﺁﻧﻮﻗﺖ از هﺮ ﺳﻮ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ هﺠﻮم ﺑﺒﺮﻳﺪ«. 6ﻳﻮﺷﻊ آﺎهﻨﺎن را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ: »ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺮدارﻳﺪ و هﻔﺖ ﻧﻔﺮ از ﺷﻤﺎ ﺷﻴﭙﻮر در دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺟﻠﻮ ﺁن ﺣﺮآﺖ آﻨﻴﺪ7 «.ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻓﺮادش دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺷﺮوع آﻨﻨﺪ ﺑﻪ دور زدن ﺷﻬﺮ، در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﺮدان ﻣﺴﻠﺢ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ آﺎهﻨﺎن ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 8و9ﭘﺲ ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﻳﻮﺷﻊ ،ﻣﺮدان ﻣﺴﻠﺢ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﻴﭙﻮر ﻣﯽﻧﻮاﺧﺘﻨﺪ ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ .ﺳﭙﺲ آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺮآﺖ درﺁﻣﺪﻧﺪ .ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻴﻪ ﺳﺮﺑﺎزان رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ .در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت ﺷﻴﭙﻮرهﺎ هﻤﭽﻨﺎن ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ10 .اﻣﺎ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮔﻔﺘﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻮد آﻪ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﻨﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﻧﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ او دﺳﺘﻮر دهﺪ. 11ﺁن روز ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﻳﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ دور ﺷﻬﺮ ﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﺁن ﺑﺮای اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻧﺪ12 .و13و14روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ﻳﮏ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ هﻤﺎن ﺗﺮﺗﻴﺐ دور زدﻧﺪ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﺮدﻧﺪ .اﻳﻦ آﺎر ﺷﺶ روز ﺗﻜﺮار ﺷﺪ15 .روز هﻔﺘﻢ ﻧﻴﺰ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺠﺎی ﻳﮏ ﺑﺎر ،هﻔﺖ ﺑﺎر ﺷﻬﺮ را دور زدﻧﺪ16 .در دور هﻔﺘﻢ وﻗﺘﯽ آﺎهﻨﺎن ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﺎ ﺻﺪای ﻣﻤﺘﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻮاﺧﺘﻨﺪ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ اﻓﺮادش دﺳﺘﻮر داد» :ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁورﻳﺪ، زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ! 17اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ هﺮ ﭼﻪ آﻪ در ﺁن اﺳﺖ ﺣﺮام ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ،ﭘﺲ ﺁن را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ و ﻓﻘﻂ راﺣﺎب ﻓﺎﺣﺸﻪ را ﺑﺎ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء او هﺴﺘﻨﺪ زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ ،زﻳﺮا او از ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن ﻣﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮد18 .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﭼﻴﺰی را ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﻧﺒﺮﻳﺪ ،ﭼﻮن هﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺣﺮام اﺳﺖ .اﮔﺮ ﭼﻴﺰی ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮدارﻳﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﻣﺼﻴﺒﺖ و ﻧﺎﺑﻮدی دﭼﺎر ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد19 .اﻣﺎ ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻇﺮوف ﻣﺴﯽ و ﺁهﻨﯽ از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺰاﻧﻪء او ﺁوردﻩ ﺷﻮد«. 20ﭘﺲ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻴﭙﻮر را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺎ ﺻﺪای هﺮ ﭼﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ. ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ درﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻓﺮو رﻳﺨﺖ! ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از هﺮ ﺳﻮ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ و ﺁن را ﺗﺼﺮف آﺮدﻧﺪ21 .هﺮ ﭼﻪ آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺑﻮد از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻧﺪ زن و ﻣﺮد ،ﭘﻴﺮ و ﺟﻮان ،ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و اﻻغ ،هﻤﻪ را از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ. ﻼ ﺑﺮای 22در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺁن دو ﻣﺮدی آﻪ ﻗﺒ ً ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﻪ ارﻳﺤﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮد وﻓﺎ آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺁن ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺑﺮوﻳﺪ و او را ﺑﺎ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺧﺎﻧﻪاش هﺴﺘﻨﺪ ،ﻧﺠﺎت دهﻴﺪ«. 23ﺁن دو ﻧﻔﺮ رﻓﺘﻪ ،راﺣﺎب را ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدر و ﺑﺮادران و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺁوردﻧﺪ و اﻳﺸﺎن را ﺑﻴﺮون اردوﮔﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺎ دادﻧﺪ24 .ﺑﻌﺪ از ﻧﺠﺎت راﺣﺎب و 6 ﺧﺎﻧﻮادﻩء او ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻇﺮوف ﻣﺴﯽ و ﺁهﻨﯽ را ﺑﺮای ﺧﺰاﻧﻪء ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻧﺪ25 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻳﻮﺷﻊ راﺣﺎب و ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ را آﻪ در ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻮدﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا راﺣﺎب ﺁن دو ﺟﺎﺳﻮس را آﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ارﻳﺤﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،در ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﭘﻨﺎﻩ داد. 26ﺑﻌﺪ ﻳﻮﺷﻊ اﺧﻄﺎر ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ آﺴﯽ آﻪ اﻗﺪام ﺑﻪ ﺑﺎزﺳﺎزی ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ آﻨﺪ .او ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺟﺎن ﭘﺴﺮ ارﺷﺪش ﭘﺎﻳﻪهﺎی ﺁن را ﺧﻮاهﺪ ﻧﻬﺎد و ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺟﺎن ﭘﺴﺮ آﻮﭼﻜﺶ دروازﻩهﺎی ﺁن را ﺑﺮﭘﺎ ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد!« 27ﺷﻬﺮت ﻳﻮﺷﻊ در هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ وی ﺑﻮد. ﮔﻨﺎﻩ ﻋﺨﺎن اﻣﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ .ﮔﺮ ﭼﻪ 7ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد آﻪ ﭼﻴﺰی را از ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﻧﺒﺮﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻧﺪ .ﻋﺨﺎن )ﭘﺴﺮ آﺮﻣﯽ ،ﻧﻮﻩء زﺑﺪی و ﻧﻮادﻩء زارح از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا( از اﻣﻮاﻟﯽ آﻪ ﺣﺮام ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻏﻀﺒﻨﺎک ﺷﺪ. 2ﺑﺰودی ﭘﺲ از ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ ،ﻳﻮﺷﻊ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻋﺎی آﻪ در ﺷﺮق ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ و ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺖﺁون واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ وﺿﻊ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ3 .وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺷﻬﺮ آﻮﭼﻜﯽ اﺳﺖ و ﻓﻘﻂ آﺎﻓﯽ اﺳﺖ دو ﻳﺎ ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺁن را ﺗﺼﺮف آﻨﻨﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد آﻪ هﻤﻪء ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ«. 4ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺣﺪود ﺳﻪ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﺑﺮای ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺷﻬﺮ ﻋﺎی ﻓﺮﺳﺘﺎد ،اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ5 .ﻣﺮدان ﻋﺎی از دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺗﺎ ﺑﻠﻨﺪﻳﻬﺎی اﻃﺮاف ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺣﺪود ﺳﯽ و ﺷﺶ ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﺎن را در ﺳﺮاﺷﻴﺒﯽ آﺸﺘﻨﺪ .ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ دﭼﺎر وﺣﺸﺖ ﺷﺪ و روﺣﻴﻪء ﺧﻮد را ﺑﻜﻠﯽ ﺑﺎﺧﺖ6 .ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ 7 و ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﺎﻣﻪهﺎی ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮدﻧﺪ ،ﺧﺎک ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد رﻳﺨﺘﻨﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب در ﺑﺮاﺑﺮ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻧﺪ. 7ﻳﻮﺷﻊ ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ﺁﻩ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭼﺮا ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﻮی رود اردن ﺁوردی ﺗﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻳﻦ اﻣﻮرﻳﻬﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻳﻢ؟ ای آﺎش راﺿﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻳﻢ آﻪ هﻤﺎن ﻃﺮف رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ8 .ﺁﻩ ،ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﻳﻨﮏ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از دﺷﻤﻦ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ ﻣﻦ ﭼﻪ آﻨﻢ؟ 9ﭼﻮن اﮔﺮ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮمهﺎی ﻣﺠﺎور از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮﻧﺪ ،ﻣﺎ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻧﻤﻮدﻩ ،هﻤﻪء ﻣﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽآﻨﻨﺪ .ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﻧﺎم ﺗﻮ ﻟﻄﻤﻪ ﻧﻤﯽزﻧﺪ؟« 10ﺧﺪاوﻧﺪ در ﭘﺎﺳﺦ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ! ﭼﺮا اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻩای؟ 11ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻓﺮﻣﺎن ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدﻩ و ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻩاﻧﺪ .اﻳﺸﺎن ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ از ﭼﻴﺰهﺎی ﺣﺮام ﺷﻬﺮ ﺑﺮداﺷﺘﻪاﻧﺪ ،وﻟﯽ اﻧﻜﺎر ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را در ﻣﻴﺎن اﺛﺎﺛﻴﻪء ﺧﻮد ﭘﻨﻬﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ12 .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﻐﻠﻮب ﺷﻮﻧﺪ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ اﺳﺖ آﻪ ﺳﺮﺑﺎزان ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﺷﻤﻨﺎن اﻳﺴﺘﺎدﮔﯽ آﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻟﻌﻨﺖ ﺷﺪﻩاﻧﺪ .اﮔﺮ ﺁن ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺣﺮام را از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮﻳﺪ ،ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﻮد. »13ﺣﺎل ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﻣﺮاﺳﻢ ﭘﺎک آﺮدن ﮔﻨﺎﻩ ﻗﻮم را ﺑﺠﺎ ﺁور و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺑﺮای ﻓﺮدا ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﺴﺘﻢ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ :ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻣﺎل ﺣﺮام در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﺗﺎ ﺁن را از ﺧﻮد دور ﻧﻜﻨﻴﺪ ،ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ14 .ﺑﻪ هﻤﻪء ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﻠﻮم آﻨﻢ آﻪ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺧﻄﺎآﺎر ،ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ آﺪام ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺳﺖ .ﭘﺲ از ﺁن ،ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺸﺨﺺ آﻨﻢ آﻪ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺧﻄﺎآﺎر ،در ﻣﻴﺎن آﺪام ﺧﺎﻧﺪان اﺳﺖ .ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁن ﺧﺎﻧﺪان ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﺸﺎن دهﻢ آﻪ ﺁن ﺷﺨﺺ ﻣﻘﺼﺮ ،ﻋﻀﻮ آﺪام ﺧﺎﻧﻮادﻩ اﺳﺖ .ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎی ﻣﻘﺼﺮ ﺁن ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ15 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺨﺼﯽ آﻪ ﻣﺎل ﺣﺮام را دزدﻳﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﻳﻮﺷﻊ و هﺮ ﭼﻪ آﻪ دارد ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮد ،زﻳﺮا ﻋﻬﺪ ﻣﺮا ﺷﻜﺴﺘﻪ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رﺳﻮا ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ«. 16ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﺿﺮ ﺳﺎﺧﺖ و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ17 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺧﺎﻧﺪان زارح ﻣﻘﺼﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ دادﻩ ﺷﺪ .ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁن ﺧﺎﻧﺪان ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺧﺎﻧﻮادﻩء زﺑﺪی ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ18 .ﻣﺮدان ﺧﺎﻧﻮادﻩء زﺑﺪی ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻋﺨﺎن ﻧﻮﻩء زﺑﺪی ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. 19ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﻋﺨﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮزﻧﺪم در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﮕﻮ و ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮد اﻋﺘﺮاف آﻦ .ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ آﺮدﻩای و ﭼﻴﺰی را از ﻣﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻜﻦ«. 20ﻋﺨﺎن در ﺟﻮاب ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩام و ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻩام. 21در ﻣﻴﺎن ﻏﻨﺎﻳﻢ ،ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﻳﮏ ردای زﻳﺒﺎی ﺑﺎﺑﻠﯽ، دوﻳﺴﺖ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ و ﻳﮏ ﺷﻤﺶ ﻃﻼ آﻪ وزﻧﺶ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﺑﻮد ،اﻓﺘﺎد و ﻣﻦ از روی ﻃﻤﻊ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و در ﻣﻴﺎن ﺧﻴﻤﻪام ﺁﻧﻬﺎ را زﻳﺮ ﺧﺎک ﭘﻨﻬﺎن آﺮدم .اول ﻧﻘﺮﻩ را زﻳﺮ ﺧﺎک ﮔﺬاﺷﺘﻢ ،ﺑﻌﺪ ﻃﻼ و ﺳﭙﺲ ردا را«. 22ﻳﻮﺷﻊ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻏﻨﺎﻳﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﺘﺎب ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ رﻓﺘﻨﺪ و ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻋﺨﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ردا و ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ را ﭘﻴﺪا آﺮدﻧﺪ و ﻧﻘﺮﻩ در ﻗﺴﻤﺖ زﻳﺮﻳﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ23 .اﺷﻴﺎء دزدﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ را ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ و ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁوردﻧﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ24 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺷﻊ و هﻤﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ،ﻋﺨﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،او را ﺑﺎ ردا و ﻧﻘﺮﻩ و ﺷﻤﺶ ﻃﻼﻳﯽ آﻪ دزدﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺎ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮاﻧﺶ و ﮔﺎوهﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ و اﻻﻏﻬﺎﻳﺶ و ﺧﻴﻤﻪاش و هﺮ ﭼﻪ آﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ درﻩ ﻋﺨﻮر ﺑﺮدﻧﺪ. 25در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﻋﺨﺎن ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺁوردی؟ اآﻨﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺗﻮ را دﭼﺎر ﺑﻼ ﻣﯽآﻨﺪ «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻨﮕﺴﺎر ء ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺪﻧﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ 26و روی ﺟﻨﺎزﻩ ﺳﻮﺧﺘﻪء ﻋﺨﺎن ،ﺗﻮدﻩء ﺑﺰرﮔﯽ از ﺳﻨﮓ ﺑﺮﭘﺎ آﺮدﻧﺪ .ﺁن ﺗﻮدﻩء ﺳﻨﮓ هﻨﻮز ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ و ﺁن ﻣﻜﺎن ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ »درﻩء ﺑﻼ« ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ. ﺗﺴﺨﻴﺮ و ﺧﺮاﺑﯽ ﺷﻬﺮ ﻋﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﺮس و واهﻤﻪ را 8از ﺧﻮد دور آﻦ! ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺮدار و ﺑﻪ ﻋﺎی رواﻧﻪ ﺷﻮ .ﻣﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﻢ .ﻣﺮدم و ﺷﻬﺮ و زﻣﻴﻦ ﻋﺎی از ﺁن ﺗﻮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ2 .ﺑﺎ اﻳﺸﺎن هﻤﺎﻧﻄﻮر رﻓﺘﺎر آﻦ آﻪ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ارﻳﺤﺎ و ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﻮدی .اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺎر ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﺎن و ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺷﻬﺮ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻣﻴﺎن ﺧﻮد ﻗﺴﻤﺖ آﻨﻴﺪ .در ﺿﻤﻦ ﺑﺮای ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ دﺷﻤﻦ در ﭘﺸﺖ ﺁن ﺷﻬﺮ ،ﻳﮏ آﻤﻴﻦ ﮔﺎﻩ ﺑﺴﺎز«. 3ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ و ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮ او ﺁﻣﺎدﻩء ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻋﺎی ﺷﺪﻧﺪ. ﻳﻮﺷﻊ ﺳﯽ هﺰار ﺗﻦ از اﻓﺮاد دﻟﻴﺮ ﺧﻮد را اﻧﺘﺨﺎب آﺮد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﺎی ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ4 .او ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را داد» :در ﭘﺸﺖ ﺷﻬﺮ در آﻤﻴﻦ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ ،وﻟﯽ از ﺷﻬﺮ زﻳﺎد دور ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﺑﺮای ﺣﻤﻠﻪ ﺁﻣﺎدﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ. 5ﻧﻘﺸﻪء ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ :ﻣﻦ و اﻓﺮادم ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﺰدﻳﮏ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ .ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﻪء ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪء ﻣﺎ ﺑﺮﺧﻮاهﻨﺪ ﺧﺎﺳﺖ .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﻣﺎ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ ﻣﯽآﻨﻴﻢ6 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﻤﺎن اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﻪء ﭘﻴﺶ درﺣﺎل ﻓﺮار هﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ از ﺷﻬﺮ دور ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ7 .ﺑﻌﺪ ،ﺷﻤﺎ از آﻤﻴﻦﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻴﺪ، زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ. 8ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﺷﻬﺮ را ﺑﺴﻮزاﻧﻴﺪ .اﻳﻦ ﻳﮏ دﺳﺘﻮر اﺳﺖ«. 9ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺎن ﺷﺐ رواﻧﻪ ﺷﺪﻩ ،در آﻤﻴﻦﮔﺎﻩ ﺑﻴﻦ ء ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ و ﻏﺮب ﻋﺎی ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻧﺪ .اﻣﺎ ﻳﻮﺷﻊ و ﺑﻘﻴﻪ ﻟﺸﻜﺮ در اردوﮔﺎﻩ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 10روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ﻳﻮﺷﻊ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد را ﺻﻒﺁراﻳﯽ ﻧﻤﻮد و ﺧﻮد ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﻟﺸﻜﺮ ﺑﺴﻮی ﻋﺎی ﺣﺮآﺖ آﺮد11 .و12و13ﺁﻧﻬﺎ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ در آﻨﺎر درﻩای آﻪ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ و ﺷﻬﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺗﻮﻗﻒ آﺮدﻧﺪ .ﻳﻮﺷﻊ ﭘﻨﺞهﺰار ﻧﻔﺮ 8 دﻳﮕﺮ را هﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﯽ هﺰار ﻧﻔﺮی آﻪ در آﻤﻴﻦ ﮔﺎﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮﻧﺪ .ﺧﻮد او ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪء ﻧﻔﺮات، ﺁن ﺷﺐ در هﻤﺎن درﻩ ﻣﺎﻧﺪ. 14ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺎی ﺑﺎ دﻳﺪن ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺁﻧﺴﻮی درﻩ، ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﺷﺖ اردن ﻓﺖ، ﻏﺎﻓﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی از اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ در ﭘﺸﺖ ﺷﻬﺮ در آﻤﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪاﻧﺪ15 .ﻳﻮﺷﻊ و ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ واﻧﻤﻮد آﻨﻨﺪ آﻪ از دﺷﻤﻦ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩاﻧﺪ ،در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ16 .ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﻋﺎی دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻳﻮﺷﻊ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ17 ،ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ در ﻋﺎی و ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﻳﮏ ﺳﺮﺑﺎز هﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ و دروازﻩهﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ روی اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﺎز ﺑﻮد! 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻧﻴﺰﻩء ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﻋﺎی دراز آﻦ ،زﻳﺮا ﺁن را ﺑﻪ ﺗﻮ دادﻩام «.ﻳﻮﺷﻊ ﭼﻨﻴﻦ آﺮد19 .ﺳﺮﺑﺎزاﻧﯽ آﻪ در آﻤﻴﻦ ﮔﺎﻩ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ را آﻪ ﻳﻮﺷﻊ دادﻩ ﺑﻮد دﻳﺪﻧﺪ ،از آﻤﻴﻨﮕﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮ هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ و ﺁن را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻧﺪ20 .و21ﺳﺮﺑﺎزان ﻋﺎی وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻧﮕﺎﻩ آﺮدﻧﺪ و دﻳﺪﻧﺪ دود ﻏﻠﻴﻈﯽ ﺁﺳﻤﺎن ﺷﻬﺮﺷﺎن را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ دﺳﺖ و ﭘﺎﻳﺸﺎن ﭼﻨﺎن ﺳﺴﺖ ﺷﺪ آﻪ ﻗﺪرت ﻓﺮار آﺮدن هﻢ از ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻠﺐ ﮔﺮدﻳﺪ .ﻳﻮﺷﻊ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﭼﻮن دود را ﺑﺮﻓﺮاز ﺷﻬﺮ دﻳﺪﻧﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﺳﺮﺑﺎزاﻧﯽ آﻪ در آﻤﻴﻦﮔﺎﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪور ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﭘﺲ ﺧﻮدﺷﺎن هﻢ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ آﺸﺘﺎر ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. 22از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ،ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﻪ در داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ دﺷﻤﻦ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺳﺮﺑﺎزان ﻋﺎی از دو ﻃﺮف ﺑﻪ دام ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و هﻤﻪ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ23 .ﺗﻨﻬﺎ آﺴﯽ آﻪ زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺎی ﺑﻮد آﻪ او را هﻢ اﺳﻴﺮ آﺮدﻩ، ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﺁوردﻧﺪ. 24ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ اﻓﺮاد دﺷﻤﻦ را در ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ آﺸﺘﻨﺪ ،ﺑﻪ ﻋﺎی وارد ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪء اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ را ﻧﻴﺰ از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﮕﺬراﻧﻨﺪ25 .در ﺁن روز، ﺗﻤﺎم ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻬﺮ آﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺮ دوازدﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ،هﻼک ﺷﺪﻧﺪ26 ،زﻳﺮا ﻳﻮﺷﻊ ﻧﻴﺰﻩء ﺧﻮد را آﻪ ﻳﻮﺷﻊ 9 ﺑﺴﻮی ﻋﺎی دراز ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ هﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ هﻤﻪء ﻣﺮدم ﺁن ﺷﻬﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 27ﻓﻘﻂ اﻣﻮال و ﭼﻬﺎرﭘﺎﻳﺎن ﺷﻬﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎرا ﺑﺮای ﺧﻮدﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ) .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮدﻩﺑﻮدآﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻏﻨﺎﻳﻢ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ28 (.ﻳﻮﺷﻊ ﺷﻬﺮ ﻋﺎی را ﺳﻮزاﻧﻴﺪﻩ، ﺑﺼﻮرت ﺧﺮاﺑﻪای در ﺁورد آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ هﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ. 29ﻳﻮﺷﻊ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺎی را ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺨﺖ .هﻨﮕﺎم ﻏﺮوب ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻳﻮﺷﻊ ﺟﺴﺪ او را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁوردﻩ ،ﺟﻠﻮ دروازﻩ ﺷﻬﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺗﻮدﻩای ﺑﺰرگ از ﺳﻨﮓ روی ﺟﺴﺪ او اﻧﺒﺎﺷﺘﻨﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ. ﻗﺮاﺋﺖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺗﻮرات ﺑﺮ آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل 30ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮ آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل ﺑﻨﺎ آﺮد31 .ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ، ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺗﻮرات ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ از ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪﻩ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﺮدﻧﺪ *.ﺳﭙﺲ آﺎهﻨﺎن ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺮ ﺁن ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ32 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺷﻊ در ﺣﻀﻮر ﺟﻤﺎﻋﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،دﻩ ﻓﺮﻣﺎن ﻣﻮﺳﯽ را روی ﺳﻨﮕﻬﺎی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻧﻮﺷﺖ. 33ﭘﺲ از ﺁن ،ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن ،رهﺒﺮان، ﻗﻀﺎت و ﺣﺘﯽ اﻓﺮاد ﻏﺮﻳﺒﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ، ﺑﻪ دو دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ .ﻳﮏ دﺳﺘﻪ در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺟﺮِزﻳﻢ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و دﺳﺘﻪء دﻳﮕﺮ در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﻋﻴﺒﺎل .در َ وﺳﻂ اﻳﻦ دو دﺳﺘﻪ ،آﺎهﻨﺎن ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺮ دوش داﺷﺘﻨﺪ ،اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ ﻼ دهﻨﺪ) .هﻤﻪء اﻳﻦ رﺳﻮم ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺒ ً دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم ﺷﺪ34 (.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ در ﺗﻮرات را آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺮآﺖهﺎ و ﻟﻌﻨﺖهﺎ ﺑﻮد، ﺑﺮای ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪ35 .ﺧﻼﺻﻪ ،ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺪون آﻢ و آﺎﺳﺖ در ﺣﻀﻮر ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان، زﻧﺎن ،ﺟﻮاﻧﺎن ،اﻃﻔﺎل اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﺪ. * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺗﺜﻨﻴﻪ .8-2 :27 ﺣﻴﻠﻪء ﺟﺒﻌﻮﻧﯽهﺎ وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی هﻤﺴﺎﻳﻪ از ﻓﺘﻮﺣﺎت 9ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻧﺪ ،ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ ﺟﺎن و ﻣﺎل ﺧﻮد ﺑﺎ هﻢ ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺸﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻳﻮﺷﻊ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ .اﻳﻨﻬﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺣﻴﺘﯽ ،اﻣﻮری ،آﻨﻌﺎﻧﯽ، ﻓﺮزی ،ﺣﻮی و ﻳﺒﻮﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ در ﻧﻮاﺣﯽ ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ رود اردن و ﺳﻮاﺣﻞ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺗﺎ آﻮﻩهﺎی ﻟﺒﻨﺎن در ﺷﻤﺎل ،زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 3و4و5اﻣﺎ ﻣﺮدم ﺟﺒﻌﻮن وﻗﺘﯽ ﺧﺒﺮ ﭘﻴﺮوزی ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺮ ﺷﻬﺮهﺎی ارﻳﺤﺎ و ﻋﺎی را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺮای ﻧﺠﺎت ﺟﺎن ﺧﻮد ،ﻋﻮض ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﺣﻴﻠﻪ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮوهﯽ را ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ژﻧﺪﻩ و آﻔﺸﻬﺎی آﻬﻨﻪ و ﭘﻴﻨﻪ زدﻩ ،اﻻﻏﻬﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﭘﺎﻻﻧﻬﺎی ﻣﻨﺪرس و ﻣﻘﺪاری ﻧﺎن آﭙﮏ زدﻩ ﺧﺸﮏ و ﭼﻨﺪ ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب آﻪ آﻬﻨﻪ و وﺻﻠﻪدار ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ6 .وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﮔﺮوﻩ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺟﻠﺠﺎل رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ و ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ رﻓﺘﻪ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ دوری ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ ﺗﺎ از ﺷﻤﺎ ﺑﺨﻮاهﻴﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ«. 7اﻣﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﺪاﻧﻴﻢ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﺎآﻦ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ؟ ﭼﻮن اﮔﺮ در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﺎآﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ«. 8ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺗﻮ هﺴﺘﻴﻢ«. وﻟﯽ ﻳﻮﺷﻊ از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺷﻤﺎ ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻴﺪ و از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ؟« 9ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺖ از ﻳﮏ ﺳﺮزﻣﻴﻦ دور ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ؛ زﻳﺮا ﺷﻬﺮت ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺎ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ و ﺷﻨﻴﺪﻩاﻳﻢ آﻪ او ﭼﻪ آﺎرهﺎی ﺑﺰرﮔﯽ در ﻣﺼﺮ آﺮد 10و ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ دو ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮری آﻪ در ﻃﺮف ﺷﺮق اردن ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺸﺒﻮن و ﻋﻮج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن آﻪ در ﻋﺸﺘﺎروت ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد، ﺁورد11 .ﭘﺲ ﺑﺰرﮔﺎن و ﻣﺮدم ﻣﺎ از ﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ آﻪ ﺗﻮﺷﻪای ﺑﺮای ﺳﻔﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ و ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ و ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ آﻪ ﻣﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻴﻢ و از ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ12 .وﻗﺘﯽ ﻋﺎزم ﺳﻔﺮ ﻳﻮﺷﻊ ﺷﺪﻳﻢ اﻳﻦ ﻧﺎﻧﻬﺎ ﺗﺎزﻩ از ﺗﻨﻮر درﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﻴﺪ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ و آﭙﮏ زدﻩاﻧﺪ! 13اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻬﺎی ﺷﺮاب در ﺁﻏﺎز ﺳﻔﺮ ،ﻧﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺣﺎﻻ آﻬﻨﻪ ﺷﺪﻩ و ﺗﺮآﻴﺪﻩاﻧﺪ! ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ و آﻔﺸﻬﺎی ﻣﺎ ﺑﺴﺒﺐ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻮدن راﻩ ،ﻣﻨﺪرس ﺷﺪﻩاﻧﺪ«. ء 14و15ﻳﻮﺷﻊ و ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﻮﺷﻪ ﺁﻧﻬﺎ، ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺎور آﺮدﻧﺪ و ﺑﺪون ﺁﻧﻜﻪ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺸﻮرت ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺴﺖ و ﻗﻮل داد آﻪ اﻳﺸﺎن را از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮد و ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻧﺪ آﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﻤﺎن را ﻧﺸﻜﻨﻨﺪ. 16هﻨﻮز ﺳﻪ روز از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد آﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ اﻳﻦ ﮔﺮوﻩ ﻣﺴﺎﻓﺮ از هﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻧﺸﺎن در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ هﺴﺘﻨﺪ و در هﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ! 17ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺴﻴﺮ ﭘﻴﺸﺮوی ﺧﻮد ،ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی اﻳﺸﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ) .ﻧﺎم اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺟﺒﻌﻮن ،آﻔﻴﺮﻩ ،ﺑﺌﻴﺮوت و ﻗﺮﻳﻪ ﻳﻌﺎرﻳﻢ ﺑﻮد18 (.اﻣﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﻮﮔﻨﺪی آﻪ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎد آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ. اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم اﻋﺘﺮاض آﺮدﻧﺪ19 ،اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺧﻮردﻩاﻳﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺪﻣﻪای ﻧﺰﻧﻴﻢ20 .ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺧﻮد وﻓﺎ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﮕﺬارﻳﻢ آﻪ زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ؛ ﭼﻮن اﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﺎن ﺑﺴﺘﻪاﻳﻢ ﺑﺸﻜﻨﻴﻢ ،ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺎ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ21 «.ﺳﭙﺲ اﺿﺎﻓﻪ آﺮدﻧﺪ» :ﺑﮕﺬارﻳﺪ اﻳﺸﺎن زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ و ﺑﺮای ﻣﺎ هﻴﺰم ﺑﺸﻜﻨﻨﺪ و ﺁب ﺑﻴﺎورﻧﺪ«. 22ﻳﻮﺷﻊ ﺟﺒﻌﻮﻧﻴﻬﺎ را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻣﺎ را ﻓﺮﻳﺐ دادﻩ ،ﮔﻔﺘﻴﺪ آﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺴﻴﺎر دور ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ و ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ هﻤﺴﺎﻳﻪء ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﺎ هﺴﺘﻴﺪ؟ 23ﭘﺲ ﺷﻤﺎ زﻳﺮ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻏﻼم ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪای ﻣﺎ هﻴﺰم ﺑﺸﻜﻨﻴﺪ و ﺁب ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز را ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻴﺪ«. 24ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﻮن ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻳﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﻮد ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﺪ و ﺳﺎآﻨﺎﻧﺶ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ ،ﭘﺲ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻳﻢ و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺠﺎت ﺟﺎن ﺧﻮد اﻳﻦ آﺎر را 10 آﺮدﻳﻢ25 .وﻟﯽ ﺣﺎﻻ در اﺧﺘﻴﺎر ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻴﻢ ،هﺮ ﻃﻮر آﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ«. 26ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪاد ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﺸﻨﺪ، 27و اﻳﺸﺎن را ﺑﺮای ﺷﻜﺴﺘﻦ هﻴﺰم و آﺸﻴﺪن ﺁب ﺑﺮای ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد .اﻳﺸﺎن ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ آﺎر ﺧﻮد در ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮدﻩ اﺳﺖ اداﻣﻪ ﻣﯽدهﻨﺪ. ﺁﻓﺘﺎب از ﺣﺮآﺖ ﺑﺎز ﻣﯽاﻳﺴﺘﺪ ﺻﺪَق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اورﺷﻠﻴﻢ ،ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ادوﻧﯽ َ 10ﻳﻮﺷﻊ ﺷﻬﺮ ﻋﺎی را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻜﻠﯽ وﻳﺮان ﻼ آﺮدﻩ و ﭘﺎدﺷﺎهﺶ را آﺸﺘﻪ اﺳﺖ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﻗﺒ ً ارﻳﺤﺎ را وﻳﺮان آﺮدﻩ و ﭘﺎدﺷﺎهﺶ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺳﺎآﻨﺎن ﺟﺒﻌﻮن ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺻﻠﺢ آﺮدﻩ و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ2 .او و ﻣﺮدم اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮهﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺟﺒﻌﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﮕﺮ ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﺎدﺷﺎﻩﻧﺸﻴﻦ ،ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﺣﺘﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻋﺎی و ﻣﺮدﻣﺎﻧﺶ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻧﯽ ﺷﺠﺎع ﺑﻮدﻧﺪ3 .از اﻳﻦ رو ادوﻧﯽ ﺻﺪق ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﭼﺎرﻩ اﻓﺘﺎد و ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ را ﻧﺰد هﻮهﺎم ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺒﺮون ،ﻓﺮﺁم ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻳﺮﻣﻮت ،ﻳﺎﻓﻴﻊ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻻﺧﻴﺶ و دﺑﻴﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺠﻠﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎد و اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را داد»4 :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻣﺮا آﻤﮏ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻮن ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻴﻢ ،زﻳﺮا ﺳﺎآﻨﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﻳﻮﺷﻊ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺴﺘﻪاﻧﺪ«. 5ﭘﺲ اﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮری ﺑﺎ هﻢ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺟﺒﻌﻮن ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 6ﺑﺰرﮔﺎن ﺟﺒﻌﻮن ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و اﻟﺘﻤﺎس آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺸﺘﺎﺑﻴﺪ و ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران ﺧﻮد را آﻤﮏ آﻨﻴﺪ و از ﻧﺎﺑﻮدی ﻧﺠﺎت دهﻴﺪ؛ ﺗﻤﺎم ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻣﻮری آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎن ﺳﺎآﻨﻨﺪ ﻟﺸﻜﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻀﺪ ﻣﺎ ﺑﺴﻴﺞ آﺮدﻩاﻧﺪ«. 7ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان و ﺟﻨﮕﺎوران ﺷﺠﺎﻋﺶ از ﺟﻠﺠﺎل ﺑﻪ آﻤﮏ ﻣﺮدم ﺟﺒﻌﻮن ﺷﺘﺎﻓﺖ. 8ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :از اﻳﺸﺎن ﻧﺘﺮس ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩام و آﺴﯽ از اﻳﺸﺎن ﻳﺎرای ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻮ را ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ«. ﻳﻮﺷﻊ 11 9ﻳﻮﺷﻊ راﻩ ﺑﻴﻦ ﺟﻠﺠﺎل و ﺟﺒﻌﻮن را ﺷﺒﺎﻧﻪ ﭘﻴﻤﻮد و ﻟﺸﻜﺮهﺎی دﺷﻤﻦ را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ آﺮد10 .ﺧﺪاوﻧﺪ دﺷﻤﻦ را دﭼﺎر وﺣﺸﺖ ﻧﻤﻮد و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻋﺪﻩ زﻳﺎدی از ﺁﻧﻬﺎ را در ﺟﺒﻌﻮن آﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻘﻴﻪ را ﺗﺎ ﮔﺮدﻧﻪء ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﺎ ﻋﺰﻳﻘﻪ و ﻣﻘﻴﺪﻩ ﺑﻪ آﺸﺘﺎر ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ11 .وﻗﺘﯽ دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﺳﺮازﻳﺮی ﺑﻴﺖﺣﻮرون رﺳﻴﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﮕﺮگ درﺷﺖ ﺑﺎراﻧﻴﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﺰﻳﻘﻪ اداﻣﻪ داﺷﺖ و ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی از ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺖ .ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادی آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺗﮕﺮگ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺁﻧﺎﻧﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ هﻼک ﺷﺪﻧﺪ! 12در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ دﺷﻤﻦ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻋﺎﺟﺰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ ﻧﺰد ﺧﺪا دﻋﺎ آﺮد و در ﺣﻀﻮر ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ای ﺁﻓﺘﺎب ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺟﺒﻌﻮن ،و ای ﻣﺎﻩ ﺑﺮﻓﺮاز درﻩء َاﻳَﻠﻮن از ﺣﺮآﺖ ﺑﺎز ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ«. 13ﺁﻓﺘﺎب و ﻣﺎﻩ از ﺣﺮآﺖ ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺷﻤﻦ را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ .اﻳﻦ واﻗﻌﻪ در آﺘﺎب ﻳﺎﺷﺮ ﻧﻴﺰ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺁﻓﺘﺎب ،ﺗﻤﺎم روز در وﺳﻂ ﺁﺳﻤﺎن از ﺣﺮآﺖ ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎد! 14ﻧﻈﻴﺮ ﭼﻨﻴﻦ روزی آﻪ ﺧﺪا ﺁﻓﺘﺎب و ﻣﺎﻩ را ﺑﺨﺎﻃﺮ دﻋﺎی ﻳﮏ اﻧﺴﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ هﺮﮔﺰ دﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ و دﻳﺪﻩ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ .در واﻗﻊ ،اﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺮای ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﺪ. 15ﭘﺲ از ﺁن ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺧﻮد در ﺟﻠﺠﺎل ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. 20ﻳﻮﺷﻊ و ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻧﻘﺪر ﺑﻪ آﺸﺘﺎر اداﻣﻪ دادﻧﺪ ﺗﺎ اﻓﺮاد ﭘﻨﺞ ﻟﺸﻜﺮ دﺷﻤﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪﻧﺪ ،و ﻓﻘﻂ ﻋﺪﻩ آﻤﯽ از ﺁﻧﺎن ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﺑﺮدﻧﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺣﺼﺎردار ﺧﻮد ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ21 .ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺧﻮد در ﻣﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. از ﺁن ﭘﺲ ،هﻴﭽﻜﺲ ﺟﺮأت ﻧﻜﺮد ﻋﻠﻴﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﺘﯽ ﺳﺨﻨﯽ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﻴﺎورد. 22ﺑﻌﺪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﺳﻨﮕﻬﺎ را از دهﺎﻧﻪء ﻏﺎر آﻨﺎر ﺑﺰﻧﻴﺪ و ﺁن ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورﻳﺪ23 «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اورﺷﻠﻴﻢ ،ﺣﺒﺮون ،ﻳﺮﻣﻮت ،ﻻﺧﻴﺶ و ﻋﺠﻠﻮن را ﺑﻴﺮون ﺁوردﻧﺪ24 .ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮداراﻧﯽ آﻪ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺘﻮر داد ﭘﺎهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮﮔﺮدن ﺁن ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﮕﺬارﻧﺪ ،و ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ25 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﺮدان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :از آﺴﯽ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ و ﺟﺮأت ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻧﺪهﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﻗﻮی و ﺷﺠﺎع ﺑﺎﺷﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻳﻦ ﻧﺤﻮ رﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﺪ آﺮد!« 26ﭘﺲ از ﺁن ،ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮد ﺁن ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را آﺸﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﭘﻨﺞ دار ﺁوﻳﺨﺖ .ﭘﻴﻜﺮهﺎی ﺑﯽﺟﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺑﺮدار ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 27ﺑﻌﺪ از ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ،ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﻳﻮﺷﻊ ﺟﻨﺎزﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﺎﻻی دار ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁوردﻩ ،در درون هﻤﺎن ﻏﺎری آﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ. ﺳﭙﺲ ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺑﺰرگ ﺑﺮ دهﺎﻧﻪء ﺁن ﻏﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ آﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ. ﺷﻜﺴﺖ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻣﻮری ﺗﺼﺮف ﺷﻬﺮهﺎی ﺟﻨﻮﺑﯽ اﻣﻮریهﺎ 16اﻣﺎ در ﺧﻼل ﺟﻨﮓ ،ﺁن ﭘﻨﺞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻘﻴﺪﻩ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ و ﺧﻮد را در ﻳﮏ ﻏﺎر ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻧﺪ17 .ﻳﻮﺷﻊ وﻗﺘﯽ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ18 ،دﺳﺘﻮر داد: »دهﺎﻧﻪء ﻏﺎر را ﺑﺎ ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺑﺰرگ ﻣﺴﺪود آﻨﻴﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﮕﻬﺒﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺧﺮوج ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻮﻧﺪ؛ 19وﻟﯽ ﺷﻤﺎ از ﺗﻌﻘﻴﺐ دﺷﻤﻦ دﺳﺖ ﺑﺮ ﻧﺪارﻳﺪ .ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮوﻳﺪ ،از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻴﺪ و ﻧﮕﺬارﻳﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺮدﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ«. 28در هﻤﺎن روز ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﻘﻴﺪﻩ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ ،ﺁن را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را آﺸﺖ ﺑﻄﻮری آﻪ هﻴﭽﻜﺪام از ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﺑﺒﺮﻧﺪ. 29ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﻳﻮﺷﻊ و اﻓﺮادش ﺑﻪ ﻟﺒﻨﻪ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ30 ،و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﺠﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﺶ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد ،و ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن را ﻣﺎﻧﻨﺪ اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ. 31ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻻﺧﻴﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ32 .در روز دوم ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن ﺷﻬﺮ را ﺑﺪﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد. ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ را ﻣﺜﻞ اهﺎﻟﯽ ﻟﺒﻨﻪ از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ. 33هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻪ ﻻﺧﻴﺶ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ، هﻮرام ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺎزر ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد ﺳﺮ رﺳﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﺷﻬﺮ ﻻﺧﻴﺶ آﻤﮏ ﻧﻤﺎﻳﺪ .اﻣﺎ ﻳﻮﺷﻊ ،او و ﺗﻤﺎم اﻓﺮادش را ﺷﻜﺴﺖ داد و آﺴﯽ از ﺁﻧﻬﺎ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺬاﺷﺖ. 34و35ﻳﻮﺷﻊ و اﻓﺮادش در هﻤﺎن روز ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻋﺠﻠﻮن ﻧﻴﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ را ﻣﺎﻧﻨﺪ اهﺎﻟﯽ ﻻﺧﻴﺶ هﻼک ﻧﻤﻮدﻧﺪ36 .و37ﺑﻌﺪ از ﻋﺠﻠﻮن ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﺒﺮون ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ و ﺁن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺁﺑﺎدﻳﻬﺎی اﻃﺮاﻓﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﻪء ﺳﺎآﻨﺎﻧﺶ را آﺸﺘﻨﺪ، ﺑﻄﻮری آﻪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ هﻢ زﻧﺪﻩ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ38 .و39ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ دﺑﻴﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺁن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دهﻜﺪﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﻪء ﻣﺮدﻣﺶ را ﻣﺎﻧﻨﺪ اهﺎﻟﯽ ﻟﺒﻨﻪ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 40ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف درﺁورد و ﻗﺒﺎﻳﻞ و ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ را آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ،آﻮهﭙﺎﻳﻪهﺎ ،دﺷﺘﻬﺎ و ﻧﮕﺐ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را هﻼک ﻧﻤﻮدﻧﺪ41 .از ﻗﺎدشﺑﺮﻧﻴﻊ ﺗﺎ ﻏﺰﻩ و از ﺟﻮﺷﻦ ﺗﺎ ﺟﺒﻌﻮن هﻤﻪ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم آﺮدﻧﺪ42 .هﻤﻪء اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزیهﺎ در ﻳﮏ ﻟﺸﻜﺮآﺸﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺑﺮای ﻗﻮﻣﺶ ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﺪ43 .ﭘﺲ از ﺁن ،ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺧﻮد ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ در ﺟﻠﺠﺎل ﺑﺎزﮔﺸﺖ. ﺷﻜﺴﺖ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺷﻤﺎﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻳﺎﺑﻴﻦ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺎﺻﻮر ،از اﻳﻦ وﻗﺎﻳﻊ 11ﺁﮔﺎهﯽ ﻳﺎﻓﺖ ،ﻓﻮرًا ﭘﻴﻐﺎﻣﻬﺎﻳﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن آﻪ ﺑﺮﺷﻬﺮهﺎی هﻢ ﺟﻮار او ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﻓﺮﺳﺘﺎد: ﻳﻮﺑﺎب ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺎدون، ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺮون، ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺧﺸﺎف، ﺗﻤﺎم ﭘﺎدﺷﺎهﺎن آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ، 12 ﭘﺎدﺷﺎﻩ درﻩ اردن واﻗﻊ در ﺟﻨﻮب درﻳﺎﭼﻪء ﺟﻠﻴﻞ، ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ آﻪ در دﺷﺘﻬﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ، ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺑﻠﻨﺪﻳﻬﺎی دُر ،در ﻏﺮب، ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ آﻪ در ﺷﺮق و ﻏﺮب آﻨﻌﺎن ﺑﻮدﻧﺪ، ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻗﻮﻣﻬﺎی اﻣﻮری ،ﺣﻴﺘﯽ ،ﻓﺮزی و ﻳﺒﻮﺳﯽ آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ، ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻗﻮم ﺣﻮی آﻪ در ﺷﻬﺮهﺎی داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن در زﻣﻴﻦ ﻣﺼﻔﻪ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ. 4و5ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ،ﺗﻤﺎمﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺑﺮای درهﻢ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﻗﻮای اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺸﻜﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻴﺞ آﺮدﻩ ،ﻧﺰد ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻣﺮوم اردو زدﻧﺪ، ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﺳﺒﻬﺎ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﺸﺎن دﺷﺘﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. 6اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد» :از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺘﺮس ،ﭼﻮن ﻓﺮدا در هﻤﻴﻦ وﻗﺖ ﺗﻤﺎم ﺁﻧﻬﺎ آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ! ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ رگ ﭘﺎی اﺳﺒﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻗﻄﻊ آﻨﻴﺪ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﺸﺎن را ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻧﻴﺪ7 «.ﻳﻮﺷﻊ و اﻓﺮاد او ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻣﺮوم رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ و در ﻳﮏ ﺣﻤﻠﻪء ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ، ﻟﺸﻜﺮ دﺷﻤﻦ را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ آﺮدﻧﺪ8 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﺁن ﺳﭙﺎﻩ ﻋﻈﻴﻢ را ﺑﺪﺳﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺮاد ء دﺷﻤﻦ را ﺗﺎ ﺻﻴﺪون ﺑﺰرگ و ﻣﺴﺮﻓﻮﺗﻤﺎﻳﻢ و ﺷﺮق درﻩ ﻣﺼﻔﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮدﻩ ،آﺸﺘﻨﺪ .در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد دﺷﻤﻦ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﻧﺒﺮد! 9ﻳﻮﺷﻊ و اﻓﺮاد او هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،رگ ﭘﺎی اﺳﺒﻬﺎی دﺷﻤﻦ را ﻗﻄﻊ آﺮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺁﺗﺶ زدﻧﺪ. 10ﻳﻮﺷﻊ در راﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ،ﺷﻬﺮ ﺣﺎﺻﻮر را ﻧﻴﺰ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻧﻤﻮد و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁن را آﺸﺖ) .ﺣﺎﺻﻮر ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺁن ﻧﻮاﺣﯽ ﺑﻮد11 (.ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ را آﻪ در ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﻮدﻧﺪ آﺸﺖ و ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪ. 12ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻣﻐﻠﻮب ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻧﻤﻮد)13 .از ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪهﺎ ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ ﻓﻘﻂ ﺷﻬﺮ ﺣﺎﺻﻮر را ﺳﻮزاﻧﻴﺪ و ﺑﻘﻴﻪ را ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬاﺷﺖ14 (.ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﺛﺮوت ﻳﻮﺷﻊ 13 ء ﺷﻬﺮهﺎی وﻳﺮان ﺷﺪﻩ را ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺑﺮدﻧﺪ ،و هﻤﻪ اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را آﺸﺘﻨﺪ. 15ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﻣﻮﺳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دادﻩ ﺑﻮد ﺑﺪون آﻢ و آﺎﺳﺖ اﻧﺠﺎم داد. ء 16ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺗﺼﺮف آﺮد ﻳﻌﻨﯽ هﻤﻪ ﻧﻮاﺣﯽ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﺻﺤﺮای ﻧﮕﺐ ،ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻮﺷﻦ ،دﺷﺘﻬﺎ ،درﻩ اردن ،و دﺷﺘﻬﺎ و آﻮﻩهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ17 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،وﺳﻌﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ از آﻮﻩ ﺣﺎﻟﻖ ﻧﺰدﻳﮏ ﺳﻌﻴﺮ در ﺟﻨﻮب ،ﺗﺎ ﺑﻌﻞ ﺟﺎد در وادی ﻟﺒﻨﺎن در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن در ﺷﻤﺎل ﻣﯽرﺳﻴﺪ. ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﭘﺎدﺷﺎهﺎن اﻳﻦ ﻣﻤﺎﻟﮏ را آﺸﺖ18 .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎل ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ را آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ19 .ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﺮی آﻪ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺴﺖ ،ﺟﺒﻌﻮن ﺑﻮد آﻪ در ﺁن ﻗﻮم ﺣﻮی ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻘﻴﻪء ﺷﻬﺮهﺎ در ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﺗﺼﺮف اﺳﺮاﺋﻴﻞ درﺁﻣﺪﻧﺪ20 .ﺧﺪاوﻧﺪ دﺷﻤﻨﺎن را ﺑﺮ ﺁن داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺠﺎی اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺻﻠﺢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ .در ﻧﺘﻴﺠﻪ ،هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪون ﺗﺮﺣﻢ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و اﻳﻦ درﺳﺖ هﻤﺎن ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد. 21در ﻃﯽ اﻳﻦ ﻣﺪت ،ﻳﻮﺷﻊ ﻋﻨﺎﻗﻴﻬﺎ را آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺣﺒﺮون ،دﺑﻴﺮ ،ﻋﻨﺎب ،ﻳﻬﻮدا و اﺳﺮاﺋﻴﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎﻳﺸﺎن را وﻳﺮان آﺮد22 .هﻤﻪء ﻋﻨﺎﻗﯽهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ و ﻓﻘﻂ ﻋﺪﻩء آﻤﯽ از ﺁﻧﻬﺎ در ﻏﺰﻩ ،ﺟﺖ و اﺷﺪود ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 23ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺗﺼﺮف آﺮد و ﺁن را ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﺳﺮاﻧﺠﺎم در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺟﻨﮓ ،ﺻﻠﺢ و ﺁراﻣﺶ ﺣﻜﻤﻔﺮﻣﺎ ﺷﺪ. ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ آﻪ از ﻣﻮﺳﯽ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ آﻪ در ﺳﻤﺖ 12ﺷﺮﻗﯽ رود اردن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﻬﺮهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﺼﺮف ﺷﺪ) :ﺷﻬﺮهﺎی ﺁﻧﻬﺎ از درﻩء ارﻧﻮن ﺗﺎ آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن ،آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎم ﻧﻮاﺣﯽ ﺷﺮﻗﯽ درﻩء اردن ﻣﯽﺷﺪ ،اﻣﺘﺪاد داﺷﺖ(. 2ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮرﻳﺎن آﻪ در ﺣﺸﺒﻮن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد و ﻗﻠﻤﺮو او از ﻋﺮوﻋﻴﺮ در آﻨﺎر درﻩء ارﻧﻮن و از وﺳﻂ درﻩ ارﻧﻮن ﺗﺎ درﻩء ﻳﺒﻮق آﻪ ﻣﺮز ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎﺳﺖ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ .اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺼﻒ ﺟﻠﻌﺎد آﻨﻮﻧﯽ ﺑﻮد3 .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮ درﻩء اردن آﻪ از درﻳﺎﭼﻪء ﺟﻠﻴﻞ ﺗﺎ ﺑﻴﺖﻳﺸﻴﻤﻮت )واﻗﻊ در ﺷﺮق درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ( و ﺗﺎ داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ اﻣﺘﺪاد داﺷﺖ، ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد. 4ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺎن ،آﻪ از ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﻗﻮم رﻓﺎﺋﯽ ﺑﻮد و در ﻋﺸﺘﺎروت و ادرﻋﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد5 .او ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد آﻪ از آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن در ﺷﻤﺎل ﺗﺎ ﺳﻠﺨﻪ و ﺗﻤﺎم ﺑﺎﺷﺎن در ﻣﺸﺮق ،و از ﺳﻤﺖ ﻣﻐﺮب ﺗﺎ ﻣﺮزهﺎی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺸﻮریهﺎ و ﻣﻌﻜﯽهﺎ و از ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب ﺗﺎ ﻣﻨﻄﻘﻪای آﻪ ﻧﻴﻤﻪء ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺟﻠﻌﺎد را درﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﺣﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﺸﺒﻮن ﻣﯽرﺳﻴﺪ، اﻣﺘﺪاد داﺷﺖ6 .ﺳﺎآﻨﺎن اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،هﻤﺎن آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ و ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻧﺪ و ﻣﻮﺳﯽ ء زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ داد. ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ آﻪ از ﻳﻮﺷﻊ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ 7ﭘﺎدﺷﺎهﺎﻧﯽ ﻧﻴﺰ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ رود اردن ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﻮﺷﻊ و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را آﻪ از ﺑﻌﻞ ﺟﺎد در وادی ﻟﺒﻨﺎن ﺗﺎ آﻮﻩ ﺣﺎﻟﻖ ﻧﺰدﻳﮏ آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﺑﻮد ،ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد8 .اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺷﺎﻣﻞ آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ، دﺷﺘﻬﺎ ،درﻩ اردن ،آﻮهﭙﺎﻳﻪهﺎ ،ﺻﺤﺮای ﻳﻬﻮدﻳﻪ و ﺻﺤﺮای ﻧﮕﺐ ﺑﻮد .ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ اﻗﻮام ﺣﻴﺘﯽ ،اﻣﻮری، -9 آﻨﻌﺎﻧﯽ ،ﻓﺮزی ،ﺣﻮی و ﻳﺒﻮﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ. 24ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺷﻬﺮهﺎی اﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ را آﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺑﻪ ﺳﯽ و ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ارﻳﺤﺎ ،ﻋﺎی )ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ( ،اورﺷﻠﻴﻢ ،ﺣﺒﺮون ،ﻳﺮﻣﻮت ،ﻻﺧﻴﺶ، ﻋﺠﻠﻮن ،ﺟﺎزر ،دﺑﻴﺮ ،ﺟﺎدر ،ﺣﺮﻣﻪ ،ﻋﺮاد ،ﻟﺒﻨﻪ، ﻋﺪوﻻم ،ﻣﻘﻴﺪﻩ ،ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ،ﺗﻔﻮح ،ﺣﺎﻓﺮ ،ﻋﻔﻴﻖ ،ﻟﺸﺎرون، ﻣﺎدون ،ﺣﺎﺻﻮر ،ﺷﻤﺮون ﻣﺮﺋﻮن ،اﺧﺸﺎف ،ﺗﻌﻨﺎک، ﻳﻮﺷﻊ 14 ﻣﺠﺪو ،ﻗﺎدش ،ﻳﻘﻨﻌﺎم )در آﺮﻣﻞ( ،در )در ﺑﻠﻨﺪﻳﻬﺎی در( ،ﻗﻮﺋﻴﻢ )در ﺟﻠﺠﺎل( ،و ﺗﺮﺻﻪ. ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻧﺸﺪﻩ وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺳﻦ ﭘﻴﺮی رﺳﻴﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ 13او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺗﻮ ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩای در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی زﻳﺎدی ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼﺮف ﺷﻮﻧﺪ7-2 .اﻳﻨﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ و ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ :ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ )آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﺸﻴﻦ ﻏﺰﻩ ،اﺷﺪود ،اﺷﻘﻠﻮن، ﺟﺖ و ﻋﻘﺮون ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ( ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺸﻮریهﺎ و ﻋﻮیهﺎ در ﺟﻨﻮب )ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ ﺟﺰو آﻨﻌﺎن ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻴﻦ رود ﺷﻴﺤﻮر در ﺷﺮق ء ﻣﺼﺮ و ﺳﺮﺣﺪ ﻋﻘﺮون در ﺷﻤﺎل ﻗﺮار دارﻧﺪ( ،ﺑﻘﻴﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن آﻪ ﺑﻴﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﻌﺎرﻩء ﺻﻴﺪوﻧﯽهﺎ و ﺷﻬﺮ اﻓﻴﻖ در ﻣﺮز اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﻗﺮار دارد ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺒﻠﻴﻬﺎ ،ﺗﻤﺎم ﻟﺒﻨﺎن در ﺷﺮق آﻪ از ﺑﻌﻞ ﺟﺎد در ﺟﻨﻮب آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن ﺗﺎ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺣﻤﺎت اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﺑﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻴﻦ ﻟﺒﻨﺎن و ﻣﺴﺮﻓﻮﺗﻤﺎﻳﻢ ﻗﺮار دارد و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺻﻴﺪوﻧﻴﻬﺎﺳﺖ .ﻣﻦ ﺳﺎآﻨﺎن ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎ را از ﭘﻴﺶ روی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻢ راﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺗﻮ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ء دﺳﺘﻮر دادﻩام ،ﺑﻴﻦ ﻧﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻦ ﺗﺎ ﻣﻠﮏ اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ«. ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺷﺮق اردن ء 8ﻧﺼﻒ دﻳﮕﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ و دو ﻗﺒﻴﻠﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد، ﻼ ﻗﺴﻤﺖ ﺧﻮد را در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻗﺒ ً ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻮﺳﯽ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ را ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد9 .از ﻋﺮوﻋﻴﺮ آﻪ در آﻨﺎرﻩء وادی ارﻧﻮن اﺳﺖ ﺗﺎ ﺷﻬﺮی آﻪ در وﺳﻂ اﻳﻦ وادی اﺳﺖ و ﺗﻤﺎم ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﻴﺪﺑﺎ ﺗﺎ دﻳﺒﻮن10 ،هﻤﭽﻨﻴﻦ هﻤﻪء ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻗﻮم اﻣﻮری آﻪ از ﺣﺸﺒﻮن ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﻋﻤﻮن ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﻣﻠﮏ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮد11 .و12و ﻧﻴﺰ ﺟﻠﻌﺎد ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺸﻮریهﺎ و ﻣﻌﻜﯽهﺎ ،ﺗﻤﺎم آﻮﻩ ﺣﺮﻣﻮن و ﺗﻤﺎم ﺑﺎﺷﺎن ﺗﺎ ﺷﻬﺮ ﺳﻠﺨﻪ آﻪ ﺗﻤﺎم ﺟﺰو ﻗﻠﻤﺮو ﻋﻮج ﺑﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ) .ﻋﻮج در ﻋﺸﺘﺎروت وادرﻋﯽ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد و از ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن رﻓﺎﺋﻴﻬﺎ ﺑﻮد آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد و ﺑﻴﺮون راﻧﺪ13 (.اﻣﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻣﺮدم ﺟﺸﻮر و ﻣﻌﻜﯽ را از زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ اﻣﺮوز در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن ﺳﺎآﻨﻨﺪ. 14ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی هﻴﭻ زﻣﻴﻨﯽ ﻧﺪادﻩ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﺠﺎی زﻣﻴﻦ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ دادﻩ ﺷﻮد. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ء 15ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺨﺸﯽ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ دادﻩ ﺑﻮد16 .ﺣﺪود زﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ از ﻋﺮوﻋﻴﺮ در آﻨﺎر وادی ارﻧﻮن و ﺷﻬﺮی آﻪ در وﺳﻂ ﺁن وادی اﺳﺖ ،ﺗﺎ ﺁﻧﻄﺮف دﺷﺖ ﻣﺠﺎور ﻣﻴﺪﺑﺎ ﺑﻮد17 .ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺸﺒﻮن و ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی ﺁن دﺷﺖ ﻣﯽﺷﺪ، ﻳﻌﻨﯽ دﻳﺒﻮن ،ﺑﺎﻣﻮتﺑﻌﻞ ،ﺑﻴﺖﺑﻌﻞ ﻣﻌﻮن18 ،ﻳﻬﺼﻪ، ﻗﺪﻳﻤﻮت ،ﻣﻴﻔﺎﻋﺖ19 ،ﻗﺮﻳﺘﺎﻳﻢ ،ﺳﺒﻤﻪ ،ﺳﺎرت ﺷﺤﺮ در آﻮهﺴﺘﺎن ﺑﺎﻻی درﻩ20 ،ﺑﻴﺖﻓﻐﻮر ،ﺑﻴﺖﻳﺸﻴﻤﻮت و داﻣﻨﻪ آﻮﻩ ﭘﻴﺴﮕﺎﻩ. 21هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در دﺷﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﺷﻬﺮهﺎی ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮری آﻪ در ﺣﺸﺒﻮن ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ درﺁﻣﺪﻧﺪ. ﻣﻮﺳﯽ ،ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺑﺰرﮔﺎن ﻣﺪﻳﺎن را آﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ ازَ :ا ِوی ،راﻗﻢ ،ﺻﻮر ،ﺣﻮر و راﺑﻊ ن ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ اﻓﺮاد در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺳﻴﺤﻮ ِ ﭘﺎدﺷﺎﻩ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ او ﻣﺘﺤﺪ ﺑﻮدﻧﺪ22 .ﺑﻠﻌﺎم ﺟﺎدوﮔﺮ ،ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر ،ﻧﻴﺰ از ﺟﻤﻠﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ در ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ23 .رود اردن ،ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻮد .اﻳﻨﻬﺎ ﺷﻬﺮهﺎ و دهﺎﺗﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ دادﻩ ﺷﺪﻧﺪ. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد 24ﻣﻮﺳﯽ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﺮای ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از25 :ﻳﻌﺰﻳﺮ ،ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی ﺟﻠﻌﺎد و ﻧﺼﻒ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﺗﺎ ﻋﺮوﻋﻴﺮ ﻧﺰدﻳﮏ رﺑﻪ 26و از ﺣﺸﺒﻮن ﺗﺎ راﻣﺖ ﻣﺼﻔﻪ و ﺑﻄﻮﻧﻴﻢ ،و از ﻳﻮﺷﻊ 15 ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ دﺑﻴﺮ؛ 27ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﻴﺖهﺎرام و ﺑﻴﺖﻧﻤﺮﻩ ،ﺳﻮآﻮت ،ﺻﺎﻓﻮن ،آﻪ در درﻩء اردن ﺑﻮدﻧﺪ و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﻠﮏ ﺳﻴﺤﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺸﺒﻮن .رود اردن ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ﺑﻮد و ﺗﺎ درﻳﺎﭼﻪء ﺟﻠﻴﻞ در ﺷﻤﺎل اﻣﺘﺪاد داﺷﺖ28 .اﻳﻨﻬﺎ ﺷﻬﺮهﺎ و دهﺎﺗﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ دادﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﻦ ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ زﻣﻴ ِ 29ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﺮای ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد30 .زﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن از ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل ﺑﻮد و ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺎن )ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺳﺎﺑﻖ ﻋﻮج ﭘﺎدﺷﺎﻩ( و ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﺎﺋﻴﺮ )واﻗﻊ در ﺑﺎﺷﺎن( آﻪ ﺷﺼﺖ ﺷﻬﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﯽﺷﺪ31 .ﻧﺼﻒ ﺟﻠﻌﺎد و ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﺸﻴﻦ ﻋﻮج ﻳﻌﻨﯽ ﻋﺸﺘﺎروت و ادرﻋﯽ در ﺑﺎﺷﺎن ﺑﻪ ﻧﺼﻒ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎﺧﻴﺮ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺴﯽ دادﻩ ﺷﺪ. 32اﻳﻦ ﺑﻮد ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺷﺮق رود اردن، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ او در ﺷﺮق ارﻳﺤﺎ در ء دﺷﺖ ﻣﻮﺁب ﺑﻮد33 .اﻣﺎ ﻣﻮﺳﯽ هﻴﭻ ﺳﻬﻤﯽ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ﻧﺪاد ،زﻳﺮا ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﺠﺎی زﻣﻴﻦ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻴﺮاث اﻳﺸﺎن ﺑﻮد. ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻌﺎن ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺗﺼﺮف ﺷﺪﻩء آﻨﻌﺎن ،ﺑﻴﻦ ﻧﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ 14و ﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪ ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد آﻪ زﻣﻴﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ .اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﻳﻮﺷﻊ و رؤﺳﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﻗﺮﻋﻪآﺸﯽ را اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ3 .و4ﻣﻮﺳﯽ ﻼ زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن را ﺑﻪ دو ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻗﺒ ً ء و ﻧﻴﻢ دادﻩ ﺑﻮد) .ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﺷﺎﻣﻞ دو ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻣﻨﺴﯽ و اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻮد .ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﻧﻴﺰ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻄﻮر آﻠﯽ از زﻣﻴﻦ ﻣﺤﺮوم ﺑﻮد ،وﻟﯽ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺷﺪ5 (.ﭘﺲ ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻦ ،ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. زﻣﻴﻦ آﺎﻟﻴﺐ ء 6 روزی ﻋﺪﻩای از ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻣﺪﻧﺪ .ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ آﻪ آﺎﻟﻴﺐ ،ﭘﺴﺮ َﻳﻔُﻨﻪ َﻗﻨِﺰی ﺑﻮد ،از ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داری وﻗﺘﯽ در ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ ﺑﻮدﻳﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ درﺑﺎرﻩء ﻣﻦ و ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﭼﻪ ﮔﻔﺖ؟ 7در ﺁن زﻣﺎن ﻣﻦ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮدم .ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺎ را از ﻗﺎدش ﺑﺮﻧﻴﻊ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ وﺿﻊ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻴﻢ .ﻣﻦ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺖ ﺑﻪ او ﮔﺰارش دادم8 ،اﻣﺎ ﺑﺮادران دﻳﮕﺮ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻗﻮم را از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺗﺮﺳﺎﻧﻴﺪﻧﺪ .وﻟﯽ ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﭘﻴﺮوی ﻣﯽآﺮدم9 ،ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل داد زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻗﺪم در ﺁن ﮔﺬاﺷﺘﻪام ﺗﺎ اﺑﺪ از ﺁن ﻣﻦ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ ﺑﺎﺷﺪ10 .ﺣﺎل ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ ،از ﺁن هﻨﮕﺎم آﻪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻳﻢ ﺗﺎآﻨﻮن آﻪ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎل از ﺁن ﻣﯽﮔﺬرد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩداﺷﺘﻪ اﺳﺖ .ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ هﺸﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮم ﻣﯽﮔﺬرد 11هﻨﻮز ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻣﺎ را ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد ،ﺳﺎﻟﻢ و ﻗﻮی هﺴﺘﻢ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎز ﻣﺜﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﻔﺮ آﻨﻢ و ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﺑﺠﻨﮕﻢ! 12ﭘﺲ اآﻨﻮن آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩاش را ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ .ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽﺁوری وﻗﺘﯽ ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ اوﺿﺎع ﺑﻪ آﻨﻌﺎن رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ،ﻋﻨﺎﻗﻴﻬﺎی ﻏﻮل ﺁﺳﺎ در ﺁن آﻮهﺴﺘﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺷﻬﺮهﺎی اﻳﺸﺎن ﺑﺰرگ و ﺣﺼﺎردار ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﺎری ﺧﺪاوﻧﺪ، ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﻢ راﻧﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ«. 13و14ﻳﻮﺷﻊ آﺎﻟﻴﺐ را ﺑﺮآﺖ داد و ﺣﺒﺮون را ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪ ،زﻳﺮا آﺎﻟﻴﺐ از ﺻﻤﻴﻢ دل ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﻴﺮوی آﺮدﻩ ﺑﻮد .ﺣﺒﺮون ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ء از ﺁن آﺎﻟﻴﺐ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ)15 .ﭘﻴﺶ از ﺁن ﺣﺒﺮون ،ﻗﺮﻳﻪ ارﺑﻊ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ .ارﺑﻊ ﻧﺎم ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ دﻻور ﻋﻨﺎﻗﯽهﺎ ﺑﻮد(. در اﻳﻦ زﻣﺎن ،در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺮﻗﺮار ﺑﻮد. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا 15 اﻳﻦ اﺳﺖ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا دادﻩ ﺷﺪ: ﻳﻮﺷﻊ اﻳﻦ زﻣﻴﻦ در ﺟﻨﻮب ﺑﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﻴﻪ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ادوم هﻢ ﻣﺮز ﻣﯽﺷﺪ. 2و3و4اﻳﻦ ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ از ﺟﻨﻮب درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و از ﺟﻨﻮب »ﮔﺮدﻧﻪء ﻋﻘﺮﺑﻬﺎ« ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﺴﻮی ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺻﻴﻦ ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﻗﺎدشﺑﺮﻧﻴﻊ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺳﭙﺲ از ﺣﺼﺮون ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﻄﺮف ادار ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺖ و ﺑﻄﺮف ﻗَﺮﻗَﻊ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻋﺼﻤﻮن ﻣﯽرﺳﻴﺪ ،ﺑﻌﺪ درﻩ ﻣﺼﺮ را ﻃﯽ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ. 5ﻣﺮز ﺷﺮﻗﯽ ﺁن از ﺟﻨﻮب درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و ﺗﺎ ﺷﻤﺎل درﻳﺎ ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ رود اردن در ﺁن ﻣﯽرﻳﺰد ،اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ. 6 از ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺮز ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و ﺗﺎ ﺑﻴﺖﺣﺠﻠﻪ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ و ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل وادی اردن ﺗﺎ »ﺳﻨﮓ ﺑﻮهَﻦ« )ﺑﻮهَﻦ ﭘﺴﺮ رﺋﻮﺑﻴﻦ ﺑﻮد( ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ7 .در ﺁﻧﺠﺎ از ﻣﻴﺎن درﻩء ﻋﺨﻮر ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ دﺑﻴﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ. ﺑﻌﺪ ﺑﺴﻤﺖ ﺷﻤﺎل ،ﺑﺴﻮی ﺟﻠﺠﺎل ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺮدﻧﻪء ادوﻣﻴﻢ در ﻃﺮف ﺟﻨﻮﺑﯽ درﻩء ﻋﺨﻮر ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻄﺮف ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻋﻴﻦ ﺷﻤﺲ ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ و ﺑﻪ ﻋﻴﻦ روﺟﻞ ﻣﯽرﺳﻴﺪ8 .ﺳﭙﺲ از درﻩء هﻨﻮم آﻪ در اﻣﺘﺪاد داﻣﻨﻪء ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺷﻬﺮ ﻳﺒﻮﺳﯽ )ﻳﻌﻨﯽ اورﺷﻠﻴﻢ( ﻗﺮار دارد ،ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺖ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪای آﻪ در ء ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ درﻩء هﻨﻮم و در اﻧﺘﻬﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ درﻩ رﻓﺎﺋﻴﻢ اﺳﺖ ،ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ9 .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻧﻔﺘﻮح آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﻧﺰدﻳﮏ آﻮﻩ ﻋﻔﺮون ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺗﺎ ﺑﻌﻠﻪ )ﻗﺮﻳﻪ ﻳﻌﺎرﻳﻢ( اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ. 10ﺳﭙﺲ از ﺑﻌﻠﻪ ﺑﻄﺮف ﻣﻐﺮب ﺑﻪ آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و در اﻣﺘﺪاد داﻣﻨﻪء ﺷﻤﺎﻟﯽ آﻮﻩ ﻳﻌﺎرﻳﻢ )آﻪ آﺴﺎﻟﻮن ﺑﺎﺷﺪ( ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ و ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ ء ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻩ ،از ﺗﻤﻨﻪ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ11 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ داﻣﻨﻪ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻋﻘﺮون ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺗﺎ ﺷﻜﺮون آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ و از آﻮﻩ ﺑﻌﻠﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻳﺒﻦﺋﻴﻞ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ. 12ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ ،ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺑﻮد. ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا در داﺧﻞ اﻳﻦ ﻣﺮزهﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 16 زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان آﺎﻟﻴﺐ دادﻩ ﺷﺪ )داوران (15-11 :1 13ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از زﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا را ﺑﻪ آﺎﻟﻴﺐ )ﭘﺴﺮ ﻳﻔﻨﻪ( ﺑﺒﺨﺸﺪ .ﺑﺮﺣﺴﺐ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ،ﻗﺮﻳﻪء ارﺑﻊ آﻪ ﻧﺎم دﻳﮕﺮ ﺁن ﺣﺒﺮون ﺑﻮد ﺑﻪ او دادﻩ ﺷﺪ) .ارﺑﻊ ﻧﺎم ﭘﺪر ﻋﻨﺎق ﺑﻮد14 (.آﺎﻟﻴﺐ، ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی ﺷﻴﺸﺎی ،اﺧﻴﻤﺎن و َﺗﻠَﻤﺎی را آﻪ از ﻧﺴﻞ ﻋﻨﺎق ﺑﻮدﻧﺪ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون راﻧﺪ15 .ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻣﺮدم ﻼ ﻗﺮﻳﻪ ﺳﻔﺮ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ( ﺟﻨﮕﻴﺪ. ﺷﻬﺮ دﺑﻴﺮ )آﻪ ﻗﺒ ً 16آﺎﻟﻴﺐ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :هﺮ آﻪ ﺑﺮود و ﻗﺮﻳﻪ ﺳﻔﺮ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﺪ ،دﺧﺘﺮم ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ او ﺑﻪ زﻧﯽ ء ﺧﻮاهﻢ داد17 «.ﻋُﺘﻦﺋﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻗﻨﺎز( ﺑﺮادرزادﻩ آﺎﻟﻴﺐ ،ﺷﻬﺮ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮد و آﺎﻟﻴﺐ ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ ء او ﺑﻪ زﻧﯽ داد18 .ﻋﺘﻦﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮد ،او را ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ از ﭘﺪرش ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻨﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ .ﻋﻜﺴﻪ از اﻻﻏﺶ ﭘﻴﺎدﻩ ﺷﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﭘﺪرش آﺎﻟﻴﺐ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ .آﺎﻟﻴﺐ از او ء ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ؟« 19ﻋﻜﺴﻪ ﮔﻔﺖ» :ﻳﮏ هﺪﻳﻪ دﻳﮕﺮ هﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ! ﭼﻮن ﺁن زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩای ،زﻣﻴﻦ ﺑﯽﺁﺑﯽ اﺳﺖ .ﻳﮏ ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻦ آﻪ ﭼﺸﻤﻪ در ﺁن ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ «.ﭘﺲ آﺎﻟﻴﺐ ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ را ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﻬﻮدا 20ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻬﺮهﺎی زﻳﺮ ﺑﻮد. 21ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در اﻣﺘﺪاد ﻣﺮزهﺎی ادوم در دﺷﺖ ﻧﮕﺐ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ﻗﺒﺺﺋﻴﻞ ،ﻋﻴﺪر ،ﻳﺎﺟﻮر22 ،ﻗﻴﻨﻪ ،دﻳﻤﻮﻧﻪ ،ﻋﺪﻋﺪﻩ، 23ﻗﺎدش ،ﺣﺎﺻﻮر ،ﻳﺘﻨﺎن24 ،زﻳﻒ ،ﻃﺎﻟﻢ ،ﺑﻌﻠﻮت، ﺣﺪَﺗﻪ ،ﻗﺮﻳﻮت ﺣﺼﺮون )ﻳﺎ ﺣﺎﺻﻮر(، 25ﺣﺎﺻﻮر َ 27 ﺣﺼَﺮ ﺟﺪﻩ ،ﺣﺸﻤﻮن، َ 26اَﻣﺎم ،ﺷﻤﺎع ،ﻣﻮﻻدﻩ، 29 ﺑﻴﺖﻓﺎﻟﻂ28 ،ﺣﺼﺮ ﺷﻮﻋﺎل ،ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ ،ﺑﺰﻳﻮﺗﻴﻪ ،ﺑﻌﺎﻟﻪ، ﻋﻴﻴﻢ ،ﻋﺎﺻﻢ30 ،اﻟﺘﻮﻟﺪ ،آﺴﻴﻞ ،ﺣﺮﻣﻪ31 ،ﺻﻘﻠﻎ ،ﻣﺪﻣﻨﻪ، ﺳﻨﺴﻨﻪ32 ،ﻟﺒﺎوت ،ﺳﻠﺨﻴﻢ ،ﻋﻴﻦ و رﻣﻮن ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺑﻴﺴﺖ و ﻧﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. ﻳﻮﺷﻊ 17 33ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در دﺷﺘﻬﺎ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: 34 اﺷﺘﺎول ،ﺻَﺮﻋﻪ ،اﺷﻨﻪ ،زاﻧﻮح ،ﻋﻴﻦﺟﻨﻴﻢ ،ﺗﻔﻮح، ﻋﻴﻨﺎم35 ،ﻳﺮﻣﻮت ،ﻋﺪﻻم ،ﺳﻮآﻮﻩ ،ﻋﺰﻳﻘﻪ36 ،ﺷﻌﺮاﻳﻢ، ﻋﺪﻳﺘﺎﻳﻢ ،ﺟﺪﻳﺮﻩ و ﺟﺪﻳﺮﺗﺎﻳﻢ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎردﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 37ﺻﻨﺎن ،ﺣﺪاﺷﺎﻩ ،ﻣﺠﺪل ﺟﺎد38 ،دﻟﻌﺎن ،ﻣﺼﻔﻪ، ﻳُﻘﺖﺋﻴﻞ39 ،ﻻﺧﻴﺶ ،ﺑُﺼﻘﻪ ،ﻋﺠﻠﻮن40 ،آﺒﻮن ،ﻟﺤﻤﺎن، آﺘﻠﻴﺶ41 ،ﺟﺪﻳﺮوت ،ﺑﻴﺖداﺟﻮن ،ﻧﻌﻤﻪ و ﻣﻘﻴﺪﻩ ﺟﻤﻌًﺎ ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 42ﻟﺒﻨﻪ ،ﻋﺎﺗﺮ ،ﻋﺎﺷﺎن43 ،ﻳﻔﺘﺎح ،اﺷﻨﻪ ،ﻧﺼﻴﺐ44 ،ﻗﻌﻴﻠﻪ، اآﺰﻳﺐ و ﻣﺮﻳﺸﻪ ﺟﻤﻌًﺎ ﻧﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 45هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎ و روﺳﺘﺎهﺎی ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻋﻘﺮون ﺟﺰو ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺑﻮد46 .ﻣﺮز ﺁن از ﻋﻘﺮون ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺑﻮد و ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ اﻃﺮاف اﺷﺪود واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی ﻣﺠﺎور ﺟﺰو زﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ47 .و ﻧﻴﺰ ﺧﻮد ﺷﻬﺮ اﺷﺪود و ﻏﺰﻩ ﺑﺎ ﺁﺑﺎدﻳﻬﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ و ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی آﻨﺎر درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺗﺎ درﻩء ﻣﺼﺮ ﺟﺰو ﻣﻠﮏ ﻳﻬﻮدا ﺑﻮدﻧﺪ. 48ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻧﻮاﺣﯽ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ﺷﺎﻣﻴﺮ ،ﻳﺘﻴﺮ ،ﺳﻮآﻮﻩ49 ،دﻧﻪ ،ﻗﺮﻳﻪ ﺳﻨﻪ )ﻳﺎ دﺑﻴﺮ(، 50ﻋﻨﺎب ،اﺷﺘﻤﻮﻩ ،ﻋﺎﻧﻴﻢ51 ،ﺟﻮﺷﻦ ،ﺣﻮﻟﻮن و ﺟﻴﻠﻮﻩ، ﺟﻤﻌًﺎ ﻳﺎزدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 52اراب ،دوﻣﻪ ،اﺷﻌﺎن53 ،ﻳﺎﻧﻮم ،ﺑﻴﺖﺗﻔﻮح ،اﻓﻴﻘﻪ، 54ﺣُﻤﻄﻪ ،ﻗﺮﻳﻪ ارﺑﻊ )ﺣﺒﺮون( و ﺻﻴﻌﻮر ،ﺟﻤﻌًﺎ ﻧﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 55ﻣﻌﻮن ،آﺮﻣﻞ ،زﻳﻒ ،ﻳﻮﻃﻪ56 ،ﻳﺰرﻋﻴﻞ ،ﻳُﻘﺪﻋﺎم، زاﻧﻮح57 ،ﻗﺎﻳﻦ ،ﺟﺒﻌﻪ و ﺗِﻤﻨﻪ ﺟﻤﻌ ًﺎ دﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 58ﺣﻠﺤﻮل ،ﺑﻴﺖﺻﻮر ،ﺟﺪور59 ،ﻣﻌﺎرات ،ﺑﻴﺖﻋﻨﻮت و اﻟﺘﻘﻮن ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺷﺶ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 60ﻗﺮﻳﻪ ﺑﻌﻞ )ﻗﺮﻳﻪ ﻳﻌﺎرﻳﻢ( و رَﺑﻪ ﺟﻤﻌًﺎ دو ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 61ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ﺑﻴﺖﻋﺮﺑﻪ ،ﻣﺪﻳﻦ ،ﺳﻜﺎآﻪ62 ،ﻧﺒﺸﺎن ،ﺷﻬﺮ ﻧﻤﮏ و ﻋﻴﻦ ﺟُﺪی ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺷﺶ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 63اﻣﺎ ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ را آﻪ در اورﺷﻠﻴﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﻴﺮون آﻨﻨﺪ .ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ در اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و هﻨﻮز هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. زﻣﻴﻨﻬﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ 16ﺑﻨﯽﻳﻮﺳﻒ )اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ( ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ، از ﺁن ﻗﺴﻤﺖ رود اردن آﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ارﻳﺤﺎﺳﺖ ،ﻳﻌﻨﯽ از ﺷﺮق ﭼﺸﻤﻪهﺎی ارﻳﺤﺎ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و از ﺻﺤﺮا ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪء آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﻣﯽرﺳﻴﺪ .ﺳﭙﺲ از ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻄﺮف ﻟﻮز و ﻋﻄﺎروت در ﺳﺮﺣﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ارآﻴﻬﺎ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﺴﻤﺖ ﻣﻐﺮب ﺑﻪ ﺳﺮﺣﺪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻔﻠﻴﻄﻴﻬﺎ ﺗﺎ آﻨﺎر ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﭘﺎﻳﻴﻦ و ﺗﺎ ﺟﺎزر آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،اﻧﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ. اﻓﺮاﻳﻢ 5و6اﻳﻦ اﺳﺖ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ دادﻩ ﺷﺪ :ﻣﺮز ﺷﺮﻗﯽ اﻳﻦ زﻣﻴﻦ از ﻋﻄﺎروت ادار ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﺑﺎﻻ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ و ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ .ﻣﺮز ﺷﻤﺎﻟﯽ ،از درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ،ﺑﺴﻤﺖ ﻣﺸﺮق آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ و از ﻣﻜﻤﻴﺘﻪ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﺗﻌﻨﺖ ﺷﻴﻠﻮﻩ و ﻳﺎﻧﻮﺣﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ7 .از ﻳﺎﻧﻮﺣﻪ ﺑﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮب آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ، ﺑﻄﺮف ﻋﻄﺎروت و ﻧﻌﺮﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ارﻳﺤﺎ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺑﻪ رود اردن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ8 .ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻄﺮف ﻏﺮب آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،از ﺗﻔﻮح ﺑﻪ درﻩء ﻗﺎﻧﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ .اﻳﻦ اﺳﺖ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ دادﻩ ﺷﺪ9 .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ،ﺑﻌﻀﯽ از ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﺮﺣﺪ ﺧﺎک ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻮد ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ دادﻩ ﺷﺪ10 .وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ را آﻪ در ﺟﺎزر ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻴﺮون ﻳﻮﺷﻊ ﻧﻜﺮدﻧﺪ و آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ﺗﺎ اﻣﺮوز در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﺼﻮرت ﺑﺮدﻩ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. ﻣﻨﺴﯽ ﻗﺴﻤﺘﯽ از زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﻏﺮب رود 17اردن ﺑﻮد ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ )ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﻳﻮﺳﻒ( دادﻩ ﺷﺪ .ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎﺧﻴﺮ )ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﻼ زﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد و ﺑﺎﺷﺎن )در ﻣﻨﺴﯽ و ﭘﺪر ﺟﻠﻌﺎد( ﻗﺒ ً ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن( دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻧﯽ ﺷﺠﺎع ﺑﻮدﻧﺪ2 .ﭘﺲ زﻣﻴﻨﻬﺎی آﺮاﻧﻪء ﻏﺮﺑﯽ رود اردن ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﻳﻌﻨﯽ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﺑﻴﻌﺰر ،هﺎﻟﮏ ،اﺳﺮﺋﻴﻞ ،ﺷﻜﻴﻢ ،ﺣﺎﻓﺮ و ﺷﻤﻴﺪاع دادﻩ ﺷﺪ. ﺻﻠُﻔﺤﺎد ﭘﺴﺮ ﺣﺎﻓﺮ ،ﺣﺎﻓﺮ ﭘﺴﺮ ﺟﻠﻌﺎد ،ﺟﻠﻌﺎد ﭘﺴﺮ َ 3 ﻣﺎﺧﻴﺮ و ﻣﺎﺧﻴﺮ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻮد .ﺻﻠﻔﺤﺎد ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺖ .او ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺞ دﺧﺘﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی :ﻣﺤﻠﻪ، ﻧﻮﻋﻪ ،ﺣُﺠﻠﻪ ،ﻣﻠﻜﻪ و ﺗﺮﺻﻪ4 .اﻳﻦ ﭘﻨﺞ دﺧﺘﺮ ﻧﺰد اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﻳﻮﺷﻊ و ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﻣﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ هﺮ آﺪام ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﻳﮏ ﻣﺮد از زﻣﻴﻦ ﺳﻬﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ«. 5و6ﭘﺲ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻳﻦ ﭘﻨﺞ دﺧﺘﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪﺷﺎن ،ﺻﺎﺣﺐ زﻣﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد و ﺑﺎﺷﺎن آﻪ در ﺷﺮق رود اردن ﺑﻮد ،ﺻﺎﺣﺐ دﻩ ﺳﻬﻢ دﻳﮕﺮ از زﻣﻴﻨﻬﺎی ﻏﺮب رود اردن ﺷﺪﻧﺪ. 7ﻣﺮز ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ از ﺳﺮﺣﺪ اﺷﻴﺮ ﺗﺎ ﻣﻜﻤﻴﺘﻪ آﻪ در ﺷﺮق ﺷﻜﻴﻢ اﺳﺖ ،اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ؛ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻄﺮف ﺟﻨﻮب آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪای آﻪ اهﺎﻟﯽ ﻋﻴﻦ ﺗﻔﻮح در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ)8 .ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺗﻔﻮح ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻮد ،اﻣﺎ ﺧﻮد ﺷﻬﺮ ﺗﻔﻮح آﻪ در ﻣﺮز ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻨﺴﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ9 (.ﺳﭙﺲ ﺳﺮﺣﺪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻄﺮف ﻧﻬﺮ ﻗﺎﻧﻪ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ. )ﭼﻨﺪ ﺷﻬﺮ در ﺟﻨﻮب ﻧﻬﺮ ﻗﺎﻧﻪ در ﺧﺎک ﻣﻨﺴﯽ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ در واﻗﻊ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻮدﻧﺪ(. 10زﻣﻴﻦ ﺟﻨﻮب ﻧﻬﺮ ﻗﺎﻧﻪ ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺑﺮای اﻓﺮاﻳﻢ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪ و زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎل ﻧﻬﺮ ﻗﺎﻧﻪ ﺗﺎ درﻳﺎی 18 ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ دادﻩ ﺷﺪ .ﻣﺮز ﻣﻨﺴﯽ از ﺷﻤﺎل ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺷﻴﺮ و از ﺳﻤﺖ ﺷﺮق ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﺴﺎآﺎر ﻣﺤﺪود ﺑﻮد. 11ﺷﻬﺮهﺎی زﻳﺮ آﻪ در ﺧﺎک ﻳﺴﺎآﺎر و اﺷﻴﺮ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ دادﻩ ﺷﺪﻧﺪ :ﺑﻴﺖﺷﺎن ،ﻳﺒﻠﻌﺎم، دُر ،ﻋﻴﻦ دُر ،ﺗﻌﻨﺎکَ ،ﻣﺠِﺪو )آﻪ ﺳﻪ ﻣﺤﻠﻪ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ داﺷﺖ( ،و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ12 .اﻣﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ را آﻪ در اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ و روﺳﺘﺎهﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻴﺮون آﻨﺪ ،ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ در ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ13 .ﺣﺘﯽ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ ،ﺑﺎز ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ ﺑﻠﻜﻪ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. 14ﺳﭙﺲ دو ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﭼﺮا از اﻳﻦ زﻣﻴﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺳﻬﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩای ،و ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ ﺧﺪا ﻣﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ و ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﺎ را زﻳﺎدﺗﺮ از ﻗﺒﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮ ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ؟« 15ﻳﻮﺷﻊ ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺎ زﻳﺎد اﺳﺖ و زﻣﻴﻦ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ آﺎﻓﯽ ﻧﻴﺴﺖ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎی وﺳﻴﻊ َﻓﺮِزﻳﻬﺎ و رﻓﺎﺋﻴﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﺮای ﺧﻮد ﺻﺎف آﻨﻴﺪ«. 16ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ در دﺷﺘﻬﺎ ﺳﺎآﻨﻨﺪ ،ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺑﻴﺖﺷﺎن و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺁن ،و ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ آﻪ در درﻩء ﻳﺰرﻋﻴﻞ هﺴﺘﻨﺪ ،ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺁهﻨﻴﻦ دارﻧﺪ ،و ﻣﺎ از ﻋﻬﺪﻩء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻧﻤﯽﺁﻳﻴﻢ17 «.ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺎ زﻳﺎد اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ ﻗﻮی هﺴﺘﻴﺪ. ﭘﺲ ﺑﻴﺶ از ﻳﮏ ﺳﻬﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ. 18آﻮهﺴﺘﺎن ﺟﻨﮕﻠﯽ ﻧﻴﺰ از ﺁن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﺟﻨﮕﻞ را ﺻﺎف آﻨﻴﺪ و ﺳﺮاﺳﺮ ﺁن را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. ﻣﻦ ﻳﻘﻴﻦ دارم آﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون آﻨﻴﺪ ،ﮔﺮ ﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺁهﻨﻴﻦ دارﻧﺪ و ﻗﻮی ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ«. ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻘﻴﻪء زﻣﻴﻨﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و 18ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺑﺮﭘﺎ آﺮدﻧﺪ .هﺮ ﭼﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ هﻨﻮز هﻔﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻣﻠﻜﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. ﻳﻮﺷﻊ 19 3ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ آﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺳﻬﻞاﻧﮕﺎری آﻨﻴﺪ؟ ﭼﺮا ﻧﻤﯽروﻳﺪ و زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺟﺪادﺗﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺗﺼﺮف ﻧﻤﯽآﻨﻴﺪ؟ 4از هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺳﻪ ﻣﺮد اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ .ﻣﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺁن زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ و از وﺿﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﺰارش دهﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻢ5 .و6ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ زﻣﻴﻦ را ﺑﻪ هﻔﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻨﺪ و ﮔﺰارش ﺁن را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﻤﺎن ﺳﻬﻢ هﻔﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪ را ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﻢ. ﻼ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ »ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ آﻪ ﻗﺒ ً زﻣﻴﻨﻬﺎی ﺟﻨﻮب و ﺷﻤﺎل را ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ در هﻤﺎﻧﺠﺎ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ7 .ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی هﻢ از زﻣﻴﻦ ﺳﻬﻤﯽ ﻧﺪارﻧﺪ، زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ آﺎهﻦ هﺴﺘﻨﺪ و ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻬﻢ اﻳﺸﺎن اﺳﺖ .ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ هﻢ ﻼ ﺳﻬﻢ ﺧﻮد را درﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن آﻪ آﻪ ﻗﺒ ً ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ«. 8ﭘﺲ ﺁن اﻓﺮاد رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ آﻨﻨﺪ و ﮔﺰارش ﺁن را ﺑﺮای ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ او در ﺷﻴﻠﻮﻩ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻬﻢ هﻔﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪ را ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ9 .ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎن ﻳﻮﺷﻊ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮری آﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ .زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﻪ هﻔﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﻧﺎم ﺷﻬﺮهﺎی هﺮ ﻗﺴﻤﺖ را ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻧﺰد ﻳﻮﺷﻊ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ10 .ﻳﻮﺷﻊ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﻋﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﻴﻦ ﺁن هﻔﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ 11اوﻟﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ درﺁﻣﺪ .زﻣﻴﻦ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ،ﺑﻴﻦ زﻣﻴﻨﻬﺎی دو ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا و ﻳﻮﺳﻒ ﻗﺮار داﺷﺖ12 .ﻣﺮز ﺁﻧﻬﺎ در ﺷﻤﺎل از رود اردن ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ،ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل ارﻳﺤﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺖ .ﺳﭙﺲ از وﺳﻂ آﻮهﺴﺘﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﺑﻴﺖﺁون در ﻏﺮب ﻣﯽرﺳﻴﺪ13 .ﺑﻌﺪ ﺑﻄﺮف ﺟﻨﻮب ﻟﻮز )آﻪ هﻤﺎن ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ اﺳﺖ( آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻄﺮف ﻋﻄﺎروت ادار آﻪ در ﻣﻨﻄﻘﻪء آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ ﺟﻨﻮب ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﭘﺎﻳﻴﻦ واﻗﻊ اﺳﺖ ﺳﺮازﻳﺮ ﻣﯽﺷﺪ. 14ﻣﺮز ﻏﺮﺑﯽ از آﻮهﺴﺘﺎن ﺟﻨﻮب ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﺑﻄﺮف ﺟﻨﻮب آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻗﺮﻳﻪ ﺑﻌﻞ )هﻤﺎن ﻗﺮﻳﻪ ﻳﻌﺎرﻳﻢ( آﻪ ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﻬﻮداﺳﺖ ﻣﯽرﺳﻴﺪ. 15ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ از اﻧﺘﻬﺎی ﻗﺮﻳﻪء ﺑﻌﻞ در ﻏﺮب ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﻄﺮف ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻧﻔﺘﻮح آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ16 ،از ﺁﻧﺠﺎ ء ﺑﻪ داﻣﻨﻪء آﻮهﯽ آﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻩء هﻨﻮم )واﻗﻊ در ﺷﻤﺎل درﻩ رﻓﺎﺋﻴﻢ( اﺳﺖ ،اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ .ﺳﭙﺲ ،از درﻩء هﻨﻮم ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ و ﺟﻨﻮب ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ را ﻗﻄﻊ ﻣﯽآﺮد و ﺑﻪ ﻋﻴﻦ روﺟﻞ ﻣﯽرﺳﻴﺪ17 .اﻳﻦ ﺧﻂ ﻣﺮزی از ﻋﻴﻦ روﺟﻞ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل ﺑﻪ ﻋﻴﻦ ﺷﻤﺲ ﻣﯽرﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺟﻠﻴﻠﻮت آﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ادوﻣﻴﻢ ﻗﺮار دارد، ﻣﯽرﺳﻴﺪ .ﺳﭙﺲ ﺑﻄﺮف ﺳﻨﮓ ﺑﻮهﻦ )ﺑﻮهﻦ ﭘﺴﺮ رﺋﻮﺑﻴﻦ ء ﺑﻮد( ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻩ18 ،از ﺷﻤﺎل زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻩ اردن اﺳﺖ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ درﻩء اردن ﺳﺮازﻳﺮ ﻣﯽﺷﺪ 19و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﺑﻴﺖﺣﺠﻠﻪ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﻪ ﺧﻠﻴﺞ ﺷﻤﺎﻟﯽ درﻳﺎی ﻣﺮدﻩ آﻪ در اﻧﺘﻬﺎی ﺟﻨﻮﺑﯽ رود اردن اﺳﺖ ،ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ .اﻳﻦ ﺑﻮد ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ. 20رود اردن ،ﻣﺮز ﺷﺮﻗﯽ زﻣﻴﻦ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺗﺸﻜﻴﻞ ء ﻣﯽداد .اﻳﻦ زﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ. 21ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ ،از اﻳﻦ ﻗﺮارﻧﺪ: 22 ارﻳﺤﺎ ،ﺑﻴﺖﺣُﺠﻠﻪ ،ﻋِﻴﻤَﻖ ﻗﺼﻴﺺ ،ﺑﻴﺖﻋﺮﺑﻪ، ﺻﻤﺎراﻳﻢ ،ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ23 ،ﻋَﻮﻳﻢ ،ﻓﺎرﻩ ،ﻋُﻔﺮَتَ 24 ،آﻔَﺮﻋﻤﻮﻧﯽ، ﻋُﻔﻨﯽ و ﺟﺎﺑﻊ ،ﺟﻤﻌًﺎ دوازدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 25ﺟﺒﻌﻮن ،راﻣﻪ ،ﺑﺌﻴﺮوت26 ،ﻣﺼﻔﻪ ،آﻔﻴﺮﻩ ،ﻣﻮﺻﻪ، 27راﻗﻢ ،ﻳﺮﻓﺌﻴﻞ ،ﺗﺮاﻟﻪ28 ،ﺻﻴﻠﻪ ،ﺁﻟﻒ ،ﻳﺒﻮﺳﯽ )اورﺷﻠﻴﻢ( ،ﺟﺒﻌﻪ و ﻗﺮﻳﻪء ﻳﻌﺎرﻳﻢ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎردﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. ء اﻳﻦ ﺑﻮد ﻣﻠﻜﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ دادﻩ ﺷﺪ. ء زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺷﻤﻌﻮن دوﻣﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷﻤﻌﻮن درﺁﻣﺪ .زﻣﻴﻦ 19ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ،در داﺧﻞ ﻣﺮزهﺎی زﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺷﺎﻣﻞ اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻣﯽﺷﺪ: ﺣﺼَﺮﺷﻮﻋﺎل ،ﺑﺎﻟﺢ ،ﻋﺎﺻﻢ، ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ ،ﺷﺒﻊ ،ﻣﻮﻻدﻩَ 3 ، 4اﻟﺘﻮﻟﺪ ،ﺑﺘﻮل ،ﺣﺮﻣﻪ5 ،ﺻﻘﻠﻎ ،ﺑﻴﺖﻣﺮآﺒﻮت، ﻳﻮﺷﻊ ﺣﺼﺮﺳﻮﺳﻪ6 ،ﺑﻴﺖﻟﺒﺎﻋﻮت و ﺷﺎروﺣﻦ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺳﻴﺰدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف. 7ﻋﻴﻦ ،رﻣﻮن ،ﻋﺎﺗﺮ و ﻋﺎﺷﺎن ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف 8و ﺗﻤﺎم روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺗﺎ ﺑﻌﻠﺖ ﺑﺌﻴﺮ )آﻪ راﻣﻪء ﻧﮕﺐ هﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ(. اﻳﻦ ﺑﻮد زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن دادﻩ ء ﻼ ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺷﺪ9 .اﻳﻦ زﻣﻴﻦ از ﺳﻬﻤﯽ ﺑﻮد آﻪ ﻗﺒ ً ﻳﻬﻮدا ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﭼﻮن زﻣﻴﻦ ﺳﻬﻢ ﻳﻬﻮدا ﺑﺮای اﻳﺸﺎن زﻳﺎد ﺑﻮد. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن 10ﺳﻮﻣﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم زﺑﻮﻟﻮن درﺁﻣﺪ .ﻣﺮز زﻣﻴﻦ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ از ﺳﺎرﻳﺪ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ 11و ء ﺑﻄﺮف ﻣﻐﺮب ﺗﺎ ﻣﺮﻋﻠﻪ و دﺑﺎﺷﻪ آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ درﻩ ﺷﺮق ﻳُﻘﻨَﻌﺎم ﻣﯽرﺳﻴﺪ12 .از ﻃﺮف ﺷﺮق ﺳﺎرﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺣﺪود آﺴﻠﻮت ﺗﺎﺑﻮر و از ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺎ داﺑﺮﻩ و ﻳﺎﻓﻴﻊ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ13 .ﺑﺎز ﺑﻄﺮف ﺷﺮق اﻣﺘﺪاد ﻳﺎﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺟﺖ ﺣﺎﻓﺮ و ﻋﺖ ﻗﺎﺻﻴﻦ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ ،ﺳﭙﺲ از رﻣﻮن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻧﻴﻌﻪ ﻣﯽرﺳﻴﺪ14 .اﻳﻦ ﺧﻂ ﻣﺮزی در ﺷﻤﺎل ،ﺑﻄﺮف ﺣﻨﺎﺗﻮن ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و ﺑﻪ درﻩء ﻳﻔﺘﺢﺋﻴﻞ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ15 .و16ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﻄﻪ ،ﻧﻬﻼل ،ﺷﻤﺮون، ﻳﺪاﻟﻪ و ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻧﻴﺰ ﺟﺰو ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن ﺑﻮدﻧﺪ. ﺟﻤﻌًﺎ دوازدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر 17و18ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻳﺴﺎآﺎر درﺁﻣﺪ .ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﻳﺰرﻋﻴﻞ، آﺴﻠﻮت ،ﺷﻮﻧﻢ19 ،ﺣﻔﺎراﻳﻢ ،ﺷﯽﺋﻮن ،اﻧﺎﺣﺮﻩ، 20رﺑﻴﺖ ،ﻗﺸﻴﻮن ،ﺁﺑﺺ21 ،رﻣﻪ ،ﻋﻴﻦ ﺟﻨﻴﻢ ،ﻋﻴﻦﺣﺪﻩ و ﺑﻴﺖﻓﺼﻴﺺ22 .و23ﺧﻂ ﻣﺮزی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر از ﺷﻬﺮهﺎی ﺗﺎﺑﻮر ،ﺷﺤﺼﻴﻤﻪ و ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ رود اردن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ .ﺟﻤﻌًﺎ ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ 20 24و25ﭘﻨﺠﻤﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم اﺷﻴﺮ درﺁﻣﺪ .ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺣﻠﻘﻪ ،ﺣﻠﯽ، ﺑﺎﻃَﻦ ،اآﺸﺎف26 ،اﻟﻤﻠﮏ ،ﻋﻤﻌﺎد و ﻣﺶﺁل ،ﺧﻂ ﻣﺮزی ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ در ﻏﺮب ،ﺑﻄﺮف آﺮﻣﻞ و ﺷﻴﺤﻮر ﻟﺒﻨﻪ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ 27و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﻤﺖ ﻣﺸﺮق ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺖداﺟﻮن ﻣﯽﭘﻴﭽﻴﺪ و ﺑﻪ زﺑﻮﻟﻮن و درﻩء ﻳﻔﺘﺢﺋﻴﻞ ﻣﯽرﺳﻴﺪ .از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل ﺑﺴﻮی ﺑﻴﺖﻋﺎﻣﻖ و ﻧﻌﯽﺋﻴﻞ اﻣﺘﺪاد ﻳﺎﻓﺘﻪ از ﺷﺮق آﺎﺑﻮل ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ. 28ﺳﭙﺲ از ﺣﺒﺮون ،رﺣﻮب ،ﺣﻤﻮن ،ﻗﺎﻧﻪ و ﺻﻴﺪون ﺑﺰرگ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ29 .ﺳﭙﺲ اﻳﻦ ﺧﻂ ﻣﺮزی ﺑﻄﺮف راﻣﻪ ﻣﯽﭘﻴﭽﻴﺪ و ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﺼﺎردار ﺻﻮر ﻣﯽرﺳﻴﺪ و ﺑﺎز ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮ ﺣﻮﺻﻪ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ در ﻧﺎﺣﻴﻪ اآﺰﻳﺐ ﺑﻪ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ30 .و31ﻋﻤﻪ ،ﻋﻔﻴﻖ و رﺣﻮب ﻧﻴﺰ ﺟﺰو ﻣﻠﮏ اﺷﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺟﻤﻌًﺎ ﺑﻴﺴﺖ و دو ء ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺷﻴﺮ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ 32و33ﺷﺸﻤﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ درﺁﻣﺪ .ﺧﻂ ﻣﺮزی زﻣﻴﻦ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ از ﺣﺎﻟﻒ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ و از ﺑﻠﻮﻃﯽ آﻪ در ﺻﻌﻨﻴﻢ اﺳﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،در اﻣﺘﺪاد اداﻣﯽ ،ﻧﺎﻗﺐ و ﻳﺒﻦﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻟﻘﻮم ﻣﯽرﺳﻴﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ رود اردن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ34 .اﻳﻦ ﺧﻂ ﻣﺮزی در ﻏﺮب ﺑﺴﻤﺖ ازﻧﻮت ﺗﺎﺑﻮر ﻣﯽﭘﻴﭽﻴﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻄﺮف ﺣﻘﻮق ﭘﻴﺶ ﻣﯽرﻓﺖ .زﻣﻴﻦ ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺑﺎ زﺑﻮﻟﻮن در ﺟﻨﻮب ،ﺑﺎ اﺷﻴﺮ در ﻏﺮب و ﺑﺎ رود اردن در ﺷﺮق هﻢ ﻣﺮز ﻣﯽﺷﺪ35 .ﺷﻬﺮهﺎی ﺣﺼﺎرداری آﻪ در زﻣﻴﻦ ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ از اﻳﻦ ﻗﺮارﻧﺪ: ﺣﻤَﺖَ ،رﻗَﺖ ،آﻨﺎرت36 ،اداﻣﻪ ،راﻣﻪ، ﺻﺪﻳﻢ ،ﺻﻴﺮَ ، ﺣﺎﺻﻮر37 ،ﻗﺎدش ،ادرﻋﯽ ،ﻋﻴﻦﺣﺎﺻﻮر38 ،و39ﻳَﺮون، ﻣﺠﺪلﺋﻴﻞ ،ﺣﻮرﻳﻢ ،ﺑﻴﺖﻋﻨﺎت و ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ .ﺟﻤﻌًﺎ ﻧﻮزدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. زﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء دان 40و41هﻔﺘﻤﻴﻦ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم دان درﺁﻣﺪ .ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺻﺮﻋﻪ، ﺷﻌَﻠﺒﻴﻦَ ،اﻳَﻠﻮن ،ﻳﺘﻠﻪ43 ،اﻟﻮن، اﺷﺖﺋﻮل ،ﻋﻴﺮﺷﻤﺲَ 42 ، ﻳﻮﺷﻊ 21 ﺟﺒَﺘﻮن ،ﺑﻌﻠﻪ45 ،ﻳﻬﻮد، ﺗﻤﻨﻪ ،ﻋﻘﺮون44 ،اَﻟﺘَﻘﻴﺖِ ، ﺑﻨﯽﺑﺮق ،ﺟﺖ رﻣﻮن46 ،ﻣﻴﺎﻩﻳﺮﻗﻮن ،رﻗﻮن و هﻤﭽﻨﻴﻦ زﻣﻴﻦ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﺎﻓﺎ)47 .وﻟﯽ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪ ،ﺑﺮای اﻳﺸﺎن آﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد .ﭘﺲ ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺑﻪ ﺷﻬﺮ َﻟﺸَﻢ در ﺷﻤﺎل ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻩ ،ﺁن را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮدﻧﺪ و اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم آﺮدﻧﺪ .ﺳﭙﺲ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﺎم ﺟﺪ ﺧﻮﻳﺶ ،دان را ﺑﺮ ﺁن ﺷﻬﺮ ﻧﻬﺎدﻧﺪ(. 48اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﻠﮏ ﻳﻮﺷﻊ 49و50ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ زﻣﻴﻨﻬﺎ ﻣﻴﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪ و ﺣﺪود هﺮ آﺪام ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻣﻠﻜﯽ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﺮدﻧﺪ و او ﺗﻤﻨﻪ ﺳﺎرح را آﻪ در ﻣﻴﺎن آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و ﺁن را دوﺑﺎرﻩ ﺑﻨﺎ آﺮد و در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ. 51ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻗﺮﻋﻪآﺸﯽ و ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻦ ﺑﻴﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ،ﺟﻠﻮ دروازﻩء ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت اﻧﺠﺎم ﺷﺪ .در اﻳﻦ ﻗﺮﻋﻪآﺸﯽ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﮔﺮدﻳﺪ ،اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﻳﻮﺷﻊ و ﺳﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻈﺎرت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. ﺑﺮای آﺸﺘﻦ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻴﺎﻳﺪ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻗﺎﺗﻞ را ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ،ﭼﻮن او ﺑﻄﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻋﻤﻞ ﻗﺘﻞ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﻧﻪ از روی آﻴﻨﻪ و ﻏﺮض6 .او ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻣﺤﺎآﻤﻪاش در ﺣﻀﻮر ﻣﺮدم ،و ﺗﺎ وﻓﺎت رﺋﻴﺲ آﻬﻨﻪای آﻪ در زﻣﺎن واﻗﻌﻪ ﺑﺮ ﻣﺼﺪر آﺎر ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ،در ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ .اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺁزاد اﺳﺖ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ و ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدد«. 7ﭘﺲ اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺮای ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ اﺧﺘﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ: ﻗﺎدش ﺟﻠﻴﻞ در آﻮهﺴﺘﺎن ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ،ﺷﻜﻴﻢ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ و ﻗﺮﻳﻪء ارﺑﻊ )آﻪ ﺣﺒﺮون ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ( در آﻮهﺴﺘﺎن ﻳﻬﻮدا8 .هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن ،در ﺷﺮق ارﻳﺤﺎ ،اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺮای ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ء اﺧﺘﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ :ﺑﺎﺻﺮ در ﺻﺤﺮا از ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،راﻣﻮت در ﺟﻠﻌﺎد از ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد و ﺟﻮﻻن در ﺑﺎﺷﺎن از ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ. 9ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ،هﻢ ﺑﺮای اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻮد و هﻢ ﺑﺮای ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﯽ آﻪ در ﻣﻴﺎن اﻳﺸﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ، ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﺗﺼﺎدﻓ ًﺎ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﻮد ،ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮار آﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﻣﺤﺎآﻤﻪاش در ﺣﻀﻮر ﻣﺮدم ،ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺪﻋﯽ ﺧﻮن ﻣﻘﺘﻮل ،آﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮد. ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی )اﻋﺪاد (8-1 :35 ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ )اﻋﺪاد 32-6 :35؛ ﺗﺜﻨﻴﻪ (31-1 :19 ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﻓﺮﻣﻮد»2 :ﺑﻪ ﻣﺮدم 20اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﮕﻮ آﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ را آﻪ ﻼ دﺳﺘﻮرات ﺁن را ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﻗﺒ ً ﺑﻮدم* ،ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﻨﺪ3 ،ﺗﺎ اﮔﺮ آﺴﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﻏﻴﺮ ﻋﻤﺪ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺒﺮد و از اﻧﺘﻘﺎم ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻣﻘﺘﻮل در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ4 .وﻗﺘﯽ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دروازﻩء ﺷﻬﺮ آﻪ ﻣﺤﻞ ﻗﻀﺎوت اﺳﺖ ﺑﺮود و ﻗﻀﻴﻪ را ﺑﺮای ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﻬﺮ ﺷﺮح دهﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﺑﺮدﻩ ،ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮای زﻧﺪﮔﯽ آﺮدن ﺑﻪ او ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ اﻳﺸﺎن ﺑﻤﺎﻧﺪ5 .اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻣﻘﺘﻮل * رﺟﻮع ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﻋﺪاد ﻓﺼﻞ 35و اول ﺗﻮارﻳﺦ ﻓﺼﻞ .6 ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﺑﻪ ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ 21اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ،ﻳﻮﺷﻊ و ﺑﻘﻴﻪء رهﺒﺮان ﻗﺒﺎﻳﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮد آﻪ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎﻳﯽ ﺑﺮای ﮔﻠﻪهﺎ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﺎ دادﻩ ﺷﻮد3 «.ﭘﺲ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻃﺒﻖ ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻣﻠﮏ ء ﺧﻮد ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی دادﻧﺪ. 4ﺧﺎﻧﺪان ﻗﻬﺎت ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺮوﻩ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺸﺎن درﺁﻣﺪ .ﺑﻪ ﺁن دﺳﺘﻪ از ﻗﻬﺎﺗﯽهﺎ آﻪ از ﻧﺴﻞ هﺎرون و آﺎهﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺳﻴﺰدﻩ ﺷﻬﺮ از ﺷﻬﺮهﺎی ء ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻳﻬﻮدا ،ﺷﻤﻌﻮن و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ دادﻩ ﺷﺪ5 .ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻗﻬﺎت ،دﻩ ﺷﻬﺮ از ﺷﻬﺮهﺎی اﻓﺮاﻳﻢ ،دان و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ دادﻩ ﺷﺪ6 .ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺟﺮﺷﻮن، ﺳﻴﺰدﻩ ﺷﻬﺮ از ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻳﺴﺎآﺎر ،اﺷﻴﺮ ،ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﻳﻮﺷﻊ و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ آﻪ در ﺑﺎﺷﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ ،دادﻩ ﺷﺪ7 .ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺮاری ،دوازدﻩ ﺷﻬﺮ از ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و زﺑﻮﻟﻮن دادﻩ ﺷﺪ8 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﺷﻬﺮهﺎ و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎ ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ. 9و10اﻳﻦ اﺳﺖ اﺳﺎﻣﯽ ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ آﻪ از ﻣﻠﮏ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻳﻬﻮدا و ﺷﻤﻌﻮن ﺑﻪ ﻧﺴﻞ هﺎرون آﻪ از ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻗﻬﺎت )ﭘﺴﺮ ﻻوی( ﺑﻮدﻧﺪ ،دادﻩ ﺷﺪ )ﻃﺎﻳﻔﻪء ﻗﻬﺎت ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺮوهﯽ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺸﺎن درﺁﻣﺪ(11 :ﺷﻬﺮ ﺣﺒﺮون آﻪ هﻤﺎن ﻗﺮﻳﻪء ارﺑﻊ ﺑﺎﺷﺪ )ارﺑﻊ ﭘﺪر ﻋﻨﺎق ﺑﻮد( در آﻮهﺴﺘﺎن ﻳﻬﻮدا ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ)12 .ﻣﺰارع و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﻼ ﺑﻪ آﺎﻟﻴﺐ ﭘﺴﺮ ﻳﻔﻨﻪ دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد13 (.ﻋﻼوﻩ ﺁن ،ﻗﺒ ً ﺑﺮ ﺷﻬﺮ ﺣﺒﺮون آﻪ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺑﻮد ،اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ هﺎرون آﻪ آﺎهﻦ ﺑﻮدﻧﺪ دادﻩ ﺷﺪ: ﻟﺒﻨﻪ14 ،ﻳﺘﻴﺮ ،اﺷﺘﻤﻮع15 ،ﺣﻮﻟﻮن ،دﺑﻴﺮ16 ،ﻋﻴﻦ ،ﻳﻮﻃﻪ و ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﻧﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا و ﺷﻤﻌﻮن17 .و18از ﻣﻠﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ، اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف دادﻩ ﺷﺪ: ﺟﺒﻌﻮن ،ﺟﺒﻊ ،ﻋﻨﺎﺗﻮت و ﻋﻠﻤﻮن19 .ﭘﺲ ﺟﻤﻌًﺎ ﺳﻴﺰدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ،ﺑﻪ ﻧﺴﻞ هﺎرون آﻪ آﺎهﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ. 20و21و22از ﻃﺮف ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ،ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﺧﺎﻧﺪان ﻗﻬﺎت دادﻩ ﺷﺪ .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﺷﻜﻴﻢ )ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ واﻗﻊ ﺑﻮد(، ﺟﺎزر ،ﻗﺒﺼﺎﻳﻢ و ﺑﻴﺖﺣﻮرون. 23و24از ﻃﺮف ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ .اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :اﻟﺘﻘﯽ ،ﺟِﺒَﺘﻮن ،اَﻳَﻠﻮن و ﺟﺘﺮﻣﻮن. 25ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ،ﺷﻬﺮهﺎی ﺗﻌﻨﮏ ،ﺟﺖ رﻣﻮن و ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪ26 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﺟﻤﻌًﺎ دﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺧﺎﻧﺪان ﻗﻬﺎت دادﻩ ﺷﺪ. 27ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺟﺮﺷﻮن ﻧﻴﺰ آﻪ ﻳﻜﯽ دﻳﮕﺮ از ﮔﺮوﻩهﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ﺑﻮد اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ دادﻩ ﺷﺪ :از ﻃﺮف ﻧﺼﻒ 22 ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ،ﺟﻮﻻن در ﺑﺎﺷﺎن )ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ( و َﺑﻌَﺸﺘﺮﻩ ،ﺟﻤﻌًﺎ دو ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف28 .از ﻃﺮف ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر؛ ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﺸﻴﻮن، داﺑﺮﻩ29 ،ﻳﺮﻣﻮت و ﻋﻴﻦ ﺟﻨﻴﻢ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف30 .از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ؛ ﺷﻬﺮهﺎی ﻣﺶﺁل ،ﻋﺒﺪون31 ،ﺣﻠﻘﺎت و رﺣﻮب ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف32 .از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ؛ ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﺎدش در ﺟﻠﻴﻞ )ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ(، ﺣﻤﻮت دُر و ﻗﺮﺗﺎن ،ﺟﻤﻌًﺎ ﺳﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف. 33ﭘﺲ ﺟﻤﻌًﺎ ﺳﻴﺰدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺟﺮﺷﻮن دادﻩ ﺷﺪ. 34ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺮاری را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﯽدادﻧﺪ ،اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ دادﻩ ﺷﺪ :از ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن؛ ﺷﻬﺮهﺎی ﻳُﻘﻨﻌﺎم ،ﻗَﺮﺗﻪ35 ،دﻣﻨﻪ و ﻧﺤﻼل ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف36 .از ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ؛ ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﺎﺻﺮ ،ﻳﻬﺼﻪ37 ،ﻗﺪﻳﻤﻮت و ﻣﻴﻔﻌﺖ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف38 .از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺟﺎد؛ ﺷﻬﺮهﺎی راﻣﻮت در ﺟﻠﻌﺎد )ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ( ،ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ39 ،ﺣﺸﺒﻮن و ﻳﻌﺰﻳﺮ ،ﺟﻤﻌًﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف. 40روﻳﻬﻢرﻓﺘﻪ دوازدﻩ ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺮاری آﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﯽدادﻧﺪ ،دادﻩ ﺷﺪ. 41و42ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد ﭼﻬﻞ و هﺸﺖ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی دادﻩ ﺷﺪ. ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻣﯽآﻨﺪ 43ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﻪ اﺟﺪاد ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺨﺸﻴﺪ و اﻳﺸﺎن ﺁن را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮدﻩ ،در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ44 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ اﺟﺪاد ﺁﻧﻬﺎ وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮد در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺻﻠﺢ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﻮد و آﺴﯽ را ﻳﺎرای ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﻳﺎری ﻧﻤﻮد ﺗﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻨﺪ45 .او ﺑﻪ ﺗﻤﺎم وﻋﺪﻩهﺎی ﻧﻴﻜﻮﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دادﻩ ﺑﻮد وﻓﺎ آﺮد. ﻳﻮﺷﻊ 23 ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺷﺮق رود اردن ﻳﻮﺷﻊ ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و 22ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻃﻠﺒﻴﺪ 2و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :هﺮ ﭼﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادﻩاﻳﺪ ،و ﺗﻤﺎم دﺳﺘﻮرات ﻣﺮا ﻧﻴﺰ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدﻩاﻳﺪ3 .هﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﻨﮓ ﺧﻴﻠﯽ ﻃﻮل آﺸﻴﺪ ،وﻟﯽ ﺷﻤﺎ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺑﺮادران ﺧﻮد را ﺗﺮک ﻧﻜﺮدﻳﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادﻳﺪ4 .اآﻨﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ وﻋﺪﻩء ﺧﻮد ،ﺑﻪ ﺑﺮادراﻧﺘﺎن ﭘﻴﺮوزی و ﺁراﻣﺶ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد در ﺁﻧﺴﻮی رود اردن آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﻮد ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻴﺖ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ5 .ﺑﺪﻗﺖ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر دادﻩ اﺳﺖ ،اﻧﺠﺎم دهﻴﺪ :ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺧﻮد را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ ،در راﻩ او ﮔﺎم ﺑﺮدارﻳﺪ، اﺣﻜﺎﻣﺶ را اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ او ﺑﭽﺴﺒﻴﺪ و ﺑﺎ دل و ﺟﺎن او را ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ«. 6ﭘﺲ ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻼ در ﺷﺮق ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن رواﻧﻪ ﺳﺎﺧﺖ7 .و)8ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺒ ً رود اردن ﺑﻪ ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ زﻣﻴﻦ دادﻩ ﺑﻮد ،و ﻳﻮﺷﻊ هﻢ در ﻏﺮب رود اردن ﺑﻪ ﻧﺼﻒ دﻳﮕﺮ ﺁن ﻗﺒﻴﻠﻪ، در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮ ،زﻣﻴﻦ ﺑﺨﺸﻴﺪ (.درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﻋﺎزم ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮآﺖ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ ﺛﺮوت ﺑﺴﻴﺎر ،ﮔﻠﻪ و رﻣﻪهﺎی ﺑﯽﺷﻤﺎر ،ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ ،ﻣﺲ و ﺁهﻦ ،و ﭘﻮﺷﺎک ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺮدﻳﺪ و اﻳﻦ ﻏﻨﺎﻳﻢ را ﺑﺎ ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺧﻮد ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ«. ء 9ﭘﺲ ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد ،و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﺷﻴﻠﻮﻩ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺴﻮی ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد در ﺟﻠﻌﺎد آﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ،ﺁن را ﺗﺼﺮف آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ آﻨﺎر رود اردن 10و11و12وﻗﺘﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻴﻠﻮت در آﻨﺎر رود اردن در آﻨﻌﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ و ﭼﺸﻤﮕﻴﺮی در آﻨﺎر رود اردن ﺑﻨﺎ آﺮدﻧﺪ .اﻣﺎ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻘﻴﻪء ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮوﻧﺪ13 .وﻟﯽ اول ،ﻋﺪﻩای را ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻓﻴﻨﺤﺎس ﭘﺴﺮ اﻟﻌﺎزار آﺎهﻦ ﻧﺰد اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ14 .اﻓﺮادی آﻪ هﻤﺮاﻩ ﻓﻴﻨﺤﺎس رﻓﺘﻨﺪ دﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ هﺮ آﺪام از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻘﺎم ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﺧﺎﻧﺪاﻧﯽ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﯽ از ﻃﺮف ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮد ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ15 .وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﮔﺮوﻩ ﺑﻪ ﻧﺰد ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ، ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد رﺳﻴﺪﻧﺪ، 16ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﯽ از ﻃﺮف ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا از ﭘﻴﺮوی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪاﻳﺪ و ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ از او روﮔﺮدان ﺷﺪﻩ ،ﺑﺮﺿﺪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪاﻳﺪ؟ 17و18ﺁﻳﺎ ﻋﻘﻮﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺖ ﺑﻌﻞ ﻓﻐﻮر* ﺑﺮای ﻣﺎ آﻢ ﺑﻮد؟ ﻣﮕﺮ ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩاﻳﺪ ﭼﻪ ﺑﻼی وﺣﺸﺘﻨﺎآﯽ ﺑﺮ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎرض ﺷﺪ ،ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﻼ ﺁزاد ﻧﺸﺪﻩاﻳﻢ؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﻴﺪ هﻨﻮز هﻢ از ﺁن آﺎﻣ ً اﮔﺮ اﻣﺮوز از دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﻴﺪ ﻓﺮدا او ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮ هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ؟ 19اﮔﺮ زﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت در ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و در اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﺎ ﻣﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﺪ ،و ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ دﻳﮕﺮ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﺮﺿﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﺮﺿﺪ ﻣﺎ ﺑﺮﻧﺨﻴﺰﻳﺪ20 .ﺁﻳﺎ ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩاﻳﺪ آﻪ وﻗﺘﯽ ﻋﺨﺎن ﭘﺴﺮ زارح ﻣﺎل ﺣﺮام را ﺑﺮداﺷﺖ ،ﻧﻪ ﻓﻘﻂ او ﺑﻠﻜﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ او ﻣﺠﺎزات ﺷﺪﻧﺪ؟« 21ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ»22 :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﺪاﻳﺎن ﻣﯽداﻧﺪ آﻪ ﻗﺼﺪ ﻣﺎ از ﺑﻨﺎی اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ و ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪاﻧﻴﺪ .اﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر از ﭘﻴﺮوی ﺧﺪاوﻧﺪ روﮔﺮدان ﺷﺪﻩاﻳﻢ و ﺑﻪ او ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزﻳﺪﻩاﻳﻢ ،ﺷﻤﺎ ﻣﺎ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺬارﻳﺪ23 .اﮔﺮ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺳﺎﺧﺘﻪاﻳﻢ ﺗﺎ روی ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،هﺪﻳﻪ ﺁردی و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻴﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدش ﻣﺎ را ﻣﺠﺎزات آﻨﺪ24 .ﻣﺎ * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﻋﺪاد .9-1 :25 ﻳﻮﺷﻊ اﻳﻦ آﺎر را از روی اﺣﺘﻴﺎط اﻧﺠﺎم دادﻩاﻳﻢ ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﻢ در ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :ﺷﻤﺎ ﺣﻖ ﻧﺪارﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﺪ25 ،زﻳﺮا ﺷﻤﺎ ﺳﻬﻤﯽ در ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺪارﻳﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ رود اردن را ﺑﻴﻦ ﻣﺎ و ﺷﻤﺎ ﻗﺮار دادﻩ اﺳﺖ .و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ ،ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎ را از ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎز دارﻧﺪ26 .و27ﭘﺲ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﺑﻨﺎ آﻨﻴﻢ ،اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺗﺎ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ و ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻤﺎن ﺷﺎهﺪی ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﻣﺎ هﻢ ﺣﻖ دارﻳﻢ در ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﻼﻣﺘﯽ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ ،و اﮔﺮ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :ﺷﻤﺎ ﺳﻬﻤﯽ در ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺪارﻳﺪ، 28ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ را ﻧﮕﺎﻩ آﻨﻴﺪ آﻪ ﭘﺪران ﻣﺎ از روی ﻧﻤﻮﻧﻪء ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ،ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪء اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﻣﺎ هﻢ ﺣﻖ دارﻳﻢ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ و ﺧﺪا را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﻢ29 .ﻣﺎ هﺮﮔﺰ از ﭘﻴﺮوی ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺖ ﺑﺮﻧﻤﯽدارﻳﻢ و ﺑﺎ ء ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،هﺪﻳﻪ ﺁردی و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ از دﺳﺘﻮرات او ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﯽآﻨﻴﻢ .ﻣﺎ ﻣﯽداﻧﻴﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮد ،هﻤﺎن اﺳﺖ آﻪ در ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮار دارد«. 30ﻓﻴﻨﺤﺎس آﺎهﻦ و ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ هﻤﺮاﻩ وی ﺑﻮدﻧﺪ ،ﭼﻮن اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را از ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی رﺋﻮﺑﻴﻦ ،ﺟﺎد و ﻧﺼﻒ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪﻧﺪ. 31ﻓﻴﻨﺤﺎس ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎﺳﺖ ،زﻳﺮا ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺿﺪ او ﺑﺮﻧﺨﺎﺳﺘﻪاﻳﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮﻋﻜﺲ ،ﻗﻮم ﻣﺎ را از ﻧﺎﺑﻮدی ﻧﺠﺎت دادﻩاﻳﺪ«. 32ﭘﺲ ﻓﻴﻨﺤﺎس و ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ،از ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻪ آﻨﻌﺎن ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﺰارش دادﻧﺪ33 .ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﮔﺰارش ﺁﻧﻬﺎ ،هﻤﻪء ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺎد ﺷﺪﻧﺪ و ﺧﺪا را ﺷﻜﺮﻧﻤﻮدﻧﺪ و دﻳﮕﺮ ﺳﺨﻨﯽ از ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد و ﻳﺎ ﺧﺮاب آﺮدن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻧﻴﺎﻣﺪ34 .ﻗﺒﺎﻳﻞ رﺋﻮﺑﻴﻦ و ﺟﺎد ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ را آﻪ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ »ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ 24 ﺷﺎهﺪ« ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ و ﺑﺮادران ﻣﺎ ﺷﺎهﺪ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﻧﻴﺰ هﺴﺖ«. وﺻﻴﺖ ﻳﻮﺷﻊ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از 23دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ راﺣﺘﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪ .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﻳﻮﺷﻊ ﭘﻴﺮ و ﺳﺎﻟﺨﻮردﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد2 .او ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺎن و رهﺒﺮان و ﻗﻀﺎت و ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﭘﻴﺮ و ﺳﺎﻟﺨﻮردﻩ ﺷﺪﻩام3 .ﺷﻤﺎ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم دادﻩ اﺳﺖ دﻳﺪﻩاﻳﺪ .او ﺧﻮدش ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺟﻨﮕﻴﺪ4 .و5ﻣﻦ زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻩاﻳﺪ و ﺣﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ را آﻪ هﻨﻮز ﺗﺼﺮف ﻧﻜﺮدﻩاﻳﺪ ،ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻩام .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،از رود اردن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ درﻳﺎی ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪ از ﺁن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد؛ زﻳﺮا ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩ دادﻩ اﺳﺖ ،ﺧﻮد او ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﯽ را آﻪ هﻨﻮز ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ از اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﺧﻮاهﺪ راﻧﺪ ﺗﺎ در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ. »6اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻗﻮی ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﺪﻗﺖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ در ﺗﻮرات ﻣﻮﺳﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ اﻃﺎﻋﺖ آﻨﻴﺪ و ﺗﻤﺎم ﺟﺰﻳﻴﺎت ﺁن را ﻧﮕﺎﻩدارﻳﺪ و از ﺁن ﻣﻨﺤﺮف ﻧﺸﻮﻳﺪ. 7ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺑﺎ ﻗﻮمهﺎﻳﯽ آﻪ هﻨﻮز در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﻧﺎم ﺧﺪاﻳﺎن ﺁﻧﻬﺎ را هﺮﮔﺰ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻧﻴﺎورﻳﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎم ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺴﻢ ﻧﺨﻮرﻳﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ زاﻧﻮ ﻧﺰﻧﻴﺪ8 .ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﭽﺴﺒﻴﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ آﺮدﻩاﻳﺪ9 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻗﻮمهﺎی ﺑﺰرگ و ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ را از ﭘﻴﺶ روی ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻩ و ﺗﺎآﻨﻮن آﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ درﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ10 .هﺮﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﻗﺎدر هﺴﺘﻴﺪ ﺑﺎ ﻳﮏ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز دﺷﻤﻦ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻗﻮﻟﯽ آﻪ دادﻩ اﺳﺖ ﺑﺠﺎی ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﺪ11 .ﭘﺲ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ هﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را دوﺳﺖ ﺑﺪارﻳﺪ. 25 »12وﻟﯽ اﮔﺮ از ﺧﺪا روﮔﺮدان ﺷﺪﻩ ،ﺑﺎ اﻓﺮاد اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ آﻪ هﻨﻮز درﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ دوﺳﺖ ﺷﻮﻳﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ زن ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ زن ﺑﺪهﻴﺪ13 ،ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ ﺧﺪا اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﺘﺎن ﺑﻴﺮون ﻧﺨﻮاهﺪ راﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ داﻣﯽ ﺑﺮای ﭘﺎﻳﻬﺎی ﺷﻤﺎ ،ﺗﺎزﻳﺎﻧﻪای ﺑﺮای ﭘﺸﺖ ﺷﻤﺎ ،و ﺧﺎری در ﭼﺸﻢ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد و ﺷﻤﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ در زﻣﻴﻦ ﻧﻴﻜﻮﻳﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ هﻼک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. ء »14ﭘﺎﻳﺎن ﻋﻤﺮ ﻣﻦ ﻓﺮا رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ و هﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺷﺎهﺪ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ هﺮ ﭼﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻳﮏ ﺑﻪ ﻳﮏ اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩ اﺳﺖ15 .و16وﻟﯽ ﺑﺪاﻧﻴﺪ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻌﻤﺖهﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادﻩ اﺳﺖ، ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻼ ﻧﻴﺰ ﻧﺎزل ﺧﻮاهﺪ آﺮد اﮔﺮ از دﺳﺘﻮرات او ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﻨﻴﺪ و ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ را ﭘﺮﺳﺘﺶ و ﺳﺠﺪﻩ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ .ﺑﻠﯽ ،ﺁﺗﺶ ﺧﺸﻢ او ﺑﺮ ﺷﻤﺎ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ رااز روی زﻣﻴﻦ ﻧﻴﻜﻮﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻋﻬﺪ در ﺷﻜﻴﻢ ﻳﮏ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ،ﻳﻮﺷﻊ ﺗﻤﺎم ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را 24ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن و رهﺒﺮان و ﻗﻀﺎت و ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺷﻜﻴﻢ اﺣﻀﺎر آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻣﺪﻩ ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ2 .ﻳﻮﺷﻊ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ» :در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﺪ ﺷﻤﺎ ﺗﺎرح ،ﭘﺪر اﺑﺮاهﻴﻢ و ﻧﺎﺣﻮر ،در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود ﻓﺮات ﻣﯽزﻳﺴﺖ و ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮد3 .وﻟﯽ ﻣﻦ اﺑﺮاهﻴﻢ ،ﭘﺴﺮ ﺗﺎرح را از ﺁﻧﺴﻮی رود ﻓﺮات ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺁوردم و او را در ﺳﺮاﺳﺮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﮔﺮداﻧﺪم و ﻧﺴﻞ او را زﻳﺎد آﺮدم .اﺳﺤﺎق را ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪم 4و ﺑﻪ اﺳﺤﺎق ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻘﻮب و ﻋﻴﺴﻮ را دادم .ﻧﻮاﺣﯽ اﻃﺮاف آﻮﻩ ﺳﻌﻴﺮ را ﺑﻪ ﻋﻴﺴﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪم .ﻳﻌﻘﻮب و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ5 .ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﻓﺮﺳﺘﺎدم و ﺑﻼی ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺁوردم .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ،اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ را از اﺳﺎرت ﻣﺼﺮیهﺎ ﺁزاد ﻧﻤﻮدم6 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎی ﺳﺮخ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﻣﺼﺮیهﺎ ﺑﺎ ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺳﻮاران ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ اﻳﺸﺎن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ7 .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم، ﻳﻮﺷﻊ ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﻦ آﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و ﻣﻦ ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ و ﻟﺸﻜﺮ ﻣﺼﺮ ﺗﺎرﻳﻜﯽ اﻳﺠﺎد ﻧﻤﻮدم .ﺳﭙﺲ ﺁب درﻳﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺼﺮیهﺎ رﻳﺨﺘﻢ و ﺁﻧﻬﺎ را در درﻳﺎ ﻏﺮق آﺮدم. ﭘﺪران ﺷﻤﺎ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺼﺮیهﺎ ﺁوردم ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد دﻳﺪﻧﺪ .ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺎﻟﻬﺎی زﻳﺎدی را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﮔﺬراﻧﻴﺪﻧﺪ. »8ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻣﻮریهﺎ در ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﺁوردم .اﻣﻮریهﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻣﻦ اﻳﺸﺎن را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدم و زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادم. 9ﺳﭙﺲ ﺑﺎﻻق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﺟﻨﮓ را ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺁﻏﺎز ﻧﻤﻮد و ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺑﻠﻌﺎم ،ﭘﺴﺮ ﺑﻌﻮر ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ10 .اﻣﺎ ﻣﻦ دﻋﺎی او را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻨﻤﻮدم ،ﺑﻠﻜﻪ او را وادار ﺳﺎﺧﺘﻢ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ ﺑﺪهﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ ﺑﺎﻻق ﻧﺠﺎت دادم11 .ﺳﭙﺲ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻴﺪ و ﺑﻪ ارﻳﺤﺎ ﺁﻣﺪﻳﺪ .ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن ارﻳﺤﺎ و ﺑﺴﻴﺎری از ﻗﺒﺎﻳﻞ دﻳﮕﺮ از ﻗﺒﻴﻞ اﻣﻮریهﺎ، ﻓﺮزیهﺎ ،آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ ،ﺣﻴﺘﯽهﺎ ،ﺟﺮﺟﺎﺷﯽهﺎ ،ﺣﻮیهﺎ و ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎ ﻳﻜﯽ ﭘﺲ از دﻳﮕﺮی ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ .اﻣﺎ ﻣﻦ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﺷﻤﺎ ﺳﺎﺧﺘﻢ12 .زﻧﺒﻮرهﺎی ﺳﺮخ ﺑﻪ ﺳﺮاغ اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدم و دو ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮری را ﺑﺎ ﻣﺮدﻣﺎﻧﺸﺎن ا ز ﭘﻴﺶ روی ﺷﻤﺎ راﻧﺪم .ﺷﻤﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزی را ﺑﺎ ﻧﻴﺰﻩ و آﻤﺎن ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎوردﻳﺪ! 13زﻣﻴﻨﯽ را آﻪ در ﺁن زﺣﻤﺖ ﻧﻜﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻳﺪ و ﺷﻬﺮهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺧﻮد ﺑﻨﺎ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ ،ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪم ﺗﺎ در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻳﺪ و از ﻣﻴﻮﻩء ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ و ﺑﺎﻏﻬﺎی زﻳﺘﻮﻧﯽ آﻪ ﺧﻮد زﺣﻤﺖ آﺎﺷﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻜﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻳﺪ ،ﺑﺨﻮرﻳﺪ. »14ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ را اﺣﺘﺮام ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻗﺖ و راﺳﺘﯽ او را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻴﺪ .ﺑﺘﻬﺎﻳﯽ را آﻪ زﻣﺎﻧﯽ اﺟﺪادﺗﺎن در ﺁﻧﺴﻮی رود ﻓﺮات و در ﻣﺼﺮ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ ،از ﺧﻮد دور آﻨﻴﺪ و ﻓﻘﻂ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ15 .اﻣﺮوز ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮد را ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی آﻨﻴﺪ ﻳﺎ از ﺑﺘﻬﺎﻳﯽ آﻪ اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ در ﺁﻧﺴﻮی رود ﻓﺮات ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻧﺪ ،و ﻳﺎ از ﺑﺘﻬﺎی اﻣﻮرﻳﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن ﺳﺎآﻨﻴﺪ؟ وﻟﯽ اﻳﻦ را ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮادﻩام ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت ﺧﻮاهﻴﻢ ﻧﻤﻮد«. ﻳﻮﺷﻊ 16ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﭘﺎﺳﺦ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :وای ﺑﺮ ﻣﺎ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺮک ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ و ﺑﺘﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﻨﻴﻢ؛ 17زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﺑﻮد آﻪ ﻗﻮم ﻣﺎ را از ﺑﺮدﮔﯽ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ رهﺎﻧﻴﺪ و در ﭘﻴﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﻤﺎن ﻣﻌﺠﺰات ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰی اﻧﺠﺎم داد .در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل راﻩ و هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﻣﻴﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی دﺷﻤﻨﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻴﻢ ،او ﻣﺎ را ﺣﻔﻆ آﺮد. 18ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد آﻪ هﻨﮕﺎم ورود ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ،ﻗﻮم اﻣﻮری و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮﻣﻬﺎ را از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون راﻧﺪ .ﭘﺲ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد ،زﻳﺮا او ﺧﺪای ﻣﺎﺳﺖ«. 19اﻣﺎ ﻳﻮﺷﻊ در ﭘﺎﺳﺦ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﺮوی از ﺧﺪاوﻧﺪ آﺎر ﺁﺳﺎﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ ،زﻳﺮا او ﻗﺪوس و ﺑﺴﻴﺎر ﻏﻴﻮر اﺳﺖ و از ﮔﻨﺎهﺎﻧﺘﺎن ﻧﺨﻮاهﺪ ﮔﺬﺷﺖ20 .اﮔﺮ او را ﺗﺮک آﺮدﻩ ﺑﺘﻬﺎ را ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ ،او ﺑﺮ ﺿﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺧﺎﺳﺖ و ﺷﻤﺎ را ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺣﺴﺎن ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﺷﻤﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد«. 21ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺟﻮاب ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :وﻟﯽ ﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﯽدهﻴﻢ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی آﻨﻴﻢ!« 22ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﺧﻮد ﺷﻤﺎ ﺷﺎهﺪ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ ﻗﻮل دادﻩاﻳﺪ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ«. ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ ،ﻣﺎ ﺧﻮد ،ﺷﺎهﺪ هﺴﺘﻴﻢ«. 23ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﭘﺲ ﺣﺎل ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻬﺎﻳﯽ را آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ از ﺧﻮد دور آﻨﻴﺪ و دﻟﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺰدﻳﮏ ﺳﺎزﻳﺪ«. 24ﻣﺮدم ﺑﻪ ﻳﻮﺷﻊ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁری ،ﻣﺎ ﻓﻘﻂ از ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺧﻮد اﻃﺎﻋﺖ و ﭘﻴﺮوی ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 25ﻳﻮﺷﻊ ﺁن روز در ﺷﻜﻴﻢ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﭘﻴﻤﺎن ﺑﺴﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻣﻘﺮرات ﺁن ﻧﻤﻮد26 .او ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را در آﺘﺎب ﻗﺎﻧﻮن ﺧﺪا ﻧﻮﺷﺖ .ﺳﭙﺲ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺰرگ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را در ﭘﺎی درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ آﻪ در آﻨﺎر ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﻮد ،ﺑﺮﭘﺎ داﺷﺖ27 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺳﻨﮓ ،ﺷﺎهﺪ ﭘﻴﻤﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﺗﻤﺎم ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﻮد ،ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ اﮔﺮ از ﭘﻴﺮوی 26 ﺧﺪا ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ ،هﻤﻴﻦ ﺳﻨﮓ ﺑﺮﺿﺪ ﺷﻤﺎ ﺷﻬﺎدت ﺧﻮاهﺪ داد«. 28ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﻳﻮﺷﻊ ﻣﺮدم را ﻣﺮﺧﺺ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ هﺮآﺲ ﺑﻪ ﻣﻠﮏ ﺧﻮد ﺑﺮود. ﻣﺮگ ﻳﻮﺷﻊ و اﻟﻌﺎزار 29ﭼﻨﺪی ﺑﻌﺪ ،ﻳﻮﺷﻊ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺳﻦ ﺻﺪ و دﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ درﮔﺬﺷﺖ 30و او را در ﺗﻤﻨﻪ ﺳﺎرح در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل آﻮﻩ ﺟﺎﻋﺶ آﻪ ﻣﻠﮏ ﺧﻮد او ﺑﻮد دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 31ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺗﻤﺎم ﻣﺪت زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﻳﻮﺷﻊ و ﻧﻴﺰ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﻗﻮم آﻪ ﭘﺲ از او زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺨﺼًﺎ اﻋﻤﺎل ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰ ﺧﺪاوﻧﺪ را درﺣﻖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﻳﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻓﺎدار ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 32اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی ﻳﻮﺳﻒ را آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺮوج از ﻣﺼﺮ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،در ﺷﻜﻴﻢ در ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﻳﻌﻘﻮب از ﭘﺴﺮان ﺣﻤﻮر ﺑﻪ ﺻﺪ ﺗﻜﻪ ﻧﻘﺮﻩ ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ) .اﻳﻦ زﻣﻴﻦ در ﻣﻠﮏ ﭘﺴﺮان ﻳﻮﺳﻒ ﻗﺮار داﺷﺖ(. 33اﻟﻌﺎزار ،ﭘﺴﺮ هﺎرون ﻧﻴﺰ درﮔﺬﺷﺖ و او را در ﺟﺒﻌﻪ آﻪ در ﻣﻠﮏ ﭘﺴﺮش ﻓﻴﻨﺤﺎس واﻗﻊ ﺑﻮد ،در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. داوران آﺘﺎب داوران ﺣﺎوی 350ﺳﺎل روﻳﺪادهﺎی ﻗﺒﻞ از دوران ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ .ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻌﻨﻮان ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺣﻜﻮﻣﺖ اﻳﻦ ﻗﻮم را ﻋﻬﺪﻩدار ﺷﻮد ،رهﺒﺮاﻧﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ادارﻩ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. واژﻩء »داوران« آﻪ ﻋﻨﻮان اﻳﻦ آﺘﺎب اﺳﺖ ،ﺑﻪ هﻤﻴﻦ رهﺒﺮان اﺷﺎرﻩ ﻣﯽآﻨﺪ. در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺪای ﺧﻮد را آﻪ ﺁﻧﺎن را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ء ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ،ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻮمهﺎی ﻣﺠﺎور ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺘﻬﺎ ﻣﯽﭘﺮدازﻧﺪ .ﮔﺎﻩ دوازدﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﺎی ﺟﻨﮕﻴﺪن ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد ،ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ وارد آﺎرزار ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ .ﮔﻮﻳﺎ هﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪای ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮد را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽآﻨﺪ و ﻧﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم را. در زﻣﺎن داوران ،در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن هﻨﻮز ﻗﻮمهﺎ و ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎﻳﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﻮرش ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ .اﻳﻨﺎن ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ،ﺣﻴﺘﻴﻬﺎ و اﻣﻮرﻳﻬﺎ .زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻮرد ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎز دﺷﻤﻦ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ،از ﺧﺪاوﻧﺪ ﻃﻠﺐ ﻳﺎری ﻣﯽﻧﻤﻮد و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻳﮏ »داور« ﺑﻪ آﻤﮏ ﺁﻧﺎن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺁﻧﺎن را رهﺒﺮی آﺮدﻩ ،دﺷﻤﻦ را ﺷﻜﺴﺖ دهﺪ .ﺳﭙﺲ ﺑﺮای ﻣﺪﺗﯽ ﺻﻠﺢ ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽﺷﺪ .اﻣﺎ ﺑﻤﺠﺮد ﻓﻮت داور ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ روش ﮔﻨﺎﻩﺁﻟﻮد ﺧﻮد روی ﻣﯽﺁورد .در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺷﺮح آﺎرهﺎی دوازدﻩ »داور« ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ. در اﻳﻦ آﺘﺎب هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﻋﺒﺎدت ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺖ ﺑﺮﻣﯽدارﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﻇﺎﻟﻢ و ﺳﺘﻤﻜﺎر ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻮمهﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺷﺮارت ﻣﯽﭘﺮدازﻧﺪ. در داوران 19-11 :2ﻣﯽﺗﻮان ﺧﻼﺻﻪء ﺗﻤﺎم آﺘﺎب را دﻳﺪ .ﻓﺮاز و ﻧﺸﻴﺒﻬﺎی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻳﻜﯽ ﭘﺲ از دﻳﮕﺮی ،ﺑﺼﻮرت هﻔﺖ دورﻩ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮﻧﺪ آﻪ ﮔﻨﺎﻩ هﻤﻴﺸﻪ ﻣﺠﺎزات دارد .ﺑﺎرهﺎ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﻢ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﺮ ﭼﻪ دﻟﺸﺎن ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادﻧﺪ و ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،راﻩ را ﺑﺮای ﻣﺸﻜﻼت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎز ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. آﺘﺎب داوران ﮔﻮﻳﺎی اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺮﮔﺰ ﮔﻨﺎﻩ را ﺑﯽﺳﺰا ﻧﻤﯽﮔﺬارد ،اﻣﺎ در ﺿﻤﻦ ،ﺑﻤﺠﺮد اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺨﺺ ﺧﺎﻃﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪء ﺧﻄﺎی ﺧﻮد ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎ ﺗﺄﺳﻒ ﻗﻠﺒﯽ و ﺣﻘﻴﻘﯽ ،دﺳﺖ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ دراز ﻣﯽآﻨﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ و از ﮔﻨﺎهﺶ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ ﻣﯽآﻨﺪ. ﺟﻨﮓ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪء آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻳﻮﺷﻊ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺧﺪاوﻧﺪ 1ﺳﺆال آﺮدﻧﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،آﺪاﻣﻴﮏ از ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎی ﻣﺎ اول ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﺮود؟« 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد» :ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺑﺮود .ﻣﻦ زﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺁﻧﻬﺎ درﺧﻮاهﻢ ﺁورد«. 3رهﺒﺮان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﻳﺎری ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ،و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :آﻤﮏ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﺎ ﺗﻌﻠﻖ دارد ،ﺑﻴﺮون آﻨﻴﻢ .ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻤﮏ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد ﺗﺎ زﻣﻴﻦ ﺧﻮد را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ «.ﭘﺲ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن هﻤﺮاﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﻋﺎزم ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ. 4و5و6ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را در ﺷﻜﺴﺖ دادن آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ و ﻓﺮزیهﺎ آﻤﮏ آﺮد ﺑﻄﻮری آﻪ دﻩ هﺰار ﺗﻦ از دﺷﻤﻨﺎن را در ﺑﺎزق آﺸﺘﻨﺪ .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ،ادوﻧﯽ ﺑﺎزق ﮔﺮﻳﺨﺖ وﻟﯽ ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ او را دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺷﺴﺘﻬﺎی دﺳﺖ و ﭘﺎی او را ﺑﺮﻳﺪﻧﺪ. 7ادوﻧﯽ ﺑﺎزق ﮔﻔﺖ» :هﻔﺘﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎ دﺳﺖ و ﭘﺎی ﺷﺴﺖ ﺑﺮﻳﺪﻩ از ﺧﺮدﻩ ﻧﺎﻧﻬﺎی ﺳﻔﺮﻩء ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ .اآﻨﻮن ﺧﺪا ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﺰای اﻋﻤﺎﻟﻢ رﺳﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ «.ادوﻧﯽ ﺑﺎزق را ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮدﻧﺪ و او در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺮد. داوران 8ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺷﻬﺮ اورﺷﻠﻴﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻧﺪ9 .ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ در ﻧﻮاﺣﯽ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ و ﺻﺤﺮای ِﻧﮕِﺐ و آﻮهﭙﺎﻳﻪهﺎی ﻏﺮﺑﯽ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ10 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺑﺮ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎی ﺳﺎآﻦ ﺣﺒﺮون )آﻪ ﻗﺒ ً ﻼ ﻗﺮﻳﻪء ارﺑﻊ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ( ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ و ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی ﺷﻴﺸﺎی ،اﺧﻴﻤﺎن و ﺗﻠﻤﺎی را ء ﻼ ﺑﻪ ﻗﺮﻳﻪ ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ11 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ دﺑﻴﺮ )آﻪ ﻗﺒ ً ﺳﻔﺮ ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد( هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ. ء 12آﺎﻟﻴﺐ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :هﺮآﻪ ﺑﺮود و ﻗﺮﻳﻪ ﺳﻔﺮ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﺪ ،دﺧﺘﺮم ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ او ﺑﻪ زﻧﯽ ﺧﻮاهﻢ داد«. 13ﻋﺘﻦﺋﻴﻞ ،ﭘﺴﺮ ﻗﻨﺎز )ﻗﻨﺎز ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ آﺎﻟﻴﺐ ﺑﻮد( ﺷﻬﺮ را ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮد و آﺎﻟﻴﺐ ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ او ﺑﻪ زﻧﯽ داد14 .ﻋﺘﻦﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ ﻋﻜﺴﻪ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮد ،او را ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ از ﭘﺪرش ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻨﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ .ﻋﻜﺴﻪ از اﻻﻏﺶ ﭘﻴﺎدﻩ ﺷﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﭘﺪرش آﺎﻟﻴﺐ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ .آﺎﻟﻴﺐ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ؟« 15ﻋﻜﺴﻪ ﮔﻔﺖ» :ﻳﮏ هﺪﻳﻪء دﻳﮕﺮ هﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ! ﺁن زﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩای ،زﻣﻴﻦ ﺑﯽﺁﺑﯽ اﺳﺖ .ﻳﮏ ﻗﻄﻌﻪ زﻣﻴﻦ آﻪ ﭼﺸﻤﻪ در ﺁن ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ «.ﭘﺲ آﺎﻟﻴﺐ ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ را ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪ. 16وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﻣﻠﮏ ﺗﺎزﻩء ﺧﻮد واﻗﻊ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻧﮕﺐ ،ﻧﺰدﻳﮏ ﻋﺮاد ،وارد ﺷﺪﻧﺪ ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻗﻴﻨﯽ )از ﻧﺴﻞ ﭘﺪر زن ﻣﻮﺳﯽ( ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد را در ارﻳﺤﺎ )ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﺨﻠﺴﺘﺎن( ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ، ء از ﺁن ﭘﺲ در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ17 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا هﻤﺮاﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺷﻤﻌﻮن ،آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ را آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺻﻔَﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ و ﺷﻬﺮﺷﺎن را َ ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻩ ،ﺁن را ﺣﺮﻣﻪ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻧﺎﺑﻮدی«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ18 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﺷﻬﺮهﺎی ﻏﺰﻩ ،اﺷﻘﻠﻮن، ﻋﻘﺮون و روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ را ﻓﺘﺢ آﺮدﻧﺪ. 19ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﻳﺎری ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﻧﻮاﺣﯽ آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ را ﺗﺼﺮف آﻨﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺳﺎآﻨﺎن دﺷﺘﻬﺎ را ﺑﻴﺮون راﻧﻨﺪ ،ﭼﻮن ﺳﺎآﻨﺎن ﺁﻧﺠﺎ دارای ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺁهﻨﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ. 2 20هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﻮل دادﻩ ﺑﻮد ﺷﻬﺮ ﺣﺒﺮون ﺑﻪ آﺎﻟﻴﺐ دادﻩ ﺷﺪ و آﺎﻟﻴﺐ اهﺎﻟﯽ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را آﻪ از ﻧﺴﻞ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ ﻋﻨﺎق ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻴﺮون راﻧﺪ. 21ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ،ﻳﺒﻮﺳﯽهﺎﻳﯽ را آﻪ در اورﺷﻠﻴﻢ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز در ﺁﻧﺠﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ. 22و23ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮد ،و ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻼ ﻟﻮز ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ( ﺗﺼﺮف آﻨﻨﺪ. ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ را )آﻪ ﻗﺒ ً 24 . ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﯽ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎﻧ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﺴﺖ ﺁن ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن ﻣﺮدی را آﻪ از ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ راﻩ ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ را ﻧﺸﺎن دهﺪ ﺟﺎن او و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش در اﻣﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 25او راﻩ ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن داد .ﭘﺲ وارد ﺷﺪﻩ ،اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻧﻤﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺁن ﻣﺮد و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش را ﻧﻜﺸﺘﻨﺪ26 .ﺑﻌﺪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﻴﺘﯽهﺎ رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻬﺮی ﺑﻨﺎ آﺮد و ﺁن را ﻟﻮز ﻧﺎﻣﻴﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ هﻤﺎن ﻧﺎم ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. 27ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎآﻨﺎن ﺷﻬﺮهﺎی ﺑﻴﺖﺷﺎن، ﺗﻌﻨﮏ ،دُر ،ﻳﺒﻠﻌﺎم ،ﻣﺠﺪو و اهﺎﻟﯽ روﺳﺘﺎهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺮون آﻨﻨﺪ .ﭘﺲ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ هﻤﭽﻨﺎن در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ28 .وﻗﺘﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ، آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ را ﻣﺜﻞ ﺑﺮدﻩ ﺑﻜﺎر ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﻠﯽ از ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ29 .ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﻧﻴﺰ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎی ﺳﺎآﻦ ﺟﺎزر را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ هﻨﻮز ء هﻢ در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ30 .ﻗﺒﻴﻠﻪ زﺑﻮﻟﻮن ﻧﻴﺰ اهﺎﻟﯽ ﻓﻄﺮون و ﻧﻬﻠﻮل را ﺑﻴﺮون ﻧﺮاﻧﺪﻧﺪ ،ﭘﺲ اﻳﻦ آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء زﺑﻮﻟﻮن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﺼﻮرت ﺑﺮدﻩ ﺑﻜﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 31و32هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ ،ﺳﺎآﻨﺎن ﻋﻜﻮ ،ﺻﻴﺪون، اﺣﻠﺐ ،اآﺰﻳﺐ ،ﺣﻠﺒﻪ ،ﻋﻔﻴﻖ و رﺣﻮب را ﺑﻴﺮون ﻧﺮاﻧﺪﻧﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺷﻴﺮ در ﻣﻴﺎن آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎی ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ33 .ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ هﻢ ﺳﺎآﻨﺎن ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ و ﺑﻴﺖﻋﻨﺎت را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﻳﺸﺎن ﻣﺜﻞ ﺑﺮدﻩ در ﻣﻴﺎن اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﯽدهﻨﺪ34 .اﻣﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺗﻮﺳﻂ اﻣﻮریهﺎ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن راﻧﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺁﻧﺠﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و در دﺷﺖ ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻧﺪ35 .اﻣﻮریهﺎ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻨﺪ، 3 ﺷ َﻌﻠُﺒﻴﻢ و آﻮﻩ ﺣﺎرس را ﺗﺼﺮف آﻨﻨﺪ وﻟﯽ َاﻳَﻠﻮنَ ، ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. 36ﺳﺮﺣﺪ اﻣﻮریهﺎ از ﮔﺮدﻧﻪء ﻋﻘﺮﺑﻬﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻊ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و از ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ ﻓﺮاﺗﺮ ﻣﯽرﻓﺖ. ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ درﺑﻮآﻴﻢ روزی ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺟﻠﺠﺎل ﺑﻪ ﺑﻮآﻴﻢ 2ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ وﻋﺪﻩء ﺁن را ﺑﻪ اﺟﺪادﺗﺎن دادم ﺁوردم و ﮔﻔﺘﻢ آﻪ هﺮﮔﺰ ﻋﻬﺪی را آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪام ﻧﺨﻮاهﻢ ﺷﻜﺴﺖ ،ﺑﺸﺮﻃﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻗﻮاﻣﯽ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮد هﺴﺘﻨﺪ هﻢ ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺸﻮﻳﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺧﺮاب آﻨﻴﺪ؛ وﻟﯽ ﺷﻤﺎ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻳﺪ3 .ﭘﺲ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻗﻮﻣﻬﺎ را از اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﻧﻤﯽآﻨﻢ و ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮن ﺧﺎر ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮی ﺷﻤﺎ ﻓﺮو ﺧﻮاهﻨﺪ رﻓﺖ و ﺧﺪاﻳﺎن اﻳﺸﺎن ﭼﻮن ﺗﻠﻪ ﺷﻤﺎ را ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد«. 4وﻗﺘﯽ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﻴﺪ ،ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ5 .ﺁﻧﻬﺎ ﺁن ﻣﻜﺎن را ﺑﻮآﻴﻢ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﯽﮔﺮﻳﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ،در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدﻧﺪ. ﻣﺮگ ﻳﻮﺷﻊ 6ﻳﻮﺷﻊ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﺲ از ﺧﺘﻢ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺧﻮد ﻣﺮﺧﺺ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ،ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁورﻧﺪ. 7و8و9ﻳﻮﺷﻊ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺳﻦ ﺻﺪ و دﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ درﮔﺬﺷﺖ و او را در ﻣﻠﻜﺶ در ﺗﻤﻨﻪ ﺣﺎرس واﻗﻊ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻄﺮف ﺷﻤﺎل آﻮﻩ ﺟﺎﻋﺶ ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ .ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﻳﻮﺷﻊ و ﻧﻴﺰ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﻗﻮم آﻪ ﭘﺲ از او زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺨﺼ ًﺎ اﻋﻤﺎل ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰ ﺧﺪاوﻧﺪ را در ﺣﻖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﻳﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻓﺎدار ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺧﺪاوﻧﺪ روﮔﺮدان ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ 10وﻟﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﺁن ﻧﺴﻞ ﻣﺮدﻧﺪ و ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪی ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻧﺪ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ او ﺑﺮای ﻗﻮم داوران اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻴﺎوردﻧﺪ11 .اﻳﺸﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺘﻬﺎ روی ﺁوردﻧﺪ12 .و13و14ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﭘﺪران ﺧﻮد را آﻪ اﻳﺸﺎن را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردﻩ ﺑﻮد ،ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ، ﺑﺘﻬﺎی ﻃﺎﻳﻔﻪهﺎی هﻤﺴﺎﻳﻪء ﺧﻮد را ﻋﺒﺎدت و ﺳﺠﺪﻩ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ و اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﺳﭙﺮد ﺗﺎ ﻏﺎرت ﺷﻮﻧﺪ ،زﻳﺮا او را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺘﻬﺎی ﺑﻌﻞ و ﻋﺸﺘﺎروت را ﻋﺒﺎدت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 15هﺮﮔﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻼ در ﺑﺮﺿﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﻤﻞ ﻣﯽآﺮد ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺒ ً اﻳﻦ ﻣﻮرد هﺸﺪار دادﻩ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮد .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﻮم ﺑﻪ اﻳﻦ وﺿﻊ ﻓﻼآﺖﺑﺎر دﭼﺎر ﮔﺮدﻳﺪﻧﺪ 16ﺧﺪاوﻧﺪ رهﺒﺮاﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﺑﺮهﺎﻧﻨﺪ17 .وﻟﯽ از رهﺒﺮان ﻧﻴﺰ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ ،ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ورزﻳﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻼف اﺟﺪادﺷﺎن ﻋﻤﻞ آﺮدﻧﺪ و ﺧﻴﻠﯽ زود از ﭘﻴﺮوی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﺑﺎز زدﻩ ،او را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﻮدﻧﺪ18 .هﺮ ﻳﮏ از رهﺒﺮان در ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ﺧﻮد ،ﺑﻪ آﻤﮏ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽرهﺎﻧﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻧﺎﻟﻪء ﻗﻮم ﺧﻮد و ﻇﻠﻢ و ﺳﺘﻤﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺷﺪ ،دﻟﺶ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺁن رهﺒﺮ زﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ آﻤﮏ ﻣﯽآﺮد19 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺁن رهﺒﺮ ﻣﯽﻣﺮد ،ﻗﻮم ﺑﻪ آﺎرهﺎی زﺷﺖ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺣﺘﯽ ﺑﺪﺗﺮ از ﻧﺴﻞ ﻗﺒﻞ رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﺑﺴﻮی ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن روی ﺁوردﻩ ،ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ زاﻧﻮ ﻣﯽزدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻋﺒﺎدت ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﻴﺮوی از رﺳﻮم زﺷﺖ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن اداﻣﻪ ﻣﯽدادﻧﺪ. 20ﭘﺲ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﻓﺮﻣﻮد» :ﭼﻮن اﻳﻦ ﻗﻮم ﭘﻴﻤﺎﻧﯽ را آﻪ ﺑﺎ ﭘﺪران اﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻢ ﺷﻜﺴﺘﻪاﻧﺪ و از ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدﻩاﻧﺪ21 ،ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﻗﺒﺎﻳﻠﯽ را آﻪ هﻨﮕﺎم ﻓﻮت ﻳﻮﺷﻊ هﻨﻮز ﻣﻐﻠﻮب ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻴﺮون ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد22 .ﺑﻠﻜﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺁزﻣﻮدن ﻗﻮم ﺧﻮد ﻣﯽﮔﺬارم ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺁﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮن ﭘﺪران ﺧﻮد ،ﻣﺮا اﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ﻳﺎ ﻧﻪ«. داوران 23ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن ﻗﺒﺎﻳﻞ را در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن واﮔﺬاﺷﺖ .او اﻳﺸﺎن را ﺗﻮﺳﻂ ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻜﻠﯽ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺪادﻩ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻳﻮﺷﻊ ﻧﻴﺰ ﻓﻮری ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻴﺮون ﻧﻜﺮد. ﻗﺒﺎﻳﻠﯽ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﻗﺒﺎﻳﻞ را در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن 3واﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را آﻪ هﻨﻮز ﻣﺰﻩء ﺟﻨﮓ ﺑﺎ آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ را ﻧﭽﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻴﺎزﻣﺎﻳﺪ. 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ در ﺟﻨﮕﻴﺪن ﺑﯽﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪن را ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ3 .اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از :ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎﻳﯽ آﻪ هﻨﻮز در ﭘﻨﺞ ﺷﻬﺮ ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺗﻤﺎم آﻨﻌﺎﻧﯽهﺎ ،ﺻﻴﺪوﻧﯽهﺎ و ﺣﻮیهﺎﻳﯽ آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎن ﻟﺒﻨﺎن از آﻮﻩ ﺑﻌﻞ ﺣﺮﻣﻮن ﺗﺎ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺣﻤﺎت ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ4 .اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﺮای ﺁزﻣﺎﻳﺶ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ آﻨﻌﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﺁﻳﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮراﺗﯽ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد ،اﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد ﻳﺎ ﻧﻪ. 5ﭘﺲ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ در ﻣﻴﺎن آﻨﻌﺎﻧﻴﻬﺎ ،ﺣﻴﺘﻴﻬﺎ ،اﻣﻮرﻳﻬﺎ، ﻓﺮزﻳﻬﺎ ،ﺣﻮﻳﻬﺎ و ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ6 .ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﺎی اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻨﺪ ،ﺑﺎ اﻳﺸﺎن وﺻﻠﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺎ دﺧﺘﺮان ﺁﻧﻬﺎ ازدواج آﺮدﻧﺪ و دﺧﺘﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﻣﺮدان اﻳﺸﺎن درﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﻋﺘﻨﯽﺋﻴﻞ 7ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩ ،دﺳﺖ ﺑﻪ آﺎرهﺎﻳﯽ زدﻧﺪ آﻪ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ زﺷﺖ ﺑﻮد و ﺑﺘﻬﺎی ﺑﻌﻞ و اﺷﻴﺮﻩ را ﻋﺒﺎدت آﺮدﻧﺪ. 8ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و اﻳﺸﺎن را ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻮﺷﺎن رﺷﻌﺘﺎﻳﻢ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻴﻦاﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪت هﺸﺖ ﺳﺎل او را ﺑﻨﺪﮔﯽ آﺮدﻧﺪ9 .اﻣﺎ ﭼﻮن ﺑﺮای آﻤﮏ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺘﻨﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ ﻗﻨﺎز را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را 4 ﻧﺠﺎت دهﺪ) .ﻗﻨﺎز ﺑﺮادر آﻮﭼﮏ آﺎﻟﻴﺐ ﺑﻮد10 (.روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻋﺘﻨﯽﺋﻴﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺒﺮی آﺮدﻩ ،ﺑﺎ آﻮﺷﺎن رﺷﻌﺘﺎﻳﻢ ﭘﺎدﺷﺎﻩ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او آﻤﮏ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ آﻮﺷﺎن رﺷﻌﺘﺎﻳﻢ را ﺑﻜﻠﯽ ﺷﻜﺴﺖ دهﺪ11 .ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﯽ آﻪ ﻋﺘﻨﯽﺋﻴﻞ رهﺒﺮی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻌﻬﺪﻩ داﺷﺖ ،در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺻﻠﺢ ﺣﻜﻤﻔﺮﻣﺎ ﺑﻮد. اﻳﻬﻮد 12ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻋﺘﻨﯽﺋﻴﻞ ،ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ راﻩهﺎی ﮔﻨﺎﻩﺁﻟﻮد ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺠﻠﻮن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب را ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺴﻠﻂ ﺳﺎﺧﺖ. 13ﻗﻮم ﻋﻤﻮن و ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻮن ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻩ، اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ و ارﻳﺤﺎ را آﻪ ﺑﻪ »ﺷﻬﺮ ﻧﺨﻠﻬﺎ« ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁوردﻧﺪ14 .از ﺁن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻣﺪت هﺠﺪﻩ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺰﻳﻪ ﻣﯽﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. 15اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻬﻮد ،ﭘﺴﺮ ﺟﻴﺮای ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﻣﺮد ﭼﭗ دﺳﺘﯽ ﺑﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮهﺎﻧﺪ .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ اﻳﻬﻮد را اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﺰﻳﻪ را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻣﻮﺁب ﺑﺮدﻩ، ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻮن ﺗﺤﻮﻳﻞ دهﺪ16 .اﻳﻬﻮد ﭘﻴﺶ از رﻓﺘﻦ ،ﻳﮏ ﺧﻨﺠﺮ دو دم ﺑﻪ ﻃﻮل ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را زﻳﺮ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺑﺮ ران راﺳﺖ ﺧﻮد ﺑﺴﺖ17 .و18و19او ﺟﺰﻳﻪ را ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻮن آﻪ ﻣﺮد ﺑﺴﻴﺎر ﭼﺎﻗﯽ ﺑﻮد ﺗﺤﻮﻳﻞ دادﻩ ،هﻤﺮاﻩ اﻓﺮاد ﺧﻮد راهﯽ ﻣﻨﺰل ﺷﺪ .اﻣﺎ ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻌﺪﻧﻬﺎی ﺳﻨﮓ در ﺟﻠﺠﺎل ،اﻓﺮاد ﺧﻮد را رواﻧﻪ ﻧﻤﻮد و ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﻧﺰد ﻋﺠﻠﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻳﮏ ﭘﻴﻐﺎم ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺮای ﺗﻮ دارم «.ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻼزﻣﺎن ﺧﻮد را ﺑﻴﺮون آﺮد ﺗﺎ ﭘﻴﻐﺎم ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪء او را ﺑﺸﻨﻮد20 .ﭘﺲ اﻳﻬﻮد ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻮن در ﻗﺼﺮ ﻳﻴﻼﻗﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ .اﻳﻬﻮد ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻮن ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻩ ﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﻐﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﻦ دارم از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاﺳﺖ!« ﻋﺠﻠﻮن از ﺟﺎی ﺧﻮد ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﺸﻨﻮد21 .اﻳﻬﻮد ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮد ﺧﻨﺠﺮ را از زﻳﺮ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺑﻴﺮون آﺸﻴﺪﻩ ،ﺁن را در ﺷﻜﻢ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﺮو ﺑﺮد. 22و23ﺗﻴﻐﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﻪء ﺧﻨﺠﺮ در ﺷﻜﻢ او ﻓﺮو رﻓﺖ و 5 رودﻩهﺎﻳﺶ ﺑﻴﺮون رﻳﺨﺖ .اﻳﻬﻮد ﺑﺪون ﺁﻧﻜﻪ ﺧﻨﺠﺮ را از ﺷﻜﻢ او ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﺪ درهﺎ را ﺑﻪ روی او ﺑﺴﺖ و از راﻩ ﺑﺎﻻﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﺨﺖ. 24وﻗﺘﯽ ﻣﻼزﻣﺎن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و درهﺎ را ﺑﺴﺘﻪ دﻳﺪﻧﺪ ،در اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﭼﻮن ﻓﻜﺮ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﻋﺠﻠﻮن ﺑﻪ دﺳﺘﺸﻮﻳﯽ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ25 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻄﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ و از او ﺧﺒﺮی ﻧﺸﺪ ،ﻧﮕﺮان ﺷﺪﻩ، آﻠﻴﺪی ﺁوردﻧﺪ و در را ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ و دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ارﺑﺎﺑﺸﺎن ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ و ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ! 26در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ اﻳﻬﻮد از ﻣﻌﺪﻧﻬﺎی ﺳﻨﮓ ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﻌﻴﺮت ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد27 .و28وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ رﺳﻴﺪ ﺷﻴﭙﻮر را ﺑﻪ ﺻﺪا درﺁورد و ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را دور ﺧﻮد ﺟﻤﻊ آﺮد و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ: »هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ!« ﭘﺲ ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺪﻧﺒﺎل او از آﻮهﺴﺘﺎن ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﮔﺬرﮔﺎهﻬﺎی رود اردن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻮﺁب را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻨﺪ هﻴﭽﻜﺲ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬرد29 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮ ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ ﺗﺎﺧﺘﻪ ،ﺣﺪود دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺳﺮﺑﺎزان ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﺑﺮد30 .ﺁن روز اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ،ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ و ﺗﺎ هﺸﺘﺎد ﺳﺎل ﺻﻠﺢ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﮔﺮدﻳﺪ. ﺷﻤﺠﺮ 31ﺑﻌﺪ از اﻳﻬﻮد ،ﺷﻤﺠﺮ ﭘﺴﺮ ﻋﻨﺎت رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺪ. او ﻳﮏ ﺑﺎر ﺑﺎ ﭼﻮب ﮔﺎوراﻧﯽ ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را آﺸﺖ و ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ را از دﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺠﺎت داد. دﺑﻮرﻩ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ اﻳﻬﻮد ،ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ 4ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻧﺪ2 .و3ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﻳﺎﺑﻴﻦ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻨﻌﺎﻧﯽ آﻪ در ﺣﺎﺻﻮر ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﻧﻤﻮد .ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻗﻮای او ﺳﻴﺴَﺮا ﺑﻮد آﻪ در ﺣﺮوﺷﺖ ﺣﻘﻮﺋﻴﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .او ﻧﻬﺼﺪ ﻋﺮاﺑﻪء ﺁهﻨﻴﻦ داﺷﺖ و ﻣﺪت ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ داوران ﻇﻠﻢ ﻣﯽآﺮد .ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ و از او آﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ. 4در ﺁن زﻣﺎن رهﺒﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺒﻴﻪای ﺑﻪ ﻧﺎم دﺑﻮرﻩ، هﻤﺴﺮ ﻟﻔﻴﺪوت ﺑﻮد5 .دﺑﻮرﻩ زﻳﺮ ﻧﺨﻠﯽ آﻪ ﺑﻴﻦ راﻩ راﻣﻪ و ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﻗﺮار دارد و ﺑﻪ ﻧﺨﻞ دﺑﻮرﻩ ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ ،ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ و ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺘﻬﺎﻳﺸﺎن ﻧﺰد او ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ. 6روزی او ﺑﺎراق ،ﭘﺴﺮ اﺑﻴﻨﻮﻋﻢ را آﻪ در ﻗﺎدش در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ،ﻧﺰد ﺧﻮد اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ، ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر ﻣﯽدهﺪ آﻪ دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ و زﺑﻮﻟﻮن را ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ آﻮﻩ ﺗﺎﺑﻮر ﺑﺒﺮی7 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﻣﻦ ﺳﻴﺴﺮا را آﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻗﻮای ﻳﺎﺑﻴﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻟﺸﻜﺮ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﺶ ﺑﻪ آﻨﺎر رود ﻗﻴﺸﻮن ﻣﯽآﺸﺎﻧﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ در ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺸﺎن را ﺷﻜﺴﺖ دهﯽ«. 8ﺑﺎراق در ﭘﺎﺳﺦ دﺑﻮرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﻓﻘﻂ ﺑﺸﺮﻃﯽ ﻣﯽروم آﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﯽ9 «.دﺑﻮرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﻣﻦ هﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ .وﻟﯽ ﺑﺪان آﻪ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ اﻓﺘﺨﺎری ﻧﺼﻴﺐ ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻴﺴﺮا را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻳﮏ زن ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد «.ﭘﺲ دﺑﻮرﻩ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و هﻤﺮاﻩ ﺑﺎراق ﺑﻪ ﻗﺎدش رﻓﺖ. 10وﻗﺘﯽ ﺑﺎراق ﻣﺮدان زﺑﻮﻟﻮن و ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ را ﺑﻪ ﻗﺎدش اﺣﻀﺎر آﺮد ،دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻧﺰد او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ .دﺑﻮرﻩ ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ اﻳﺸﺎن ﺑﻮد. )11ﺣﺎﺑﺮ ﻗﻴﻨﯽ ،از ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻗﻴﻨﯽ آﻪ از ﻧﺴﻞ ﺣﻮﺑﺎب ﺑﺮادر زن ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺪا ﺷﺪﻩ ،ﻧﺰدﻳﮏ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ در ﺻﻌﻨﺎﻳﻢ آﻪ ﻣﺠﺎور ﻗﺎدش اﺳﺖ ﭼﺎدر زدﻩ ﺑﻮد(. 12وﻗﺘﯽ ﺳﻴﺴﺮا ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺑﺎراق و ﺳﭙﺎﻩ او در آﻮﻩ ﺗﺎﺑﻮر اردو زدﻩاﻧﺪ13 ،ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻧﻬﺼﺪ ﻋﺮاﺑﻪء ﺁهﻨﻴﻦ ﺑﺴﻴﺞ آﺮد و از ﺣﺮوﺷﺖ ﺣﻘﻮﺋﻴﻢ ﺑﻪ آﻨﺎر رود ﻗﻴﺸﻮن ﺣﺮآﺖ ﻧﻤﻮد. 14ﺁﻧﮕﺎﻩ دﺑﻮرﻩ ﺑﻪ ﺑﺎراق ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮﺧﻴﺰ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﻨﺪ .او اﻣﺮوز ﺳﻴﺴﺮا را ﺑﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﺪ. ﭘﺲ ﺑﺎراق ﺑﺎ ﺳﭙﺎﻩ دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮﻩء ﺧﻮد ﺑﺮای ﺟﻨﮓ از داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺗﺎﺑﻮر ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪ15 .وﻗﺘﯽ او ﺑﻪ دﺷﻤﻦ داوران ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻴﺴﺮا ،ﺳﺮﺑﺎزان و ﻋﺮاﺑﻪﺳﻮاراﻧﺶ را دﭼﺎر ﺗﺮس ﻧﻤﻮد و ﺳﻴﺴﺮا از ﻋﺮاﺑﻪء ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪﻩ ،ﭘﻴﺎدﻩ ﮔﺮﻳﺨﺖ16 .ﺑﺎراق و ﻣﺮدان او ،دﺷﻤﻦ و ﻋﺮاﺑﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺎﺣﺮوﺷﺖ ﺣﻘﻮﺋﻴﻢ ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان ﺳﻴﺴﺮا را آﺸﺘﻨﺪ و ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻨﺪ17 .اﻣﺎ ﺳﻴﺴﺮا ﺑﻪ ﭼﺎدر ﻳﺎﻋﻴﻞ ،هﻤﺴﺮ ﺣﺎﺑﺮ ﻗﻴﻨﯽ ﮔﺮﻳﺨﺖ زﻳﺮا ﻣﻴﺎن ﻳﺎﺑﻴﻦ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﺎﺻﻮر و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺣﺎﺑﺮ ﻗﻴﻨﯽ راﺑﻄﻪء دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺮﻗﺮار ﺑﻮد. 18ﻳﺎﻋﻴﻞ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺳﻴﺴﺮا ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ: »ﺳﺮورم ،ﺑﻪ ﭼﺎدر ﻣﻦ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﯽ .ﻧﺘﺮس!« ﭘﺲ او وارد ﭼﺎدر ﺷﺪﻩ دراز آﺸﻴﺪ و ﻳﺎﻋﻴﻞ روی او ﻟﺤﺎﻓﯽ اﻧﺪاﺧﺖ. 19ﺳﻴﺴﺮا ﮔﻔﺖ» :ﺗﺸﻨﻪام ،ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ آﻤﯽ ﺁب ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ «.ﻳﺎﻋﻴﻞ ﻣﻘﺪاری ﺷﻴﺮ ﺑﻪ او داد و دوﺑﺎرﻩ او را ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ20 .ﺳﻴﺴﺮا ﺑﻪ ﻳﺎﻋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :دم در ﭼﺎدر ﺑﺎﻳﺴﺖ و اﮔﺮ آﺴﯽ ﺳﺮاغ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ ،ﺑﮕﻮ آﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ در اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ«. 21ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﺳﻴﺴﺮا از ﻓﺮط ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﻴﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﺎﻋﻴﻞ ﻳﻜﯽ از ﻣﻴﺨﻬﺎی ﭼﺎدر را ﺑﺎ ﭼﻜﺸﯽ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺁهﺴﺘﻪ ﺑﺎﻻی ﺳﺮ او رﻓﺖ و ﻣﻴﺦ را ﺑﺮ ﺷﻘﻴﻘﻪء وی آﻮﺑﻴﺪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ دوﺧﺖ و او ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﺮد. 22وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺎراق ﺑﺮای ﭘﻴﺪا آﺮدن ﺳﻴﺴﺮا ﺳﺮ رﺳﻴﺪ، ﻳﺎﻋﻴﻞ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺶ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﻣﺮدی را آﻪ در ﺟﺴﺘﺠﻮی او هﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن دهﻢ «.ﭘﺲ ﺑﺎراق ﺑﺪﻧﺒﺎل او وارد ﭼﺎدر ﺷﺪﻩ ،دﻳﺪ آﻪ ﺳﻴﺴﺮا در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﻴﺦ ﭼﺎدری در ﺷﻘﻴﻘﻪاش ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ،ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ و ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ. 23ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ در ﺁن روز ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺮ ﻳﺎﺑﻴﻦ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﻨﻌﺎﻧﯽ ﭘﻴﺮوز ﮔﺮداﻧﻴﺪ24 .از ﺁن ﭘﺲ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ هﺮ روز ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺑﺮ ﻳﺎﺑﻴﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم او را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ. ﺳﺮود دﺑﻮرﻩ و ﺑﺎراق ﺁﻧﮕﺎﻩ دﺑﻮرﻩ و ﺑﺎراق اﻳﻦ ﺳﺮود را ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ 5ﭘﻴﺮوزی ﺧﻮد ﺳﺮاﻳﻴﺪﻧﺪ: 2ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺘﺎﻳﺶ آﻨﻴﺪ! رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻨﺪ، 6 و ﻗﻮم ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 3ای ﭘﺎدﺷﺎهﺎن و ای ﺣﻜﺎم ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! ﻣﻦ در وﺻﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﻢ ﺳﺮاﻳﻴﺪ، و ﺑﺮای ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺮود ﺧﻮاهﻢ ﺧﻮاﻧﺪ. 4ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،وﻗﺘﯽ از ﺳﻌﻴﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪی و ﺻﺤﺮای ادوم را ﺗﺮک ﻓﺮﻣﻮدی، زﻣﻴﻦ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﮔﺮدﻳﺪ و ﺁﺳﻤﺎن ﻗﻄﺮات ﺑﺎراﻧﺶ را ﻓﺮو رﻳﺨﺖ. 5ﺁری ،ﺣﺘﯽ آﻮﻩ ﺳﻴﻨﺎ از ﺣﻀﻮر ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻟﺮزﻩ درﺁﻣﺪ! 6در اﻳﺎم ﺷﻤﺠﺮ و ﻳﺎﻋﻴﻞ ﺷﺎهﺮاﻩهﺎ ﻣﺘﺮوک ﺑﻮدﻧﺪ. ﻣﺴﺎﻓﺮان از آﻮرﻩ راﻩهﺎی ﭘﺮﭘﻴﭻ و ﺧﻢ ﻋﺒﻮر ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 7اﺳﺮاﺋﻴﻞ رو ﺑﻪ زوال ﻣﯽرﻓﺖ، ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ دﺑﻮرﻩ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﺗﺎ هﻤﭽﻮن ﻣﺎدری از اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻤﺎﻳﺖ آﻨﺪ. 8ﭼﻮن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺧﺪاﻳﺎن ﺗﺎزﻩ رﻓﺖ، ﺟﻨﮓ ﺑﻪ دروازﻩهﺎی ﻣﺎ رﺳﻴﺪ. در ﻣﻴﺎن ﭼﻬﻞ هﺰار ﻣﺮد اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ، ﻧﻪ ﻧﻴﺰﻩای ﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﺪ و ﻧﻪ ﺳﭙﺮی. 9ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﻣﺸﺘﺎق رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق ﺗﻤﺎم ،ﺧﻮد را وﻗﻒ آﺮدﻧﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺳﺘﺎﻳﺶ آﻨﻴﺪ، 10ای آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮ اﻻﻏﻬﺎی ﺳﻔﻴﺪ ﺳﻮارﻳﺪ و ﺑﺮ ﻓﺮﺷﻬﺎی ﮔﺮان ﻗﻴﻤﺖ ﻣﯽﻧﺸﻴﻨﻴﺪ، و ای آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﭘﺎی ﭘﻴﺎدﻩ راﻩ ﻣﯽروﻳﺪ. 11ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! ﺳﺮاﻳﻨﺪﮔﺎن ،ﮔﺮد ﭼﺎهﻬﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺮوزﻳﻬﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺴﺮاﻳﻨﺪ. ﺁری ،ﺁﻧﺎن ﻣﯽﺳﺮاﻳﻨﺪ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﻴﺮوز ﺳﺎﺧﺖ، و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ از دروازﻩهﺎی دﺷﻤﻦ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ! 12ﺑﻴﺪار ﺷﻮ ای دﺑﻮرﻩ! ﺑﻴﺪار ﺷﻮ و ﺳﺮود ﺑﺨﻮان. ﺑﺮﺧﻴﺰ ای ﺑﺎراق! ای ﻓﺮزﻧﺪ اﺑﻴﻨﻮﻋﻢ ،ﺑﺮﺧﻴﺰ و اﺳﻴﺮاﻧﺖ را ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺑﺒﺮ! 13ﻣﺮدان اﻣﻴﻦ از آﻮﻩ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻧﺪ، ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﻧﺰد او ﺁﻣﺪﻧﺪ. 14ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﻓﺮاﻳﻢ و ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ و از ﻣﺎﺧﻴﺮ و زﺑﻮﻟﻮن ﺁﻣﺪﻧﺪ. داوران 7 15رهﺒﺮان ﻳﺴﺎآﺎر ﺑﺎ دﺑﻮرﻩ و ﺑﺎراق، ﺑﻪ درﻩ هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ. اﻣﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻣﺮدد ﺑﻮد. 16ﭼﺮا رﺋﻮﺑﻴﻦ درﻣﻴﺎن ﺁﻏﻠﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻮای ﻧﯽ ﺷﺒﺎﻧﺎن ﮔﻮش دهﺪ؟ ﺁری ﻗﺒﻴﻠﻪء رﺋﻮﺑﻴﻦ ﻣﺮدد ﺑﻮد! 17ﭼﺮا ﺟﻠﻌﺎد در ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ﻣﺎﻧﺪ؟ ﭼﺮا دان ﻧﺰد آﺸﺘﯽهﺎﻳﺶ ﺗﻮﻗﻒ ﻧﻤﻮد؟ ﭼﺮا اﺷﻴﺮ آﻨﺎر درﻳﺎ ﻧﺰد ﺑﻨﺎدر ﺧﻮد ﺳﺎآﺖ ﻧﺸﺴﺖ؟ 18اﻣﺎ ﻗﺒﺎﻳﻞ زﺑﻮﻟﻮن و ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﺟﺎن ﺧﻮد را در ﻣﻴﺪان ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ. 19ﭘﺎدﺷﺎهﺎن آﻨﻌﺎن در ﺗﻌﻨﮏ ﻧﺰد ﭼﺸﻤﻪهﺎی ﻣﺠﺪو ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ، اﻣﺎ ﭘﻴﺮوزی را ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﻧﻴﺎوردﻧﺪ. 20ﺳﺘﺎرﮔﺎن از ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺮا ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ. 21رود ﺧﺮوﺷﺎن ﻗﻴﺸﻮن ،دﺷﻤﻦ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد. ای ﺟﺎن ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮو. 22ﺻﺪای ﭘﺎی اﺳﺒﺎن دﺷﻤﻦ را ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ! ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻌﻞ ﻣﯽﺗﺎزﻧﺪ و دور ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ! 23ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ: ﻣﻴﺮوز را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﻴﺪ، ﺳﺎآﻨﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻟﻌﻨﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ، زﻳﺮا ﺑﻪ آﻤﮏ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ او را در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﻳﺎری دهﻨﺪ«. 24ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺑﺮ ﻳﺎﻋﻴﻞ ،زن ﺣﺎﺑﺮﻗﻴﻨﯽ، ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺮآﺖ دهﺪ ،ﺑﻴﺶ از ﺗﻤﺎﻣﯽ زﻧﺎن ﺧﻴﻤﻪ ﻧﺸﻴﻦ! 25ﺳﻴﺴﺮا ﺁب ﺧﻮاﺳﺖ ،اﻣﺎ ﻳﺎﻋﻴﻞ در ﺟﺎﻣﯽ ﻣﻠﻮآﺎﻧﻪ ﺑﻪ وی ﺷﻴﺮ داد! 26ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺦ ﭼﺎدر و ﭼﻜﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﻴﺦ را ﺑﺮ ﺷﻘﻴﻘﻪاش آﻮﺑﻴﺪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ دوﺧﺖ. 27او ﻧﺰد ﭘﺎﻳﻬﺎی ﻳﺎﻋﻴﻞ اﻓﺘﺎد و ﺟﺎن ﺳﭙﺮد. 28ﻣﺎدر ﺳﻴﺴﺮا از ﭘﻨﺠﺮﻩء اﻃﺎﻗﺶ ﭼﺸﻢ ﺑﺮاﻩ او دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﯽﮔﻔﺖ: ﭼﺮا ﻋﺮاﺑﻪاش ﻧﻤﯽﺁﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﺻﺪای ﭼﺮﺧﻬﺎی ﻋﺮاﺑﻪاش را ﻧﻤﯽﺷﻨﻮم؟« 29ﻧﺪﻳﻤﻪهﺎی ﺧﺮدﻣﻨﺪش ﺑﺎ او هﻢ ﺻﺪا ﺷﺪﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ: 30ﻏﻨﻴﻤﺖ ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁوردﻩاﻧﺪ و ﺑﺮای ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺁن وﻗﺖ ﻻزم دارﻧﺪ. ﻳﮏ ﻳﺎ دو دﺧﺘﺮ ﻧﺼﻴﺐ هﺮ ﺳﺮﺑﺎز ﻣﯽﺷﻮد. ﺳﻴﺴﺮا ﺟﺎﻣﻪهﺎی رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺁورد، ﺷﺎﻟﻬﺎی ﻗﻼﺑﺪوزی ﺑﺮای ﮔﺮدن ﻣﺎ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺁورد. 31ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ هﻤﭽﻮن ﺳﻴﺴﺮا ﻧﺎﺑﻮد ﮔﺮدﻧﺪ. اﻣﺎ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻮ را دوﺳﺖ دارﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺗﺎﺑﺎن ﺑﺪرﺧﺸﻨﺪ. ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺁراﻣﺶ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﮔﺮدﻳﺪ. ﺟﺪﻋﻮن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ 6ورزﻳﺪﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺪت هﻔﺖ ﺳﺎل ﺑﻪ دﺳﺖ ﻗﻮم ﻣﺪﻳﺎن ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻧﻤﻮد2 .ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ ﭼﻨﺎن ﺑﻴﺮﺣﻢ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از ﺗﺮس ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻏﺎرهﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ3 .و4وﻗﺘﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺑﺬر ﺧﻮد را ﻣﯽآﺎﺷﺘﻨﺪ ،ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ و ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و ﻗﺒﺎﻳﻞ هﻤﺴﺎﻳﻪ هﺠﻮم ﻣﯽﺁوردﻧﺪ و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺎ ﺷﻬﺮ ﻏﺰﻩ ﻧﺎﺑﻮد و ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﮔﺎوان و اﻻﻏﻬﺎی اﻳﺸﺎن را ﻏﺎرت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺁذوﻗﻪای ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ5 .دﺷﻤﻨﺎن ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺑﺎ ﮔﻠﻪهﺎ ،ﺧﻴﻤﻪهﺎ و ﺷﺘﺮاﻧﺸﺎن ﺁﻧﻘﺪر زﻳﺎد ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻤﺮد. ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮر و ﻣﻠﺦ هﺠﻮم ﻣﯽﺁوردﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻣﺰارع را از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ6 .و7اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از دﺳﺖ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن آﻤﮏ آﻨﺪ. 8ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﻳﮏ ﻧﺒﯽ آﻪ ﻧﺰد ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را از ﺑﺮدﮔﯽ در ﻣﺼﺮ رهﺎﻧﻴﺪم9 ،و از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ و هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻇﻠﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﻧﺠﺎت دادم و دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را از ﭘﻴﺶ روی ﺷﻤﺎ راﻧﺪﻩ ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دادم10 .ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﻣﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ و ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪاﻳﺎن اﻣﻮریهﺎ را آﻪ در اﻃﺮاﻓﺘﺎن داوران ﺳﻜﻮﻧﺖ دارﻧﺪ ﻋﺒﺎدت آﻨﻴﺪ .وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﻧﺪادﻳﺪ«. ء * 11روزی ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻣﺪﻩ ،زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ آﻪ در ﻋﻔﺮﻩ در ﻣﺰرﻋﻪء ﻳﻮﺁش اﺑﻴﻌﺰری ﺑﻮد ﻧﺸﺴﺖ. ﺟﺪﻋﻮن ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺁش ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ و دور از ﭼﺸﻢ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ در ﭼﺮﺧﺸﺖ اﻧﮕﻮر ،ﺑﺎ دﺳﺖ ﮔﻨﺪم ﻣﯽآﻮﺑﻴﺪ 12آﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﻣﺮد ﺷﺠﺎع ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ!« 13ﺟﺪﻋﻮن ﺟﻮاب داد» :ای ﺳﺮورم ،اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ ،ﭼﺮا اﻳﻨﻬﻤﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻇﻠﻢ ﻣﯽﺷﻮد؟ ﭘﺲ ﺁﻧﻬﻤﻪ ﻣﻌﺠﺰاﺗﯽ آﻪ اﺟﺪادﻣﺎن ﺑﺮای ﻣﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ آﺠﺎﺳﺖ؟ ﻣﮕﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺟﺪاد ﻣﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﻧﻴﺎورد؟ ﭘﺲ ﭼﺮا ﺣﺎﻻ ﻣﺎ را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ و در ﭼﻨﮓ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ رهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ؟« 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ رو ﺑﻪ وی ﻧﻤﻮدﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ هﻤﻴﻦ ﻗﺪرﺗﯽ آﻪ داری ﺑﺮو و اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ ﻧﺠﺎت دﻩ .ﻣﻦ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺗﻮ را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ!« 15اﻣﺎ ﺟﺪﻋﻮن در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻧﺠﺎت دهﻢ؟ در ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﻨﺴﯽ ،ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ از هﻤﻪ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ اﺳﺖ و ﻣﻦ هﻢ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪ ﭘﺪرم هﺴﺘﻢ«. 16ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :وﻟﯽ ﺑﺪان آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد و ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ را ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﯽ داد!« 17ﺟﺪﻋﻮن ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ ﺗﻮ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ واﻗﻌًﺎ ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﯽ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد ،ﭘﺲ ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ اﻳﻦ را ﺛﺎﺑﺖ آﻦ18 .ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ هﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎن ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮوم و هﺪﻳﻪای ﺑﺮاﻳﺖ ﺑﻴﺎورم«. او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ هﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﯽﻣﺎﻧﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮدی«. 19ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﺑﺰﻏﺎﻟﻪای ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪ و ﮔﻮﺷﺖ ﺁن را ﭘﺨﺖ و ﺑﺎ دﻩ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺁرد ،ﭼﻨﺪ ﻧﺎن ﻓﻄﻴﺮ درﺳﺖ آﺮد .ﺳﭙﺲ ﮔﻮﺷﺖ را در ﺳﺒﺪی ﮔﺬاﺷﺖ و ﺁب ﮔﻮﺷﺖ را در آﺎﺳﻪای رﻳﺨﺖ و ﺁن را ﻧﺰد ﻓﺮﺷﺘﻪ آﻪ زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮط ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺁوردﻩ ،ﭘﻴﺶ وی ﻧﻬﺎد. * ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﻴﺌﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﺰد ﺟﺪﻋﻮن ﻣﯽ رود. 8 20ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﮔﻮﺷﺖ و ﻧﺎن را روی ﺁن ﺻﺨﺮﻩ ﺑﮕﺬار و ﺁب ﮔﻮﺷﺖ را روی ﺁن ﺑﺮﻳﺰ «.وﻗﺘﯽ آﻪ ﺟﺪﻋﻮن دﺳﺘﻮرات وی را اﻧﺠﺎم داد21 ،ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﻧﻮک ﻋﺼﺎی ﺧﻮد ﮔﻮﺷﺖ و ﻧﺎن را ﻟﻤﺲ ﻧﻤﻮد ،و ﺁﺗﺶ از ﺻﺨﺮﻩ ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ ،ﮔﻮﺷﺖ و ﻧﺎن را ﺑﻠﻌﻴﺪ! هﻤﺎن وﻗﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ! ء 22وﻗﺘﯽ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ او در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ،از ﺗﺮس ﻓﺮﻳﺎد زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺁﻩ ای ﺧﺪاوﻧﺪ! ﻣﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺗﻮ را روﺑﺮو دﻳﺪم!« 23ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وی ﻓﺮﻣﻮد» :ﺁرام ﺑﺎش! ﻧﺘﺮس ،ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﯽ ﻣﺮد!« 24ﺟﺪﻋﻮن در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را »ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁراﻣﺶ اﺳﺖ« ﻧﺎﻣﻴﺪ) .اﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ هﻨﻮز درﻣﻠﮏ ﻋﻔﺮﻩ آﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان اﺑﻴﻌﺰر اﺳﺖ، ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ25 (.هﻤﺎن ﺷﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﻳﻜﯽ از ﮔﺎوهﺎی ﻗﻮی ﭘﺪر ﺧﻮد را ﺑﮕﻴﺮ و ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺖ ﺑﻌﻞ را آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرت هﺴﺖ ﺑﻪ ﺁن ﺑﺒﻨﺪ و ﺁن را واژﮔﻮن آﻦ و ﺑﺖ ﭼﻮﺑﯽ اﺷﻴﺮﻩ را هﻢ آﻪ آﻨﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ اﺳﺖ ﺑﺸﻜﻦ26 .ﺑﺠﺎی ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد روی اﻳﻦ ﺗﭙﻪ ﺑﺴﺎز و ﺳﻨﮕﻬﺎی ﺁن را ﺑﺪﻗﺖ آﺎر ﺑﮕﺬار .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﺎو را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻦ و ﭼﻮب ﺑﺖ اﺷﻴﺮﻩ را ﺑﺮای ﺁﺗﺶ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻜﺎر ﺑﺒﺮ«. 27ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮن دﻩ ﻧﻔﺮ از ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم داد. اﻣﺎ او از ﺗﺮس ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪرش و ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ،اﻳﻦ آﺎر را در ﺷﺐ اﻧﺠﺎم داد28 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،وﻗﺘﯽ ﻣﺮدم از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪﻧﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺖ ﺑﻌﻞ ﺧﺮاب ﺷﺪﻩ و اﺛﺮی از اﺷﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ دﻳﮕﺮی آﻪ ﺁﺛﺎر ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ روی ﺁن ﺑﻮد ،دﻳﺪﻧﺪ. 29ﻣﺮدم از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﭼﻪ آﺴﯽ اﻳﻨﻜﺎر را آﺮدﻩ اﺳﺖ؟ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ آﻪ آﺎر ﺟﺪﻋﻮن ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺁش اﺳﺖ30 .ﭘﺲ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ ﻳﻮﺁش ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﭘﺴﺮ ﺧﻮد را ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎور! او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺮاب آﺮدن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻌﻞ و ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺑﺖ اﺷﻴﺮﻩ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد«. 31اﻣﺎ ﻳﻮﺁش ﺑﻪ هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻀﺪ او ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺑﻌﻞ ﻣﺤﺘﺎج آﻤﮏ ﺷﻤﺎﺳﺖ؟ اﻳﻦ 9 ﺗﻮهﻴﻦ ﺑﻪ اوﺳﺖ! ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻴﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮهﻴﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﻞ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻳﺪ! اﮔﺮ ﺑﻌﻞ واﻗﻌًﺎ ﺧﺪاﺳﺖ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺧﻮدش از آﺴﯽ آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﺶ را ﺧﺮاب آﺮدﻩ اﺳﺖ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮد32 «.از ﺁن ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮنَ ،ﻳ ُﺮﺑﻌﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻌﻞ از ﺧﻮدش دﻓﺎع آﻨﺪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﻳﻮﺁش ﮔﻔﺖ» :ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻌﻞ از ﺧﻮدش دﻓﺎع آﻨﺪ ،ﭼﻮن ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ آﻪ ﺧﺮاب ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﻌﻞ اﺳﺖ«. 33ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺒﺎﻳﻞ هﻤﺴﺎﻳﻪ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،در درﻩء ﻳﺰرﻋﻴﻞ اردو زدﻧﺪ34 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او ﺷﻴﭙﻮر را ﻧﻮاﺧﺖ و ﻣﺮدان ﺧﺎﻧﺪان اﺑﻴﻌﺰر ﻧﺰد او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ35 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻣﻨﺴﯽ ،اﺷﻴﺮ ،زﺑﻮﻟﻮن و ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ. 36ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺧﺪا ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮدی ،واﻗﻌًﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﻦ ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﯽ داد37 ،ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺛﺎﺑﺖ آﻦ :ﻣﻦ ﻣﻘﺪاری ﭘﺸﻢ در ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ ﻣﯽﮔﺬارم .اﮔﺮ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻓﻘﻂ روی ﭘﺸﻢ ﺷﺒﻨﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ وﻟﯽ زﻣﻴﻦ ،ﺧﺸﮏ ﺑﺎﺷﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽﺷﻮم آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء ﻣﻦ ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﯽ داد38 «.ﻋﻴﻨًﺎ هﻤﻴﻨﻄﻮر ﺷﺪ! ﺻﺒﺢ زود آﻪ او از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﭘﺸﻢ را ﻓﺸﺮد ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﻳﮏ آﺎﺳﻪ ﺁب از ﺁن ﺧﺎرج ﺷﺪ! 39ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺧﺪا ﮔﻔﺖ» :ﻏﻀﺐ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﻦ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﻧﺸﻮد .اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﻣﺘﺤﺎن آﻨﻢ .اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﺑﮕﺬار ﭘﺸﻢ ﺧﺸﮏ ﺑﻤﺎﻧﺪ و زﻣﻴﻦ اﻃﺮاف ﺁن از ﺷﺒﻨﻢ ﺗﺮ ﺷﻮد!« 40ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ آﺮد. ﺁن ﺷﺐ زﻣﻴﻦ اﻃﺮاف را ﺷﺒﻨﻢ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪ اﻣﺎ ﭘﺸﻢ ﺧﺸﮏ ﺑﻮد! ﺟﺪﻋﻮن ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﻣﯽدهﺪ ﺟﺪﻋﻮن ﺑﺎ ﺳﭙﺎهﺶ ﺻﺒﺢ زود ﺣﺮآﺖ آﺮد و 7ﺗﺎ ﭼﺸﻤﻪء ﺣﺮود ﭘﻴﺶ رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ اردو زد .ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ ﻧﻴﺰ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ در درﻩء آﻮﻩ ﻣﻮرﻩ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. داوران 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﺮﻣﻮد» :ﻋﺪﻩء ﺷﻤﺎ زﻳﺎد اﺳﺖ! ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ هﻤﻪء اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺑﺎ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻐﺮور ﺷﺪﻩ ،ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :اﻳﻦ ﻣﺎ ﺑﻮدﻳﻢ آﻪ دﺷﻤﻦ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻳﻢ! 3ﭘﺲ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﺑﮕﻮ :هﺮ آﻪ ﻣﯽﺗﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﺎزﮔﺮدد «.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻴﺴﺖ و دو هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻓﻘﻂ دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ4 .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﺮﻣﻮد» :هﻨﻮزهﻢ ﻋﺪﻩ زﻳﺎد اﺳﺖ! ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺰد ﭼﺸﻤﻪ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮﻧﺸﺎن دهﻢ آﻪ ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ«. 5و6ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﺑﺮد .در ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ را از ﻧﺤﻮﻩء ﺁب ﺧﻮردﻧﺸﺎن ﻒ دﺳﺖ، ﺑﻪ دو ﮔﺮوﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻦ .اﻓﺮادی را آﻪ ﺑﺎ آ ِ ﺁب را ﺟﻠﻮ دهﺎن ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ و ﺁن را ﻣﺜﻞ ﺳﮓ ﻣﯽﻧﻮﺷﻨﺪ از آﺴﺎﻧﯽ آﻪ زاﻧﻮ ﻣﯽزﻧﻨﺪ و دهﺎن ﺧﻮد را در ﺁب ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ ،ﺟﺪا ﺳﺎز «.ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادی آﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺁب ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ ﺳﻴﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد. 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اﻳﻦ ﺳﻴﺼﺪ ﻧﻔﺮ ،ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮاهﻢ داد و ﺷﻤﺎ را از دﺳﺘﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ رهﺎﻧﻴﺪ .ﭘﺲ ﺑﻘﻴﻪ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺑﻔﺮﺳﺖ«. 8و9ﺟﺪﻋﻮن آﻮزﻩهﺎ و ﺷﻴﭙﻮرهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻤﻊﺁوری آﺮد و اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻴﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ را ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻧﮕﺎهﺪاﺷﺖ. ﺷﺐ هﻨﮕﺎم درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ در درﻩء ﭘﺎﻳﻴﻦ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮﺧﻴﺰ و ﺑﻪ اردوی دﺷﻤﻦ ﺣﻤﻠﻪ آﻦ زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩام10 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﯽﺗﺮﺳﯽ اول ﺑﺎ ﻧﻮآﺮ ﺧﻮد ﻓﻮرﻩ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮو. 11در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ آﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ ﮔﻮش ﺑﺪﻩ. وﻗﺘﯽ ﺳﺨﻨﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺸﻨﻮی ﺟﺮأت ﻳﺎﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﺧﻮاهﯽ آﺮد!« ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮن ﻓﻮرﻩ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ دﺷﻤﻦ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ. 12و13ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﻴﻬﺎ و ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺒﺎﻳﻞ هﻤﺴﺎﻳﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮر و ﻣﻠﺦ در وادی ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺷﺘﺮهﺎﻳﺸﺎن ﻣﺜﻞ رﻳﮓ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺑﻮد .ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ آﻨﺎر ﭼﺎدری ﺧﺰﻳﺪ .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ در داﺧﻞ ﺁن ﭼﺎدر ﻣﺮدی داوران ﺑﻴﺪار ﺷﺪﻩ ،ﺧﻮاﺑﯽ را آﻪ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای رﻓﻴﻘﺶ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد» :در ﺧﻮاب دﻳﺪم آﻪ ﻳﮏ ﻗﺮص ﻧﺎن ﺟﻮﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن اردوی ﻣﺎ ﻏﻠﻄﻴﺪ و ﭼﻨﺎن ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪای ﺑﺮﺧﻮرد ﻧﻤﻮد آﻪ ﺁن را واژﮔﻮن آﺮدﻩ ،ﺑﺮزﻣﻴﻦ ﭘﻬﻦ ﻧﻤﻮد14 «.رﻓﻴﻖ او ﮔﻔﺖ» :ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاب ﺗﻮ اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪا ﻣﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﺪﻋﻮن ﭘﺴﺮ ﻳﻮﺁش اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺟﺪﻋﻮن هﻤﻪء ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ و ﻧﻴﺮوهﺎی ﻣﺘﺤﺪش را از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺬراﻧﺪ«. 15ﺟﺪﻋﻮن ﭼﻮن اﻳﻦ ﺧﻮاب و ﺗﻌﺒﻴﺮش را ﺷﻨﻴﺪ ﺧﺪا را ﺷﻜﺮ آﺮد .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺑﺮﺧﻴﺰﻳﺪ! زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﭙﺎﻩ ﻣﺪﻳﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﺪ!« 16ﺟﺪﻋﻮن ﺁن ﺳﻴﺼﺪ ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد و ﺑﻪ هﺮ ﻳﮏ از اﻓﺮاد ﻳﮏ ﺷﻴﭙﻮر و ﻳﮏ آﻮزﻩء ﺳﻔﺎﻟﯽ آﻪ ﻣﺸﻌﻠﯽ در ﺁن ﻗﺮار داﺷﺖ ،داد17 .ﺑﻌﺪ ﻧﻘﺸﻪء ﺧﻮد را ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮح داد» :وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آﻨﺎر اردو رﺳﻴﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ آﻨﻴﺪ و هﺮ آﺎری آﻪ ﻣﻦ ﻣﯽآﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻜﻨﻴﺪ18 .ﺑﻤﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ و هﻤﺮاهﺎﻧﻢ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﻨﻮازﻳﻢ ،ﺷﻤﺎ هﻢ در اﻃﺮاف اردو ﺷﻴﭙﻮرهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻨﻮازﻳﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﻴﺪ :ﻣﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺟﺪﻋﻮن ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﻢ!« 19و20ﻧﺼﻒ ﺷﺐ ،ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﻮﻳﺾ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ،ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ هﻤﺮاﻩ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ آﻨﺎر اردوی ﻣﺪﻳﺎن رﺳﻴﺪ. ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﻧﻮاﺧﺘﻨﺪ و آﻮزﻩهﺎ را ﺷﻜﺴﺘﻨﺪ .در هﻤﻴﻦ وﻗﺖ دوﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ .درﺣﺎﻟﯽ آﻪ ﺷﻴﭙﻮرهﺎ را ﺑﺪﺳﺖ راﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻣﯽﻧﻮاﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺸﻌﻠﻬﺎی ﻓﺮوزان را در دﺳﺖ ﭼﭗ داﺷﺘﻨﺪ هﻤﻪ ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ» :ﻣﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺟﺪﻋﻮن ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﻢ!« 21ﺳﭙﺲ هﺮ ﻳﮏ در ﺟﺎی ﺧﻮد در اﻃﺮاف اردوﮔﺎﻩ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ اﻓﺮاد دﺷﻤﻦ ﻓﺮﻳﺎدآﻨﺎن ﻣﯽﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ22 .زﻳﺮا وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﺑﺎزان دﺷﻤﻦ را در ﺳﺮاﺳﺮ اردو ﺑﻪ ﺟﺎن هﻢ اﻧﺪاﺧﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺑﻴﺖﺷﻄﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺻﺮﻳﺮت و ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﺁﺑﻞ ﻣﺤﻮﻟﻪ ،ﻧﺰدﻳﮏ ﻃﺒﺎت ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ. 23ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻧﻔﺘﺎﻟﯽ ،اﺷﻴﺮ و ﻣﻨﺴﯽ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻓﺮاری ﻣﺪﻳﺎن را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻧﺪ24 .ﺟﺪﻋﻮن ﺑﺮای 10 ﺳﺎآﻨﺎن ﺳﺮاﺳﺮ آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﮔﺬرﮔﺎﻩهﺎی رود اردن را ﺗﺎ ﺑﻴﺖﺑﺎرﻩ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ و ﻧﮕﺬارﻧﺪ ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،ﻓﺮار آﻨﻨﺪ .ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان اﻓﺮاﻳﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ25 .ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺮاب و ذﺋﺐ دو ﺳﺮدار ﻣﺪﻳﺎﻧﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻏﺮاب را ﺑﺮ ﺻﺨﺮﻩای آﻪ اآﻨﻮن ﺑﻪ ﻧﺎم او ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ و ذﺋﺐ را در ﭼﺮﺧﺸﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ اﺳﻢ او ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد آﺸﺘﻨﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ اداﻣﻪ دادﻩ ،ﺳﺮهﺎی ﻏﺮاب و ذﺋﺐ را ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف اردن ﻧﺰد ﺟﺪﻋﻮن ﺁوردﻧﺪ. ﺷﻜﺴﺖ ﻧﻬﺎﻳﯽ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ اﻣﺎ رهﺒﺮان ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﺸﺪت ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ 8ﺟﺪﻋﻮن ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا اول آﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ رﻓﺘﯽ ﻣﺎ را ﺧﺒﺮ ﻧﻜﺮدی؟« 2و3ﺟﺪﻋﻮن در ﺟﻮاب اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﻏﺮاب و ذﺋﺐ ،ﺳﺮداران ﻣﺪﻳﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد. در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ آﺎر ﺷﻤﺎ ،ﻣﻦ ﭼﻪ آﺮدﻩام؟ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺷﻤﺎ در ﺁﺧﺮ ﺟﻨﮓ ﻣﻬﻢﺗﺮ از ﻋﻤﻠﻴﺎت ﻣﺎ در ﺁﻏﺎز ﺟﻨﮓ ﺑﻮد «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺁرام ﺷﺪﻧﺪ. 4ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺪﻋﻮن و ﺳﻴﺼﺪ ﻧﻔﺮی آﻪ هﻤﺮاهﺶ ﺑﻮدﻧﺪ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ .ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ هﻨﻮز دﺷﻤﻦ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ5 .ﺟﺪﻋﻮن از اهﺎﻟﯽ ﺳﻮآﻮت ﻏﺬا ﺧﻮاﺳﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻌﻘﻴﺐ زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ ،ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻣﺪﻳﺎﻧﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺴﺘﻪ هﺴﺘﻴﻢ«. 6اﻣﺎ رهﺒﺮان ﺳﻮآﻮت ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺷﻤﺎ هﻨﻮز زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ آﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺎن ﺑﺪهﻴﻢ«. 7ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﺪ ،ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدم و ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪن ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﺧﺎرهﺎی ﺻﺤﺮا ﻣﯽدرم«. 8ﺳﭙﺲ ﻧﺰد اهﺎﻟﯽ ﻓﻨﻮﺋﻴﻞ رﻓﺖ و از ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎن ﺧﻮاﺳﺖ اﻣﺎ هﻤﺎن ﺟﻮاب را ﺷﻨﻴﺪ9 .ﭘﺲ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ از اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺮﮔﺮدم ،اﻳﻦ ﺑﺮج را ﻣﻨﻬﺪم ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 10در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ ﺑﺎ ﻗﺮﻳﺐ ﭘﺎﻧﺰدﻩ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ در ﻗﺮﻗﻮر ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ .از ﺁن ﺳﭙﺎﻩ ﻋﻈﻴﻢ دﺷﻤﻨﺎن ﻓﻘﻂ هﻤﻴﻦ ﻋﺪﻩ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ هﺰار ﻧﻔﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ11 .ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮن از داوران 11 راﻩ ﭼﺎدرﻧﺸﻴﻨﺎن در ﺷﺮق ﻧﻮﺑﺢ و ﻳﺠﺒﻬﺎﻩ ﺑﺮ ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ ﺷﺒﻴﺨﻮن زد12 .زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ ﻓﺮار آﺮدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ،اﻳﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﭙﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﻠﯽ ﺗﺎرو ﻣﺎر ﺳﺎﺧﺖ13 .ﺑﻌﺪ از ﺁن، وﻗﺘﯽ ﺟﺪﻋﻮن از راﻩ ﮔﺮدﻧﻪء ﺣﺎرس از ﺟﻨﮓ ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺸﺖ 14در راﻩ ،ﺟﻮاﻧﯽ از اهﺎﻟﯽ ﺳﻮآﻮت را ﮔﺮﻓﺖ و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﻬﺎی رهﺒﺮان و ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﻬﺮ ﺳﻮآﻮت را ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ .او هﻢ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را آﻪ هﻔﺘﺎد و هﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻧﻮﺷﺖ. 15ﭘﺲ ﺟﺪﻋﻮن ﻧﺰد اهﺎﻟﯽ ﺳﻮآﻮت ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ،ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ هﻢ زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻃﻌﻨﻪ زدﻩ، ﮔﻔﺘﻴﺪ :ﺷﻤﺎ آﻪ هﻨﻮز زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ؛ و ﺑﻪ ﻣﺎ آﻪ ﺧﺴﺘﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ﻧﺎن ﻧﺪادﻳﺪ«. 16ﺁﻧﮕﺎﻩ رهﺒﺮان ﺳﻮآﻮت را ﺑﺎ ﺧﺎرهﺎی ﺻﺤﺮا ﻣﺠﺎزات آﺮد ﺗﺎ درس ﻋﺒﺮﺗﯽ ﺑﺮای اهﺎﻟﯽ ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﺪ17 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻓﻨﻮﺋﻴﻞ رﻓﺖ و ﺑﺮج ﺷﻬﺮ را ﺧﺮاب آﺮدﻩ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ﺁﻧﺠﺎ را آﺸﺖ. 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺪﻋﻮن رو ﺑﻪ زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ آﺮدﻩ ،از اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﻣﺮداﻧﯽ را آﻪ در ﺗﺎﺑﻮر آﺸﺘﻴﺪ ﭼﻪ آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻤﺎ و ﭼﻮن ﺷﺎهﺰادﮔﺎن ﺑﻮدﻧﺪ«. 19ﺟﺪﻋﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮادران ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻪ ﺧﺪای زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽآﺸﺘﻴﺪ ،ﻣﻦ هﻢ ﺷﻤﺎ را ﻧﻤﯽآﺸﺘﻢ20 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ َﻳﺘَﺮ ،ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺶ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻜﺸﺪ .وﻟﯽ او ﺷﻤﺸﻴﺮش را ﻧﻜﺸﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻴﺶ ﻧﺒﻮد و ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ. 21زﺑﺢ و ﺻﻠﻤﻮﻧﻊ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﻮدت ﻣﺎ را ﺑﻜﺶ ،ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻳﮏ ﻣﺮد آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻳﻢ «.ﭘﺲ او ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺖ و زﻳﻮرﺁﻻت ﮔﺮدن ﺷﺘﺮهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺮداﺷﺖ. 22اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺎ ﺑﺎش .ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ و ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺁﻳﻨﺪﻩء ﺷﻤﺎ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﯽ آﻨﻴﺪ؛ زﻳﺮا ﺗﻮ ﻣﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ رهﺎﻳﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪی«. 23و24اﻣﺎ ﺟﺪﻋﻮن ﺟﻮاب داد» :ﻧﻪ ﻣﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺷﻮم و ﻧﻪ ﭘﺴﺮاﻧﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺎﺳﺖ! ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺧﻮاهﺶ از ﺷﻤﺎ دارم ،ﺗﻤﺎم ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ از دﺷﻤﻨﺎن ﻣﻐﻠﻮب ﺧﻮد ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁوردﻩاﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻴﺪ) «.ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻣﺪﻳﺎن هﻤﻪ اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎی ﻃﻼ ﺑﻪ ﮔﻮش داﺷﺘﻨﺪ(. 25ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺎ آﻤﺎل ﻣﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻴﻢ«. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎرﭼﻪای ﭘﻬﻦ آﺮدﻩ ،هﺮ آﺪام از ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد روی ﺁن اﻧﺪاﺧﺖ26 .ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از زﻳﻮرﺁﻻت ،ﺁوﻳﺰهﺎ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ و زﻧﺠﻴﺮهﺎی ﮔﺮدن ﺷﺘﺮان ،وزن ﮔﻮﺷﻮارﻩهﺎ ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﻮد27 .ﺟﺪﻋﻮن از اﻳﻦ ﻃﻼهﺎ ﻳﮏ اﻳﻔﻮد* ﺳﺎﺧﺖ و ﺁن را در ﺷﻬﺮ ﺧﻮد ﻋﻔﺮﻩ ﮔﺬاﺷﺖ .ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺁن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .اﻳﻦ اﻳﻔﻮد ﺑﺮای ﺟﺪﻋﻮن و ﺧﺎﻧﺪان او داﻣﯽ ﺷﺪ. 28ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻣﺪﻳﺎﻧﯽهﺎ از اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ و دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ .در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﻳﻌﻨﯽ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﺻﻠﺢ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ. ﻣﺮگ ﺟﺪﻋﻮن 29ﺟﺪﻋﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ30 .او ﺻﺎﺣﺐ هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺮ ﺑﻮد ،زﻳﺮا زﻧﺎن زﻳﺎدی داﺷﺖ31 .وی هﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺷﻜﻴﻢ آﻨﻴﺰی داﺷﺖ آﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﭘﺴﺮی ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁورد و او را اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻧﺎم ﻧﻬﺎد32 .ﺟﺪﻋﻮن در آﻤﺎل ﭘﻴﺮی درﮔﺬﺷﺖ و او را در ﻣﻘﺒﺮﻩء ﭘﺪرش ﻳﻮﺁش در ﻋﻔﺮﻩ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻃﺎﻳﻔﻪء اﺑﻴﻌﺰر دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 33ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﺟﺪﻋﻮن ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ دوﺑﺎرﻩ از ﺧﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺘﻬﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ،ﺑﺖ ﺑﻌﻞ ﺑﺮﻳﺖ را ﺧﺪای ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ34 .ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را آﻪ اﻳﺸﺎن را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎن اﻃﺮاﻓﺸﺎن رهﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻧﺪ35 ،و ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﺪان ﺟﺪﻋﻮن ،آﻪ ﺁﻧﻬﻤﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪﻣﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮد اﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻗﺎﻳﻞ ﻧﺸﺪﻧﺪ. اﺑﻴﻤﻠﮏ 9 روزی اﺑﻴﻤﻠﮏ ﭘﺴﺮﺟﺪﻋﻮن ﺑﺮای دﻳﺪن ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ رﻓﺖ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن * »اﻳﻔﻮد« ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎهﻨﺎن روی ﻟﺒﺎس ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ. داوران ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﻪ اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﻳﻌﻨﯽ ﺧﻮدم آﻪ از ﮔﻮﺷﺖ و اﺳﺘﺨﻮان اﻳﺸﺎن هﺴﺘﻢ؟« 3ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد اﺑﻴﻤﻠﮏ را ﺑﺎ اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ در ﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و اﻳﺸﺎن ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ از اﺑﻴﻤﻠﮏ ﭘﻴﺮوی آﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا ﻣﺎدرش اهﻞ ﺷﻜﻴﻢ ﺑﻮد. 4ﺁﻧﻬﺎ از ﺑﺘﺨﺎﻧﻪء ﺑﻌﻞﺑﺮﻳﺖ ،هﻔﺘﺎد ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ دادﻧﺪ و او اﻓﺮاد وﻟﮕﺮدی را ﺑﺮای اﺟﺮای ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺧﻮد اﺟﻴﺮ آﺮد5 .ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش در ﻋﻔﺮﻩ رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮ روی ﺳﻨﮕﯽ هﻔﺘﺎد ﺑﺮادر ﺧﻮد را آﺸﺖ .اﻣﺎ ﻳﻮﺗﺎم آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺑﺮادرش ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن آﺮد و او زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪ6 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ و ﺑﻴﺖﻣﻠﻮ آﻨﺎر درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ آﻪ در ﺷﻜﻴﻢ اﺳﺖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،اﺑﻴﻤﻠﮏ را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ. 7ﭼﻮن ﻳﻮﺗﺎم اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،ﺑﻪ آﻮﻩ ﺟﺮزﻳﻢ رﻓﺖ و اﻳﺴﺘﺎدﻩ ،ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﺮآﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﻴﺪ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش آﻨﻴﺪ! 8روزی درﺧﺘﺎن ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻨﺪ .اول از درﺧﺖ زﻳﺘﻮن ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻮد9 ،اﻣﺎ درﺧﺖ زﻳﺘﻮن ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ: ﺁﻳﺎ درﺳﺖ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﺮ درﺧﺘﺎن دﻳﮕﺮ ،از ﺗﻮﻟﻴﺪ روﻏﻦ زﻳﺘﻮن آﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺰت واﺣﺘﺮام ﺧﺪا و اﻧﺴﺎن* ﻣﯽﺷﻮد ،دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻢ؟ 10ﺳﭙﺲ درﺧﺘﺎن ﻧﺰد درﺧﺖ اﻧﺠﻴﺮ رﻓﺘﻨﺪ و از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ اﻳﺸﺎن ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ11 .درﺧﺖ اﻧﺠﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد و ﮔﻔﺖ :ﺁﻳﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻴﻮﻩء ﺧﻮب و ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺧﻮد را ﺗﺮک ﻧﻤﺎﻳﻢ ﺻﺮﻓًﺎ ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮ درﺧﺘﺎن دﻳﮕﺮ ﺣﻜﻤﺮاﻧﯽ آﻨﻢ؟ 12ﺑﻌﺪ ﺑﻪ درﺧﺖ اﻧﮕﻮر ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻨﺪ13 .درﺧﺖ اﻧﮕﻮر ﻧﻴﺰ ﺟﻮاب داد: ﺁﻳﺎ از ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﻴﺮﻩ آﻪ ﺧﺪا و اﻧﺴﺎن را ﺑﻪ وﺟﺪ ﻣﯽﺁورد دﺳﺖ ﺑﺮدارم **،ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮ درﺧﺘﺎن دﻳﮕﺮ * روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮای ﻣﺴﺢ ﮐﺎهﻨﺎن و روﺷﻨﺎﻳﯽ ﭼﺮاﻏﻬﺎی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت ﺑﮑﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪًا ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﻣﺴﺢ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﺑﮑﺎر ﺑﺮدﻩ ﺷﺪ. ** ﻣﺤﺼﻮل اﻧﮕﻮر ﻣﺼﺮف ﻣﺬهﺒﯽ ﻧﻴﺰ داﺷﺖ و ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ )ﺧﺮوج .(40 :29 12 ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﻢ؟ 14ﺳﺮاﻧﺠﺎم هﻤﻪء درﺧﺘﺎن ﺑﻪ ﺑﻮﺗﻪء ﺧﺎر روی ﺁوردﻧﺪ و از ﺁن ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﺪ. 15ﺧﺎر در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ :اﮔﺮ واﻗﻌًﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺣﻜﻤﺮاﻧﯽ آﻨﻢ ،ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و زﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪء ﻣﻦ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ! در ﻏﻴﺮاﻳﻨﺼﻮرت ﺁﺗﺶ از ﻣﻦ زﺑﺎﻧﻪ ﺧﻮاهﺪ آﺸﻴﺪ و ﺳﺮوهﺎی ﺑﺰرگ ﻟﺒﻨﺎن را ﺧﻮاهﺪ ﺳﻮزاﻧﺪ. »16ﺣﺎل ﻓﻜﺮ آﻨﻴﺪ و ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻦ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻋﻤﻞ درﺳﺘﯽ اﻧﺠﺎم دادﻩاﻳﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﺪﻋﻮن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺑﻪ ﺣﻖ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﻮدﻩاﻳﺪ؟ 17ﭘﺪرم ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪ و ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺪﻳﺎﻧﻴﻬﺎ رهﺎﻧﻴﺪ18 .ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ،ﺷﻤﺎ ﻋﻠﻴﻪ او ﻗﻴﺎم آﺮدﻳﺪ و هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺮش را روی ﻳﮏ ﺳﻨﮓ آﺸﺘﻴﺪ و اﺑﻴﻤﻠﮏ ﭘﺴﺮ آﻨﻴﺰ ﭘﺪرم را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩاﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﻳﺶ اﺳﺖ. 19اﮔﺮ ﻳﻘﻴﻦ دارﻳﺪ آﻪ رﻓﺘﺎرﺗﺎن در ﺣﻖ ﺟﺪﻋﻮن و ﭘﺴﺮاﻧﺶ درﺳﺖ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ و اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻮش ﺑﺎﺷﻴﺪ20 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﺮ ﺟﺪﻋﻮن و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﻇﻠﻢ آﺮدﻩاﻳﺪ ،ﺁﺗﺸﯽ از اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ و اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ و ﺑﻴﺖﻣﻠﻮ را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﺁﺗﺸﯽ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ و اﺑﻴﻤﻠﮏ را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ«. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺗﺎم از ﺗﺮس ﺑﺮادرش اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ ﺑﺌﻴﺮ ﮔﺮﻳﺨﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ22 .و23ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﺲ از ﺣﻜﻮﻣﺖ اﺑﻴﻤﻠﮏ ،ﺧﺪا راﺑﻄﻪء ﺑﻴﻦ اﺑﻴﻤﻠﮏ و ﻣﺮدم ﺷﻜﻴﻢ را ﺑﻬﻢ زد و ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻮرش آﺮدﻧﺪ24 .ﺧﺪا اﻳﻦ آﺎر را آﺮد ﺗﺎ اﺑﻴﻤﻠﮏ و ﻣﺮدﻣﺎن ﺷﻜﻴﻢ آﻪ او را در آﺸﺘﻦ هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﻳﺎری آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻪ ﺳﺰای ء اﻋﻤﺎل ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ25 .اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ اﻓﺮادی را ﺑﺮ ﻗﻠﻪ آﻮﻩهﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ در آﻤﻴﻦ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ هﺮ آﺴﯽ را از ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ ،ﺗﺎراج ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .اﻣﺎ اﺑﻴﻤﻠﮏ از اﻳﻦ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺑﺎﺧﺒﺮﺷﺪ. 26در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺟﻌﻞ ﭘﺴﺮ ﻋﺎﺑﺪ ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ آﻮچ آﺮد و اﻋﺘﻤﺎد اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻮد. 27در ﻋﻴﺪ ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﺤﺼﻮل آﻪ در ﺑﺘﻜﺪﻩء ﺷﻜﻴﻢ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﺮدم ﺷﺮاب زﻳﺎدی ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ وﺑﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻧﺎﺳﺰا ﮔﻔﺘﻨﺪ28 .ﺳﭙﺲ ﺟﻌﻞ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺖ» :اﺑﻴﻤﻠﮏ آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻨﺪ؟ ﭼﺮا ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺬار ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮن و دﺳﺘﻴﺎرش زﺑﻮل ﺑﺎﺷﻴﻢ؟ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﺪ 13 ﺧﻮد ﺣﺎﻣﻮر وﻓﺎدار ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ29 .اﮔﺮ ﻣﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدم ﺷﻤﺎ را از ﺷﺮ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺧﻼص ﻣﯽآﺮدم .ﺑﻪ او ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ«. 30وﻗﺘﯽ زﺑﻮل ،ﺣﺎآﻢ ﺷﻬﺮ ،ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺟﻌﻞ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ31 .ﭘﺲ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﺑﻪ اروﻣﻪ ﻧﺰد اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺟﻌﻞ ﭘﺴﺮ ﻋﺎﺑﺪ و ﺑﺮادراﻧﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،در ﺷﻜﻴﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ و ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ را ﺑﺮﺿﺪ ﺗﻮ ﺗﺤﺮﻳﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻨﺪ32 .ﭘﺲ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻟﺸﻜﺮی ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﻴﺎ و در ﺻﺤﺮا آﻤﻴﻦ آﻦ33 .ﺻﺒﺤﮕﺎهﺎن، هﻤﻴﻦ آﻪ هﻮا روﺷﻦ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﻦ .وﻗﺘﯽ آﻪ او و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻴﺮون ﺁﻳﻨﺪ ،ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮاهﯽ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﻜﻦ«. 34اﺑﻴﻤﻠﮏ و دارو دﺳﺘﻪاش ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻋﺎزم ﺷﻜﻴﻢ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﭼﻬﺎر دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ و در اﻃﺮاف ﺷﻬﺮ آﻤﻴﻦ آﺮدﻧﺪ. 35ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻌﻞ را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻄﺮف دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺁﻣﺪﻩ ،در ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎد .ﭘﺲ ،از آﻤﻴﻨﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ. 36وﻗﺘﯽ ﺟﻌﻞ ﺁﻧﻬﺎ را دﻳﺪ ﺑﻪ زﺑﻮل ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺎﻩ آﻦ، ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻋﺪﻩای از آﻮﻩ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻄﺮف ﻣﺎ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ!« زﺑﻮل در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،اﻳﻦ آﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ ﺳﺎﻳﻪء آﻮﻩهﺎﺳﺖ«. 37ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﺟﻌﻞ دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺎﻩ آﻦ! ﻋﺪﻩای از داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺑﻄﺮف ﻣﺎ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ .ﻧﮕﺎﻩ آﻦ! ﮔﺮوهﯽ دﻳﮕﺮ از راﻩ ﺑﻠﻮط ﻣﻌﻮﻧﻴﻢ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ!« 38ﺁﻧﮕﺎﻩ زﺑﻮل رو ﺑﻪ وی ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ﺁن زﺑﺎﻧﺖ آﺠﺎﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ اﺑﻴﻤﻠﮏ آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻨﺪ؟ اآﻨﻮن ﺁﻧﺎﻧﯽ را آﻪ ﻧﺎﺳﺰا ﻣﯽﮔﻔﺘﯽ در ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ هﺴﺘﻨﺪ؛ ﺑﺮو و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺠﻨﮓ!« 39ﺟﻌﻞ ﻣﺮدان ﺷﻜﻴﻢ را ﺑﻪ ﺟﻨﮓ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﺮد40 ،وﻟﯽ اﺑﻴﻤﻠﮏ او را ﺷﻜﺴﺖ داد و ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی از اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ زﺧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ و در هﺮ ﻃﺮف ﺗﺎ ﻧﺰدﻳﮏ دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ41 .اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ اروﻣﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ و زﺑﻮل ،ﺟﻌﻞ و ﺑﺮادراﻧﺶ را از ﺷﻜﻴﻢ ﺑﻴﺮون راﻧﺪ و دﻳﮕﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺖ در ﺁن ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ. 42روز ﺑﻌﺪ ،ﻣﺮدان ﺷﻜﻴﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻧﺪ .ﺧﺒﺮ ﺗﻮﻃﺌﻪء اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش اﺑﻴﻤﻠﮏ رﺳﻴﺪ. 43او ﻣﺮدان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد و در داوران ﺻﺤﺮا در آﻤﻴﻦ ﻧﺸﺴﺖ .وﻗﺘﯽ آﻪ اهﺎﻟﯽ ﺷﻜﻴﻢ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ،اﺑﻴﻤﻠﮏ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ از آﻤﻴﻨﮕﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ. 44اﺑﻴﻤﻠﮏ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﻪ دروازﻩء ﺷﻬﺮ هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ و دو دﺳﺘﻪء دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺮدان ﺷﻜﻴﻢ آﻪ در ﺻﺤﺮا ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﻤﻠﻪور ﺷﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ45 .ﺟﻨﮓ ﺗﻤﺎم روز اداﻣﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺷﻬﺮ را ﺗﺼﺮف آﺮد و اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را آﺸﺖ و ﺷﻬﺮ را ﺑﺎ ﺧﺎک ﻳﻜﺴﺎن آﺮد46 .ﺳﺎآﻨﺎن ﺑﺮج ﺷﻜﻴﻢ وﻗﺘﯽ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻧﺪ از ﺗﺮس ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪء ﺑﺖ ﺑﻌﻞﺑﺮﻳﺖ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮدﻧﺪ. 47و48وﻗﺘﯽ آﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ ،ﺑﺎ ﻧﻴﺮوهﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ آﻮﻩ ﺻﻠﻤﻮن ﺁﻣﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺒﺮی ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺷﺎﺧﻪهﺎﻳﯽ از درﺧﺘﺎن را ﺑﺮﻳﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﻧﻬﺎد و ﺑﻪ هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﻓﻮرًا ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻨﺪ49 .ﭘﺲ هﺮ ﻳﮏ هﻴﺰﻣﯽ ﺗﻬﻴﻪ آﺮدﻩ ،ﺑﺮ دوش ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺑﻴﻤﻠﮏ رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ هﻴﺰﻣﻬﺎ را ﺑﻪ ﭘﺎی دﻳﻮار ﻗﻠﻌﻪ روی هﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ،ﺁﺗﺶ زدﻧﺪ .در ﻧﺘﻴﺠﻪ هﻤﻪء ﻣﺮدان و زﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺁن ﻗﻠﻌﻪ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺎن ﺳﭙﺮدﻧﺪ. 50ﺳﭙﺲ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺗﺎﺑﺎص ﺣﻤﻠﻪ آﺮد و ﺁن را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻧﻤﻮد51 .در داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﻗﻠﻌﻪای ﻣﺤﻜﻢ وﺟﻮد داﺷﺖ آﻪ ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ درهﺎی ﺁن را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﺸﺖﺑﺎم رﻓﺘﻨﺪ52 .اﻣﺎ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺁﻣﺎدﻩ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻧﺪ، 53زﻧﯽ از ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ﺁﺳﻴﺎبدﺳﺘﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ اﺑﻴﻤﻠﮏ اﻧﺪاﺧﺖ و آﺎﺳﻪء ﺳﺮش را ﺷﻜﺴﺖ. 54اﺑﻴﻤﻠﮏ ﻓﻮرًا ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﯽ آﻪ اﺳﻠﺤﻪء او را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮد دﺳﺘﻮر دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺸﻴﺮت را ﺑﻜﺶ و ﻣﺮا ﺑﻜﺶ ﻣﺒﺎدا ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ آﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ ﺑﻪ دﺳﺖ زﻧﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ!« ﭘﺲ ﺁن ﺟﻮان ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻜﻢ وی ﻓﺮو ﺑﺮد و او ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺎن ﺳﭙﺮد55 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﭼﻮن دﻳﺪﻧﺪ آﻪ او ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. 56و57ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﺪا اﺑﻴﻤﻠﮏ و ﻣﺮدان ﺷﻜﻴﻢ را ﺑﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎﻩ آﺸﺘﻦ هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﻣﺠﺎزات ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻳﻮﺗﺎم ﭘﺴﺮ ﺟﺪﻋﻮن ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﺪﻧﺪ. داوران ﺗﻮﻟﻊ و ﻳﺎﺋﻴﺮ ﭘﺲ از ﻣﺮگ اﺑﻴﻤﻠﮏ» ،ﺗﻮﻟﻊ« )ﭘﺴﺮ ﻓﻮاﻩ و 10ﻧﻮﻩء دودا( ﺑﺮای رهﺎﻳﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺧﺎﺳﺖ .او از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﺴﺎآﺎر ﺑﻮد ،وﻟﯽ در ﺷﻬﺮ ﺷﺎﻣﻴﺮ واﻗﻊ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﺳﻜﻮﻧﺖ داﺷﺖ2 .وی ﻣﺪت ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻪ ﺳﺎل رهﺒﺮی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻌﻬﺪﻩ داﺷﺖ. وﻗﺘﯽ ﻣﺮد ،او را در ﺷﺎﻣﻴﺮ دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ 3و »ﻳﺎﺋﻴﺮ« ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ وی ﺷﺪ .ﻳﺎﺋﻴﺮ از اهﺎﻟﯽ ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻮد و ﺑﻴﺴﺖ و دو ﺳﺎل رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد4 .او ﺳﯽ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ آﻪ دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﺮ ﺳﯽ اﻻغ ﺳﻮار ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد ﺳﯽ ﺷﻬﺮ داﺷﺘﻨﺪ آﻪ هﻨﻮز ﺁﻧﻬﺎ را »ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﺎﺋﻴﺮ« ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ5 .وﻗﺘﯽ ﻳﺎﺋﻴﺮ ﻣﺮد ،او را در ﻗﺎﻣﻮن دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. ﻳﻔﺘﺎح 6ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از ﺧﺪاوﻧﺪ روﮔﺮدان ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﻌﻞ و ﻋﺸﺘﺎروت و ﺧﺪاﻳﺎن ﺳﻮرﻳﻪ، ﺻﻴﺪون ،ﻣﻮﺁب ،ﻋﻤﻮن و ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ،دﻳﮕﺮ او را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﺮدﻧﺪ7 .و8و9ﭘﺲ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ و او ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ و ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ را ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺴﻠﻂ ﺳﺎﺧﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ رود اردن در ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﻣﻮریهﺎ )ﻳﻌﻨﯽ در ﺟﻠﻌﺎد( ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻇﻠﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻳﻬﻮدا ،ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ و اﻓﺮاﻳﻢ هﺠﻮم ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ. اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺪت هﺠﺪﻩ ﺳﺎل زﻳﺮ ﻇﻠﻢ و ﺳﺘﻢ ﻗﺮار داﺷﺖ. 10ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﻮدﻩ ،اﻟﺘﻤﺎس آﺮدﻧﺪ آﻪ اﻳﺸﺎن را ﻧﺠﺎت ﺑﺨﺸﺪ .ﺁﻧﻬﺎ اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻩاﻳﻢ ،ﭼﻮﻧﻜﻪ ﺗﻮ را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺘﻬﺎ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﺮدﻩاﻳﻢ«. 11وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ،اﻣﻮرﻳﻬﺎ ،ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ،ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ، 12ﺻﻴﺪوﻧﻴﻬﺎ ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﻴﻬﺎ ،و ﻣﻌﻮﻧﻴﻬﺎ ﻧﺮهﺎﻧﻴﺪم؟ ﻣﮕﺮ ﺑﻪ هﻨﮕﺎم ﺗﻤﺎم ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ ﺑﻪ داد ﺷﻤﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪم؟ 13ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ،ﺷﻤﺎ ﻣﺮا ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ 14 ﭘﺮداﺧﺘﻴﺪ .ﭘﺲ ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﺷﻤﺎ را رهﺎﻳﯽ ﻧﺨﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ14 .ﺑﺮوﻳﺪ و از ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩاﻳﺪ آﻤﮏ ﺑﻄﻠﺒﻴﺪ! ﺑﮕﺬارﻳﺪ در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺳﺨﺘﯽ، ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮهﺎﻧﻨﺪ!« 15اﻣﺎ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ .هﺮ ﭼﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻜﻦ ،وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺎ را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﻤﺎن ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻩ«. 16ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪء ﺧﻮد را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ،ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﺒﺐ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺪوهﮕﻴﻦ ﺷﺪ17 .در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻋﻤﻮﻧﯽ در ﺟﻠﻌﺎد اردو زدﻩ ،ﺁﻣﺎدﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ اردوی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ در ﻣﺼﻔﻪ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻨﺪ. 18رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :آﻴﺴﺖ آﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﻧﻴﺮوهﺎی ﻣﺎ را ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮد و ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﺑﺠﻨﮕﺪ؟ هﺮآﺲ آﻪ داوﻃﻠﺐ ﺷﻮد رهﺒﺮ ﻣﺮدم ﺟﻠﻌﺎد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ!« »ﻳﻔﺘﺎح« ﺟﻠﻌﺎدی ،ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺠﺎع ،و 11ﭘﺴﺮ زﻧﯽ ﺑﺪآﺎرﻩ ﺑﻮد .ﭘﺪرش )آﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻮد( از زن ﻋﻘﺪی ﺧﻮد ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮ داﺷﺖ .وﻗﺘﯽ ﺑﺮادران ﻧﺎﺗﻨﯽ ﻳﻔﺘﺎح ﺑﺰرگ ﺷﺪﻧﺪ ،او را از ﺷﻬﺮ ﺧﻮد راﻧﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﻮ ﭘﺴﺮ زن دﻳﮕﺮی هﺴﺘﯽ و از داراﻳﯽ ﭘﺪر ﻣﺎ هﻴﭻ ﺳﻬﻤﯽ ﻧﺨﻮاهﯽ داﺷﺖ«. 3ﭘﺲ ﻳﻔﺘﺎح از ﻧﺰد ﺑﺮادران ﺧﻮد ﮔﺮﻳﺨﺖ و در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻃﻮب ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ .دﻳﺮی ﻧﭙﺎﻳﻴﺪ آﻪ ﻋﺪﻩای از اﻓﺮاد وﻟﮕﺮد دور او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،او را رهﺒﺮ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. 4ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ5 .رهﺒﺮان ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻃﻮب ﻧﺰد ﻳﻔﺘﺎح رﻓﺘﻨﺪ 6و از او ﺧﻮاهﺶ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺳﭙﺎﻩ اﻳﺸﺎن را در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ رهﺒﺮی ﻧﻤﺎﻳﺪ7 .اﻣﺎ ﻳﻔﺘﺎح ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺁﻧﻘﺪر از ﻣﻦ ﻧﻔﺮت داﺷﺘﻴﺪ آﻪ ﻣﺮا از ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرم ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻳﺪ .ﭼﺮا ﺣﺎﻻ آﻪ در زﺣﻤﺖ اﻓﺘﺎدﻩاﻳﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ؟« 8ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ ﺗﻮ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﻢ .اﮔﺮ ﺗﻮ ﻣﺎ را در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﻳﺎری آﻨﯽ ،ﺗﻮ را ﻓﺮﻣﺎﻧﺮوای ﺟﻠﻌﺎد ﻣﯽآﻨﻴﻢ«. داوران 15 9ﻳﻔﺘﺎح ﮔﻔﺖ» :ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺳﺨﻨﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﺎور آﻨﻢ؟« 10اﻳﺸﺎن ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﺷﺎهﺪ اﺳﺖ آﻪ اﻳﻦ آﺎر را ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 11ﭘﺲ ﻳﻔﺘﺎح اﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﻣﺮدم او را ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻟﺸﻜﺮ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺮوای ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ .هﻤﻪء ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺼﻔﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﻳﻔﺘﺎح ﭘﻴﻤﺎن ﺑﺴﺘﻨﺪ12 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻔﺘﺎح ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﺪ ﺑﻪ ﭼﻪ دﻟﻴﻞ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ13 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮن ﺟﻮاب داد: »هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ، ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ را ﺗﺼﺮف آﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ را از رود ارﻧﻮن ﺗﺎ رود ﻳﺒﻮق و اردن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .اآﻨﻮن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﺪون ﺟﻨﮓ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰی ﭘﺲ ﺑﺪهﻴﺪ«. 14و15ﻳﻔﺘﺎح ﻗﺎﺻﺪان را ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎد» :اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻬﺎ را ﺑﻪ زور ﺗﺼﺮف ﻧﻜﺮدﻩاﻧﺪ16 ،ﺑﻠﻜﻪ وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،از درﻳﺎی ﺳﺮخ ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻗﺎدش رﺳﻴﺪﻧﺪ17 ،ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ادوم ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ آﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ او ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ .اﻣﺎ ﺧﻮاهﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪ .ﺳﭙﺲ از ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب هﻤﻴﻦ اﺟﺎزﻩ را ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ .او هﻢ ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد .ﭘﺲ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر در ﻗﺎدش ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ18 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم از راﻩ ﺑﻴﺎﺑﺎن، ادوم و ﻣﻮﺁب را دور زدﻧﺪ و در ﻣﺮز ﺷﺮﻗﯽ ﻣﻮﺁب ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ در ﺁﻧﻄﺮف ﻣﺮز ﻣﻮﺁب در ﻧﺎﺣﻴﻪء رود ارﻧﻮن اردو زدﻧﺪ وﻟﯽ وارد ﻣﻮﺁب ﻧﺸﺪﻧﺪ19 .ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻣﻮریهﺎ آﻪ در ﺣﺸﺒﻮن ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،از او اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ آﻪ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ وی ﺑﮕﺬرﻧﺪ و ﺑﺠﺎﻧﺐ ﻣﻘﺼﺪ ﺧﻮد ﺑﺮوﻧﺪ. 20وﻟﯽ ﺳﻴﺤﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻜﺮد ،ﺑﻠﻜﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را در ﻳﺎهﺺ ﺑﺴﻴﺞ آﺮد و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد21 .و22اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻤﮏ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺳﻴﺤﻮن و ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ او را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻤﻪء زﻣﻴﻨﻬﺎی اﻣﻮرﻳﻬﺎ را از رود ارﻧﻮن ﺗﺎ رود ﻳﺒﻮق ،و از ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺗﺎ رود اردن ﺗﺼﺮف ﻧﻤﻮدﻧﺪ. »23اآﻨﻮن آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ زﻣﻴﻨﻬﺎی اﻣﻮرﻳﻬﺎ را از ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺣﻖ دارﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺎ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ؟ 24ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ آﻤﻮش ،ﺧﺪای ﺗﻮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدهﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩدار و ﻣﺎ هﻢ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽدهﺪ ﺑﺮای ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮاهﻴﻢ داﺷﺖ25 .ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﯽ ﺗﻮ از ﺑﺎﻻق ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﺑﻬﺘﺮ هﺴﺘﯽ؟ ﺁﻳﺎ او هﺮﮔﺰ ﺳﻌﯽ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ زﻣﻴﻨﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻌﺪ از ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮد از اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮد؟ 26اﻳﻨﮏ ﺗﻮ ﭘﺲ از ﺳﻴﺼﺪ ﺳﺎل اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ را ﭘﻴﺶ آﺸﻴﺪﻩای؟ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت در اﻳﻨﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻩ و در ﺳﺮاﺳﺮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ از ﺣﺸﺒﻮن و ﻋﺮوﻋﻴﺮ و دهﻜﺪﻩهﺎی اﻃﺮاف ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺷﻬﺮهﺎی آﻨﺎر رود ارﻧﻮن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻩاﻧﺪ .ﭘﺲ ﭼﺮا ﺗﺎﺑﺤﺎل ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺲ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ؟ 27ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻨﺎهﯽ ﻧﻜﺮدﻩام .اﻳﻦ ﺗﻮ هﺴﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪی آﺮدﻩ ﺁﻣﺪﻩای ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺠﻨﮕﯽ ،اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ داور ﻣﻄﻠﻖ اﺳﺖ اﻣﺮوز ﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﺪ داد آﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ آﻴﺴﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﺎ ﻋﻤﻮن28 «.وﻟﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮن ﺑﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﻳﻔﺘﺎح ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﻨﻤﻮد. 29ﺁﻧﮕﺎﻩ روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻳﻔﺘﺎح ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را از ﺳﺮزﻣﻴﻨﻬﺎی ﺟﻠﻌﺎد و ﻣﻨﺴﯽ ﻋﺒﻮر داد و از ﻣﺼﻔﻪ واﻗﻊ در ﺟﻠﻌﺎد ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺳﭙﺎﻩ ﻋﻤﻮن رﻓﺖ30 .و31ﻳﻔﺘﺎح ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻩ ﺑﻮد آﻪ اﮔﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ را ﻳﺎری آﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺑﺎزﮔﺮدد ،هﺮ ﭼﻪ را آﻪ از در ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او ﺑﻴﺮون ﺁﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد. 32ﭘﺲ ﻳﻔﺘﺎح ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﭘﻴﺮوز ﮔﺮداﻧﻴﺪ33 .او ﺁﻧﻬﺎ را از ﻋﺮوﻋﻴﺮ ﺗﺎ ﻣﻨﻴﺖ آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﻴﺴﺖ ﺷﻬﺮ ﺑﻮد و ﺗﺎ ﺁﺑﻴﻞ آﺮاﻣﻴﻢ ﺑﺎ آﺸﺘﺎر ﻓﺮاوان ﺷﻜﺴﺖ داد .ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺮآﻮب ﺷﺪﻧﺪ. دﺧﺘﺮ ﻳﻔﺘﺎح داوران 34هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻳﻔﺘﺎح ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در ﻣﺼﻔﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ، دﺧﺘﺮ وی ﻳﻌﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮزﻧﺪش در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ از ﺷﺎدی دف ﻣﯽزد و ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ35 .وﻗﺘﯽ ﻳﻔﺘﺎح دﺧﺘﺮش را دﻳﺪ از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﺎﻣﻪء ﺧﻮد را ﭼﺎک زد و ﮔﻔﺖ» :ﺁﻩ ،دﺧﺘﺮم! ﺗﻮ ﻣﺮا ﻏﺼﻪدار آﺮدی؛ زﻳﺮا ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻩام و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺁن را ادا ﻧﻜﻨﻢ«. 36دﺧﺘﺮش ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪر ،ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺬر آﺮدﻩای ﺑﺠﺎ ﺁوری ،زﻳﺮا او ﺗﻮ را ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ ﭘﻴﺮوز ﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ37 .اﻣﺎ اول ﺑﻪ ﻣﻦ دو ﻣﺎﻩ ﻣﻬﻠﺖ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن رﻓﺘﻪ ،ﺑﺎ دﺧﺘﺮاﻧﯽ آﻪ دوﺳﺖ ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮدش ﻧﻤﺎﻳﻢ و ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ هﺮﮔﺰ ازدواج ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد ،ﮔﺮﻳﻪ آﻨﻢ38 «.ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ: »ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﺮو«. ﭘﺲ او ﺑﺎ دوﺳﺘﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن رﻓﺖ و دو ﻣﺎﻩ ﻣﺎﺗﻢ ﮔﺮﻓﺖ39 .ﺳﭙﺲ ﻧﺰد ﭘﺪرش ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻳﻔﺘﺎح ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻧﺬر آﺮدﻩ ﺑﻮد ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد *.ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺁن دﺧﺘﺮ هﺮﮔﺰ ازدواج ﻧﻜﺮد .ﭘﺲ از ﺁن در اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﺳﻢ ﺷﺪ 40آﻪ هﺮ ﺳﺎﻟﻪ دﺧﺘﺮهﺎ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﺎر روز ﺑﻴﺮون ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻳﺎد دﺧﺘﺮ ﻳﻔﺘﺎح ﻣﺎﺗﻢ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻳﻔﺘﺎح و اﻓﺮاﻳﻤﯽهﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را در ﺻﺎﻓﻮن ﺟﻤﻊ 12آﺮد و ﺑﺮای ﻳﻔﺘﺎح اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﻓﺮﺳﺘﺎد: »ﭼﺮا از ﻣﺎ ﻧﺨﻮاﺳﺘﯽ ﺗﺎ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺗﻮ را در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ آﻤﮏ آﻨﻴﻢ؟ اآﻨﻮن ﻣﯽﺁﻳﻴﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ و ﺧﺎﻧﻪات را ﺑﺴﻮزاﻧﻴﻢ!« 2ﻳﻔﺘﺎح ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدم آﻪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،وﻟﯽ ﻧﻴﺎﻣﺪﻳﺪ .ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ در ﺗﻨﮕﯽ ﺑﻮدﻳﻢ ﺷﻤﺎ ﻣﺎ را ﻳﺎری ﻧﻜﺮدﻳﺪ3 .ﭘﺲ ﻣﻦ ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ،ﺑﺪون ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا اﻣﺪاد ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺑﺮ دﺷﻤﻦ ﭘﻴﺮوز ﺷﻮم .ﺣﺎل دﻟﻴﻠﯽ ﻧﺪارد آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ«. 4ﻳﻔﺘﺎح از اﻳﻦ ﺳﺨﻦ اﻓﺮاﻳﻤﯽهﺎ آﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﺮدان ﺟﻠﻌﺎد ﺑﻪ اﻓﺮاﻳﻢ و ﻣﻨﺴﯽ ﺧﻴﺎﻧﺖ آﺮدﻩاﻧﺪ ﺧﺸﻤﻨﺎک ﺷﺪﻩ، * ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻔﺘﺎح او را ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﺮدﻩ ﻳﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻘﺮر داﺷﺘﻪ ﮐﻪ او ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ازدواج ﻧﮑﻨﺪ. 16 ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ اﻓﺮاﻳﻢ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد5 .ﻣﺮدان ﺟﻠﻌﺎد ﺗﻤﺎم ﮔﺬرﮔﺎﻩهﺎی رود اردن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﻓﺮار اﻓﺮاﻳﻤﻴﻬﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی آﻨﻨﺪ .هﺮ وﻗﺖ ﻳﻜﯽ از ﻓﺮارﻳﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﻨﺪ ،ﻣﺮدان ﺟﻠﻌﺎد راﻩ را ﺑﺮ او ﻣﯽﺑﺴﺘﻨﺪ و از او ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ هﺴﺘﯽ؟« اﮔﺮ ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ!« 6ﺁﻧﻮﻗﺖ از او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ: »ﺷﺒﻮﻟﺖ «.وﻟﯽ او ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﺳﺒﻮﻟﺖ «.و از اﻳﻦ راﻩ ﻣﯽﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ آﻪ او اﻓﺮاﻳﻤﯽ اﺳﺖ ،زﻳﺮا اﻓﺮاﻳﻤﯽهﺎ» ،ش« را »س« ﺗﻠﻔﻆ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﭘﺲ او را ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﯽآﺸﺘﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﭼﻬﻞ و دوهﺰار ﻧﻔﺮ اﻓﺮاﻳﻤﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮدم ﺟﻠﻌﺎد آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 7ﻳﻔﺘﺎح ﻣﺪت ﺷﺶ ﺳﺎل رهﺒﺮی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻌﻬﺪﻩ داﺷﺖ .وﻗﺘﯽ ﻣﺮد او را در ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﺟﻠﻌﺎد دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. اﺑﺼﺎن ،اﻳﻠﻮن و ﻋﺒﺪون 8رهﺒﺮ ﺑﻌﺪی» ،اﺑﺼﺎن« ﺑﻴﺖﻟﺤﻤﯽ ﺑﻮد9 .و10او ﺳﯽ ﭘﺴﺮ و ﺳﯽ دﺧﺘﺮ داﺷﺖ .وی دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﻣﺮداﻧﯽ درﺁورد آﻪ ﺧﺎرج از ﻗﺒﻴﻠﻪء او ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﯽ دﺧﺘﺮ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ هﻢ ﺑﺮای ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﻪ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ .او هﻔﺖ ﺳﺎل رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ او را در ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. 11و12ﭘﺲ از اﺑﺼﺎن» ،اﻳﻠﻮن« زﺑﻮﻟﻮﻧﯽ ﻣﺪت دﻩ ﺳﺎل رهﺒﺮی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻌﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ .وﻗﺘﯽ ﻣﺮد او را در اﻳﻠﻮن واﻗﻊ در زﺑﻮﻟﻮن ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ. 13ﭘﺲ از او» ،ﻋﺒﺪون« ﭘﺴﺮ هﻴﻠﻞ ﻓﺮﻋﺘﻮﻧﯽ رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺪ14 .او ﭼﻬﻞ ﭘﺴﺮ و ﺳﯽ ﻧﻮﻩ داﺷﺖ آﻪ ﺑﺮ هﻔﺘﺎد اﻻغ ﺳﻮار ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ .ﻋﺒﺪون ﻣﺪت هﺸﺖ ﺳﺎل رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد15 .ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺶ در ﻓﺮﻋﺘﻮن واﻗﻊ در اﻓﺮاﻳﻢ در آﻮهﺴﺘﺎن ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻩ ﺷﺪ. ﺗﻮﻟﺪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ 13ورزﻳﺪﻧﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﻣﺪت ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻧﻤﻮد2 .و3روزی ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ هﻤﺴﺮ ﻣﺎﻧﻮح از ﻗﺒﻴﻠﻪء دان آﻪ در داوران 17 هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰ ﺣﺮام و ﻧﺎﭘﺎک ﺑﺨﻮرد .او ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ او اﻣﺮ آﺮدﻩام ﺑﺠﺎ ﺁورد«. 15ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺎﻧﻮح ﺑﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ هﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﺎن ﺗﺎ ﺑﺮوم و ﺑﺮاﻳﺖ ﻏﺬاﻳﯽ ﺑﻴﺎورم16 «.ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺟﻮاب داد» :در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽﻣﺎﻧﻢ ،وﻟﯽ ﭼﻴﺰی ﻧﻤﯽﺧﻮرم .اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﭼﻴﺰی ﺑﻴﺎوری ،هﺪﻳﻪای ﺑﻴﺎور آﻪ ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮔﺮدد) «.ﻣﺎﻧﻮح هﻨﻮز ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ آﻪ او ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ(. 17ﺳﭙﺲ ﻣﺎﻧﻮح اﺳﻢ او را ﭘﺮﺳﻴﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪای واﻗﻊ ﮔﺮدد ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ آﻪ ﭼﻪ آﺴﯽ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ را آﺮدﻩ اﺳﺖ!« 18ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ» :ﻧﺎم ﻣﺮا ﻧﭙﺮس ،زﻳﺮا ﻧﺎم ﻋﺠﻴﺒﯽ اﺳﺖ!« 19ﭘﺲ ﻣﺎﻧﻮح ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ و هﺪﻳﻪای از ﺁرد ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را روی ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد و ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻋﻤﻞ ﻋﺠﻴﺒﯽ اﻧﺠﺎم داد20 .و21وﻗﺘﯽ ﺷﻌﻠﻪهﺎی ﺁﺗﺶ ء ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻮی ﺁﺳﻤﺎن زﺑﺎﻧﻪ آﺸﻴﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪ در ﺷﻌﻠﻪ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺻﻌﻮد ﻧﻤﻮد! ﻣﺎﻧﻮح و زﻧﺶ ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ واﻗﻌﻪ رو ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻮح ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ او ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ .اﻳﻦ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎری ﺑﻮد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ او را دﻳﺪﻧﺪ. 22ﻣﺎﻧﻮح ﺑﻪ هﻤﺴﺮ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ ﻣﺮد ،زﻳﺮا ﺧﺪا را دﻳﺪﻳﻢ!« 23وﻟﯽ زﻧﺶ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎ را ﺑﻜﺸﺪ هﺪﻳﻪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﺎ را ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽآﺮد ،اﻳﻦ وﻋﺪﻩء ﻋﺠﻴﺐ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﯽداد و اﻳﻦ آﺎر ﻋﺠﻴﺐ را ﺑﻌﻤﻞ ﻧﻤﯽﺁورد«. 24ﺁن زن ﭘﺴﺮی ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁورد و او را »ﺳﺎﻣﺴﻮن« ﻧﺎم ﻧﻬﺎد .او رﺷﺪ آﺮد و ﺑﺰرگ ﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺮآﺖ داد25 .هﺮ وﻗﺖ آﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﻟﺸﻜﺮﮔﺎﻩ دان آﻪ ﺑﻴﻦ ﺻﺮﻋﻪ و اﺷﺘﺎﻋﻮل ﻗﺮار داﺷﺖ ﻣﯽرﻓﺖ، روح ﺧﺪاوﻧﺪ وی را ﺑﻪ ﻏﻴﺮت ﻣﯽﺁورد. ﺷﻬﺮ ﺻﺮﻋﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ .اﻳﻦ زن ،ﻧﺎزا ﺑﻮد و ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪاﺷﺖ ،اﻣﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :هﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﻧﺎزا ﺑﻮدﻩای ،وﻟﯽ ﺑﺰودی ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ، ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﯽ زاﻳﻴﺪ4 .ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش ﺷﺮاب و ﻣﺴﻜﺮات ﻧﻨﻮﺷﯽ و ﭼﻴﺰ ﺣﺮام و ﻧﺎﭘﺎک ﻧﺨﻮری. 5ﻣﻮی ﺳﺮ ﭘﺴﺮت هﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،ﭼﻮن او ﻧﺬﻳﺮﻩ* ﺑﻮدﻩ ،از ﺑﺪو ﺗﻮﻟﺪ وﻗﻒ ﺧﺪا ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .او ﺷﺮوع ﺑﻪ رهﺎﻧﻴﺪن اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 6ﺁن زن ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﭘﻴﺶ ﺷﻮهﺮش رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ: »ﻣﺮد ﺧﺪاﻳﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ آﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا ﻣﻬﻴﺐ ﺑﻮد .ﻣﻦ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﻧﭙﺮﺳﻴﺪم و او هﻢ اﺳﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺖ7 .اﻣﺎ ﮔﻔﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮی ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ آﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﺮاب و ﻣﺴﻜﺮات ﺑﻨﻮﺷﻢ و ﭼﻴﺰ ﺣﺮام و ﻧﺎﭘﺎآﯽ ﺑﺨﻮرم؛ زﻳﺮا آﻮدک ﻧﺬﻳﺮﻩ ﺑﻮدﻩ ،از ﺷﻜﻢ ﻣﺎدر ﺗﺎ دم ﻣﺮگ وﻗﻒ ﺧﺪا ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد!« 8ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺎﻧﻮح ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﻮ ﺁن ﻣﺮد ﺧﺪا را دوﺑﺎرﻩ ﻧﺰد ﻣﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﯽ ﺗﺎ او ﺑﻪ ﻣﺎ ﻳﺎد دهﺪ ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪی آﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﯽ ﭼﻪ آﻨﻴﻢ«. 9ﺧﺪا دﻋﺎی وی را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮ زن او آﻪ در ﺻﺤﺮا ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ. اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﺷﻮهﺮش ﻣﺎﻧﻮح ﻧﺰد وی ﻧﺒﻮد10 .ﭘﺲ او دوﻳﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﮔﻔﺖ» :ﺁن ﻣﺮدی آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺎز هﻢ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ!« 11ﻣﺎﻧﻮح ﺑﺸﺘﺎب هﻤﺮاﻩ هﻤﺴﺮش ﻧﺰد ﺁن ﻣﺮد ﺁﻣﺪﻩ ،از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ هﻤﺎن ﻣﺮدی هﺴﺘﯽ آﻪ ﺑﺎ زن ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮدی؟« ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ«. 12ﭘﺲ ﻣﺎﻧﻮح از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﺑﭽﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﺰرگ آﻨﻴﻢ؟« 13و14ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺟﻮاب داد» :زن ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ از ﺁﻧﭽﻪ آﻪ او را ﻣﻨﻊ آﺮدم ،ﭘﺮهﻴﺰ آﻨﺪ .او ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻣﺤﺼﻮل درﺧﺖ اﻧﮕﻮر ﺑﺨﻮرد ﻳﺎ ﺷﺮاب و ﻣﺴﻜﺮات ﺑﻨﻮﺷﺪ .او ازدواج ﺳﺎﻣﺴﻮن * در ﻣﻮرد ﻧﺬﻳﺮﻩ رﺟﻮع ﺷﻮد ﺑﻪ اﻋﺪاد .8-1 :6 ﻳﮏ روز آﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﺗﻤﻨﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد، 14دﺧﺘﺮی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺗﻮﺟﻪ او را ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻮد. 2ﭼﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺟﺮﻳﺎن را ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش داوران در ﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺖ و از ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺁن دﺧﺘﺮ را ﺑﺮاﻳﺶ ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎری آﻨﻨﺪ3 .ﺁﻧﻬﺎ اﻋﺘﺮاض ﻧﻤﻮدﻩ، ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوی و هﻤﺴﺮی از اﻳﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎی ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮی؟ ﺁﻳﺎ در ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪان و ﻗﻮم ﻣﺎ دﺧﺘﺮی ﭘﻴﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد آﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ او ازدواج آﻨﯽ؟« وﻟﯽ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﭘﺪر ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :دﺧﺘﺮ دﻟﺨﻮاﻩ ﻣﻦ هﻤﺎن اﺳﺖ .او را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎری آﻨﻴﺪ«. 4ﭘﺪر و ﻣﺎدر او ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ دﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ در اﻳﻦ آﺎر اﺳﺖ و ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮای ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ آﻪ در ﺁن زﻣﺎن ﺑﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،داﻣﯽ ﺑﮕﺴﺘﺮاﻧﺪ. 5ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﺗﻤﻨﻪ رﻓﺖ .وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ از ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎی ﺗﻤﻨﻪ ﻋﺒﻮر ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺷﻴﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺣﻤﻠﻪ آﺮد6 .در هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻼﺣﯽ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ،ﺷﻴﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ ﺁن را درﻳﺪ! اﻣﺎ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﭼﻴﺰی ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺧﻮد ﻧﮕﻔﺖ7 .وﻗﺘﯽ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﺗﻤﻨﻪ رﺳﻴﺪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻮد ﺻﺤﺒﺖ آﺮد و او را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪ. 8ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ،ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﺮای ﻋﺮوﺳﯽ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺗﻤﻨﻪ رﻓﺖ .او از ﺟﺎدﻩ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻻﺷﻪء ﺷﻴﺮ ﺑﻴﺎﻧﺪازد .ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ اﻧﺒﻮهﯽ از زﻧﺒﻮر و ﻣﻘﺪاری ﻋﺴﻞ در داﺧﻞ ﻻﺷﻪ اﻓﺘﺎد9 .ﻣﻘﺪاری از ﺁن ﻋﺴﻞ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ در ﺑﻴﻦ راﻩ ﺑﺨﻮرد .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش رﺳﻴﺪ آﻤﯽ از ﺁن ﻋﺴﻞ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ داد و اﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﺧﻮردﻧﺪ .اﻣﺎ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻧﮕﻔﺖ آﻪ ﺁن ﻋﺴﻞ را از آﺠﺎ ﺁوردﻩ اﺳﺖ. 10و11درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭘﺪر ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺗﺪارک ازدواج او را ﻣﯽدﻳﺪ ،ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻣﻄﺎﺑﻖ رﺳﻢ ﺟﻮاﻧﺎن ﺁن زﻣﺎن ﺿﻴﺎﻓﺘﯽ ﺗﺮﺗﻴﺐ داد و ﺳﯽ ﻧﻔﺮ از ﺟﻮاﻧﺎن دهﻜﺪﻩ در ﺁن ﺷﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ12 .ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻌﻤﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ .اﮔﺮ در اﻳﻦ هﻔﺖ روزی آﻪ ﺟﺸﻦ دارﻳﻢ ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎ را ﮔﻔﺘﻴﺪ ،ﻣﻦ ﺳﯽ ردای آﺘﺎﻧﯽ و ﺳﯽ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ13 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻴﺪ ﺟﻮاب ﺑﺪهﻴﺪ ،ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻴﺪ!« 18 ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﻣﻌﻤﺎی ﺧﻮد را ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺸﻨﻮﻳﻢ«. 14ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :از ﺧﻮرﻧﺪﻩ ﺧﻮراک ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ و از زورﺁور ﺷﻴﺮﻳﻨﯽ!« ﺳﻪ روز ﮔﺬﺷﺖ و اﻳﺸﺎن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎ را ﭘﻴﺪا آﻨﻨﺪ. 15روز ﭼﻬﺎرم هﻤﮕﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰد زن ﺳﺎﻣﺴﻮن رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺟﻮاب اﻳﻦ ﻣﻌﻤﺎ را از ﺷﻮهﺮت ﺑﭙﺮس و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮ وﮔﺮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرت را ﺁﺗﺶ ﺧﻮاهﻴﻢ زد و ﺗﻮ را ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ .ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﻟﺨﺖ آﺮدن ﻣﺎ ﺑﻮد؟« 16ﭘﺲ زن ﺳﺎﻣﺴﻮن ﭘﻴﺶ او رﻓﺘﻪ ،ﮔﺮﻳﻪ آﺮد و ﮔﻔﺖ: »ﺗﻮ ﻣﺮا دوﺳﺖ ﻧﺪاری .ﺗﻮ از ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮی؛ ﭼﻮن ﺑﺮای ﺟﻮاﻧﺎن ﻗﻮم ﻣﻦ ﻣﻌﻤﺎﻳﯽ ﮔﻔﺘﻪای ،وﻟﯽ ﺟﻮاب ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﯽ«. ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺁن را ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻧﻴﺰ ﻧﮕﻔﺘﻪام ،ﭼﻄﻮر اﻧﺘﻈﺎر داری ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ!« 17وﻟﯽ او دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد و هﺮ روز ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮد، ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم در روز هﻔﺘﻢ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ،ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎ را ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ .او ﻧﻴﺰ ﺟﻮاب را ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﺎن ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﻔﺖ18 .ﭘﺲ در روز هﻔﺘﻢ ،ﭘﻴﺶ از ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﻪ ﭼﻴﺰی ﺷﻴﺮﻳﻨﺘﺮ از ﻋﺴﻞ و زورﺁورﺗﺮ از ﺷﻴﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؟« ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﺎ ﻣﺎدﻩ ﮔﺎو ﻣﻦ ﺷﺨﻢ ﻧﻤﯽآﺮدﻳﺪ، ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎ را ﻧﻤﯽﻳﺎﻓﺘﻴﺪ!« 19ﺁﻧﮕﺎﻩ روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او ﺑﻪ ﺷﻬﺮ اﺷﻘﻠﻮن رﻓﺘﻪ ،ﺳﯽ ﻧﻔﺮ از اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را آﺸﺖ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺳﯽ ﺟﻮاﻧﯽ آﻪ ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎﻳﺶ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺁورد و ﺧﻮد از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪر ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ. 20زن ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﯽ آﻪ در ﻋﺮوﺳﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﻗﺪوش ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻮد ،ﺑﻪ زﻧﯽ دادﻩ ﺷﺪ. اﻧﺘﻘﺎم ﺳﺎﻣﺴﻮن از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ،در ﻣﻮﻗﻊ درو ﮔﻨﺪم ،ﺳﺎﻣﺴﻮن 15ﺑﺰﻏﺎﻟﻪای ﺑﻌﻨﻮان هﺪﻳﻪ ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ زن ﺧﻮد ﺑﺮود .اﻣﺎ ﭘﺪر زﻧﺶ وی را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ راﻩ ﻧﺪاد2 ،و ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯽآﺮدم ﺗﻮ از او ﻧﻔﺮت داری ،از داوران 19 اﻳﻦ رو وی را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺳﺎﻗﺪوش ﺗﻮ درﺁوردم .اﻣﺎ ﺧﻮاهﺮ آﻮﭼﻜﺶ از او ﺧﻴﻠﯽ زﻳﺒﺎﺗﺮ اﺳﺖ؛ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺎ او ازدواج آﻨﯽ«. 3ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻓﺮﻳﺎد زد» :اآﻨﻮن دﻳﮕﺮ هﺮ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻴﺎورم ﺗﻘﺼﻴﺮش ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ«. 4ﭘﺲ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ،ﺳﻴﺼﺪ ﺷﻐﺎل ﮔﺮﻓﺖ ودﻣﻬﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻔﺖ ﺟﻔﺖ ﺑﻬﻢ ﺑﺴﺖ و در ﻣﻴﺎن هﺮﺟﻔﺖ ﻣﺸﻌﻠﯽ ﻗﺮار داد5 .ﺑﻌﺪ ﻣﺸﻌﻠﻬﺎ را ﺁﺗﺶ زد و ﺷﻐﺎﻟﻬﺎ را در ﻣﻴﺎن آﺸﺘﺰارهﺎی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن رهﺎ ﻧﻤﻮد .ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺼﻮل و درﺧﺘﺎن زﻳﺘﻮن ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ. 6ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ از ﻳﻜﺪﻳﻜﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﭼﻪ آﺴﯽ اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻩ اﺳﺖ؟« ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ آﻪ آﺎر ﺳﺎﻣﺴﻮن داﻣﺎد ﺗﻤﻨﯽ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ،زﻳﺮا ﺗﻤﻨﯽ زن او را ﺑﻪ ﻣﺮد دﻳﮕﺮی دادﻩ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁن دﺧﺘﺮ را ﺑﺎ ﭘﺪرش زﻧﺪﻩ زﻧﺪﻩ ﺳﻮزاﻧﻴﺪﻧﺪ . 7ﺳﺎﻣﺴﻮن وﻗﺘﯽ اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد آﻪ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﮕﻴﺮد ﺁرام ﻧﻨﺸﻴﻨﺪ8 .ﭘﺲ ﺑﺎ ﺑﯽرﺣﻤﯽ ﺑﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻩ ،ﺑﺴﻴﺎری از ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺖ ،ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩء ﻋﻴﻄﺎم رﻓﺖ و در ﻏﺎری ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ9 .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﭙﺎهﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و ﺷﻬﺮ ﻟﺤﯽ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻧﺪ. 10اهﺎﻟﯽ ﻳﻬﻮدا ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﭼﺮا ﻣﺎ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻩاﻳﺪ؟« ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ ﺗﺎ ﺳﺎﻣﺴﻮن را ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ وﺑﻼﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺁورد ﺑﺮ ﺳﺮش ﺑﻴﺎورﻳﻢ«. ء 11ﭘﺲ ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ ﻏﺎر ﺻﺨﺮﻩ ﻋﻴﻄﺎم ﻧﺰد ﺳﺎﻣﺴﻮن رﻓﺘﻨﺪ .وﻗﺘﯽ ﭘﻴﺶ او رﺳﻴﺪﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎرﻳﺴﺖ آﻪ آﺮدی؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﯽ آﻪ ﻣﺎ زﻳﺮ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ هﺴﺘﻴﻢ؟« وﻟﯽ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺗﻼﻓﯽ آﺮدم«. 12ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ ﺗﻮ را ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ و ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ دهﻴﻢ«. ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل دهﻴﺪ آﻪ ﺧﻮد ﺷﻤﺎ ﻣﺮا ﻧﻜﺸﻴﺪ«. 13ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺗﻮ را ﻧﺨﻮاهﻴﻢ آﺸﺖ «.ﭘﺲ ﺑﺎ دو ﻃﻨﺎب ﻧﻮ او را ﺑﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ14 .ﭼﻮن ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﻟﺤﯽ رﺳﻴﺪ ،ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ از دﻳﺪن او ﺑﺎﻧﮓ ﺑﺮﺁوردﻧﺪ .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻨﺎﺑﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﺜﻞ ﻧﺨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺷﻮد از هﻢ ﺑﺎز ﺷﺪ. 15ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺳﺘﺨﻮان ﭼﺎﻧﻪء اﻻﻏﯽ ﻣﺮدﻩ را آﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺁن هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را آﺸﺖ16 .ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ: »ﺑﺎ ﭼﺎﻧﻪای از ﻳﮏ اﻻغ از آﺸﺘﻪهﺎ ﭘﺸﺘﻪهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪام، ﺑﺎ ﭼﺎﻧﻪای از ﻳﮏ اﻻغ ﻳﮏ هﺰار ﻣﺮد را ﻣﻦ آﺸﺘﻪام« 17ﺳﭙﺲ ﭼﺎﻧﻪء اﻻغ را ﺑﻪ دور اﻧﺪاﺧﺖ و ﺁن ﻣﻜﺎن را َرﻣَﺖﻟَﺤﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺗﭙﻪء اﺳﺘﺨﻮان ﭼﺎﻧﻪ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ. 18ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺸﻨﻪ ﺷﺪ .ﭘﺲ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزی ﻋﻈﻴﻢ را ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩات دادی؛ وﻟﯽ اآﻨﻮن از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﯽﻣﻴﺮم و ﺑﻪ دﺳﺖ اﻳﻦ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻣﯽﺷﻮم19 «.ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ از داﺧﻞ ﮔﻮداﻟﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﺁب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺟﺎری ﺳﺎﺧﺖ .ﺳﺎﻣﺴﻮن از ﺁن ﺁب ﻧﻮﺷﻴﺪ و روﺣﺶ ﺗﺎزﻩ ء ﮔﺸﺖ .ﺳﭙﺲ ﺁن ﭼﺸﻤﻪ را ﻋﻴﻦﺣﻘﻮری )ﻳﻌﻨﯽ »ﭼﺸﻤﻪ ﻣﺮدی آﻪ دﻋﺎ آﺮد«( ﻧﺎﻣﻴﺪ .اﻳﻦ ﭼﺸﻤﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز درﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ. 20ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻣﺪت ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل رهﺒﺮی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻌﻬﺪﻩ داﺷﺖ ،وﻟﯽ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ هﻨﻮز هﻢ ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ. ﺳﺎﻣﺴﻮن و دﻟﻴﻠﻪ روزی ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻏﺰﻩ 16رﻓﺖ و ﺷﺐ را ﺑﺎ زن ﺑﺪآﺎرﻩای ﺑﺴﺮ ﺑﺮد. 2ﺑﺰودی در هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ آﻪ او ﺑﻪ ﻏﺰﻩ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﻧﺰد دروازﻩ در آﻤﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﺮﻳﺰد او را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ در ﺷﺐ هﻴﭻ اﻗﺪاﻣﯽ ﻧﻜﺮدﻧﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﻮن ﺻﺒﺢ هﻮا روﺷﻦ ﺷﻮد ،او را ﺧﻮاهﻴﻢ آﺸﺖ3 «.اﻣﺎ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺗﺎ ﻧﺼﻒ ﺷﺐ ﺧﻮاﺑﻴﺪ؛ ﺳﭙﺲ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ داوران ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و دروازﻩء ﺷﻬﺮ را ﺑﺎ ﭼﺎرﭼﻮﺑﺶ از ﺟﺎ آﻨﺪ و ﺁن را ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﮔﺬاردﻩ ،ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪای آﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺒﺮون اﺳﺖ ﺑﺮد. 4ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ،ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻋﺎﺷﻖ زﻧﯽ از وادی ﺳﻮرق ،ﺑﻪ ﻧﺎم دﻟﻴﻠﻪ ﺷﺪ5 .ﭘﻨﺞ رهﺒﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻧﺰد دﻟﻴﻠﻪ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﻌﯽ آﻦ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﭼﻪ ﭼﻴﺰی او را اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ و ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ او را ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ و ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ .اﮔﺮ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم دهﯽ هﺮ ﻳﮏ از ﻣﺎ هﺰار و ﺻﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺎداش ﺧﻮاهﻴﻢ داد«. 6ﭘﺲ دﻟﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ آﻪ رﻣﺰ ﻗﺪرت ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻮ را ﺑﺴﺖ و ﻧﺎﺗﻮان آﺮد؟« 7ﺳﺎﻣﺴﻮن در ﺟﻮاب او ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﺎ هﻔﺖ زﻩ آﻤﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮم ،ﻣﺜﻞ هﺮ آﺲ دﻳﮕﺮ ﻧﺎﺗﻮان ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ«. 8ﭘﺲ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ هﻔﺖ زﻩ آﻤﺎن ﺑﺮای دﻟﻴﻠﻪ ﺁوردﻧﺪ و دﻟﻴﻠﻪ ﺑﺎ ﺁن هﻔﺖ زﻩ آﻤﺎن او را ﺑﺴﺖ9 .در ﺿﻤﻦ ،او ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را در اﻃﺎق ﻣﺠﺎور ﻣﺨﻔﯽ آﺮدﻩ ﺑﻮد .دﻟﻴﻠﻪ ﭘﺲ از ﺑﺴﺘﻦ ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺳﺎﻣﺴﻮن! ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ!« ﺳﺎﻣﺴﻮن زﻩ را ﻣﺜﻞ ﻧﺦ آﺘﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺑﺮ ﺧﻮرد ﻣﯽآﻨﺪ ،ﭘﺎرﻩ آﺮد و راز ﻗﺪرﺗﺶ ﺁﺷﻜﺎر ﻧﺸﺪ. 10ﺳﭙﺲ دﻟﻴﻠﻪ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﺳﺎﻣﺴﻮن ،ﺗﻮ ﻣﺮا ﻣﺴﺨﺮﻩ آﺮدﻩای! ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ دروغ ﮔﻔﺘﯽ؟ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ آﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻮ را ﺑﺴﺖ؟« 11ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎی ﺗﺎزﻩای آﻪ هﺮﮔﺰ از ﺁﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﺸﺪﻩ ،ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮم ،ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدان، ﻧﺎﺗﻮان ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ«. 12ﭘﺲ دﻟﻴﻠﻪ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎی ﺗﺎزﻩای ﮔﺮﻓﺘﻪ ،او را ﺑﺴﺖ .اﻳﻦ ﺑﺎر ﻧﻴﺰ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ در اﻃﺎق ﻣﺠﺎور ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .دﻟﻴﻠﻪ ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺳﺎﻣﺴﻮن! ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ!« وﻟﯽ او ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ را ﻣﺜﻞ ﻧﺦ از ﺑﺎزوان ﺧﻮد ﮔﺴﻴﺨﺖ. 13دﻟﻴﻠﻪ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎز هﻢ ﻣﺮا دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﯽ و ﺑﻪ ﻣﻦ راﺳﺖ ﻧﮕﻔﺘﯽ! ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ آﻪ واﻗﻌًﺎ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻮ را ﺑﺴﺖ؟« 20 ﺳﺎﻣﺴﻮن ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ هﻔﺖ ﮔﻴﺴﻮی ﻣﺮا در ﺗﺎرهﺎی دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﺴﺎﺟﻴﺎت ﺑﺒﺎﻓﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدان دﻳﮕﺮ ،ﻧﺎﺗﻮان ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ«. 14ﭘﺲ وﻗﺘﯽ او در ﺧﻮاب ﺑﻮد ،دﻟﻴﻠﻪ ﻣﻮهﺎی او را در ﺗﺎرهﺎی دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻧﺴﺎﺟﯽ ﺑﺎﻓﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻣﻴﺦ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﺤﻜﻢ آﺮد .ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺳﺎﻣﺴﻮن! ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ!« او ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻳﮏ ﺣﺮآﺖ ﺳﺮ ،دﺳﺘﮕﺎﻩ را از ﺟﺎ آﻨﺪ! 15دﻟﻴﻠﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ ﻣﺮا دوﺳﺖ داری و ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاری؟ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺳﺖ آﻪ ﻣﺮا دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﯽ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﯽ راز ﻗﺪرﺗﺖ در ﭼﻴﺴﺖ؟« 16و17دﻟﻴﻠﻪ هﺮ روز ﺑﺎ اﺻﺮارهﺎی ﺧﻮد ﺳﺎﻣﺴﻮن را ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻩ ﻣﯽﺁورد ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ راز ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﺮای او ﻓﺎش ﺳﺎﺧﺖ .ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﻣﻮی ﺳﺮ ﻣﻦ هﺮﮔﺰ ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ .ﭼﻮن ﻣﻦ از ﺑﺪو ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺬﻳﺮﻩ ﺑﻮدﻩ و وﻗﻒ ﺧﺪا ﺷﺪﻩام .اﮔﺮ ﻣﻮی ﺳﺮم ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،ﻧﻴﺮوی ﻣﻦ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ،ﻣﺎﻧﻨﺪ هﺮ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﻧﺎﺗﻮان ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ«. 18دﻟﻴﻠﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁن ﭘﻨﺞ رهﺒﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ: »ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،اﻳﻦ دﻓﻌﻪ او هﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ«. ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻮﻟﯽ را آﻪ ﺑﻪ وی وﻋﺪﻩ دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺁﻣﺪﻧﺪ19 .دﻟﻴﻠﻪ ﺳﺮ ﺳﺎﻣﺴﻮن را روی داﻣﻦ ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺖ و او را ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر دﻟﻴﻠﻪ ﻣﻮی ﺳﺮش را ﺗﺮاﺷﻴﺪﻧﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،دﻟﻴﻠﻪ ﺳﺎﻣﺴﻮن را درﻣﺎﻧﺪﻩ آﺮد و ﻧﻴﺮوی او از او رﻓﺖ20 .ﺁﻧﮕﺎﻩ دﻟﻴﻠﻪ ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺳﺎﻣﺴﻮن! ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ!« او ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ آﺮد: »ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺗﻜﺎﻧﯽ ﻣﯽدهﻢ و ﺁزاد ﻣﯽﺷﻮم!« اﻣﺎ ﻏﺎﻓﻞ از اﻳﻦ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺗﺮک آﺮدﻩ اﺳﺖ21 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻩ ،او را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را از آﺎﺳﻪ در ﺁوردﻩ ،او را ﺑﻪ ﻏﺰﻩ ﺑﺮدﻧﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎﻣﺴﻮن را ﺑﺎ زﻧﺠﻴﺮهﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ زﻧﺪان اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و وادارش آﺮدﻧﺪ ﮔﻨﺪم دﺳﺘﺎس آﻨﺪ22 .اﻣﺎ ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﻣﻮی ﺳﺮش دوﺑﺎرﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ. داوران 21 ﻣﺮگ ﺳﺎﻣﺴﻮن 23و24رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﺸﻦ ﻣﻔﺼﻠﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﺑﺖ ﺧﻮد داﺟﻮن ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻨﺪ ،ﭼﻮن ﭘﻴﺮوزی ﺑﺮ دﺷﻤﻦ ﺧﻮد ،ﺳﺎﻣﺴﻮن را ﻣﺪﻳﻮن ﺑﺖ ﺧﻮد ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺧﺪای ﺧﻮد را ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪای ﻣﺎ ،دﺷﻤﻦ ﻣﺎ را آﻪ زﻣﻴﻨﻤﺎن را ﺧﺮاب آﺮد و ﺑﺴﻴﺎری از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ را آﺸﺖ ،اآﻨﻮن ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ25 «.و26ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺴﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯽزدﻧﺪ» :ﺳﺎﻣﺴﻮن را از زﻧﺪان ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ را ﺳﺮﮔﺮم آﻨﺪ«. ﺳﺎﻣﺴﻮن را از زﻧﺪان ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﻌﺒﺪ ﺁوردﻩ ،او را در ﻣﻴﺎن دو ﺳﺘﻮن آﻪ ﺳﻘﻒ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮﭘﺎ داﺷﺘﻨﺪ .ﺳﺎﻣﺴﻮن ﺑﻪ ﭘﺴﺮی آﻪ دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ، او را راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﻣﯽآﺮد ﮔﻔﺖ» :دﺳﺖهﺎی ﻣﺮا روی دو ﺳﺘﻮن ﺑﮕﺬار ،ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻜﻴﻪ آﻨﻢ«. 27در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻌﺒﺪ از ﻣﺮدم ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .ﭘﻨﺞ رهﺒﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ در اﻳﻮانهﺎی ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎی ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻧﺸﺴﺘﻪ ،او را ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 28ﺳﺎﻣﺴﻮن ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮدﻩ ،ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻣﻦ ،اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﻴﺎدﺁور و ﻳﮏ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺮوﻳﻢ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎزﮔﺮدان ،ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را از اﻳﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺑﮕﻴﺮم«. 29و30ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻣﺴﻮن دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﮕﺬار ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻤﻴﺮم «.ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮت ﺑﺮ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﻓﺸﺎر ﺁورد و ﺳﻘﻒ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ و هﻤﻪء ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺮو رﻳﺨﺖ .ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادی آﻪ او هﻨﮕﺎم ﻣﺮﮔﺶ آﺸﺖ ﺑﻴﺶ از ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد آﻪ او در ﻃﻮل ﻋﻤﺮش آﺸﺘﻪ ﺑﻮد. 31ﺑﻌﺪ ﺑﺮادران و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺟﺴﺪ او را ﺑﺮدﻧﺪ و در آﻨﺎر ﻗﺒﺮ ﭘﺪرش ﻣﺎﻧﻮح آﻪ ﺑﻴﻦ راﻩ ﺻﺮﻋﻪ و اﺷﺘﺎﻋﻮل ﻗﺮار داﺷﺖ ،دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ .او ﻣﺪت ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل رهﺒﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد. ﺑﺘﻬﺎی ﻣﻴﺨﺎ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﻣﺮدی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻴﺨﺎ زﻧﺪﮔﯽ 17ﻣﯽآﺮد2 .روزی او ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ» :ﺁن هﺰار و ﺻﺪ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩای را آﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﺮدی از ﺗﻮ دزدﻳﺪﻩاﻧﺪ و ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪم آﻪ دزدش را ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻣﯽآﺮدی، ﻧﺰد ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﻣﻦ ﺁن را ﺑﺮداﺷﺘﻪام«. ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ» :ﭼﻮن ﺗﻮ اﻋﺘﺮاف آﺮدی ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد3 «.ﭘﺲ وی ﺁن ﻣﻘﺪار ﻧﻘﺮﻩای را آﻪ دزدﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﭘﺲ داد .ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ: »ﻣﻦ اﻳﻦ ﻧﻘﺮﻩ را وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻢ و از ﺁن ﻳﮏ ﺑﺖ ﻧﻘﺮﻩای ﺑﺮای ﺗﻮ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﻌﻨﺖ از ﺗﻮ دور ﺷﻮد«. 4و5ﭘﺲ ﻣﺎدرش دوﻳﺴﺖ ﻣﺜﻘﺎل از ﺁن ﻧﻘﺮﻩ را ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﭘﻴﺶ زرﮔﺮ ﺑﺮد و دﺳﺘﻮر داد ﺑﺎ ﺁن ﺑﺘﯽ ﺑﺴﺎزد .ﺑﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ و در ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻴﺨﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪ .ﻣﻴﺨﺎ در ﺧﺎﻧﻪاش ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺑﺘﻬﺎی ﻣﺘﻌﺪد ،اﻳﻔﻮد* ﻧﻴﺰ داﺷﺖ .او ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﻪ آﺎهﻨﯽ ﺑﺘﺨﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد6 .در ﺁن زﻣﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و هﺮآﺲ هﺮآﺎری را آﻪ دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽداد. ء 7و8ﻳﮏ روز ﺟﻮاﻧﯽ از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی آﻪ اهﻞ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻳﻬﻮدا ﺑﻮد ﺷﻬﺮ ﺧﻮد را ﺗﺮک ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺟﺎی ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮای زﻧﺪﮔﯽ ﭘﻴﺪا آﻨﺪ .در ﻃﻮل ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻴﺨﺎ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ رﺳﻴﺪ9 .ﻣﻴﺨﺎ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اهﻞ آﺠﺎ هﺴﺘﯽ؟« او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی و اهﻞ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻳﻬﻮدا هﺴﺘﻢ و ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺟﺎی ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﭘﻴﺪا آﻨﻢ«. 10و11ﻣﻴﺨﺎ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻧﯽ و آﺎهﻦ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ .ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ دﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ ،ﻳﮏ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس و ﺧﻮراک ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد «.ﺁن ﻻوی ﺟﻮان ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮد و ﭘﻴﺶ او ﻣﺎﻧﺪ .ﻣﻴﺨﺎ او را ﭼﻮن ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻣﯽداﻧﺴﺖ 12و وی را آﺎهﻦ ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد و او در ﻣﻨﺰل ﻣﻴﺨﺎ ﺳﻜﻮﻧﺖ ﮔﺰﻳﺪ13 .ﻣﻴﺨﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل آﻪ * »اﻳﻔﻮد« در اﺻﻞ ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮص ﮐﺎهﻨﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﺟﺰو و ﺳﺎﻳﻞ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﯽ درﺁﻣﺪ. داوران از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻻوی آﺎهﻨﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد دارم ،ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﺪ داد«. ﻣﻴﺨﺎ و ﻗﺒﻴﻠﻪء دان در ﺁن زﻣﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. 18ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺳﻌﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺧﻮد ﭘﻴﺪا آﻨﻨﺪ ،زﻳﺮا ﺳﻜﻨﻪء ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد هﻨﻮز ﺑﻴﺮون ﻧﺮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 2ﭘﺲ اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﺟﻨﮕﺎوران ﺧﻮد را از ﺷﻬﺮهﺎی ﺻﺮﻋﻪ و اﺷﺘﺎﻋﻮل ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ را آﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻴﺨﺎ رﻓﺘﻨﺪ و ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ3 .در ﺁﻧﺠﺎ ﺻﺪای ﺁن ﻻوی ﺟﻮان را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ و او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ .ﭘﺲ ﺑﻄﺮف او رﻓﺘﻪ ،از وی ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :در اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﭼﻪ آﺴﯽ ﺗﻮ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁوردﻩ اﺳﺖ؟« 4ﻻوی ﺟﻮان ﮔﻔﺖ» :ﻣﻴﺨﺎ ﻣﺮا اﺳﺘﺨﺪام آﺮدﻩ ﺗﺎ آﺎهﻦ او ﺑﺎﺷﻢ«. 5ﺁﻧﻬﺎﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺣﺎل آﻪ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ ،از ﺧﺪا ﺳﺆال آﻦ و ﺑﺒﻴﻦ ﺁﻳﺎ در اﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ،ﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ6 «.آﺎهﻦ ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا آﺎری آﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽآﻨﻴﺪ ﻣﻨﻈﻮر ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ«. 7ﭘﺲ ﺁن ﭘﻨﺞ ﻣﺮد رواﻧﻪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻻﻳﺶ رﻓﺘﻨﺪ و دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺜﻞ ﺻﻴﺪوﻧﻴﻬﺎ در ﺻﻠﺢ و ﺁراﻣﺶ و اﻣﻨﻴﺖ ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ ،زﻳﺮا در اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪای ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺁزاری ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺧﻮد در ﺻﻴﺪون ﻧﻴﺰ دور ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺁﺑﺎدﻳﻬﺎی اﻃﺮاف ﺧﻮد رﻓﺖ و ﺁﻣﺪی ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. 8وﻗﺘﯽ ﺁن ﭘﻨﺞ ﺟﻨﮕﺎور ﺑﻪ ﺻﺮﻋﻪ و اﺷﺘﺎﻋﻮل ﻧﺰد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ ،ﻣﺮدم از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :وﺿﻊ ﺁن دﻳﺎر ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ؟« 9و10ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺰ و وﺳﻴﻊ آﻪ ﻧﻈﻴﺮ ﺁن در دﻧﻴﺎ ﭘﻴﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد؛ ﻣﺮدﻣﺎﻧﺶ ﺣﺘﯽ ﺁﻣﺎدﮔﯽ ﺁن را ﻧﺪارﻧﺪ آﻪ از ﺧﻮدﺷﺎن دﻓﺎع آﻨﻨﺪ! ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻪ هﺴﺘﻴﺪ ،ﺑﺮﺧﻴﺰﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻴﻢ و ﺁن 22 را ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﺧﻮد درﺁورﻳﻢ زﻳﺮا ﺧﺪا ﺁن ﺳﺮزﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ«. ء 11ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ،از ﻗﺒﻴﻠﻪ دان ﺷﺸﺼﺪ ﻣﺮد ﻣﺴﻠﺢ از ﺷﻬﺮهﺎی ﺻﺮﻋﻪ و اﺷﺘﺎﻋﻮل ﺑﺴﻮی ﺁن ﻣﺤﻞ ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ12 .ﺁﻧﻬﺎ اﺑﺘﺪا در ﻏﺮب ﻗﺮﻳﻪء ﻳﻌﺎرﻳﻢ آﻪ در ﻳﻬﻮدا اﺳﺖ اردو زدﻧﺪ )ﺁن ﻣﻜﺎن ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز هﻢ »اردوﮔﺎﻩ دان« ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد(13 ،ﺳﭙﺲ از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ء آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ رﻓﺘﻨﺪ .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از آﻨﺎر ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻴﺨﺎ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ14 ،ﺁن ﭘﻨﺞ ﺟﻨﮕﺎور ﺑﻪ هﻤﺮاهﺎن ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺎﻧﻪای در اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ آﻪ در ﺁن اﻳﻔﻮد* و ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدی ﺑﺖ وﺟﻮد دارد .ﺧﻮدﺗﺎن ﻣﯽداﻧﻴﺪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﻢ!« ء ء 15و16ﺁن ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻴﺨﺎ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮدان ﻣﺴﻠﺢ در ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ آﺎهﻦ ﺟﻮان ﺳﺮﮔﺮم ﺻﺤﺒﺖ ﺷﺪﻧﺪ17 .ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ آﺎهﻦ ﺟﻮان ﺑﻴﺮون در ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻣﺴﻠﺢ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺁن ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ اﻳﻔﻮد و ﺑﺘﻬﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ. 18آﺎهﻦ ﺟﻮان وﻗﺘﯽ دﻳﺪ آﻪ ﺑﺘﺨﺎﻧﻪ را ﻏﺎرت ﻣﯽآﻨﻨﺪ، ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﭼﻜﺎر ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟« 19ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﺎآﺖ ﺷﻮ و هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﻴﺎ و آﺎهﻦ ﻣﺎ ﺑﺎش .ﺁﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺠﺎی اﻳﻨﻜﻪ در ﻳﮏ ﺧﺎﻧﻪ آﺎهﻦ ﺑﺎﺷﯽ ،آﺎهﻦ ﻳﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺸﻮی؟« 20آﺎهﻦ ﺟﻮان ﺑﺎ ﺷﺎدی ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و اﻳﻔﻮد و ﺑﺘﻬﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺖ. 21ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء دان دوﺑﺎرﻩ رهﺴﭙﺎر ﺷﺪﻩ ،ﺑﭽﻪهﺎ و ﺣﻴﻮاﻧﺎت و اﺛﺎﺛﻴﻪ ﺧﻮد را در ﺻﻒ اول ﻗﺮار دادﻧﺪ. 22ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﻣﺴﺎﻓﺖ زﻳﺎدی از ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻴﺨﺎ دور ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﻴﺨﺎ و ﺗﻨﯽ ﭼﻨﺪ از ﻣﺮدان هﻤﺴﺎﻳﻪاش ﺁﻧﻬﺎرا ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻧﺪ23 .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء دان را ﺻﺪا ﻣﯽزدﻧﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﺮا ﻣﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟« 24ﻣﻴﺨﺎ ﮔﻔﺖ» :آﺎهﻦ و هﻤﻪء ﺧﺪاﻳﺎن ﻣﺮا ﺑﺮدﻩاﻳﺪ و ﭼﻴﺰی ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪاﻳﺪ و ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﺮا ﺷﻤﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﻢ!« * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ 4 :17و .5 23 25ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺳﺎآﺖ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ اﻓﺮاد ﻣﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ ،هﻤﻪء ﺷﻤﺎ را ﺑﻜﺸﻨﺪ26 «.ﭘﺲ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ .ﻣﻴﺨﺎ ﭼﻮن دﻳﺪ ﺗﻌﺪاد اﻳﺸﺎن زﻳﺎد اﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻳﻒ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﻮد ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ. 27ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء دان ،ﺑﺎ آﺎهﻦ و ﺑﺘﻬﺎی ﻣﻴﺨﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺁرام و ﺑﯽدﻓﺎع ﻻﻳﺶ رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻩ، ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن را آﺸﺘﻨﺪ و ﺧﻮد ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻧﺪ28 .هﻴﭽﻜﺲ ﻧﺒﻮد آﻪ ﺑﻪ داد ﻣﺮدم ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﺪ، زﻳﺮا از ﺻﻴﺪون ﺑﺴﻴﺎر دور ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ هﻤﺴﺎﻳﮕﺎن ﺧﻮد ﻧﻴﺰ رواﺑﻄﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ آﻪ در ﻣﻮﻗﻊ ﺟﻨﮓ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن آﻤﮏ آﻨﻨﺪ .ﺷﻬﺮ ﻻﻳﺶ در وادی ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻴﺖرﺣﻮب واﻗﻊ ﺑﻮد. ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء دان دوﺑﺎرﻩ ﺷﻬﺮ را ﺑﻨﺎآﺮدﻩ ،در ﺁن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ29 .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎم ﺟﺪ ﺧﻮد دان ،ﭘﺴﺮ ﻳﻌﻘﻮب را ﺑﺮ ﺁن ﺷﻬﺮ ﻧﻬﺎدﻧﺪ30 .اﻳﺸﺎن ﺑﺘﻬﺎ را در ﺟﺎی ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﻗﺮار دادﻩ ،ﻳﻬﻮﻧﺎﺗﺎن )ﭘﺴﺮ ﺟﺮﺷﻮم و ﻧﻮﻩء ﻣﻮﺳﯽ( و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﻌﻨﻮان آﺎهﻨﺎن ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻳﻬﻮﻧﺎﺗﺎن ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﺮدم ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺑﺮدﻩ ﺷﺪﻧﺪ ،ﺧﺪﻣﺖ آﺎهﻨﯽ ﺁﻧﺠﺎ را ﺑﻌﻬﺪﻩ داﺷﺘﻨﺪ31 .در ﺗﻤﺎم ء ﻣﺪﺗﯽ آﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﻘﺪس در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ ،ﻗﺒﻴﻠﻪ دان هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺘﻬﺎی ﻣﻴﺨﺎ را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻧﺪ. ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺢ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽهﺎ اﻳﻦ واﻗﻌﻪ زﻣﺎﻧﯽ روی داد آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ء 19هﻨﻮز ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺪاﺷﺖ :ﻣﺮدی از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی در ﺁﻧﻄﺮف آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد. وی دﺧﺘﺮی از اهﺎﻟﯽ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻳﻬﻮدا را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺧﻮد ء درﺁورد2 .اﻣﺎ ﺁن دﺧﺘﺮ از وی دﻟﮕﻴﺮ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪرش ﻓﺮار آﺮد و ﻣﺪت ﭼﻬﺎر ﻣﺎﻩ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ. 3ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﻮهﺮش ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﺪﻧﺒﺎل زﻧﺶ رﻓﺖ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ دل او را ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد و او را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ .ﻏﻼﻣﯽ ﺑﺎ دو اﻻغ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮد .ﭼﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ ،زﻧﺶ او را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺮد و ﭘﺪر زﻧﺶ از دﻳﺪن وی ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺎد ﺷﺪ4 .ﭘﺪر زﻧﺶ از او ﺧﻮاﺳﺖ ء آﻪ ﭼﻨﺪ روزی ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ .ﭘﺲ او ﺳﻪ روز در ﺧﺎﻧﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﺎﻧﺪ و اوﻗﺎت ﺧﻮﺷﯽ را ﺑﺎ هﻢ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ. داوران 5روز ﭼﻬﺎرم ،ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ و ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺣﺮآﺖ آﻨﻨﺪ ،اﻣﺎ ﭘﺪر زﻧﺶ اﺻﺮارﻧﻤﻮد آﻪ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺮوﻧﺪ6 .ﭘﺲ از ﺻﺮف ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﭘﺪر زن ﺁن ﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز هﻢ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺑﻤﺎن ﺗﺎ ﺑﺎ هﻢ ﺧﻮش ﺑﮕﺬراﻧﻴﻢ7 «.ﺁن ﻣﺮد اول ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ ،اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺮ اﺛﺮ اﺻﺮار ﭘﺪر زﻧﺶ ﻳﮏ روز دﻳﮕﺮ ﻧﺰد ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ8 .روز ﺑﻌﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮوﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎز ﭘﺪر زﻧﺶ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ: »ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮرﻳﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ«. ﭘﺲ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮردن و ﻧﻮﺷﻴﺪن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ9 .در ء ﭘﺎﻳﺎن هﻤﺎن روز آﻪ ﺁن ﻣﺮد و زﻧﺶ و ﻧﻮآﺮش ﺁﻣﺎدﻩ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ،ﭘﺪر زﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :اآﻨﻮن دﻳﺮ وﻗﺖ اﺳﺖ .ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺷﺐ را هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﯽ دور هﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ و ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ رواﻧﻪ ﺷﻮﻳﺪ«. 10و11وﻟﯽ ﺁن ﻣﺮد اﻳﻦ ﺑﺎر ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد و ﺑﻪ اﺗﻔﺎق هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎد .ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ از ﻏﺮوب ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ آﻪ ﻳﺒﻮس هﻢ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ ،رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﻧﻮآﺮش ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ اﻣﺸﺐ در هﻤﻴﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ«. 12و13ﻣﺮد ﺟﻮاب داد» :ﻧﻪ ،ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ در اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﻏﺮﻳﺐ آﻪ ﻳﮏ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ هﻢ در ﺁن ﻳﺎﻓﺖ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ .ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ ﻳﺎ راﻣﻪ ﺑﺮوﻳﻢ و ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻳﻢ«. 14ﭘﺲ ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ .ﻏﺮوب ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮد ،وارد ﺷﺪﻧﺪ15 ،ﺗﺎ ﺷﺐ را ء در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻧﺪ .اﻣﺎ ﭼﻮن آﺴﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻧﺒﺮد ،در ﻣﻴﺪان ﺷﻬﺮ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ16 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﻴﺮﻣﺮدی از آﺎر ﺧﻮد در ﻣﺰرﻋﻪاش ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ )او از اهﺎﻟﯽ آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﺑﻮد ،وﻟﯽ در ﺟﺒﻌﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد(17 .ﭼﻮن ﻣﺴﺎﻓﺮان را در ﮔﻮﺷﻪء ﻣﻴﺪان دﻳﺪ ﻧﺰد اﻳﺸﺎن رﻓﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ: »از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ و ﺑﻪ آﺠﺎ ﻣﯽروﻳﺪ؟« 18و19ﻣﺮد در ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ» :از ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻳﻬﻮدا ﺁﻣﺪﻩاﻳﻢ و ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﻣﯽروﻳﻢ ،زﻳﺮا ﺧﺎﻧﻪء ﻣﺎ ﺁﻧﺠﺎ در ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﺷﻴﻠﻮﻩ اﺳﺖ .ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻮﻧﺠﻪ ﺑﺮای اﻻﻏﻬﺎ و ﺧﻮراک و ﺷﺮاب آﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺧﻮدﻣﺎن داوران هﻤﺮاﻩ دارﻳﻢ ،هﻴﭽﻜﺲ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد راﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ«. ء 20ﭘﻴﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ .ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮم .ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ در ﻣﻴﺪان ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ«. 21ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد و آﺎﻩ ﺑﻪ اﻻﻏﻬﺎﻳﺸﺎن داد .اﻳﺸﺎن ﭘﺲ از ﺷﺴﺘﻦ ﭘﺎهﺎ و رﻓﻊ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺷﺎم ﺧﻮردﻧﺪ. 22وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮﮔﺮم ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻋﺪﻩای از ﻣﺮدان ﻣﻨﺤﺮف و ﺷﻬﻮﺗﺮان ،ﺧﺎﻧﻪء ﭘﻴﺮﻣﺮد را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .اﻳﺸﺎن در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ در را ﺑﺸﺪت ﻣﯽآﻮﺑﻴﺪﻧﺪ ،ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯽزدﻧﺪ» :ای ﭘﻴﺮﻣﺮد ،ﻣﺮدی را آﻪ در ﺧﺎﻧﻪء ﺗﻮﺳﺖ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎور ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺗﺠﺎوز آﻨﻴﻢ«. 23ﭘﻴﺮﻣﺮد از ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ: »ﺑﺮادران ﻣﻦ ،از ﺷﻤﺎ ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ را اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﻴﺪ ،زﻳﺮا او ﻣﻬﻤﺎن ﻣﻦ اﺳﺖ24 .دﺧﺘﺮ ﺑﺎآﺮﻩء ﺧﻮدم و زن او را ﻧﺰد ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺁورم ،هﺮ ﭼﻪ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻜﻨﻴﺪ ،اﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ را ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﺮد ﻧﻜﻨﻴﺪ«. 25وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﭘﻴﺮﻣﺮد ﮔﻮش ﻧﺪادﻧﺪ .ﭘﺲ ﻣﺮد ﻣﻬﻤﺎن ،زن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﻪ وی ﺗﺠﺎوز آﺮدﻧﺪ و ﺻﺒﺢ ﺧﻴﻠﯽ زود او را رهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ26 .ﺳﭙﻴﺪﻩ دم ،ﺁن زن ﺑﻪ دم در ﺧﺎﻧﻪای آﻪ ﺷﻮهﺮش در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﺁﻣﺪ و هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺗﺎ روﺷﻦ ﺷﺪن هﻮا در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ27 .ﺻﺒﺢ ،وﻗﺘﯽ آﻪ ﺷﻮهﺮش در را ﮔﺸﻮد ﺗﺎ رواﻧﻪ ﺷﻮد ،دﻳﺪ زﻧﺶ آﻨﺎر در ﺧﺎﻧﻪ اﻓﺘﺎدﻩ و دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﺮ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪء در اﺳﺖ28 .ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮﺧﻴﺰ ﺗﺎ ﺑﺮوﻳﻢ «.اﻣﺎ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺸﻨﻴﺪ ،ﭼﻮن زن ﻣﺮدﻩ ﺑﻮد .ﭘﺲ ﺟﺴﺪ وی را روی اﻻغ ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﻋﺎزم ﺧﺎﻧﻪاش ﺷﺪ29 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل رﺳﻴﺪ ،ﭼﺎﻗﻮﻳﯽ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺟﺴﺪ زﻧﺶ را ﺑﻪ دوازدﻩ ﻗﻄﻌﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد و هﺮ ﻗﻄﻌﻪ را ﺑﺮای ﻳﻜﯽ از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد. 30ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻮن اﻳﻦ را دﻳﺪﻧﺪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ: »از روزی آﻪ ﻗﻮم ﻣﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ ﺗﺎآﻨﻮن ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻠﯽ دﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ .ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺧﺎﻣﻮش ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﻢ«. 24 ﺟﻨﮓ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،از دان ﺗﺎ ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ و 20اهﺎﻟﯽ ﺟﻠﻌﺎد در ﺁﻧﺴﻮی رود اردن ،رهﺒﺮان ﺧﻮد را ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ هﺰارﻣﺮد ﺟﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﺼﻔﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ هﻤﮕﯽ ﻣﺘﻔﻖ ﺑﺤﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻩ ،از او آﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ)3 .ﺧﺒﺮ ﺑﺴﻴﺞ ﻧﻴﺮوهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ در ﻣﺼﻔﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ رﺳﻴﺪ (.ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﻮهﺮ زن ﻣﻘﺘﻮﻟﻪ را ﻃﻠﺒﻴﺪﻧﺪ و از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ واﻗﻌﻪ را دﻗﻴﻘًﺎ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ آﻨﺪ. 4ﺁن ﻣﺮد ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ و زﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺁﻣﺪﻳﻢ ﺗﺎ ﺷﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺴﺮ ﺑﺮﻳﻢ5 .هﻤﺎن ﺷﺐ ﻣﺮدان ﺟﺒﻌﻪ ،ﺧﺎﻧﻪای را آﻪ ﻣﺎ در ﺁن ﺑﻮدﻳﻢ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻧﺪ و ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻃﻮل ﺷﺐ ﺁﻧﻘﺪر ﺑﻪ زن ﻣﻦ ﺗﺠﺎوز آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ درﮔﺬﺷﺖ6 .ﭘﺲ ﻣﻦ ﺟﺴﺪ او را ﺑﻪ دوازدﻩ ﻗﻄﻌﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮدم و ﺑﺮای ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎدم ،زﻳﺮا اﻳﻦ اﻓﺮاد در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺢ و زﺷﺘﯽ را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 7اآﻨﻮن ای ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺷﻤﺎ ﺧﻮد در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻗﻀﺎوت آﻨﻴﺪ و ﺣﻜﻢ دهﻴﺪ«. 8و9و10هﻤﮕﯽ ﻳﮏ ﺻﺪا ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺗﺎ اهﺎﻟﯽ ﺟﺒﻌﻪ را ﺑﻪ ﺳﺰای ﻋﻤﻠﺸﺎن ﻧﺮﺳﺎﻧﻴﻢ ،هﻴﭽﻜﺪام از ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﺮ ﻧﻤﯽﮔﺮدﻳﻢ .ﻳﮏ دهﻢ از اﻓﺮاد ﺳﭙﺎﻩ ﺑﻪ ﻗﻴﺪ ﻗﺮﻋﻪ ﻣﺄﻣﻮر رﺳﺎﻧﺪن ﺁذوﻗﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ ﺗﺎ دهﻜﺪﻩء ﺟﺒﻌﻪ را ﺑﺮای ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻴﺤﯽ آﻪ اﻧﺠﺎم دادﻩاﻧﺪ وﻳﺮان آﻨﻴﻢ11 «.ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ، ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻨﺪ. 12ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﭼﻪ ﻋﻤﻞ زﺷﺘﯽ اﺳﺖ آﻪ در ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ؟ 13ﺁن اﻓﺮاد ﺷﺮﻳﺮ را آﻪ در ﺟﺒﻌﻪ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ دهﻴﺪ ﺗﺎ اﻳﺸﺎن را اﻋﺪام آﻨﻴﻢ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از اﻳﻦ ﺷﺮارت ﭘﺎک ﺳﺎزﻳﻢ «.اﻣﺎ ﻣﺮدم ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪء اﻳﺸﺎن ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﻨﻤﻮدﻧﺪ14 ،و15ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻴﺴﺖ و ﺷﺶ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز را ﺑﺴﻴﺞ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق هﻔﺘﺼﺪ ﻣﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ از ﺟﺒﻌﻪ ،ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ)16 .در ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ هﻔﺘﺼﺪ ﻣﺮد ﭼﭗ دﺳﺖ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﻣﻮﻳﯽ را ﺑﺎ ﺳﻨﮓ ﻓﻼﺧﻦ 25 ﻣﯽزدﻧﺪ و هﺮﮔﺰ ﺧﻄﺎ ﻧﻤﯽآﺮدﻧﺪ17 (.ﺗﻌﺪاد ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﻏﻴﺮ از اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ،ﭼﻬﺎر ﺻﺪ هﺰار ﻣﺮد ﺟﻨﮕﯽ ﺑﻮد. 18ﺳﭙﺎهﻴﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ وارد ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺷﻮﻧﺪ ،اول ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﺧﺪا ﺳﺆال ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ آﻪ آﺪام ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﭘﻴﺸﻘﺪم ﺷﻮد. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد» :ﻳﻬﻮدا ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ از دﻳﮕﺮان وارد ﺟﻨﮓ ﺷﻮد«. 19و20ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺻﺒﺢ زود ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ و در ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﺟﺒﻌﻪ اردو زدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ21 .ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽهﺎ از ﺷﻬﺮﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،در ﺁن روز ﺑﻴﺴﺖ و دو هﺰار اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را آﺸﺘﻨﺪ22 .و23و24ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﻓﺘﻨﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺁﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎز هﻢ ﺑﺎ ﺑﺮادران ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ در ﭘﺎﺳﺦ ﺁﻧﻬﺎﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻨﮓ را اداﻣﻪ دهﻴﺪ «.اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻧﻴﺮوی ﺗﺎزﻩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ،روز ﺑﻌﺪ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﻪ هﻤﺎن ﻣﻜﺎن رﻓﺘﻨﺪ25 .ﺁن روز هﻢ هﺠﺪﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ از ﻣﺮدان ﺷﻤﺸﻴﺮزن زﺑﺪﻩء اﻳﺸﺎن آﺸﺘﻪ ﺷﺪ. 26ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ رﻓﺘﻨﺪ و ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ و روزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ27 .و)28در ﺁن زﻣﺎن ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا در ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻮد و ﻓﻴﻨﺤﺎس ﭘﺴﺮ اﻟﻌﺎزار و ﻧﻮﻩء هﺎرون، آﺎهﻦ ﺑﻮد(. اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺆال آﺮدﻧﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺁﻳﺎ ﺑﺎز هﻢ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺮادران ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ ﺧﻮد ﺑﺮوﻳﻢ ﻳﺎ از ﺟﻨﮕﻴﺪن دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻴﻢ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﺮوﻳﺪ ،زﻳﺮا ﻓﺮدا ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 29ﭘﺲ ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در اﻃﺮاف ﺟﺒﻌﻪ آﻤﻴﻦ آﺮدﻧﺪ30 ،و روز ﺳﻮم ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺒﻌﻪ ﺻﻒﺁراﻳﯽ ﻧﻤﻮدﻧﺪ31 .وﻗﺘﯽ ﻟﺸﻜﺮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ ،ﻧﻴﺮوهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺧﻮد آﺸﻴﺪﻧﺪ و از ﺟﺒﻌﻪ دور ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ .ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽهﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ در ﻃﻮل راﻩ ﻣﻴﺎن ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ و ﺟﺒﻌﻪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ، ﺣﺪود ﺳﯽ ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ. داوران 32ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽهﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯽزدﻧﺪ» :ﺑﺎز هﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﻣﯽدهﻴﻢ!« اﻣﺎ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ﻗﺒﻠﯽ ،ﻋﻤﺪًا ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺟﺒﻌﻪ دور ﺳﺎزﻧﺪ33 .و34وﻗﺘﯽ آﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺑﻌﻞ ﺗﺎﻣﺎر رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﻄﺮف دﺷﻤﻦ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ،ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪور ﺷﺪﻧﺪ .در هﻤﺎن ﺣﺎل دﻩ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻧﻴﺰ آﻪ در ﺳﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﺟﺒﻌﻪ در آﻤﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻴﺮون ﺟﺴﺘﻪ ،از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺳﭙﺎﻩ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ آﻪ هﻨﻮز ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺗﺎﺧﺘﻨﺪ39-35 .ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ را ﻳﺎری ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ .در ﺁن روز ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ هﺰار و ﻳﻜﺼﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﻟﺸﻜﺮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را آﺸﺘﻨﺪ؛ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرد. ﺟﺮﻳﺎن اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺑﻄﻮر ﺧﻼﺻﻪ از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد: ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ در آﻤﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺮﺻﺖ دهﻨﺪ ﻧﻘﺸﻪء ﺧﻮد را ﻋﻤﻠﯽ ﺳﺎزﻧﺪ .ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺣﺪود ﺳﯽ ﻧﻔﺮ از ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ راآﻪ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ آﺸﺘﻨﺪ، ﻓﻜﺮ آﺮدﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزهﺎی ﭘﻴﺶ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ .وﻟﯽ در اﻳﻦ وﻗﺖ ،آﻤﻴﻦآﻨﻨﺪﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ از آﻤﻴﻦﮔﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ هﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺳﺎآﻨﺎن ﺁن را آﺸﺘﻪ ،ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻧﺪ .دود ﻋﻈﻴﻤﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺖ ﺑﺮای اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪء ﺁن ﺑﻮد آﻪ ﻣﯽﺑﺎﻳﺪ ﺑﻄﺮف دﺷﻤﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻨﺪ40 .و41ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺧﻮد ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻪ هﺮاﺳﺎن ﺷﺪﻧﺪ ،ﭼﻮن دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺟﺒﻌﻪ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ و ﺑﻼی ﺑﺰرﮔﯽ داﻣﻨﮕﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ. 42ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺴﻮی ﺑﻴﺎﺑﺎن ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ اﻳﺸﺎن را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻧﺪ؛ از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ43 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ در ﻣﺸﺮق ﺟﺒﻌﻪ ،اﻓﺮاد ﻟﺸﻜﺮ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻧﻤﻮدﻩ ،اآﺜﺮﺷﺎن را در ﺁﻧﺠﺎ آﺸﺘﻨﺪ44 .در ﺟﻨﮓ ﺁن روز ،هﺠﺪﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ آﺸﺘﻪ ء داوران 26 ء ﺷﺪﻧﺪ45 .ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ،ﺗﺎﺻﺨﺮﻩ رﻣﻮن ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ ،اﻣﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﭘﻨﺞ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ را در ﻃﻮل راﻩ و دو هﺰار ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را در ﺟﺪﻋﻮم آﺸﺘﻨﺪ. 46و47ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻬﺰار ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﺧﻮد را در ﺁن روز از دﺳﺖ داد و ء ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩ رﻣﻮن ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ و ﭼﻬﺎر ﻣﺎﻩ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ48 .ﺳﭙﺲ ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ،زﻧﺎن ،اﻃﻔﺎل و ﺣﺘﯽ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را آﺸﺘﻨﺪ و هﻤﻪء ﺷﻬﺮهﺎ و دهﻜﺪﻩهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ. زﻧﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﻴﻬﺎ رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ وﻗﺘﯽ در ﻣﺼﻔﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ 21ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻧﺪ آﻪ هﺮﮔﺰ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪهﻨﺪ دﺧﺘﺮان ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ازدواج آﻨﻨﺪ. 2ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺁﻣﺪﻩ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﺪت ﻣﯽﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ»3 :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭼﺮا اﻳﻦ ﺣﺎدﺛﻪ رخ داد و ﻣﺎ ﻳﻜﯽ از ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺧﻮد را از دﺳﺖ دادﻳﻢ؟« 4روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﺮ روی ﺁن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ و ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ5 .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :وﻗﺘﯽ آﻪ ﺑﺮای ﻣﺸﻮرت در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﺼﻔﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻳﻢ ﺁﻳﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪای از اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد آﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ؟« )در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ اﮔﺮ ﻳﻜﯽ از ﻗﺒﺎﻳﻞ ،از ﺁﻣﺪن ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدداری ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﺎﻳﺪ ء ﻧﺎﺑﻮد ﮔﺮدد6 (.ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺴﺒﺐ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ،ﺳﻮﮔﻮار و ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﮏ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ. 7اآﻨﻮن ﺑﺮای ﺁن ﻋﺪﻩای آﻪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ از آﺠﺎ زن ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ؟ زﻳﺮا ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩاﻳﻢ آﻪ دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪهﻴﻢ؟« 8و9ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد آﺪام ﻗﺒﻴﻠﻪ از ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺁﻣﺪن ﺑﻪ ﻣﺼﻔﻪ ﺧﻮدداری آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎرش ﻗﻮم ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ آﻪ از ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺟﻠﻌﺎد هﻴﭽﻜﺲ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮد10 .و11و12ﭘﺲ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ دوازدﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺟﻨﮕﺎوران ﺧﻮد را ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺮدم ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺟﻠﻌﺎد را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻨﺪ. ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻪ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان و زﻧﺎن و ﺑﭽﻪهﺎ را آﺸﺘﻨﺪ و ﻓﻘﻂ دﺧﺘﺮان ﺑﺎآﺮﻩ را آﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ ازدواج رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬاردﻧﺪ .ﺗﻌﺪاد اﻳﻦ دﺧﺘﺮان ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺁوردﻧﺪ. 13ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﺟﻬﺖ ﺻﻠﺢ ﻧﺰد ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ آﻪ ﺑﻪ ﺻﺨﺮﻩء رﻣﻮن ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ14 .ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﺁن ﭼﻬﺎر ﺻﺪ دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن دادﻧﺪ .وﻟﯽ ﺗﻌﺪاد اﻳﻦ دﺧﺘﺮان ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ آﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد. ء 15ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺪاﻳﯽ ﺑﻮﺟﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮد16 .و17رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺮای ﺑﻘﻴﻪء ﺁﻧﻬﺎ از آﺠﺎ زن ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ،ﭼﻮن هﻤﻪء زﻧﺎن ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ؟ ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﭼﺎرﻩای ﺑﻴﺎﻧﺪﻳﺸﻴﻢ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ از ﺑﻴﻦ ﻧﺮود و ﻗﺒﻴﻠﻪای از اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻢ ﻧﺸﻮد. 18وﻟﯽ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ دﺧﺘﺮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪهﻴﻢ، ﭼﻮن آﺴﯽ را آﻪ دﺧﺘﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﺪهﺪ ﻟﻌﻨﺖ آﺮدﻩاﻳﻢ19 «.وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁوردﻧﺪ آﻪ هﺮ ﺳﺎل در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻋﻴﺪی ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد. )ﺷﻴﻠﻮﻩ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ راهﯽ آﻪ از ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﻜﻴﻢ ﻣﯽرود در ﻣﻴﺎن ﻟﺒﻮﻧﻪ و ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد(. 20ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﺮدان ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﺧﻮد را در ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﭘﻨﻬﺎن آﻨﻴﺪ21 .وﻗﺘﯽ دﺧﺘﺮان ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﺮای رﻗﺼﻴﺪن ﺑﻴﺮون ﺁﻳﻨﺪ ،ﺷﻤﺎ از ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮﺑﺎﻳﻴﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻳﺪ ﺗﺎ ﮔﺮدﻧﺪ. ﺷﻤﺎ هﻤﺴﺮان 27 22اﮔﺮ ﭘﺪران و ﺑﺮادران ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻧﺰد ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺧﻮاهﻴﻢ ﮔﻔﺖ :ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ و ﺑﮕﺬارﻳﺪ دﺧﺘﺮان ﺷﻤﺎ را ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ؛ زﻳﺮا در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪون زن ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻴﺪ ﺑﺮﺧﻼف ﻋﻬﺪ ﺧﻮد رﻓﺘﺎر آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ زن ﺑﺪهﻴﺪ«. 23ﭘﺲ ﻣﺮدان ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ و از ﻣﻴﺎن دﺧﺘﺮاﻧﯽ آﻪ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ ،هﺮ ﻳﮏ ﺑﺮای ﺧﻮد زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺮد .ﺳﭙﺲ اﻳﺸﺎن ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﻮد را از ﻧﻮ ﺑﻨﺎ آﺮدﻩ ،در ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ. 24ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺲ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ،ﺁن ﻣﻜﺎن را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ،هﺮ ﻳﮏ ﺑﻪ ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﺧﺎﻧﺪان و ﻣﻠﮏ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. 25در ﺁن زﻣﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و هﺮآﺲ هﺮ ﭼﻪ دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽآﺮد. داوران روت ﺁﻧﭽﻪ در اﻳﻦ آﺘﺎب ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﺪ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ دوراﻧﯽ آﻪ داوران ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .داﺳﺘﺎن روت ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ اﺳﺖ آﻪ در روزﮔﺎری آﻪ اآﺜﺮ ﻣﺮدم دور از ﺧﺪا زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﻣﺎﻧﻨﺪ دوران داوران اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،هﺴﺘﻨﺪ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﻨﺪ و در ﭘﯽ ﺧﻮﺷﻨﻮدی او ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. در زﻣﺎﻧﯽ آﻪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺤﻄﯽ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ،زﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﺎ ﺷﻮهﺮ ﺧﻮد رهﺴﭙﺎر دﻳﺎر ﻣﻮﺁب ﻣﯽﺷﻮد .در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻮهﺮ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻣﯽﻣﻴﺮد و ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﯽﮔﻴﺮد ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدد .در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم روت آﻪ از اهﺎﻟﯽ ﻣﻮﺁب ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﭘﺴﺮ ﻧﻌﻮﻣﯽ درﻣﯽﺁﻳﺪ .ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی هﻤﺴﺮ روت ﻧﻴﺰ ﻣﯽﻣﻴﺮد. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ و ﻋﺮوﺳﺶ روت .وﻗﺘﯽ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﯽﮔﻴﺮد آﻪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﺮدد روت ﻧﻴﺰ ﺑﺎ او هﻤﺮاﻩ ﻣﯽﺷﻮد. اﻳﻦ دو ﺑﻴﻮﻩ ،هﻨﮕﺎم ﺣﺼﺎد ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻣﯽرﺳﻨﺪ .روت در ﻣﺰرﻋﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ آﺎر ﻣﺸﻐﻮل ﻣﯽﺷﻮد .ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ روت ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﻣﯽﮔﺮدد و او را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺧﻮد در ﻣﯽﺁورد .روت ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﻮﺑﻴﺪ ﻣﯽﺷﻮد .از ﻧﺴﻞ ﻋﻮﺑﻴﺪ ،داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﻧﻴﺰ ﻋﻴﺴﯽ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ .در ﻧﺴﺐﻧﺎﻣﻪء ﻋﻴﺴﯽ ﻣﺴﻴﺢ ،در ﻣﺘﯽ 5 :1ﻧﺎم روت ﻧﻴﺰ ذآﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﻧﻌﻮﻣﯽ و روت در زﻣﺎﻧﯽ آﻪ هﻨﻮز ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ 1ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻧﻤﯽآﺮد ،ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﭼﺎر ﺧﺸﻜﺴﺎﻟﯽ ﺷﺪ .ﻣﺮدی از اهﺎﻟﯽ اﻓﺮاﺗﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم اﻟﻴﻤﻠﮏ آﻪ در ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ،در اﺛﺮ اﻳﻦ ﺧﺸﻜﺴﺎﻟﯽ از وﻃﻦ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب آﻮچ آﺮد .زن او ﻧﻌﻮﻣﯽ و دو ﭘﺴﺮش ﻣَﺤﻠﻮن و آِﻠﻴﻮن ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮدﻧﺪ3 .در ﻃﯽ اﻗﺎﻣﺘﺸﺎن در ﻣﻮﺁب ،اﻟﻴﻤﻠﮏ درﮔﺬﺷﺖ و ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﺎ دو ﭘﺴﺮش ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ. 4و5ﭘﺴﺮان ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﺎ دو دﺧﺘﺮ ﻣﻮﺁﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻋﺮﻓﻪ و روت ازدواج آﺮدﻧﺪ .دﻩ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﻣﺤﻠﻮن و آﻠﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﻣﺮدﻧﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﻌﻮﻣﯽ ،هﻢ ﺷﻮهﺮ و هﻢ ﭘﺴﺮاﻧﺶ را از دﺳﺖ داد و ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ6 .و7او ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎ دو ﻋﺮوﺳﺶ ﺑﻪ زادﮔﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺮدد ،زﻳﺮا ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﺮآﺖ دادﻩ و ﻣﺤﺼﻮل زﻣﻴﻦ دوﺑﺎرﻩ ﻓﺮاوان ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ،ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻋﻮض ﺷﺪ 8و ء ﺑﻪ ﻋﺮوﺳﻬﺎﻳﺶ ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻳﻴﺪ .ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪری ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮآﺖ ﺑﺪهﺪ هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﭘﺴﺮاﻧﻢ ﺧﻮﺑﯽ آﺮدﻳﺪ. 9اﻣﻴﺪوارم ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺷﻮهﺮ آﻨﻴﺪ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺷﻮﻳﺪ«. ﺳﭙﺲ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ 10و ﺑﻪ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ هﻤﺮاﻩ ﺗﻮ ﻧﺰد ﻗﻮم ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ«. 11وﻟﯽ ﻧﻌﻮﻣﯽ در ﺟﻮاب ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ای دﺧﺘﺮاﻧﻢ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ .ﭼﺮا ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ؟ ﻣﮕﺮﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮان دﻳﮕﺮی ﺷﻮم آﻪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺷﻮهﺮﺑﺎﺷﻨﺪ؟* 12و13ﻧﻪ ،ای دﺧﺘﺮاﻧﻢ ،ﻧﺰد ﻗﻮم ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدﻳﺪ ،زﻳﺮا از ﻣﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺷﻮهﺮ آﻨﻢ .ﺣﺘﯽ اﮔﺮ هﻤﻴﻦ اﻣﺸﺐ ﺷﻮهﺮ آﻨﻢ و ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮاﻧﯽ ﺷﻮم ،ﺁﻳﺎ ﺗﺎ ﺑﺰرگ ﺷﺪن ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺒﺮ ﺧﻮاهﻴﺪ آﺮد و ﺑﺎ آﺲ دﻳﮕﺮی ازدواج ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﻧﻤﻮد؟ از وﺿﻌﯽ آﻪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻃﻮری ﻣﺮا ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻧﻤﻮدﻩ آﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺁزردﮔﯽ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩام«. 14ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ .ﻋﺮﻓﻪ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش را ﺑﻮﺳﻴﺪ و از او ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ آﺮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ * ﻃﺒﻖ رﺳﻢ ﺁن روزﮔﺎر هﺮﮔﺎﻩ ﺷﻮهﺮ زﻧﯽ ﻣﯽ ﻣﺮد ﺑﺮادر ﺷﻮهﺮ ﺁن زن ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ او را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺧﻮد در ﻣﯽ ﺁورد )ﺗﺜﻨﻴﻪ .(10-5 :25 روت ﺑﺎزﮔﺸﺖ .اﻣﺎ روت از او ﺟﺪا ﻧﺸﺪ15 .ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻪ روت ﮔﻔﺖ» :ﺑﺒﻴﻦ دﺧﺘﺮم ،زن ﺑﺮادر ﺷﻮهﺮت ﻧﺰد ﻗﻮم و ﺧﺪاﻳﺎن ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ .ﺗﻮ هﻢ هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺑﻜﻦ«. 16اﻣﺎ روت ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻜﻦ آﻪ ﺗﻮ را ﺗﺮک آﻨﻢ ،ﭼﻮن هﺮ ﺟﺎ ﺑﺮوی ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ و هﺮ ﺟﺎ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﻣﺎﻧﺪ .ﻗﻮم ﺗﻮ ،ﻗﻮم ﻣﻦ و ﺧﺪای ﺗﻮ ،ﺧﺪای ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد17 .ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺟﺎﻳﯽ آﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﻣﻴﺮی ﺑﻤﻴﺮم و در آﻨﺎر ﺗﻮ دﻓﻦ ﺷﻮم .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺑﻼ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻴﺎورد ،اﮔﺮ ﺑﮕﺬارم ﭼﻴﺰی ﺟﺰ ﻣﺮگ ﻣﺮا از ﺗﻮ ﺟﺪا آﻨﺪ«. 18ﻧﻌﻮﻣﯽ ﭼﻮن دﻳﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ روت ﻗﻄﻌﯽ اﺳﺖ و ﺑﻪ هﻴﭻوﺟﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد او را ﻣﻨﺼﺮف آﺮد ،دﻳﮕﺮ اﺻﺮار ﻧﻨﻤﻮد19 .ﭘﺲ هﺮ دو رواﻧﻪء ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﺷﺪﻧﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﺪاﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﺗﻤﺎم اهﺎﻟﯽ ﺑﻪ هﻴﺠﺎن ﺁﻣﺪﻧﺪ و زﻧﻬﺎ از هﻤﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﺧﻮد ﻧﻌﻮﻣﯽ اﺳﺖ؟« 20ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻣﺮا ﻧﻌﻮﻣﯽ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻮﺷﺤﺎل«( ﻧﺨﻮاﻧﻴﺪ .ﻣﺮا ﻣﺎرﻩ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺗﻠﺦ«( ﺻﺪا آﻨﻴﺪ؛ زﻳﺮا ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮا ﺗﻠﺦ آﺮدﻩ اﺳﺖ. 21ﭘُﺮ رﻓﺘﻢ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﺧﺎﻟﯽ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻴﺪ .ﺑﺮای ﭼﻪ ﻣﺮا ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻴﺪ ،ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﻄﻠﻖ روی ﺧﻮد را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪﻩ و اﻳﻦ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﺰرگ را ﺑﺮ ﻣﻦ وارد ﺁوردﻩ اﺳﺖ؟« )22وﻗﺘﯽ ﻧﻌﻮﻣﯽ و روت از ﻣﻮﺁب ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،هﻨﮕﺎم درو ﺟﻮ ﺑﻮد(. روت و ﺑﻮﻋﺰ در ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻣﺮد ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪی ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻮﻋﺰ زﻧﺪﮔﯽ 2ﻣﯽآﺮد آﻪ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺷﻮهﺮ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻮد. 2روزی روت ﺑﻪ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺑﻪ ء آﺸﺘﺰارهﺎ ﺑﺮوم و در زﻣﻴﻦ آﺴﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮﺷﻪ ﭼﻴﻨﯽ ﺑﺪهﺪ ﺧﻮﺷﻪهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﻌﺪ از درو ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ ،ﺟﻤﻊ آﻨﻢ*«. ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب دﺧﺘﺮم ،ﺑﺮو«. 3ﭘﺲ روت ﺑﻪ آﺸﺘﺰار رﻓﺘﻪ ،ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ ﺷﺪ. اﺗﻔﺎﻗ ًﺎ آﺸﺘﺰاری آﻪ او در ﺁن ﺧﻮﺷﻪ ﻣﯽﭼﻴﺪ از ﺁن * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻻوﻳﺎن 9 :19و 10؛ ﺗﺜﻨﻴﻪ .19 :24 2 ﺑﻮﻋﺰ ،ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﺷﻮهﺮ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻮد4 .در اﻳﻦ وﻗﺖ، ﺑﻮﻋﺰ از ﺷﻬﺮ ﺑﻪ آﺸﺘﺰار ﺁﻣﺪ .او ﺑﻪ دروﮔﺮان ﺳﻼم آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ«. ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ«. 5ﺳﭙﺲ ﺑﻮﻋﺰ از ﺳﺮآﺎرﮔﺮش ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ زﻧﯽ آﻪ ﺧﻮﺷﻪ ﻣﯽﭼﻴﻨﺪ آﻴﺴﺖ؟« 6او ﺟﻮاب داد» :اﻳﻦ هﻤﺎن زن ﻣﻮﺁﺑﯽ اﺳﺖ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﻧﻌﻮﻣﯽ از ﻣﻮﺁب ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ7 .او اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪ و از ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﻧﺒﺎل دروﮔﺮان ﺧﻮﺷﻪ ﺑﭽﻴﻨﺪ .از ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ اﺳﺖ و ﻓﻘﻂ آﻤﯽ زﻳﺮ ﺳﺎﻳﺒﺎن اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﺮدﻩ اﺳﺖ«. 8و9ﺑﻮﻋﺰ ﭘﻴﺶ روت رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﮔﻮش آﻦ دﺧﺘﺮم ،ﺑﻪ آﺸﺘﺰار دﻳﮕﺮی ﻧﺮو ،هﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﺎ آﻨﻴﺰان ﻣﻦ ﺑﺎش و در آﺸﺘﺮاز ﻣﻦ ﺑﺪﻧﺒﺎل دروﮔﺮان ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ آﻦ .ﺑﻪ آﺎرﮔﺮاﻧﻢ دﺳﺘﻮر دادﻩام آﻪ ﻣﺰاﺣﻢ ﺗﻮ ﻧﺸﻮﻧﺪ .هﺮ وﻗﺖ ﺗﺸﻨﻪ ﺷﺪی ﺑﺮو و از آﻮزﻩهﺎی ب ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﻮش«. ﺁ ِ 10روت رو ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎد و از او ﺗﺸﻜﺮ آﺮد و ﮔﻔﺖ: »ﭼﺮا ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﯽداﻧﻴﺪ ﻣﻦ ﻳﮏ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪام ،ﻣﺮا ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﺧﻮد ﻗﺮار ﻣﯽدهﻴﺪ؟« 11ﺑﻮﻋﺰ ﺟﻮاب داد» :ﻣﯽداﻧﻢ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﺷﻮهﺮت ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮت ﻣﺤﺒﺖ آﺮدﻩای و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ او ﭘﺪر و ﻣﺎدر و زادﮔﺎﻩ ﺧﻮد را ﺗﺮک آﺮدﻩ و ﺑﺎ وی ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩای ﺗﺎ در ﻣﻴﺎن ﻗﻮﻣﯽ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﯽ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﯽ12 .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﻪ او ﭘﻨﺎﻩ ﺁوردﻩای ﭘﺎداش اﻳﻦ ﻓﺪاآﺎری ﺗﻮ را ﺑﺪهﺪ«. 13روت در ﭘﺎﺳﺦ وی ﮔﻔﺖ» :ﺳﺮور ﻣﻦ ،ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﻟﻄﻒ دارﻳﺪ .ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ از آﻨﻴﺰان ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻧﻤﯽﺁﻳﻢ وﻟﯽ ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮد ﺑﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺘﺎن ﻣﺮا دﻟﺪاری ﻣﯽدهﻴﺪ!« 14ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻬﺎر ،ﺑﻮﻋﺰ او را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ ﻏﺬا ﺑﺨﻮر «.روت رﻓﺖ و ﭘﻴﺶ دروﮔﺮهﺎ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻮﻋﺰ ﺧﻮراآﯽ ﭘﻴﺶ او ﮔﺬاﺷﺖ و روت ﺧﻮرد و ﺳﻴﺮ ﺷﺪ و از ﺁن ﺧﻮراآﯽ ﻣﻘﺪاری ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ15 .و16وﻗﺘﯽ روت ﺑﻪ ﺳﺮآﺎرش رﻓﺖ ،ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ دروﮔﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ: »ﺑﮕﺬارﻳﺪ او هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺧﻮﺷﻪ ﺟﻤﻊ آﻨﺪ ﺣﺘﯽ در ﻣﻴﺎن ﺑﺎﻓﻪهﺎ ،و ﻣﺰاﺣﻢ او ﻧﺸﻮﻳﺪ .در ﺿﻤﻦ ﻋﻤﺪًا 3 ﺧﻮﺷﻪهﺎﻳﯽ از ﺑﺎﻓﻪهﺎ ﺑﻴﺮون آﺸﻴﺪﻩ ،ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ ﺗﺎ او ﺁﻧﻬﺎ را ﺟﻤﻊ آﻨﺪ«. 17روت ﺗﻤﺎم روز در ﺁن آﺸﺘﺰار ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ آﺮد. ﻏﺮوب ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ﺑﻮد آﻮﺑﻴﺪ و ﺣﺪود دﻩ آﻴﻠﻮ ﺟﻮ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪ18 .او ﺁن را ﺑﺎ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩء ﺧﻮراک ﻇﻬﺮ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﭘﻴﺶ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش ﺑﺮد. 19ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :دﺧﺘﺮم ،اﻣﺮوز در آﺠﺎ ﺧﻮﺷﻪ ﭼﻴﻨﯽ آﺮدی؟ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺁن آﺴﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﺮآﺖ دهﺪ«. روت هﻤﻪء ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮای ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد و ﮔﻔﺖ آﻪ ﻧﺎم ﺻﺎﺣﺐ آﺸﺘﺰار ﺑﻮﻋﺰ اﺳﺖ. 20ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﺮوس ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺑﺮآﺖ دهﺪ! ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻮهﺮ ﻣﺮﺣﻮم ﺗﻮ اﺣﺴﺎن ﻧﻤﻮدﻩ و ﻟﻄﻒ ﺧﻮد را از ﻣﺎ درﻳﻎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ .ﺁن ﺷﺨﺺ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﺎﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ وﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ«. 21روت ﺑﻪ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش ﮔﻔﺖ» :او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻓﺼﻞ درو ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ در آﺸﺘﺰارش ﺑﺪﻧﺒﺎل دروﮔﺮاﻧﺶ ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ آﻨﻢ«. 22ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﻪ دﺧﺘﺮم ،ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺎ آﻨﻴﺰان ﺑﻮﻋﺰ ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ آﻨﯽ .ﺑﺮای ﺗﻮ آﺸﺘﺰار ﺑﻮﻋﺰ از هﺮ ﺟﺎی دﻳﮕﺮی اﻣﻦﺗﺮ اﺳﺖ«. 23ﭘﺲ روت ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻓﺼﻞ درو ﺟﻮ و ﮔﻨﺪم ﻧﺰد آﻨﻴﺰان ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ .او هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد. روزی ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻪ روت ﮔﻔﺖ» :دﺧﺘﺮم اﻻن 3وﻗﺖ ﺁن رﺳﻴﺪﻩ آﻪ ﺷﻮهﺮی ﺑﺮای ﺗﻮ ﭘﻴﺪا آﻨﻢ ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯽات ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن ﮔﻴﺮد2 .هﻤﻴﻨﻄﻮر آﻪ ﻣﯽداﻧﯽ ﺑﻮﻋﺰ ،آﻪ ﺗﻮ در آﺸﺘﺰارش ﺧﻮﺷﻪﭼﻴﻨﯽ ﻣﯽآﺮدی ،از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .او اﻣﺸﺐ در ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ، ﺟﻮ ﻏﺮﺑﺎل ﻣﯽآﻨﺪ3 .ﭘﺲ ﺑﺮو ﺣﻤﺎم آﻦ و ﻋﻄﺮ ﺑﺰن، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﺖ را ﺑﭙﻮش و ﺑﻪ ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ ﺑﺮو .اﻣﺎ ﻧﮕﺬار ﺑﻮﻋﺰ ﺗﻮ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﻣﺶ را ﺑﺨﻮرد و ﺑﺨﻮاﺑﺪ. 4دﻗﺖ آﻦ و ﺑﺒﻴﻦ ﺟﺎی ﺧﻮاﺑﻴﺪن او آﺠﺎﺳﺖ .ﺑﻌﺪ ﺑﺮو و ﭘﻮﺷﺶ او را از روی ﭘﺎهﺎﻳﺶ آﻨﺎر ﺑﺰن و در هﻤﺎﻧﺠﺎ آﻨﺎر ﭘﺎهﺎی او ﺑﺨﻮاب .ﺁﻧﻮﻗﺖ او ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﺮد«. روت 5روت ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،هﻤﻴﻦ آﺎر را ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 6و7روت ﺁن ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ رﻓﺖ و ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﺗﯽ آﻪ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮش ﺑﻪ او دادﻩ ﺑﻮد ،ﻋﻤﻞ آﺮد .ﺑﻮﻋﺰ ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ ﺧﻮرد و ﺳﻴﺮ ﺷﺪ ،آﻨﺎر ﺑﺎﻓﻪهﺎی ﺟﻮ دراز آﺸﻴﺪ و ﺧﻮاﺑﻴﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ روت ﺁهﺴﺘﻪ ﺁﻣﺪﻩ ،ﭘﻮﺷﺶ او را از روی ﭘﺎهﺎﻳﺶ آﻨﺎر زد و هﻤﺎﻧﺠﺎ دراز آﺸﻴﺪ. 8ﻧﻴﻤﻪهﺎی ﺷﺐ ،ﺑﻮﻋﺰ ﺳﺮاﺳﻴﻤﻪ از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ و دﻳﺪ زﻧﯽ آﻨﺎر ﭘﺎهﺎﻳﺶ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ اﺳﺖ9 .ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ آﻴﺴﺘﯽ؟« روت ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ آﻨﻴﺰت ،روت هﺴﺘﻢ .ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﻪ زﻧﯽ ﺑﮕﻴﺮی ،زﻳﺮا ﺗﻮ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻦ هﺴﺘﯽ«. 10ﺑﻮﻋﺰ ﮔﻔﺖ» :دﺧﺘﺮم ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ! اﻳﻦ ﻣﺤﺒﺘﯽ آﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽآﻨﯽ از ﺁن ﺧﻮﺑﯽ آﻪ در ﺣﻖ ﻣﺎدر ﺷﻮهﺮت آﺮدی ،ﺑﺰرﮔﺘﺮ اﺳﺖ .ﺗﻮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ ،ﭼﻪ ﻓﻘﻴﺮ ﭼﻪ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ،ازدواج آﻨﯽ؛ اﻣﺎ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﺮدی11 .ﺣﺎل ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش .ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪای ﺑﺮاﻳﺖ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻢ داد .هﻤﻪء ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ﻣﯽداﻧﻨﺪ آﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ زن ﺧﻮﺑﯽ هﺴﺘﯽ12 .درﺳﺖ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮهﺮت هﺴﺘﻢ ،اﻣﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ از ﻣﻦ هﻢ داری13 .ﺗﻮ اﻣﺸﺐ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎن و ﻣﻦ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ او در ﻣﻴﺎن ﻣﯽﮔﺬارم .اﮔﺮ او ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻮ ازدواج آﻨﺪ ،ﺑﮕﺬار ﺑﻜﻨﺪ؛ اﻣﺎ اﮔﺮ راﺿﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ آﺎر ﻧﺒﻮد ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ آﻪ ﺧﻮدم ﺣﻖ ﺗﻮ را ادا ﻼ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ هﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﺨﻮاب«. ﺧﻮاهﻢ آﺮد .ﻓﻌ ً 14ﭘﺲ روت ﺗﺎ ﺻﺒﺢ آﻨﺎر ﭘﺎهﺎی او ﺧﻮاﺑﻴﺪ و ﺻﺒﺢ ﺧﻴﻠﯽ زود ،ﻗﺒﻞ از روﺷﻦ ﺷﺪن هﻮا ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ،زﻳﺮا ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد» :ﻧﮕﺬار آﺴﯽ ﺑﻔﻬﻤﺪ آﻪ ﺗﻮ اﻣﺸﺐ در ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ ،ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻮدﻩای15 «.او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ روت ﮔﻔﺖ» :ردای ﺧﻮد را ﭘﻬﻦ آﻦ «.روت رداﻳﺶ را ﭘﻬﻦ آﺮد و ﺑﻮﻋﺰ ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ آﻴﻠﻮ ﺟﻮ در ﺁن رﻳﺨﺖ و روی دوش روت ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺒﺮد. 16وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ ﻧﻌﻮﻣﯽ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :دﺧﺘﺮم، ﭼﻄﻮر ﺷﺪ؟« ﺁﻧﮕﺎﻩ روت ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮای او ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد. 17در ﺿﻤﻦ اﺿﺎﻓﻪ آﺮد» :ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ روت ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﺮﻧﮕﺮدم ،ﺑﻮﻋﺰ اﻳﻦ ﻣﻘﺪار ﺟﻮ را ﺑﻪ ﻣﻦ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪهﻢ«. 18ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :دﺧﺘﺮم ،ﺻﺒﺮ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﭼﻪ ﭘﻴﺶ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ .زﻳﺮا ﺑﻮﻋﺰ ﺗﺎ اﻳﻦ آﺎر را اﻣﺮوز ﺗﻤﺎم ﻧﻜﻨﺪ ،ﺁرام ﻧﺨﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ«. ازدواج ﺑﻮﻋﺰ ﺑﺎ روت ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ دروازﻩء ﺷﻬﺮ آﻪ ﻣﺤﻞ اﺟﺘﻤﺎع ﻣﺮدم 4ﺷﻬﺮ ﺑﻮد رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺖ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁن ﻣﺮد آﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﺷﻮهﺮ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻣﺪ .ﺑﻮﻋﺰ او را ﺻﺪا زدﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ! ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﭼﻨﺪ آﻠﻤﻪای ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻢ «.او ﺁﻣﺪ و ﻧﺰد ﺑﻮﻋﺰ ﻧﺸﺴﺖ2 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﻋﺰ دﻩ ﻧﻔﺮ از رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﺷﻬﺮ را دﻋﻮت آﺮد ﺗﺎ ﺷﺎهﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. 3ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﻣﯽداﻧﯽ آﻪ ﻧﻌﻮﻣﯽ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻮﺁب ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ .او در ﻧﻈﺮ دارد ﻣﻠﮏ ﺑﺮادرﻣﺎن اﻟﻴﻤﻠﮏ را ﺑﻔﺮوﺷﺪ4 .ﻓﻜﺮ آﺮدم ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻢ ﺗﺎ اﮔﺮ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﯽ ،در ﺣﻀﻮر اﻳﻦ ﺟﻤﻊ ﺁن را ﺧﺮﻳﺪاری ﻧﻤﺎﻳﯽ. اﮔﺮ ﺧﺮﻳﺪار ﺁن هﺴﺘﯽ هﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ .در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت ﺧﻮدم ﺁن را ﻣﯽﺧﺮم .اﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﻘﺪم هﺴﺘﯽ و ﺑﻌﺪ از ﺗﻮ ﺣﻖ ﻣﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺁن ﻣﻠﮏ را ﺧﺮﻳﺪاری ﻧﻤﺎﻳﻢ«. ﺁن ﻣﺮد ﺟﻮاب داد» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﻣﻦ ﺁن را ﻣﯽﺧﺮم«. 5ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ آﻪ زﻣﻴﻦ را ﻣﯽﺧﺮی ﻣﺆﻇﻒ هﺴﺘﯽ ﺑﺎ روت ﻧﻴﺰ ازدواج آﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﭽﻪدار ﺷﻮد و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ وارث ﺁن زﻣﻴﻦ ﮔﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻧﺎم ﺷﻮهﺮش زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ«. 6ﺁن ﻣﺮد ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺼﻮرت ﻣﻦ از ﺣﻖ ﺧﺮﻳﺪ زﻣﻴﻦ ﻣﯽﮔﺬرم ،زﻳﺮا ﻓﺮزﻧﺪ روت وارث ﻣﻠﮏ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺗﻮ ﺁن را ﺧﺮﻳﺪاری آﻦ«. )7در ﺁن روزﮔﺎر در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺮﺳﻮم ﺑﻮد آﻪ هﺮﮔﺎﻩ ﺷﺨﺼﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺣﻖ ﺧﺮﻳﺪ ﻣﻠﻜﯽ را ﺑﻪ دﻳﮕﺮی واﮔﺬار آﻨﺪ ،آﻔﺸﺶ را از ﭘﺎ در ﻣﯽﺁورد و ﺑﻪ او ﻣﯽداد .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ، ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ را در ﻧﻈﺮ ﻣﺮدم ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻣﯽﺳﺎﺧﺖ(. 4 8ﭘﺲ ﺁن ﻣﺮد وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﻮﻋﺰ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺁن زﻣﻴﻦ را ﺧﺮﻳﺪاری آﻦ« ،آﻔﺸﺶ را از ﭘﺎ درﺁورد و ﺑﻪ او داد. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﻋﺰ ﺑﻪ رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﻣﺤﻞ و ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺷﺎهﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ آﻪ اﻣﺮوز ﻣﻦ ﺗﻤﺎم اﻣﻼک اﻟﻴﻤﻠﮏ ،آﻠﻴﻮن و ﻣﺤﻠﻮن را از ء ﻧﻌﻮﻣﯽ ﺧﺮﻳﺪم10 .در ﺿﻤﻦ ﺑﺎ روت ﻣﻮﺁﺑﯽ ،زن ﺑﻴﻮﻩ ﻣﺤﻠﻮن ازدواج ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ او ﭘﺴﺮی ﺑﻴﺎورد آﻪ وارث ﺷﻮهﺮ ﻣﺮﺣﻮﻣﺶ ﮔﺮدد و ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻧﺎم او در ﺧﺎﻧﺪان و در زادﮔﺎهﺶ زﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ«. 11هﻤﻪء رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان و ﻣﺮدﻣﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺷﺎهﺪ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ هﺴﺘﻴﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ زﻧﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ ،ﻣﺎﻧﻨﺪ راﺣﻴﻞ و ﻟﻴﻪ ﺑﺴﺎزد آﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ ﺑﺮای ﻳﻌﻘﻮب ﺁوردﻧﺪ .ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺗﻮ در اﻓﺮاﺗﻪ و ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻣﻌﺮوف و آﺎﻣﻴﺎب ﺷﻮی12 .ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اﻳﻦ زن ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ، ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻧﺪان ﻓﺎرَص ﭘﺴﺮ ﺗﺎﻣﺎر و ﻳﻬﻮدا ﺑﺎﺷﺪ«. ﻧﺴﺐ ﻧﺎﻣﻪء داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ 13ﭘﺲ ﺑﻮﻋﺰ ﺑﺎ روت ازدواج آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺴﺮی ﺑﺨﺸﻴﺪ14 .زﻧﺎن ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﺑﻪ ﻧﻌﻮﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺳﭙﺎس ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﯽﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻧﮕﺬاﺷﺖ و ﻧﻮﻩای ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪ .ﺑﺎﺷﺪ آﻪ او در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻌﺮوف ﺷﻮد15 .ﻋﺮوﺳﺖ آﻪ ﺗﻮ را دوﺳﺖ ﻣﯽدارد و ﺑﺮای ﺗﻮ از هﻔﺖ ﭘﺴﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدﻩ ،ﭘﺴﺮی ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁوردﻩ اﺳﺖ .اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﺟﺎن ﺗﻮ را ﺗﺎزﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و در هﻨﮕﺎم ﭘﻴﺮی از ﺗﻮ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد«. 16ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻧﻮزاد را در ﺁﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ و داﻳﻪء او ﺷﺪ. 17زﻧﺎن هﻤﺴﺎﻳﻪ ﺁن ﻧﻮزاد را ﻋﻮﺑﻴﺪ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﭘﺴﺮی ﺑﺮای ﻧﻌﻮﻣﯽ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ!« )ﻋﻮﺑﻴﺪ ﭘﺪر ﻳﺴﯽ و ﭘﺪر ﺑﺰرگ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺖ(. 22-18اﻳﻦ اﺳﺖ ﻧﺴﺐ ﻧﺎﻣﻪء ﺑﻮﻋﺰ آﻪ از ﻓﺎرص ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ داود ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﻮد :ﻓﺎرص ،ﺣﺼﺮون ،رام، ﻋﻤﻴﻨﺎداب ،ﻧﺤﺸﻮن ،ﺳﻠﻤﻮن ،ﺑﻮﻋﺰ ،ﻋﻮﺑﻴﺪ ،ﻳﺴﯽ و داود. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﻳﻦ آﺘﺎب ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻧﺒﯽ ﺁﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﯽرﺳﺪ .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ،آﻪ از دوران آﻮدآﯽ در ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪا ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را هﺪاﻳﺖ و ادارﻩ ﻣﯽآﺮد .ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل ﻣﺮدم از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮای ﺁﻧﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻨﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ او ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻌﻨﻮان ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽآﻨﺪ. ﺁﻏﺎز آﺎر ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ﺑﻮد ،اﻣﺎ ﺑﺘﺪرﻳﺞ او از ﺧﺪا دور ﺷﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺧﻮاﺳﺖ داود را ﺑﺠﺎی ﺷﺎﺋﻮل اﻧﺘﺨﺎب آﻨﺪ .در اﻳﻦ ﺿﻤﻦ داود ﺑﺎ آﺸﺘﻦ ﺟﻠﻴﺎت ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ،ﻣﺤﺒﻮب ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺷﻮد .ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﺤﺒﺖهﺎﻳﯽ آﻪ داود ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ ،ﺣﺴﺎدت ﺷﺎﺋﻮل ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ داود روز ﺑﻪ روز ﻣﯽاﻓﺰود .ﺑﻴﻦ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل ،و داود دوﺳﺘﯽ ﺻﻤﻴﻤﯽ اﻳﺠﺎد ﻣﯽﺷﻮد و اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺴﺎدت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﻣﯽﮔﺮدد و او در ﺻﺪد ﻗﺘﻞ داود ﺑﺮﻣﯽﺁﻳﺪ .داود از دﺳﺖ ﺷﺎﺋﻮل ﻓﺮار ﻣﯽآﻨﺪ و ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﯽﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ. در اﻳﻦ ﺿﻤﻦ ،اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ در ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺘﺎب اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﯽرﺳﺪ. ﺗﻮﻟﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻣﺮدی ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم اﻟﻘﺎﻧﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء اﻓﺮاﻳﻢ آﻪ در 1راﻣﻪ ﺗﺎﻳﻢ ﺻﻮﻓﻴﻢ واﻗﻊ در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .ﻧﺎم ﭘﺪر او ﻳﺮوﺣﺎم ﺑﻮد) .ﻳﺮوﺣﺎم ﭘﺴﺮ اﻟﻴﻬﻮ ،اﻟﻴﻬﻮ ﭘﺴﺮ ﺗﻮﺣﻮ ،و ﺗﻮﺣﻮ ﭘﺴﺮ ﺻﻮف ﺑﻮد(. 2اﻟﻘﺎﻧﻪ دو زن داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺣﻨﺎ و َﻓﻨِﻨﻪ .ﻓﻨﻨﻪ ﺻﺎﺣﺐ اوﻻد ﺑﻮد ،اﻣﺎ ﺣﻨﺎ ﻓﺮزﻧﺪی ﻧﺪاﺷﺖ. ء 3اﻟﻘﺎﻧﻪ هﺮ ﺳﺎل ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت واﻗﻊ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻣﯽرﻓﺖ ﺗﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ او ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ) .آﺎهﻨﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ اﻧﺠﺎم وﻇﻴﻔﻪ ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ ،ﺣُﻔﻨﯽ و ﻓﻴﻨﺤﺎس ،ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ4 (.اﻟﻘﺎﻧﻪ روزی آﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﺮد ﺑﻪ زﻧﺶ ﻓﻨﻨﻪ و ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان او هﺮ آﺪام ،ﻳﮏ ﺳﻬﻢ از ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽداد؛ 5اﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﻨﺎ دو ﺳﻬﻢ ﻣﯽداد ،ﭼﻮن هﺮ ﭼﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ رﺣﻢ او را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و او ﺑﭽﻪای ﻧﺪاﺷﺖ ،وﻟﯽ اﻟﻘﺎﻧﻪ او را ﺧﻴﻠﯽ دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ. َ 6ﻓﻨِﻨﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﻨﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﻣﯽزد و او را ﺳﺨﺖ ﻣﯽرﻧﺠﺎﻧﺪ ،ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺣﻨﺎ ﻧﺎزا ﺑﻮد7 .هﺮ ﺳﺎل آﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ،ﻓﻨﻨﻪ ﺣﻨﺎ را ﻣﯽرﻧﺠﺎﻧﺪ ،ﺑﺤﺪی آﻪ ﺣﻨﺎ از ﻏﺼﻪ ﻣﯽﮔﺮﻳﺴﺖ و ﭼﻴﺰی ﻧﻤﯽﺧﻮرد8 .ﺷﻮهﺮش اﻟﻘﺎﻧﻪ از او ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺣﻨﺎ ﭼﻪ ﺷﺪﻩ؟ ﭼﺮا ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﭼﺮا ﭼﻴﺰی ﻧﻤﯽﺧﻮری؟ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻗﺪر ﻏﻤﮕﻴﻦ هﺴﺘﯽ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﻦ ﺑﺮای ﺗﻮ از دﻩ ﭘﺴﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘﻢ؟« 9و10وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،روزی ﭘﺲ از ﺻﺮف ﻏﺬا ،ﺣﻨﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻏﻤﯽ ﺟﺎﻧﻜﺎﻩ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮد و ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﮔﺮﻳﺴﺖ. ء )در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ،ﻋﻴﻠﯽ آﺎهﻦ آﻨﺎر در ورودی ﺧﻴﻤﻪ ﻋﺒﺎدت در ﺟﺎی هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد(. 11ﺣﻨﺎ ﻧﺬر آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ،ﺑﻪ ﺣﺎل زار ﻣﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﺎ .آﻨﻴﺰ ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ و دﻋﺎی او را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﺎ .اﮔﺮ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻄﺎ آﻨﯽ، او را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮ ﺧﻮد وﻗﻒ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻮی ﺳﺮش هﺮﮔﺰ ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﻧﺸﻮد*«. 12و13ﺣﻨﺎ ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ دﻋﺎ اداﻣﻪ داد .او دردل ﺧﻮد دﻋﺎ ﻣﯽآﺮد و ﺻﺪاﻳﺶ را آﺴﯽ ﻧﻤﯽﺷﻨﻴﺪ .وﻗﺘﯽ ﻋﻴﻠﯽ دﻳﺪ ﺣﻨﺎ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎن ﻣﯽﺧﻮرد وﻟﯽ ﺻﺪاﻳﺶ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮد ،ﮔﻤﺎن ﺑﺮد ﻣﺴﺖ اﺳﺖ14 .ﭘﺲ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻣﺴﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩای؟ اﻳﻦ ﻋﺎدت را ﺗﺮک آﻦ!« * ﻧﺘﺮاﺷﻴﺪن ﻣﻮی ﺳﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪء وﻗﻒ ﻣﺮدان ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد .ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اﻋﺪاد .5 :6 اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 15و16ﺣﻨﺎ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ای ﺳﺮورم ،ﻣﻦ ﻣﺴﺖ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﺑﻠﻜﻪ زﻧﯽ دل ﺷﻜﺴﺘﻪام .ﻣﻦ دﻋﺎ ﻣﯽآﺮدم و ﻏﻢ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ .ﮔﻤﺎن ﻧﻜﻦ آﻪ ﻣﻦ زﻧﯽ ﻣﻴﮕﺴﺎر هﺴﺘﻢ«. 17ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺁﻧﭽﻪ را از او ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪهﺪ! ﺣﺎل ،ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺮو!« 18ﺣﻨﺎ از ﻋﻴﻠﯽ ﺗﺸﻜﺮ ﻧﻤﻮد و ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻏﺬا ﺧﻮرد و دﻳﮕﺮ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻧﺒﻮد. ء 19روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮادﻩ اﻟﻘﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﺮای ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت رﻓﺘﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در راﻣﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ .وﻗﺘﯽ اﻟﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺣﻨﺎ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺘﻪء او را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورد20 .ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی ﺣﻨﺎ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و او را ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺷﺪﻩ از ﺧﺪا«( ﻧﺎﻣﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ او را از ﺧﺪاوﻧﺪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﻮدم«. ﺣﻨﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را وﻗﻒ ﻣﯽآﻨﺪ 21ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ،اﻟﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﺑﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﺪ و ﻧﺬر ﺧﻮد را ادا ﻧﻤﺎﻳﺪ22 .اﻣﺎ ﺣﻨﺎ هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺮﻓﺖ .او ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ از ﺷﻴﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﻪ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ و او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺑﺮد ﺗﺎ هﻤﻴﺸﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ«. 23اﻟﻘﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎﻳﻞ هﺴﺘﯽ ﺑﻜﻦ. در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎن ﺗﺎ ﺑﭽﻪ از ﺷﻴﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد .هﺮ ﭼﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،ﺑﺸﻮد «.ﭘﺲ ﺣﻨﺎ در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﭽﻪ از ﺷﻴﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ24 .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﭽﻪ آﻮﭼﮏ ﺑﻮد ،او را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻳﮏ ﮔﺎو ﻧﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و دﻩ آﻴﻠﻮﮔﺮم ﺁرد و ﻳﮏ ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﺮد25 .ﺑﻌﺪ از ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﺑﭽﻪ را ﭘﻴﺶ ﻋﻴﻠﯽ آﺎهﻦ ﺑﺮدﻧﺪ. 26ﺣﻨﺎ از ﻋﻴﻠﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ای ﺳﺮورم ،ﺁﻳﺎ ﻣﺮا ﺑﺨﺎﻃﺮ داری؟ ﻣﻦ هﻤﺎن زﻧﯽ هﺴﺘﻢ آﻪ در اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ،ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮدم 27و از ﺧﺪا درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﻮدم آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﺪهﺪ .او دﻋﺎﻳﻢ را ﻣﺴﺘﺠﺎب ﻧﻤﻮد و اﻳﻦ ﭘﺴﺮ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺸﻴﺪ28 .ﺣﺎل ،او را ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺗﺎ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ را 2 ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ «.ﭘﺲ ﭘﺴﺮش را در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. دﻋﺎی ﺣﻨﺎ ﺣﻨﺎ اﻳﻨﻄﻮر دﻋﺎ آﺮد: » 2ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﻠﺐ ﻣﺮا از ﺷﺎدی ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ ،او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺪرت ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ و ﻣﺮا ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ. ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ ﻣﯽﺧﻨﺪم و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ، ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﻳﺎری آﺮدﻩ اﺳﺖ! »2هﻴﭽﻜﺲ ﻣﺜﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺪس ﻧﻴﺴﺖ، ﻏﻴﺮ از او ﺧﺪاﻳﯽ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺜﻞ ﺧﺪای ﻣﺎ ﭘﻨﺎهﮕﺎهﯽ ﻧﻴﺴﺖ. »3از ﺳﺨﻨﺎن و رﻓﺘﺎر ﻣﺘﻜﺒﺮاﻧﻪ دﺳﺖ ﺑﺮدارﻳﺪ، زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﯽداﻧﺪ؛ اوﺳﺖ آﻪ آﺎرهﺎی ﻣﺮدم را داوری ﻣﯽآﻨﺪ. 4آﻤﺎن ﺟﻨﮕﺎوران ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪ، اﻣﺎ اﻓﺘﺎدﮔﺎن ﻗﻮت ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. 5ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ ﺳﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮای ﻧﺎن ،ﺧﻮد را اﺟﻴﺮ آﺮدﻧﺪ، وﻟﯽ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺳﻴﺮ و راﺣﺖ ﺷﺪﻧﺪ. زن ﻧﺎزا هﻔﺖ ﻓﺮزﻧﺪ زاﻳﻴﺪﻩ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺁﻧﻜﻪ ﻓﺮزﻧﺪان زﻳﺎد داﺷﺖ ،ﺑﯽاوﻻد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. »6ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﻣﻴﺮاﻧﺪ و زﻧﺪﻩ ﻣﯽآﻨﺪ، ﺑﻪ ﮔﻮر ﻓﺮو ﻣﯽﺑﺮد و ﺑﺮ ﻣﯽﺧﻴﺰاﻧﺪ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﻘﻴﺮ ﻣﯽآﻨﺪ و ﻏﻨﯽ ﻣﯽﺳﺎزد، ﭘﺴﺖ ﻣﯽآﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ. 8ﻓﻘﻴﺮ را از ﺧﺎک ﺑﺮ ﻣﯽاﻓﺮازد، ﻣﺤﺘﺎج را از ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﻴﺮون ﻣﯽآﺸﺪ، و اﻳﺸﺎن را ﭼﻮن ﺷﺎهﺰادﮔﺎن ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﻋﺰت ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﺪ. ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی زﻣﻴﻦ از ﺁن ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ، او ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ زﻣﻴﻦ را اﺳﺘﻮار آﺮدﻩ اﺳﺖ. »9ﺧﺪا ﻣﻘﺪﺳﻴﻦ ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﻣﯽآﻨﺪ، اﻣﺎ ﺑﺪآﺎران در ﺗﺎرﻳﻜﯽ ﻣﺤﻮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؛ اﻧﺴﺎن ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺧﻮد ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﻮد. 10آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ آﻨﻨﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ. ﺧﺪا ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ از ﺁﺳﻤﺎن ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد؛ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ داوری ﺧﻮاهﺪ آﺮد. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 3 او ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮد ﻗﺪرت ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ، و ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﻮد را ﭘﻴﺮوز ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ«. 11ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻟﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در راﻣﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ،وﻟﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻣﺎﻧﺪ و زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ. ﭘﺴﺮان ﻓﺎﺳﺪ ﻋﻴﻠﯽ 12اﻣﺎ ﭘﺴﺮان ﺧﻮد ﻋﻴﻠﯽ ﺑﺴﻴﺎر ﻓﺎﺳﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ اﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻗﺎﻳﻞ ﻧﺒﻮدﻧﺪ13 .و14وﻗﺘﯽ آﺴﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﺮد و ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را در دﻳﮓ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﭙﺰد ،ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻜﯽ از ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد را ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل ﺳﻪ دﻧﺪاﻧﻪای ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ داﺧﻞ دﻳﮓ ﻓﺮو ﺑﺮد و از ﮔﻮﺷﺘﯽ آﻪ در ﺣﺎل ﭘﺨﺘﻦ ﺑﻮد هﺮ ﻗﺪر ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻣﺪ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺑﺒﺮد. ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﺮای ﻋﺒﺎدت ﺑﻪ ﺷﻴﻠﻮﻩ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ ،رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 15ﮔﺎهﯽ ﻧﻮآﺮ اﻳﺸﺎن ﭘﻴﺶ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ ﻣﯽﺁﻣﺪ و ﭘﻴﺶ از ﺳﻮزاﻧﺪن ﭘﻴﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،از ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﻣﯽآﺮد؛ او ﺑﺠﺎی ﮔﻮﺷﺖ ﭘﺨﺘﻪ ،ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎم ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮای ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ آﺒﺎب آﻨﺪ16 .اﮔﺮ آﺴﯽ اﻋﺘﺮاض ﻣﯽﻧﻤﻮد و ﻣﯽﮔﻔﺖ» :اول ﺑﮕﺬار ﭘﻴﻪ ﺁن ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد ،ﺑﻌﺪ هﺮ ﻗﺪر ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺮدار *«.ﺁن ﻧﻮآﺮ ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،ﮔﻮﺷﺖ را ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ ،و ﮔﺮﻧﻪ ﺧﻮدم ﺑﻪ زور ﻣﯽﮔﻴﺮم«. 17ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻈﻴﻢ ﺑﻮد، زﻳﺮا ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ. ء 18ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ هﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﭽﻪای ﺑﻴﺶ ﻧﺒﻮد ،وﻟﯽ ﺟﻠﻴﻘﻪ ﻣﺨﺼﻮص آﺎهﻨﺎن را ﻣﯽﭘﻮﺷﻴﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد19 .ﻣﺎدرش هﺮ ﺳﺎل ﻳﮏ ردای آﻮﭼﮏ ﺑﺮای ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻣﯽدوﺧﺖ و هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﺎ ﺷﻮهﺮش ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدن ﻣﯽﺁﻣﺪ ،ﺁن را ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻣﯽداد20 .ﭘﻴﺶ از ﻣﺮاﺟﻌﺖ ،ﻋﻴﻠﯽ آﺎهﻦ ،ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﺑﺮآﺖ ﻣﯽداد و ﺑﺮای اﻳﺸﺎن دﻋﺎ ﻣﯽآﺮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮزﻧﺪان دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪهﺪ ﺗﺎ ﺟﺎی ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را آﻪ * ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺷﺮﻳﻌﺖ ,ﭘﻴ ِﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮزاﻧﺪﻩ ﺷﻮد. در ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ،ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ21 .ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ و دو دﺧﺘﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﻨﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪ .در ﺿﻤﻦ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ رﺷﺪ ﻣﯽآﺮد. 22ﻋﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .او از رﻓﺘﺎر ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻃﻼع داﺷﺖ و ﻣﯽداﻧﺴﺖ آﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎ زﻧﺎﻧﯽ آﻪ آﻨﺎر در ورودی ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﻨﺪ هﻤﺨﻮاب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ23 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ: »ﭼﺮا ﭼﻨﻴﻦ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ درﺑﺎرﻩء آﺎرهﺎی ﺑﺪ ﺷﻤﺎ از ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ﻣﯽﺷﻨﻮم24 .ای ﭘﺴﺮاﻧﻢ ،از اﻳﻦ آﺎرهﺎ دﺳﺖ ﺑﺮدارﻳﺪ .ﺁﻧﭽﻪ از ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ درﺑﺎرﻩء ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺷﻨﻮم، وﺣﺸﺘﻨﺎک اﺳﺖ! 25اﮔﺮ آﺴﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ هﻤﻨﻮع ﺧﻮد ﮔﻨﺎﻩ ورزد ،ﺧﺪا ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺮای او ﺷﻔﺎﻋﺖ آﻨﺪ ،اﻣﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ آﻪ ﺑﺮﺿﺪ ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻩاﻳﺪ، آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ؟« وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﭘﺪر ﺧﻮد ﮔﻮش ﻧﺪادﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک آﻨﺪ. 26اﻣﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ آﻮﭼﮏ رﺷﺪ ﻣﯽآﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ و ﻣﺮدم او را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ. ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﺎﻧﺪان ﻋﻴﻠﯽ 27روزی ﻳﮏ ﻧﺒﯽ ﻧﺰد ﻋﻴﻠﯽ ﺁﻣﺪ و از ﻃﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای او اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﺁورد» :ﺁﻳﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ اﺟﺪاد ﺗﻮ در ﻣﺼﺮ ﺑﺮدﻩء ﻓﺮﻋﻮن ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن ﻧﺪادم؟ 28ﺁﻳﺎ ﺟﺪ ﺗﻮ ﻻوی را از ﻣﻴﺎن ﺑﺮادراﻧﺶ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻜﺮدم ﺗﺎ آﺎهﻦ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ و ﺑﺨﻮر ﺑﺴﻮزاﻧﺪ و ﻟﺒﺎس آﺎهﻨﯽ را در ﺣﻀﻮرم ﺑﭙﻮﺷﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺗﻤﺎم هﺪاﻳﺎﻳﯽ را آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺑﺮای ﺷﻤﺎ آﺎهﻨﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻜﺮدم؟ 29ﭘﺲ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر ﺣﺮﻳﺺ هﺴﺘﻴﺪ و ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ و هﺪاﻳﺎﻳﯽ را ﻧﻴﺰ آﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﯽﺁورﻧﺪ، ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ؟ ﭼﺮا ﭘﺴﺮان ﺧﻮد را ﺑﻴﺶ از ﻣﻦ اﺣﺘﺮام ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ ﺑﺎ ﺧﻮردن ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺖ هﺪاﻳﺎی ﻗﻮم ﻣﻦ ،ﺧﻮد را ﭼﺎق و ﻓﺮﺑﻪ ﻗﺴﻤ ِ ﺳﺎﺧﺘﻪاﻳﺪ30 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﻣﻦ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﺴﺘﻢ اﻋﻼن ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ و ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪرت ﺑﺮای هﻤﻴﺸﻪ آﺎهﻨﺎن ﻣﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد، اﻣﺎ ﺷﻤﺎ را از اﻳﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺮآﻨﺎر ﻣﯽآﻨﻢ .هﺮ آﻪ ﻣﺮا اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﺣﺘﺮام آﻨﺪ ،او را اﺣﺘﺮام ﺧﻮاهﻢ ﻧﻤﻮد و هﺮ آﻪ ﻣﺮا ﺗﺤﻘﻴﺮ آﻨﺪ او را ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺧﻮاهﻢ آﺮد31 .زﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽرﺳﺪ آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ را ﺑﺮﺧﻮاهﻢ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻄﻮری آﻪ اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻪات هﻤﻪ ﺟﻮاﻧﻤﺮگ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺳﻦ ﭘﻴﺮی ﻧﺨﻮاهﻨﺪ رﺳﻴﺪ 32و ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻮ ﻣﺼﻴﺒﺘﯽ را آﻪ داﻣﻨﮕﻴﺮ ﻋﺒﺎدﺗﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﻣﯽﺷﻮد ﺧﻮاهﺪ دﻳﺪ .ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮآﺖ ﺧﻮاهﻢ داد ،اﻣﺎ در ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ هﻴﭽﻜﺲ ﺑﻪ ﺳﻦ ﭘﻴﺮی ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ33 .ﺁﻧﺎﻧﯽ ﻧﻴﺰ آﻪ از ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ ،ﺑﺎﻋﺚ ﻏﻢ و رﻧﺞ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻞ ﺗﻮ در ﺟﻮاﻧﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد34 .ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮد هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ،ﺑﺪان آﻪ دو ﭘﺴﺮت ﺣُﻔﻨﯽ و ﻓﻴﻨﺤﺎس در ﻳﮏ روز ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد! »35ﺳﭙﺲ آﺎهﻦ اﻣﻴﻨﯽ روی آﺎر ﺧﻮاهﻢ ﺁورد آﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻴﻞ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺖ آﻨﺪ و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر دهﻢ اﻧﺠﺎم دهﺪ .ﺑﻪ او ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮاهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ و ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﻣﻦ ﺗﺎ اﺑﺪ آﺎهﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ. 36ﺁﻧﮕﺎﻩ هﺮ آﻪ از ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮای ﭘﻮل و ﻧﺎن درﺑﺮاﺑﺮ او زاﻧﻮ زدﻩ ،ﺗﻌﻈﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺧﻮاهﺪ ﮔﻔﺖ :اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ درﻣﻴﺎن آﺎهﻨﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ آﺎری ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﻜﻢ ﺧﻮد را ﺳﻴﺮ آﻨﻢ«. ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ ﻞ آﻮﭼﮏ زﻳﺮ در ﺁن روزهﺎﻳﯽ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴ ِ 3ﻧﻈﺮ ﻋﻴﻠﯽ ،ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ،از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﭘﻴﻐﺎﻣﯽ ﻣﯽرﺳﻴﺪ2 .و3ﻋﻴﻠﯽ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺒﺐ ﭘﻴﺮی ﺗﺎر ﺷﺪﻩ ﺑﻮد .ﻳﮏ ﺷﺐ وﻗﺘﯽ او در ﺟﺎی ﺧﻮد و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ هﻢ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا در ﺁن ﻗﺮار داﺷﺖ ،ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، ﻧﺰدﻳﮏ ﺳﺤﺮ4 ،و5ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﺧﻮاﻧﺪ و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﺁﻗﺎ !« و از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻧﺰد ﻋﻴﻠﯽ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﯽ دارﻳﺪ؟ در ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاری ﺣﺎﺿﺮم«. ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻧﺨﻮاﻧﺪم؛ ﺑﺮو ﺑﺨﻮاب!« او رﻓﺖ و ﺧﻮاﺑﻴﺪ. 6ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﺧﻮاﻧﺪ .اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﻧﻴﺰ او ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻧﺰد ﻋﻴﻠﯽ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﺑﺎز ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﯽ دارﻳﺪ؟ در ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاری ﺣﺎﺿﺮم«. 4 ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم ،ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻧﺨﻮاﻧﺪم؛ ﺑﺮو ﺑﺨﻮاب!« 7ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ آﻪ اﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ آﻪ او را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ ﭼﻮن ﺗﺎ ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ او ﺳﺨﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد8 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺳﻮﻣﻴﻦ ﺑﺎر ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﺧﻮاﻧﺪ و او ﭼﻮن دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻧﺰد ﻋﻴﻠﯽ رﻓﺖ و ﺑﺎز ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﯽ دارﻳﺪ؟ در ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاری ﺣﺎﺿﺮم «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻴﻠﯽ درﻳﺎﻓﺖ آﻪ اﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ9 .ﭘﺲ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو ﺑﺨﻮاب! اﮔﺮ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺗﻮ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﺑﮕﻮ: ﺧﺪاوﻧﺪا ﺑﻔﺮﻣﺎ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰارت ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻮ اﺳﺖ «.ﭘﺲ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ رﻓﺖ و ﺧﻮاﺑﻴﺪ. 10ﺑﺎز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ ﺧﻮاﻧﺪ: »ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ! ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ!« و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻔﺮﻣﺎ، ﺧﺪﻣﺘﮕﺰارت ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻮﺳﺖ«. 11ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﻣﻦ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺎری اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻢ داد آﻪ ﻣﺮدم از ﺷﻨﻴﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻠﺮزﻧﺪ12 .ﺁن ﺑﻼهﺎﻳﯽ را آﻪ درﺑﺎرﻩء ﺧﺎﻧﺪان ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮ او ﻧﺎزل ﺧﻮاهﻢ آﺮد13 .ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪام آﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺧﺎﻧﻮادﻩء او را ﻣﺠﺎزات ﻣﯽآﻨﻢ ،ﭼﻮﻧﻜﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﯽورزﻧﺪ و او ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از ﮔﻨﺎﻩ اﻳﺸﺎن ﺁﮔﺎﻩ اﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را از اﻳﻦ آﺎر ﺑﺎز ﻧﻤﯽدارد14 .ﭘﺲ ﺑﻪ ﺗﺄآﻴﺪ اﻋﻼم داﺷﺘﻢ آﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ و هﺪﻳﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﺎﻧﺪان ﻋﻴﻠﯽ را آﻔﺎرﻩ آﻨﺪ«. 15ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺧﻮاﺑﻴﺪ .ﺑﻌﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل درهﺎی ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺎز آﺮد .او ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ وی ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﺮای ﻋﻴﻠﯽ ﺑﺎزﮔﻮ ﻧﻤﺎﻳﺪ16 .و17اﻣﺎ ﻋﻴﻠﯽ او را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﭘﺴﺮم ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮔﻔﺖ؟ هﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﺮای ﻣﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﻦ .اﮔﺮ ﭼﻴﺰی از ﻣﻦ ﭘﻨﻬﺎن آﻨﯽ ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ!« 18ﭘﺲ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﻤﺎم ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﺮای ﻋﻴﻠﯽ ﺑﻴﺎن آﺮد .ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ .ﺑﮕﺬار ﺁﻧﭽﻪ در ﻧﻈﺮ وی ﭘﺴﻨﺪ ﺁﻳﺪ اﻧﺠﺎم دهﺪ«. 19ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ او ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺳﺨﻨﺎن او را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ20 .هﻤﻪء ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ از دان ﺗﺎ ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺒﯽ او ﺑﺎﺷﺪ. 5 21ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت واﻗﻊ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﻴﻐﺎم ﻣﯽداد و او ﻧﻴﺰ ﺁن را ﺑﺮای ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽآﺮد. ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﻣﯽﮔﻴﺮﻧﺪ در ﺁن زﻣﺎن ﺑﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ وﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 4ﺟﻨﮓ درﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻧﺰدﻳﮏ اﺑﻦﻋﺰر و ﻟﺸﻜﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ در اﻓﻴﻖ اردو زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ2 .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ، ﭼﻬﺎر هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ3 .وﻗﺘﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ ،رهﺒﺮان ﺁﻧﻬﺎ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﭼﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ اﺟﺎزﻩ دادﻩ اﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻨﺪ .ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را از ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎورﻳﻢ .اﮔﺮ ﺁن را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺑﺒﺮﻳﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد وﻣﺎ را از ﭼﻨﮓ دﺷﻤﻨﺎن ﻧﺠﺎت ﻣﯽ دهﺪ«. 4ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺮادی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را آﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪء ﺗﺨﺖ ﭘﺮﺷﻜﻮﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل اﺳﺖ، ﺑﻴﺎورﻧﺪ .ﺣﻔﻨﯽ و ﻓﻴﻨﺤﺎس ،ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ هﻤﺮاﻩ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺁﻣﺪﻧﺪ5 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ وﻗﺘﯽ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را در ﻣﻴﺎن ﺧﻮد دﻳﺪﻧﺪ ،ﭼﻨﺎن ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻠﻨﺪی ﺑﺮﺁوردﻧﺪ آﻪ زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺸﺎن ﻟﺮزﻳﺪ! 6ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ»:در اردوی ﻋﺒﺮاﻧﻴﻬﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ اﺳﺖ آﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯽزﻧﻨﺪ؟« وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ آﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺁوردﻩاﻧﺪ7 ،ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺧﺪا ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ .وای ﺑﺮ ﻣﺎ! ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﭼﻨﻴﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻴﻔﺘﺎدﻩ اﺳﺖ8 .آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را از دﺳﺖ اﻳﻦ ﺧﺪاﻳﺎن ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﺮهﺎﻧﺪ؟ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺎن ﺧﺪاﻳﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ را در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺎ ﺑﻼﻳﺎ ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ9 .ای ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺮو ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ و ﮔﺮﻧﻪ اﺳﻴﺮ اﻳﻦ ﻋﺒﺮاﻧﻴﻬﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ اﺳﻴﺮ ﻣﺎ ﺑﻮدﻧﺪ«. 10ﭘﺲ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرد .در ﺁن روز ،ﺳﯽ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪهﺎی ﺧﻮد ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 11ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ اﻓﺘﺎد و ﺣﻔﻨﯽ و ﻓﻴﻨﺤﺎس ،ﭘﺴﺮان ﻋﻴﻠﯽ ﻧﻴﺰ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 12هﻤﺎن روز ،ﻣﺮدی از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ از ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﮔﺮﻳﺨﺖ و در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ ﻧﻤﻮدﻩ و ﺧﺎک ﺑﺮ ﺳﺮش رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺁﻣﺪ13 .ﻋﻴﻠﯽ آﻨﺎر راﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ،ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻨﻴﺪن ﺧﺒﺮ ﺟﻨﮓ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺑﺮای ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﻧﮕﺮان ﺑﻮد .ﭼﻮن ﻗﺎﺻﺪ ،ﺧﺒﺮ ﺟﻨﮓ را ﺁورد و ﮔﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪای ﺷﻴﻮن و زاری در ﺷﻬﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ. 14وﻗﺘﯽ ﻋﻴﻠﯽ ﺻﺪای ﺷﻴﻮن را ﺷﻨﻴﺪ ،ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ ﺧﺒﺮ اﺳﺖ؟« ﻗﺎﺻﺪ ﺑﻄﺮف ﻋﻴﻠﯽ ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد)15 .در اﻳﻦ وﻗﺖ، ﻋﻴﻠﯽ 98ﺳﺎﻟﻪ و آﻮر ﺑﻮد(. 16او ﺑﻪ ﻋﻴﻠﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ اﻣﺮوز از ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﻓﺮار آﺮدﻩ ،ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩام«. ﻋﻴﻠﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺴﺮم ،ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟« 17او ﮔﻔﺖ» :اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩاﻧﺪ و هﺰاران ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﺟﻨﮕﯽ ﻣﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ .دو ﭘﺴﺮ ﺗﻮ ،ﺣﻔﻨﯽ و ﻓﻴﻨﺤﺎس ﻣﺮدﻩاﻧﺪ و ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ«. 18ﻋﻴﻠﯽ وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ،از روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﻮد آﻪ در آﻨﺎر دروازﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﭘﺸﺖ اﻓﺘﺎد و ﭼﻮن ﭘﻴﺮ و ﭼﺎق ﺑﻮد ﮔﺮدﻧﺶ ﺷﻜﺴﺖ و ﻣﺮد .او ﭼﻬﻞ ﺳﺎل رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد. 19وﻗﺘﯽ ﻋﺮوس ﻋﻴﻠﯽ ،زن ﻓﻴﻨﺤﺎس ،آﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ و ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻪ زاﻳﻴﺪن ﺑﻮد ،ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﺷﻮهﺮ و ﭘﺪر ﺷﻮهﺮش ﻧﻴﺰ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ ،درد زاﻳﻤﺎﻧﺶ ﺷﺮوع ﺷﺪ و زاﻳﻴﺪ20 .زﻧﺎﻧﯽ آﻪ دور او ﺑﻮدﻧﺪ، ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش ﭘﺴﺮ زاﻳﻴﺪی «.اﻣﺎ او آﻪ در ﺣﺎل ﻣﺮگ ﺑﻮد هﻴﭻ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاد و اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻨﻤﻮد21 .و22ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺖ» :ﻧﺎم او را اﻳﺨﺎﺑُﺪ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ،زﻳﺮا ﺷﻜﻮﻩ و ﻋﻈﻤﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ) «.اﻳﺨﺎﺑﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ »ﺑﺪون ﺟﻼل« ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .او اﻳﻦ ﻧﺎم را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ زﻳﺮا ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﺷﻮهﺮ و ﭘﺪر ﺷﻮهﺮش ﻣﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ(. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ در ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را از اﺑﻦﻋﺰر ﺑﻪ 5ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺖ ﺧﻮﻳﺶ داﺟﻮن ،در ﺷﻬﺮ اﺷﺪود ﺁوردﻧﺪ و ﺁن را ﻧﺰدﻳﮏ داﺟﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ3 .اﻣﺎ ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ، هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ﺑﺮای دﻳﺪن ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ رﻓﺘﻨﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ آﻪ داﺟﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁن ،رو ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ .ﺁﻧﻬﺎ داﺟﻮن را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮﺟﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ4 .وﻟﯽ ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﺑﺎز هﻤﺎن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد :ﺁن ﺑﺖ در ﺣﻀﻮر ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ رو ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد .اﻳﻦ ﺑﺎر ﺳﺮ داﺟﻮن و دو دﺳﺘﺶ ﻗﻄﻊ ﺷﺪﻩ و در ﺁﺳﺘﺎﻧﻪء در ﺑﺘﻜﺪﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﻓﻘﻂ ﺗﻨﻪء ﺁن ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد)5 .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ اﺳﺖ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ،آﺎهﻨﺎن داﺟﻮن و ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪء در ﺑﺘﺨﺎﻧﻪء داﺟﻮن در اﺷﺪود ﭘﺎ ﻧﻤﯽﮔﺬارﻧﺪ(. 6ﺧﺪاوﻧﺪ اهﺎﻟﯽ اﺷﺪود و ﺁﺑﺎدﻳﻬﺎی اﻃﺮاف ﺁن را ﺳﺨﺖ ﻣﺠﺎزات آﺮد و ﺑﻼی دﻣﻞ ﺑﻪ ﺟﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد7 .وﻗﺘﯽ ﻣﺮدم درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ آﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :دﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ در اﻳﻨﺠﺎ ﻧﮕﺎﻩ دارﻳﻢ ،زﻳﺮا ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻤﻪء ﻣﺎ را ﺑﺎ ﺧﺪاﻳﻤﺎن داﺟﻮن هﻼک ﺧﻮاهﺪ آﺮد8 «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،ﺗﻤﺎم رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻪ آﻨﻴﻢ؟« ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﺁن را ﺑﻪ ﺟَﺖ ﺑﺒﺮﻳﺪ «.ﭘﺲ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ ﺟﺖ ﺑﺮدﻧﺪ9 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺻﻨﺪوق ﺑﻪ ﺟﺖ رﺳﻴﺪ، ﺧﺪاوﻧﺪ اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ را ﻧﻴﺰ از ﭘﻴﺮ و ﺟﻮان ﺑﻪ ﺑﻼی دﻣﻞ دﭼﺎر آﺮد .ﺗﺮس و اﺿﻄﺮاب هﻤﻪء اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ10 .ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را ﺑﻪ ﻋﻘﺮون ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ،اﻣﺎ ﭼﻮن اهﺎﻟﯽ ﻋﻘﺮون دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺑﻪ ﻧﺰد ﺁﻧﻬﺎ ﺁوردﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ» :ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﯽﺁورﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ را ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻨﺪ«. 11اهﺎﻟﯽ ﻋﻘﺮون ،رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺟﺎی ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪ و ﮔﺮﻧﻪ هﻤﻪء ﻣﺎ را از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮد «.ﺗﺮس و اﺿﻄﺮاب ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،زﻳﺮا ﺧﺪا ﺁﻧﻬﺎ را هﻼک ﻣﯽآﺮد12 .ﺁﻧﺎﻧﯽ هﻢ آﻪ ﻧﻤﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ 6 دﻣﻞ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻧﺪ .ﻓﺮﻳﺎد ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﺑﺎﻻ رﻓﺖ. ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﻨﺪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،ﻣﺪت هﻔﺖ ﻣﺎﻩ در ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ 6ﻣﺎﻧﺪ2 .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ آﺎهﻨﺎن و ﺟﺎدوﮔﺮان ﺧﻮد را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ و از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ آﻨﻴﻢ؟ وﻗﺘﯽ ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻜﺎن اﺻﻠﯽاش ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﻴﻢ ،ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﻧﻮع هﺪﻳﻪای ﺑﺎ ﺁن ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ؟« 3ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﭘﺲ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ،ﺁن را دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ هﺪﻳﻪای ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺁن ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ﺗﺎ او ﺑﻼ را ﻣﺘﻮﻗﻒ آﻨﺪ .اﮔﺮ ﺑﻼ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﺸﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد آﻪ اﻳﻦ ﺑﻼ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪا ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺎزل ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ«. 4و5ﻣﺮدم ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﭼﻪ ﻧﻮع هﺪﻳﻪای ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ؟« ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ،ﭘﻨﺞ ﺷﯽء از ﻃﻼ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ دﻣﻞ و ﭘﻨﺞ ﺷﯽء از ﻃﻼ ﺑﺸﻜﻞ ﻣﻮش آﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺎ را وﻳﺮان آﺮدﻩاﻧﺪ ،درﺳﺖ آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻼ را از ﺷﻤﺎ و ﺧﺪاﻳﺎن و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ دور آﻨﺪ. 6ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺮﻋﻮن و ﻣﺼﺮﻳﻬﺎ ﺳﺮﺳﺨﺘﯽ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺁﻧﻬﺎ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪادﻧﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از ﻣﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺪا ﺑﻼهﺎی هﻮﻟﻨﺎآﯽ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎزل آﺮد7 .ﭘﺲ اﻻن ﻋﺮاﺑﻪای ﺗﺎزﻩ ﺑﺴﺎزﻳﺪ و دو ﮔﺎو ﺷﻴﺮدﻩ آﻪ ﻳﻮغ ﺑﺮﮔﺮدن ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻋﺮاﺑﻪ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻮﺳﺎﻟﻪهﺎﻳﺸﺎن را در ﻃﻮﻳﻠﻪ ﻧﮕﻬﺪارﻳﺪ8 .ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﺮ ﻋﺮاﺑﻪ ﻗﺮار دهﻴﺪ و هﺪاﻳﺎی ﻃﻼ را آﻪ ﺑﺮای ﻋﺬر ﺧﻮاهﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻴﺪ در ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪای ﭘﻬﻠﻮی ﺁن ﺑﮕﺬارﻳﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﺎوهﺎ را رهﺎ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮوﻧﺪ9 .اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ از ﻣﺮز ﻣﺎ ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ رﻓﺘﻨﺪ ،ﺑﺪاﻧﻴﺪ ﺧﺪاﺳﺖ آﻪ اﻳﻦ ﺑﻼی ﻋﻈﻴﻢ را ﺑﺮﺳﺮ ﻣﺎ ﺁوردﻩ اﺳﺖ ،اﻣﺎ اﮔﺮ ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﻮاهﻴﻢ داﻧﺴﺖ آﻪ اﻳﻦ ﺑﻼهﺎ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻮدﻩ و دﺳﺖ ﺧﺪا در ﺁن دﺧﺎﻟﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ«. 10ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ .دو ﮔﺎو ﺷﻴﺮدﻩ را ﺑﻪ ﻋﺮاﺑﻪ ﺑﺴﺘﻨﺪ و ﮔﻮﺳﺎﻟﻪهﺎﻳﺸﺎن را در ﻃﻮﻳﻠﻪ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺪ11 .ﺁﻧﮕﺎﻩ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 7 ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪء ﻣﺤﺘﻮی هﺪاﻳﺎی ﻃﻼ را ﺑﺮ ﻋﺮاﺑﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ12 .ﮔﺎوهﺎ ﻳﮏ راﺳﺖ ﺑﻄﺮف ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ و هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﺻﺪا ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ، ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻨﺪ. 13ﻣﺮدم ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ در درﻩ ﻣﺸﻐﻮل درو ﮔﻨﺪم ﺑﻮدﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را دﻳﺪﻧﺪ ،ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺎد ﺷﺪﻧﺪ14 .ﻋﺮاﺑﻪ وارد ﻣﺰرﻋﻪء ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻳﻬﻮﺷﻊ ﺷﺪ و در آﻨﺎر ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺰرﮔﯽ اﻳﺴﺘﺎد .ﻣﺮدم ﭼﻮب ﻋﺮاﺑﻪ را ﺷﻜﺴﺘﻪ ،ﮔﺎوهﺎ را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ء ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ15 .ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻻوی ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ و ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪء ﻣﺤﺘﻮی اﺷﻴﺎء ﻃﻼ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،روی ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ .ﺳﭙﺲ ﻣﺮدان ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 16ﺁن ﭘﻨﺞ رهﺒﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ وﻗﺘﯽ اﻳﻦ واﻗﻌﻪ را دﻳﺪﻧﺪ، درهﻤﺎن روز ﺑﻪ ﻋﻘﺮون ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ17 .ﭘﻨﺞ هﺪﻳﻪء ﻃﻼ ﺑﺸﻜﻞ دﻣﻞ آﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺟﻬﺖ ﻋﺬرﺧﻮاهﯽ، ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪ ،از ﻃﺮف ﺷﻬﺮهﺎی اﺷﺪود ،ﻏﺰﻩ ،اﺷﻘﻠﻮن ،ﺟﺖ و ﻋﻘﺮون ﺑﻮد18 .ﭘﻨﺞ ﻣﻮش ﻃﻼ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺮ ﺷﻬﺮهﺎی ﺣﺼﺎردار و دهﺎت اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﻓﺮﻣﺎن ﻣﯽراﻧﺪﻧﺪ .ﺁن ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺰرگ آﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را روی ﺁن ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز در ﻣﺰرﻋﻪء ﻳﻬﻮﺷﻊ واﻗﻊ در ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ19 .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ هﻔﺘﺎد ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان ﺑﻴﺖﺷﻤﺲ را آﺸﺖ ،زﻳﺮا ﺑﻪ داﺧﻞ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﻧﮕﺎﻩ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﻣﺮدم از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ ﺑﺸﺪت ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻩ20 ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﻪ آﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﺧﺪای ﻣﻘﺪﺳﯽ اﺳﺖ ،ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ؟ اآﻨﻮن ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ آﺠﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ؟« 21ﭘﺲ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ را ﻧﺰد ﺳﺎآﻨﺎن ﻗﺮﻳﻪء ﻳﻌﺎرﻳﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ، ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻩاﻧﺪ .ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﺁن را ﺑﺒﺮﻳﺪ«. ﻣﺮدم ﻗﺮﻳﻪء ﻳﻌﺎرﻳﻢ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ 7را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء آﻮهﺴﺘﺎﻧﯽ اﺑﻴﻨﺎداب ﺑﺮدﻧﺪ و ﭘﺴﺮش اﻟﻌﺎزار را ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری ﺁن ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮدﻧﺪ. 2ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،ﻣﺪت ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﻃﯽ ﺁن ﻣﺪت ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺗﻨﮕﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﺸﺎن را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد. ﭘﻴﺮوزی ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ 3ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دل ﺑﺴﻮی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ و ﻋﺸﺘﺎروت را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮد دور آﻨﻴﺪ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ آﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻃﺎﻋﺖ و ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺧﺪا هﻢ ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﺪ داد«. 4ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺘﻬﺎی ﺑﻌﻞ و ﻋﺸﺘﺎروت را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻮدﻧﺪ5 .ﺳﭙﺲ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺖ» :هﻤﻪء ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﻔﻪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﻣﻦ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 6ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ در ﻣﺼﻔﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ .ﺳﭙﺲ از ﭼﺎﻩ ﺁب آﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﻳﺨﺘﻨﺪ و ﺗﻤﺎم روز را روزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد اﻋﺘﺮاف آﺮدﻧﺪ. در اﻳﻦ روز ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﻣﺼﻔﻪ ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪ. 7وﻗﺘﯽ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺼﻔﻪ ﮔﺮد ﺁﻣﺪﻩاﻧﺪ ،ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩء ﺟﻨﮓ آﺮدﻩ، ﻋﺎزم ﻣﺼﻔﻪ ﺷﺪﻧﺪ .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ،ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. 8ﺁﻧﻬﺎ از ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺧﻮاهﺶ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :از دﻋﺎ آﺮدن ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺖ ﻧﻜﺶ ﺗﺎ او ﻣﺎ را از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺠﺎت دهﺪ«. 9ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺮﻩء ﺷﻴﺮﺧﻮارﻩای را ﺑﻌﻨﻮان ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮد و از او درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ را ﺑﺮهﺎﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی او را اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد10 .درﺳﺖ در هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪای آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻣﺸﻐﻮل ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدن ﺑﻮد ،ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺁﺳﻤﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻋﺪ ﺑﺎﻧﮓ ﺑﺮﺁورد و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺷﺪﻩ ،از اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ11 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از ﻣﺼﻔﻪ ﺗﺎ ﺑﻴﺖآﺎر ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻧﻤﻮدﻩ ،در ﻃﻮل راﻩ هﻤﻪ را هﻼک آﺮدﻧﺪ12 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﻨﮕﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁن را ﺑﻴﻦ ﻣﺼﻔﻪ و ﺷﻦ ﺑﺮﭘﺎ داﺷﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را آﻤﮏ آﺮدﻩ اﺳﺖ «.و ﺁن ﺳﻨﮓ را اﺑﻦ ﻋﺰر )ﻳﻌﻨﯽ »ﺳﻨﮓ آﻤﮏ«( ﻧﺎﻣﻴﺪ13 .ﭘﺲ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻣﻐﻠﻮب ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ زﻧﺪﻩ ﺑﻮد دﻳﮕﺮ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻀﺪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻋﻤﻞ ﻣﯽآﺮد14 .ﺷﻬﺮهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ،واﻗﻊ در ﺑﻴﻦ ﻋﻘﺮون و ﺟﺖ آﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺗﺼﺮف اﺳﺮاﺋﻴﻞ درﺁﻣﺪ .در ﻣﻴﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ و اﻣﻮریهﺎ ﻧﻴﺰ در ﺁن روزهﺎ ﺻﻠﺢ ﺑﺮﻗﺮار ﺑﻮد. 15ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻋﻤﺮش رهﺒﺮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ. 16او هﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ،ﺟﻠﺠﺎل ،و ﻣﺼﻔﻪ ﻣﯽرﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺎت ﻣﺮدم رﺳﻴﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد17 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در راﻣﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺣﻞ ﻣﺸﻜﻼت ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﭘﺮداﺧﺖ .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در راﻣﻪ ﻳﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻨﺎ آﺮد. ﻣﺮدم ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﻴﺮ ﺷﺪ ،ﭘﺴﺮان ﺧﻮد را ﺑﻌﻨﻮان 8داور ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻤﺎﺷﺖ2 .ﻧﺎم ﭘﺴﺮ اول ،ﻳﻮﺋﻴﻞ و ﭘﺴﺮ دوم اﺑﻴﺎﻩ ﺑﻮد .اﻳﺸﺎن در ﺑﺌﺮﺷﺒﻊ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ داوری ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ3 .اﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﭘﺪر ﺧﻮد رﻓﺘﺎر ﻧﻤﯽ آﺮدﻧﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﻃﻤﻌﻜﺎر ﺑﻮدﻧﺪ و از ﻣﺮدم رﺷﻮﻩ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و در ﻗﻀﺎوت ،ﻋﺪاﻟﺖ را رﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﯽآﺮدﻧﺪ. 4ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ،رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ در راﻣﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارﻧﺪ5 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﻮ ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩای و ﭘﺴﺮاﻧﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﯽآﻨﻨﺪ .ﭘﺲ ﺑﺮای ﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻦ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ آﻨﺪ و ﻣﺎ هﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮمهﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ6 «.ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ از درﺧﻮاﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ و ﺑﺮای آﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ رﻓﺖ. 7ﺧﺪاوﻧﺪ در ﭘﺎﺳﺦ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻓﺮﻣﻮد» :ﻃﺒﻖ درﺧﻮاﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻞ آﻦ ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮا رد آﺮدﻩاﻧﺪ ﻧﻪ ﺗﻮ را. ﺁﻧﻬﺎ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﻢ8 .از ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ اﻳﺸﺎن را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ،ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻣﺮا ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺧﺪاﻳﺎن دﻳﮕﺮ رﻓﺘﻨﺪ .اﻻن ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ هﻤﺎن رﻓﺘﺎر را ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ9 .هﺮ ﭼﻪ 8 ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ ﺑﻜﻦ ،اﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن هﺸﺪار ﺑﺪﻩ آﻪ داﺷﺘﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﻪ ﻋﻮاﻗﺒﯽ دارد«. 10ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ: »11اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ،ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ او ﭘﺴﺮان ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﺑﺮ ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺑﻌﻀﯽ ﺑﺮ اﺳﺒﻬﺎ او را ﺧﺪﻣﺖ آﻨﻨﺪ و ﺑﻌﻀﯽ در ﺟﻠﻮ ﻋﺮاﺑﻪهﺎﻳﺶ ﺑﺪوﻧﺪ12 .او ﺑﻌﻀﯽ را ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﮔﻤﺎﺷﺖ و ﺑﻌﻀﯽ دﻳﮕﺮ را ﺑﻪ ﻣﺰارع ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ زﻣﻴﻦ را ﺷﻴﺎر آﻨﻨﺪ و ﻣﺤﺼﻮﻻت او را ﺟﻤﻊﺁوری ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ،و از ﻋﺪﻩای ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ اﺳﻠﺤﻪ و وﺳﺎﻳﻞ ﻋﺮاﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺧﻮاهﺪ آﺮد13 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،دﺧﺘﺮان ﺷﻤﺎ را هﻢ ﺑﻜﺎر ﻣﯽﮔﻴﺮد ﺗﺎ ﻧﺎن ﺑﭙﺰﻧﺪ و ﺧﻮراک ﺗﻬﻴﻪ آﻨﻨﺪ و ﺑﺮاﻳﺶ ﻋﻄﺮ ﺑﺴﺎزﻧﺪ14 .او ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺰارع و ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ و ﺑﺎﻏﻬﺎی زﻳﺘﻮن را از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ داد15 .از ﺷﻤﺎ دﻩ ﻳﮏ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺘﺎن را ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد و ﺁن را در ﻣﻴﺎن اﻓﺮاد درﺑﺎر، ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ آﺮد16 .ﻏﻼﻣﺎن ،آﻨﻴﺰان ،رﻣﻪهﺎ و اﻻﻏﻬﺎی ﺷﻤﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩء ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮد ﺑﻜﺎر ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد17 .او دﻩ ﻳﮏ ﮔﻠﻪهﺎی ﺷﻤﺎ را ﺧﻮاهﺪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﻤﺎ ﺑﺮدﻩء وی ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ18 .وﻗﺘﯽ ﺁن روز ﺑﺮﺳﺪ ،ﺷﻤﺎ از دﺳﺖ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻪ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻩاﻳﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺧﻮاهﻴﺪ ﺁورد ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ داد ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ«. 19اﻣﺎ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻮش ﻧﺪادﻧﺪ و ﺑﻪ اﺻﺮار ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ 20ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻮمهﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ .ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ او ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﺪ و در ﺟﻨﮓ ﻣﺎ را رهﺒﺮی ﻧﻤﺎﻳﺪ«. 21ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺖ22 ،و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﭘﺎﺳﺦ داد» :هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ ﺑﻜﻦ و ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﺎ«. ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻤﻮد و ﻣﺮدم را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد. ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﺎﺋﻮل را ﺗﺪهﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ 9 ﻗﻴﺲ از ﻣﺮدان ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ و ﻣﺘﻨﻔﺬ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮد .ﻗﻴﺲ ﭘﺴﺮ اﺑﯽﺋﻴﻞ ﺑﻮد و اﺑﯽﺋﻴﻞ ﭘﺴﺮ 9 ﺻﺮور ،ﺻﺮور ﭘﺴﺮ ﺑﻜﻮرت و ﺑﻜﻮرت ﭘﺴﺮ اﻓﻴﺢ. 2ﻗﻴﺲ ﭘﺴﺮی داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷﺎﺋﻮل آﻪ ﺧﻮشاﻧﺪامﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮد اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد .وﻗﺘﯽ او در ﻣﻴﺎن ﻣﺮدم ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد ،از ﺷﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ از هﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪﻗﺪﺗﺮ ﺑﻮد. 3روزی اﻻﻏﻬﺎی ﻗﻴﺲ ﮔﻢ ﺷﺪﻧﺪ ،ﭘﺲ او ﻳﻜﯽ از ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد را هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮی اﻻﻏﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد4 .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ،زﻣﻴﻦ ﺷﻠﻴﺸﻪ، ﻧﻮاﺣﯽ ﺷﻌﻠﻴﻢ و ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﮔﺸﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻻﻏﻬﺎ را ﭘﻴﺪا آﻨﻨﺪ5 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﺟﺴﺘﺠﻮی زﻳﺎد وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺻﻮف رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﻮآﺮش ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ ،اﻻن ﭘﺪرﻣﺎن ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﮕﺮان اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮای اﻻﻏﻬﺎ!« 6اﻣﺎ ﻧﻮآﺮش ﮔﻔﺖ» :ﺻﺒﺮ آﻦ! در اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﺮد ﻣﻘﺪﺳﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ آﻪ ﻣﺮدم اﺣﺘﺮام زﻳﺎدی ﺑﺮاﻳﺶ ﻗﺎﺋﻠﻨﺪ ،زﻳﺮا هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ ،درﺳﺖ درﻣﯽﺁﻳﺪ .ﺑﻴﺎ ﭘﻴﺶ او ﺑﺮوﻳﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ اﻻﻏﻬﺎ آﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ«. 7ﺷﺎﺋﻮل ﺟﻮاب داد» :وﻟﯽ ﻣﺎ ﭼﻴﺰی ﻧﺪارﻳﻢ ﺑﻪ او ﺑﺪهﻴﻢ، ﺣﺘﯽ ﺧﻮراآﯽ هﻢ آﻪ داﺷﺘﻴﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 8ﻧﻮآﺮ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻳﮏ ﺳﻜﻪء آﻮﭼﮏ ﻧﻘﺮﻩ دارم. ﻣﯽﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺁن را ﺑﻪ او ﺑﺪهﻴﻢ ﺗﺎ ﻣﺎ را راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﻨﺪ«. 9و10و11ﺷﺎﺋﻮل ﻣﻮاﻓﻘﺖ آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب، ﺑﺮوﻳﻢ «.ﺁﻧﻬﺎ رواﻧﻪء ﺷﻬﺮی ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﺁن ﻣﺮد ﻣﻘﺪس در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ از ﺗﭙﻪای آﻪ ﺷﻬﺮ در ﺑﺎﻻی ﺁن ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ ﭼﻨﺪ دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺑﺮای آﺸﻴﺪن ﺁب ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ .از ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :ﺁﻳﺎ راﻳﯽ در ﺷﻬﺮ اﺳﺖ؟« )در ﺁن زﻣﺎن ﺑﻪ ﻧﺒﯽ ،راﻳﯽ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ،ﭘﺲ هﺮ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از ﺧﺪا ﺳﺆال آﻨﺪ ،ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﺶ راﻳﯽ ﻣﯽروم(«. 12و13دﺧﺘﺮهﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ! اﮔﺮ از هﻤﻴﻦ راﻩ ﺑﺮوﻳﺪ ﺑﻪ او ﺧﻮاهﻴﺪ رﺳﻴﺪ .او اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺗﺎ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻪ در ﺑﺎﻻی ﺗﭙﻪ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد ،ﺷﺮآﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ .ﺗﺎ او ﻧﻴﺎﻳﺪ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ را ﺑﺮآﺖ ﻧﺪهﺪ ،ﻣﺮدم ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺧﻮرد .ﭘﺲ ﻋﺠﻠﻪ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺗﭙﻪ ﺑﺮﺳﺪ او را ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ«. 14ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ آﻪ ﺑﻄﺮف ﺗﭙﻪ ﻣﯽرﻓﺖ ﺑﺮﺧﻮردﻧﺪ15 .ﺧﺪاوﻧﺪ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد»16 :ﻓﺮدا هﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺮدی اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد .او را ﺑﻌﻨﻮان رهﺒﺮ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺑﺎ روﻏﻦ ﺗﺪهﻴﻦ آﻦ .او اﻳﺸﺎن را از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺧﻮاهﺪ رهﺎﻧﻴﺪ ،زﻳﺮا ﻣﻦ ﻧﺎﻟﻪ و دﻋﺎی اﻳﺸﺎن را ﺷﻨﻴﺪﻩام«. 17وﻗﺘﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﺎﺋﻮل را دﻳﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ هﻤﺎن ﻣﺮدی اﺳﺖ آﻪ درﺑﺎرﻩاش ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ آﺮدم .او ﺑﺮ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 18آﻨﺎر دروازﻩء ﺷﻬﺮ ،ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ رﺳﻴﺪ و از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ﺧﺎﻧﻪء راﻳﯽ آﺠﺎﺳﺖ؟« 19ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ هﻤﺎن ﺷﺨﺺ هﺴﺘﻢ .ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺁن ﺗﭙﻪ ﺑﺮوﻳﺪ ﺗﺎ اﻣﺮوز در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرﻳﻢ .ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺪاﻧﯽ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ و ﺷﻤﺎ را ﻣﺮﺧﺺ ﺧﻮاهﻢ آﺮد20 .ﺑﺮای اﻻﻏﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺳﻪ روز ﭘﻴﺶ ﮔﻢ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ،ﭼﻮن ﭘﻴﺪا ﺷﺪﻩاﻧﺪ .در ﺿﻤﻦ ،ﺑﺪان آﻪ اﻣﻴﺪ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﺗﻮ و ﺑﺮ ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪرت اﺳﺖ«. 21ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :وﻟﯽ ﻣﻦ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ هﺴﺘﻢ آﻪ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ و ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ هﻢ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺧﺎﻧﺪان ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ اﺳﺖ .ﭼﺮا اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ«. 22ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﺷﺎﺋﻮل و ﻧﻮآﺮش را ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺁورد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺻﺪر دﻋﻮت ﺷﺪﮔﺎن آﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒًﺎ ﺳﯽ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻧﺸﺎﻧﺪ23 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁﺷﭙﺰ ﮔﻔﺖ» :ﺁن ﻗﺴﻤﺖ از ﮔﻮﺷﺘﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩ داری ،ﺑﻴﺎور24 «.ﺁﺷﭙﺰ ران را ﺑﺎ ﻣﺨﻠﻔﺎﺗﺶ ﺁوردﻩ ،ﺟﻠﻮ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﺬاﺷﺖ .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺨﻮر! اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﺮای ﺗﻮ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻪام ﺗﺎ هﻤﺮاﻩ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ دﻋﻮت آﺮدﻩام از ﺁن ﺑﺨﻮری «.ﭘﺲ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ و ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ هﻢ ﺧﻮراک ﺧﻮردﻧﺪ. 25ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ،ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﺷﺎﺋﻮل راﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺮد و ﺑﺎ او ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﭘﺮداﺧﺖ26 .روز ﺑﻌﺪ ،ﺻﺒﺢ زود ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ، ﺷﺎﺋﻮل را آﻪ در ﭘﺸﺖﺑﺎم ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﺻﺪا زد و ﮔﻔﺖ: »ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ،وﻗﺖ رﻓﺘﻦ اﺳﺖ!« ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ، رواﻧﻪ ﺷﺪ و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﺎ ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ ،اﻳﺸﺎن را ﺑﺪرﻗﻪ آﺮد27 .ﭼﻮن ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺷﻬﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻧﻮآﺮت ﺑﮕﻮ آﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﺎ ﺑﺮود«. ﻧﻮآﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ رﻓﺖ .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ: »ﻣﻦ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪا ﺑﺮای ﺗﻮ ﭘﻴﻐﺎﻣﯽ دارم؛ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ«. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ،ﻇﺮﻓﯽ از روﻏﻦ زﻳﺘﻮن 10ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﺎﺋﻮل رﻳﺨﺖ و ﺻﻮرت او را ﺑﻮﺳﻴﺪﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻗﻮم او ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻨﯽ2 .وﻗﺘﯽ اﻣﺮوز از ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﺮوی در ﺳﺮﺣﺪ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ،آﻨﺎر ﻗﺒﺮ راﺣﻴﻞ ،در ﺻَﻠﺼَﺢ ﺑﺎ دو ﻣﺮد روﺑﺮو ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ ﭘﺪرت اﻻﻏﻬﺎ را ﭘﻴﺪا آﺮدﻩ و ﺣﺎﻻ ﺑﺮای ﺗﻮ ﻧﮕﺮان اﺳﺖ و ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ :ﭼﻄﻮر ﭘﺴﺮم را ﭘﻴﺪا آﻨﻢ؟ 3ﺑﻌﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ درﺧﺖ ﺑﻠﻮط ﺗﺎﺑﻮر رﺳﻴﺪی ﺳﻪ ﻧﻔﺮرا ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﻣﯽروﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﺪا را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .ﻳﻜﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻪ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ ،دﻳﮕﺮی ﺳﻪ ﻗﺮص ﻧﺎن و ﺳﻮﻣﯽ ﻳﮏ ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب هﻤﺮاﻩ دارد4 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﻼم آﺮدﻩ ،دو ﻧﺎن ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻨﺪ داد و ﺗﻮ ﺁﻧﻬﺎ را از دﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﻣﯽﮔﻴﺮی5 .ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﻪ آﻮﻩ ﺧﺪا در ﺟﺒﻌﻪ ﺧﻮاهﯽ رﻓﺖ آﻪ اردوﮔﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ درﺁﻧﺠﺎﺳﺖ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪی ﺑﺎ ﻋﺪﻩای از اﻧﺒﻴﺎ روﺑﺮو ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ آﻪ از آﻮﻩ ﺑﻪ زﻳﺮ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ و ﺑﺎ ﻧﻐﻤﻪء ﭼﻨﮓ و دف و ﻧﯽ و ﺑﺮﺑﻂ ﻧﻮازﻧﺪﮔﺎن ،ﻧﺒﻮت ﻣﯽآﻨﻨﺪ6 .در هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ،روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ و ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﻧﺒﻮت ﺧﻮاهﯽ آﺮد و ﺑﻪ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮی ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ7 .وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖهﺎ را دﻳﺪی ،هﺮ ﭼﻪ از دﺳﺘﺖ ﺑﺮﺁﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ ،زﻳﺮا ﺧﺪا ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد. 8ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل ﺑﺮو و در ﺁﻧﺠﺎ هﻔﺖ روز ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺎش ﺗﺎ ﺑﻴﺎﻳﻢ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻢ .وﻗﺘﯽ ﺑﻴﺎﻳﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﯽ«. 9وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل از ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺟﺪا ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮود ،ﺧﺪا ﻗﻠﺐ ﺗﺎزﻩای ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪ و هﻤﺎن روز ﺗﻤﺎم ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽهﺎی ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻴﻮﺳﺖ. 10وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل و ﻧﻮآﺮش ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﮔﺮوهﯽ از اﻧﺒﻴﺎ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮردﻧﺪ .ﻧﺎﮔﻬﺎن روح ﺧﺪا ﺑﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻣﺪ و او ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﺒﻮت آﺮدن ﻧﻤﻮد. 10 11آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ وﻗﺘﯽ او را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﻧﺒﻮت ﻣﯽآﻨﺪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮای ﭘﺴﺮ ﻗﻴﺲ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﺷﺎﺋﻮل هﻢ ﻧﺒﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟« 12ﻳﮏ ﻧﻔﺮ از اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﻧﺒﯽ ﺑﻮدن ﺑﻪ اﺻﻞ و ﻧﺴﺐ رﺑﻂ دارد؟« و اﻳﻦ ﻳﮏ ﺿﺮباﻟﻤﺜﻞ ﺷﺪ» :ﺷﺎﺋﻮل هﻢ ﻧﺒﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«. 13وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل از ﻧﺒﻮت آﺮدن ﻓﺎرغ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی آﻮﻩ رﻓﺖ. 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻤﻮی ﺷﺎﺋﻮل او و ﻧﻮآﺮش را دﻳﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪ: »آﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻳﺪ؟« ﺷﺎﺋﻮل ﺟﻮاب داد» :ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮی اﻻﻏﻬﺎ رﻓﺘﻴﻢ وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻳﻢ ،ﭘﺲ ﻧﺰد ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ رﻓﺘﻴﻢ«. 15ﻋﻤﻮﻳﺶ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :او ﭼﻪ ﮔﻔﺖ؟« 16ﺷﺎﺋﻮل ﺟﻮاب داد» :او ﮔﻔﺖ آﻪ اﻻﻏﻬﺎ ﭘﻴﺪا ﺷﺪﻩاﻧﺪ«. وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل درﺑﺎرﻩء ﺁﻧﭽﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ راﺟﻊ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﺪﻧﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،ﭼﻴﺰی ﺑﻪ ﻋﻤﻮی ﺧﻮد ﻧﮕﻔﺖ. ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮد 17ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ هﻤﻪء ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را در ﻣﺼﻔﻪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻤﻊ آﺮد18 ،و19و از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داد» :ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم و ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ ﻣﺼﺮﻳﺎن و هﻤﻪء ﻗﻮمهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻇﻠﻢ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ، ﻧﺠﺎت دادم .اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﺮا آﻪ ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﺴﺘﻢ و ﺷﻤﺎ را از ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ و ﻣﺼﻴﺒﺖهﺎ رهﺎﻧﻴﺪﻩام ،اﻣﺮوز رد ﻧﻤﻮدﻩ، ﮔﻔﺘﻴﺪ :ﻣﺎ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ آﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ آﻨﺪ. ﭘﺲ ﺣﺎل ﺑﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ و ﺧﺎﻧﺪاﻧﻬﺎی ﺧﻮد در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻳﺪ«. 20ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻗﺒﻴﻠﻪهﺎ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ. ﺳﭙﺲ ﻗﺮﻋﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ. 21ﺁﻧﮕﺎﻩ او ﺧﺎﻧﺪان هﺎی ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺧﺎﻧﺪان ﻣَﻄﺮی اﻧﺘﺨﺎب ﮔﺮدﻳﺪ و از اﻳﻦ ﺧﺎﻧﺪان ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷﺎﺋﻮل ،ﭘﺴﺮ ﻗﻴﺲ درﺁﻣﺪ. وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل را ﺻﺪا آﺮدﻧﺪ ،او درﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد. 22ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻳﺎﻓﺘﻦ او از ﺧﺪاوﻧﺪ آﻤﮏ ﻃﻠﺒﻴﺪﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﻮد آﻪ او ﺧﻮد را درﻣﻴﺎن ﺑﺎر و ﺑﻨﻪء ﺳﻔﺮ ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻩ اﺳﺖ23 .ﭘﺲ دوﻳﺪﻧﺪ و او را از اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 11 ﺁﻧﺠﺎ ﺁوردﻧﺪ .وﻗﺘﯽ او در ﻣﻴﺎن ﻣﺮدم اﻳﺴﺘﺎد ﻳﮏ ﺳﺮ و ﮔﺮدن از هﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد. 24ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ اﺳﺖ ﺁن ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ .در ﻣﻴﺎن ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻈﻴﺮ او ﭘﻴﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد!« ﻣﺮدم ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ» :زﻧﺪﻩ ﺑﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ!« 25ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ،ﺣﻘﻮق و وﻇﺎﻳﻒ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﺑﺮای ﻗﻮم ﺗﻮﺿﻴﺢ داد و ﺁﻧﻬﺎ را در آﺘﺎﺑﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ،در ﻣﻜﺎﻧﯽ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻬﺎد؛ ﺳﭙﺲ ﻣﺮدم را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد. 26ﭼﻮن ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در ﺟﺒﻌﻪ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮد، ﺧﺪا ﻋﺪﻩای از ﻣﺮدان ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺖ ﺗﺎ هﻤﺮاﻩ وی ﺑﺎﺷﻨﺪ27 .اﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮاد وﻟﮕﺮد و هﺮزﻩ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻩ ،ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﻣﺮد ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را ﻧﺠﺎت دهﺪ؟« ﭘﺲ او را ﺗﺤﻘﻴﺮ آﺮدﻩ ،ﺑﺮاﻳﺶ هﺪﻳﻪ ﻧﻴﺎوردﻧﺪ وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل اﻋﺘﻨﺎﻳﯽ ﻧﻜﺮد. ﺷﺎﺋﻮل ﺷﻬﺮ ﻳﺎﺑﻴﺶ را ﺁزاد ﻣﯽﺳﺎزد در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﺣﺎش ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮﻧﯽ ﺑﺎ ﺳﭙﺎﻩ 11ﺧﻮد ﺑﺴﻮی ﺷﻬﺮ ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺟﻠﻌﺎد آﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد ﺣﺮآﺖ آﺮدﻩ ،در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁن اردو زد .اﻣﺎ اهﺎﻟﯽ ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺑﻪ ﻧﺎﺣﺎش ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﺎ ﻣﺎ ﭘﻴﻤﺎن ﺻﻠﺢ ﺑﺒﻨﺪ و ﻣﺎ ﺗﻮ را ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. 2ﻧﺎﺣﺎش ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻳﮏ ﺷﺮط ،و ﺁن اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺸﻢ راﺳﺖ هﻤﻪء ﺷﻤﺎ را در ﺑﻴﺎورم ﺗﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻨﮓ و رﺳﻮاﻳﯽ ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﻮد!« 3رﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪان ﻳﺎﺑﻴﺶ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭘﺲ هﻔﺖ روز ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻬﻠﺖ دهﻴﺪ ﺗﺎ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ. اﮔﺮ هﻴﭽﻜﺪام از ﺑﺮادران ﻣﺎ ﺑﻪ آﻤﮏ ﻣﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﺮط ﺷﻤﺎ را ﻣﯽﭘﺬﻳﺮﻳﻢ«. 4وﻗﺘﯽ ﻗﺎﺻﺪان ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺟﺒﻌﻪ آﻪ وﻃﻦ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ و اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ ﻣﺮدم دادﻧﺪ ،هﻤﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ و زاری اﻓﺘﺎدﻧﺪ5 .در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺎﺋﻮل هﻤﺮاﻩ ﮔﺎوهﺎﻳﺶ از ء ﻣﺰرﻋﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ .او وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﮔﺮﻳﻪ ﻣﺮدم را ﺷﻨﻴﺪ ،ﭘﺮﺳﻴﺪ » :ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟« ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮی را آﻪ ﻗﺎﺻﺪان از ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﺎزﮔﻮ ﻧﻤﻮدﻧﺪ6 .وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،روح ﺧﺪا ﺑﺮ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ7 .ﭘﺲ ﻳﮏ ﺟﻔﺖ ﮔﺎو ﮔﺮﻓﺖ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻜﻪﺗﻜﻪ آﺮد و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻗﺎﺻﺪان داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺒﺮﻧﺪ و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ هﺮ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻧﺮود ،ﮔﺎوهﺎﻳﺶ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ .ﺗﺮس ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻣﺪﻧﺪ8 .ﺷﺎﺋﻮل اﻳﺸﺎن را در ﺑﺎزق ﺷﻤﺮد .ﺳﻴﺼﺪ هﺰار ﻧﻔﺮ از اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﺳﯽ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻳﻬﻮدا ﺑﻮدﻧﺪ. 9ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﻗﺎﺻﺪان را ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﺑﻪ ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺟﻠﻌﺎد ﻓﺮﺳﺘﺎد» :ﻣﺎ ﻓﺮدا ﭘﻴﺶ از ﻇﻬﺮ ،ﺷﻤﺎ را ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﻴﻢ داد «.وﻗﺘﯽ ﻗﺎﺻﺪان ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﭘﻴﻐﺎم را رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ،هﻤﻪء اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪﻧﺪ10 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻓﺮدا ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ هﺮ ﻃﻮری آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ«. 11ﻓﺮدای ﺁن روز ،ﺻﺒﺢ زود ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد آﻪ ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و ﺗﺎ ﻇﻬﺮ ﺑﻪ آﺸﺘﺎر ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮداﺧﺖ .ﺑﻘﻴﻪء ﺳﭙﺎﻩ ،دﺷﻤﻦ ﭼﻨﺎن ﻣﺘﻮاری و ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ ﺣﺘﯽ دو ﻧﻔﺮﺷﺎن در ﻳﻜﺠﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪﻧﺪ. 12ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :آﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺁن اﻓﺮادی آﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎورﻳﺪ ﺗﺎ هﻤﻪ را ﺑﻜﺸﻴﻢ؟« 13اﻣﺎ ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﻣﺮوز ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺴﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد ،ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮوز اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎﻧﻴﺪﻩ اﺳﺖ«. 14ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل ﺑﺮوﻳﻢ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺷﺎﺋﻮل را ﺗﺄﻳﻴﺪ آﻨﻴﻢ«. 15ﭘﺲ هﻤﻪ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل رﻓﺘﻨﺪ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺎﺋﻮل را ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ .ﺑﻌﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻧﺪ و ﺷﺎﺋﻮل و هﻤﻪء ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :هﺮ ﭼﻪ از 12ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم دادم .ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدم2 .ﺣﺎل ،او ﺷﻤﺎ را رهﺒﺮی ﻣﯽآﻨﺪ .ﭘﺴﺮاﻧﻢ ﻧﻴﺰ در ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ .وﻟﯽ ﻣﻦ ﭘﻴﺮ و ﺳﻔﻴﺪ ﻣﻮ ﺷﺪﻩام و از روزهﺎی ﺟﻮاﻧﯽام ﺗﺎ ﺑﻪ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﻣﺮوز در ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﺮدﻩام3 .اﻳﻨﮏ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء او اﻳﺴﺘﺎدﻩام ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﮔﺎو و اﻻغ ﭼﻪ آﺴﯽ را ﺑﻪ زور ﮔﺮﻓﺘﻪام؟ ﭼﻪ آﺴﯽ را ﻓﺮﻳﺐ دادﻩام و ﺑﻪ آﻪ ﻇﻠﻢ آﺮدﻩام؟ از دﺳﺖ ﭼﻪ آﺴﯽ رﺷﻮﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪام ﺗﺎ ﺣﻖ را ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮم؟ اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻩام ﺣﺎﺿﺮم ﺟﺒﺮان آﻨﻢ4 «.هﻤﻪ در ﺟﻮاب وی ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﻮ هﺮﮔﺰ آﺴﯽ را ﻓﺮﻳﺐ ﻧﺪادﻩای ،ﺑﺮ هﻴﭽﻜﺲ ﻇﻠﻢ ﻧﻜﺮدﻩای و رﺷﻮﻩ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪای«. ء 5ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ او، اﻣﺮوز ﺷﺎهﺪﻧﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻴﺒﯽ در ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻓﺘﻴﺪ«. ﻣﺮدم ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ ،هﻤﻴﻨﻄﻮر اﺳﺖ«. 6ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد آﻪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و اﺟﺪاد ﺷﻤﺎ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁورد. 7ﺣﺎل ،در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ ﺗﺎ آﺎرهﺎی ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰ ﺧﺪاوﻧﺪ را آﻪ در ﺣﻖ ﺷﻤﺎ و اﺟﺪادﺗﺎن اﻧﺠﺎم دادﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺷﻤﺎ ﺁورم: »8وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻣﺼﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮای رهﺎﻳﯽ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻮﺳﯽ و هﺎرون را ﻓﺮﺳﺘﺎد و اﻳﺸﺎن ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺁوردﻧﺪ9 .اﻣﺎ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ از ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای ﺧﻮد روﮔﺮدان ﺷﺪﻧﺪ .ﭘﺲ ﺧﺪا هﻢ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﺳﻴﺴﺮا ﺳﺮدار ﺳﭙﺎﻩ ﺣﺎﺻﻮر ،و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﻧﻤﻮد10 .ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮﺁوردﻩ، ﮔﻔﺘﻨﺪ :ﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩاﻳﻢ ،زﻳﺮا از ﭘﻴﺮوی ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪاﻳﻢ و ﺑﺘﻬﺎی ﺑﻌﻞ و ﻋﺸﺘﺎروت را ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩاﻳﻢ .ﺣﺎل ،ﻣﺎ را از ﭼﻨﮓ دﺷﻤﻨﺎﻧﻤﺎن ﺑﺮهﺎن و ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد11 .ﭘﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺪﻋﻮن ،ﺑﺎراق ،ﻳﻔﺘﺎح و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﺮا ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺷﻤﺎ را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎن ﻧﺠﺎت دهﻴﻢ و ﺷﻤﺎ در اﻣﻨﻴﺖ زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻴﺪ12 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻧﺎﺣﺎش ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻨﯽﻋﻤﻮن را دﻳﺪﻳﺪ آﻪ ﻗﺼﺪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ را دارد ،ﻧﺰد ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻳﺪ و ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﺪ و ﺣﺎل ﺁﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻮد13 .ﭘﺲ اﻳﻦ اﺳﺖ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩاﻳﺪ .ﺧﻮد ﺷﻤﺎ او را ﺧﻮاﺳﺘﻪاﻳﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ هﻢ ﺧﻮاﺳﺖ ﺷﻤﺎ را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ. »14ﺣﺎل اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ را اﺣﺘﺮام آﺮدﻩ ،او را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و اﺣﻜﺎم او را ﺑﺠﺎ ﺁوردﻩ ،از ﻓﺮﻣﺎﻧﺶ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ 12 ﻧﻜﻨﻴﺪ ،و اﮔﺮ ﺷﻤﺎ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد را ﭘﻴﺮوی ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،هﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﻴﺶ ﺧﻮاهﺪ رﻓﺖ؛ 15اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﺮﺧﻼف دﺳﺘﻮرات ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن رﻓﺘﺎر آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن او ﮔﻮش ﻧﺪهﻴﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ را ﻣﺜﻞ اﺟﺪادﺗﺎن ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﺪ آﺮد. ء »16ﺣﺎل ،ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ و اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻋﻈﻴﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻣﺸﺎهﺪﻩ آﻨﻴﺪ17 .ﻣﮕﺮ ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ در اﻳﻦ ﻓﺼﻞ آﻪ ﮔﻨﺪم را درو ﻣﯽآﻨﻨﺪ از ﺑﺎران ﺧﺒﺮی ﻧﻴﺴﺖ؟ وﻟﯽ ﻣﻦ دﻋﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ رﻋﺪ و ﺑﺮق اﻳﺠﺎد آﻨﺪ و ﺑﺎران ﺑﺒﺎراﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ آﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻜﺮدﻳﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻳﺪ«. 18ﺳﭙﺲ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ رﻋﺪ و ﺑﺮق و ﺑﺎران ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺮدم از ﺧﺪاوﻧﺪ و از ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ19 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺧﻮد ﺑﺮای ﻣﺎ دﻋﺎ آﻦ ﺗﺎ ﻧﻤﻴﺮﻳﻢ؛ زﻳﺮا ﺑﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎر ﮔﻨﺎهﺎن ﺧﻮد را ﺳﻨﮕﻴﻦﺗﺮ آﺮدﻳﻢ«. 20ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ! درﺳﺖ اﺳﺖ آﻪ آﺎر ﺑﺪی آﺮدﻩاﻳﺪ ،وﻟﯽ ﺳﻌﯽ آﻨﻴﺪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ را ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و ﺑﻪ هﻴﭻ وﺟﻪ از او روﮔﺮدان ﻧﺸﻮﻳﺪ21 .ﺑﺘﻬﺎ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻜﻨﻴﺪ ﭼﻮن ﺑﺎﻃﻞ و ﺑﯽﻓﺎﻳﺪﻩاﻧﺪ و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ داد ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ22 .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺣﺮﻣﺖ ﻧﺎم ﻋﻈﻴﻢ ﺧﻮد ،هﺮﮔﺰ ﻗﻮم ﺧﻮد را ﺗﺮک ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد ،زﻳﺮا ﺧﻮاﺳﺖ او اﻳﻦ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ را ﻗﻮم ﺧﺎص ﺧﻮد ﺳﺎزد23 .و اﻣﺎ ﻣﻦ ،ﻣﺤﺎل اﺳﺖ آﻪ از دﻋﺎ آﺮدن ﺑﺮای ﺷﻤﺎ دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻢ ،و ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎهﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﻮم .ﻣﻦ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ راﺳﺖ و ﻧﻴﻜﻮﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﯽدهﻢ24 .ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ را اﺣﺘﺮام آﻨﻴﺪ و از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ او را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و در آﺎرهﺎی ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰی آﻪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم دادﻩ اﺳﺖ ﺗﻔﻜﺮ آﻨﻴﺪ25 .اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﻪ ﮔﻨﺎﻩ اداﻣﻪ دهﻴﺪ ،هﻢ ﺷﻤﺎ و هﻢ ﭘﺎدﺷﺎهﺘﺎن هﻼک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ«. ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 13 ﺷﺎﺋﻮل )ﺳﯽ( ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﺪ و )ﭼﻬﻞ و( 13دو ﺳﺎل ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻧﻤﻮد*. 2ﺷﺎﺋﻮل ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و از اﻳﺸﺎن دو هﺰار ﻧﻔﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻣﺨﻤﺎس و آﻮﻩ ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ ﺑﺮد و هﺰار ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را ﻧﺰد ﭘﺴﺮش ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن در ﺟﺒﻌﻪ واﻗﻊ در ﻣﻠﮏ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻘﻴﻪ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد. 3و4ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ در ﺟﺒﻌﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و اﻓﺮاد ﺁﻧﺠﺎ را از ﭘﺎی درﺁورد .اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻓﻮری ﺑﻪ هﻤﻪء ﻧﻘﺎط ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ رﺳﻴﺪ .ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﻮﻧﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ و اﻳﻨﻜﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﻮرد ﻧﻔﺮت ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ،در ﺟﻠﺠﺎل ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﮔﺮد ﺁﻣﺪﻧﺪ. 5ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﻋﻈﻴﻤﯽ آﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﻪ هﺰار ﻋﺮاﺑﻪ ،ﺷﺶ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﺳﻮارﻩ ،و ﻋﺪﻩء ﺑﯽﺷﻤﺎری ﺳﺮﺑﺎز ﭘﻴﺎدﻩ ﺑﻮد ،ﻓﺮاهﻢ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﻣﺨﻤﺎس واﻗﻊ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺑﻴﺖﺁون اردو زدﻧﺪ. 6اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ،ﭼﻮن ﭼﺸﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻟﺸﻜﺮ ﻋﻈﻴﻢ دﺷﻤﻦ اﻓﺘﺎد ،روﺣﻴﻪء ﺧﻮد را ﺑﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺳﻌﯽ آﺮدﻧﺪ در ﻏﺎرهﺎ و ﺑﻴﺸﻪهﺎ ،ﭼﺎﻩهﺎ و ﺣﻔﺮﻩهﺎ ،و درﻣﻴﺎن ﺻﺨﺮﻩهﺎ ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن آﻨﻨﺪ7 .ﺑﻌﻀﯽ از اﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﺎد و ﺟﻠﻌﺎد ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ .وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل در ﺟﻠﺠﺎل ﻣﺎﻧﺪ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ از ﺷﺪت ﺗﺮس ﻣﯽﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ8 .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد آﻪ ﭘﺲ از هﻔﺖ روز ﻣﯽﺁﻳﺪ ،وﻟﯽ از او ﺧﺒﺮی ﻧﺒﻮد و ﺳﺮﺑﺎزان ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ9 .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺧﻮد ،ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ و ﺳﻼﻣﺘﯽ را اﺟﺮا آﻨﺪ10 .درﺳﺖ در ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ از راﻩ رﺳﻴﺪ و ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل وی ﺷﺘﺎﻓﺖ11 .اﻣﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ ﭼﻪ آﺎری ﺑﻮد آﻪ آﺮدی؟« ﻻ در ﺣﻴﻦ ﻧﺴﺨﻪﻧﻮﻳﺴﯽ ارﻗﺎﻣﯽ از * ﻧﺴﺨﻪء ﻗﺪﻳﻤﯽ ﻋﺒﺮی ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎ ً ﻣﺘﻦ ﺁن ﺟﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ» :ﺷﺎﺋﻮل ...ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﺪ و ...دو ﺳﺎل ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻧﻤﻮد«. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﭼﻮن دﻳﺪم ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﻦ ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ وﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻤﯽﺁﻳﯽ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ هﻢ در ﻣﺨﻤﺎس ﺁﻣﺎدﻩء ﺟﻨﮓ هﺴﺘﻨﺪ12 ،ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ هﺮ ﺁن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻨﺪ و ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻩام از ﺧﺪاوﻧﺪ آﻤﮏ ﺑﺨﻮاهﻢ. ﭘﺲ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺧﻮدم ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ را ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻢ«. 13ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :آﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای آﺮدی، زﻳﺮا از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﻮدی .اﮔﺮ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﺮدی ﺧﺪاوﻧﺪ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽداد ﺗﻮ و ﻧﺴﻞ ﺗﻮ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﻴﺪ14 ،اﻣﺎ اﻳﻨﮏ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺗﻮ دﻳﮕﺮ اداﻣﻪ ﻧﺨﻮاهﺪ ﻳﺎﻓﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺨﺺ دﻟﺨﻮاﻩ ﺧﻮد را ﭘﻴﺪا ﺧﻮاهﺪ آﺮد ﺗﺎ او را رهﺒﺮ ﻗﻮﻣﺶ ﺳﺎزد«. 15ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ از ﺟﻠﺠﺎل ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮد ،رﻓﺖ. ﺷﺎﺋﻮل ﺳﺮﺑﺎزاﻧﯽ را آﻪ ﻧﺰد وی ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﻤﺮد .ﺗﻌﺪاد ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد16 .ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ در ﺟﺒﻌﻪ اردو زدﻧﺪ .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ هﻨﻮز در ﻣﺨﻤﺎس ﺑﻮدﻧﺪ. 17ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﺳﻪ ﻗﺸﻮن ازاردوﮔﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ ،ﻳﮏ ﻗﺸﻮن ﺑﻪ ﻋُﻔﺮﻩ آﻪ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻮﻋﺎل واﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد رﻓﺖ18 ،ﻗﺸﻮن دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺣﻮرون ﺷﺘﺎﻓﺖ و ﺳﻮﻣﯽ ﺑﻄﺮف ﻣﺮز ﺑﺎﻻی درﻩ ﺻﺒﻮﺋﻴﻢ آﻪ ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻮد ،ﺣﺮآﺖ آﺮد. 19در ﺁن روزهﺎ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁهﻨﮕﺮی ﻳﺎﻓﺖ ﻧﻤﯽﺷﺪ، ﭼﻮن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﻧﻴﺰﻩ ﺑﺴﺎزﻧﺪ ،ﭘﺲ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدادﻧﺪ ﭘﺎی هﻴﭻ ﺁهﻨﮕﺮی ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﺳﺪ20 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ هﺮ وﻗﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮔﺎوﺁهﻦ ،ﺑﻴﻞ ،ﺗﺒﺮ ،و داس ﺧﻮد را ﺗﻴﺰ آﻨﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ. )21اﺟﺮت ﺗﻴﺰ آﺮدن ﮔﺎوﺁهﻦ و ﺑﻴﻞ ،هﺸﺖ ﮔﺮم ﻧﻘﺮﻩ و اﺟﺮت ﺗﻴﺰ آﺮدن ﺗﺒﺮ و ﭼﻨﮕﺎل ﺳﻪ دﻧﺪاﻧﻪ و داس، ﭼﻬﺎر ﮔﺮم ﻧﻘﺮﻩ ﺑﻮد22 (.ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻳﺎ ﻧﻴﺰﻩ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن داﺷﺘﻨﺪ. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪء ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 23ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻳﮏ دﺳﺘﻪ از ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد را اﻋﺰام داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﻣﺨﻤﺎس دﻓﺎع آﻨﻨﺪ. روزی ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل ،ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ 14ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ آﻪ در ﺁﻧﻄﺮف درﻩ اﺳﺖ ﺑﺮوﻳﻢ «.اﻣﺎ او اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ ﭘﺪرش ﻧﮕﻔﺖ. 2ﺷﺎﺋﻮل در ﺣﻮاﻟﯽ ﺟﺒﻌﻪ زﻳﺮ درﺧﺖ اﻧﺎری واﻗﻊ در ﻣﻐﺮون اردو زدﻩ ﺑﻮد و ﺣﺪود ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮدﻧﺪ3 .در ﻣﻴﺎن هﻤﺮاهﺎن ﺷﺎﺋﻮل ،اﺧﻴﺎی آﺎهﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮرد) .ﭘﺪر اﺧﻴﺎ اﺧﻴﻄﻮب ﺑﻮد ،ﻋﻤﻮی او اﻳﺨﺎﺑُﺪ ،ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﻓﻴﻨﺤﺎس و ﺟﺪ او ﻋﻴﻠﯽ ،آﺎهﻦ ﺳﺎﺑﻖ ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺷﻴﻠﻮﻩ ﺑﻮد(. هﻴﭽﻜﺲ از رﻓﺘﻦ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ4 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎﻩ دﺷﻤﻦ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻳﺎﺑﺪ ،ﻣﯽﺑﺎﻳﺪ از ﻳﮏ ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺧﻴﻠﯽ ﺗﻨﮓ آﻪ در ﻣﻴﺎن دو ﺻﺨﺮﻩء ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺑﻮﺻﻴﺺ و ﺳﻨﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ،ﺑﮕﺬرد5 .ﻳﻜﯽ از اﻳﻦ ﺻﺨﺮﻩهﺎ در ﺷﻤﺎل ،ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺨﻤﺎس ﻗﺮار داﺷﺖ و دﻳﮕﺮی در ﺟﻨﻮب ،ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺒﻌﻪ. 6ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎﻩ اﻳﻦ ﺧﺪاﻧﺸﻨﺎﺳﺎن ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﻮﻳﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﻣﺎ ﻣﻌﺠﺰﻩای ﺑﻜﻨﺪ .اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد آﻢ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را ﻧﺠﺎت دهﺪ«. 7ﻣﺤﺎﻓﻆ او ﺟﻮاب داد» :هﺮﻃﻮر آﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﯽ ﻋﻤﻞ آﻦ ،هﺮ ﺗﺼﻤﻴﻤﯽ آﻪ ﺑﮕﻴﺮی ﻣﻦ هﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد«. 8ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﻣﺎ ﺑﻄﺮف ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ رﻓﺖ و ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﻴﻢ داد9 .اﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ :ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ ،ﻣﺎ ﻣﯽاﻳﺴﺘﻴﻢ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽﻣﺎﻧﻴﻢ10 .اﻣﺎ اﮔﺮ از ﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ اﻳﺸﺎن ﺑﺮوﻳﻢ ،ﻣﯽروﻳﻢ ﭼﻮن اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪای ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ«. 11ﭘﺲ اﻳﺸﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ .ﭼﻮن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪء اﻳﺸﺎن ﺷﺪﻧﺪ ،ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ» :ﻧﮕﺎﻩ آﻨﻴﺪ ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ از ﺳﻮراﺧﻬﺎی ﺧﻮد ﺑﻴﺮون 14 ﻣﯽﺧﺰﻧﺪ!« 12ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ اﻳﻨﺠﺎ .ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰی ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ«. ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ، ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ!« 13ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ ﺧﻮد را ﻧﺰد اﻳﺸﺎن ﺑﺎﻻ آﺸﻴﺪﻧﺪ. ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻨﻨﺪ و ﻣﺤﺎﻓﻆ او آﻪ ﭘﺸﺖﺳﺮ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻮد ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﯽآﺸﺖ. 14ﺗﻌﺪاد آﺸﺘﻪﺷﺪﮔﺎن ،ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد و اﺟﺴﺎدﺷﺎن در ﺣﺪود ﻧﻴﻢ ﺟﺮﻳﺐ زﻣﻴﻦ را ﭘﺮ آﺮدﻩ ﺑﻮد15 .ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ ﺳﺮاﺳﺮ اردوی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد. در هﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ،زﻣﻴﻦ ﻟﺮزﻩای هﻢ ﺣﺎدث ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺮ وﺣﺸﺖ ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺰود. ﺷﻜﺴﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 16ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﺷﺎﺋﻮل در ﺟﺒﻌﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﻟﺸﻜﺮ ﻋﻈﻴﻢ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ از هﻢ ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ و ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮف ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد. 17ﺷﺎﺋﻮل دﺳﺘﻮر داد» :ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ از اﻓﺮاد ﻣﺎ ﭼﻪ آﺴﯽ ﻏﺎﻳﺐ اﺳﺖ «.ﭼﻮن ﺟﺴﺘﺠﻮ آﺮدﻧﺪ ،درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ آﻪ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ18 .ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﺧﻴﺎی آﺎهﻦ ﮔﻔﺖ» :ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را ﺑﻴﺎور) «.در ﺁن ﻣﻮﻗﻊ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا هﻤﺮاﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد19 (.وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ آﺎهﻦ ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮد ،ﺻﺪای داد و ﻓﺮﻳﺎد در اردوی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ آﺎهﻦ ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ دﻳﮕﺮ وﻗﺖ ﻧﺪارﻳﻢ ﺑﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺸﻮرت آﻨﻴﻢ20 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ وارد ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ و دﻳﺪﻧﺪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻪ ﺟﺎن هﻢ اﻓﺘﺎدﻩاﻧﺪ و هﻤﺪﻳﮕﺮ را ﻣﯽآﺸﻨﺪ21 .ﺁن ﻋﺪﻩ از ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ هﻢ آﻪ ﺟﺰو ﺳﺮﺑﺎزان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ از هﻢ ﻧﮋادهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺧﻮد آﻪ هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،ﺑﺮ ﺿﺪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ22 .وﻗﺘﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ ﺧﻮد را در آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ ﭘﻨﻬﺎن آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ دﺷﻤﻦ در ﺣﺎل ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردن اﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ23 .ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ در ﺁن روز ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎﻧﻴﺪ و ﺟﻨﮓ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف ﺑﻴﺖﺁون رﺳﻴﺪ. 15 وﻗﺎﻳﻊ ﺑﻌﺪ از ﺟﻨﮓ 24اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از ﺷﺪت ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻧﺎﺗﻮان ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ زﻳﺮا ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﺴﻢ دادﻩ ،ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد» :ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ آﺴﯽ ﺑﺎد آﻪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ از دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮم ﻟﺐ ﺑﻪ ﻏﺬا ﺑﺰﻧﺪ «.ﭘﺲ در ﺁن روز آﺴﯽ ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﻮد25 .و26وﻗﺘﯽ ﺳﺮﺑﺎزان وارد ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﻋﺴﻞ ﻓﺮاوان ﺑﻮد ،آﺴﯽ ﺟﺮأت ﻧﻜﺮد از ﺁن ﺑﭽﺸﺪ ،زﻳﺮا هﻤﻪ از ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺎﺋﻮل ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. 27اﻣﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن دﺳﺘﻮر ﭘﺪرش را ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﻮﺑﯽ را آﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ دراز آﺮدﻩ ،ﺁن را ﺑﻪ آﻨﺪوی ﻋﺴﻞ ﻓﺮو ﺑﺮد و ﺑﻪ دهﺎن ﮔﺬاﺷﺖ و ﺟﺎﻧﺶ ﺗﺎزﻩ ﺷﺪ. 28ﻳﻜﯽ از ﺳﺮﺑﺎزان ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرت ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ اﮔﺮ آﺴﯽ اﻣﺮوز ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮرد ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ او ﺑﺎد! ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺖ آﻪ اﻓﺮاد اﻳﻨﻘﺪر ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪﻩاﻧﺪ«. 29ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرم ﻣﺮدم را ﻣﻀﻄﺮب آﺮدﻩ اﺳﺖ. ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻣﻦ آﻪ آﻤﯽ ﻋﺴﻞ ﺧﻮردم ﭼﻄﻮر ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻢ. 30ﭘﺲ ﭼﻘﺪر ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪ اﮔﺮ اﻣﺮوز ﺳﺮﺑﺎزان از ﻏﻨﻴﻤﺘﯽ آﻪ از دﺷﻤﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ .ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﻋﺪﻩء ﺑﻴﺸﺘﺮی از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﺎن را ﺑﻜﺸﻨﺪ؟« 31اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ از ﻣﺨﻤﺎس ﺗﺎ َاﻳَﻠﻮن ،ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را از ﭘﺎی درﺁوردﻧﺪ وﻟﯽ دﻳﮕﺮ ﺗﺎب ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ32 .ﭘﺲ ﺑﺮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﮔﺎوان و ﮔﻮﺳﺎﻟﻪهﺎﻳﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ، ﮔﻮﺷﺘﺸﺎن را ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮردﻧﺪ33 .ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ ﻣﺮدم ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ورزﻳﺪﻩاﻧﺪ ،زﻳﺮا ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮردﻩاﻧﺪ. ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺷﻤﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ اﺳﺖ .ﺳﻨﮓ ﺑﺰرﮔﯽ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻐﻠﻄﺎﻧﻴﺪ34 ،و ﺑﺮوﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزان ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ذﺑﺢ آﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﺸﺎن ﺑﺮود ،ﺑﻌﺪ ﮔﻮﺷﺘﺸﺎن را ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺪا ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻜﻨﻨﺪ «.ﭘﺲ ﺁن ﺷﺐ، ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺎوهﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺁوردﻩ ،ذﺑﺢ آﺮدﻧﺪ. 35ﺷﺎﺋﻮل در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻨﺎ آﺮد. اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻮد آﻪ او ﺳﺎﺧﺖ. 36ﺳﭙﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ اﻣﺸﺐ دﺷﻤﻦ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﻴﻢ و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺁﻧﻬﺎ را ﻏﺎرت آﺮدﻩ ،آﺴﯽ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺬارﻳﻢ«. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﻓﺮادش ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :هﺮﻃﻮر آﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﯽ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ«. اﻣﺎ آﺎهﻦ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ از ﺧﺪا راهﻨﻤﺎﻳﯽ ﺑﺨﻮاهﻴﻢ«. 37ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا دﻋﺎ آﺮدﻩ ،ﭘﺮﺳﻴﺪ: »ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺁﻳﺎ ﺻﻼح هﺴﺖ آﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮوﻳﻢ؟ ﺁﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ ﺧﻮاهﯽ داد؟« وﻟﯽ ﺁن روز ﺧﺪا ﺟﻮاب ﻧﺪاد. 38ﺷﺎﺋﻮل ﺳﺮان ﻗﻮم را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﻴﻢ اﻣﺮوز ﭼﻪ ﮔﻨﺎهﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩاﻳﻢ39 .ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧ ِﺪ زﻧﺪﻩ آﻪ رهﺎﻧﻨﺪﻩء اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ ،اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻄﺎآﺎر ﭘﺴﺮم ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن هﻢ ﺑﺎﺷﺪ ،او را ﺧﻮاهﻢ آﺸﺖ!« اﻣﺎ آﺴﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﻔﺖ آﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ. 40ﺳﭙﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن در ﻳﮏ ﻃﺮف ﻣﯽاﻳﺴﺘﻴﻢ و هﻤﻪء ﺷﻤﺎ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ «.ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ41 .ﺑﻌﺪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﭼﺮا ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺮا ﻧﺪادی؟ ﭼﻪ اﺷﺘﺒﺎهﯽ رخ دادﻩ اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﻦ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺧﻄﺎآﺎر هﺴﺘﻴﻢ ،ﻳﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ دﻳﮕﺮان اﺳﺖ؟ ﺧﺪاوﻧﺪا ،ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻩ ﻣﻘﺼﺮ آﻴﺴﺖ«. ﻗﺮﻋﻪ آﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺷﺪ ،ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻣﻘﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪ آﻨﺎر رﻓﺘﻨﺪ. 42ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :در ﻣﻴﺎن ﻣﻦ و ﭘﺴﺮم ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻴﺎﻧﺪازﻳﺪ «.ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ اﺳﻢ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن درﺁﻣﺪ43 .ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ آﻪ ﭼﻜﺎر آﺮدﻩای«. ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺟﻮاب داد» :ﺑﺎ ﻧﻮک ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ آﻤﯽ ﻋﺴﻞ ﭼﺸﻴﺪم .ﺁﻳﺎ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎر ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮم؟« 44ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﺧﺪا ﻣﺮا ﻣﺠﺎزات آﻨﺪ اﮔﺮ ﻣﺎﻧﻊ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺗﻮ ﺷﻮم«. 45اﻣﺎ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن آﻪ اﻣﺮوز اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﺠﺎت داد ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد؟ هﺮﮔﺰ! ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ،ﻣﻮﻳﯽ از ﺳﺮش آﻢ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ؛ زﻳﺮا اﻣﺮوز ﺑﻪ آﻤﮏ ﺧﺪا اﻳﻦ آﺎر را آﺮدﻩ اﺳﺖ «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن را از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت دادﻧﺪ. 46ﭘﺲ از ﺁن ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻴﺮوهﺎی ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ آﺸﻴﺪ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ و ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل 47و48ﺷﺎﺋﻮل زﻣﺎم اﻣﻮر ﻣﻤﻠﻜﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ هﻤﻪء دﺷﻤﻨﺎن اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﺁب، ﺑﻨﯽﻋﻤﻮن ،ادوم ،ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺻﻮﺑﻪ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﭘﺮداﺧﺖ .او در ﺗﻤﺎم ﺟﻨﮕﻬﺎ ﺑﺎ دﻟﻴﺮی ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﺪ و ﭘﻴﺮوز ﻣﯽﺷﺪ .ﺷﺎﺋﻮل ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ را ﻧﻴﺰ ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎن رهﺎﻧﻴﺪ. 49ﺷﺎﺋﻮل ﺳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﻳﺸﻮی و ﻣﻠﻜﻴﺸﻮع؛ و دو دﺧﺘﺮ ﺑﻪ اﺳﺎﻣﯽ ﻣﻴﺮب و ﻣﻴﻜﺎل. 50و51زن ﺷﺎﺋﻮل اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ ،دﺧﺘﺮ اﺧﻴﻤﻌﺎص ﺑﻮد. ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ او اﺑﻨﻴﺮ ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺮ ﻋﻤﻮی ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻮد. )ﻗﻴﺲ و ﻧﻴﺮ ﭘﺴﺮان اﺑﯽﺋﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ .ﻗﻴﺲ ﭘﺪر ﺷﺎﺋﻮل و ﻧﻴﺮ ﭘﺪر اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻮد(. 52در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎﺋﻮل ،اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ در ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ ،از اﻳﻦ رو هﺮﮔﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﺷﺨﺺ ﻗﻮی ﻳﺎ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﻣﯽدﻳﺪ او را ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد درﻣﯽﺁورد. ﺧﺪا ﺷﺎﺋﻮل را رد ﻣﯽآﻨﺪ روزی ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ 15ﻣﺮا ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﺗﻮ را ﻣﺴﺢ آﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻗﻮم او ،اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﯽ .ﭘﺲ اﻻن ﺑﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺧﺪاوﻧ ِﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﺗﻮﺟﻪ آﻦ2 .او ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :ﻣﻦ ﻣﺮدم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد ،زﻳﺮا وﻗﺘﯽ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁوردم ،ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻨﺪ از ﻣﻴﺎن ﺳﺮزﻣﻴﻨﺸﺎن ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ3 .ﺣﺎل ﺑﺮو و ﻣﺮدم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم آﻦ .ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ رﺣﻢ ﻧﻜﻦ ،ﺑﻠﻜﻪ زن و ﻣﺮد و ﻃﻔﻞ ﺷﻴﺮﺧﻮارﻩ ،ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ،ﺷﺘﺮ و اﻻغ، هﻤﻪ را ﻧﺎﺑﻮد آﻦ«. 4ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد را آﻪ ﺷﺎﻣﻞ دوﻳﺴﺖ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز از اﺳﺮاﺋﻴﻞ و دﻩ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز از ﻳﻬﻮدا ﺑﻮد در ﺗﻼﻳﻢ ﺳﺎن دﻳﺪ5 .ﺑﻌﺪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺣﺮآﺖ آﺮد و در درﻩای آﻤﻴﻦ ﻧﻤﻮد. 6او ﺑﺮای ﻗﻴﻨﻴﻬﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﻓﺮﺳﺘﺎد» :از ﻣﻴﺎن ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ هﻼک ﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ .ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ ،ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮدﻳﺪ و ﻣﺎ 16 ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁزاری ﺑﺮﺳﺪ «.ﭘﺲ ﻗﻴﻨﻴﻬﺎ ﺁﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻨﺪ. 7ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را از ﺣﻮﻳﻠﻪ ﺗﺎ ﺷﻮر آﻪ در ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﻣﺼﺮ اﺳﺖ ،ﺗﺎروﻣﺎر آﺮد8 .او اﺟﺎج ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را زﻧﺪﻩ دﺳﺘﮕﻴﺮ آﺮد ،وﻟﯽ ﺗﻤﺎم ﻗﻮﻣﺶ را از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﺪ. 9اﻣﺎ ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﭙﺎهﻴﺎﻧﺶ ﺑﺮﺧﻼف دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ، اﺟﺎج ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮔﺎوهﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ و ﭼﺎقﺗﺮﻳﻦ ﺑﺮﻩهﺎ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ هﺮﭼﻪ را آﻪ ارزش داﺷﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ هﺮ ﭼﻪ را آﻪ ﺑﯽارزش ﺑﻮد از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻧﺪ. 10و11ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻓﺮﻣﻮد: »ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪم ،ﭼﻮن از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و از ﻓﺮﻣﺎن ﻣﻦ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ«. ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﺄﺛﺮ ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ﺷﺐ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪا ﻧﺎﻟﻪ آﺮد. 12ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و رواﻧﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﺋﻮل را ﭘﻴﺪا آﻨﺪ .ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ آﻮﻩ آﺮﻣﻞ رﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻮد ﺧﻮد ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮد و از ﺁﻧﺠﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل رﻓﺘﻪ اﺳﺖ. 13وﻗﺘﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﺎﺋﻮل را ﭘﻴﺪا آﺮد ،ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺲ از ﺳﻼم و اﺣﻮاﻟﭙﺮﺳﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻧﺠﺎم دادم«. 14ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺲ اﻳﻦ ﺑﻊﺑﻊ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﺻﺪای ﮔﺎوان آﻪ ﻣﯽﺷﻨﻮم ﭼﻴﺴﺖ؟« 15ﺷﺎﺋﻮل ﺟﻮاب داد» :اﻓﺮاد ﻣﻦ ،ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ و ﮔﺎوهﺎی ﺧﻮب و ﭼﺎق را آﻪ از ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ،زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻪاﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻴﻪ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻩاﻧﺪ«. 16ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﮔﻮش آﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻳﺸﺐ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ«. ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ؟« 17ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺟﻮاب داد» :وﻗﺘﯽ آﻪ ﺗﻮ ﺷﺨﺺ ﮔﻤﻨﺎم و آﻮﭼﻜﯽ ﺑﻮدی ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ18 .او ﺗﻮ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎی ﮔﻨﺎهﻜﺎر را رﻳﺸﻪ آﻦ آﻨﯽ19 .ﭘﺲ ﭼﺮا آﻼم ﺧﺪاوﻧﺪ را اﻃﺎﻋﺖ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 17 ﻧﻜﺮدی و ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺠﺎم دادی؟« 20ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ از ﺧﺪاوﻧﺪ اﻃﺎﻋﺖ آﺮدم و هﺮ ﺁﻧﭽﻪ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ،اﻧﺠﺎم دادم؛ اﺟﺎج، ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ را ﺁوردم وﻟﯽ ﺑﻘﻴﻪ را هﻼک آﺮدم. 21اﻣﺎ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان و ﮔﺎوان را ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ ﺗﺎ در ﺟﻠﺠﺎل ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻨﺪ«. 22ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎ ﺧﺸﻨﻮد اﺳﺖ ﻳﺎ ﺑﻪ اﻃﺎﻋﺖ از آﻼﻣﺶ؟ اﻃﺎﻋﺖ ﺑﻬﺘﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ اﺳﺖ .اﮔﺮ او را اﻃﺎﻋﺖ ﻣﯽآﺮدی، ﺧﺸﻨﻮدﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎی ﻓﺮﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﯽ23 .ﻧﺎاﻃﺎﻋﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﮔﻨﺎﻩ ﺟﺎدوﮔﺮی اﺳﺖ و ﺧﻮدﺳﺮی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ .ﭼﻮن ﺑﻪ آﻼم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﺮدی ،او هﻢ ﺗﻮ را از ﻣﻘﺎم ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮآﻨﺎر ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 24ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﺎﺋﻮل اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام! از دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ و از ﺳﺨﻦ ﺗﻮ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻧﻤﻮدﻩام ،ﭼﻮن از ﻣﺮدم ﺗﺮﺳﻴﺪم و ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاﺳﺖ اﻳﺸﺎن ﺷﺪم25 .اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺶ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﺮوم و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت آﻨﻢ«. 26اﻣﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺁﻳﻢ .ﭼﻮن ﺗﻮ از ﻓﺮﻣﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ آﺮدی ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺗﻮ را از ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮآﻨﺎر آﺮدﻩ اﺳﺖ«. 27هﻤﻴﻦ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ آﻪ ﺑﺮود ،ﺷﺎﺋﻮل ردای او را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ او را ﻧﮕﻪ دارد ،ﭘﺲ ردای ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺎرﻩ ﺷﺪ28 .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻠﻄﻨﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ و هﻤﻴﻨﮕﻮﻧﻪ ﭘﺎرﻩ آﺮدﻩ و ﺁن را ﺑﻪ آﺴﯽ آﻪ از ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ،دادﻩ اﺳﺖ29 .ﺧﺪا آﻪ ﺟﻼل اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ ،دروغ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﺪ و ﻗﺼﺪش را ﻋﻮض ﻧﻤﯽآﻨﺪ ،ﭼﻮن او اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﻓﻜﺮش را ﺗﻐﻴﻴﺮ دهﺪ«. 30ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﻟﺘﻤﺎس ﻧﻤﻮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :درﺳﺖ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام ،اﻣﺎ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ اﺣﺘﺮام ﻣﺮا در ﺣﻀﻮر ﻣﺸﺎﻳﺦ و ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﮕﻪداری و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﯽ ﺗﺎ ﺑﺮوم و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﺗﻮ را ﻋﺒﺎدت آﻨﻢ«. 31ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻗﺒﻮل آﺮد و ﺑﺎ او رﻓﺖ و ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺪاوﻧﺪ را ﻋﺒﺎدت ﻧﻤﻮد. 32ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ دﺳﺘﻮر داد اﺟﺎج ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را ﻧﺰد او ﺑﺒﺮﻧﺪ .اﺟﺎج ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻧﺰد او ﺁﻣﺪ ،ﭼﻮن ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﺮد ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ33 .اﻣﺎ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ: »ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺗﻮ زﻧﺎن زﻳﺎدی را ﺑﯽاوﻻد ﮔﺮداﻧﻴﺪ، هﻤﭽﻨﺎن ﻣﺎدر ﺗﻮ ﺑﯽاوﻻد ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ «.ﺳﭙﺲ او را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،در ﺟﻠﺠﺎل ﻗﻄﻌﻪﻗﻄﻌﻪ آﺮد. 34ﺑﻌﺪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ راﻣﻪ رﻓﺖ و ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪاش در ﺟﺒﻌﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ35 .ﭘﺲ از ﺁن ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ دﻳﮕﺮ ﺷﺎﺋﻮل را ﻧﺪﻳﺪ ،اﻣﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﻋﺰادار ﺑﻮد ،و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﺄﺳﻒ ﺑﻮد از اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﺋﻮل را ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد. داود ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽﺷﻮد ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻴﺶ 16از اﻳﻦ ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل ﻋﺰا ﻧﮕﻴﺮ ،ﭼﻮن ﻣﻦ او را از ﺳﻠﻄﻨﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮآﻨﺎر آﺮدﻩام .ﺣﺎل ،ﻳﮏ ﻇﺮف روﻏﻦ زﻳﺘﻮن ﺑﺮدار و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻳﺴﯽ ﺑﻴﺖﻟﺤﻤﯽ ﺑﺮو ،زﻳﺮا ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮان او را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩام ﺗﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ«. 2وﻟﯽ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻢ؟ اﮔﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺸﻨﻮد ﻣﺮا ﻣﯽآﺸﺪ!« ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﮔﻮﺳﺎﻟﻪای ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮ و ﺑﮕﻮ ﺁﻣﺪﻩای ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﯽ3 .ﺑﻌﺪ ﻳﺴﯽ را ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ دﻋﻮت آﻦ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎن ﺧﻮاهﻢ داد آﻪ آﺪام ﻳﮏ از ﭘﺴﺮاﻧﺶ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺗﺪهﻴﻦ آﻨﯽ«. 4ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻤﻞ آﺮد .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ رﺳﻴﺪ ،ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﺗﺮس و ﻟﺮز ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺶ ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ»:ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟« 5ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺟﻮاب داد» :ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ،هﻴﭻ اﺗﻔﺎق ﺑﺪی ﻧﻴﻔﺘﺎدﻩ اﺳﺖ .ﺁﻣﺪﻩام ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﻢ .ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻨﻴﺪ و هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﺮای ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدن ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ«. او ﺑﻪ ﻳﺴﯽ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻧﻴﺰ دﺳﺘﻮر داد ﺧﻮد را ﺗﻘﺪﻳﺲ آﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 6وﻗﺘﯽ ﭘﺴﺮان ﻳﺴﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ،ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ اﻟﻴﺎب اﻓﺘﺎد و ﻓﻜﺮ آﺮد او هﻤﺎن آﺴﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ7 .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩء او و ﺑﻠﻨﺪی ﻗﺪش ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻜﻦ ،زﻳﺮا او ﺁن آﺴﯽ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﻦ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪام .ﻣﻦ ﻣﺜﻞ اﻧﺴﺎن ﻗﻀﺎوت ﻧﻤﯽآﻨﻢ .اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻇﺎهﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽآﻨﺪ ،اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ دل«. 8ﭘﺲ ﻳﺴﯽ اﺑﻴﻨﺎداب را ﻧﺰد ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :او ﻧﻴﺰ ﺷﺨﺺ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ9 «.ﺑﻌﺪ ﻳﺴﯽ ﺷﻤﻌﺎ را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد ،اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ هﻢ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﻧﻴﺴﺖ10 «.و11ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻳﺴﯽ هﻔﺖ ﭘﺴﺮش را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد و هﻤﻪ رد ﺷﺪﻧﺪ. ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻳﺴﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ هﻴﭻ ﻳﮏ از اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺮﻧﮕﺰﻳﺪﻩ اﺳﺖ .ﺁﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮاﻧﺖ اﻳﻨﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ؟« ﻳﺴﯽ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻳﻜﯽ دﻳﮕﺮ هﻢ دارم آﻪ از هﻤﻪ آﻮﭼﻜﺘﺮ اﺳﺖ .اﻣﺎ او در ﺻﺤﺮا ﻣﺸﻐﻮل ﭼﺮاﻧﻴﺪن ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان اﺳﺖ«. ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ» :ﻓﻮری آﺴﯽ را ﺑﻔﺮﺳﺖ ﺗﺎ او را ﺑﻴﺎورد ﭼﻮن ﺗﺎ او ﻧﻴﺎﻳﺪ ﻣﺎ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﻧﺸﺴﺖ«. 12ﭘﺲ ﻳﺴﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و او را ﺁوردﻧﺪ .او ﭘﺴﺮی ﺷﺎداب و ﺧﻮشﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ زﻳﺒﺎ داﺷﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ هﻤﺎن آﺴﯽ اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩام .او را ﺗﺪهﻴﻦ آﻦ13 «.ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻇﺮف روﻏﻦ زﻳﺘﻮن را آﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻩ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺮ ﺳﺮ داود آﻪ در ﻣﻴﺎن ﺑﺮادراﻧﺶ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ،رﻳﺨﺖ .روح ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ او ﻧﺎزل ﺷﺪ و از ﺁن روز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺮ او ﻗﺮار داﺷﺖ. ﺳﭙﺲ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد در راﻣﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ. داود در ﺧﺪﻣﺖ ﺷﺎﺋﻮل 14روح ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺷﺎﺋﻮل دور ﺷﺪ و ﺑﺠﺎی ﺁن روح ﭘﻠﻴﺪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﺳﺨﺖ ﻋﺬاب ﻣﯽداد. 15و16ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮاد ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﮔﺮ اﺟﺎزﻩ دهﯽ ،ﻧﻮازﻧﺪﻩای آﻪ در ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﭼﻨﮓ ﻣﺎهﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻴﺪا آﻨﻴﻢ ﺗﺎ هﺮ وﻗﺖ روح ﭘﻠﻴﺪ ﺗﻮ را ﺁزار ﻣﯽدهﺪ ،ﺑﺮاﻳﺖ ﭼﻨﮓ ﺑﻨﻮازد و ﺗﻮ را ﺁراﻣﺶ دهﺪ«. 17ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﻧﻮازﻧﺪﻩء ﻣﺎهﺮی ﭘﻴﺪا آﻨﻴﺪ و ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎورﻳﺪ«. 18 18ﻳﻜﯽ از اﻓﺮادش ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮ ﻳﺴﯽ ﺑﻴﺖﻟﺤﻤﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﯽﻧﻮازد .در ﺿﻤﻦ ﺟﻮاﻧﯽ اﺳﺖ ﺷﺠﺎع و ﺟﻨﮕﺎور .او ﺧﻮشﺑﻴﺎن و ﺧﻮشﻗﻴﺎﻓﻪ اﺳﺖ ،و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ او ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ«. 19ﺷﺎﺋﻮل ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻳﺴﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ داود ﭼﻮﭘﺎن را ﻧﺰد وی ﺑﺒﺮﻧﺪ20 .ﻳﺴﯽ ﻳﮏ ﺑﺎر اﻻغ ﻧﺎن و ﻳﮏ ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب و ﻳﮏ ﺑﺰﻏﺎﻟﻪ هﻤﺮاﻩ داود ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﻓﺮﺳﺘﺎد. 21ﺷﺎﺋﻮل وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ داود اﻓﺘﺎد از او ﺧﻮﺷﺶ ﺁﻣﺪ و داود ﻳﻜﯽ از ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن ﻣﺨﺼﻮص ﺷﺎﺋﻮل ﺷﺪ. 22ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮای ﻳﺴﯽ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﺑﮕﺬار داود ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻧﺪ ،ﭼﻮن از او ﺧﻮﺷﻢ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ«. 23هﺮ وﻗﺖ ﺁن روح ﭘﻠﻴﺪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪا ﺷﺎﺋﻮل را ﺁزار ﻣﯽداد ،داود ﺑﺮاﻳﺶ ﭼﻨﮓ ﻣﯽﻧﻮاﺧﺖ و روح ﺑﺪ از او دور ﻣﯽﺷﺪ و او اﺣﺴﺎس ﺁراﻣﺶ ﻣﯽآﺮد. داود و ﺟﻠﻴﺎت ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺁﻣﺎدﻩ 17آﺮدﻩ ،در ﺳﻮآﻮﻩ آﻪ در ﻳﻬﻮدا اﺳﺖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و درﻣﻴﺎن ﺳﻮآﻮﻩ و ﻋﺰﻳﻘﻪ ،در َاﻓَﺲ دﻣﻴﻢ اردو زدﻧﺪ2 .ﺷﺎﺋﻮل و ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ در درﻩء اﻳﻼﻩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ،در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺻﻒﺁراﻳﯽ آﺮدﻧﺪ. 3ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻧﻴﺮوهﺎی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ در دو ﻃﺮف درﻩ در ﻣﻘﺎﺑﻞ هﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. 7-4از اردوی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ،ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ از اهﺎﻟﯽ ﺟﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﻠﻴﺎت ﺑﺮای ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ .ﻗﺪ او ﺑﻪ ﺳﻪ ﻣﺘﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و آﻼهﺨﻮدی ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ و زرﻩای ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ .وزن زرﻩاش در ﺣﺪود ﭘﻨﺠﺎﻩ و هﻔﺖ آﻴﻠﻮ ﺑﻮد .ﭘﺎهﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺳﺎق ﺑﻨﺪهﺎی ﻣﻔﺮﻏﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ و زوﺑﻴﻦ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺑﺮ ﭘﺸﺘﺶ ﺁوﻳﺰان ﺑﻮد .ﭼﻮب ﻧﻴﺰﻩاش ﺑﻪ آﻠﻔﺘﯽ ﭼﻮب ﻧﺴﺎﺟﺎن ﺑﻮد .ﺳﺮ ﻧﻴﺰﻩء ﺁهﻨﯽ او ﺣﺪود هﻔﺖ آﻴﻠﻮ وزن داﺷﺖ. ﻳﮏ ﺳﺮﺑﺎز ﺟﻠﻮ او راﻩ ﻣﯽرﻓﺖ و ﺳﭙﺮ او را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮد. 8ﺟﻠﻴﺎت اﻳﺴﺘﺎد و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﭼﺮا ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺻﻒﺁراﻳﯽ آﺮدﻩاﻳﺪ؟ ای ﻧﻮآﺮان 19 ﺷﺎﺋﻮل ،ﻣﻦ از ﻃﺮف ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻩام .ﭘﺲ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را از ﻃﺮف ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺒﺎرزﻩ آﻨﻴﻢ9 .اﮔﺮ او ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ﺑﻜﺸﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ .اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﻦ او را آﺸﺘﻢ ،ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﻮﻳﺪ10 .ﻣﻦ اﻣﺮوز ﻧﻴﺮوهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزﻩ ﻣﯽﻃﻠﺒﻢ! ﻳﮏ ﻣﺮد ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺠﻨﮕﺪ!« 11وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﭙﺎهﻴﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. )12داود هﻔﺖ ﺑﺮادر ﺑﺰرگﺗﺮ از ﺧﻮد داﺷﺖ .ﭘﺪر داود آﻪ اﻳﻨﮏ ﭘﻴﺮ و ﺳﺎﻟﺨﻮردﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ،از اهﺎﻟﯽ اﻓﺮاﺗﻪ واﻗﻊ در ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻳﻬﻮدا ﺑﻮد13 .ﺳﻪ ﺑﺮادر ﺑﺰرگ داود اﻟﻴﺎب ،اﺑﻴﻨﺎداب و ﺷﻤﺎﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺟﻨﮓ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ14 .و15داود آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﻳﺴﯽ ﺑﻮد و ﮔﺎهﯽ از ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﻣﯽرﻓﺖ ﺗﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﭘﺪرش را ﺑﭽﺮاﻧﺪ(. 16ﺁن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ،هﺮ روز ﺻﺒﺢ و ﻋﺼﺮ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻬﻞ روز ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﻣﯽﺁﻣﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ رﺟﺰﺧﻮاﻧﯽ ﻣﯽآﺮد. 17روزی ﻳﺴﯽ ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ دﻩ آﻴﻠﻮ ﻏﻠﻪ ﺑﺮﺷﺘﻪ و دﻩ ﻧﺎن را ﺑﮕﻴﺮ و ﺑﺮای ﺑﺮادراﻧﺖ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺑﺒﺮ. 18اﻳﻦ دﻩ ﺗﻜﻪ ﭘﻨﻴﺮ را هﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺷﺎن ﺑﺪﻩ و ﺑﭙﺮس آﻪ ﺣﺎل ﺑﺮادراﻧﺖ ﭼﻄﻮر اﺳﺖ و ﺧﺒﺮ ﺳﻼﻣﺘﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﺮای ﻣﺎ ﺑﻴﺎور19 .ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل و ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ در درﻩء اﻳﻼﻩ ﻋﻠﻴﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﻨﺪ«. 20داود ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﭘﺪرش را ﺑﻪ دﺳﺖ ﭼﻮﭘﺎﻧﯽ دﻳﮕﺮ ﺳﭙﺮد و ﺧﻮد ﺁذوﻗﻪ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﻋﺎزم اردوﮔﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺪ .او درﺳﺖ هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎد و ﺷﻌﺎر ﺟﻨﮕﯽ ﻋﺎزم ﻣﻴﺪان ﻧﺒﺮد ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ آﻨﺎر اردوﮔﺎﻩ رﺳﻴﺪ21 .ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ ﻧﻴﺮوهﺎی ﻣﺘﺨﺎﺻﻢ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. 22داود ﺁﻧﭽﻪ راآﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد داﺷﺖ ﺑﻪ اﻓﺴﺮ ﺗﺪارآﺎت ﺗﺤﻮﻳﻞ داد و ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺁﻣﺪ و ﺑﺮادراﻧﺶ را ﭘﻴﺪا آﺮدﻩ ،از اﺣﻮال ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮﻳﺎ ﺷﺪ23 .داود درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﺎ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺁن ﭘﻬﻠﻮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ آﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺟﻠﻴﺎت ﺑﻮد ،اﻓﺘﺎد .او از ﻟﺸﻜﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﺜﻞ دﻓﻌﺎت ﭘﻴﺶ ﻣﺸﻐﻮل رﺟﺰﺧﻮاﻧﯽ ﺑﻮد24 .اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﭼﻮن او را دﻳﺪﻧﺪ از اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﺮس ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ25 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﭼﻄﻮر ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻋﺬاب ﺁوردﻩ اﺳﺖ! ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ آﺴﯽ آﻪ او را ﺑﻜﺸﺪ ﭘﺎداش ﺑﺰرﮔﯽ ﺧﻮاهﺪ داد .دﺧﺘﺮش را هﻢ ﺑﻪ ﻋﻘﺪ او درﺧﻮاهﺪ ﺁورد و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش را ﻧﻴﺰ از ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺎﻟﻴﺎت ﻣﻌﺎف ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 26داود ﺑﻪ آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﮔﻔﺖ: »اﻳﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ آﻴﺴﺖ آﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺧﺪای زﻧﺪﻩ ﺗﻮهﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ! ﺑﻪ آﺴﯽ آﻪ اﻳﻦ ﭘﻬﻠﻮان را ﺑﻜﺸﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از اﻳﻦ رﺳﻮاﻳﯽ ﺑﺮهﺎﻧﺪ ﭼﻪ ﭘﺎداﺷﯽ دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد؟« 27ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ ﭼﻪ ﭘﺎداﺷﯽ دادﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ. 28اﻣﺎ ﭼﻮن اﻟﻴﺎب ،ﺑﺮادر ﺑﺰرگ داود ﮔﻔﺘﮕﻮی او را ﺑﺎ ﺁن ﻣﺮدان ﺷﻨﻴﺪ ،ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ در اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﭼﻪ آﺴﯽ از ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎﻳﺖ در ﺻﺤﺮا ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽآﻨﺪ؟ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪء ﺗﻤﺎﺷﺎی ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩای!« 29داود در ﺟﻮاب ﺑﺮادرش ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﭼﻜﺎر آﺮدﻩام؟ ﺁﻳﺎ ﺣﻖ ﺣﺮف زدن هﻢ ﻧﺪارم؟« 30ﺑﻌﺪ ﻧﺰد ﻋﺪﻩای دﻳﮕﺮ رﻓﺖ و از ﺁﻧﺎن ﻧﻴﺰ هﻤﺎن ﺳﺆال را آﺮد و هﻤﺎن ﭘﺎﺳﺦ را ﺷﻨﻴﺪ. 31وﻗﺘﯽ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎی داود ﺑﻪ ﮔﻮش ﺷﺎﺋﻮل رﺳﻴﺪ ،او را ﺑﻪ ﻧﺰد ﺧﻮد اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد32 .داود ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ: »هﻴﭻ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ ،اﻳﻦ ﻏﻼﻣﺘﺎن ﻣﯽرود و ﺑﺎ ﺁن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻣﯽﺟﻨﮕﺪ33 «.ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺎ او ﺑﺠﻨﮕﯽ؟ ﺗﻮ ﺟﻮان و ﺑﯽﺗﺠﺮﺑﻪ هﺴﺘﯽ، وﻟﯽ او از زﻣﺎن ﺟﻮاﻧﯽاش ﻣﺮد ﺟﻨﮕﯽ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ«. 34اﻣﺎ داود ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﮔﻠﻪء ﭘﺪرم را ﻣﯽﭼﺮاﻧﻢ و ﺷﻴﺮی ﻳﺎ ﺧﺮﺳﯽ ﻣﯽﺁﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻩای از ﮔﻠﻪ ﺑﺒﺮد35 ،دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽآﻨﻢ و ﺑﺮﻩ را از دهﺎﻧﺶ ﻣﯽﮔﻴﺮم و اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ ،ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﻣﯽﮔﻴﺮم و ﺁﻧﻘﺪر ﻣﯽزﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻤﻴﺮد. 36ﻏﻼﻣﺖ هﻢ ﺷﻴﺮ آﺸﺘﻪ اﺳﺖ هﻢ ﺧﺮس .اﻳﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ را هﻢ آﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﺧﺪای زﻧﺪﻩ ﺗﻮهﻴﻦ ﻣﯽآﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻢ آﺸﺖ37 .ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﻣﺮا از دهﺎن ﺷﻴﺮ و از ﭼﻨﮓ ﺧﺮس رهﺎﻧﻴﺪ ،از دﺳﺖ اﻳﻦ ﻣﺮد ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﺪ داد!« اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﺎﺋﻮل راﺿﯽ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب، ﺑﺮو ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ هﻤﺮاهﺖ!« 38و39ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﻟﺒﺎس ﺟﻨﮕﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ او داد .داود آﻼهﺨﻮد ﻣﻔﺮﻏﯽ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺖ و زرﻩ را ﺑﺮ ﺗﻦ آﺮد .ﺳﭙﺲ ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﻪ آﻤﺮ ﺑﺴﺖ و ﭼﻨﺪ ﻗﺪم راﻩ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را اﻣﺘﺤﺎن آﻨﺪ ،وﻟﯽ دﻳﺪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮآﺖ آﻨﺪ .او ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ اﻳﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﻋﺎدت ﻧﺪارم .ﺑﺎ اﻳﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ راﻩ ﺑﺮوم!« ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ را از ﺗﻦ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺁورد40 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻨﺞ ﺳﻨﮓ ﺻﺎف از آﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮداﺷﺖ و در آﻴﺴﻪء ﭼﻮﭘﺎﻧﯽ ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ و ﻓﻼﺧﻦ را ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺁن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ رﻓﺖ41 .و42ﺟﻠﻴﺎت در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺳﺮﺑﺎزی ﺳﭙﺮ او را ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ وی ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮد ﺑﻪ داود ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ .وﻗﺘﯽ از ﻧﺰدﻳﮏ ،داود را ﺑﺮاﻧﺪاز آﺮد و دﻳﺪ آﻪ ﭘﺴﺮ ﻇﺮﻳﻔﯽ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ ،او را ﻣﺴﺨﺮﻩ آﺮد 43و ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺳﮕﻢ آﻪ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩای؟« ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاﻳﺎن ﺧﻮد ،داود را ﻧﻔﺮﻳﻦ آﺮد. 44ﺳﭙﺲ ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪﻧﺖ را ﺧﻮراک ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و درﻧﺪﮔﺎن ﺻﺤﺮا ﺑﻜﻨﻢ«. 45داود ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﻧﻴﺰﻩ و زوﺑﻴﻦ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﯽ ،اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﻳﻌﻨﯽ ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ او ﺗﻮهﻴﻦ آﺮدﻩای ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯽﺟﻨﮕﻢ46 .اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ داد و ﻣﻦ ﺳﺮت را ﺧﻮاهﻢ ﺑﺮﻳﺪ ،و ﻻﺷﻪء ﺳﭙﺎهﻴﺎﻧﺖ را ﺧﻮراک ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و درﻧﺪﮔﺎن ﺻﺤﺮا ﺧﻮاهﻢ آﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﺧﻮاهﻨﺪ داﻧﺴﺖ آﻪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﺪاﻳﯽ هﺴﺖ 47و هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در اﻳﻨﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮاهﻨﺪ دﻳﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای ﭘﻴﺮوز ﺷﺪن، ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﻧﻴﺰﻩ ﻧﺪارد .در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوز اﺳﺖ و او ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﺪ ﻧﻤﻮد!« 48و49داود وﻗﺘﯽ دﻳﺪ ﺟﻠﻴﺎت ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﻄﺮف او دوﻳﺪ و دﺳﺖ ﺑﻪ داﺧﻞ آﻴﺴﻪاش ﺑﺮد و ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،در ﻓﻼﺧﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻄﺮف ﺟﻠﻴﺎت ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺖ .ﺳﻨﮓ درﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﺟﻠﻴﺎت ﻓﺮو رﻓﺖ و او را ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺳﺎﺧﺖ50 .و51ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ داود ﺑﺎ ﻳﮏ ﻓﻼﺧﻦ و ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ،ﺁن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را آﺸﺖ و 20 ﭼﻮن ﺷﻤﺸﻴﺮی در دﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ،دوﻳﺪﻩ ،ﺷﻤﺸﻴﺮ او را از ﻏﻼﻓﺶ ﺑﻴﺮون آﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺁن ﺳﺮش را از ﺗﻦ ﺟﺪا آﺮد .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﭼﻮن ﭘﻬﻠﻮان ﺧﻮد را آﺸﺘﻪ دﻳﺪﻧﺪ ،ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ. 52اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ وﻗﺘﯽ وﺿﻊ را ﭼﻨﻴﻦ دﻳﺪﻧﺪ ،ﺑﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻳﻮرش ﺑﺮدﻧﺪ و ﺗﺎ ﺟﺖ و دروازﻩهﺎی ﻋﻘﺮون ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺮدﻩ ،آﺸﺘﻨﺪ ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﺎدﻩای آﻪ ﺑﻪ ﺷﻌﺮﻳﻢ ﻣﯽرود از ﻻﺷﻪهﺎی ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﭘﺮ ﺷﺪ53 .ﺑﻌﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،اردوﮔﺎﻩ ء ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را ﻏﺎرت آﺮدﻧﺪ54 .داود هﻢ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺟﻠﻴﺎت را ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮد ،وﻟﯽ اﺳﻠﺤﻪء او را در ﺧﻴﻤﻪء ﺧﻮد ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺖ. 55وﻗﺘﯽ داود ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺟﻠﻴﺎت ﻣﯽرﻓﺖ ،ﺷﺎﺋﻮل از اﺑﻨﻴﺮ، ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ ﺟﻮان آﻴﺴﺖ؟« اﺑﻨﻴﺮ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﻪ ﺟﺎن ﺗﻮ ﻗﺴﻢ ﻧﻤﯽداﻧﻢ«. 56ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﭘﺲ ﺑﺮو و ﺑﺒﻴﻦ اﻳﻦ ﭘﺴﺮ آﻴﺴﺖ«. 57ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﻜﻪ داود ،ﺟﻠﻴﺎت را آﺸﺖ ،اﺑﻨﻴﺮ او را ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺳﺮ ﺟﻠﻴﺎت در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ،ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﺁورد. 58ﺷﺎﺋﻮل از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ای ﺟﻮان ،ﺗﻮ ﭘﺴﺮ آﻴﺴﺘﯽ؟« داود ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﭘﺴﺮ ﻏﻼﻣﺖ ﻳﺴﯽ ﺑﻴﺖﻟﺤﻤﯽ«. ﺣﺴﺎدت ﺷﺎﺋﻮل ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ داود وﻗﺘﯽ ﮔﻔﺘﮕﻮی ﺷﺎﺋﻮل و داود ﺗﻤﺎم ﺷﺪ، 18ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل ،ﻋﻼﻗﻪء زﻳﺎدی ﺑﻪ داود ﭘﻴﺪا آﺮد .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن او را ﻣﺜﻞ ﺟﺎن ﺧﻮدش دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺎ داود ﻋﻬﺪ دوﺳﺘﯽ ﺑﺴﺖ و ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪء اﻳﻦ ﻋﻬﺪ ،رداﻳﯽ را آﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﺷﻤﺸﻴﺮ و آﻤﺎن و آﻤﺮﺑﻨﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ داود داد .از ﺁن روز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺷﺎﺋﻮل ،داود را در اورﺷﻠﻴﻢ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺖ و دﻳﮕﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺪرش ﺑﺮﮔﺮدد. 5ﺷﺎﺋﻮل هﺮ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ داود ﻣﯽﺳﭙﺮد ،او ﺁن را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽداد .از اﻳﻦ رو وی را ﻳﻜﯽ از ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺎن ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺖ .از اﻳﻦ اﻣﺮ ،هﻢ ﻣﺮدم و هﻢ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﺸﻨﻮد ﺑﻮدﻧﺪ. 6و7ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ داود ﺟﻠﻴﺎت را آﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﭙﺎﻩ ﻓﺎﺗﺢ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ وﻃﻦ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ ،در ﻃﻮل راﻩ ،زﻧﺎن از ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮهﺎی اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺳﺎز و ﺁواز ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺷﺎﺋﻮل اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 21 ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮود را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ» :ﺷﺎﺋﻮل هﺰاران ﻧﻔﺮ و داود دﻩهﺎ هﺰارﻧﻔﺮ را آﺸﺘﻪ اﺳﺖ!« 8ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺳﺮود ﺳﺨﺖ ﻏﻀﺒﻨﺎک ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ آﻪ داود دﻩهﺎ هﺰار ﻧﻔﺮ را آﺸﺘﻪ اﺳﺖ ،وﻟﯽ ﻣﻦ هﺰاران ﻧﻔﺮ را! ﻻﺑﺪ ﺑﻌﺪ هﻢ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﻔﺖ آﻪ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺖ!« 9ﭘﺲ ،از ﺁن روز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ،ﺷﺎﺋﻮل از داود آﻴﻨﻪ ﺑﻪ دل ﮔﺮﻓﺖ. 10و11در ﻓﺮدای ﺁن روز روح ﭘﻠﻴﺪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪا ﺑﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻣﺪ و او را در ﺧﺎﻧﻪاش ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺣﺎل ﺳﺎﺧﺖ. داود ﻣﺜﻞ هﺮ روز ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﭼﻨﮓ ﻧﻤﻮد. ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻴﺰﻩای را آﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﻄﺮف داود ﭘﺮﺗﺎب آﺮد ﺗﺎ او را ﺑﻪ دﻳﻮار ﻣﻴﺨﻜﻮب آﻨﺪ .اﻣﺎ داود ﺧﻮد را آﻨﺎر آﺸﻴﺪ .اﻳﻦ ﻋﻤﻞ دوﺑﺎر ﺗﻜﺮار ﺷﺪ. 12ﺷﺎﺋﻮل از داود ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ داود ﺑﻮد وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد13 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﺎﺋﻮل او را از درﺑﺎر ﺑﻴﺮون آﺮد و ﻣﻘﺎم ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮی در ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﻪ وی ﻣﺤﻮل ﻧﻤﻮد .اﻣﺎ اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﺮدم ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺑﺎ داود در ﺗﻤﺎس ﺑﺎﺷﻨﺪ. 14داود در ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎﻳﺶ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ او ﺑﻮد15 .و16وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ اﻣﺮ ﺷﺪ ،ﺑﻴﺸﺘﺮ هﺮاﺳﺎن ﮔﺮدﻳﺪ ،وﻟﯽ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻳﻬﻮدا ،داود را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ زﻳﺮا ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻣﯽآﺮد. 17روزی ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم دﺧﺘﺮ ﺑﺰرگ ﺧﻮد ﻣﻴﺮب را ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﺗﻮ درﺁورم .اﻣﺎ اول ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺧﻮد را در ﺟﻨﮕﻬﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ ﺛﺎﺑﺖ آﻨﯽ) «.ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽاﻧﺪﻳﺸﻴﺪ» :ﺑﺠﺎی اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮن او ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺷﻮد ،او را ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ(«. 18داود ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ آﻴﺴﺘﻢ آﻪ داﻣﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻮم؟ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ اﻳﻦ اﻓﺘﺨﺎر ﻧﻴﺴﺖ19 «.اﻣﺎ وﻗﺘﯽ زﻣﺎن ﻋﺮوﺳﯽ داود و ﻣﻴﺮب رﺳﻴﺪ ،ﺷﺎﺋﻮل او را ﺑﻪ ﻣﺮدی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﺪریﺋﻴﻞ از اهﺎﻟﯽ ﻣﺤﻮﻻت داد. 20وﻟﯽ ﻣﻴﻜﺎل دﺧﺘﺮ دﻳﮕﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﻋﺎﺷﻖ داود ﺑﻮد و ﺷﺎﺋﻮل وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻓﻬﻤﻴﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ. 21ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮﺻﺘﯽ دﻳﮕﺮ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﺗﺎ داود را ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ .ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد!« ﭘﺲ ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﻓﺮﺻﺖ دﻳﮕﺮی داری آﻪ داﻣﺎد ﻣﻦ ﺑﺸﻮی .ﻣﻦ دﺧﺘﺮ آﻮﭼﮏ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ داد22 «.در ﺿﻤﻦ ،ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ درﺑﺎرﻳﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻄﻮر ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺎ داود ﺻﺤﺒﺖ آﺮدﻩ، ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﭘﺎدﺷﺎﻩ از ﺗﻮ راﺿﯽ اﺳﺖ و هﻤﻪء اﻓﺮادش ﺗﻮ را دوﺳﺖ دارﻧﺪ .ﭘﺲ ﺑﻴﺎ و داﻣﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻮ«. 23داود ﭼﻮن اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را از ﻣﺄﻣﻮران ﺷﺎﺋﻮل ﺷﻨﻴﺪ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﻴﺪ آﻪ داﻣﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﺪن ﺁﺳﺎن اﺳﺖ؟ ﻣﻦ از ﻳﮏ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻓﻘﻴﺮ و ﮔﻤﻨﺎم هﺴﺘﻢ«. 24و25وﻗﺘﯽ درﺑﺎرﻳﺎن ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ داود ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﺰارش دادﻧﺪ ،او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ داود ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ ء ﻣﻬﺮﻳﻪء دﺧﺘﺮ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺻﺪ ﻗﻠﻔﻪء ﻣﺮد آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ اﺳﺖ .ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی آﻪ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﺒﺶ هﺴﺘﻢ ،اﻧﺘﻘﺎم ﮔﺮﻓﺘﻦ از دﺷﻤﻨﺎن اﺳﺖ «.وﻟﯽ در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻗﺼﺪ ﺷﺎﺋﻮل اﻳﻦ ﺑﻮد آﻪ داود ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد. 26داود از اﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮدﻳﺪ و ﭘﻴﺶ از ﺁﻧﻜﻪ زﻣﺎن ﻣﻌﻴﻦ ﺑﺮﺳﺪ27 ،او ﺑﺎ اﻓﺮادش رﻓﺖ و دوﻳﺴﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را آﺸﺖ و ﻗﻠﻔﻪهﺎی ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل ﺁورد .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل دﺧﺘﺮ ﺧﻮد ﻣﻴﻜﺎل را ﺑﻪ او داد. 28و29ﺷﺎﺋﻮل وﻗﺘﯽ دﻳﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ داود اﺳﺖ و دﺧﺘﺮش ﻣﻴﻜﺎل ﻧﻴﺰ داود را دوﺳﺖ دارد از او ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺮﺳﻴﺪ و هﺮ روز ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ از وی ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯽﺷﺪ. 30هﺮ ﻣﻮﻗﻊ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،داود در ﻧﺒﺮد ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺴﺮان ﺷﺎﺋﻮل ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﺪ .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﺎم داود در ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮ ﺳﺮ زﺑﺎﻧﻬﺎ اﻓﺘﺎد. ﺷﺎﺋﻮل درﺻﺪد ﻗﺘﻞ داود ء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮد ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و هﻤﻪ اﻓﺮادش 19ﮔﻔﺖ آﻪ ﻗﺼﺪ دارد داود را ﺑﻜﺸﺪ .اﻣﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺤﺒﺘﯽ آﻪ ﺑﻪ داود داﺷﺖ او را از ﻗﺼﺪ ﭘﺪرش ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش .ﺧﻮدت را در ﺻﺤﺮا ﭘﻨﻬﺎن آﻦ3 .ﻣﻦ از ﭘﺪرم ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﻴﺎﻳﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﻨﻢ و هﺮ ﭼﻪ او ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﮔﻔﺖ«. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 4ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ آﻪ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﭘﺪرش ﺑﺎ هﻢ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن از داود ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد و ﺧﻮاهﺶ ﻧﻤﻮد آﻪ ﺑﻪ وی ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ و ﮔﻔﺖ» :او هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁزاری ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻠﻜﻪ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ آﺮدﻩ اﺳﺖ5 .ﺁﻳﺎ ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩای آﻪ او ﺑﺮای ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﺟﻠﻴﺎت ،ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﺮوزی ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺼﻴﺐ اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺮد؟ ﺗﻮ از اﻳﻦ اﻣﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدی .ﺣﺎل ﭼﺮا ﻣﯽﺧﻮاهﯽ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮن ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ آﻪ ﺁزارش ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ،ﺁﻟﻮدﻩ ﺳﺎزی؟« 6ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺷﺪ و ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ آﻪ او را ﻧﺨﻮاهﻢ آﺸﺖ«. 7ﭘﺲ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،داود را ﺧﻮاﻧﺪ و هﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﺮای او ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد .ﺑﻌﺪ او را ﻧﺰد ﭘﺪرش ﺑﺮد و او ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺎﻧﺪ. 8ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺟﻨﮓ درﮔﺮﻓﺖ و داود ﺑﺎ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و ﺑﺴﻴﺎری را آﺸﺖ و ﺑﻘﻴﻪ را ﻓﺮاری داد. 9و10روزی ﺷﺎﺋﻮل در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻪ ﻧﻮای ﻣﻮﺳﻴﻘﯽای آﻪ داود ﻣﯽﻧﻮاﺧﺖ ﮔﻮش ﻣﯽداد روح ﭘﻠﻴﺪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻮد .ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻴﺰﻩای را آﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﻄﺮف داود ﭘﺮﺗﺎب آﺮد ﺗﺎ او را ﺑﻜﺸﺪ .اﻣﺎ داود ﺧﻮد را آﻨﺎر آﺸﻴﺪ و ﻧﻴﺰﻩ ﺑﻪ دﻳﻮار ﻓﺮو رﻓﺖ .داود ﻓﺮار آﺮد و ﺧﻮد را از دﺳﺖ او ﻧﺠﺎت داد. 11ﺷﺎﺋﻮل ﺳﺮﺑﺎزاﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﺎﻧﻪء داود ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺻﺒﺢ آﻪ او ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻳﺪ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ .ﻣﻴﻜﺎل زن داود ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ اﻣﺸﺐ ﻓﺮار ﻧﻜﻨﯽ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ آﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮی12 «.ﭘﺲ داود ﺑﻪ آﻤﮏ ﻣﻴﻜﺎل از ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻓﺮار آﺮد13 .ﺳﭙﺲ ﻣﻴﻜﺎل ﻣﺠﺴﻤﻪای ﮔﺮﻓﺘﻪ ،در رﺧﺘﺨﻮاب ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎﻟﺸﯽ از ﭘﺸﻢ ﺑﺰ زﻳﺮ ﺳﺮش ﻧﻬﺎد و ﺁن را ﺑﺎ ﻟﺤﺎف ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ14 .وﻗﺘﯽ ﺳﺮﺑﺎزان ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ داود را دﺳﺘﮕﻴﺮ آﻨﻨﺪ و ﭘﻴﺶ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺒﺮﻧﺪ، ﻣﻴﻜﺎل ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ آﻪ داود ﻣﺮﻳﺾ اﺳﺖ و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ از رﺧﺘﺨﻮاﺑﺶ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ. 15وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮﺑﺎزان را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ او را ﺑﺎ رﺧﺘﺨﻮاﺑﺶ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﺗﺎ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ16 .وﻗﺘﯽ ﺳﺮﺑﺎزان 22 ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ داود را ﺑﺒﺮﻧﺪ ،دﻳﺪﻧﺪ ﺑﺠﺎی داود ﻳﮏ ﻣﺠﺴﻤﻪ در رﺧﺘﺨﻮاب اﺳﺖ! 17ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ دﺧﺘﺮش ﻣﻴﻜﺎل ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادی و ﮔﺬاﺷﺘﯽ دﺷﻤﻨﻢ از ﭼﻨﮕﻢ ﺑﮕﺮﻳﺰد؟« ﻣﻴﻜﺎل ﺟﻮاب داد» :ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻢ ،ﭼﻮن او ﺗﻬﺪﻳﺪ آﺮد آﻪ اﮔﺮ آﻤﻜﺶ ﻧﻜﻨﻢ ﻣﺮا ﻣﯽآﺸﺪ«. 18ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،داود ﻓﺮار آﺮد و ﺑﻪ راﻣﻪ ﭘﻴﺶ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ رﻓﺖ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ ،هﺮ ﭼﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ وی آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺮای ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد .ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ داود را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻧﺎﻳﻮت ﺑﺮد و ﺑﺎ هﻢ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 19ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ داود در ﻧﺎﻳﻮت راﻣﻪ اﺳﺖ، 20ﭘﺲ او ﻣﺄﻣﻮراﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ داود را دﺳﺘﮕﻴﺮ آﻨﻨﺪ. اﻣﺎ ﻣﺄﻣﻮران وﻗﺘﯽ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﮔﺮوهﯽ از اﻧﺒﻴﺎء را دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻧﺒﻮت ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ روح ﺧﺪا ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪ و اﻳﺸﺎن هﻢ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﺒﻮت آﺮدن ﻧﻤﻮدﻧﺪ. 21وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﺷﻨﻴﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ،ﺳﺮﺑﺎزان دﻳﮕﺮی ﻓﺮﺳﺘﺎد ،وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﻮت آﺮدﻧﺪ .ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮای ﺑﺎر ﺳﻮم ﺳﺮﺑﺎزاﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﻮت آﺮدﻧﺪ. 22ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﻮد ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ راﻣﻪ رﻓﺖ و ﭼﻮن ﺑﻪ ﺳﺮ ﭼﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ آﻪ ﻧﺰد ﺳﻴﺨﻮﻩ اﺳﺖ رﺳﻴﺪ ،ﭘﺮﺳﻴﺪ: »ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ و داود آﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ؟« ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ در ﻧﺎﻳﻮت هﺴﺘﻨﺪ23 .اﻣﺎ در ﺑﻴﻦ راﻩ ﻧﺎﻳﻮت ،روح ﺧﺪا ﺑﺮ ء ﺷﺎﺋﻮل ﺁﻣﺪ و او ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﻧﺎﻳﻮت ﻧﺒﻮت آﺮد! 24او ﺟﺎﻣﻪ ﺧﻮد را ﭼﺎک زدﻩ ،ﺗﻤﺎم ﺁن روز ﺗﺎ ﺷﺐ ﺑﺮهﻨﻪ اﻓﺘﺎد و در ﺣﻀﻮر ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻧﺒﻮت ﻣﯽآﺮد .وﻗﺘﯽ ﻣﺮدم اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺷﺎﺋﻮل هﻢ ﻧﺒﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟« داود و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن داود از ﻧﺎﻳﻮت راﻣﻪ ﻓﺮار آﺮد و ﭘﻴﺶ 20ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮔﻨﺎهﯽ آﺮدﻩام و ﭼﻪ ﺑﺪی در ﺣﻖ ﭘﺪرت اﻧﺠﺎم دادﻩام آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ؟« 2ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺟﻮاب داد» :ﺗﻮ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽآﻨﯽ .ﭘﺪرم هﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺼﺪی ﻧﺪارد ،ﭼﻮن هﺮآﺎری ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﻜﻨﺪ ،هﺮ 23 ﭼﻨﺪ ﺟﺰﺋﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ در ﻣﻴﺎن ﻣﯽﮔﺬارد. اﮔﺮ او ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﺗﻮ را ﻣﯽداﺷﺖ ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ«. 3داود ﮔﻔﺖ» :ﭘﺪرت ﻣﯽداﻧﺪ آﻪ ﺗﻮ ﻣﺮا دوﺳﺖ داری ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ ﺗﻮ در ﻣﻴﺎن ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻮی .ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ و ﺑﻪ ﺟﺎن ﺗﻮ ﻗﺴﻢ آﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻳﮏ ﻗﺪم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺪارم«. 4ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ﻣﯽﮔﻮﻳﯽ ﻣﻦ ﭼﻪ آﻨﻢ؟« 5داود ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻓﺮدا ﺟﺸﻦ اول ﻣﺎﻩ اﺳﺖ و ﻣﻦ ﻣﺜﻞ هﻤﻴﺸﻪ در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﺪرت ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺑﻨﺸﻴﻨﻢ. وﻟﯽ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﻋﺼﺮ روز ﺳﻮم ،ﺧﻮد را در ﺻﺤﺮا ﭘﻨﻬﺎن آﻨﻢ6 .اﮔﺮ ﭘﺪرت ﺳﺮاغ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ ،ﺑﮕﻮ آﻪ داود از ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮای ﺷﺮآﺖ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪء ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﺑﺮود. 7اﮔﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﻣﺮا ﻧﺪارد .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﯽﻓﻬﻤﻴﻢ آﻪ ﻧﻘﺸﻪ آﺸﻴﺪﻩ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ8 .ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁن ﻋﻬﺪ دوﺳﺘﯽای آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ هﻢ ﺑﺴﺘﻴﻢ ،اﻳﻦ ﻟﻄﻒ را در ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻜﻦ و اﮔﺮ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﯽ ﻣﻦ ﻣﻘﺼﺮم ،ﺧﻮدت ﻣﺮا ﺑﻜﺶ ،وﻟﯽ ﻣﺮا ﺑﺪﺳﺖ ﭘﺪرت ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻜﻦ!« 9ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺟﻮاب داد» :اﻳﻦ ﺣﺮف را ﻧﺰن! اﮔﺮ ﺑﺪاﻧﻢ ﭘﺪرم ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﺗﻮ را دارد ،ﺣﺘﻤًﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻃﻼع ﺧﻮاهﻢ داد!« 10ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺪاﻧﻢ ﭘﺪرت ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺟﻮاب ﺗﻮ را دادﻩ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ؟« 11ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮوﻳﻢ «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺻﺤﺮا رﻓﺘﻨﺪ12 .ﺳﭙﺲ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ: »ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮرم آﻪ ﭘﺲ ﻓﺮدا هﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﭘﺪرم ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﻨﻢ و ﺗﻮ را در ﺟﺮﻳﺎن ﻣﯽﮔﺬارم13 .اﮔﺮ او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﺗﻮ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﻣﯽدهﻢ ﺗﺎ ﻓﺮار آﻨﯽ .اﮔﺮ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻨﻢ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدش ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ .دﻋﺎ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽروی، ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺑﺎ ﭘﺪرم ﺑﻮد14 .و15ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل ﺑﺪﻩ آﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﯽ آﻨﯽ ،ﺑﻠﻜﻪ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ ﻧﻴﺰ وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ را ﻧﺎﺑﻮدآﺮد ﻟﻄﻒ ﺗﻮ هﺮﮔﺰ از ﺳﺮ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ آﻢ ﻧﺸﻮد«. 16ﭘﺲ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺎ ﺧﺎﻧﺪان داود ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ: »ﺧﺪاوﻧﺪ از دﺷﻤﻨﺎن ﺗﻮ اﻧﺘﻘﺎم ﮔﻴﺮد17 «.ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن داود را ﻣﺜﻞ ﺟﺎن ﺧﻮدش دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ او را ﺑﻪ دوﺳﺘﯽای آﻪ ﺑﺎ هﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﻗﺴﻢ داد. 18ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﮔﻔﺖ» :ﻓﺮدا ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺟﺎی ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد19 .ﭘﺲ ﻓﺮدا ،ﺳﺮاغ ﺗﻮ را ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻮ ﺑﻪ هﻤﺎن ﺟﺎی ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺮو و ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﯽ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ﺑﻨﺸﻴﻦ20 .ﻣﻦ ﻣﯽﺁﻳﻢ و ﺳﻪ ﺗﻴﺮ ﺑﻄﺮف ﺁن ﻣﯽاﻧﺪازم و ﭼﻨﻴﻦ واﻧﻤﻮد ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ ﺑﺮای ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺗﻴﺮاﻧﺪازی ،ﺳﻨﮓ را هﺪف ﻗﺮار دادﻩام21 .ﺑﻌﺪ ﻧﻮآﺮم را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻴﺮهﺎ را ﺑﻴﺎورد .اﮔﺮ ﺷﻨﻴﺪی آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ :ﺗﻴﺮهﺎ اﻳﻦ ﻃﺮف اﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮدار .ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ آﻪ ﺧﻄﺮی ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ؛ 22وﻟﯽ اﮔﺮ ﮔﻔﺘﻢ :ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮو ،ﺗﻴﺮهﺎ ﺁﻧﻄﺮف اﺳﺖ ،ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﻓﺮار آﻨﯽ ﭼﻮن ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ23 .در ﺿﻤﻦ در ﻣﻮرد ﻋﻬﺪی آﻪ ﺑﺎهﻢ ﺑﺴﺘﻴﻢ ،ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺷﺎهﺪ ﺁن اﺳﺖ«. 24و25ﭘﺲ داود در ﺻﺤﺮا ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪ .وﻗﺘﯽ ﺟﺸﻦ اول ﻣﺎﻩ ﺷﺮوع ﺷﺪ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮای ﺧﻮردن ﻏﺬا درﺟﺎی هﻤﻴﺸﮕﯽ ﺧﻮد آﻨﺎر دﻳﻮار ﻧﺸﺴﺖ .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ او و اﺑﻨﻴﺮ هﻢ آﻨﺎر ﺷﺎﺋﻮل ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ،وﻟﯽ ﺟﺎی داود ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد26 .ﺁن روز ﺷﺎﺋﻮل در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻔﺖ ﭼﻮن ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ آﺮد» :ﻻﺑﺪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮای داود اﻓﺘﺎدﻩ آﻪ او را ﻧﺠﺲ آﺮدﻩ و ﺑﻬﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ در ﺟﺸﻦ ﺷﺮآﺖ آﻨﺪ .ﺑﻠﯽ ،ﺣﺘﻤًﺎ ﺷﺮﻋًﺎ ﻧﺠﺲ اﺳﺖ!« 27اﻣﺎ وﻗﺘﯽ روز ﺑﻌﺪ هﻢ ﺟﺎی داود ﺧﺎﻟﯽ ﻣﺎﻧﺪ ،ﺷﺎﺋﻮل از ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :داود آﺠﺎﺳﺖ؟ ﻧﻪ دﻳﺮوز ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺁﻣﺪ ﻧﻪ اﻣﺮوز!« 28و29ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭘﺎﺳﺦ داد» :داود از ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮاهﺶ آﺮد ﺗﺎ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻢ ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﺑﺮود .ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺑﺮادرش از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺷﺮآﺖ آﻨﺪ .ﭘﺲ ﻣﻦ هﻢ ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ دادم ﺑﺮود«. 30ﺷﺎﺋﻮل ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﺳﺮ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻓﺮﻳﺎد زد» :ای ﺣﺮاﻣﺰادﻩ! ﺧﻴﺎل ﻣﯽآﻨﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﻢ آﻪ ﺗﻮ از اﻳﻦ ﭘﺴﺮ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻳﺴﯽ ﻃﺮﻓﺪاری ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر هﻢ ﺧﻮدت و هﻢ ﻣﺎدرت را ﺑﯽﺁﺑﺮو ﻣﯽآﻨﯽ! 31ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ او زﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻧﺨﻮاهﯽ رﺳﻴﺪ .ﺣﺎل ﺑﺮو و او را اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎور ﺗﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد!« 32اﻣﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ او ﭼﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ؟ ﭼﺮا ﻣﯽﺧﻮاهﯽ او را ﺑﻜﺸﯽ؟« 33ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻴﺰﻩء ﺧﻮد را ﺑﻄﺮف ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ او را ﺑﻜﺸﺪ. ﭘﺲ ﺑﺮای ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺷﻜﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ آﻪ ﭘﺪرش ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ داود را دارد34 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ از ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺁن روز ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮرد ،زﻳﺮا رﻓﺘﺎر زﺷﺖ ﭘﺪرش ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ داود او را ﻧﺎراﺣﺖ آﺮدﻩ ﺑﻮد. 35ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻃﺒﻖ ﻗﻮﻟﯽ آﻪ ﺑﻪ داود دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺻﺤﺮا رﻓﺖ و ﭘﺴﺮی را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد ﺗﺎ ﺗﻴﺮهﺎﻳﺶ را ﺟﻤﻊ آﻨﺪ36 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺁن ﭘﺴﺮ ﮔﻔﺖ: »ﺑﺪو و ﺗﻴﺮهﺎﻳﯽ را آﻪ ﻣﯽاﻧﺪازم ﭘﻴﺪا آﻦ «.وﻗﺘﯽ ﺁن ﭘﺴﺮ ﻣﯽدوﻳﺪ ،ﺗﻴﺮ را ﭼﻨﺎن اﻧﺪاﺧﺖ آﻪ از او رد ﺷﺪ. 37وﻗﺘﯽ ﺁن ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺗﻴﺮی آﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﯽﺷﺪ ،ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮو ،ﺗﻴﺮ ﺁﻧﻄﺮف اﺳﺖ38 .زود ﺑﺎش ،ﺑﺪو «.ﺁن ﭘﺴﺮ هﻤﻪء ﺗﻴﺮهﺎ را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﭘﻴﺶ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺁورد39 .ﭘﺴﺮک از هﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﯽﺧﺒﺮ ﺑﻮد ،اﻣﺎ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و داود ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﺬرد40 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺗﻴﺮ و آﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺁن ﭘﺴﺮ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺒﺮد. 41ﺑﻤﺤﺾ ﺁﻧﻜﻪ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭘﺴﺮ را رواﻧﻪء ﺷﻬﺮ ﻧﻤﻮد، داود از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ ،ﻧﺰد ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺁﻣﺪ و روی زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻩ ،ﺳﻪ ﺑﺎر ﺟﻠﻮ او ﺧﻢ ﺷﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﺑﻮﺳﻴﺪﻩ ،ﺑﺎ هﻢ ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻧﺪ .داود ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮ ﮔﺮﻳﻪء ﺧﻮد را ﺑﮕﻴﺮد42 .ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ،ﭼﻮن ﻣﺎ هﺮ دو ﺑﺎ هﻢ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺘﻪاﻳﻢ آﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ هﻢ و اوﻻد ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ وﻓﺎدار ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ از هﻤﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ .داود از ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺖ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ. داود ازدﺳﺖ ﺷﺎﺋﻮل ﻣﯽﮔﺮﻳﺰد داود ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﻮب ﻧﺰد اﺧﻴﻤﻠﮏ آﺎهﻦ رﻓﺖ. 21اﺧﻴﻤﻠﮏ ﭼﻮن ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ داود اﻓﺘﺎد ﺗﺮﺳﻴﺪ و از 24 او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا ﺗﻨﻬﺎ هﺴﺘﯽ؟ ﭼﺮا آﺴﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ؟« 2داود در ﺟﻮاب وی ﮔﻔﺖ» :ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻳﮏ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﺳﺮی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ و دﺳﺘﻮر دادﻩ اﺳﺖ آﻪ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ آﺴﯽ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﻢ .ﻣﻦ ﺑﻪ اﻓﺮادم ﮔﻔﺘﻪام آﻪ ﺑﻌﺪًا ﻣﺮا در ﺟﺎی دﻳﮕﺮی ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ3 .ﺣﺎل ،ﺧﻮردﻧﯽ ﭼﻪ داری؟ اﮔﺮ داری ﭘﻨﺞ ﻧﺎن ﺑﺪﻩ و اﮔﺮ ﻧﻪ هﺮ ﭼﻪ داری ﺑﺪﻩ4 «.آﺎهﻦ در ﺟﻮاب داود ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ ﻧﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﺪارﻳﻢ ،وﻟﯽ ﻧﺎن ﻣﻘﺪس دارﻳﻢ و اﮔﺮ اﻓﺮاد ﺗﻮ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ روز ﺑﺎ زﻧﺎن ﻧﺰدﻳﻜﯽ ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﺁن ﺑﺨﻮرﻧﺪ«. 5داود ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﻣﻦ و اﻓﺮادم ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻻ ﺧﻮد را از زﻧﺎن دور ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارﻳﻢ، ﻣﯽروﻳﻢ ﻣﻌﻤﻮ ً ﺑﻮﻳﮋﻩ اﻳﻨﮏ آﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﻘﺪﺳﯽ هﻢ در ﭘﻴﺶ دارﻳﻢ. ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش اﻓﺮاد ﻣﻦ ﻧﺠﺲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ«. 6ﭘﺲ ﭼﻮن ﻧﺎن دﻳﮕﺮی در دﺳﺘﺮس ﻧﺒﻮد ،آﺎهﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﻧﺎن ﻣﻘﺪس را آﻪ از ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت ﺑﺮداﺷﺘﻪ و ﺑﺠﺎی ﺁن ﻧﺎن ﺗﺎزﻩ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ داود داد. )7ﺑﺮﺣﺴﺐ اﺗﻔﺎق ،هﻤﺎن روز دوﺁغ ادوﻣﯽ رﺋﻴﺲ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﺷﺎﺋﻮل ،ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻄﻬﻴﺮ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮد8 (.داود از اﺧﻴﻤﻠﮏ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻳﺎ ﻧﻴﺰﻩ داری؟ اﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﺁﻧﻘﺪر ﻓﻮری ﺑﻮد آﻪ ﻣﻦ ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدم اﺳﻠﺤﻪای ﺑﺮدارم!« 9آﺎهﻦ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺟﻠﻴﺎت ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ. هﻤﺎن آﺴﯽ آﻪ ﺗﻮ او را در درﻩء اﻳﻼﻩ از ﭘﺎی درﺁوردی .ﺁن ﺷﻤﺸﻴﺮ را در ﭘﺎرﭼﻪای ﭘﻴﭽﻴﺪﻩام و ﭘﺸﺖ اﻳﻔﻮد* ﮔﺬاﺷﺘﻪام .اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺁن را ﺑﺮدار، ﭼﻮن ﻏﻴﺮ از ﺁن ﭼﻴﺰی در اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ«. داود ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺸﻴﺮی ﺑﻬﺘﺮ از ﺁن ﻧﻴﺴﺖ! ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ«. 10داود هﻤﺎن روز از ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺰد اﺧﻴﺶ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺖ رﻓﺖ ﺗﺎ از دﺳﺖ ﺷﺎﺋﻮل در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ11 .ﻣﺄﻣﻮران اﺧﻴﺶ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﺷﺨﺺ هﻤﺎن داود ،رهﺒﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﺮدم رﻗﺺ آﻨﺎن ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ :ﺷﺎﺋﻮل هﺰاران ﻧﻔﺮرا آﺸﺘﻪ اﺳﺖ، وﻟﯽ داود دﻩهﺎ هﺰار ﻧﻔﺮ را؟« * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺮوج .7 :25 25 12داود ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺳﺨﻦ از اﺧﻴﺶ ﺗﺮﺳﻴﺪ13 .ﭘﺲ ﺧﻮد را ﺑﻪ دﻳﻮاﻧﮕﯽ زد .او روی درهﺎ ﺧﻂ ﻣﯽآﺸﻴﺪ و ﺁب دهﺎﻧﺶ را روی رﻳﺶ ﺧﻮد ﻣﯽرﻳﺨﺖ14 ،و15ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ اﺧﻴﺶ ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮراﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ دﻳﻮاﻧﻪ را ﭼﺮا ﻧﺰد ﻣﻦ ﺁوردﻩاﻳﺪ؟ دﻳﻮاﻧﻪ آﻢ داﺷﺘﻴﻢ آﻪ اﻳﻦ ﻳﻜﯽ را هﻢ دﻋﻮت آﺮدﻳﺪ ﻣﻬﻤﺎن ﻣﻦ ﺑﺸﻮد؟« ﻗﺘﻞ ﻋﺎم آﺎهﻨﺎن داود از ﺟَﺖ ﻓﺮار آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻏﺎر ﻋﺪوﻻم 22رﻓﺖ و ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮادران و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ2 .هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻤﺎم آﺴﺎﻧﯽ آﻪ رﻧﺠﺪﻳﺪﻩ ،ﻗﺮﺿﺪار و ﻧﺎراﺿﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺰد وی ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ .ﺗﻌﺪاد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﯽرﺳﻴﺪ و داود رهﺒﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪ. 3ﺑﻌﺪ داود ﺑﻪ ﻣﺼﻔﻪء ﻣﻮﺁب رﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺧﺪا ﺑﺮای ﻣﻦ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪای دارد4 «.ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻮﺁب ﺑﺮد. در ﺗﻤﺎم ﻣﺪﺗﯽ آﻪ داود در ﻏﺎر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد ،ﺁﻧﻬﺎ در ﻣﻮﺁب ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ. 5روزی ﺟﺎد ﻧﺒﯽ ﻧﺰد داود ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :از ﻏﺎر ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎ و ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﺑﺮﮔﺮد «.ﭘﺲ داود ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺣﺎرث رﻓﺖ. 6ﻳﮏ روز ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮ ﺗﭙﻪای در ﺟﺒﻌﻪ زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﻧﻴﺰﻩاش در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد و اﻓﺮادش در اﻃﺮاف او اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ داود و اﻓﺮادش ﭘﻴﺪا ﺷﺪﻩاﻧﺪ7 .ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮔﻔﺖ» :ای ﻣﺮدان ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﮔﻮش دهﻴﺪ! ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﻴﺪ داود ﻣﺰارع و ﺗﺎآﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﺪ داد و هﻤﻪء ﺷﻤﺎ را اﻓﺴﺮان ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ؟ 8ﺁﻳﺎ ﺑﺮای اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎﺳﺖ آﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺿﺪ ﻣﻦ ﺗﻮﻃﺌﻪ آﺮدﻩاﻳﺪ؟ ﭼﺮا هﻴﭽﻜﺪام از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻴﺪ آﻪ ﭘﺴﺮم ﻃﺮﻓﺪار داود اﺳﺖ؟ آﺴﯽ از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﮔﻮﻳﺪ آﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﻣﻦ داود ﺑﻪ ﺗﺮﻏﻴﺐ ﭘﺴﺮم ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﻣﺮا دارد!« 9و10ﺁﻧﮕﺎﻩ دوﺁغ ادوﻣﯽ آﻪ در آﻨﺎر اﻓﺮاد ﺷﺎﺋﻮل اﻳﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﻣﻦ در ﻧﻮب ﺑﻮدم، اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ داود را دﻳﺪم آﻪ ﺑﺎ اﺧﻴﻤﻠﮏ آﺎهﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽآﺮد. اﺧﻴﻤﻠﮏ دﻋﺎ آﺮد ﺗﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮای داود ﺑﺪاﻧﺪ .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ او ﺧﻮراک داد و ﻧﻴﺰ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺟﻠﻴﺎت ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ را در اﺧﺘﻴﺎرش ﮔﺬاﺷﺖ«. 11و12ﺷﺎﺋﻮل ﻓﻮری اﺧﻴﻤﻠﮏ آﺎهﻦ و ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ را آﻪ آﺎهﻨﺎن ﻧﻮب ﺑﻮدﻧﺪ اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد .وﻗﺘﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ای اﺧﻴﻤﻠﮏ ،ﭘﺴﺮ اﺧﻴﺘﻮب ،ﮔﻮش آﻦ!« اﺧﻴﻤﻠﮏ ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ﻗﺮﺑﺎن ،ﮔﻮش ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﻢ«. 13ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺗﻮ و داود ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﭼﻴﺪﻩاﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﺧﻮراک و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ او دادی و ﺑﺮای او از ﺧﺪا هﺪاﻳﺖ ﺧﻮاﺳﺘﯽ؟ او ﺑﺮ ﺿﺪ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ اﺳﺖ و در آﻤﻴﻦ ﻣﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ«. ء 14اﺧﻴﻤﻠﮏ ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﻣﺎ ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺁﻳﺎ در ﺑﻴﻦ هﻤﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاراﻧﺘﺎن ﺷﺨﺼﯽ وﻓﺎدارﺗﺮ از داود آﻪ داﻣﺎد ﺷﻤﺎﺳﺖ ﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﻮد؟ او ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﮔﺎرد ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ و ﻣﻮرد اﺣﺘﺮام درﺑﺎرﻳﺎن اﺳﺖ! 15دﻋﺎی ﻣﻦ ﺑﺮای او ﭼﻴﺰ ﺗﺎزﻩای ﻧﻴﺴﺖ .ﻏﻼﻣﺖ و ﺧﺎﻧﺪاﻧﺶ را در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻣﻘﺼﺮ ﻧﺪاﻧﻴﺪ ،زﻳﺮا اﻃﻼﻋﯽ از ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﻣﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ«. 16ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﺮﻳﺎد زد» :ای اﺧﻴﻤﻠﮏ ،ﺗﻮ و ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪاﻧﺖ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻳﺪ!« 17ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﮔﺎرد ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ: »ﺗﻤﺎم اﻳﻦ آﺎهﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻜﺸﻴﺪ ،زﻳﺮا هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ داود هﻤﺪﺳﺖ هﺴﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ داود از دﺳﺖ ﻣﻦ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ اﺳﺖ ،وﻟﯽ ﭼﻴﺰی ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻨﺪ!« اﻣﺎ ﺳﺮﺑﺎزان ﺟﺮأت ﻧﻜﺮدﻧﺪ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮن آﺎهﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻟﻮدﻩ آﻨﻨﺪ. 18ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ دوﺁغ ادوﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ اﻳﻦ آﺎر را اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ «.دوﺁغ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و هﻤﻪ را آﺸﺖ .ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن، هﺸﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻟﺒﺎسهﺎی رﺳﻤﯽ آﺎهﻨﺎن را ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺘﻨﺪ19 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﻮب، ﺷﻬﺮ آﺎهﻨﺎن رﻓﺘﻪ ،ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان ،زﻧﺎن ،اﻃﻔﺎل ﺷﻴﺮﺧﻮارﻩ ،و ﺣﺘﯽ ﮔﺎوهﺎ ،اﻻﻏﻬﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد20 .ﻓﻘﻂ اﺑﻴﺎﺗﺎر ،ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮان اﺧﻴﻤﻠﮏ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﺑﺮد و ﻧﺰد داود ﻓﺮار آﺮد21 .او ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ داد آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ. 22داود ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ دوﺁغ را در ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪم ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ ﻣﯽدهﺪ .در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺧﺎﻧﺪان ﭘﺪرت ﺷﺪم23 .ﺣﺎل ،ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﺎن و ﻧﺘﺮس. هﺮ آﻪ ﻗﺼﺪ آﺸﺘﻦ ﺗﻮ را دارد ،دﻧﺒﺎل ﻣﻦ هﻢ هﺴﺖ. ﺗﻮ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ در اﻣﺎن ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد«. داود ﺷﻬﺮ ﻗﻌﻴﻠﻪ را ﻧﺠﺎت ﻣﯽدهﺪ روزی ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻪ 23ﺷﻬﺮ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ ،ﺧﺮﻣﻦهﺎ را ﻏﺎرت ﻣﯽآﻨﻨﺪ2 .داود از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺑﺮوم و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺠﻨﮕﻢ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺑﺮو ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﺑﺠﻨﮓ و ﻗﻌﻴﻠﻪ را ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻩ«. 3وﻟﯽ اﻓﺮاد داود ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ ﺣﺘﯽ اﻳﻨﺠﺎ در ﻳﻬﻮدا ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﻢ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﺑﺮوﻳﻢ و ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ!« 4ﭘﺲ داود ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در اﻳﻦ ﻣﻮرد از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎز ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﺑﺮو و ﻣﻦ ﺗﻮ را آﻤﮏ ﺧﻮاهﻢ آﺮد ﺗﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪهﯽ«. 5ﭘﺲ داود و اﻓﺮادش ﺑﻪ ﻗﻌﻴﻠﻪ رﻓﺘﻨﺪ و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را آﺸﺘﻨﺪ و ﮔﻠﻪهﺎﻳﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و اهﺎﻟﯽ ﻗﻌﻴﻠﻪ را ﻧﺠﺎت دادﻧﺪ)6 .وﻗﺘﯽ اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ ﺑﻪ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﻧﺰد داود ﻓﺮار آﺮد ،اﻳﻔﻮد* را ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺧﻮد ﺁورد(. 7هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺷﻨﻴﺪ آﻪ داود در ﻗﻌﻴﻠﻪ اﺳﺖ، ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا او را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻦ دادﻩ ،ﭼﻮن داود ﺧﻮد را در ﺷﻬﺮی ﺣﺼﺎردار ﺑﻪ دام اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﺳﺖ!« 8ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺮوهﺎی ﺧﻮد را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﺑﺴﻤﺖ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﺣﺮآﺖ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ داود و اﻓﺮادش را در ﺷﻬﺮ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﻨﺪ. 9وﻗﺘﯽ داود از ﻧﻘﺸﻪء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ اﺑﻴﺎﺗﺎر ﮔﻔﺖ: »اﻳﻔﻮد را ﺑﻴﺎور ﺗﺎ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺆال ﻧﻤﺎﻳﻢ آﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﺮد«. 10داود ﮔﻔﺖ» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺷﻨﻴﺪﻩام آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﻋﺎزم ﻗﻌﻴﻠﻪ اﺳﺖ و ﻣﯽﺧﻮاهﺪ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ11 .و12ﺁﻳﺎ اهﺎﻟﯽ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ دﺳﺖ او ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد؟ ﺁﻳﺎ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ * »اﻳﻔﻮد« ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎهﻨﺎن روی ﻟﺒﺎس ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ. 26 ﺷﻨﻴﺪﻩام ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ؟ ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ«. ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺷﺎﺋﻮل ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ«. داود ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺼﻮرت ﺁﻳﺎ اهﺎﻟﯽ ﻗﻌﻴﻠﻪ ،ﻣﻦ و اﻓﺮادم را ﺑﺪﺳﺖ او ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺑﺪﺳﺖ او ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﯽآﻨﻨﺪ«. 13ﭘﺲ داود و اﻓﺮادش آﻪ ﺣﺪود ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،از ﻗﻌﻴﻠﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در ﻳﮏ ﺟﺎ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺟﺎی ﺧﻮد را داﻳﻢ ﻋﻮض ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. ﭼﻮن ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ داود از ﻗﻌﻴﻠﻪ ﻓﺮار آﺮدﻩ اﺳﺖ ،دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻗﻌﻴﻠﻪ ﻧﺮﻓﺖ. داود در آﻮهﺴﺘﺎن 14داود در ﺑﻴﺎﺑﺎن و در ﻏﺎرهﺎی آﻮهﺴﺘﺎن زﻳﻒ ﺑﺴﺮ ﻣﯽﺑﺮد .ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻴﺰ هﺮ روز ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ او ﻣﯽﭘﺮداﺧﺖ ،وﻟﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺖ آﻪ دﺳﺖ او ﺑﻪ داود ﺑﺮﺳﺪ. 15وﻗﺘﯽ داود در ﺣﺎرث )واﻗﻊ در زﻳﻒ( ﺑﻮد ،ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮای آﺸﺘﻦ او ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ16 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺣﺎرث ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﺪا داود را ﺗﻘﻮﻳﺖ دهﺪ17 .ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮس ،ﭘﺪرم هﺮﮔﺰ ﺗﻮ را ﭘﻴﺪا ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد .ﺗﻮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ و ﻣﻦ ﻣﻌﺎون ﺗﻮ .ﭘﺪرم ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻣﯽداﻧﺪ«. 18ﭘﺲ هﺮ دو اﻳﺸﺎن در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﻴﻤﺎن دوﺳﺘﯽ ﺧﻮد را ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .داود در ﺣﺎرث ﻣﺎﻧﺪ ،وﻟﯽ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ. 19اﻣﺎ اهﺎﻟﯽ زﻳﻒ ﻧﺰد ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ رﻓﺘﻨﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ: »ﻣﺎ ﻣﯽداﻧﻴﻢ داود آﺠﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .او در ﺻﺤﺮای ِﻧﮕِﺐ در ﻏﺎرهﺎی ﺣﺎرث واﻗﻊ در آﻮﻩ ﺣﺨﻴﻠﻪ اﺳﺖ20 .هﺮ وﻗﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ او را دﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﻴﻢ«. 21ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ آﻪ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻦ هﺴﺘﻴﺪ! 22ﺑﺮوﻳﺪ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﻘﻴﻖ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﻳﺪ او در ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ .ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ او را دﻳﺪﻩ اﺳﺖ. ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ او ﺧﻴﻠﯽ زرﻧﮓ و ﺣﻴﻠﻪﮔﺮ اﺳﺖ. 23ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻩهﺎی او را ﭘﻴﺪا آﻨﻴﺪ ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ و ﺟﺰﻳﻴﺎت را ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﺰارش دهﻴﺪ و ﻣﻦ هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ 27 ﺑﺪاﻧﺠﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ .اﮔﺮ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ ،هﺮﻃﻮر ﺷﺪﻩ او را ﭘﻴﺪا ﻣﯽآﻨﻢ ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺎﺷﻢ وﺟﺐ ﺑﻪ وﺟﺐ ﺗﻤﺎم ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا را ﺑﮕﺮدم!« 24و25ﻣﺮدان زﻳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ .اﻣﺎ داود ﭼﻮن ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل در ﺗﻌﻘﻴﺐ او ﺑﻄﺮف زﻳﻒ ﻣﯽﺁﻳﺪ ،ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺑﺎ اﻓﺮادش ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻣﻌﻮن آﻪ در ﺟﻨﻮب ﻳﻬﻮدا واﻗﻊ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،رﻓﺖ .وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل و اﻓﺮادش ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل او ﺗﺎ ﻣﻌﻮن رﻓﺘﻨﺪ26 .ﺷﺎﺋﻮل و داود در دو ﻃﺮف ﻳﮏ آﻮﻩ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و داود ﺳﻌﯽ ﻣﯽآﺮد راﻩ ﻓﺮاری ﭘﻴﺪا آﻨﺪ ،وﻟﯽ ﻓﺎﻳﺪﻩای ﻧﺪاﺷﺖ. 27درﺳﺖ در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩاﻧﺪ28 .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر دﺳﺖ از ﺗﻌﻘﻴﺐ داود ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ .ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﺁن ﻣﻜﺎن را آﻮﻩ ﺟﺪاﻳﯽ ﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ29 .داود از ﺁﻧﺠﺎ رﻓﺖ و در ﻏﺎرهﺎی ﻋﻴﻦ ﺟﺪی ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪ. داود از آﺸﺘﻦ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ ﻣﯽآﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل از ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 24ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮد ،ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ داود ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﻋﻴﻦ ﺟﺪی ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ اﺳﺖ2 .ﭘﺲ او ﺑﺎ ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﻋﻴﻦ ﺟﺪی رﻓﺖ و در ﻣﻴﺎن »ﺻﺨﺮﻩهﺎی ﺑﺰ آﻮهﯽ« ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮی داود ﭘﺮداﺧﺖ3 .ﺑﺮ ﺳﺮ راﻩ ﺑﻪ ﺁﻏﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان رﺳﻴﺪ .در ﺁﻧﺠﺎ ﻏﺎری ﺑﻮد .ﺷﺎﺋﻮل وارد ﻏﺎر ﺷﺪ ﺗﺎ رﻓﻊ ﺣﺎﺟﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ .اﺗﻔﺎﻗ ًﺎ داود و ﻣﺮداﻧﺶ در اﻧﺘﻬﺎی ﻏﺎر ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ! 4اﻓﺮاد داود ﺁهﺴﺘﻪ در ﮔﻮش او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻣﺮوز هﻤﺎن روزی اﺳﺖ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ وﻋﺪﻩ دادﻩ دﺷﻤﻨﺖ را ﺑﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺎ او ﺑﻜﻨﯽ!« ﭘﺲ داود ﺁهﺴﺘﻪ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﮔﻮﺷﻪء ردای ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﺮﻳﺪ. 5وﻟﯽ ﺑﻌﺪ وﺟﺪاﻧﺶ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ6 ،و ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :آﺎر ﺑﺪی آﺮدم .وای ﺑﺮ ﻣﻦ اﮔﺮ آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺁﺳﻴﺒﯽ از ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﻢ ﺑﺮﺳﺪ ،زﻳﺮا او ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ«. اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 7و8داود ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن اﻓﺮادش را ﺳﺮزﻧﺶ آﺮد و ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﺋﻮل از ﻏﺎر ﺧﺎرج ﺷﺪ ،داود ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻦ!« وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮﮔﺸﺖ ،داود او را ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد 9و10و ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﺮدم ﮔﻮش ﻣﯽدهﻴﺪ آﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺟﺎن ﺷﻤﺎ را دارم؟ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ آﻪ اﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺪارد .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را در اﻳﻦ ﻏﺎر ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد و ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮادم ﮔﻔﺘﻨﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﻜﺸﻢ ،اﻣﺎ ﻣﻦ اﻳﻨﻜﺎر را ﻧﻜﺮدم. ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻢ آﻪ او ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﻣﻦ هﺮﮔﺰ ﺑﻪ او ﺁﺳﻴﺒﯽ ﻧﺨﻮاهﻢ رﺳﺎﻧﺪ11 .ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ،ﻗﺴﻤﺘﯽ از ردای ﺷﻤﺎ در دﺳﺖ ﻣﻦ اﺳﺖ .ﻣﻦ ﺁن را ﺑﺮﻳﺪم ،وﻟﯽ ﺷﻤﺎ را ﻧﻜﺸﺘﻢ! ﺁﻳﺎ هﻤﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﯽآﻨﺪ آﻪ ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺁزار ﺷﻤﺎ را ﻧﺪارم و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻜﺮدﻩام ،هﺮ ﭼﻨﺪ ﺷﻤﺎ در ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻦ هﺴﺘﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﺮا ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ؟ 12و13ﺧﺪاوﻧﺪ درﻣﻴﺎن ﻣﻦ وﺷﻤﺎﺣﻜﻢآﻨﺪ و اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮا ﺧﻮدش از ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮد .وﻟﯽ از ﻃﺮف ﻣﻦ هﻴﭻ ﺑﺪی ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ .از ﻗﺪﻳﻢ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ :ﺑﺪی از ﺁدم ﺑﺪ ﺻﺎدر ﻣﯽﺷﻮد14 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺗﻌﻘﻴﺐ ﭼﻪ آﺴﯽ اﺳﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﺣﻴﻒ ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ وﻗﺘﺶ را ﺑﺮای ﻣﻦ آﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩء ﻳﮏ ﺳﮓ ﻣﺮدﻩ ﻳﺎ ﻳﮏ آﮏ ارزش ﻧﺪارم ﺗﻠﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ؟ 15ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدش ﺑﻴﻦ ﻣﺎ داوری آﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﻣﻘﺼﺮ آﻴﺴﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺧﻮدش از ﺣﻖ ﻣﻦ دﻓﺎع آﻨﺪ و ﻣﺮا از ﭼﻨﮓ ﺷﻤﺎ ﺑﺮهﺎﻧﺪ!« 16و17وﻗﺘﯽ داود ﺻﺤﺒﺖ ﺧﻮد را ﺗﻤﺎم آﺮد ،ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ: »ﭘﺴﺮم داود ،ﺁﻳﺎ اﻳﻦ ﺻﺪای ﺗﻮﺳﺖ؟« و ﮔﺮﻳﻪ اﻣﺎﻧﺶ ﻧﺪاد .او ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ هﺴﺘﯽ .ﭼﻮن ﺗﻮ در ﺣﻖ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﯽ آﺮدﻩای ،وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪی آﺮدﻩام18 .ﺁری ،ﺗﻮ اﻣﺮوز ﻧﺸﺎن دادی آﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎن هﺴﺘﯽ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد ،اﻣﺎ ﺗﻮ ﻣﺮا ﻧﻜﺸﺘﯽ19 .ﭼﻪ آﺴﯽ ﺗﺎآﻨﻮن ﺷﻨﻴﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ آﺴﯽ دﺷﻤﻦ ﺧﻮد را در ﭼﻨﮓ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻴﺎﺑﺪ ،وﻟﯽ او را ﻧﻜﺸﺪ؟ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﻟﻄﻔﯽ آﻪ ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻣﻦ آﺮدی ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺎداش ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺪهﺪ20 .ﺣﺎل ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ آﻪ ﺗﻮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ و ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﻮد را ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺧﻮاهﯽ آﺮد21 .ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮر آﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ رﺳﻴﺪی ،ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺮا از ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮی و ﺑﮕﺬاری اﺳﻢ ﻣﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ«. ء 22ﭘﺲ داود ﺑﺮای او ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد و ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد رﻓﺖ ،وﻟﯽ داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ. داود و اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ وﻓﺎت ﻳﺎﻓﺖ و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺟﻤﻊ 25ﺷﺪﻩ ،ﺑﺮای او ﻋﺰاداری آﺮدﻧﺪ .ﺳﭙﺲ او را در ﮔﻮرﺳﺘﺎن ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽاش در راﻣﻪ دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ،داود ﺑﻪ ﺻﺤﺮای ﻣﻌﻮن رﻓﺖ2 .و3و4در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺮد ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪی از ﺧﺎﻧﺪان آﺎﻟﻴﺐ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﺎﺑﺎل زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .او اﻣﻼآﯽ در آﺮﻣﻞ داﺷﺖ و ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻪ هﺰار ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و هﺰار ﺑﺰ ﺑﻮد .هﻤﺴﺮ او اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﻧﺎم داﺷﺖ و زﻧﯽ زﻳﺒﺎ و ﺑﺎ هﻮش ﺑﻮد ،اﻣﺎ ﺧﻮد او ﺧﺴﻴﺲ و ﺑﺪاﺧﻼق ﺑﻮد. ﻳﮏ روز وﻗﺘﯽ ﻧﺎﺑﺎل در آﺮﻣﻞ ﻣﺸﻐﻮل ﭼﻴﺪن ﭘﺸﻢ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﺶ ﺑﻮد5 ،داود دﻩ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﺧﻮد را ﻧﺰد او ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺳﻼﻣﺶ را ﺑﻪ وی ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ و ﭼﻨﻴﻦ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ»6 :ﺧﺪا ﺗﻮ و ﺧﺎﻧﻮادﻩات را آﺎﻣﻴﺎب ﺳﺎزد و اﻣﻮاﻟﺖ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ7 .ﺷﻨﻴﺪﻩام ﻣﺸﻐﻮل ﭼﻴﺪن ﭘﺸﻢ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﺖ هﺴﺘﯽ .ﻣﺎ ﺑﻪ ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﺗﻮ آﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت در ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﺑﻮدﻩاﻧﺪ ﺁزاری ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻩاﻳﻢ و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪاﻳﻢ ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ از ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﺖ آﻪ در آﺮﻣﻞ هﺴﺘﻨﺪ ،ﮔﻢ ﺷﻮد8 .از ﭼﻮﭘﺎﻧﺎن ﺧﻮد ﺑﭙﺮس آﻪ ﻣﺎ راﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ .ﭘﺲ ﺣﺎل آﻪ اﻓﺮادم را ﻧﺰد ﺗﻮ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ، ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﻟﻄﻔﯽ در ﺣﻖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻜﻦ و در اﻳﻦ ﻋﻴﺪ هﺮ ﭼﻪ از دﺳﺘﺖ ﺑﺮﺁﻳﺪ ﺑﻪ ﻏﻼﻣﺎﻧﺖ و ﺑﻪ دوﺳﺘﺖ داود ،ﺑﺪﻩ«. 9اﻓﺮاد داود ﭘﻴﻐﺎم را ﺑﻪ ﻧﺎﺑﺎل رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ10 .ﻧﺎﺑﺎل ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ داود دﻳﮕﺮ آﻴﺴﺖ؟ در اﻳﻦ روزهﺎ ﻧﻮآﺮاﻧﯽ آﻪ از ﻧﺰد ارﺑﺎﺑﺎن ﻓﺮار ﻣﯽآﻨﻨﺪ، زﻳﺎد ﺷﺪﻩاﻧﺪ11 .ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﻧﺎن و ﺁب و ﮔﻮﺷﺖ را از دهﺎن آﺎرﮔﺮاﻧﻢ ﺑﮕﻴﺮم و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩاﻳﺪ ،ﺑﺪهﻢ؟« 12اﻓﺮاد داود ﻧﺰد او ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻧﺎﺑﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدﻧﺪ13 .داود در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ 28 ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻤﺮ ﻣﯽﺑﺴﺖ ،ﺑﻪ اﻓﺮادش دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮدارﻧﺪ .ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺪﺳﺖ هﻤﺮاﻩ داود ﺑﺮاﻩ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و دوﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﻧﺰد اﺛﺎﺛﻴﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 14در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻳﻜﯽ از ﻧﻮآﺮان ﻧﺎﺑﺎل ﻧﺰد اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :داود ،اﻓﺮاد ﺧﻮد را از ﺻﺤﺮا ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻣﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺳﻼﻣﺶ را ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، وﻟﯽ ارﺑﺎب ﻣﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ اهﺎﻧﺖ ﻧﻤﻮد15 .و16در ﺻﻮرﺗﻴﻜﻪ اﻓﺮاد داود ﺑﺎ ﻣﺎ رﻓﺘﺎر ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﻪاﻧﺪ و هﺮﮔﺰ ﺁزارﺷﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺑﻠﻜﻪ ﺷﺐ و روز ﺑﺮای ﻣﺎ و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﻤﺎن ﭼﻮن ﺣﺼﺎر ﺑﻮدﻩاﻧﺪ و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻪ در ﺻﺤﺮا ﻧﺰد ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻳﻢ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ از ﮔﻠﻪء ﻣﺎ دزدﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪ17 .ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﺎ دﻳﺮ ﻧﺸﺪﻩ ﻓﻜﺮی ﺑﻪ ﺣﺎل ارﺑﺎب و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﻜﻨﯽ ،ﭼﻮن ﺟﺎﻧﺸﺎن در ﺧﻄﺮ اﺳﺖ .ارﺑﺎب ﺑﻘﺪری ﺑﺪاﺧﻼق اﺳﺖ آﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﺎ او ﺣﺮف زد«. 18ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ دوﻳﺴﺖ ﻧﺎن ،دو ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب ،ﭘﻨﺞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ آﺒﺎب ﺷﺪﻩ ،هﻔﺪﻩ آﻴﻠﻮ ﻏﻠﻪء ﺑﺮﺷﺘﻪ و ﺻﺪ ﻧﺎن آﺸﻤﺸﯽ و دوﻳﺴﺖ ﻧﺎن اﻧﺠﻴﺮی ﺑﺮداﺷﺘﻪ، ﺁﻧﻬﺎ را روی ﭼﻨﺪ اﻻغ ﮔﺬاﺷﺖ 19و ﺑﻪ ﻧﻮآﺮان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮوﻳﺪ و ﻣﻦ هﻢ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻢ ﺁﻣﺪ «.وﻟﯽ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭼﻴﺰی ﺑﻪ ﺷﻮهﺮش ﻧﮕﻔﺖ. 20اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﺑﺮ اﻻغ ﺧﻮد ﺳﻮار ﺷﺪ و ﺑﺮاﻩ اﻓﺘﺎد .وﻗﺘﯽ در آﻮﻩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻳﮏ ﭘﻴﭻ رﺳﻴﺪ ،داود و اﻓﺮادش را دﻳﺪ آﻪ ﺑﻄﺮف او ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ. 21داود ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻜﺮ آﺮدﻩ ﺑﻮد» :ﻣﻦ در ﺣﻖ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺑﯽ آﺮدم .ﮔﻠﻪهﺎی او را ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﻮدم و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻢ ﭼﻴﺰی از ﺁﻧﻬﺎ دزدﻳﺪﻩ ﺷﻮد ،اﻣﺎ او اﻳﻦ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺮا ﺑﺎ ﺑﺪی ﺟﺒﺮان آﺮد22 .ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ ﻣﻦ اﮔﺮ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻳﻜﯽ از اﻓﺮاد او را زﻧﺪﻩ ﺑﮕﺬارم!« 23وﻗﺘﯽ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ داود را دﻳﺪ ﻓﻮری از اﻻغ ﭘﻴﺎدﻩ ﺷﺪ و ﺑﻪ او ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻤﻮد24 .او ﺑﻪ ﭘﺎهﺎی داود اﻓﺘﺎدﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﺳﺮور ﻣﻦ ،ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺗﻘﺼﻴﺮات را ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻣﻦ ﺑﮕﺬارﻳﺪ ،وﻟﯽ اﺟﺎزﻩ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻗﻀﻴﻪ از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ25 :ﻧﺎﺑﺎل ﺁدم ﺑﺪاﺧﻼﻗﯽ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﯽ آﻪ زدﻩ اﺳﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﻴﺪ. هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ از اﺳﻤﺶ هﻢ ﭘﻴﺪاﺳﺖ او ﺷﺨﺺ ﻧﺎداﻧﯽ 29 اﺳﺖ .ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﻦ از ﺁﻣﺪن اﻓﺮاد ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﺸﺪم. 26ﺳﺮور ﻣﻦ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﺪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮن دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺁﻟﻮدﻩ ﺷﻮد و ﺧﻮدﺗﺎن از ﺁﻧﻬﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ، ﺑﻪ ﺣﻴﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎن ﺷﻤﺎ ﻗﺴﻢ آﻪ هﻤﻪء دﺷﻤﻨﺎن و ﺑﺪﺧﻮاهﺎﻧﺘﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﺑﺎل هﻼک ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ27 .ﺣﺎل، ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ اﻳﻦ هﺪﻳﻪء آﻨﻴﺰﺗﺎن را آﻪ ﺑﺮای اﻓﺮادﺗﺎن ﺁوردﻩ اﺳﺖ ،ﻗﺒﻮل ﻓﺮﻣﺎﻳﻴﺪ 28و ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ. ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺷﻤﺎ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن را ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ ﻧﺸﺎﻧﺪ ،ﭼﻮن ﺑﺮای اوﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺟﻨﮕﻴﺪ ،و در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﻋﻤﺮﺗﺎن هﻴﭻ ﺑﺪی ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاهﺪ رﺳﻴﺪ. 29هﺮ وﻗﺖ آﺴﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ و ﺷﻤﺎ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﺟﺎن ﺷﻤﺎ را ﺣﻔﻆ ﺧﻮاهﺪ آﺮد ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻨﺞ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ را ﺣﻔﻆ ﻣﯽآﻨﻨﺪ و دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن را دور ﺧﻮاهﺪ اﻧﺪاﺧﺖ ،هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ آﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎ را در ﻓﻼﺧﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ،ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ30 .وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻤﺎم وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﻮب ﺧﻮد را در ﺣﻖ ﺷﻤﺎ اﻧﺠﺎم دهﺪ و ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، 31ﺁﻧﮕﺎﻩ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﯽﺳﺒﺐ دﺳﺘﺘﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮن ﺁﻟﻮدﻩ ﻧﻜﺮدﻳﺪ و اﻧﺘﻘﺎم ﻧﻜﺸﻴﺪﻳﺪ ،ﭘﺸﻴﻤﺎن ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﺷﺪ. هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﻓﻴﻖ دهﺪ ،آﻨﻴﺰﺗﺎن را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺁورﻳﺪ«. 32داود ﺑﻪ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻣﺘﺒﺎرک ﺑﺎد ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ اﻣﺮوز ﺗﻮ را ﻧﺰد ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎد! 33ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ آﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻜﻤﺘﯽ داری و ﻧﮕﺬاﺷﺘﯽ دﺳﺘﻬﺎﻳﻢ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﺮدم ﺁﻟﻮدﻩ ﺷﻮد و ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮم34 .زﻳﺮا ﺑﻪ ﺣﻴﺎت ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﻗﺴﻢ آﻪ اﮔﺮ ﺗﻮ ﻧﺰد ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺁﻣﺪی ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ آﺴﯽ را از اﻓﺮاد ﻧﺎﺑﺎل زﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ«. 35ﺁﻧﮕﺎﻩ داود هﺪاﻳﺎی او را ﻗﺒﻮل آﺮد و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ: »ﺑﺎ ﺧﻴﺎل راﺣﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪات ﺑﺮﮔﺮد ،ﭼﻮن ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺧﻮاهﺶ ﺗﻮ ﻋﻤﻞ ﺧﻮاهﻢ آﺮد«. 36وﻗﺘﯽ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ دﻳﺪ آﻪ ﺷﻮهﺮش ﻳﮏ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺷﺎهﺎﻧﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ دادﻩ و ﺧﻮدش هﻢ ﺳﺮﻣﺴﺖ از ﺑﺎدﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﭼﻴﺰی ﺑﻪ او ﻧﮕﻔﺖ37 .ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ آﻪ ﻣﺴﺘﯽ از ﺳﺮ ﻧﺎﺑﺎل ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،زﻧﺶ هﻤﻪ وﻗﺎﻳﻊ را ﺑﺮای او ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺎﺑﺎل از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﻜﺘﻪ آﺮد 38و ﺑﻌﺪ از دﻩ روز ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد و او ﻣﺮد. 39داود وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ ﻧﺎﺑﺎل ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﺧﻮد اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮا از ﻧﺎﺑﺎل ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰارش دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮن ﺁﻟﻮدﻩ ﺷﻮد .ﺳﭙﺎس ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ آﻪ ﻧﺎﺑﺎل را ﺑﻪ ﺳﺰای ﻋﻤﻞ ﺑﺪش رﺳﺎﻧﻴﺪ«. ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ او را ﺑﺮای وی ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎری آﻨﻨﺪ40 .ﭼﻮن ﻗﺎﺻﺪان ﺑﻪ آﺮﻣﻞ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﻗﺼﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ41 .اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻩ، ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ آﻨﻴﺰ او هﺴﺘﻢ و ﺁﻣﺎدﻩام ﺗﺎ ﭘﺎهﺎی ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاراﻧﺶ را ﺑﺸﻮﻳﻢ42 «.او ﻓﻮری از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﭘﻨﺞ آﻨﻴﺰش را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺳﻮار ﺑﺮ اﻻغ ﺷﺪ و هﻤﺮاﻩ ﻗﺎﺻﺪان ﻧﺰد داود رﻓﺖ و زن او ﺷﺪ. 43داود زن دﻳﮕﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﺎم اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ ﻳﺰرﻋﻴﻠﯽ داﺷﺖ44 .در ﺿﻤﻦ ﺷﺎﺋﻮل دﺧﺘﺮش ﻣﻴﻜﺎل را آﻪ زن داود ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺮدی ﺑﻪ ﻧﺎم ﻓﻠﻄﺌﻴﻞ )ﭘﺴﺮ ﻻﻳﺶ( از اهﺎﻟﯽ ﺟﻠﻴﻢ دادﻩ ﺑﻮد. داود ﺑﺎز هﻢ از آﺸﺘﻦ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ ﻣﯽآﻨﺪ اهﺎﻟﯽ زﻳﻒ ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻪ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل 26ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ آﻪ داود ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن رﻓﺘﻪ و در آﻮﻩ ﺣﺨﻴﻠﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻩ اﺳﺖ2 .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ داود ﭘﺮداﺧﺖ. 3و4ﺷﺎﺋﻮل در آﻨﺎر راهﯽ آﻪ در آﻮﻩ ﺣﺨﻴﻠﻪ ﺑﻮد اردو زد .داود در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﻮد و وﻗﺘﯽ از ﺁﻣﺪن ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ ،ﻣﺄﻣﻮراﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﺷﺎﺋﻮل رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. 5و6و7ﺷﺒﯽ داود ﺑﻪ اردوی ﺷﺎﺋﻮل رﻓﺖ و ﻣﺤﻞ ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺷﺎﺋﻮل و اﺑﻨﻴﺮ ،ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ را ﭘﻴﺪا آﺮد. ﺷﺎﺋﻮل درون ﺳﻨﮕﺮ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮد و اﺑﻨﻴﺮ و ﺳﺮﺑﺎزان در اﻃﺮاف او ﺑﻮدﻧﺪ. داود ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﺧﻴﻤﻠﮏ ﺣﻴﺘﯽ و اﺑﻴﺸﺎی )ﭘﺴﺮ ﺻﺮوﻳﻪ ،ﺑﺮادر ﻳﻮﺁب( ﮔﻔﺖ» :آﺪام ﻳﮏ از ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮﻳﺪ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﻪ اردوی ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ؟« اﺑﻴﺸﺎی ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم «.ﭘﺲ داود و اﺑﻴﺸﺎی ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل رﻓﺘﻨﺪ .ﺷﺎﺋﻮل ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮد و ﻧﻴﺰﻩاش را آﻨﺎر ﺳﺮش در زﻣﻴﻦ ﻓﺮو اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ آﺮدﻩ ﺑﻮد8 .اﺑﻴﺸﺎی ﺁهﺴﺘﻪ در ﮔﻮش داود ﮔﻔﺖ: »اﻣﺮوز دﻳﮕﺮ ﺧﺪا دﺷﻤﻨﺖ را ﺑﻪ دام ﺗﻮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﺳﺖ. اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﺑﺮوم و ﺑﺎ ﻧﻴﺰﻩاش او را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺪوزم ﺗﺎ دﻳﮕﺮ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﻮد!« 9داود ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،او را ﻧﻜﺶ ،زﻳﺮا آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ دﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ آﻨﺪ و ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ؟ 10ﻣﻄﻤﺌﻨًﺎ ﺧﻮد ﺧﺪاوﻧﺪ ،روزی او را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد؛ وﻗﺘﯽ اﺟﻠﺶ ﺑﺮﺳﺪ او ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد ،ﻳﺎ در ﺑﺴﺘﺮ و ﻳﺎ در ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ11 .وﻟﯽ ﻣﻦ هﺮﮔﺰ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد! اﻣﺎ اآﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ ﭼﻪ آﻨﻴﻢ .ﻧﻴﺰﻩ و آﻮزﻩء ﺁب او را ﺑﺮ ﻣﯽدارﻳﻢ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮﻳﻢ!« 12ﭘﺲ داود ﻧﻴﺰﻩ و آﻮزﻩء ﺁب ﺷﺎﺋﻮل را آﻪ آﻨﺎر ﺳﺮش ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ و آﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪء او ﻧﺸﺪ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ هﻤﻪء اﻓﺮاد ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ ﺧﻮاب ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﻓﺮو ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد. 13داود از داﻣﻨﻪء آﻮﻩ آﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ اردوﮔﺎﻩ ﺑﻮد ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻓﺎﺻﻠﻪء ﺑﯽﺧﻄﺮ رﺳﻴﺪ14 .ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﺳﺮﺑﺎزان ﺷﺎﺋﻮل و اﺑﻨﻴﺮ را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﺑﻨﻴﺮ، ﺻﺪاﻳﻢ را ﻣﯽﺷﻨﻮی؟« اﺑﻨﻴﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻦ آﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدش ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﺑﻴﺪار ﻣﯽآﻨﺪ؟« 15داود ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ ﺗﻮ ﻣﺮد ﻧﻴﺴﺘﯽ؟ ﺁﻳﺎ در ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﺴﯽ ﭼﻮن ﺗﻮ هﺴﺖ؟ ﭘﺲ ﭼﺮا از ﺁﻗﺎی ﺧﻮد ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﯽآﻨﯽ؟ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد او را ﺑﻜﺸﺪ! 16ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﺑﯽﺗﻮﺟﻬﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮی ،زﻳﺮا از ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻜﺮدی .آﺠﺎﺳﺖ آﻮزﻩء ﺁب و ﻧﻴﺰﻩای آﻪ در آﻨﺎر ﺳﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻮد؟« 17و18ﺷﺎﺋﻮل ﺻﺪای داود را ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم داود ،اﻳﻦ ﺗﻮ هﺴﺘﯽ؟« داود ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﯽ ﺳﺮورم ،ﻣﻦ هﺴﺘﻢ .ﭼﺮا ﻣﺮا ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﭼﻪ آﺮدﻩام؟ ﺟﺮم ﻣﻦ ﭼﻴﺴﺖ؟ 19ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ! اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ اﺳﺖ ،ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ او ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﮔﻨﺎهﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮد ،اﻣﺎ اﮔﺮ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﺷﻤﺎ را ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪاﻧﺪ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ ،زﻳﺮا ﻣﺮا از ﺧﺎﻧﻪء ﺧﺪاوﻧﺪ دور آﺮدﻩاﻧﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﺑﺘﻬﺎی ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﺎن را ﻋﺒﺎدت آﻨﻢ. 30 20ﺁﻳﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ دور از ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ،درﺧﺎک ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻤﻴﺮم؟ ﭼﺮا ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻤﭽﻮن آﺴﯽ آﻪ آﺒﮏ را ﺑﺮ آﻮهﻬﺎ ﺷﻜﺎر ﻣﯽ آﻨﺪ ،ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻳﮏ آﮏ ﺁﻣﺪﻩ؟« 21ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام .ﭘﺴﺮم ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮد و ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﺁزاری ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺨﻮاهﻢ رﺳﺎﻧﺪ ،زﻳﺮا ﺗﻮ اﻣﺮوز از آﺸﺘﻨﻢ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻴﺪی .ﻣﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ آﺮدم و اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪم«. 22داود ﮔﻔﺖ» :ﻧﻴﺰﻩء ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ .ﻳﻜﯽ از اﻓﺮاد ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻔﺮﺳﺖ ﺗﺎ ﺁن را ﺑﮕﻴﺮد23 .ﺧﺪاوﻧﺪ هﺮ آﺲ را ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﻴﻜﻮآﺎری و ﺻﺪاﻗﺘﺶ ﭘﺎداش دهﺪ .او ﺗﻮ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻮد ،وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ هﺴﺘﯽ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ24 .ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ رﺣﻢ ﻧﻤﻮدم ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻣﻦ رﺣﻢ آﻨﺪ و ﻣﺮا از هﻤﻪء اﻳﻦ ﺳﺨﺘﯽهﺎ ﺑﺮهﺎﻧﺪ«. 25ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﭘﺴﺮم داود ،ﺧﺪا ﺗﻮ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ .ﺗﻮ آﺎرهﺎی ﺑﺰرﮔﯽ ﺧﻮاهﯽ آﺮد و هﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ«. ﭘﺲ داود ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد رﻓﺖ و ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ. داود در ﻣﻴﺎن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ داود ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ آﺮد» :روزی ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺮا 27ﺧﻮاهﺪ آﺸﺖ .ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮوم ﺗﺎ او از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺮدارد؛ ﺁﻧﮕﺎﻩ از دﺳﺖ او رهﺎﻳﯽ ﺧﻮاهﻢ ﻳﺎﻓﺖ«. 2و3ﭘﺲ داود و ﺁن ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ آﻪ هﻤﺮاهﺶ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺖ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﻳﺖ اﺧﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ )ﭘﺴﺮ ﻣﻌﻮک( زﻧﺪﮔﯽ آﻨﻨﺪ .داود زﻧﺎن ﺧﻮد، اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ ﻳﺰرﻋﻴﻠﯽ و اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ آﺮﻣﻠﯽ )زن ﺳﺎﺑﻖ ﻧﺎﺑﺎل( را ﻧﻴﺰ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺮد4 .ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ داود ﺑﻪ ﺟﺖ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ .ﭘﺲ او از ﺗﻌﻘﻴﺐ داود دﺳﺖ آﺸﻴﺪ. 5روزی داود ﺑﻪ اﺧﻴﺶ ﮔﻔﺖ» :ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد ﻣﺎ در ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻧﺰد ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ؛ اﮔﺮ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی آﻮﭼﮏ ﻣﯽروﻳﻢ و در ﺁﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻴﻢ«. 6ﭘﺲ اﺧﻴﺶ ،ﺻِﻘﻠَﻎ را ﺑﻪ او داد و اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻳﻬﻮدا ﺗﻌﻠﻖ دارد7 .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪت ﻳﮏ 31 ﺳﺎل و ﭼﻬﺎر ﻣﺎﻩ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ زﻧﺪﮔﯽ آﺮدﻧﺪ8 .داود و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ از ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺟﺸﻮری و ﺟﺮِزی و ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽ را ﻣﻮرد ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎز ﻗﺮار َ ﻣﯽدادﻧﺪ) .اﻳﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ از ﻗﺪﻳﻢ در ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ آﻪ ﺗﺎ ﺷﻮر و ﻣﺼﺮ اﻣﺘﺪاد ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ9 (.در اﻳﻦ ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎزهﺎ ،ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را هﻢ زﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﮔﻠﻪهﺎ و اﻣﻮال ﺁﻧﻬﺎ را ﻏﺎرت ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ ،و وﻗﺘﯽ ﻧﺰد اﺧﻴﺶ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ 10اﺧﻴﺶ ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻣﺮوز ﺑﻪ آﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻳﺪ؟« داود هﻢ ﺟﻮاب ﻣﯽداد ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﻳﻬﻮدا ﻳﺎ ﺟﻨﻮب ﻳَﺮﺣَﻢﺋﻴﻞ ﻳﺎ ﺟﻨﻮب ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻗﻴﻨﻴﻬﺎ. 11داود ،ﻣﺮد ﻳﺎ زﻧﯽ را زﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺑﮕﻮﻳﺪ آﻪ او ﺑﻪ آﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻩ اﺳﺖ .ﻣﺎداﻣﯽ آﻪ داود در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد، آﺎرش هﻤﻴﻦ ﺑﻮد12 .آﻢآﻢ اﺧﻴﺶ ﺑﻪ داود اﻋﺘﻤﺎد ﭘﻴﺪا آﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :داود ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎرهﺎﻳﺶ ﻣﻮرد ﻧﻔﺮت ﻗﻮم ﺧﻮد اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﭘﺲ ﺗﺎ ﻋﻤﺮ دارد ﻣﺮا ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. ﺷﺎﺋﻮل و زن ﺟﺎدوﮔﺮ در ﺁن روزهﺎ ،ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻗﻮای ﺧﻮد را 28ﺟﻤﻊ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﻨﺪ .اﺧﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ داود و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎ را در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ آﻤﮏ آﻨﻴﺪ«. 2داود ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﻟﺒﺘﻪ! ﺧﻮاهﻴﺪ دﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد!« اﺧﻴﺶ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ هﻢ ﺗﻮ را ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮد ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ«. )3در اﻳﻦ وﻗﺖ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻧﺒﯽ درﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮای او ﺳﻮﮔﻮاری ﻧﻤﻮدﻩ ،او را در زادﮔﺎهﺶ راﻣﻪ دﻓﻦ آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ .در ﺿﻤﻦ ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺗﻤﺎم ﻓﺎﻟﮕﻴﺮان و ﺟﺎدوﮔﺮان را از ﺳﺮزﻣﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻴﺮون آﺮدﻩ ﺑﻮد(. 4ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ و در ﺷﻮﻧﻴﻢ اردو زدﻧﺪ .ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺷﺎﺋﻮل در ﺟﻠﺒﻮع ﺻﻒﺁراﻳﯽ آﺮدﻧﺪ5 .و6وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻗﻮای ﻋﻈﻴﻢ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ اﻓﺘﺎد ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪ و از ﺧﺪاوﻧﺪ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﺆال ﻧﻤﻮد آﻪ ﭼﻪ آﻨﺪ .اﻣﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﻪ در ﺧﻮاب ﺟﻮاب داد ،ﻧﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اورﻳﻢ* و ﻧﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻧﺒﻴﺎء. 7ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮔﻔﺖ» :زن ﺟﺎدوﮔﺮی آﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ روح اﺣﻀﺎر ﻧﻤﺎﻳﺪ ﭘﻴﺪا آﻨﻴﺪ ﺗﺎ از او آﻤﮏ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ«. ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :در ﻋَﻴﻨﺪُر ﻳﮏ زن ﺟﺎدوﮔﺮ هﺴﺖ«. 8ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻗﻴﺎﻓﻪ دادﻩ ،ﻟﺒﺎس ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﺮ ﺗﻦ آﺮد و دو ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺁن زن رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ آﻪ ﻣﺮدﻩ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻢ ،ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ روح او را ﺑﺮای ﻣﻦ اﺣﻀﺎر آﻨﯽ؟« 9زن ﺟﻮاب داد» :ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﻣﺮا ﺑﻪ آﺸﺘﻦ ﺑﺪهﯽ؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﮔﺮان و ﻓﺎﻟﮕﻴﺮان را از آﺸﻮر ﺑﻴﺮون راﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﺁﻣﺪﻩای ﻣﺮا ﺑﻪ دام ﺑﻴﺎﻧﺪازی؟« 10اﻣﺎ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧ ِﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد او را ﻟﻮ ﻧﺪهﺪ11 .ﭘﺲ زن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺣﺎل روح ﭼﻪ آﺴﯽ را ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺮاﻳﺖ اﺣﻀﺎر آﻨﻢ؟« ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ«. 12وﻗﺘﯽ زن ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﻓﺘﺎد ،ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﺗﻮ ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ دادی! ﺗﻮ ﺷﺎﺋﻮل هﺴﺘﯽ!« 13ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮس ،ﺑﮕﻮ ﭼﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﯽ؟« ﮔﻔﺖ» :روﺣﯽ را ﻣﯽﺑﻴﻨﻢ آﻪ از زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون ﻣﯽﺁﻳﺪ«. 14ﺷﺎﺋﻮل ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻪ ﺷﻜﻠﯽ اﺳﺖ؟« زن ﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﺮﻣﺮدی اﺳﺖ آﻪ ردای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮﺗﻦ دارد«. ﺷﺎﺋﻮل ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ اﺳﺖ ،ﭘﺲ ﺧﻢ ﺷﺪﻩ او را ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد. 15ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﻣﺮا اﺣﻀﺎر آﺮدی و ﺁراﻣﺸﻢ را ﺑﺮهﻢ زدی؟« ﺷﺎﺋﻮل ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ در وﺿﻊ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺪی ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪام .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ در ﺣﺎل ﺟﻨﮕﻨﺪ و ﺧﺪا ﻣﺮا ء ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ .او ﺟﻮاب دﻋﺎی ﻣﺮا ﻧﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ * اورﻳﻢ وﺗُﻤﻴﻢ و ﺳﺎﻳﻞ ﻣﻘﺪﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا را در ﻣﯽﻳﺎﻓﺘﻨﺪ .ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺮوج .30 :28 اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺧﻮاب ﻣﯽدهﺪ ﻧﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻧﺒﻴﺎء .ﭘﺲ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻨﺎﻩ ﺁوردﻩام ﺗﺎ ﺑﮕﻮﻳﯽ ﭼﻪ آﻨﻢ«. 16ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺟﻮاب داد» :اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮ را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ و دﺷﻤﻨﺖ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ دﻳﮕﺮ ﭼﺮا از ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯽ آﻪ ﭼﻪ آﻨﯽ؟ 17هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد، ﺳﻠﻄﻨﺖ را از دﺳﺖ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ رﻗﻴﺐ ﺗﻮ داود دادﻩ اﺳﺖ18 .ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺑﻼهﺎ ﺑﺮای اﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ آﻪ وﻗﺘﯽ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﻣﻮد :ﺑﺮو ﻗﻮم ﻋﻤﺎﻟﻴﻖ را ﺑﻜﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد آﻦ ،او را اﻃﺎﻋﺖ ﻧﻜﺮدی19 .در ﺿﻤﻦ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺗﻮ و ﻗﻮای اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺧﻮاهﺪ آﺮد و ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ ﻓﺮدا ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﻮد!« 20ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺳﺨﻨﺎن ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ زاﻧﻮاﻧﺶ ﺳﺴﺖ ﺷﺪ و ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﮔﺸﺖ .او رﻣﻘﯽ در ﺑﺪن ﻧﺪاﺷﺖ ،ﭼﻮن ﺗﻤﺎم روز ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﻮد21 .وﻗﺘﯽ ﺁن زن ﺷﺎﺋﻮل را ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺮﻳﺸﺎن دﻳﺪ ،ﮔﻔﺖ» :ﻗﺮﺑﺎن ،ﻣﻦ ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و دﺳﺘﻮر ﺷﻤﺎ را اﻃﺎﻋﺖ آﺮدم. 22ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﺷﻤﺎ هﻢ ﺧﻮاهﺶ آﻨﻴﺰﺗﺎن را رد ﻧﻜﻨﻴﺪ و آﻤﯽ ﺧﻮراک ﺑﺨﻮرﻳﺪ ﺗﺎ ﻗﻮت داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ23 «.وﻟﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮرد .اﻣﺎ اﻓﺮاد او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﺁن زن اﺻﺮار آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻧﺸﺴﺖ24 .ﺁن زن ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﭼﺎق در ﺧﺎﻧﻪ داﺷﺖ .ﭘﺲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺁن را ﺳﺮﺑﺮﻳﺪ و ﻣﻘﺪاری ﺧﻤﻴﺮ ﺑﺪون ﻣﺎﻳﻪ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﺎن ﭘﺨﺖ25 .ﺑﻌﺪ ﻧﺎن و ﮔﻮﺷﺖ را ﺟﻠﻮ ﺷﺎﺋﻮل و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮردﻧﺪ و هﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ،رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 32 و ﺑﻴﺶ از ﻳﮏ ﺳﺎل اﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﺪ .در اﻳﻦ ﻣﺪت آﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎهﯽ از او ﺳﺮﻧﺰدﻩ اﺳﺖ«. 4وﻟﯽ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ اﺧﻴﺶ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :او را ﺑﻪ ﺷﻬﺮی آﻪ ﺑﻪ او دادﻩای ﺑﺮﮔﺮدان! ﭼﻮن ﻣﺎ را در ﺟﻨﮓ ﻳﺎری ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد و از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻨﺠﺮ ﺧﻮاهﺪ زد .ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ رﺿﺎﻳﺖ ارﺑﺎﺑﺶ را ﺟﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮهﺎی ﻣﺎ را ﺑﻪ او ﭘﻴﺸﻜﺶ آﻨﺪ5 .اﻳﻦ هﻤﺎن داود اﺳﺖ آﻪ زﻧﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﺮای او ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ و ﻣﯽﺳﺮودﻧﺪ :ﺷﺎﺋﻮل هﺰاران ﻧﻔﺮ را آﺸﺘﻪ و داود دﻩهﺎ هﺰار ﻧﻔﺮ را!« 6ﭘﺲ اﺧﻴﺶ ،داود و اﻓﺮادش را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﮔﻔﺖ: »ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم و در اﻳﻦ ﻣﺪت آﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮدی هﻴﭻ ﺑﺪی از ﺗﻮ ﻧﺪﻳﺪﻩام .ﻣﻦ راﺿﯽ هﺴﺘﻢ آﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﻴﺎﻳﯽ ،وﻟﯽ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽآﻨﻨﺪ7 .ﭘﺲ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ اﻳﺸﺎن را ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ و ﺑﺪون ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ«. 8داود ﮔﻔﺖ» :ﻣﮕﺮ در اﻳﻦ ﻣﺪت از ﻣﻦ ﭼﻪ ﺑﺪی دﻳﺪﻩاﻳﺪ؟ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺠﻨﮕﻢ؟« 9اﻣﺎ اﺧﻴﺶ ﮔﻔﺖ» :در ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ،ﺗﻮ ﭼﻮن ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا ﺧﻮب هﺴﺘﯽ وﻟﯽ رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻳﯽ10 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ زود ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ و هﻤﺮاﻩ اﻓﺮادت از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮو«. 11ﭘﺲ داود و اﻓﺮادش ،ﺻﺒﺢ زود ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺳﭙﺎﻩ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻋﺎزم ﻳﺰرﻋﻴﻞ ﺷﺪ. ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ داود را رد ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ ﻗﻮای ﺧﻮد را در اﻓﻴﻖ ﺑﻪ ﺣﺎل 29ﺁﻣﺎدﻩ ﺑﺎش درﺁوردﻧﺪ و اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻧﻴﺰ آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪای آﻪ در ﻳﺰرﻋﻴﻞ اﺳﺖ اردو زدﻧﺪ2 .رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺻﻔﻮف ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﺮآﺖ درﺁوردﻧﺪ .داود و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ هﻤﺮاﻩ اﺧﻴﺶ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻧﺪ3 .رهﺒﺮان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ» :اﻳﻦ ﻋﺒﺮاﻧﯽهﺎ در ﺳﭙﺎﻩ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﯽآﻨﻨﺪ؟« اﺧﻴﺶ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب داد» :اﻳﻦ داود اﺳﺖ .او از اﻓﺮاد ﺷﺎﺋﻮل ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ از ﻧﺰد او ﻓﺮار آﺮدﻩ ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ روز ،داود و اﻓﺮادش ﺑﻪ ﺻﻘﻠﻎ 30رﺳﻴﺪﻧﺪ .ﻗﺒﻞ از ﺁن ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﻳﻬﻮدا هﺠﻮم ﺁوردﻩ ،ﺷﻬﺮ ﺻﻘﻠﻎ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ آﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و هﻤﻪء زﻧﺎن و آﻮدآﺎن را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 3داود و اﻓﺮادش وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ و دﻳﺪﻧﺪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺮ زﻧﻬﺎ و ﺑﭽﻪهﺎﻳﺸﺎن ﺁﻣﺪﻩ اﺳﺖ4 ،ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺁﻧﻘﺪر ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻧﺪ آﻪ دﻳﮕﺮ رﻣﻘﯽ ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ5 .هﺮ دو زن داود ،اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ و اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ هﻢ ﺟﺰو اﺳﻴﺮان ﺑﻮدﻧﺪ6 .داود ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد ،زﻳﺮا اﻓﺮادش ﺑﺨﺎﻃﺮ از دﺳﺖ دادن ﺑﭽﻪهﺎﻳﺸﺎن از ﺷﺪت اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 33 ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ او را ﺳﻨﮕﺴﺎر آﻨﻨﺪ .اﻣﺎ او ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ را از ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺶ ﺗﻘﻮﻳﺖ آﺮد. 7داود ﺑﻪ اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ ﮔﻔﺖ» :اﻳﻔﻮد* را ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﻴﺎور!« اﺑﻴﺎﺗﺎر ﺁن را ﺁورد8 .داود از ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ: »ﺁﻳﺎ دﺷﻤﻦ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﻢ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﻢ رﺳﻴﺪ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻦ ،ﭼﻮن ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﯽ رﺳﻴﺪ و ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺑﺮدﻩاﻧﺪ ﭘﺲ ﺧﻮاهﯽ ﮔﺮﻓﺖ!« 9و10ﭘﺲ داود و ﺁن ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻬﺮ ﺑﺴﻮر رﺳﻴﺪﻧﺪ ،دوﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد داود از ﻓﺮط ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺁن ﻋﺒﻮر آﻨﻨﺪ ،اﻣﺎ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ دﺷﻤﻦ اداﻣﻪ دادﻧﺪ11 .و12در ﺑﻴﻦ راﻩ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺟﻮان ﻣﺼﺮی ﺑﺮﺧﻮردﻧﺪ و او را ﻧﺰد داود ﺁوردﻧﺪ .او ﺳﻪ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮردﻩ و ﻧﻴﺎﺷﺎﻣﻴﺪﻩ ﺑﻮد .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻘﺪاری ﻧﺎن اﻧﺠﻴﺮی ،دو ﻧﺎن آﺸﻤﺸﯽ و ﺁب ﺑﻪ او دادﻧﺪ و ﺟﺎن او ﺗﺎزﻩ ﺷﺪ. 13داود از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺗﻮ آﻴﺴﺘﯽ و از آﺠﺎ ﻣﯽﺁﻳﯽ؟« ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻣﺼﺮی و ﻧﻮآﺮ ﻳﮏ ﺷﺨﺺ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽ هﺴﺘﻢ .ارﺑﺎﺑﻢ ﺳﻪ روز ﭘﻴﺶ ﻣﺮا در اﻳﻨﺠﺎ رهﺎ ﻧﻤﻮد و رﻓﺖ ،ﭼﻮن ﻣﺮﻳﺾ ﺑﻮدم14 .ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﺳﺮزﻣﻴﻦ ء آﺮﻳﺘﯽهﺎ واﻗﻊ در ﺟﻨﻮب ﻳﻬﻮدا و ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ آﺎﻟﻴﺐ هﺠﻮم ﺑﺮدﻳﻢ و ﺷﻬﺮ ﺻﻘﻠﻎ را ﺳﻮزاﻧﺪﻳﻢ«. 15داود از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺁن ﮔﺮوﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﯽ؟« ﺁن ﺟﻮان ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪا ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرﻳﺪ آﻪ ﻣﺮا ﻧﻜﺸﻴﺪ و ﻳﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﻢ ﭘﺲ ﻧﺪهﻴﺪ ﺣﺎﺿﺮم ﺷﻤﺎ را راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﻴﺪ«. 16ﭘﺲ او داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ را ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ دﺷﻤﻦ راهﻨﻤﺎﻳﯽ آﺮد .ﺁﻧﻬﺎ در ﻣﺰارع ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ، ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ و ﻣﯽﻧﻮﺷﻴﺪﻧﺪ و ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ ،ﭼﻮن از ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ و ﻣﺮدم ﻳﻬﻮدا ﻏﻨﺎﻳﻢ ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. * »اﻳﻔﻮد« ﺟﻠﻴﻘﻪء ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎهﻨﺎن روی ﻟﺒﺎس ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ. 17هﻤﺎن ﺷﺐ داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ هﺠﻮم ﺑﺮدﻩ ،ﺗﺎ ﻏﺮوب روز ﺑﻌﺪ ،اﻳﺸﺎن را از دم ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ، ﺑﻄﻮری آﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻧﻔﺮ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ آﻪ ﺑﺮ ﺷﺘﺮان ﺧﻮد ﺳﻮار ﺷﺪﻩ ،ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ18 .و19داود ﺗﻤﺎم ﻏﻨﺎﻳﻢ را ء از ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ .ﺁﻧﻬﺎ زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل و هﻤﻪ ﻣﺘﻌﻠﻘﺎت ﺧﻮد را ﺑﺪون آﻢ و آﺴﺮ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و داود دو زن ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت داد20 .اﻓﺮاد داود ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻪهﺎ و رﻣﻪهﺎ ء را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻣﯽراﻧﺪﻧﺪ و ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﻏﻨﺎﻳﻢ داود اﺳﺖ«. 21ﺳﭙﺲ داود ﻧﺰد ﺁن دوﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﺧﺴﺘﻪای آﻪ آﻨﺎر ﻧﻬﺮ ﺑﺴﻮر ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،رﻓﺖ .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺁﻣﺪﻧﺪ و داود ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ اﺣﻮالﭘﺮﺳﯽ آﺮد. 22اﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮاد ﺷﺮوری آﻪ در ﻣﻴﺎن ﻣﺮدان داود ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ ،ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از اﻳﻦ ﻏﻨﻴﻤﺖ هﻢ ﺳﻬﻤﯽ ﻧﺪارﻧﺪ .زﻧﺎن و ﺑﭽﻪهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ واﮔﺬارﻳﺪ و ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺮوﻧﺪ«. 23اﻣﺎ داود ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،ﺑﺮادران ﻣﻦ! ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻩ اﺳﺖ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﻜﻨﻴﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺎ را ﺳﻼﻣﺖ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻪ و آﻤﮏ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ دﺷﻤﻦ را ﺷﻜﺴﺖ دهﻴﻢ24 .ﻣﻦ ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﻮﻳﻴﺪ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﻴﺴﺘﻢ .هﻤﻪء ﻣﺎ ﺑﻄﻮر ﻳﻜﺴﺎن از اﻳﻦ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺳﻬﻢ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﺮد .آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﻣﯽروﻧﺪ و ﺁﻧﺎﻧﯽ آﻪ در اردوﮔﺎﻩ ﻧﺰد اﺳﺒﺎب و اﺛﺎﺛﻴﻪ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻬﻢ هﺮ دو ﻣﺴﺎوی اﺳﺖ25 «.از ﺁن زﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﻳﻦ ﺣﻜﻢ داود در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺼﻮرت ﻳﮏ ﻗﺎﻧﻮن درﺁﻣﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز هﻢ ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ. 26وﻗﺘﯽ آﻪ داود ﺑﻪ ﺻﻘﻠﻎ رﺳﻴﺪ ،ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻏﻨﺎﻳﻢ ﺟﻨﮕﯽ را ﺑﺮای ﺑﺰرﮔﺎن ﻳﻬﻮدا آﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ هﺪﻳﻪای اﺳﺖ آﻪ از دﺷﻤﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁوردﻩاﻳﻢ31-27 «.داود ﺑﺮای اﻳﻦ ﺷﻬﺮهﺎ ﻧﻴﺰ آﻪ ﺧﻮد و ﻼ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ هﺪاﻳﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد :ﺑﻴﺖﺋﻴﻞ، هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﻗﺒ ً راﻣﻮت در ﺟﻨﻮب ﻳﻬﻮدا ،ﻳﺘﻴﺮ ،ﻋﺮوﻋﻴﺮ ،ﺳﻔﻤﻮت، اَﺷﺘَﻤﻮع ،راآﺎل ،ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﺮﺣﻢﺋﻴﻠﻴﺎن ،ﺷﻬﺮهﺎی ﻗﻴﻨﻴﺎن، ﺣﺮﻣﻪ ،ﺑﻮرﻋﺎﺷﺎن ،ﻋﺘﺎق و ﺣﺒﺮون. ﻣﺮگ ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮاﻧﺶ )1ﺗﻮارﻳﺦ (12-1 :10 اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ 31و ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ .اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻓﺮار آﺮدﻧﺪ و در داﻣﻨﻪء آﻮﻩ ﺟﻠﺒﻮع ،ﺗﻠﻔﺎت زﻳﺎدی ﺑﺠﺎی ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ2 .ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮان او ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن، اﺑﻴﻨﺎداب و ﻣﻠﻜﻴﺸﻮع را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻧﺪ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را آﺸﺘﻨﺪ3 .ﻋﺮﺻﻪ ﺑﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺗﻨﮓ ﺷﺪ و ﺗﻴﺮاﻧﺪازان ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ دورش را ﮔﺮﻓﺘﻪ او را ﺑﺴﺨﺘﯽ ﻣﺠﺮوح آﺮدﻧﺪ. 4ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﭘﻴﺶ از ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ اﻳﻦ آﺎﻓﺮان ﺑﻴﻔﺘﻢ و ﺑﺎ رﺳﻮاﻳﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﻮم ،ﺗﻮ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮت ﻣﺮا ﺑﻜﺶ!« وﻟﯽ ﺁن ﻣﺮد ﺗﺮﺳﻴﺪ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﺪ .ﭘﺲ ﺷﺎﺋﻮل ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺖ و ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺁن اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﺮد5 .ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﻮن او را ﻣﺮدﻩ دﻳﺪ ،او ﻧﻴﺰ ﺧﻮد را روی ﺷﻤﺸﻴﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و هﻤﺮاﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺮد6 .ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﻪ ﭘﺴﺮش و ﻣﺤﺎﻓﻆ وی و هﻤﻪء اﻓﺮادش در ﺁن روز آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 7اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ در ﺁﻧﺴﻮی درﻩ ﻳﺰرﻋﻴﻞ و ﺷﺮق رود اردن ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺸﺎن ﻓﺮار آﺮدﻩ و ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮاﻧﺶ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﻮد را ﺗﺮک ﻧﻤﻮدﻩ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ .ﭘﺲ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ و در ﺁن ﺷﻬﺮهﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻧﺪ. 8در ﻓﺮدای ﺁن روز ،ﭼﻮن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮای ﻏﺎرت آﺸﺘﻪﺷﺪﮔﺎن رﻓﺘﻨﺪ ،ﺟﻨﺎزﻩء ﺷﺎﺋﻮل و ﺳﻪ ﭘﺴﺮش را آﻪ در آﻮﻩ ﺟﻠﺒﻮع اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ9 .ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺷﺎﺋﻮل را از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا آﺮدﻩ ،اﺳﻠﺤﻪء او را ﺑﺎز آﺮدﻧﺪ ،ﺳﭙﺲ ﺟﺎرﭼﻴﺎن ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﺒﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ ﺑﺘﺨﺎﻧﻪهﺎ و ﻣﺮدم ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. 10اﺳﻠﺤﻪء ﺷﺎﺋﻮل را در ﺑﺘﺨﺎﻧﻪء ﻋﺸﺘﺎروت ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺟﺴﺪش را ﺑﺮ دﻳﻮار ﺷﻬﺮ ﺑﻴﺘﺸﺎن ﺁوﻳﺨﺘﻨﺪ. ﺶ ﺟﻠﻌﺎد ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ 11وﻗﺘﯽ ﺳﺎآﻨﺎن ﻳﺎﺑﻴ ِ 12 ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،ﻣﺮدان دﻻور ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﻴﺖﺷﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ در راﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺑﻴﺘﺸﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ و اﺟﺴﺎد ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮاﻧﺶ را از دﻳﻮار ﭘﺎﻳﻴﻦ آﺸﻴﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺁوردﻧﺪ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ13 .ﺳﭙﺲ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎی اﻳﺸﺎن 34 را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻠﻮﻃﯽ آﻪ در ﻳﺎﺑﻴﺶ اﺳﺖ دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ و هﻔﺖ روز روزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ داود از ﻣﺮگ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ از آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﺎﺋﻮل ،داود ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ را 1ﺳﺮآﻮب آﺮد و ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺻﻘﻠﻎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ .ﺳﻪ روز از اﻗﺎﻣﺖ داود در ﺻﻘﻠﻎ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ آﻪ از ﻟﺸﻜﺮ ﺷﺎﺋﻮل ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﭘﺎرﻩ ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ روی ﺳﺮش ﺧﺎک رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺻﻘﻠﻎ ﺁﻣﺪ و در ﺣﻀﻮر داود ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد. 3داود از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :از آﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩای؟« ﺟﻮاب داد» :از ﻟﺸﻜﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻓﺮار آﺮدﻩام«. 4داود ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟« ء ﺟﻮاب داد» :ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﺎ ﻓﺮار آﺮدﻩاﻧﺪ .ﻋﺪﻩ زﻳﺎدی از اﻓﺮاد ﻣﺎ آﺸﺘﻪ و ﻣﺠﺮوح ﺷﺪﻩاﻧﺪ .ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮش ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن هﻢ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ!« 5داود از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :از آﺠﺎ ﻣﯽداﻧﯽ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮش ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻣﺮدﻩاﻧﺪ؟« 6ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺼﺎدف ،در آﻮﻩ ﺟﻠﺒﻮع ﺑﻮدم آﻪ دﻳﺪم ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﻴﺰﻩء ﺧﻮد ﺗﻜﻴﻪ دادﻩ ﺑﻮد و ﻋﺮاﺑﻪهﺎ و ﺳﻮاران دﺷﻤﻦ هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ. 7وﻗﺘﯽ ﺷﺎﺋﻮل ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻓﺘﺎد ﻣﺮا ﺻﺪا زد .ﮔﻔﺘﻢ: ﺑﻠﻪ ﺁﻗﺎ8 .ﭘﺮﺳﻴﺪ آﻪ آﯽ هﺴﺘﻢ .ﮔﻔﺘﻢ :ﻳﮏ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽ. 9ﺁﻧﻮﻗﺖ اﻟﺘﻤﺎس آﺮد :ﺑﻴﺎ و ﻣﺮا ﺑﻜﺶ ﭼﻮن ﺑﺴﺨﺘﯽ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪﻩام و ﻣﯽﺧﻮاهﻢ زودﺗﺮ راﺣﺖ ﺷﻮم10 .ﭘﺲ ﻣﻦ هﻢ او را آﺸﺘﻢ ،ﭼﻮن ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ آﻪ زﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ *،ﺑﻌﺪ ﺗﺎج و ﺑﺎزوﺑﻨﺪش را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻧﺰد ﺁﻗﺎی ﺧﻮﻳﺶ ﺁوردم«. 11داود و اﻓﺮادش وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮدﻧﺪ12 .ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل و ﭘﺴﺮش ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﺑﺎزان ﺷﻬﻴﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ،ﺗﻤﺎم روز روزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮﮔﻮاری ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. * اﻳﻦ ﺷﺨﺺ دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .ﺑﺮای روﺷﻦ ﺷﺪن اﺻﻞ ﻗﻀﻴﻪ ,ﺑﻪ ﻻ او ﺟﺴﺪ ﺷﺎﺋﻮل را اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 3 :31و 4رﺟﻮع ﺷﻮد .اﺣﺘﻤﺎ ً در ﺻﺤﺮا دﻳﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﻴﺎل ﺧﻮدش اﮔﺮ ﺑﻪ داود ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﺷﺎﺋﻮل را ﮐﺸﺘﻪ ,داود ﺑﻪ او ﭘﺎداش ﻣﯽداد. 13ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﯽ آﻪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺁوردﻩ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ اهﻞ آﺠﺎ هﺴﺘﯽ؟« او ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ ﻳﮏ ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽ هﺴﺘﻢ وﻟﯽ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﻤﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻢ«. 14داود ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭼﻄﻮر ﺟﺮأت آﺮدی ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﻜﺸﯽ؟« 15ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از اﻓﺮادش دﺳﺘﻮر داد او را ﺑﻜﺸﺪ و ﺁن ﻣﺮد او را آﺸﺖ. 16داود ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ ﺧﻮدت ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮔﺖ ﺷﺪی ،ﭼﻮن ء ﺑﺎ زﺑﺎن ﺧﻮدت اﻋﺘﺮاف آﺮدی آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ را آﺸﺘﻪای«. ﻣﺮﺛﻴﻪء داود ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن 17و18ﺁﻧﮕﺎﻩ داود اﻳﻦ ﻣﺮﺛﻴﻪ را ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﻧﻮﺷﺖ و ﺑﻌﺪ دﺳﺘﻮر داد در ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﻮد) .آﻠﻤﺎت اﻳﻦ ﻣﺮﺛﻴﻪ در آﺘﺎب ﻳﺎﺷﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ(. »19ای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺟﻼل ﺗﻮ ﺑﺮﻓﺮاز ﺗﭙﻪهﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ. دﻻوران ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻩاﻧﺪ! 20اﻳﻦ را ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ ،ﻣﺒﺎدا ﺷﺎدی آﻨﻨﺪ. اﻳﻦ را از ﺷﻬﺮهﺎی ﺟﺖ و اﺷﻘﻠﻮن ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺪارﻳﺪ، ﻣﺒﺎدا دﺧﺘﺮان ﺧﺪاﻧﺸﻨﺎس ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ وﺟﺪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. »21ای آﻮﻩ ﺟﻠﺒﻮع ،آﺎش دﻳﮕﺮ ﺷﺒﻨﻢ و ﺑﺎران ﺑﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﺎرد، آﺎش دﻳﮕﺮ ﻣﺤﺼﻮل ﻏﻠﻪ در داﻣﻨﺖ ﻧﺮوﻳﺪ، زﻳﺮا در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﺎﺋﻮل و دﻻوران اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ، از اﻳﻦ ﭘﺲ ،ﺳﭙﺮ ﺷﺎﺋﻮل را روﻏﻦ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﻣﺎﻟﻴﺪ. 22ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،هﺮ دو دﺷﻤﻨﺎن ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪ ﺧﻮد را آﺸﺘﻨﺪ و دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ از ﺟﻨﮓ ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻨﺪ. »23ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﭼﻘﺪر ﻣﺤﺒﻮب و ﻧﺎزﻧﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ! در زﻧﺪﮔﯽ و در ﻣﺮگ از هﻢ ﺟﺪا ﻧﺸﺪﻧﺪ! از ﻋﻘﺎﺑﻬﺎ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ و از ﺷﻴﺮهﺎ ﺗﻮاﻧﺎﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ! »24ای زﻧﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،ﺑﺮای ﺷﺎﺋﻮل ﮔﺮﻳﻪ آﻨﻴﺪ. او ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎی زﻳﺒﺎ و ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧْﺪ و ﺑﺎ زر و زﻳﻮر ﻣﯽﺁراﺳﺖ. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ »25ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺗﭙﻪهﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. دﻻوران در ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ اﻓﺘﺎدﻩاﻧﺪ. »26ای ﺑﺮادر ﻣﻦ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﺑﺮای ﺗﻮ ﺑﺴﻴﺎر دﻟﺘﻨﮕﻢ. ﭼﻘﺪر ﺗﻮ را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ! ﻣﺤﺒﺖ ﺗﻮ ﺑﺮای ﻣﻦ ،ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ از ﻣﺤﺒﺖ زﻧﺎن ﺑﻮد! »27دﻻوران ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎدﻩ و ﻣﺮدﻩاﻧﺪ. اﺳﻠﺤﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺑﺮدﻩاﻧﺪ«. داود ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻳﻬﻮدا ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻌﺪ از ﺁن ،داود از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺆال آﺮد» :ﺁﻳﺎ 2ﺑﻪ ﻳﻜﯽ از ﺷﻬﺮهﺎی ﻳﻬﻮدا ﺑﺮﮔﺮدم؟« ﺧﺪاوﻧﺪ در ﭘﺎﺳﺦ او ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ«. داود ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﻪ آﺪام ﺷﻬﺮ ﺑﺮوم؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﻮاب داد» :ﺑﻪ ﺣﺒﺮون ﺑﺮو«. 2ﭘﺲ داود ﺑﺎ دو زن ﺧﻮد اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ ﻳﺰرﻋﻴﻠﯽ و اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ ،ﺑﻴﻮﻩء ﻧﺎﺑﺎل آﺮﻣﻠﯽ 3و ﺑﺎ هﻤﻪء اﻓﺮادش و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﺁﻧﺎن ﺑﻪ ﺣﺒﺮون آﻮچ آﺮد4 .ﺁﻧﮕﺎﻩ رهﺒﺮان ﻳﻬﻮدا ﻧﺰد داود ﺁﻣﺪﻩ ،او را در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺗﺪهﻴﻦ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﺣﻜﻤﺮاﻧﯽ آﻨﺪ. داود ﭼﻮن ﺷﻨﻴﺪ آﻪ ﻣﺮدان ﻳﺎﺑﻴﺶ ﺟﻠﻌﺎد ﺷﺎﺋﻮل را دﻓﻦ آﺮدﻩاﻧﺪ5 ،ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ زﻳﺮا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮد وﻓﺎداری ﺧﻮد را ﺛﺎﺑﺖ آﺮدﻩ ،او را دﻓﻦ ﻧﻤﻮدﻳﺪ. 6ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮای اﻳﻦ آﺎرﺗﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﺎداش ﺑﺪهﺪ .ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪء ﺧﻮد اﻳﻦ ﺧﻮﺑﯽ ﺷﻤﺎ را ﺟﺒﺮان ﺧﻮاهﻢ آﺮد7 .ﺣﺎﻻ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا ﻣﺮا ﺑﻌﻨﻮان ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮد ﻗﺒﻮل آﺮدﻩاﻧﺪ .ﭘﺲ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ و ﺷﺠﺎع ﺑﺎﺷﻴﺪ!« اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮد 8اﻣﺎ اﺑﻨﻴﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ اﺗﻔﺎق اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل از رود اردن ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ ﻓﺮار آﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ9 .در ﺁﻧﺠﺎ اﺑﻨﻴﺮ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ را ﺑﺮﺟﻠﻌﺎد ،اﺷﻴﺮ*، ﻳﺰرﻋﻴﻞ،اﻓﺮاﻳﻢ ،ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ و ﺑﻘﻴﻪء اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺧﺖ. 10و11اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺪ * ﻳﺎ »ﺁﺷﻮری«. 2 و دو ﺳﺎل ﺳﻠﻄﻨﺖ آﺮد .اﻣﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻬﻮدا داود را رهﺒﺮ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و داود در ﺣﺒﺮون هﻔﺖ ﺳﺎل و ﺷﺶ ﻣﺎﻩ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﺳﻠﻄﻨﺖ آﺮد. ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻳﻬﻮدا 12روزی ﺳﭙﺎهﻴﺎن اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ اﺑﻨﻴﺮ از ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ ﺑﻪ ﺟﺒﻌﻮن ﺁﻣﺪﻧﺪ13 .ﺳﭙﺎهﻴﺎن داود ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﻳﻮﺁب )ﭘﺴﺮ ﺻﺮوﻳﻪ( ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺁﻣﺪﻧﺪ .ﻧﻴﺮوهﺎ در آﻨﺎر ﺑﺮآﻪء ﺟﺒﻌﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻞ هﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ14 .اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﭼﻄﻮر اﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را از دو ﻃﺮف ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ هﻢ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ؟« ﻳﻮﺁب ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻤﻮد. 15ﭘﺲ از هﺮ ﻃﺮف دوازدﻩ ﻧﻔﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ16 .هﺮ ﻳﮏ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﮏ دﺳﺖ ﺳﺮ ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮ ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﻳﺶ ﻣﯽزد ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ هﻤﻪ ﻣﺮدﻧﺪ. از ﺁن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺁن ﻣﻜﺎن ﺑﻪ »ﻣﻴﺪان ﺷﻤﺸﻴﺮهﺎ« ﻣﻌﺮوف ﺷﺪ. 17ﺑﺪﻧﺒﺎل اﻳﻦ آﺸﺘﺎر ،ﺟﻨﮓ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻴﻦ دو ﻃﺮف درﮔﺮﻓﺖ و ﻳﻮﺁب و ﻧﻴﺮوهﺎی داود ،اﺑﻨﻴﺮ و ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ18 .اﺑﻴﺸﺎی و ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ، ﺑﺮادران ﻳﻮﺁب ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺷﺮآﺖ داﺷﺘﻨﺪ. ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ﻣﺜﻞ ﺁهﻮ ﻣﯽدوﻳﺪ19 .او ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ اﺑﻨﻴﺮ ﭘﺮداﺧﺖ و ﻟﺤﻈﻪای از او ﭼﺸﻢ ﺑﺮﻧﻤﯽداﺷﺖ. 20اﺑﻨﻴﺮ وﻗﺘﯽ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎﻩ آﺮد ،دﻳﺪ ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ او را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﻨﺪ .او را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ هﺴﺘﯽ؟« ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ﺟﻮاب داد» :ﺑﻠﻪ ،ﺧﻮدﻣﻢ«. 21اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺮدار و ﺑﺪﻧﺒﺎل آﺲ دﻳﮕﺮی ﺑﺮو!« اﻣﺎ ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺣﺮف او ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﺮد و ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺒﺶ اداﻣﻪ داد22 .اﺑﻨﻴﺮ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻳﺎد زد» :از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺮدار .اﮔﺮ ﺗﻮ را ﺑﻜﺸﻢ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺮادرت ﻳﻮﺁب ﻧﮕﺎﻩ آﻨﻢ23 «.وﻟﯽ ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد .ﭘﺲ اﺑﻨﻴﺮ ﺑﺎ ﺳﺮ ﻧﻴﺰﻩاش ﭼﻨﺎن ﺑﻪ ﺷﻜﻢ او زد آﻪ ﺳﺮ ﻧﻴﺰﻩ از ﭘﺸﺘﺶ درﺁﻣﺪ .ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ و ﺟﺎن ﺳﭙﺮد .هﺮآﺲ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ آﻪ ﻧﻌﺶ او اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﻣﯽرﺳﻴﺪ ،ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد. 24وﻟﯽ ﻳﻮﺁب و اﺑﻴﺸﺎی ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ اﺑﻨﻴﺮ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 3 ﺗﭙﻪء اﻣﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺟﻴﺢ آﻪ ﺳﺮ راﻩ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺟﺒﻌﻮن اﺳﺖ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺁﻓﺘﺎب ﻏﺮوب آﺮدﻩ ﺑﻮد25 .ﺳﭙﺎهﻴﺎن اﺑﻨﻴﺮ آﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺗﭙﻪء اﻣﻪ ﮔﺮد ﺁﻣﺪﻧﺪ26 .اﺑﻨﻴﺮ، ﻳﻮﺁب را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺗﺎ آﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ اﻳﻦ آﺸﺖ و آﺸﺘﺎر اداﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ؟ اﻳﻦ آﺎر ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪارد .ﭼﺮا دﺳﺘﻮر ﻧﻤﯽدهﯽ اﻓﺮادت از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﺮادران ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻨﺪ؟« 27ﻳﻮﺁب در ﺟﻮاب او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺧﺪای زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ،اﮔﺮ اﻳﻦ ﺣﺮف را ﻧﻤﯽزدی ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺷﻤﺎ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽآﺮدﻳﻢ28 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺁب ﺷﻴﭙﻮرش را زد و ﻣﺮداﻧﺶ از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ دﺳﺖ آﺸﻴﺪﻧﺪ. 29هﻤﺎن ﺷﺐ اﺑﻨﻴﺮ و اﻓﺮادش ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﻧﻴﺰ در راﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ رﺳﻴﺪﻧﺪ30 .ﻳﻮﺁب و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ .ﺗﻠﻔﺎت اﻓﺮاد داود ﻏﻴﺮ از ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ﻓﻘﻂ ﻧﻮزدﻩ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد31 .وﻟﯽ از اﻓﺮاد اﺑﻨﻴﺮ )آﻪ هﻤﻪ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ( ﺳﻴﺼﺪ و ﺷﺼﺖ ﻧﻔﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ32 .ﻳﻮﺁب و اﻓﺮادش، ﺟﻨﺎزﻩء ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﺑﻴﺖﻟﺤﻢ ﺑﺮدﻩ ،او را درآﻨﺎر ﻗﺒﺮ ﭘﺪرش ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ .ﺑﻌﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻩ ،ﺳﭙﻴﺪﻩء ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﺣﺒﺮون رﺳﻴﺪﻧﺪ. اﻳﻦ ﺳﺮﺁﻏﺎز ﻳﮏ ﺟﻨﮓ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻴﻦ ﭘﻴﺮوان 3ﺷﺎﺋﻮل و اﻓﺮاد داود ﺑﻮد .داود روزﺑﺮوز ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ و ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل روزﺑﺮوز ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ. ﭘﺴﺮان داود 2در ﻣﺪﺗﯽ آﻪ داود در ﺣﺒﺮون زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد، ﺻﺎﺣﺐ ﭘﺴﺮاﻧﯽ ﺷﺪ .ﭘﺴﺮ اول داود اﻣﻨﻮن از زﻧﺶ ء اﺧﻴﻨﻮﻋﻢ3 ،ﭘﺴﺮ دوم او آﻴﻼب از زﻧﺶ اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ )ﺑﻴﻮﻩ ﻧﺎﺑﺎل آﺮﻣﻠﯽ( ،ﭘﺴﺮ ﺳﻮم او اﺑﺸﺎﻟﻮم ﭘﺴﺮ ﻣﻌﻜﻪ )دﺧﺘﺮ ﺗﻠﻤﺎی ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺸﻮر(4 ،ﭘﺴﺮ ﭼﻬﺎرم او ادوﻧﻴﺎ از ﺣﺠﻴﺖ ،ﭘﺴﺮ ﭘﻨﺠﻢ او ﺷﻔﻄﻴﺎ از اﺑﻴﻄﺎل 5و ﭘﺴﺮ ﺷﺸﻢ او ِﻳﺘَﺮﻋﺎم از زﻧﺶ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. اداﻣﻪ داﺷﺖ ،اﺑﻨﻴﺮ ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل را ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد. 7ﻳﮏ روز اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭘﺴﺮ ﺷﺎﺋﻮل اﺑﻨﻴﺮ را ﻣﺘﻬﻢ آﺮد آﻪ ﺑﺎ ﻳﻜﯽ از آﻨﻴﺰان ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﺎم رﺻﻔﻪ ،دﺧﺘﺮ اَﻳﻪ، هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ8 .اﺑﻨﻴﺮ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد: »ﺁﻳﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﯽآﻨﻢ و از داود ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﻳﻢ؟ ﭘﺲ از ﺁن هﻤﻪ ﺧﻮﺑﻴﻬﺎﻳﯽ آﻪ در ﺣﻖ ﺗﻮ و ﭘﺪرت آﺮدم و ﻧﮕﺬاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ داود ﺑﻴﻔﺘﯽ ،ﺣﺎﻻ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ زن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻬﻤﺖ ﻣﯽزﻧﯽ؟ ﺁﻳﺎ اﻳﻦ اﺳﺖ ﭘﺎداش ﻣﻦ؟ 9و»10ﭘﺲ ﺣﺎﻻ ﺧﻮب ﮔﻮش آﻦ .ﺧﺪا ﻣﺮا ﻟﻌﻨﺖ آﻨﺪ اﮔﺮ هﺮ ﭼﻪ در ﻗﺪرت دارم ﺑﻜﺎر ﻧﺒﺮم ﺗﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ را از ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ داود ﺑﺪهﻢ ﺗﺎ هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد داود در ﺳﺮاﺳﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻳﻬﻮدا ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻮد11 «.اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ در ﺟﻮاب اﺑﻨﻴﺮ ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻔﺖ ﭼﻮن از او ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ. 12ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺑﻨﻴﺮ ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ را ﺑﺎ اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺰد داود ﻓﺮﺳﺘﺎد» :ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺣﻜﻮﻣﺖ آﻨﺪ؟ اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻋﻬﺪ دوﺳﺘﯽ ﺑﺒﻨﺪی ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺴﻮی ﺗﻮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ«. 13داود ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،وﻟﯽ ﺑﺸﺮﻃﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻋﻬﺪ ﻣﯽﺑﻨﺪم آﻪ هﻤﺴﺮم ﻣﻴﻜﺎل دﺧﺘﺮ ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎوری14 «.ﺳﭙﺲ داود اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم راﺑﺮای اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد» :هﻤﺴﺮم ﻣﻴﻜﺎل را ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺲ ﺑﺪﻩ، زﻳﺮا او را ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ آﺸﺘﻦ ﺻﺪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﺧﺮﻳﺪﻩام«. 15ﭘﺲ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ،ﻣﻴﻜﺎل را از ﺷﻮهﺮش ﻓﻠﻄﺌﻴﻞ* ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ16 .ﻓﻠﻄﺌﻴﻞ ﮔﺮﻳﻪآﻨﺎن ﺗﺎ ﺑﺤﻮرﻳﻢ ﺑﺪﻧﺒﺎل زﻧﺶ رﻓﺖ .در ﺁﻧﺠﺎ اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺑﺮﮔﺮد «.ﻓﻠﻄﺌﻴﻞ هﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ. 17در ﺿﻤﻦ ،اﺑﻨﻴﺮ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﺸﻮرت آﺮدﻩ، ﮔﻔﺖ» :ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ داود را ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮد ﺑﺴﺎزﻳﺪ18 .ﺣﺎﻻ وﻗﺘﺶ اﺳﺖ! زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء داود ﻗﻮم ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ و ﺳﺎﻳﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎن ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﺪ داد«. 19اﺑﻨﻴﺮ ﺑﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺒﺖ آﺮد .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ء ﺣﺒﺮون رﻓﺖ و ﺗﻮاﻓﻖهﺎﻳﯽ را آﻪ ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ داود ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯽﺷﻮد 6در زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل و ﺧﺎﻧﺪان داود * ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ اول ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ .44 :25 دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ داود ﮔﺰارش داد. 20ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻔﺮ هﻤﺮاﻩ او ﺑﻮدﻧﺪ و داود ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺿﻴﺎﻓﺘﯽ ﺗﺮﺗﻴﺐ داد. ء 21اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ داود ﻗﻮل دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ ﺑﺮﮔﺮدم ،هﻤﻪ ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ را ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪای ،ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب آﻨﻨﺪ «.ﭘﺲ داود او را ﺑﺴﻼﻣﺖ رواﻧﻪ آﺮد. 22ﺑﻤﺤﺾ رﻓﺘﻦ اﺑﻨﻴﺮ ،ﻳﻮﺁب و ﻋﺪﻩای از ﺳﭙﺎهﻴﺎن داود از ﻏﺎرت ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻏﻨﻴﻤﺖ زﻳﺎدی ﺑﺎ ﺧﻮد ﺁوردﻧﺪ23 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ آﻪ اﺑﻨﻴﺮ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻣﺪﻩ و ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ24 ،و25ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺤﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ﭼﻪ آﺮدﻩای؟ ﭼﺮا ﮔﺬاﺷﺘﯽ اﺑﻨﻴﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﮔﺮدد؟ ﺗﻮ ﺧﻮب ﻣﯽداﻧﯽ آﻪ او ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد و ﻧﻘﺸﻪ آﺸﻴﺪﻩ آﻪ ﺑﺮﮔﺮدد و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ!« 26ﭘﺲ ﻳﻮﺁب ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺑﻨﻴﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ او را ﺑﺮﮔﺮداﻧﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ در آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪء ﺳﻴﺮﻩ ﺑﻪ اﺑﻨﻴﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ و او ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ .اﻣﺎ داود از اﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ27 .وﻗﺘﯽ اﺑﻨﻴﺮ ﺑﻪ دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﺣﺒﺮون رﺳﻴﺪ، ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪء اﻳﻨﻜﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺎ او ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﺪ ،وی را ﺑﻪ آﻨﺎری ﺑﺮد و ﺧﻨﺠﺮ ﺧﻮد را آﺸﻴﺪﻩ، ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮن ﺑﺮادرش ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ ،او را آﺸﺖ. 28داود ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ و ﻗﻮم ﻣﻦ در ﭘﻴﺸﮕﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﺧﻮن اﺑﻨﻴﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﻣﺒﺮا هﺴﺘﻴﻢ. 29ﺧﻮن او ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻳﻮﺁب و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﺎﺷﺪ .ﻋﻔﻮﻧﺖ و ﺟﺬام هﻤﻴﺸﻪ داﻣﻨﮕﻴﺮ ﻧﺴﻞ او ﺑﺎﺷﺪ .ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﻋﻘﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ و از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ30 «.ﭘﺲ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻳﻮﺁب و ﺑﺮادرش اﺑﻴﺸﺎی، اﺑﻨﻴﺮ را آﺸﺘﻨﺪ ﭼﻮن او ﺑﺮادرﺷﺎن ﻋﺴﺎﺋﻴﻞ را در ﺟﻨﮓ ﺟﺒﻌﻮن آﺸﺘﻪ ﺑﻮد. 31داود ﺑﻪ ﻳﻮﺁب و هﻤﻪء آﺴﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺘﻮر داد آﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﻨﻨﺪ و ﭘﻼس ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ و ﺑﺮای اﺑﻨﻴﺮ ﻋﺰا ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ،و ﺧﻮدش هﻤﺮاﻩ ﺗﺸﻴﻴﻊآﻨﻨﺪﮔﺎن ﺟﻨﺎزﻩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻗﺒﺮ رﻓﺖ32 .اﺑﻨﻴﺮ را در ﺣﺒﺮون دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﺒﺮ او ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ. 33و34ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﻳﻦ ﻣﺮﺛﻴﻪ را ﺑﺮای اﺑﻨﻴﺮ ﺧﻮاﻧﺪ: 4 »ﭼﺮا اﺑﻨﻴﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﻔﺖ و ﺧﻮاری ﺑﻤﻴﺮد؟ ای اﺑﻨﻴﺮ ،دﺳﺘﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﺸﺪ، ﭘﺎهﺎﻳﺖ را درﺑﻨﺪ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻨﺪ؛ ﺗﻮ را ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ آﺸﺘﻨﺪ«. و هﻤﻪء ﺣﻀﺎر ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮای اﺑﻨﻴﺮ ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻧﺪ. 35و36داود در روز ﺗﺸﻴﻴﻊﺟﻨﺎزﻩ ﭼﻴﺰی ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﻮد و هﻤﻪ از او ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ آﻪ ﭼﻴﺰی ﺑﺨﻮرد .اﻣﺎ داود ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪا ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ اﮔﺮ ﺗﺎ ﻏﺮوب ﺁﻓﺘﺎب ﻟﺐ ﺑﻪ ﻏﺬا ﺑﺰﻧﻢ «.اﻳﻦ ﻋﻤﻞ داود ﺑﺮ دل ﻣﺮدم ﻧﺸﺴﺖ ،در واﻗﻊ ﺗﻤﺎم آﺎرهﺎی او را ﻣﺮدم ﻣﯽﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ. 37ﺗﻤﺎم ﻗﻮم ،ﻳﻌﻨﯽ هﻢ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و هﻢ ﻳﻬﻮدا ،داﻧﺴﺘﻨﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ در آﺸﺘﻦ اﺑﻨﻴﺮ دﺧﺎﻟﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ38 .داود ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮔﻔﺖ» :اﻣﺮوز در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻳﮏ ﻣﺮد ،ﻳﮏ ﺳﺮدار ﺑﺰرگ ،آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ39 .هﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩام ،وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ از ﻋﻬﺪﻩء اﻳﻦ دو ﭘﺴﺮ ﺻﺮوﻳﻪ ﺑﺮﺁﻳﻢ .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻋﺎﻣﻼن اﻳﻦ ﺷﺮارت را ﺑﻪ ﺳﺰای اﻋﻤﺎﻟﺸﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ«. اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ آﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد وﻗﺘﯽ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ اﺑﻨﻴﺮ در 4ﺣﺒﺮون آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،هﺮاﺳﺎن ﮔﺸﺖ و ﺗﻤﺎم ﻗﻮﻣﺶ ﻧﻴﺰ ﻣﻀﻄﺮب ﺷﺪﻧﺪ2 .و3اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ دو ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺳﭙﺎﻩ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎی ﺑﻌﻨﻪ و رﻳﻜﺎب .ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺴﺮان رﻣﻮن ﺑﺌﻴﺮوﺗﯽ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ) .ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ اهﺎﻟﯽ ﺑﺌﻴﺮوت ﺑﻪ ﺟﺘﺎﻳﻢ ﻓﺮار آﺮدﻩ و در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،وﻟﯽ ﺑﺎز ﺟﺰو ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ(. ء )4در ﺿﻤﻦ ،ﺷﺎﺋﻮل ﻧﻮﻩ ﻟﻨﮕﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ آﻪ ﭘﺴﺮ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻮد .هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن در ﺟﻨﮓ ﻳﺰرﻋﻴﻞ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ،ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﺷﺎﺋﻮل و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ رﺳﻴﺪ، داﻳﻪء ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ،او را ﺑﺮداﺷﺖ و ﻓﺮار آﺮد .وﻟﯽ هﻨﮕﺎم ﻓﺮار ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻮرد و ﺑﭽﻪ از دﺳﺘﺶ اﻓﺘﺎد و ﭘﺎﻳﺶ ﻟﻨﮓ ﺷﺪ(. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 5 5ﻳﮏ روز ﻇﻬﺮ ،ﻣﻮﻗﻌﯽ آﻪ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮد ،رﻳﻜﺎب و ﺑﻌﻨﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪء او ﺷﺪﻧﺪ6 .و7ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪء ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻳﮏ آﻴﺴﻪ ﮔﻨﺪم ﺑﻪ آﺎخ او ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﻃﺎق ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺘﻨﺪ .ﺳﭙﺲ او را آﺸﺘﻪ ،ﺳﺮش را از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا آﺮدﻧﺪ و ﺁن را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،از راﻩ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ در راﻩ ﺑﻮدﻧﺪ 8ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺒﺮون رﺳﻴﺪﻧﺪ .رﻳﻜﺎب و ﺑﻌﻨﻪ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩء اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ را ﺑﻪ داود ﺗﻘﺪﻳﻢ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ ﺳﺮ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ ،ﭘﺴﺮ دﺷﻤﻨﺖ ﺷﺎﺋﻮل اﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮ را ﺑﻜﺸﺪ. اﻣﺮوز ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺘﻘﺎم ﺗﻮ را از ﺷﺎﺋﻮل و ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪان او ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ!« 9اﻣﺎ داود ﺟﻮاب داد» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ آﻪ ﻣﺮا از دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ ﻧﺠﺎت داد ،ﻗﺴﻢ 10آﻪ ﻣﻦ ﺁن ﺷﺨﺼﯽ را آﻪ ﺧﺒﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ ﺻﻘﻠﻎ ﺁورد و ﮔﻤﺎن ﻣﯽآﺮد آﻪ ﻣﮋدﻩ ﻣﯽﺁورد ،آﺸﺘﻢ .ﺁن ﻣﮋدﮔﺎﻧﯽای ﺑﻮد آﻪ ﺑﻪ او دادم11 .ﺣﺎل ،ﺁﻳﺎ ﺳﺰای ﻣﺮدان ﺷﺮوری آﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ را درﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد و در رﺧﺘﺨﻮاﺑﺶ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ ،آﻤﺘﺮ از اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺑﺪاﻧﻴﺪ آﻪ ﺷﻤﺎ را ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهﻢ آﺸﺖ«. 12ﺑﻌﺪ داود ﺑﻪ اﻓﺮادش دﺳﺘﻮر داد آﻪ هﺮ دو را ﺑﻜﺸﻨﺪ .ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺘﻨﺪ و دﺳﺘﻬﺎ و ﭘﺎهﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺮﻳﺪﻩ ،ﺑﺪﻧﻬﺎﻳﺸﺎن را در آﻨﺎر ﺑﺮآﻪء ﺣﺒﺮون ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺨﺘﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺳﺮ اﻳﺸﺒﻮﺷﺖ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،در ﻗﺒﺮ اﺑﻨﻴﺮ در ﺣﺒﺮون دﻓﻦ آﺮدﻧﺪ. داود ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﯽﺷﻮد )1ﺗﻮارﻳﺦ (9-1 :11 ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﺗﻤﺎم ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺣﺒﺮون ﻧﺰد 5داود ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ از ﮔﻮﺷﺖ و اﺳﺘﺨﻮان ﺗﻮ هﺴﺘﻴﻢ2 .ﺣﺘﯽ زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد ،ﺳﭙﺎهﻴﺎن ﻣﺎ را ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﯽﺑﺮدی و ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮداﻧﺪی .و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺒﺎن و رهﺒﺮ ﻗﻮم او ﺑﺎﺷﯽ«. 3ﭘﺲ در ﺣﺒﺮون ،داود در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺖ و ﺁﻧﻬﺎ او را ﺑﻌﻨﻮان ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻧﺪ4 .و)5او ﭘﻴﺶ از ﺁن ،در ﺳﻦ ﺳﯽ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ ﻳﻬﻮدا ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﻣﺪت هﻔﺖ ﺳﺎل و ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﺑﻮد آﻪ در ﺣﺒﺮون ﺑﺮ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻳﻬﻮدا ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﯽآﺮد .ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ،ﻣﺪت ﺳﯽ و ﺳﻪ ﺳﺎل ﻧﻴﺰ در اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻳﻬﻮدا ﺣﻜﻤﺮاﻧﯽ آﺮد .ﭘﺲ داود روی هﻢرﻓﺘﻪ ﺣﺪود ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﺳﻠﻄﻨﺖ آﺮد(. داود اورﺷﻠﻴﻢ را ﻓﺘﺢ ﻣﯽآﻨﺪ 6داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ آﻪ در ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎآﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ .ﻳﺒﻮﺳﻴﻬﺎ ﺑﻪ داود ﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﺮﮔﺰ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ راﻩ ﻧﺨﻮاهﯽ ﻳﺎﻓﺖ .ﺣﺘﯽ آﻮران و ﺷﻼن ،ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺗﻮ را از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون آﻨﻨﺪ «.ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻴﺎل ﻣﯽآﺮدﻧﺪ در ﻗﻠﻌﻪء ﺧﻮد در اﻣﺎن هﺴﺘﻨﺪ)7 .اﻣﺎ داود و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،ﻗﻠﻌﻪء ﺻﻬﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .اﻳﻦ ﻗﻠﻌﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ »ﺷﻬﺮ داود« ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ(. 8وﻗﺘﯽ ﭘﻴﻐﺎم ﺗﻮهﻴﻦﺁﻣﻴﺰ ﻣﺪاﻓﻌﺎن ﺷﻬﺮ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﻪ داود رﺳﻴﺪ ،او ﺑﻪ ﻧﻴﺮوهﺎی ﺧﻮد اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را داد: »از ﻣﺠﺮای ﻗﻨﺎت وارد ﺷﻬﺮ ﺷﻮﻳﺪ و اﻳﻦ ﻳﺒﻮﺳﻴﺎن ﺷﻞ و آﻮر را آﻪ دﺷﻤﻦ ﻣﻦ هﺴﺘﻨﺪ ،ﻧﺎﺑﻮد آﻨﻴﺪ) «.ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ» :آﻮر و ﺷﻞ وارد آﺎخ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ(«. 9ﭘﺲ داود در ﻗﻠﻌﻪء ﺻﻬﻴﻮن ﺳﺎآﻦ ﺷﺪﻩ ،ﺁن را »ﺷﻬﺮ داود« ﻧﺎﻣﻴﺪ .ﺳﭙﺲ از ﻣِﻠﻮ واﻗﻊ در ﺑﺨﺶ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺷﻬﺮ ،ﺷﺮوع آﺮدﻩ ،ﺑﻄﺮف ﻣﺮآﺰ ﺷﻬﺮ ﺟﺪﻳﺪ در ﺷﻤﺎل ،ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻳﯽ ﺳﺎﺧﺖ10 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ، روزﺑﺮوز ﺑﺮ ﻋﻈﻤﺖ و ﻗﺪرت داود اﻓﺰودﻩ ﻣﯽﺷﺪ زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﺑﺎ او ﺑﻮد. 11ﺣﻴﺮام ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺻﻮر ،ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد داود ﻓﺮﺳﺘﺎد. هﻤﺮاﻩ اﻳﻦ ﻗﺎﺻﺪان ،ﻧﺠﺎران و ﺑﻨﺎهﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﭼﻮب درﺧﺘﺎن ﺳﺮو ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮای داود آﺎﺧﯽ ﺑﺴﺎزﻧﺪ12 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،داود ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻗﻮم ﺧﻮد اﺳﺮاﺋﻴﻞ ،او را ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﺳﻠﻄﻨﺘﺶ را اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ. 13داود ﭘﺲ از ﺁﻧﻜﻪ از ﺣﺒﺮون ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ رﻓﺖ ،ﺑﺎر دﻳﮕﺮ زﻧﺎن و آﻨﻴﺰان ﺑﺮای ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺻﺎﺣﺐ دﺧﺘﺮان و ﭘﺴﺮان دﻳﮕﺮی ﺷﺪ14 .ﻓﺮزﻧﺪاﻧﯽ آﻪ ﺑﺮای او در ﺷﻬﺮ اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ ،ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺷﻤﻮع ،ﺷﻮﺑﺎب ،ﻧﺎﺗﺎن ،ﺳﻠﻴﻤﺎن15 ،ﻳﺒﺤﺎر ،اﻟﻴﺸﻮع، ﻧﺎﻓﺞ ،ﻳﺎﻓﻴﻊ16 ،اﻟﻴﺸﻤﻊ ،اﻟﻴﺎداع و اﻟﻴﻔﻠﻂ. داود ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﻣﯽدهﺪ )1ﺗﻮارﻳﺦ (17-8 :14 17وﻗﺘﯽ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺮوهﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﺑﺎ او ﺑﺴﻴﺞ آﺮدﻧﺪ .اﻣﺎ داود ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ رﻓﺖ. 18ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺁﻣﺪﻩ ،در درﻩء رﻓﺎﺋﻴﻢ اردو زدﻧﺪ19 .داود از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺆال آﺮد» :اﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮوم ،ﺁﻳﺎ ﻣﺮا ﭘﻴﺮوز ﻣﯽﮔﺮداﻧﯽ؟« ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﻠﯽ ،ﺗﻮ را ﺑﺮ دﺷﻤﻦ ﭘﻴﺮوز ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ«. 20ﭘﺲ داود در ﺑﻌﻞ ﻓﺮاﺻﻴﻢ ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد .داود ﮔﻔﺖ» :ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد آﻪ دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد! او ﭼﻮن ﺳﻴﻼب ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ رﺧﻨﻪ آﺮد«. ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ آﻪ ﺁن ﻣﺤﻞ را ﺑﻌﻞ ﻓﺮاﺻﻴﻢ )ﻳﻌﻨﯽ »ﺧﺪای رﺧﻨﻪآﻨﻨﺪﻩ«( ﻧﺎﻣﻴﺪﻩاﻧﺪ21 .داود و ﺳﺮﺑﺎزان او ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدی ﺑﺖ آﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺮ ﺟﺎی ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ، ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ. ء 22اﻣﺎ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ و در درﻩ رﻓﺎﺋﻴﻢ اردو زدﻧﺪ23 .وﻗﺘﯽ داود ازﺧﺪاوﻧﺪ آﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴﻒ آﺮد ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :از روﺑﺮو ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻜﻦ، ﺑﻠﻜﻪ دور ﺑﺰن و از ﻣﻴﺎن درﺧﺘﺎن ﺗﻮت ،از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺣﻤﻠﻪ آﻦ24 .وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﭘﺎﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ درﺧﺘﺎن ﺗﻮت ﺷﻨﻴﺪی ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺣﻤﻠﻪ را ﺷﺮوع آﻦ .ﭼﻮن اﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ ﺁن اﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ ﺣﺮآﺖ ﻣﯽآﻨﻢ و ﻟﺸﻜﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ ﻣﯽدهﻢ«. 25ﭘﺲ داود ،ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ،ﻋﻤﻞ آﺮد و ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻴﻬﺎ را از ﺟﺒﻌﻪ ﺗﺎ ﺟﺎزر ﺳﺮآﻮب ﻧﻤﻮد. ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﯽﺁورﻧﺪ )1ﺗﻮارﻳﺦ 14-1 :13و 6 :16 -25 :15و(43 داود ﺳﺮﺑﺎزان زﺑﺪﻩء ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﺳﯽ 6هﺰار ﻧﻔﺮ ﺟﻤﻊ آﺮد و ﺑﻪ ﻗﺮﻳﻪء ﻳﻌﺎرﻳﻢ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎورد) .اﻳﻦ ﺻﻨﺪوق ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ .روی ﺻﻨﺪوق دو ﻣﺠﺴﻤﻪء ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ 6 ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮد3 (.ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را از ﺧﺎﻧﻪء اﺑﻴﻨﺎداب آﻪ در آﻮهﺴﺘﺎن ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﺑﺮ ﻋﺮاﺑﻪای ﻧﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ .ﻋُﺰﻩ و اﺧﻴﻮ )ﭘﺴﺮان اﺑﻴﻨﺎداب( ،ﮔﺎوهﺎی ﻋﺮاﺑﻪ را ﻣﯽراﻧﺪﻧﺪ4 .اﺧﻴﻮ ،ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﻣﯽرﻓﺖ، 5و داود ﺑﺎ رهﺒﺮان ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺗﺎر و ﭼﻨﮓ و داﻳﺮﻩ زﻧﮕﯽ و دهﻞ و ﺳﻨﺞ ،ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺁواز ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ و ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. 6اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺮﻣﻨﮕﺎﻩ ﻧﺎآﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﮔﺎوهﺎ ﻟﻐﺰﻳﺪﻧﺪ و ﻋﺰﻩ دﺳﺖ ﺧﻮد را دراز آﺮد و ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﮔﺮﻓﺖ آﻪ ﻧﻴﻔﺘﺪ7 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺸﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺮ ﻋﺰﻩ ﺷﻌﻠﻪور ﺷﺪ و ﺑﺮای اﻳﻦ ﺑﯽاﺣﺘﺮاﻣﯽ او را در هﻤﺎﻧﺠﺎ آﻨﺎر ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،آﺸﺖ8 .داود از اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ و ﺁن ﻣﻜﺎن را »ﻣﺠﺎزات ﻋﺰﻩ« ﻧﺎﻣﻴﺪ آﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺎم ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ. 9ﺁن روز داود از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺒﺮم؟« 10ﭘﺲ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺠﺎی ﺷﻬﺮ داود ،ﺁن را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﻋﻮﺑﻴﺪ ادوم آﻪ از ﺟﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ،ﺑﺒﺮد11 .ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ،ﺳﻪ ﻣﺎﻩ در ﺧﺎﻧﻪء ﻋﻮﺑﻴﺪ ﻣﺎﻧﺪ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻋﻮﺑﻴﺪ و ﺗﻤﺎم اهﻞ ﺧﺎﻧﻪء او را ﺑﺮآﺖ داد. 12داود وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻮﺑﻴﺪ را ﺑﻪ دﻟﻴﻞ وﺟﻮد ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ در ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﺮآﺖ دادﻩ اﺳﺖ ،ﻧﺰد او رﻓﺖ و ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺟﺸﻦ و ﺳﺮور ﺑﺴﻮی اورﺷﻠﻴﻢ رهﺴﭙﺎر ﺷﺪ13 .ﻣﺮداﻧﯽ آﻪ ﺁن را ﺣﻤﻞ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺷﺶ ﻗﺪم ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ داود ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺘﻮﻗﻒ آﺮد ﺗﺎ ﻳﮏ ﮔﺎو و ﻳﮏ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪء ﻓﺮﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ14 .داود ﻟﺒﺎس آﺎهﻨﺎن را ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪ15 .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮرهﺎ ،ﺷﺎدی آﻨﺎن ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺁوردﻧﺪ. 16وﻗﺘﯽ ﺟﻤﻌﻴﺖ هﻤﺮاﻩ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻧﺪ، ﻣﻴﻜﺎل دﺧﺘﺮ ﺷﺎﺋﻮل از ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻧﮕﺎﻩ آﺮد و داود را دﻳﺪ آﻪ در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽرﻗﺼﺪ و ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﯽ ﻣﯽآﻨﺪ، ﭘﺲ در دل ﺧﻮد او را ﺗﺤﻘﻴﺮ آﺮد. 17ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را در ﺧﻴﻤﻪای آﻪ داود ﺑﺮای ﺁن ﺗﺪارک دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ،ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و داود ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 7 و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽهﺎی ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻧﻤﻮد18 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﺑﺮآﺖ داد 19و ﺑﻪ هﺮ ﻳﮏ از زﻧﺎن و ﻣﺮدان ﻳﮏ ﻗﺮص ﻧﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ،ﻳﮏ ﻧﺎن ﺧﺮﻣﺎ و ﻳﮏ ﻧﺎن آﺸﻤﺸﯽ داد. وﻗﺘﯽ ﺟﺸﻦ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد رﻓﺘﻨﺪ، 20داود ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺧﻮد را ﺑﺮآﺖ دهﺪ .اﻣﺎ ﻣﻴﻜﺎل ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺗﺤﻘﻴﺮﺁﻣﻴﺰ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﭘﺎدﺷﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻣﺮوز ﭼﻘﺪر ﺑﺎ وﻗﺎر و ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺑﻮد! ﺧﻮب ﺧﻮدش را ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺁدم اﺑﻠﻪ ﺟﻠﻮ آﻨﻴﺰان رﺳﻮا آﺮد!« 21داود ﺑﻪ ﻣﻴﻜﺎل ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ اﻣﺮوز در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪی ﻣﯽرﻗﺼﻴﺪم آﻪ ﻣﺮا اﻧﺘﺨﺎب ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ ﺑﺮ ﭘﺪرت و ﺧﺎﻧﻮادﻩء او ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﻢ و ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ ،اﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺒﺮی آﻨﻢ22 .ﺑﻠﯽ ،اﮔﺮ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ از اﻳﻦ هﻢ آﻮﭼﻜﺘﺮ و ﻧﺎداﻧﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮم .وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش آﻪ اﺣﺘﺮام ﻣﻦ ﭘﻴﺶ آﻨﻴﺰان از ﺑﻴﻦ ﻧﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ«. 23ﭘﺲ ﻣﻴﻜﺎل ،دﺧﺘﺮ ﺷﺎﺋﻮل ،ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﯽﻓﺮزﻧﺪ ﻣﺎﻧﺪ. وﻋﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ داود )1ﺗﻮارﻳﺦ (15-1 :17 داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ در آﺎخ ﺧﻮد در اﻣﻨﻴﺖ ﺳﺎآﻦ ﺷﺪ، 7زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ او را از ﺷﺮ ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ رهﺎﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮد2 .ﻳﮏ روز داود ﺑﻪ ﻧﺎﺗﺎن ﻧﺒﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ در اﻳﻦ آﺎخ زﻳﺒﺎ آﻪ ﺑﺎ ﭼﻮب ﺳﺮو ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻢ ،در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا در ﻳﮏ ﺧﻴﻤﻪ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮد!« 3ﻧﺎﺗﺎن در ﺟﻮاب وی ﮔﻔﺖ» :ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ در ﻧﻈﺮ داری اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ ،زﻳﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ«. 4اﻣﺎ هﻤﺎن ﺷﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﺗﺎن ﻓﺮﻣﻮد 5آﻪ ﺑﺮود و ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار او داود ﭼﻨﻴﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ» :ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪای ﺑﺴﺎزی6 .ﻣﻦ هﺮﮔﺰ در ﻳﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎآﻦ ﻧﺒﻮدﻩام .از ﺁن زﻣﺎﻧﯽ آﻪ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﻣﺼﺮ ﺑﻴﺮون ﺁوردم ﺗﺎ اﻣﺮوز ،ﺧﺎﻧﻪء ﻣﻦ ﻳﮏ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ،و از ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی دﻳﮕﺮ در ﺣﺮآﺖ ﺑﻮدﻩام7 .در ﻃﻮل اﻳﻦ ﻣﺪت ،هﺮﮔﺰ ﺑﻪ هﻴﭽﻜﺪام از رهﺒﺮان اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺷﺒﺎﻧﯽ ﻗﻮم ﺧﻮد ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮدﻩ ﺑﻮدم ،ﻧﮕﻔﺘﻢ آﻪ ﭼﺮا ﺑﺮاﻳﻢ ﺧﺎﻧﻪای از ﭼﻮب ﺳﺮو ﻧﺴﺎﺧﺘﻪاﻳﺪ؟ »8ﺣﺎل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ آﻪ وﻗﺘﯽ ﭼﻮﭘﺎن ﺳﺎدﻩای ﺑﻴﺶ ﻧﺒﻮدی و در ﭼﺮاﮔﺎﻩهﺎ از ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽآﺮدی ،ﺗﻮ را ﺑﻪ رهﺒﺮی ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪم9 .در هﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدﻩام و دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدﻩام .ﺗﻮ را از اﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ ﻳﻜﯽ از ﻣﻌﺮوﻓﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮدان دﻧﻴﺎ ﺷﻮی! 10و11ﺑﺮای ﻗﻮم ﺧﻮد ﺳﺮزﻣﻴﻨﯽ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدم ﺗﺎ در ﺁن ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. اﻳﻦ وﻃﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد و ﻗﻮﻣﻬﺎی ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ ،دﻳﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ آﻪ ﻗﻮم ﻣﻦ ﺗﺎزﻩ وارد اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻇﻠﻢ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ آﺮد .ﺗﻮ را از ﺷﺮ ﺗﻤﺎم دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ ﺣﻔﻆ ﺧﻮاهﻢ آﺮد .اﻳﻦ ﻣﻨﻢ آﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺗﻮ را ﻣﯽﺳﺎزم12 .وﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﻤﻴﺮی و ﺑﻪ اﺟﺪادت ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮی، ﻣﻦ ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮاﻧﺖ را وارث ﺗﺎج و ﺗﺨﺖ ﺗﻮ ﻣﯽﺳﺎزم و ﺣﻜﻮﻣﺖ او را ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻣﯽآﻨﻢ13 .او هﻤﺎن آﺴﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺧﺎﻧﻪای ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺳﺎﺧﺖ و ﻣﻦ ﺳﻠﻄﻨﺖ او را ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﭘﺎﻳﺪار ﺧﻮاهﻢ آﺮد14 .ﻣﻦ ﭘﺪر او و او ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ،اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﻮد ،او را ﺳﺨﺖ ﻣﺠﺎزات ﺧﻮاهﻢ آﺮد15 .وﻟﯽ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﻦ از او دور ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ،ﺁﻧﻄﻮر آﻪ از ﺷﺎﺋﻮل دور ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﮔﺮدﻳﺪ ﺳﻠﻄﻨﺖ او ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﻮد16 .ﺑﺪان آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ و در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. 17ﭘﺲ ﻧﺎﺗﺎن ﻧﺰد داود ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ،ﺁﻧﭽﻪ را آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﺑﺎز ﮔﻔﺖ. دﻋﺎی داود )1ﺗﻮارﻳﺦ (27-16 :17 18ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت رﻓﺖ .او در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺖ و در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﻣﻦ آﻴﺴﺘﻢ و ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ ﭼﻴﺴﺖ آﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺎم رﺳﺎﻧﺪﻩای؟ 19ﺑﻪ اﻳﻦ هﻢ اآﺘﻔﺎ ﻧﻜﺮدی ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩء ﻣﻦ ﻧﻴﺰ وﻋﺪﻩ دادی .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ ﺁﻳﺎ ﺑﺎ هﻤﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﻨﯽ؟ 20دﻳﮕﺮ داود ﭼﻪ ﮔﻮﻳﺪ آﻪ ﺗﻮ او را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ! 21اﻳﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﻮد آﻪ اﻳﻦ آﺎرهﺎی ﺑﺰرگ را ﺑﻜﻨﯽ و ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﺮا دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪهﯽ22 .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻦ ،ﭼﻘﺪر ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ هﺴﺘﯽ! هﺮﮔﺰ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩاﻳﻢ آﻪ ﺧﺪاﻳﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ! ﺗﻮ ﺧﺪای ﺑﯽﻧﻈﻴﺮی هﺴﺘﯽ! 23در ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﻴﺎ ،آﺪام ﻗﻮم اﺳﺖ آﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﻮم ﺗﻮ ،ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ، ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮآﺘﯽ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺗﻮ ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را رهﺎﻧﻴﺪی ﺗﺎ از ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﺧﻮد ﻗﻮﻣﯽ ﺑﺴﺎزی و ﻧﺎﻣﺖ را ﭘﺮﺁوازﻩ آﻨﯽ .ﺑﺎ ﻣﻌﺠﺰات ﻋﻈﻴﻢ ،ﻣﺼﺮ و ﺧﺪاﻳﺎﻧﺶ را ﻧﺎﺑﻮد آﺮدی24 .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﻗﻮم ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﯽ و ﺗﻮ ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﻳﺸﺎن ﺷﺪی. »25ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺁﻧﭽﻪ آﻪ درﺑﺎرﻩء ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﺪاﻧﻢ وﻋﺪﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻩای ،اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ! 26اﺳﻢ ﺗﻮ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺳﺘﻮدﻩ ﺷﻮد و ﻣﺮدم ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ :ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﺳﺖ .ﺗﻮ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺮا ﺗﺎ اﺑﺪ ﺣﻔﻆ ﺧﻮاهﯽ آﺮد27 .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻗﺎدر ﻣﺘﻌﺎل ،ای ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ! ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ وﻋﺪﻩ دادی آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺑﺮ ﻗﻮم ﺗﻮ ﺳﻠﻄﻨﺖ آﻨﺪ .ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ اﺳﺖ آﻪ ﺟﺮأت آﺮدﻩام ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎﻳﯽ در ﺣﻀﻮرت ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ28 .ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺗﻮ واﻗﻌﺎ ﺧﺪا هﺴﺘﯽ و ﻗﻮﻟﻬﺎﻳﺖ راﺳﺖ اﺳﺖ و اﻳﻦ وﻋﺪﻩهﺎی ﺧﻮب از ﺗﻮﺳﺖ29 .ﭘﺲ ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻗﻮل دادﻩای ﻋﻤﻞ آﻨﯽ و ﺧﺎﻧﺪاﻧﻢ را ﺑﺮآﺖ دهﯽ ،ﺑﺎﺷﺪ آﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ هﻤﻴﺸﻪ در ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﭘﺎﻳﺪار ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﺮآﺖ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺑﺪ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ«. ﻓﺘﻮﺣﺎت داود )1ﺗﻮارﻳﺦ (17-1 :18 ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی ﺑﺎز داود ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ﺣﻤﻠﻪ 8آﺮدﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ داد و ﺷﻬﺮ ﺟﺖ را آﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﻬﺮ اﻳﺸﺎن ﺑﻮد از دﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺖ. 2داود هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻮﺁﺑﻴﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ ،اﺳﻴﺮان را ﺑﻪ ردﻳﻒ در آﻨﺎر هﻢ روی زﻣﻴﻦ ﺧﻮاﺑﺎﻧﻴﺪ؛ ﺳﭙﺲ از هﺮﺳﻪ ﻧﻔﺮدوﻧﻔﺮ راآﺸﺖ و ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ .ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﻣﻮﺁﺑﯽ ﺗﺎﺑﻊ داود ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﺑﺎج و ﺧﺮاج ﻣﯽدادﻧﺪ. 3در ﺿﻤﻦ داود ﻧﻴﺮوهﺎی هﺪدﻋﺰر )ﭘﺴﺮ رﺣﻮب(، ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺻﻮﺑﻪ را در هﻢ ﺷﻜﺴﺖ ،زﻳﺮا هﺪدﻋﺰر ﻣﯽآﻮﺷﻴﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻮاﺣﯽ آﻨﺎر رود ﻓﺮات را ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁورد4 .در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ داود هﺰار ﻋﺮاﺑﻪ ،هﻔﺖ 8 هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﺳﻮارﻩ و ﺑﻴﺴﺖ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﭘﻴﺎدﻩ را ﺑﻪ اﺳﻴﺮی ﮔﺮﻓﺖ ،ﺑﻌﺪ ﺻﺪ اﺳﺐ ﺑﺮای ﻋﺮاﺑﻪهﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ،رگ ﭘﺎی ﺑﻘﻴﻪء اﺳﺒﺎن را ﻗﻄﻊ آﺮد5 .او هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺑﻴﺴﺖ و دو هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﺳﻮری آﻪ از ﻋﺰَر ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﻨﮕﻴﺪ و دﻣﺸﻖ ﺑﺮای آﻤﮏ ﺑﻪ َهﺪَد َ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ را آﺸﺖ6 .داود در دﻣﺸﻖ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺮارﮔﺎﻩ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺳﺎﺧﺖ و ﻣﺮدم ﺳﻮرﻳﻪ ﺗﺎﺑﻊ داود ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ او ﺑﺎج و ﺧﺮاج ﻣﯽﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ .ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ داود هﺮ ﺟﺎ ﻣﯽرﻓﺖ ،ﺧﺪاوﻧﺪ او را ﭘﻴﺮوزی ﻣﯽﺑﺨﺸﻴﺪ7 .داود ﺳﭙﺮهﺎی ﻃﻼی ﺳﺮداران هﺪدﻋﺰر را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮد8 .در ﺿﻤﻦ ،او از ﻃﺒﺢ و ﺑﻴﺮوﺗﺎی، ﺷﻬﺮهﺎی هﺪدﻋﺰر ،ﻣﻘﺪار زﻳﺎدی ﻣﻔﺮغ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺁﻧﻬﺎ را هﻢ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮد. 9ﺗﻮﻋﻮ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﻤﺎت ،وﻗﺘﯽ ﺷﻨﻴﺪ آﻪ داود ﺑﺮ ﻟﺸﻜﺮ هﺪدﻋﺰر ﭘﻴﺮوز ﺷﺪﻩ اﺳﺖ10 ،ﭘﺴﺮش هﺪورام را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺳﻼم وی را ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزی را ﺑﻪ او ﺗﺒﺮﻳﮏ ﺑﮕﻮﻳﺪ ،ﭼﻮن هﺪدﻋﺰر و ﺗﻮﻋﻮ ﺑﺎ هﻢ دﺷﻤﻦ ﺑﻮدﻧﺪ .هﺪورام هﺪاﻳﺎﻳﯽ از ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ و ﻣﻔﺮغ ﺑﻪ داود داد11 .و12داود ،هﻤﻪء اﻳﻦ هﺪاﻳﺎ را ﺑﺎ ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩای آﻪ ﺧﻮد از ادوﻣﯽهﺎ ،ﻣﻮﺁﺑﯽهﺎ ،ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ، ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽهﺎ ،ﻋﻤﺎﻟﻴﻘﯽهﺎ و ﻧﻴﺰ از هﺪدﻋﺰر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،وﻗﻒ ﺧﺪاوﻧﺪ آﺮد. 13داود در درﻩء ﻧﻤﮏ ﺑﺎ هﺠﺪﻩ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ادوﻣﯽ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻩ ،ﺁﻧﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد .اﻳﻦ ﭘﻴﺮوزی داود ﺑﻪ ﺷﻬﺮت او اﻓﺰود14 .ﺳﭙﺲ داود در ﺳﺮاﺳﺮ ادوم ،ﻗﺮارﮔﺎﻩهﺎ ﻣﺴﺘﻘﺮ آﺮد و ادوﻣﯽهﺎ ﺗﺎﺑﻊ او ﺷﺪﻧﺪ. داود ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮف ﻣﯽرﻓﺖ ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﭘﻴﺮوزی ﻣﯽﺑﺨﺸﻴﺪ. 15داود ﺑﺎ ﻋﺪل و اﻧﺼﺎف ﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﯽآﺮد16 .ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ او ،ﻳﻮﺁب )ﭘﺴﺮ ﺻﺮوﻳﻪ( و وﻗﺎﻳﻊ ﻧﮕﺎر او ﻳﻬﻮﺷﺎﻓﺎت )ﭘﺴﺮ اﺧﻴﻠﻮد( ﺑﻮد17 .ﺻﺎدوق )ﭘﺴﺮ اﺧﻴﻄﻮب( و اﺧﻴﻤﻠﮏ )ﭘﺴﺮ اﺑﻴﺎﺗﺎر( هﺮ دو آﺎهﻦ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺮاﻳﺎ ﻣﻨﺸﯽ درﺑﺎر ﺑﻮد18 .ﺑﻨﺎﻳﺎ )ﭘﺴﺮ ﻳﻬﻮﻳﺎداع( ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻣﺤﺎﻓﻈﻴﻦ درﺑﺎر داود ﺑﻮد .ﭘﺴﺮان داود ﻧﻴﺰ در اﻣﻮر درﺑﺎر ﺑﻪ او آﻤﮏ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ. داود و ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 9 روزی داود ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ اﻓﺘﺎد آﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺁﻳﺎ آﺴﯽ 9از ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﭼﻮن او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ او ﺧﻮﺑﯽ آﻨﺪ2 .ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﻳﻜﯽ از ﻧﻮآﺮان ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻪ ﻧﺎم ﺻﻴﺒﺎ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ او را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩ ،از وی ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﺻﻴﺒﺎ هﺴﺘﯽ؟« او ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ﻗﺮﺑﺎن ،ﻣﻦ ﺻﻴﺒﺎ هﺴﺘﻢ«. 3ﺁﻧﻮﻗﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ آﺴﯽ از ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﻃﺒﻖ ﻗﻮﻟﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪا دادﻩام ﺑﻪ او ﺧﻮﺑﯽ آﻨﻢ«. ﺻﻴﺒﺎ ﺟﻮاب داد» :ﭘﺴﺮ ﻟﻨﮓ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن هﻨﻮز زﻧﺪﻩ اﺳﺖ«. 4ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :او آﺠﺎﺳﺖ؟« ء ﺻﻴﺒﺎ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :در ﻟﻮدﺑﺎر در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﺧﻴﺮ )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﯽﺋﻴﻞ( اﺳﺖ«. 5و6ﭘﺲ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ را آﻪ ﭘﺴﺮ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و ﻧﻮﻩء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻮد ،از ﺧﺎﻧﻪء ﻣﺎﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻧﺰدش ﺑﻴﺎورﻧﺪ .ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻩ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺶ اﻓﺘﺎد. 7اﻣﺎ داود ﮔﻔﺖ» :ﻧﺘﺮس! ﺑﺮای اﻳﻦ ﺗﻮ را اﺣﻀﺎر آﺮدﻩام ﺗﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﺪرت ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ آﻨﻢ .ﺗﻤﺎم زﻣﻴﻨﻬﺎی ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺖ ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺲ ﻣﯽدهﻢ و ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ در ﻗﺼﺮ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﯽ آﺮد و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﺮ ﻳﮏ ﺳﻔﺮﻩ ﺧﻮاهﯽ ﻧﺸﺴﺖ!« 8ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ در ﺣﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ: »ﺁﻳﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﻪ ﺳﮓ ﻣﺮدﻩای ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﻮﺑﯽ آﻨﺪ؟« 9ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺻﻴﺒﺎ ﻧﻮآﺮ ﺷﺎﺋﻮل را ﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ: »هﺮ ﭼﻪ ﻣﺎل ارﺑﺎب ﺗﻮ ﺷﺎﺋﻮل و ﺧﺎﻧﻮادﻩء او ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﻧﻮﻩاش ﭘﺲ دادﻩام10 .و11ﺗﻮ و ﭘﺴﺮاﻧﺖ و ﻧﻮآﺮاﻧﺖ ﺑﺎﻳﺪ زﻣﻴﻦ را ﺑﺮای او آﺸﺖ و زرع آﻨﻴﺪ و ﺧﻮراک ﺧﺎﻧﻮادﻩاش را ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ،اﻣﺎ ﺧﻮد ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاهﺪ آﺮد«. ﺻﻴﺒﺎ آﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻩ ﭘﺴﺮ و ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻮآﺮ داﺷﺖ ،ﺟﻮاب داد» :ﻗﺮﺑﺎن ،هﺮ ﭼﻪ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﻢ داد«. از ﺁن ﭘﺲ ،ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩء داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ و ﻣﺜﻞ ﻳﻜﯽ از ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎ او ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮرد. 12ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﭘﺴﺮ آﻮﭼﻜﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻴﻜﺎ .ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺻﻴﺒﺎ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰاران ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﺷﺪﻧﺪ. 13ﭘﺲ ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ آﻪ از هﺮ دو ﭘﺎ ﻟﻨﮓ ﺑﻮد ،در اورﺷﻠﻴﻢ در ﻗﺼﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد وهﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻳﮏ ﺳﻔﺮﻩ ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ. ﭘﻴﺮوزی داود ﺑﺮ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ و ﺳﻮرﻳﻬﺎ )1ﺗﻮارﻳﺦ (19-1 :19 ﭘﺲ از ﭼﻨﺪی ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮن ﻣﺮد و ﭘﺴﺮش 10ﺣﺎﻧﻮن ﺑﺮ ﺗﺨﺖ او ﻧﺸﺴﺖ2 .داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ، ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ آﺮد» :ﺑﺎﻳﺪ رﺳﻢ دوﺳﺘﯽ را ﺑﺎ ﺣﺎﻧﻮن ﺑﺠﺎ ﺁورم ،ﭼﻮن ﭘﺪرش ﻧﺎﺣﺎش ،دوﺳﺖ ﺑﺎ وﻓﺎی ﻣﻦ ﺑﻮد «.ﭘﺲ داود ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﺑﻪ درﺑﺎر ﺣﺎﻧﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺗﺴﻠﻴﺖ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ. وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﻋﻤﻮن رﺳﻴﺪﻧﺪ3 ،ﺑﺰرﮔﺎن ﻋﻤﻮن ﺑﻪ ﺣﺎﻧﻮن ﮔﻔﺘﻨﺪ» :اﻳﻦ اﺷﺨﺎص ﺑﺮای اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩاﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ داود ﺁﻧﻬﺎ را ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ،ﺷﻬﺮهﺎ را ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ آﻨﻨﺪ4 «.از اﻳﻦ رو ،ﺣﺎﻧﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩهﺎی داود را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،رﻳﺶ ﻳﮏ ﻃﺮف ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﺗﺮاﺷﻴﺪ و ﻟﺒﺎﺳﺸﺎن را از ﭘﺸﺖ ﭘﺎرﻩ آﺮدﻩ ،اﻳﺸﺎن را ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺮهﻨﻪ ﺑﻪ آﺸﻮرﺷﺎن ﺑﺮﮔﺮداﻧﻴﺪ. 5ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن داود ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽآﺸﻴﺪﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ وﺿﻊ ﺑﻪ وﻃﻦ ﺑﺎزﮔﺮدﻧﺪ .داود ﭼﻮن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺷﻨﻴﺪ ،دﺳﺘﻮر داد ﺁﻧﻬﺎ در ﺷﻬﺮ ارﻳﺤﺎ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎ رﻳﺶﺷﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد. 6ﻣﺮدم ﻋﻤﻮن وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،داود را دﺷﻤﻦ ﺧﻮد آﺮدﻩاﻧﺪ ،ﺑﻴﺴﺖ هﺰار ﺳﺮﺑﺎز ﭘﻴﺎدﻩء ﺳﻮری از ﺑﻴﺖرﺣﻮب و ﺻﻮﺑﻪ و دوازدﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻃﻮب ،و ﻧﻴﺰ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻌﻜﻪ را ﺑﺎ هﺰار ﻧﻔﺮ اﺟﻴﺮ آﺮدﻧﺪ7 .و8وﻗﺘﯽ داود از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ ،ﻳﻮﺁب و ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد .ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ از دروازﻩهﺎی ﺷﻬﺮ دﻓﺎع ﻣﯽآﺮدﻧﺪ و ﺳﺮﺑﺎزان ﺳﻮری اهﻞ ﺑﻴﺖرﺣﻮب و ﺻﻮﺑﻪ و ﺳﺮﺑﺎزان ﻃﻮب و ﻣﻌﻜﻪ، در ﺻﺤﺮا ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ. 9وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب دﻳﺪ آﻪ ﺑﺎﻳﺪ در دو ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺠﻨﮕﺪ ،ﮔﺮوهﯽ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ رزﻣﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد را اﻧﺘﺨﺎب آﺮد و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺁﻧﻬﺎ راﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩء ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺳﺮﺑﺎزان دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺳﻮری ﺑﺮود10 .ﺑﻘﻴﻪء ﺳﺮﺑﺎزان را ﺑﻪ ﺑﺮادرش اﺑﻴﺸﺎی ﺳﭙﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ آﻪ از ﺷﻬﺮ دﻓﺎع ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ. 11ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ از ﻋﻬﺪﻩء ﺳﺮﺑﺎزان ء ﺳﻮری ﺑﺮﻧﻴﺎﻣﺪم ﺑﻪ آﻤﮏ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ ،و اﮔﺮ ﺗﻮ ازﻋﻬﺪﻩ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﺑﺮﻧﻴﺎﻣﺪی ،ﻣﻦ ﺑﻪ آﻤﮏ ﺗﻮ ﻣﯽﺁﻳﻢ12 .ﺷﺠﺎع ﺑﺎش! اﮔﺮ واﻗﻌًﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﻢ ﻗﻮم ﺧﻮد و ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﺪای ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت دهﻴﻢ ،اﻣﺮوز ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮداﻧﻪ ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ .هﺮ ﭼﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ ،اﻧﺠﺎم ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«. 13هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﻳﻮﺁب و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ ،ﺳﻮرﻳﻬﺎ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ14 .ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﻧﻴﺰ وﻗﺘﯽ دﻳﺪﻧﺪ ﻣﺰدوران ﺳﻮری ﻓﺮار ﻣﯽآﻨﻨﺪ ،ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﻓﺮار آﺮدﻩ ،ﺗﺎ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ،ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ ﻧﻤﻮدﻧﺪ .ﻳﻮﺁب از ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺮاﺟﻌﺖ آﺮد. 15و16ﺳﻮرﻳﻬﺎ وﻗﺘﯽ دﻳﺪﻧﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻨﻨﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد را اﺣﻀﺎر آﺮدﻧﺪ .هﺪدﻋﺰر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺳﻮریهﺎﻳﯽ را ﻧﻴﺰ آﻪ در ﺷﺮق رود ﻓﺮات ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﻤﻊ آﺮد .اﻳﻦ ﻧﻴﺮوهﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺷﻮﺑﮏ آﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ هﺪدﻋﺰر ﺑﻮد ﺑﻪ ﺣﻴﻼم ﺁﻣﺪﻧﺪ. 17داود ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،هﻤﻪء ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﺟﻤﻊ آﺮد و از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺣﻴﻼم ﺁﻣﺪ. درﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﺎزان ﺳﻮری وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪ18 .وﻟﯽ ﺳﻮرﻳﻬﺎ ﺑﺎز هﻢ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ و داود و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ هﻔﺘﺼﺪ ﻋﺮاﺑﻪ ﺳﻮار و ﭼﻬﻞ هﺰار اﺳﺐ ﺳﻮار ﺳﻮری را آﺸﺘﻨﺪ .ﺷﻮﺑﮏ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ19 .وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ﻣﺰدور هﺪدﻋﺰر دﻳﺪﻧﺪ آﻪ ﺳﺮﺑﺎزان ﺳﻮری ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩاﻧﺪ ،ﺑﺎ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﺻﻠﺢ ﻧﻤﻮدﻩ ،ﺗﺎﺑﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ .از ﺁن ﭘﺲ ،دﻳﮕﺮ ﺳﻮریهﺎ ﺟﺮأت ﻧﻜﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ آﻤﮏ آﻨﻨﺪ. داود و ﺑﺘﺸﺒﻊ ﺑﻬﺎر ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ،داود ﻗﺸﻮن اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﻪ 11ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد. ﻻ در ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎر ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎن )ﭘﺎدﺷﺎهﺎن ،ﻣﻌﻤﻮ ً ﺣﻤﻠﻪور ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ (.ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻮﻧﯽهﺎ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻩ، 10 ﺷﻬﺮ رﺑﻪ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻧﺪ .اﻣﺎ داود در اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪ. 2ﻳﮏ روز هﻨﮕﺎم ﻋﺼﺮ داود از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﺮای هﻮاﺧﻮری ﺑﻪ ﭘﺸﺖﺑﺎم آﺎخ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ رﻓﺖ .وﻗﺘﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺪم ﻣﯽزد ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ زﻧﯽ زﻳﺒﺎ اﻓﺘﺎد آﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺣﻤﺎم آﺮدن ﺑﻮد3 .داود ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﺁن زن آﻴﺴﺖ .ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ اﺳﻤﺶ ﺑﺘﺸﺒﻊ ،دﺧﺘﺮ اﻟﻴﻌﺎم و زن اورﻳﺎی ﺣﻴﺘﯽ اﺳﺖ4 .ﭘﺲ داود ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ او را ﺑﻴﺎورﻧﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﺘﺸﺒﻊ ﻧﺰد او ﺁﻣﺪ، داود ﺑﺎ او هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﺪ .ﺳﭙﺲ ﺑﺘﺸﺒﻊ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁب ﻃﺎهﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ5 .وﻗﺘﯽ ﺑﺘﺸﺒﻊ ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ اﺳﺖ ،ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد و اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ داد. 6ﭘﺲ داود ﺑﺮای ﻳﻮﺁب اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را ﻓﺮﺳﺘﺎد» :اورﻳﺎی ﺣﻴﺘﯽ را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻔﺮﺳﺖ7 «.وﻗﺘﯽ اورﻳﺎ ﺁﻣﺪ ،داود از او ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻳﻮﺁب و ﺳﺮﺑﺎزان و اوﺿﺎع ﺟﻨﮓ را ﭘﺮﺳﻴﺪ8 .ﺳﭙﺲ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺣﺎل ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮو و اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻦ «.ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ اورﻳﺎ ،داود هﺪاﻳﺎﻳﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء او ﻓﺮﺳﺘﺎد9 .اﻣﺎ اورﻳﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﻧﺮﻓﺖ و ﺷﺐ را آﻨﺎر دروازﻩء آﺎخ ،ﭘﻴﺶ ﻣﺤﺎﻓﻈﻴﻦ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺴﺮ ﺑﺮد. 10وﻗﺘﯽ داود اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ،اورﻳﺎ را اﺣﻀﺎر آﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﭼﺮا ﭘﺲ از اﻳﻨﻬﻤﻪ دوری از ﺧﺎﻧﻪ ،دﻳﺸﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺮﻓﺘﯽ؟« 11اورﻳﺎ ﮔﻔﺖ» :ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ و ﻳﻬﻮدا و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﻣﻦ ﻳﻮﺁب و اﻓﺴﺮاﻧﺶ در ﺻﺤﺮا اردو زدﻩاﻧﺪ ،ﺁﻳﺎ رواﺳﺖ آﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮوم و ﺑﺎ زﻧﻢ ﺑﻪ ﻋﻴﺶ وﻧﻮش ﺑﭙﺮدازم و ﺑﺎ او ﺑﺨﻮاﺑﻢ؟ ﺑﻪ ﺟﺎن ﺷﻤﺎ ﻗﺴﻢ آﻪ اﻳﻦ آﺎر را ﻧﺨﻮاهﻢ آﺮد«. 12داود ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﭘﺲ اﻣﺸﺐ هﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎن و ﻓﺮدا ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺑﺮﮔﺮد «.ﭘﺲ اورﻳﺎ ﺁن روز و روز ﺑﻌﺪ هﻢ در اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪ13 .داود او را ﺑﺮای ﺻﺮف ﺷﺎم ﻧﮕﻬﺪاﺷﺖ و او را ﻣﺴﺖ آﺮد .ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل، اورﻳﺎ ﺁن ﺷﺐ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪاش ﻧﺮﻓﺖ ﺑﻠﻜﻪ دوﺑﺎرﻩ آﻨﺎر دروازﻩء آﺎخ ﺧﻮاﺑﻴﺪ. 14ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ،ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ،داود ﻧﺎﻣﻪای ﺑﺮای ﻳﻮﺁب ﻧﻮﺷﺖ و ﺁن را ﺑﻮﺳﻴﻠﻪء اورﻳﺎ ﺑﺮاﻳﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد15 .در 11 ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻳﻮﺁب دﺳﺘﻮر دادﻩ ﺑﻮد آﻪ وﻗﺘﯽ ﺟﻨﮓ ﺷﺪت ﻣﯽﮔﻴﺮد ،اورﻳﺎ را در ﺧﻂ ﻣﻘﺪم ﺟﺒﻬﻪ ﻗﺮار ﺑﺪهﺪ و او را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد16 .ﭘﺲ وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب در ﺣﺎل ﻣﺤﺎﺻﺮﻩء ﺷﻬﺮ دﺷﻤﻦ ﺑﻮد ،اورﻳﺎ را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﺳﺮﺑﺎزان ﻗﻮی دﺷﻤﻦ در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﻨﺪ17 .ﻣﺮدان ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﻳﻮﺁب ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ اورﻳﺎ و ﭼﻨﺪ ﺳﺮﺑﺎز دﻳﮕﺮ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. 18وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب ﮔﺰارش ﺟﻨﮓ را ﺑﺮای داود ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد19 ،و20و21ﺑﻪ ﻗﺎﺻﺪ ﮔﻔﺖ» :وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﮔﺰارش را ﺑﻪ ﻋﺮض ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﯽ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﻮد و ﺑﭙﺮﺳﺪ :ﭼﺮا ﺳﺮﺑﺎزان ﺗﺎ اﻳﻦ اﻧﺪازﻩ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪﻧﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺑﺎﻻی ﺣﺼﺎر ﺑﻄﺮﻓﺸﺎن ﺗﻴﺮاﻧﺪازی ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻓﺮاﻣﻮش آﺮدﻩاﻧﺪ آﻪ اﺑﻴﻤﻠﮏ در ﺗﺎﺑﺎص ﺑﻪ دﺳﺖ زﻧﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ آﻪ از ﺑﺎﻻی ﺣﺼﺎر، ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ﺁﺳﻴﺎب دﺳﺘﯽ روی ﺳﺮش اﻧﺪاﺧﺖ؟ ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﮕﻮ :اورﻳﺎ هﻢ آﺸﺘﻪ ﺷﺪ«. 22و23ﭘﺲ ،ﺁن ﻗﺎﺻﺪ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ رﻓﺖ و ﺑﻪ داود ﮔﺰارش دادﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﻓﺮاد دﺷﻤﻦ از ﻣﺎ ﻗﻮیﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ آﺮدﻧﺪ وﻟﯽ ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺎ دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﻋﻘﺐ راﻧﺪﻳﻢ24 .ﺗﻴﺮاﻧﺪازان از روی ﺣﺼﺎر ﻣﺎ را هﺪف ﻗﺮار دادﻧﺪ .ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ آﻪ اورﻳﺎی ﺣﻴﺘﯽ هﻢ در ﺑﻴﻦ اﻳﺸﺎن ﺑﻮد«. 25داود ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﺑﮕﻮ آﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ ،ﭼﻮن ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﻴﻦ اﻳﻦ و ﺁن ﻗﺎﻳﻞ ﻧﻤﯽﺷﻮد .اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﺳﺨﺘﺘﺮ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ و ﺷﻬﺮ را ﺗﺴﺨﻴﺮ آﻨﻴﺪ .در ﺿﻤﻦ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ از آﺎرش راﺿﯽام«. 26وﻗﺘﯽ ﺑﺘﺸﺒﻊ ﺷﻨﻴﺪ ﺷﻮهﺮش ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﻋﺰادار ﺷﺪ. 27ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن اﻳﺎم ﺳﻮﮔﻮاری ،داود ﺑﺘﺸﺒﻊ را ﺑﻪ آﺎخ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺁورد و او ﻧﻴﺰ ﻳﻜﯽ از زﻧﺎن داود ﺷﺪﻩ، از او ﭘﺴﺮی ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁورد .اﻣﺎ آﺎری آﻪ داود آﺮدﻩ ﺑﻮد در ﻧﻈﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺁﻣﺪ. ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺎﺗﺎن و ﺗﻮﺑﻪء داود ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﻧﺎﺗﺎن ﻧﺒﯽ را ﻧﺰد داود ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻧﺎﺗﺎن 12ﺁﻣﺪﻩ ،اﻳﻦ ﺣﻜﺎﻳﺖ را ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد: »در ﺷﻬﺮی دو ﻧﻔﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ ،ﻳﻜﯽ ﻓﻘﻴﺮ ﺑﻮد و دﻳﮕﺮی ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ2 .ﻣﺮد ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﮔﺎو و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ زﻳﺎدی داﺷﺖ3 .اﻣﺎ ﺁن ﻓﻘﻴﺮ از ﻣﺎل دﻧﻴﺎ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﻣﺎدﻩ ﺑﺮﻩ داﺷﺖ آﻪ از ﭘﻮل ﺧﻮد ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮد و او را هﻤﺮاﻩ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺰرگ ﻣﯽآﺮد .از ﺑﺸﻘﺎب ﺧﻮد ﺑﻪ ﺁن ﺑﺮﻩ ﺧﻮراک ﻣﯽداد و از آﺎﺳﻪاش ﺑﻪ او ﺁب ﻣﯽﻧﻮﺷﺎﻧﻴﺪ، ﺁن ﺑﺮﻩ را در ﺁﻏﻮﺷﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺑﺎﻧﻴﺪ و او را ﻣﺜﻞ دﺧﺘﺮش دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ4 .روزی ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁن ﺷﺨﺺ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ رﻓﺖ .وﻟﯽ او ﺑﺠﺎی ﺁﻧﻜﻪ ﻳﻜﯽ از ﮔﺎوان و ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺧﻮد را ﺑﻜﺸﺪ ﺗﺎ ﺑﺮای ﻣﻬﻤﺎﻧﺶ ﻏﺬاﻳﯽ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ ،ﺑﺮﻩء ﺁن ﻣﺮد ﻓﻘﻴﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪ«. 5داود ﭼﻮن اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ،آﺴﯽ آﻪ ﭼﻨﻴﻦ آﺎری آﺮدﻩ ﺑﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد6 ،و ﭼﻮن دﻟﺶ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺁن ﺑﻴﭽﺎرﻩ ﻧﺴﻮﺧﺖ ،ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﺎی ﺁن ﺑﺮﻩ ،ﭼﻬﺎرﺑﺮﻩ ﺑﻪ او ﭘﺲ دهﺪ«. 7و8ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ داود ﮔﻔﺖ» :ﺁن ﻣﺮد ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ،ﺗﻮ هﺴﺘﯽ!« و ﺑﻌﺪ اﺿﺎﻓﻪ آﺮد آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪای اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ» :ﻣﻦ ﺗﻮ را از دﺳﺖ ﺷﺎﺋﻮل ﻧﺠﺎت دادم ،آﺎخ و ﺣﺮﻣﺴﺮای او را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪم و ﺗﻮ را ﺑﺮ ﻳﻬﻮدا و اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻢ .اﮔﺮ اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎ ﺑﺮای ﺗﻮ آﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻨﻬﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدادم9 .ﭘﺲ ﭼﺮا ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮا زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﯽ و ﻣﺮﺗﻜﺐ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺖ ﺷﺪی؟ ﺗﻮ اورﻳﺎ را ﺑﺪﺳﺖ ﻋﻤﻮﻧﻴﻬﺎ آﺸﺘﯽ و زن او را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﻤﻮدی10 ،ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،از اﻳﻦ ﭘﺲ ،آﺸﺖ و آﺸﺘﺎر از ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺗﻮ دور ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ ،زﻳﺮا ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ زن اورﻳﺎ ،ﺑﻪ ﻣﻦ اهﺎﻧﺖ آﺮدﻩای11 .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ هﻢ ﺑﺪﺳﺖ اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻮادﻩات ،ﺑﺮ ﺳﺮت ﺑﻼ ﻧﺎزل ﻣﯽآﻨﻢ. زﻧﺎﻧﺖ را ﭘﻴﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﻪ هﻤﺴﺎﻳﻪات ﻣﯽدهﻢ و او در روز روﺷﻦ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮد12 .ﺗﻮ اﻳﻦ آﺎر را ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ آﺮدی ،اﻣﺎ ﻣﻦ در روز روﺷﻦ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن هﻤﻪء ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﺑﻼ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺁورد«. 13داود اﻋﺘﺮاف آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﻧﺎﺗﺎن ﮔﻔﺖ» :در ﺣﻖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ آﺮدﻩام«. ﻧﺎﺗﺎن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﺧﺪاوﻧﺪ هﻢ ﺗﻮ را ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ و ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻦ ﮔﻨﺎهﺖ ﺗﻮ را هﻼک ﻧﺨﻮاهﺪ آﺮد14 .وﻟﯽ ﭼﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎرت ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩای آﻪ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﺪاوﻧﺪ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻪ او آﻔﺮ ﮔﻮﻳﻨﺪ ،ﭘﺲ اﻳﻦ ﺑﭽﻪای هﻢ آﻪ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ، ﺧﻮاهﺪ ﻣﺮد«. ء 15ﺑﻌﺪ ﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﭘﺴﺮی را آﻪ ﺑﺘﺸﺒﻊ زاﻳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﺳﺨﺖ ﺑﻴﻤﺎر آﺮد16 .داود ﺑﻪ ﺧﺪا اﻟﺘﻤﺎس آﺮد آﻪ ﺑﭽﻪ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﺎﻩ دارد ،و ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر روزﻩ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد رﻓﺘﻪ ،ﺗﻤﺎم ﺷﺐ روی زﻣﻴﻦ دراز آﺸﻴﺪ17 .درﺑﺎرﻳﺎن از او ﺧﻮاهﺶ آﺮدﻧﺪ از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرد ،اﻣﺎ ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد18 ،ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ در روز هﻔﺘﻢ ،ﺁن ﺑﭽﻪ ﻣﺮد. درﺑﺎرﻳﺎن ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ او ﺑﺪهﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ» :وﻗﺘﯽ ﺁن ﺑﭽﻪ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ ﺑﻮد داود از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺣﺮف ﻧﻤﯽزد ،ﺣﺎل اﮔﺮ ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ ﺑﺪهﻴﻢ آﻪ ﺑﭽﻪ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ،ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد ﺧﻮاهﺪ ﺁورد؟« 19وﻟﯽ وﻗﺘﯽ داود دﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ در ﮔﻮﺷﯽ ﺑﺎهﻢ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻨﺪ ،ﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺑﻠﯽ20 «.ﺁﻧﮕﺎﻩ داود از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ،ﺷﺴﺘﺸﻮ ﻧﻤﻮد ،ﺳﺮش را ﺷﺎﻧﻪ آﺮد ،ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﻋﻮض ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت رﻓﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ را ﭘﺮﺳﺘﺶ آﺮد. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﺎﺧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺧﻮراک ﺧﻮرد. 21درﺑﺎرﻳﺎن ﺗﻌﺠﺐ آﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﻣﺎ از رﻓﺘﺎر ﺗﻮ ﺳﺮ در ﻧﻤﯽﺁورﻳﻢ .وﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮدی و ﻏﺬا ﻧﻤﯽﺧﻮردی .اﻣﺎ ﺣﺎل آﻪ ﺑﭽﻪ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ ،دﺳﺖ از ﮔﺮﻳﻪ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮری!« 22داود ﺟﻮاب داد» :وﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ زﻧﺪﻩ ﺑﻮد ،روزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﮔﺮﻳﺴﺘﻢ ،ﭼﻮن ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﺮدم ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺣﻢ آﻨﺪ و ﺑﭽﻪ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪدارد23 .اﻣﺎ ﺣﺎل آﻪ ﺑﭽﻪ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ دﻳﮕﺮ ﭼﺮا روزﻩ ﺑﮕﻴﺮم؟ ﺁﻳﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ او را زﻧﺪﻩ آﻨﻢ؟ ﻣﻦ ﭘﻴﺶ او ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ ،وﻟﯽ او ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﺎزﻧﺨﻮاهﺪ ﮔﺸﺖ«. 24ﺳﭙﺲ داود ﺑﺘﺸﺒﻊ رادﻟﺪاری داد .ﺑﺘﺸﺒﻊ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از داود ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ،ﭘﺴﺮی زاﻳﻴﺪ و اﺳﻢ او را ﺳﻠﻴﻤﺎن ﮔﺬاﺷﺖ .ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﻠﻴﻤﺎن را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ 25و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﻧﺎﺗﺎن ﻧﺒﯽ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎن را ﻳﺪﻳﺪﻳﺎ )ﻳﻌﻨﯽ »ﻣﺤﺒﻮب ﺧﺪاوﻧﺪ«( ﻟﻘﺐ دهﺪ. 12 داود رﺑﻪ را ﻣﯽﮔﻴﺮد )1ﺗﻮارﻳﺦ (3-1 :20 26و27در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ،ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺷﻬﺮ رﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻋﻤﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮد و ﺁن را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮد .او ﻗﺎﺻﺪاﻧﯽ ﻧﺰد داود ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :رﺑﻪ و ﻣﺨﺎزن ﺁب ﺁن در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﺎﺳﺖ28 .ﭘﺲ ﺑﻘﻴﻪء ﺳﺮﺑﺎزان را ﺑﻴﺎور و ﺷﻬﺮ را ﺗﺼﺮف آﻦ ﺗﺎﭘﻴﺮوزی ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﻮ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد«. 29و30ﭘﺲ داود ﺑﻪ رﺑﻪ ﻟﺸﻜﺮآﺸﻴﺪ و ﺁن را ﺗﺴﺨﻴﺮ آﺮدﻩ ،ﻏﻨﻴﻤﺖ زﻳﺎدی از ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮد .داود ﺗﺎج ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎی ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﻤﻮﻧﯽ را از ﺳﺮش ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮدش ﮔﺬاﺷﺖ .اﻳﻦ ﺗﺎج ،ﺣﺪود ﺳﯽ و ﭘﻨﺞ آﻴﻠﻮ وزن داﺷﺖ و از ﻃﻼ و ﺟﻮاهﺮات ﻗﻴﻤﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد31 .داود ،ﻣﺮدم ﺁن ﺷﻬﺮ را اﺳﻴﺮ آﺮدﻩ ،ارﻩ و ﺗﻴﺸﻪ و ﺗﺒﺮ ﺑﻪ دﺳﺘﺸﺎن داد و ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آﺎرهﺎی ﺳﺨﺖ ﮔﻤﺎﺷﺖ .او در آﻮرﻩهﺎی ﺁﺟﺮﭘﺰی از اﻳﺸﺎن آﺎر ﻣﯽآﺸﻴﺪ .او ﺑﺎ اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮهﺎی دﻳﮕﺮ ﻋﻤﻮن ﻧﻴﺰ هﻤﻴﻦﮔﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ آﺮد .ﺳﭙﺲ داود و ﻗﺸﻮن او ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. اﻣﻨﻮن و ﺗﺎﻣﺎر اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ﭘﺴﺮ داود ،ﺧﻮاهﺮ زﻳﺒﺎﻳﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ 13ﻧﺎم ﺗﺎﻣﺎر .اﻣﻨﻮن ،ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮ داود آﻪ ﺑﺮادر ﻧﺎﺗﻨﯽ ﺗﺎﻣﺎر ﺑﻮد ،ﺳﺨﺖ دﻟﺒﺎﺧﺘﻪء او ﺷﺪ2 .اﻣﻨﻮن ﭼﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮﺧﻮاﻩ ﺧﻮاهﺮش ﺷﺪﻩ ﺑﻮد آﻪ از ﻋﺸﻖ او ﺑﻴﻤﺎر ﺷﺪ .او دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﻧﺪاﺷﺖ ،زﻳﺮا ﺗﺎﻣﺎر ﭼﻮن ﺑﺎآﺮﻩ ﺑﻮد ﺣﻖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﺮدان ﻣﻌﺎﺷﺮت آﻨﺪ3 .وﻟﯽ اﻣﻨﻮن رﻓﻴﻘﯽ ﺣﻴﻠﻪﮔﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻳﻮﻧﺎداب .ﻳﻮﻧﺎداب ﭘﺴﺮ ﺷﻤﻌﯽ و ﺑﺮادرزادﻩء داود ﺑﻮد. 4روزی ﻳﻮﻧﺎداب ﺑﻪ اﻣﻨﻮن ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺴﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﺮا روز ﺑﻪ روز ﻻﻏﺮﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮی؟ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟« اﻣﻨﻮن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺎﻣﺎر ،ﺧﻮاهﺮ ﻧﺎﺗﻨﯽام ﺷﺪﻩام!« 5ﻳﻮﻧﺎداب ﮔﻔﺖ» :در ﺑﺴﺘﺮت دراز ﺑﻜﺶ و ﺧﻮدت را ﺑﻪ ﻣﺮﻳﻀﯽ ﺑﺰن .وﻗﺘﯽ ﭘﺪرت ﺑﻪ ﻋﻴﺎدﺗﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ ،ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ آﻪ ﺗﺎﻣﺎر را ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاﻳﺖ ﺧﻮراآﯽ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 13 ﺑﮕﻮ آﻪ اﮔﺮ از دﺳﺖ ﺗﺎﻣﺎر ﻏﺬا ﺑﺨﻮری ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻮی«. 6اﻣﻨﻮن ﭼﻨﻴﻦ آﺮد .وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻋﻴﺎدﺗﺶ ﺁﻣﺪ ،از او ﺗﻘﺎﺿﺎ آﺮد آﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاهﺮش ﺗﺎﻣﺎر اﺟﺎزﻩ دهﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺑﺮاﻳﺶ ﻏﺬاﻳﯽ ﺑﭙﺰد ﺗﺎ ﺑﺨﻮرد7 .داود ﻗﺒﻮل آﺮد و ﺑﺮای ﺗﺎﻣﺎر ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ ﭘﻴﺶ اﻣﻨﻮن ﺑﺮود و ﺑﺮای او ﺧﻮراآﯽ ﺗﻬﻴﻪ آﻨﺪ8 .ﺗﺎﻣﺎر ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء اﻣﻨﻮن رﻓﺖ و او ﺑﺮ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮد .ﺗﺎﻣﺎر ﻣﻘﺪاری ﺧﻤﻴﺮ ﺗﻬﻴﻪ آﺮد و ﺑﺮای او ﻧﺎن ﭘﺨﺖ9 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺳﻴﻨﯽ ﺧﻮراک را ﭘﻴﺶ اﻣﻨﻮن ﮔﺬاﺷﺖ ،او ﻧﺨﻮرد و ﺑﻪ ﻧﻮآﺮاﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :هﻤﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻳﺪ «.ﭘﺲ هﻤﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ10 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :دوﺑﺎرﻩ ﺧﻮراک را ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاب ﺑﻴﺎور و ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ «.ﺗﺎﻣﺎر ﺧﻮراک را ﭘﻴﺶ او ﺑﺮد11 .وﻟﯽ هﻤﻴﻨﻜﻪ ﺁن را ﭘﻴﺶ او ﮔﺬاﺷﺖ، اﻣﻨﻮن او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﮔﻔﺖ» :ﻋﺰﻳﺰم ،ﺑﻴﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺨﻮاب!« 12ﺗﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ» :اﻣﻨﻮن ،اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻦ! ﻧﺒﺎﻳﺪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺎﺟﻌﻪای ﺑﻪ ﺑﺎر ﺑﻴﺎوری13 .ﻣﻦ ﺑﺎ اﻳﻦ رﺳﻮاﻳﯽ آﺠﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺮوم؟ و ﺗﻮ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎ ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ .ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽآﻨﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﮕﻮ و ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﺪ داد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ازدواج آﻨﯽ«. 14وﻟﯽ ﮔﻮش اﻣﻨﻮن ﺑﺪهﻜﺎر ﻧﺒﻮد ،و ﭼﻮن از ﺗﺎﻣﺎر ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺑﻮد ،ﺑﻪ زور ﺑﻪ او ﺗﺠﺎوز آﺮد15 .ﺑﻌﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻋﺸﻖ اﻣﻨﻮن ﺑﻪ ﻧﻔﺮت ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و ﺷﺪت ﻧﻔﺮﺗﺶ ﺑﻴﺶ ﻼ ﺑﻪ او داﺷﺖ .او ﺑﻪ ﺗﺎﻣﺎر ﮔﻔﺖ: از ﻋﺸﻘﯽ ﺑﻮد آﻪ ﻗﺒ ً »از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮو ﺑﻴﺮون!« 16ﺗﺎﻣﺎر ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﻦ ،ﭼﻮن ﺑﻴﺮون راﻧﺪن ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮ از ﺁن ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ آﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ آﺮدی«. وﻟﯽ اﻣﻨﻮن ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی او ﻧﻜﺮد17 .و18او ﻧﻮآﺮش را ﺻﺪا زدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :اﻳﻦ دﺧﺘﺮ را از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون آﻦ و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺒﻨﺪ «.ﭘﺲ ﺁن ﻧﻮآﺮ او را ﺑﻴﺮون آﺮد. ء در ﺁن زﻣﺎن رﺳﻢ ﺑﻮد آﻪ دﺧﺘﺮان ﺑﺎآﺮﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﻟﺒﺎس رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﻣﯽﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ19 .اﻣﺎ ﺗﺎﻣﺎر ﻟﺒﺎس رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮد ،ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد رﻳﺨﺘﻪ، دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را روی ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﺮﻳﻪآﻨﺎن از ﺁﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ. 20وﻗﺘﯽ ﺑﺮادرش اﺑﺸﺎﻟﻮم او را دﻳﺪ ،ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﺒﻴﻨﻢ، ﺁﻳﺎ ﺑﺮادرت اﻣﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﺠﺎوز آﺮدﻩ اﺳﺖ؟ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش و ﻧﮕﺬار اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع از ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون درز آﻨﺪ «.ﭘﺲ ﺗﺎﻣﺎر در ﺧﺎﻧﻪء ﺑﺮادرش اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻮﺷﻪﮔﻴﺮ ﺷﺪ. 21وﻗﺘﯽ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﺳﻴﺪ ،ﺑﯽاﻧﺪازﻩ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ22 .اﻣﺎ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ زﺷﺖ از اﻣﻨﻮن آﻴﻨﻪ ﺑﻪ دل داﺷﺖ و درﺑﺎرﻩء اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎ او هﻴﭻ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﯽﮔﻔﺖ. اﻧﺘﻘﺎم اﺑﺸﺎﻟﻮم 23دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ،وﻗﺘﯽ اﺑﺸﺎﻟﻮم در ﺑﻌﻞ ﺣﺎﺻﻮر واﻗﻊ در اﻓﺮاﻳﻢ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﺧﻮد را ﭘﺸﻢ ﻣﯽﺑﺮﻳﺪ ،ﺟﺸﻨﯽ ﺗﺮﺗﻴﺐ داد و ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮان ﭘﺎدﺷﺎﻩ را دﻋﻮت آﺮد. 24اﺑﺸﺎﻟﻮم ﭘﻴﺶ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺘﻪ ،ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ، ﺟﺸﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﭘﺸﻢ ﺑﺮی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪاﻧﻢ ﺗﺮﺗﻴﺐ دادﻩام، ﺗﻘﺎﺿﺎ دارم هﻤﺮاﻩ درﺑﺎرﻳﺎن ﺑﻪ اﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺑﻴﺎورﻳﺪ«. ء 25وﻟﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ﭘﺴﺮم ،اﮔﺮ هﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ ﺑﺮای ﺗﻮ ﺑﺎر ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﻣﯽﺷﻮﻳﻢ«. اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺧﻴﻠﯽ اﺻﺮار ﻧﻤﻮد ،وﻟﯽ داود ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ و از او ﺗﺸﻜﺮ آﺮد26 .اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ،ﺑﺮادرم اﻣﻨﻮن را ﺑﺠﺎی ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ«. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﺮا اﻣﻨﻮن؟« 27وﻟﯽ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺁﻧﻘﺪر اﺻﺮار آﺮد ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ اﻣﻨﻮن و ﺳﺎﻳﺮ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﻤﻮد. 28اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺻﺒﺮ آﻨﻴﺪ ﺗﺎ اﻣﻨﻮن ﻣﺴﺖ ﺷﻮد ،ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺎ اﺷﺎرﻩء ﻣﻦ ،او را ﺑﻜﺸﻴﺪ. ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ! اﻳﻨﺠﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﻨﻢ .ﺷﺠﺎع ﺑﺎﺷﻴﺪ!« 29ﭘﺲ اﻓﺮاد اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ﺑﻪ دﺳﺘﻮر وی اﻣﻨﻮن را آﺸﺘﻨﺪ. ﭘﺴﺮان دﻳﮕﺮ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮ ﻗﺎﻃﺮان ﺧﻮد ﺳﻮار ﺷﺪﻩ ،ﻓﺮار آﺮدﻧﺪ30 .وﻗﺘﯽ اﻳﺸﺎن هﻨﻮز در راﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ رﺳﻴﺪ آﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺗﻤﺎم ﭘﺴﺮاﻧﺶ را آﺸﺘﻪ و ﻳﻜﯽ را ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ. 31ﭘﺎدﺷﺎﻩ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻟﺒﺎس ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮد و دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ روی ﺧﺎک ﻧﺸﺴﺖ .درﺑﺎرﻳﺎن ﻧﻴﺰ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد را ﭘﺎرﻩ آﺮدﻧﺪ. 32و33اﻣﺎ در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ،ﻳﻮﻧﺎداب )ﭘﺴﺮ ﺷﻤﻌﯽ و ﺑﺮادرزادﻩء داود( وارد ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ» :هﻤﻪ آﺸﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩاﻧﺪ! ﻓﻘﻂ اﻣﻨﻮن ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ .اﺑﺸﺎﻟﻮم اﻳﻦ ﻧﻘﺸﻪ را وﻗﺘﯽ آﺸﻴﺪ آﻪ اﻣﻨﻮن ﺑﻪ ﺧﻮاهﺮش ﺗﺠﺎوز آﺮد .ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻴﺪ هﻤﻪء ﭘﺴﺮاﻧﺘﺎن ﻧﻤﺮدﻩاﻧﺪ! ﻓﻘﻂ اﻣﻨﻮن ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ«. 34در اﻳﻦ ﺿﻤﻦ ،اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻓﺮار آﺮد. در اورﺷﻠﻴﻢ ،دﻳﺪﻩﺑﺎﻧﯽ آﻪ روی ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ دﻳﺪﻩﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽآﺮد ،ﺧﺒﺮ داد آﻪ از راﻩ آﻨﺎر آﻮﻩ ،ﮔﺮوﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺁﻳﻨﺪ. 35ﻳﻮﻧﺎداب ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ،هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﮔﻔﺘﻢ، ﭘﺴﺮاﻧﺘﺎن ﺁﻣﺪﻧﺪ36 «.ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ هﻤﻪء ﭘﺴﺮان ﭘﺎدﺷﺎﻩ وارد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ .ﭘﺎدﺷﺎﻩ و درﺑﺎرﻳﺎن هﻢ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﻪ آﺮدﻧﺪ. 37و38اﻣﺎ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻓﺮار آﺮد و ﺑﻪ ﺗﻠﻤﺎی* )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻴﻬﻮد( ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺸﻮر ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮد و ﺳﻪ ﺳﺎل در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ .داود ﺑﺮای ﭘﺴﺮش اﻣﻨﻮن ﻣﺪت زﻳﺎدی ﻋﺰادار ﺑﻮد39 ،اﻣﺎ آﻢآﻢ ﺗﺴﻠﯽ ﻳﺎﻓﺖ و ﻣﺸﺘﺎق دﻳﺪار ﭘﺴﺮش اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺷﺪ. ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب ﻓﻬﻤﻴﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭼﻘﺪر ﻣﺸﺘﺎق 14دﻳﺪار اﺑﺸﺎﻟﻮم اﺳﺖ2 ،ﺑﺪﻧﺒﺎل زﻧﯽ ﺣﻜﻴﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎد آﻪ در ﺷﻬﺮ ﺗﻘﻮع زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺁن زن ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮدت را ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪء زﻧﯽ آﻪ ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ اﺳﺖ ﻋﺰادار ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ درﺑﻴﺎور؛ ﻟﺒﺎس ﻋﺰا ﺑﭙﻮش و ﻣﻮهﺎﻳﺖ را ﺷﺎﻧﻪ ﻧﻜﻦ3 .ﺑﻌﺪ ﭘﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮو و اﻳﻦ ﺳﺨﻨﺎن را آﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﻳﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ «.ﺳﭙﺲ ﺑﻪ او ﻳﺎد داد ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ. 4وﻗﺘﯽ ﺁن زن ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﺳﻴﺪ ،ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد و ﮔﻔﺖ: »ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺑﻪ دادم ﺑﺮس!« 5و6ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟« * ﺗﻠﻤﺎی ﭘﺪر ﺑﺰرگ ﻣﺎدری اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻮد. 14 ﻋﺮض آﺮد» :ﻣﻦ زن ﺑﻴﻮﻩای هﺴﺘﻢ .دو ﭘﺴﺮ داﺷﺘﻢ. ﻳﮏ روز ﺁن دو در ﺻﺤﺮا ﺑﺎ هﻢ دﻋﻮا آﺮدﻧﺪ و ﭼﻮن آﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﺁﻧﻬﺎ را از هﻢ ﺟﺪا آﻨﺪ ،ﻳﻜﯽ از اﻳﺸﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ دﻳﮕﺮی آﺸﺘﻪ ﺷﺪ7 .ﺣﺎل ﺗﻤﺎم ﻗﻮم و ﺧﻮﻳﺸﺎﻧﻢ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮم را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﻢ ﺗﺎ او را ﺑﻪ ﺟﺮم ﻗﺘﻞ ﺑﺮادرش ،ﺑﻜﺸﻨﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﻦ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻢ ،دﻳﮕﺮ آﺴﯽ ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ و ﻧﺴﻞ ﺷﻮهﺮ ﻣﺮﺣﻮﻣﻢ از روی زﻣﻴﻦ ﺑﺮاﻧﺪاﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد«. 8ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺎ ﺧﻴﺎل راﺣﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮو. ﺗﺮﺗﻴﺐ آﺎر را ﺧﻮاهﻢ داد«. 9زن ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮادﻩام ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺗﺨﺘﺶ ﺑﯽﺗﻘﺼﻴﺮ!« 10ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﺮﻣﻮد» :اﮔﺮ آﺴﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰی ﮔﻔﺖ ،او را ﻧﺰد ﻣﻦ ﺑﻴﺎور .آﺎری ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ او هﺮﮔﺰ ﻣﺰاﺣﻢ ﺗﻮ ﻧﺸﻮد«. 11ﺳﭙﺲ ﺁن زن ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن ﻗﺴﻢ ﻳﺎد آﻨﻴﺪ آﻪ ﻧﺨﻮاهﻴﺪ ﮔﺬاﺷﺖ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻣﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮن ﭘﺴﺮم را از ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮم ﺑﮕﻴﺮد و او را ﺑﻜﺸﺪ«. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ ،ﻣﻮﻳﯽ از ﺳﺮ ﭘﺴﺮت آﻢ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ!« 12زن ﮔﻔﺖ» :اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﻳﮏ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻮﻳﻢ«. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻓﺮﻣﻮد» :ﺑﮕﻮ!« 13ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا هﻤﻴﻦ آﺎری را آﻪ ﻗﻮل دادﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻜﻨﻴﺪ ،ﺑﺮای ﻗﻮم ﺧﺪا اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽدهﻴﺪ؟ ﭼﻄﻮر ﭘﺴﺮ ﻣﺮا ﺑﺨﺸﻴﺪﻳﺪ ،اﻣﺎ ﭘﺴﺮ ﺧﻮدﺗﺎن را آﻪ ﺁوارﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻧﻤﯽﺑﺨﺸﻴﺪ؟ ﺁﻳﺎ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻣﻘﺼﺮ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ؟ 14ﺳﺮاﻧﺠﺎم هﻤﻪء ﻣﺎ ﻣﯽﻣﻴﺮﻳﻢ .ﻋﻤﺮ ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﺁب ﺑﺮ زﻣﻴﻦ رﻳﺨﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ،ﺁب آﻪ رﻳﺨﺖ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺁن را ﺟﻤﻊ آﺮد .وﻗﺘﯽ آﺴﯽ از ﺧﺪا ﺁوارﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺧﺪا ﺟﺎن او را ﻧﻤﯽ ﮔﻴﺮد ،ﺑﻠﻜﻪ او را ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ آﻨﻨﺪ15 .و16اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺮای ﭘﺴﺮ ﺧﻮدم ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩام ،ﭼﻮن ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ او را ﺑﻜﺸﻨﺪ .ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻋﺮاﻳﻀﻢ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﻣﺎ را از دﺳﺖ آﺴﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻣﺎ را از ﺁب و ﺧﺎآﯽ آﻪ ﺧﺪا ﺑﻪ ﻣﺎ ﻋﻄﺎ آﺮدﻩ ﺑﯽﻧﺼﻴﺐ آﻨﺪ ،ﺑﺮهﺎﻧﻨﺪ17 .ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻢ آﻪ ﻗﻮل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﻣﺎ را ﺁﺳﻮدﻩ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮاهﺪ آﺮد .ﺷﻤﺎ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 15 ﻣﺜﻞ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا هﺴﺘﻴﺪ و ﺧﻮب را از ﺑﺪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﯽدهﻴﺪ .ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﺪاﻳﺘﺎن هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ«. 18ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺳﺆاﻟﯽ از ﺗﻮ ﻣﯽآﻨﻢ و ﺗﻮ راﺳﺘﺶ را ﺑﮕﻮ«. ﻋﺮض آﺮد» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﮔﻮش ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﻢ«. 19ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﻳﻮﺁب ﺗﻮ را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ اﺳﺖ؟« زن ﺟﻮاب داد» :ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺣﻘﻴﻘﺖ را از ﺷﻤﺎ، ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،آﺘﻤﺎن آﻨﻢ؟ ﺑﻠﯽ ،ﻳﻮﺁب ﻣﺮا ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد داد آﻪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻢ20 .اﻳﻦ آﺎر را ﺑﺮای رﻓﻊ آﺪورت آﺮد .ﺷﻤﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا داﻧﺎ هﺴﺘﻴﺪ و هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮد ،ﻣﯽداﻧﻴﺪ«. 21ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻳﻮﺁب را ﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﺮو و اﺑﺸﺎﻟﻮم را ﺑﻴﺎور«. 22ﻳﻮﺁب ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،اﻣﺮوز ﻓﻬﻤﻴﺪم آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻈﺮ ﻟﻄﻒ دارﻳﺪ ،ﭼﻮن درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا اﺟﺎﺑﺖ آﺮدﻳﺪ .ﺧﺪا ﺷﻤﺎ را ﺑﺮآﺖ دهﺪ«. 23ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺟﺸﻮر رﻓﺖ و اﺑﺸﺎﻟﻮم را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺁورد24 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد ﺑﺮود و ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺎﻳﺪ ،ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ روﻳﺶ را ﺑﺒﻴﻨﻢ «.ﭘﺲ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﺧﻮد رﻓﺖ و ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﻧﺪﻳﺪ. 25اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻣﺮدی ﺧﻮشﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻮد و از اﻳﻦ ﻟﺤﺎظ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ هﻴﭽﻜﺲ ﺑﻪ ﭘﺎی او ﻧﻤﯽرﺳﻴﺪ .از ﻣﻮی ﺳﺮ ﺗﺎ ﻧﻮک ﭘﺎ در او ﻋﻴﺒﯽ ﻧﺒﻮد26 .ﻣﻮی ﺳﺮش ﺑﺴﻴﺎر ﭘﺮﭘﺸﺖ ﺑﻮد و او ﺳﺎﻟﯽ ﻳﮏ ﺑﺎر ﺁن را آﻮﺗﺎﻩ ﻣﯽآﺮد ،زﻳﺮا ﺑﺮ ﺳﺮش ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﻣﯽﻧﻤﻮد .ﺑﻪ ﻣﻘﻴﺎس ﺷﺎهﯽ ،وزن ﺁن دو آﻴﻠﻮﮔﺮم ﻣﯽﺷﺪ27 .او ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ و ﻳﮏ دﺧﺘﺮ ﺷﺪ. دﺧﺘﺮ او ﺗﺎﻣﺎر ﻧﺎم داﺷﺖ و ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﺑﻮد. 28و29اﺑﺸﺎﻟﻮم دو ﺳﺎل در اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪ ،وﻟﯽ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﻧﺪﻳﺪ ،ﭘﺲ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻳﻮﺁب ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺮای او وﺳﺎﻃﺖ آﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﻳﻮﺁب ﻧﻴﺎﻣﺪ .اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل او ﻓﺮﺳﺘﺎد ،وﻟﯽ اﻳﻦ ﺑﺎر هﻢ ﻧﻴﺎﻣﺪ. 30ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺘﻜﺎراﻧﺶ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮوﻳﺪ و ﻣﺰرﻋﻪء ﺟﻮ ﻳﻮﺁب را آﻪ آﻨﺎر ﻣﺰرﻋﻪء ﻣﻦ اﺳﺖ ،ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻧﻴﺪ «.ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ آﺮدﻧﺪ. 31ﭘﺲ ﻳﻮﺁب ﻧﺰد اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺁﻣﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﭼﺮا ﺧﺪﻣﺘﻜﺎراﻧﺖ ﻣﺰرﻋﻪء ﻣﺮا ﺁﺗﺶ زدﻧﺪ؟« 32اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺟﻮاب داد» :ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮاهﻢ از ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﭙﺮﺳﯽ اﮔﺮ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﺑﺒﻴﻨﺪ ،ﭼﺮا ﻣﺮا از ﺟﺸﻮر ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺁورد؟ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد هﻤﺎﻧﺠﺎ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪم .ﺣﺎل ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ آﻨﻢ .اﮔﺮ ﻣﻘﺼﺮم ،ﺧﻮدش ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ«. 33هﺮ ﭼﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﻋﺮض ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﺳﺎﻧﻴﺪ .ﺳﺮاﻧﺠﺎم داود اﺑﺸﺎﻟﻮم را ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺁﻣﺪﻩ ،در ﺣﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد و داود او را ﺑﻮﺳﻴﺪ. ﺗﻮﻃﺌﻪء اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻌﺪ از ﺁن ،اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻋﺮاﺑﻪای ﺑﺎ ﭼﻨﺪ اﺳﺐ ﺑﺮای 15ﺧﻮد ﺗﻬﻴﻪ آﺮد و ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻧﻔﺮ را اﺳﺘﺨﺪام آﺮد ﺗﺎ ﮔﺎرد ﻣﺤﺎﻓﻆ او ﺑﺎﺷﻨﺪ2 .او هﺮ روز ﺻﺒﺢ زود ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪ ،آﻨﺎر دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﻣﯽرﻓﺖ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽاﻳﺴﺘﺎد. هﺮ وﻗﺖ آﺴﯽ را ﻣﯽدﻳﺪ آﻪ ﺑﺮای رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺘﺶ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﭘﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮود ،او را ﺻﺪا زدﻩ ،ﻣﯽﭘﺮﺳﻴﺪ آﻪ از آﺪام ﺷﻬﺮ اﺳﺖ و ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﯽ دارد3 .ﺑﻌﺪ ﺑﻪ او ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ ،ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺗﻮ ﺑﺠﺎﺳﺖ؛ وﻟﯽ اﻓﺴﻮس آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﺴﯽ را ﻧﺪارد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻜﺎﻳﺎت رﺳﻴﺪﮔﯽ آﻨﺪ4 .اﮔﺮ ﻣﻦ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﻮدم ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ اﻳﻦ وﺿﻊ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺣﻖ را ﺑﻪ ﺣﻘﺪار ﻣﯽدادم«. 5هﺮ وﻗﺖ آﺴﯽ ﭘﻴﺶ او ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻣﯽآﺮد ،ﻓﻮری دﺳﺘﺶ را دراز آﺮدﻩ ،او را ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽآﺮد و ﻣﯽﺑﻮﺳﻴﺪ. 6اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﺎ ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎﻳﯽ آﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺮای رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻳﺘﺸﺎن ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮوﻧﺪ ،ﭼﻨﻴﻦ رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﺮد .ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ او ﺑﻪ ﻧﻴﺮﻧﮓ ،دل ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد. 7و8ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ .ﻳﮏ روز اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ: »اﺟﺎزﻩ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ ﺣﺒﺮون ﺑﺮوم و ﻧﺬری را آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ آﺮدﻩام ﺑﺠﺎ ﺁورم ،زﻳﺮا وﻗﺘﯽ در ﺟﺸﻮر ﺑﻮدم ﻧﺬر آﺮدم آﻪ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ در ﺣﺒﺮون ﺑﻪ او ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻘﺪﻳﻢ آﻨﻢ«. 9ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﺑﺮو و ﻧﺬرت را ﺑﺠﺎ ﺁور!« ﭘﺲ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ ﺣﺒﺮون رﻓﺖ10 .وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﻣﺮدم را ﻋﻠﻴﻪ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺸﻮراﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺑﻤﺤﺾ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪای ﺷﻴﭙﻮر ،ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم در ﺣﺒﺮون ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ11 «.در ﺿﻤﻦ ،اﺑﺸﺎﻟﻮم در اﻳﻦ ﺳﻔﺮ دوﻳﺴﺖ ﻣﻬﻤﺎن از اورﺷﻠﻴﻢ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد ،وﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ از ﻗﺼﺪ او ﺑﯽﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻧﺪ12 .ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ آﺮدن ،اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﺪﻧﺒﺎل اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﻮاﻓﻘﺖ او را ﻧﻴﺰ ﺟﻠﺐ آﺮد. )اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﻣﺸﺎور داود ﺑﻮد و در ﺟﻴﻠﻮﻩ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد (.روزﺑﺮوز ﻃﺮﻓﺪاران اﺑﺸﺎﻟﻮم زﻳﺎدﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﺷﻮرش ﺑﺎﻻ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ. ﻓﺮار داود 13در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ،ﻗﺎﺻﺪی ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺁﻣﺪ و ﺑﻪ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﺒﺮ داد آﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻩاﻧﺪ. 14داود ﺑﻪ ﺗﻤﺎم اﻓﺮادش آﻪ در اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ،ﮔﻔﺖ: »ﺑﺎﻳﺪ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﻓﺮار آﻨﻴﻢ و ﮔﺮﻧﻪ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪر ﻧﺨﻮاهﻴﻢ ﺑﺮد! اﮔﺮ ﻗﺒﻞ از ﺁﻣﺪن اﺑﺸﺎﻟﻮم از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﻢ ،هﻢ ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت ﺧﻮاهﻴﻢ داد و هﻢ اهﺎﻟﯽ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ را«. 15هﻤﻪ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﻣﺎ ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻮ هﺴﺘﻴﻢ. ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻣﯽداﻧﯽ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ«. 16ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎﻩ و اﻋﻀﺎء ﺧﺎﻧﻮادﻩء ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺣﺮآﺖ آﺮدﻧﺪ .او ﻓﻘﻂ دﻩ آﻨﻴﺰ ﺧﻮد را ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری آﺎخ درﺁﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺖ17 .و18داود و اﻓﺮادش در آﻨﺎر ﺷﻬﺮ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و آﺮﻳﺘﯽهﺎ و ﻓﻠﻴﺘﯽهﺎ آﻪ ﮔﺎرد ﻣﺨﺼﻮص او ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺮﺑﺎزی آﻪ از ﺟﺖ هﻤﺮاﻩ او ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ،از ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ19 .وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺁﻧﺎن ،اﻳﺘﺎی ،ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ دﻳﮕﺮ ﭼﺮا ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﯽﺁﻳﯽ؟ ﺑﺮﮔﺮد و ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮ ،ﭼﻮن ﺗﻮ از آﺸﻮرت ﺗﺒﻌﻴﺪ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﭘﻨﺎهﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩای20 .ﻣﺪت زﻳﺎدی ﻧﻴﺴﺖ آﻪ ﺑﻪ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺪﻩای ،ﭘﺲ ﭼﺮا ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺗﻮ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد در ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ ﺳﺮﮔﺮدان آﻨﻢ؟ ﺧﻮد ﻣﺎ هﻢ ﻧﻤﯽداﻧﻴﻢ آﺠﺎ ﻣﯽروﻳﻢ .ﺑﺮﮔﺮد و هﻤﻮﻃﻨﺎﻧﺖ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﺑﺒﺮ. ﺧﺪا ﭘﺸﺖ و ﭘﻨﺎهﺖ ﺑﺎﺷﺪ«. 16 21وﻟﯽ اﻳﺘﺎی ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ و ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺖ ﻗﺴﻢ ،هﺮ ﺟﺎ ﺑﺮوی ﻣﻦ هﻢ ﻣﯽﺁﻳﻢ؛ ﺑﺎ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﻨﻢ و ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯽﻣﻴﺮم«. 22داود ﺟﻮاب داد» :ﺑﺴﻴﺎرﺧﻮب ،ﭘﺲ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﻴﺎ«. ﺁﻧﮕﺎﻩ اﻳﺘﺎی و هﻤﻪء اﻓﺮادش و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﻳﺸﺎن هﻤﺮاﻩ داود رﻓﺘﻨﺪ. 23وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ از ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺑﻴﺮون ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ،ﻣﺮدم ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ .ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ از ﻧﻬﺮ ﻗﺪرون ﻋﺒﻮر آﺮدﻩ ،ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻧﻬﺎدﻧﺪ24 .اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ و ﺻﺎدوق آﺎهﻦ و ﻻوﻳﻬﺎ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،در آﻨﺎر ﺟﺎدﻩ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ هﻤﻪ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ. 25و26ﺑﻌﺪ داود ﺑﻪ ﺻﺎدوق ﮔﻔﺖ» :ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ را ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﮔﺮدان .اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ،اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﺪ ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﺮﮔﺮدم و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ و ﺧﻴﻤﻪء ﻋﺒﺎدت را ﺑﺒﻴﻨﻢ .اﻣﺎ اﮔﺮ او از ﻣﻦ راﺿﯽ ﻧﻴﺴﺖ ،ﺑﮕﺬار هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮ ﺳﺮم ﺑﻴﺎورد«. 27ﺳﭙﺲ اﺿﺎﻓﻪ آﺮد» :ﺑﺒﻴﻦ ،ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﻮ و اﺑﻴﺎﺗﺎر ﺑﺎ اﺧﻴﻤﻌﺺ ،ﭘﺴﺮت ،و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن ،ﭘﺴﺮ اﺑﻴﺎﺗﺎر ،ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ28 .ﻣﻦ در آﻨﺎر رود اردن ﻣﯽﻣﺎﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ دهﻴﺪ«. 29ﭘﺲ ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر ﺻﻨﺪوق ﻋﻬﺪ ﺧﺪا را ﺑﻪ ﺷﻬﺮ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و در ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 30داود ﮔﺮﻳﻪآﻨﺎن از آﻮﻩ زﻳﺘﻮن ﺑﺎﻻ رﻓﺖ .او ﺑﺎ ﺳﺮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ و ﭘﺎی ﺑﺮهﻨﻪ راﻩ ﻣﯽرﻓﺖ* .ﻣﺮدﻣﯽ هﻢ آﻪ هﻤﺮاهﺶ ﺑﻮدﻧﺪ ﺳﺮهﺎی ﺧﻮد را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ،ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮدﻧﺪ31 .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﻧﻴﺰ ﻃﺮﻓﺪار اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ،او ﭼﻨﻴﻦ دﻋﺎ آﺮد» :ای ﺧﺪاوﻧﺪ ،ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ آﺎری آﻦ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﺪهﺪ!« 32وﻗﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻋﺒﺎدت ﺧﺪا آﻪ در ﺑﺎﻻی آﻮﻩ ﺑﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ ،داود ﺑﻪ ﺣﻮﺷﺎی ارآﯽ ﺑﺮﺧﻮرد آﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﭘﺎرﻩ و ﺧﺎک ﺑﺮ ﺳﺮ رﻳﺨﺘﻪ ،ﻣﻨﺘﻈﺮ او ﺑﻮد. 33داود ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :اﮔﺮ هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﯽ آﻤﻜﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﺨﻮاهﯽ ﺑﻮد34 .وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮﮔﺮدی * ﺑﺎﺳﺮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ و ﭘﺎی ﺑﺮهﻨﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪء ﻏﻢ و ﻣﺎﺗﻢ ﺑﻮد. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 17 ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﻣﻔﻴﺪ واﻗﻊ ﺷﻮی .ﺗﻮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻼ ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﺮدم ﺑﮕﻮﻳﯽ :هﻤﺎﻧﻄﻮر آﻪ ﻗﺒ ً ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺗﻮ را ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮاهﻢ آﺮد .ﺳﻌﯽ آﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدهﺎی اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ را ﺑﯽاﺛﺮ آﻨﯽ35 .و36ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ در ﺁﻧﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ .هﺮ ﭼﻪ درﺑﺎرﻩء ﻣﻦ در آﺎخ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﺷﻨﻮی ،ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ .ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺴﺮان ﺧﻮد اﺧﻴﻤﻌﺺ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن را ﻧﺰد ﻣﻦ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ و ﻣﺮا در ﺟﺮﻳﺎن ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ«. 37ﭘﺲ ﺣﻮﺷﺎی ،دوﺳﺖ داود ،ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﺑﺸﺎﻟﻮم وارد اورﺷﻠﻴﻢ ﺷﺪ. داود و ﺻﻴﺒﺎ داود از ﺁن ﻃﺮف آﻮﻩ ﺳﺮازﻳﺮ ﻣﯽﺷﺪ آﻪ 16ﺑﻪ ﺻﻴﺒﺎ ،ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ آﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ او ﺑﻮد ﺑﺮﺧﻮرد .ﺻﻴﺒﺎ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻳﮏ ﺟﻔﺖ اﻻغ ﭘﺎﻻن ﺷﺪﻩ ﺁوردﻩ ﺑﻮد آﻪ روی ﺁﻧﻬﺎ دوﻳﺴﺖ ﻧﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ،ﺻﺪ ﻧﺎن آﺸﻤﺸﯽ ،ﺻﺪ ﺧﻮﺷﻪ اﻧﮕﻮر و ﻳﮏ ﻣﺸﮏ ﺷﺮاب ﺑﻮد2 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ از ﺻﻴﺒﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :اﻳﻨﻬﺎ را ﺑﺮای ﭼﻪ ﺁوردﻩای؟« ء ﺻﻴﺒﺎ ﺟﻮاب داد» :اﻻﻏﻬﺎ را ﺑﺮای اهﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﺁوردﻩام ﺗﺎ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻮار ﺷﻮﻧﺪ .ﻧﺎن و ﻣﻴﻮﻩ ﺑﺮای ﺧﻮراک اﻓﺮادت ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﺷﺮاب هﻢ ﺑﺮای آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ«. 3ﭘﺎدﺷﺎﻩ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭘﺲ ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ آﺠﺎﺳﺖ؟« ﺻﻴﺒﺎ ﭘﺎﺳﺦ داد» :در اورﺷﻠﻴﻢ ﻣﺎﻧﺪ ،ﭼﻮن ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﺪ اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ اﻣﺮوز ﺗﺎج و ﺗﺨﺖ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻪ او ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮداﻧﻨﺪ«. 4ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺻﻴﺒﺎ ﮔﻔﺖ» :در اﻳﻨﺼﻮرت ،هﺮ ﭼﻪ ﻣﺎل او ﺑﻮد از اﻳﻦ ﭘﺲ ﻣﺎل ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ«. ﺻﻴﺒﺎ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﻏﻼم ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻢ؛ ﻟﻄﻔﺘﺎن از ﺳﺮ ﻣﻦ آﻢ ﻧﺸﻮد«. داود و ﺷﻤﻌﯽ 5وﻗﺘﯽ داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺑﺤﻮرﻳﻢ رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺎ ﻣﺮدی روﺑﺮو ﺷﺪﻧﺪ آﻪ از ﺷﻬﺮ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪ .او ﺑﺎ دﻳﺪن داود ﺷﺮوع آﺮد ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺰا ﮔﻔﺘﻦ .اﻳﻦ ﻣﺮد ﺷﻤﻌﯽ ﭘﺴﺮ ﺟﻴﺮا ،از ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺷﺎﺋﻮل ﺑﻮد6 .ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ داود ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن و اﻓﺮادش از دو ﻃﺮف ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﺷﺪ، ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل ﺷﻤﻌﯽ ﺑﺴﻮی او و درﺑﺎرﻳﺎﻧﺶ ﺳﻨﮓ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ7 ،و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﯽزد» :از اﻳﻨﺠﺎ دور ﺷﻮ ای ﻗﺎﺗﻞ! ای ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎر! 8ﺧﺪاوﻧﺪ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮن ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل را از ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻴﺮد .ﺗﻮ ﺗﺎج و ﺗﺨﺖ او را دزدﻳﺪی و ﺣﺎل ،ﺧﺪاوﻧﺪ ﺁن را ﺑﻪ ﭘﺴﺮت اﺑﺸﺎﻟﻮم دادﻩ اﺳﺖ! ای ﺁدﻣﻜﺶ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ ﺳﺰاﻳﺖ رﺳﻴﺪی!« 9اﺑﻴﺸﺎی ﭘﺴﺮ ﺻﺮوﻳﻪ ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﭼﺮا اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﻴﺪ اﻳﻦ ﺳﮓ ﻣﺮدﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺷﻨﺎم ﺑﺪهﺪ؟ اﺟﺎزﻩ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ ﺑﺮوم ﺳﺮش را از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا آﻨﻢ!« 10ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﺑﻴﺸﺎی و ﺑﺮادرش ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ: »ﺷﻤﺎ ﭼﻜﺎر دارﻳﺪ؟ اﮔﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺷﻨﺎم دهﺪ ،ﻣﻦ آﯽ هﺴﺘﻢ آﻪ ﻣﺎﻧﻊ آﺎر او ﺷﻮم؟ 11ﭘﺴﺮ ﺧﻮدم ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻢ ﺗﺸﻨﻪ اﺳﺖ ،اﻳﻦ آﻪ ﻳﮏ ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ اﺳﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺎﺳﺰا ﻣﯽﮔﻮﻳﺪ .ﺑﮕﺬارﻳﺪ دﺷﻨﺎم دهﺪ ،ﺑﺪون ﺷﮏ دﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ در اﻳﻦ آﺎر اﺳﺖ12 .ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻇﻠﻤﯽ را آﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﺑﺠﺎی اﻳﻦ ﻧﺎﺳﺰاهﺎ ،ﻣﺮا ﺑﺮآﺖ ﺑﺪهﺪ«. 13ﭘﺲ داود و اﻓﺮادش راﻩ ﺧﻮد را ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺷﻤﻌﯽ هﻤﭽﻨﺎن ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺁﻧﻬﺎ از آﻨﺎر آﻮﻩ ﻣﯽرﻓﺖ و دﺷﻨﺎم ﻣﯽداد ،ﺳﻨﮓ ﭘﺮت ﻣﯽآﺮد و ﺧﺎک ﺑﻪ هﻮا ﻣﯽﭘﺎﺷﻴﺪ14 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺧﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﺮدﻧﺪ. اﺑﺸﺎﻟﻮم در اورﺷﻠﻴﻢ 15در اﻳﻦ هﻨﮕﺎم ،اﺑﺸﺎﻟﻮم و اﻓﺮادش وارد اورﺷﻠﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ .اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ هﻢ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎﺑﻮد16 .ﺣﻮﺷﺎی ارآﯽ دوﺳﺖ داود وﻗﺘﯽ اﺑﺸﺎﻟﻮم را دﻳﺪ ﺑﺴﻮی او رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ: »زﻧﺪﻩ ﺑﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ! زﻧﺪﻩ ﺑﺎد ﭘﺎدﺷﺎﻩ!« 17اﺑﺸﺎﻟﻮم از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺑﺎ دوﺳﺖ ﺧﻮد داود اﻳﻨﻄﻮر رﻓﺘﺎر ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﭼﺮا هﻤﺮاﻩ او ﻧﺮﻓﺘﯽ؟« 18ﺣﻮﺷﺎی ﺟﻮاب داد» :ﻣﻦ ﺑﻪ آﺴﯽ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﻨﻢ آﻪ از ﻃﺮف ﺧﺪاوﻧﺪ و ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. 19ﺣﺎل ،ﭼﻪ آﺴﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﭘﺴﺮ ارﺑﺎﺑﻢ؟ ﻣﻦ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽآﺮدم ،وﻟﯽ از اﻳﻦ ﭘﺲ در ﺧﺪﻣﺖ ﺗﻮ ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد!« دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 20اﺑﺸﺎﻟﻮم رو ﺑﻪ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ آﺮدﻩ ،ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺣﺎل آﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﺮد؟« 21اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو و ﺑﺎ آﻨﻴﺰان ﭘﺪرت هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮ .داود ﺁﻧﻬﺎ را در اﻳﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺗﺎ از آﺎخ او ﻧﮕﻬﺪاری آﻨﻨﺪ .ﺑﺎ اﻳﻦ آﺎر ،ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ آﻪ ﺗﻮ و داود واﻗﻌًﺎ دﺷﻤﻦ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺷﺪﻩاﻳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮواﻧﺖ ﺑﺎ دﻟﮕﺮﻣﯽ از ﺗﻮ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ آﺮد«. 22ﭘﺲ روی ﭘﺸﺖ ﺑﺎم آﺎخ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ،ﺟﺎﻳﯽ آﻪ در ﻣﻌﺮض دﻳﺪ هﻤﻪ ﺑﻮد ،ﭼﺎدری زدﻧﺪ و اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺑﻪ داﺧﻞ ﭼﺎدر رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ آﻨﻴﺰان ﭘﺪرش هﻤﺒﺴﺘﺮ ﺷﻮد. 23در ﺁن روزهﺎ ،هﺮ ﻧﺼﻴﺤﺘﯽ آﻪ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﻣﯽداد، ﻼ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺁن را ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻼم ﺧﺪا ﻣﯽﭘﺬﻳﺮﻓﺖ .داود هﻢ ﻗﺒ ً ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺷﻜﻞ ﻧﺼﻴﺤﺖهﺎی اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ را ﻣﯽﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. ﺣﻮﺷﺎی ﻧﻘﺸﻪء اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ را ﺑﯽاﺛﺮ ﻣﯽآﻨﺪ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻔﺖ» :دوازدﻩ هﺰار 17ﺳﺮﺑﺎز ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ هﻤﻴﻦ اﻣﺸﺐ داود را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﻢ2 .ﺣﺎل آﻪ او ﺧﺴﺘﻪ و درﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽآﻨﻢ ﺗﺎ اﻓﺮادش ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﻘﻂ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﻣﯽآﺸﻢ 3و ﺗﻤﺎم اﻓﺮادش را ﺑﻪ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﺎز ء ﻣﯽﮔﺮداﻧﻢ .ﺑﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﻄﻤﺌﻨًﺎ هﻤﻪ هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺁﺳﻴﺒﯽ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﺮﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺸﺖ«. 4اﺑﺸﺎﻟﻮم و هﻤﻪء ﺑﺰرﮔﺎن اﺳﺮاﺋﻴﻞ اﻳﻦ ﻧﻘﺸﻪ را ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ5 .وﻟﯽ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﮔﻔﺖ» :ﻧﻈﺮ ﺣﻮﺷﺎی ارآﯽ را ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ«. 6وﻗﺘﯽ ﺣﻮﺷﺎی ﺁﻣﺪ ،اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻧﻘﺸﻪء اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ را ﺑﺮای او ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮد و از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪء او ﻣﻮاﻓﻘﯽ ﻳﺎ ﻃﺮح دﻳﮕﺮی داری؟« 7ﺣﻮﺷﺎی ﺟﻮاب داد» :ﻓﻜﺮ ﻣﯽآﻨﻢ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدی آﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ دادﻩ ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ8 .ﺗﻮ ﭘﺪرت و اﻓﺮاد او را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯽ .ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎن ﺷﺠﺎﻋﯽ هﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺎل ،ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺮس ﻣﺎدﻩای آﻪ ﺑﭽﻪهﺎﻳﺶ را دزدﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ .ﭘﺪرت ﺳﺮﺑﺎز آﻬﻨﻪآﺎر و ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪای اﺳﺖ و ﺷﺐ در ﻣﻴﺎن ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد ﻻ در ﻏﺎری ﻳﺎ ﺟﺎی دﻳﮕﺮی ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ9 .اﺣﺘﻤﺎ ً 18 ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .آﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺣﻤﻠﻪ آﻨﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﺗﻮ را ﺑﻜﺸﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ هﻤﻪ ﺟﺎ ﺷﺎﻳﻊ ﻣﯽﺷﻮد آﻪ ﭘﻴﺮوان ﺗﻮ ﺳﺮآﻮب ﺷﺪﻩاﻧﺪ10 .ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺷﺠﺎعﺗﺮﻳﻦ اﻓﺮادت ،ﺣﺘﯽ اﮔﺮ دل ﺷﻴﺮ هﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،از ﺗﺮس روﺣﻴﻪء ﺧﻮد را ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺎﺧﺖ .ﭼﻮن ﺗﻤﺎم اﺳﺮاﺋﻴﻠﻴﻬﺎ ﻣﯽداﻧﻨﺪ آﻪ ﭘﺪرت ﭼﻪ ﻣﺮد ﺟﻨﮕﺎوری اﺳﺖ و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﭼﻘﺪر ﺷﺠﺎع هﺴﺘﻨﺪ11 .ﭘﺲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻦ اﻳﻦ اﺳﺖ آﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻞ را از ﺳﺮاﺳﺮ آﺸﻮر ﺟﻤﻊ آﻨﯽ ﺗﺎ ﻧﻴﺮوی ﺑﺰرﮔﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ،و ﺧﻮدت هﻢ ﺷﺨﺼًﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮی12 .داود و اﻓﺮادش را هﺮ ﺟﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﭘﻴﺪا ﻣﯽآﻨﻴﻢ و ﺁﻧﻬﺎ را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ آﺮدﻩ ،هﻤﻪ را از ﺑﻴﻦ ﻣﯽﺑﺮﻳﻢ ﺗﺎ ﻳﮏ ﻧﻔﺮﺷﺎن هﻢ زﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻧﺪ13 .اﮔﺮ داود ﺑﻪ ﺷﻬﺮی ﻓﺮار آﻨﺪ ،ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ آﻪ در اﺧﺘﻴﺎر ﺗﻮ اﺳﺖ دﻳﻮارهﺎی ﺷﻬﺮ را ﺑﺎ آﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ درﻩ ﺳﺮﻧﮕﻮن ﻣﯽآﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺎک ﻳﻜﺴﺎن ﺷﻮد و ﺳﻨﮕﯽ در ﺁن ﻧﻤﺎﻧﺪ«. 14ﭘﺲ اﺑﺸﺎﻟﻮم و ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺣﻮﺷﺎی ﺑﻬﺘﺮ از ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ اﺳﺖ «.ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺮﺗﻴﺒﯽ دادﻩ ﺑﻮد آﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺧﻮب اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم را ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺳﺎزد15 .ﺑﻌﺪ ﺣﻮﺷﺎی ﻧﻈﺮ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ و ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدی را آﻪ ﺧﻮدش ﺑﺠﺎی ﺁن آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﺑﻪ ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ ﮔﺰارش داد. 16ﺣﻮﺷﺎی ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ» :زود ﺑﺎﺷﻴﺪ! داود را ﭘﻴﺪا آﻨﻴﺪ و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ آﻪ اﻣﺸﺐ در آﻨﺎر رود اردن ﻧﻤﺎﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ از رود ﻋﺒﻮر آﻨﺪ و ﮔﺮ ﻧﻪ او و ﺗﻤﺎم هﻤﺮاهﺎﻧﺶ آﺸﺘﻪ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ«. 17ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و اﺧﻴﻤﻌﺺ ،ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ دﻳﺪﻩ ﻧﺸﻮﻧﺪ آﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﻋﻴﻦ روﺟﻞ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و آﻨﻴﺰی ﺑﺮای اﻳﺸﺎن ﺧﺒﺮ ﻣﯽﺁورد ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ18 .اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ از ﻋﻴﻦ روﺟﻞ ﭘﻴﺶ داود ﺑﺮوﻧﺪ ،ﭘﺴﺮی ﺁﻧﻬﺎ را دﻳﺪ و ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺧﺒﺮ داد. ﭘﺲ ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن و اﺧﻴﻤﻌﺺ ﺑﻪ ﺑﺤﻮرﻳﻢ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ و ﺷﺨﺼﯽ ﺁﻧﻬﺎ را در ﭼﺎهﯽ آﻪ در ﺣﻴﺎت ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻮد ﭘﻨﻬﺎن آﺮد. 19زن ﺻﺎﺣﺒﺨﺎﻧﻪ ،ﺳﺮﭘﻮﺷﯽ روی ﭼﺎﻩ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﻘﺪاری ﺣﺒﻮﺑﺎت روی ﺁن رﻳﺨﺖ ﺗﺎ آﺴﯽ از ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﺧﺒﺮ ﻧﺸﻮد. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 19 20وﻗﺘﯽ اﻓﺮاد اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺳﺮاغ اﺧﻴﻤﻌﺺ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن را از ﺁن زن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ او ﮔﻔﺖ» :از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ «.ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺲ از ﺟﺴﺘﺠﻮی زﻳﺎد ،دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ21 .ﺑﻌﺪ ازرﻓﺘﻦ اﻓﺮاد اﺑﺸﺎﻟﻮم ،اﺧﻴﻤﻌﺺ و ﻳﻮﻧﺎﺗﺎن از ﭼﺎﻩ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺪ و ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﭘﻴﺶ ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺘﻨﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ» :زود ﺑﺎﺷﻴﺪ اﻣﺸﺐ از رود ﻋﺒﻮر آﻨﻴﺪ!« ﺳﭙﺲ ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ آﺮدﻧﺪ آﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ ﻧﻘﺸﻪء آﺸﺘﻦ او را آﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ22 .ﭘﺲ داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ ﺷﺒﺎﻧﻪ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ و ﻗﺒﻞ از ﺳﭙﻴﺪﻩء ﺻﺒﺢ ،هﻤﻪ ﺑﻪ ﺁن ﻃﺮف رﺳﻴﺪﻧﺪ. 23وﻗﺘﯽ اﺧﻴﺘﻮﻓﻞ دﻳﺪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد او را رد آﺮدﻩ اﺳﺖ ،اﻻغ ﺧﻮد را ﭘﺎﻻن آﺮد و ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺧﻮد رﻓﺖ. او ﺑﻪ آﺎرهﺎﻳﺶ ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪ و رﻓﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ دار ﺁوﻳﺨﺖ .ﻣﺮدم ﺟﻨﺎزﻩء او را در آﻨﺎر ﻗﺒﺮ ﭘﺪرش ﺑﻪ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻧﺪ. 24ﻃﻮﻟﯽ ﻧﻜﺸﻴﺪ آﻪ داود ﺑﻪ ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ رﺳﻴﺪ .اﺑﺸﺎﻟﻮم هﻢ ﺗﻤﺎم ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ را ﺑﺴﻴﺞ آﺮد و ﺑﻪ ﺁن ﻃﺮف رود اردن ﺑﺮد25 .اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ﻋﻤﺎﺳﺎ را ﺑﺠﺎی ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺳﭙﺎﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ آﺮد) .ﻋﻤﺎﺳﺎ ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻪء ﻳﻮﺁب ﺑﻮد .ﭘﺪرش ﻳﺘﺮای اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﯽ و ﻣﺎدرش اﺑﻴﺠﺎﻳﻞ، دﺧﺘﺮ ﻧﺎﺣﺎش و ﺧﻮاهﺮ ﺻﺮوﻳﻪ ﻣﺎدر ﻳﻮﺁب ﺑﻮد(. 26اﺑﺸﺎﻟﻮم و ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺟﻠﻌﺎد اردو زدﻧﺪ. 27وﻗﺘﯽ داود ﺑﻪ ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ رﺳﻴﺪ ،ﺷﻮﺑﯽ )ﭘﺴﺮ ﻧﺎﺣﺎش آﻪ از اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮرﺑﻪء ﻋﻤﻮن ﺑﻮد( و ﻣﺎﺧﻴﺮ )ﭘﺴﺮ ﻋﻤﯽﺋﻴﻞ از ﻟﻮدﺑﺎر( و ﺑﺮزﻻﺋﯽ ﺟﻠﻌﺎدی )از روﺟﻠﻴﻢ( ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل او ﺁﻣﺪﻧﺪ28 .و29ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮای داود و هﻤﺮاهﺎﻧﺶ وﺳﺎﻳﻞ ﺧﻮاب و ﺧﻮراک ﺁوردﻧﺪ ،از ﺟﻤﻠﻪ ء دﻳﮕﻬﺎی ﺧﻮراک ﭘﺰی ،آﺎﺳﻪهﺎ ،ﮔﻨﺪم و ﺁرد ﺟﻮ ،ﻏﻠﻪ ﺑﺮﺷﺘﻪ ،ﺑﺎﻗﺎﻟﯽ ،ﻋﺪس ،ﻧﺨﻮد ،ﻋﺴﻞ ،آﺮﻩ ،ﭘﻨﻴﺮ و ﭼﻨﺪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ راﻩ ﭘﻴﻤﺎﻳﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺑﻴﺎﺑﺎن ،ﺣﺘﻤًﺎ ﺧﺴﺘﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ و ﺗﺸﻨﻪ هﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺮگ اﺑﺸﺎﻟﻮم 18 داود ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ آﺮدﻩ ،ﺑﻪ واﺣﺪهﺎی هﺰار ﻧﻔﺮﻩ و ﺻﺪ ﻧﻔﺮﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ آﺮد ،و ﺑﺮای هﺮ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩای ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد2 .ﺳﭙﺲ ﺁﻧﻬﺎ را در ﺳﻪ دﺳﺘﻪء ﺑﺰرگ اﻋﺰام آﺮد .دﺳﺘﻪء اول را ﺑﻪ ﻳﻮﺁب داد ،دوﻣﯽ را ﺑﻪ ﺑﺮادر ﻳﻮﺁب ،اﺑﻴﺸﺎی و دﺳﺘﻪء ﺳﻮم را ﺑﻪ اﻳﺘﺎی ﺟﺘﯽ .ﺧﻮد داود هﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﺑﺮود3 ،وﻟﯽ اﻓﺮادش ﮔﻔﺘﻨﺪ» :ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻳﯽ! ﭼﻮن اﮔﺮ ﻣﺎ ﻋﻘﺐﻧﺸﻴﻨﯽ آﺮدﻩ ،ﻓﺮار آﻨﻴﻢ و ﻧﺼﻒ اﻓﺮاد ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ،ﺑﺮای دﺷﻤﻦ اهﻤﻴﺘﯽ ﻧﺪارد .ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮ را ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ .ارزش ﺗﻮ ﺑﻴﺶ از ارزش دﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻣﺎﺳﺖ .ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ در ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﺗﺎ اﮔﺮ ﻻزم ﺷﺪ ﻧﻴﺮوهﺎی ﺗﺎزﻩ ﻧﻔﺲ ﺑﻪ آﻤﮏ ﻣﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﯽ«. 4ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،هﺮ ﭼﻪ ﺷﻤﺎ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﻴﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻢ «.ﭘﺲ او آﻨﺎر دروازﻩء ﺷﻬﺮ اﻳﺴﺘﺎد و ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان از ﺑﺮاﺑﺮش ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ. 5ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻳﻮﺁب و اﺑﻴﺸﺎی و اﻳﺘﺎی دﺳﺘﻮر دادﻩ ،ﮔﻔﺖ: »ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺟﻮان ﺻﺪﻣﻪای ﻧﺰﻧﻴﺪ «.اﻳﻦ ﺳﻔﺎرش ﭘﺎدﺷﺎﻩ را هﻤﻪء ﺳﺮﺑﺎزان ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ. 6اﻓﺮاد داود ﺑﺎ ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ در ﺟﻨﮕﻞ اﻓﺮاﻳﻢ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ7 .ﻧﻴﺮوهﺎی داود ،ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ را ﺷﻜﺴﺖ دادﻧﺪ .در ﺁن روز ،آﺸﺘﺎر ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺷﺪ و ﺑﻴﺴﺖ هﺰار ﻧﻔﺮ ﺟﺎن ﺧﻮد را از دﺳﺖ دادﻧﺪ8 .ﺟﻨﮓ ﺑﻪ دهﻜﺪﻩهﺎی اﻃﺮاف ﻧﻴﺰ آﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ و آﺴﺎﻧﯽ آﻪ در ﺟﻨﮕﻞ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ ،ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ از آﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد آﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ9 .در ﺣﻴﻦ ﺟﻨﮓ ،اﺑﺸﺎﻟﻮم ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﻋﺪﻩای از اﻓﺮاد داود روﺑﺮو ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺳﻮار ﺑﺮ ﻗﺎﻃﺮ ﺑﻮد ،زﻳﺮ ﺷﺎﺧﻪهﺎی ﻳﮏ درﺧﺖ ﺑﻠﻮط ﺑﺰرگ رﻓﺖ و ﻣﻮهﺎی ﺳﺮش ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪهﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪ .ﻗﺎﻃﺮ از زﻳﺮش ﮔﺮﻳﺨﺖ و اﺑﺸﺎﻟﻮم در هﻮا ﺁوﻳﺰان ﺷﺪ10 .ﻳﻜﯽ از ﺳﺮﺑﺎزان داود او را دﻳﺪ و ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﺧﺒﺮ داد. 11ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ اﺑﺸﺎﻟﻮم را دﻳﺪی و او را ﻧﻜﺸﺘﯽ؟ اﮔﺮ او را ﻣﯽآﺸﺘﯽ دﻩ ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ و ﻳﮏ آﻤﺮﺑﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽدادم«. 12ﺁن ﻣﺮد ﭘﺎﺳﺦ داد» :اﮔﺮ هﺰار ﻣﺜﻘﺎل ﻧﻘﺮﻩ هﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدادی اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻤﯽآﺮدم؛ ﭼﻮن ﻣﺎ هﻤﻪ ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ و اﺑﻴﺸﺎی و اﻳﺘﺎی ﺳﻔﺎرش آﺮد و ﮔﻔﺖ :ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺟﻮان ﺻﺪﻣﻪای ﻧﺰﻧﻴﺪ. دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 13اﮔﺮ از ﻓﺮﻣﺎن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﺮﭘﻴﭽﯽ ﻣﯽآﺮدم و ﭘﺴﺮش را ﻣﯽآﺸﺘﻢ ،ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﯽﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﻪ آﺴﯽ او را آﺸﺘﻪ ،ﭼﻮن هﻴﭻ اﻣﺮی از او ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺧﻮد ﻧﻴﺰ ﻣﺮا ﻃﺮد ﻣﯽآﺮدی!« 14ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :دﻳﮕﺮ ﺑﺲ اﺳﺖ! وﻗﺘﻢ را ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﻬﻤﻼت ﻧﮕﻴﺮ!« ﭘﺲ ﺧﻮدش ﺳﻪ ﺗﻴﺮ ﮔﺮﻓﺖ و در ﻗﻠﺐ اﺑﺸﺎﻟﻮم آﻪ هﻨﻮز زﻧﺪﻩ ﺑﻪ درﺧﺖ ﺁوﻳﺰان ﺑﻮد ،ﻓﺮو آﺮد15 .ﺳﭙﺲ دﻩ ﻧﻔﺮ از ﺳﺮﺑﺎزان ﻳﻮﺁب دور اﺑﺸﺎﻟﻮم را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و او را آﺸﺘﻨﺪ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻳﻮﺁب ﺷﻴﭙﻮر ﺗﻮﻗﻒ ﺟﻨﮓ را ﺑﻪ ﺻﺪا درﺁورد و ﺳﺮﺑﺎزان او از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻗﺸﻮن اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎز اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ17 .ﺟﻨﺎزﻩء اﺑﺸﺎﻟﻮم را در ء ﻳﮏ ﮔﻮدال در ﺟﻨﮕﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و روی ﺁن را ﺑﺎ ﺗﻮدﻩ ﺑﺰرﮔﯽ از ﺳﻨﮓ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ .ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻬﺮهﺎی ﺧﻮد ﻓﺮار آﺮدﻧﺪ. )18اﺑﺸﺎﻟﻮم در زﻣﺎن ﺣﻴﺎت ﺧﻮد ﻳﮏ ﺑﻨﺎی ﻳﺎد ﺑﻮد در »درﻩء ﭘﺎدﺷﺎﻩ« ﺑﺮﭘﺎ آﺮدﻩ ﺑﻮد ،ﭼﻮن ﭘﺴﺮی ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ اﺳﻤﺶ را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ دارد؛ ﭘﺲ او اﺳﻢ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺁن ﺑﻨﺎی ﻳﺎد ﺑﻮد ﮔﺬاﺷﺖ و ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺁن ﺑﻨﺎ »ﻳﺎدﺑﻮد اﺑﺸﺎﻟﻮم« ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد(. ﻋﺰای داود 19ﺁﻧﮕﺎﻩ اﺧﻴﻤﻌﺺ ،ﭘﺴﺮ ﺻﺎدوق آﺎهﻦ ،ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ: »ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﻧﺰد داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮوم و ﺑﻪ او ﻣﮋدﻩ دهﻢ آﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ او را از ﺷﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ ﻧﺠﺎت دادﻩ اﺳﺖ«. 20ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﻧﻪ ،ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﭘﺴﺮش ﻣﮋدﻩ ﻧﻴﺴﺖ .ﻳﮏ روز دﻳﮕﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﯽ ،وﻟﯽ ﻧﻪ اﻣﺮوز«. 21ﺳﭙﺲ ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﻏﻼم ﺳﻮداﻧﯽ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ» :ﺑﺮو و ﺁﻧﭽﻪ دﻳﺪی ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﮕﻮ «.او هﻢ ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮد و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ رﻓﺖ. 22اﻣﺎ اﺧﻴﻤﻌﺺ ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽآﻨﻢ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﻩ ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮوم .هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺸﻮد«. ﻳﻮﺁب ﺟﻮاب داد» :ﻧﻪ ﭘﺴﺮم ،ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮوی؛ ﭼﻮن ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪاری آﻪ ﺑﺒﺮی«. 23وﻟﯽ او ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﮔﻔﺖ» :هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﮕﺬار ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮوم«. 20 ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻳﻮﺁب ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ﺑﺮو «.ﭘﺲ اﺧﻴﻤﻌﺺ از راﻩ ﻣﻴﺎنﺑﺮ رﻓﺖ و ﭘﻴﺶ از ﺁن ﻏﻼم ﺳﻮداﻧﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ رﺳﻴﺪ24 .داود آﻨﺎر دروازﻩء ﺷﻬﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد .وﻗﺘﯽ دﻳﺪﻩﺑﺎن ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺣﺼﺎر رﻓﺖ ﺗﺎ دﻳﺪﻩﺑﺎﻧﯽ آﻨﺪ ،دﻳﺪ ﻣﺮدی ﺗﻨﻬﺎ دوان دوان از دور ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺁﻳﺪ. 25ﭘﺲ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ داود ﺧﺒﺮ داد .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ: »اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ ،ﻣﮋدﻩ ﻣﯽﺁورد«. 26 ، ﺷﺪ ﯽ ﻣ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺁن ﻗﺎﺻﺪ ﻧﺰدﻳﮏ دﻳﺪﻩﺑﺎن ﻳﮏ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را هﻢ دﻳﺪ آﻪ ﺑﻄﺮف ﺷﻬﺮ ﻣﯽدود .ﭘﺲ ﻓﺮﻳﺎد زد» :ﻳﮏ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ هﻢ ﺑﺪﻧﺒﺎل او ﻣﯽﺁﻳﺪ!« ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :او هﻢ ﻣﮋدﻩ ﻣﯽﺁورد«. 27دﻳﺪﻩﺑﺎن ﮔﻔﺖ» :اوﻟﯽ ﺷﺒﻴﻪ اﺧﻴﻤﻌﺺ ﭘﺴﺮ ﺻﺎدوق اﺳﺖ «.ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :او ﻣﺮد ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ؛ ﺣﺘﻤ ًﺎ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﯽ ﻣﯽﺁورد«. 28اﺧﻴﻤﻌﺺ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﺳﻼم و درود او را ﺗﻌﻈﻴﻢ آﺮدﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺳﭙﺎس ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺧﺪاﻳﺖ آﻪ ﺗﻮ را ﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺖ ﭘﻴﺮوزی ﺑﺨﺸﻴﺪ«. 29ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :از اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺟﻮان ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب اﺳﺖ؟« اﺧﻴﻤﻌﺺ ﺟﻮاب داد» :وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻢ ،ﺻﺪای داد و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد و ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ«. 30ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :آﻨﺎر ﺑﺎﻳﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎش«. ﭘﺲ اﺧﻴﻤﻌﺺ ﺑﻪ آﻨﺎری رﻓﺘﻪ در ﺁﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎد. 31ﺳﭙﺲ ﺁن ﻏﻼم ﺳﻮداﻧﯽ رﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﺒﺮی ﺧﻮش دارم .ﺧﺪاوﻧﺪ اﻣﺮوز ﺷﻤﺎ را از ﺷﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﻧﺠﺎت دادﻩ اﺳﺖ«. 32ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ» :از اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺟﻮان ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟ ﺁﻳﺎ ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ؟« ء ﺁن ﻣﺮد ﺟﻮاب داد» :اﻣﻴﺪوارم هﻤﻪ دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁن ﺟﻮان دﭼﺎر ﺷﻮﻧﺪ!« 33ﻏﻢ وﺟﻮد ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ .او در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد آﻪ ﺑﺎﻻی دروازﻩ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻣﯽرﻓﺖ ،ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﺮد و ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺴﺮم اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ای ﭘﺴﺮم اﺑﺸﺎﻟﻮم! آﺎش ﻣﻦ ﺑﺠﺎی ﺗﻮ ﻣﯽﻣﺮدم! ای اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ﭘﺴﺮم ،ﭘﺴﺮم!« 21 ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮای اﺑﺸﺎﻟﻮم 19ﻋﺰا ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﮔﺮﻳﻪ ﻣﯽآﻨﺪ2 .وﻗﺘﯽ ﻣﺮدم ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮای ﭘﺴﺮش ﻏﺼﻪدار اﺳﺖ ،ﺷﺎدی ﭘﻴﺮوزی ﺑﺰرگ ﺁن روز اﻳﺸﺎن ،ﺑﻪ ﻏﻢ ﻣﺒﺪل ﺷﺪ. 3ﺳﺮﺑﺎزان ﻣﺜﻞ ﻧﻴﺮوی ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردﻩ ﺑﯽﺳﺮ و ﺻﺪا و ﺑﺎ ﺳﺮهﺎی اﻓﻜﻨﺪﻩ وارد ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻧﺪ. 4ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺻﻮرت ﺧﻮد را ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﻣﯽﮔﺮﻳﺴﺖ و ﻣﯽﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺴﺮم اﺑﺸﺎﻟﻮم، ای ﭘﺴﺮم اﺑﺸﺎﻟﻮم ،ای ﭘﺴﺮم!« 5ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪء ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺖ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ اﻣﺮوز ﺟﺎن ﺗﻮ و زﻧﺪﮔﯽ ﭘﺴﺮان و دﺧﺘﺮان ،زﻧﺎن و آﻨﻴﺰاﻧﺖ را ﻧﺠﺎت دادﻳﻢ؛ وﻟﯽ ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ رﻓﺘﺎر ﺧﻮد ﻣﺎ را ﺗﺤﻘﻴﺮ آﺮدی6 .اﻳﻨﻄﻮر آﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺗﻮ آﺴﺎﻧﯽ را دوﺳﺖ داری آﻪ از ﺗﻮ ﻣﺘﻨﻔﺮﻧﺪ و از آﺴﺎﻧﯽ ﻧﻔﺮت داری آﻪ دوﺳﺘﺖ دارﻧﺪ .ﮔﻮﻳﯽ ﺳﺮداران و اﻓﺮادت ﺑﺮای ﺗﻮ هﻴﭻ ارزش ﻧﺪارﻧﺪ .اﮔﺮ اﺑﺸﺎﻟﻮم زﻧﺪﻩ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ و هﻤﻪء ﻣﺎ ﻣﯽﻣﺮدﻳﻢ ،ﺗﻮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽﺷﺪی7 .ﺣﺎل، ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ و ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎ و ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺖ ﺗﺒﺮﻳﮏ ﺑﮕﻮ .ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﻩ ﻗﺴﻢ اﮔﺮﭼﻨﻴﻦ ﻧﻜﻨﯽ ،اﻣﺸﺐ ﺣﺘﯽ ﻳﻜﯽ ازﺁﻧﻬﺎ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،واﻳﻦ از ﺗﻤﺎم ﺑﻼهﺎﻳﯽ آﻪ ﺗﺎآﻨﻮن ﺑﺮاﻳﺖ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ،ﺑﺪﺗﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد«. ء 8ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ،آﻨﺎر دروازﻩ ﺷﻬﺮ ﻧﺸﺴﺖ. وﻗﺘﯽ اﻓﺮادش اﻳﻦ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ،دورش ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ. داود ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮدد در ﺿﻤﻦ ،ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺑﺎزان اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﺧﻮد ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ9 .و10در ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﻤﻠﻜﺖ ،اﻳﻦ ﺑﺤﺚ درﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد آﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﯽروﻳﻢ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮد را آﻪ ﺑﺴﺒﺐ اﺑﺸﺎﻟﻮم از ﻣﻤﻠﻜﺖ ﻓﺮار آﺮدﻩ ،ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﻴﻢ؟ او ﺑﻮد آﻪ ﻣﺎ را از ﺷﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ ﻧﺠﺎت داد. اﺑﺸﺎﻟﻮم هﻢ آﻪ ﺑﺠﺎی ﭘﺪرش ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎهﯽ اﻧﺘﺨﺎب آﺮدﻳﻢ ،اﻳﻨﮏ ﻣﺮدﻩ اﺳﺖ .ﭘﺲ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ داود را ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﻴﻢ ﺗﺎ دوﺑﺎرﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻣﺎ ﺷﻮد. 11و12داود ،ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر آﺎهﻦ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺎن ﻳﻬﻮدا ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﭼﺮا ﺷﻤﺎ در ﺑﺎز ﺁوردن ء ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺁﺧﺮ هﻤﻪ هﺴﺘﻴﺪ؟ ﺗﻤﺎم ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺁﻣﺎدﻩ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺣﺮآﺘﻨﺪ ﺑﺠﺰ ﺷﻤﺎ آﻪ ﺑﺮادران و ﻗﺒﻴﻠﻪ و ﮔﻮﺷﺖ و ﺧﻮن ﻣﻦ هﺴﺘﻴﺪ13 «.در ﺿﻤﻦ ،ﺑﻪ ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر ﮔﻔﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﺎﺳﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ» :ﺗﻮ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪ ﻣﻦ هﺴﺘﯽ، ﭘﺲ ﺧﺪا ﻣﺮا ﺑﻜﺸﺪ اﮔﺮ ﺗﻮ را ﺑﺠﺎی ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺳﭙﺎﻩ ﺧﻮد ﻧﮕﻤﺎرم14 «.ﭘﻴﻐﺎم داود ﺗﻤﺎم ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا را ﺧﺸﻨﻮد آﺮد و ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ دل و ﺟﺎن ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ دادﻩ ،ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ آﻪ هﻤﺮاﻩ اﻓﺮادش ﭘﻴﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎزﮔﺮدد. 15ﭘﺲ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻋﺎزم ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺷﺪ .وﻗﺘﯽ ﺑﻪ رود اردن رﺳﻴﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﻳﻬﻮدا ﺑﺮای اﺳﺘﻘﺒﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﺟﻠﺠﺎل ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ او را از رود اردن ﻋﺒﻮر دهﻨﺪ16 .ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﻌﯽ )ﭘﺴﺮ ﺟﻴﺮای ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ( آﻪ از ﺑﺤﻮرﻳﻢ ﺑﻮد ،ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ هﻤﺮاﻩ ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ رﻓﺖ17 .هﺰار ﻧﻔﺮ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻦ و ﺻﻴﺒﺎ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل ﺑﺎ ﭘﺎﻧﺰدﻩ ﭘﺴﺮش و ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻮآﺮش هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﻌﯽ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺒﻞ از ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ رود اردن رﺳﻴﺪﻧﺪ18 .ﺑﻌﺪ ،از رودﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﺪان ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ را ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎورﻧﺪ و هﺮﭼﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ ،اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ. ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر آﻨﺪ ،ﺷﻤﻌﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ او ﺑﻪ ﺧﺎک اﻓﺘﺎد 19و ﮔﻔﺖ» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ، اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽآﻨﻢ ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ و ﻓﺮاﻣﻮش آﻨﻴﺪ ﺁن رﻓﺘﺎر زﺷﺘﯽ را آﻪ هﻨﮕﺎم ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻧﺘﺎن از اورﺷﻠﻴﻢ، ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪم20 .ﭼﻮن ﺧﻮدم ﺧﻮب ﻣﯽداﻧﻢ آﻪ ﭼﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪﻩام! ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ هﻢ اﻣﺮوز زودﺗﺮ از ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻳﻮﺳﻒ ﺁﻣﺪﻩام ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮش ﺁﻣﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ«. 21اﺑﻴﺸﺎی ﮔﻔﺖ» :ﺁﻳﺎ ﺷﻤﻌﯽ ﺑﺴﺒﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎﺳﺰا ﮔﻔﺖ ،ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد؟« 22داود ﺟﻮاب داد» :ﭼﺮا در آﺎر ﻣﻦ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﯽآﻨﯽ؟ ﭼﺮا ﻣﯽﺧﻮاهﯽ دردﺳﺮ اﻳﺠﺎد آﻨﯽ؟ اﻣﺮوز در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻣﻨﻢ آﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﯽآﻨﻢ ،ﭘﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺴﯽ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد!« 23ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺷﻤﻌﯽ آﺮد و ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ،ﮔﻔﺖ» :ﺗﻮ آﺸﺘﻪ ﻧﺨﻮاهﯽ ﺷﺪ«. 24و25در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ،ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ،ﻧﻮﻩء ﺷﺎﺋﻮل از اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺁﻣﺪ .از روزی آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ از ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ،ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﭘﺎهﺎ و ﻟﺒﺎسهﺎی ﺧﻮد را ﻧﺸﺴﺘﻪ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ ﺑﻮد و ﺳﺮ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﻧﻴﺰ اﺻﻼح ﻧﻜﺮدﻩ ﺑﻮد. ﭘﺎدﺷﺎﻩ از او ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ای ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ،ﭼﺮا هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻣﺪی؟« 26ﻋﺮض آﺮد» :ای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ،ﺻﻴﺒﺎ ،ﺧﺎدم ﻣﻦ ،ﻣﺮا ﻓﺮﻳﺐ داد .ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ آﻪ اﻻﻏﻢ را ﺁﻣﺎدﻩ آﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ هﻤﺮاﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮوم ،وﻟﯽ او اﻳﻦ آﺎر را ﻧﻜﺮد .ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻣﯽداﻧﻴﺪ ﻣﻦ ﻟﻨﮓ هﺴﺘﻢ27 .در ﻋﻮض ﻣﺮا ﻣﺘﻬﻢ آﺮدﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪام هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻢ .اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﺮﺷﺘﻪء ﺧﺪا هﺴﺘﻴﺪ .ﭘﺲ هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻜﻨﻴﺪ. »28ﻣﻦ و هﻤﻪء ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﻢ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻩ آﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪﻳﻢ ،وﻟﯽ در ﻋﻮض ﺑﻪ ﻣﻦ اﻓﺘﺨﺎر دادﻳﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩﺗﺎن ﺧﻮراک ﺑﺨﻮرم! ﭘﺲ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺣﻖ دارم از ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺗﻮﻗﻊ ﺑﻴﺸﺘﺮی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ؟« 29ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ اﻳﻦ ﭼﻴﺰهﺎ را ﺑﮕﻮﻳﯽ. دﺳﺘﻮر دادﻩام ﺗﻮ و ﺻﻴﺒﺎ ،ﻣِﻠﮏ ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﻴﻦ ﺧﻮدﺗﺎن ﺗﻘﺴﻴﻢ آﻨﻴﺪ«. 30ﻣﻔﻴﺒﻮﺷﺖ ﻋﺮض آﺮد» :ای ﺁﻗﺎ ،ﺗﻤﺎم ﻣﻠﮏ را ﺑﻪ او ﺑﺪهﻴﺪ .هﻤﻴﻦ آﻪ ﻣﯽﺑﻴﻨﻢ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ آﺎﻓﯽ اﺳﺖ!« 31و32ﺑﺮزﻻﺋﯽ آﻪ از داود و ﺳﺮﺑﺎزان او در ﻃﯽ ﻣﺪﺗﯽ آﻪ در ﻣﺤﻨﺎﻳﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺬﻳﺮاﻳﯽ ﻣﯽآﺮد ،از روﺟﻠﻴﻢ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﺗﺎ ﺁﻧﻄﺮف رود اردن ﻣﺸﺎﻳﻌﺖ آﻨﺪ .او ﭘﻴﺮﻣﺮدی هﺸﺘﺎد ﺳﺎﻟﻪ و ﺑﺴﻴﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد33 .ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ» :هﻤﺮاﻩ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ و در اورﺷﻠﻴﻢ زﻧﺪﮔﯽ آﻦ .ﻣﻦ در ﺁﻧﺠﺎ از ﺗﻮ ﻧﮕﻪداری ﻣﯽآﻨﻢ«. 34ﺑﺮزﻻﺋﯽ ﺟﻮاب داد» :ﻣﮕﺮ از ﻋﻤﺮم ﭼﻘﺪر ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ آﻪ هﻤﺮاﻩ ﺗﻮ ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﺑﻴﺎﻳﻢ؟ 35اﻻن هﺸﺘﺎد ﺳﺎﻟﻪ هﺴﺘﻢ و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ از ﭼﻴﺰی ﻟﺬت ﺑﺒﺮم .ﺧﻮراک و ﺷﺮاب دﻳﮕﺮ ﺑﺮاﻳﻢ ﻣﺰﻩای ﻧﺪارد .ﺻﺪای ﺳﺎز و ﺁواز ﻧﻴﺰ ﮔﻮﺷﻢ را ﻧﻮازش ﻧﻤﯽدهﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ،ﺑﺮای ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎری ﺧﻮاهﻢ ﺑﻮد36 .هﻤﻴﻦﻗﺪر آﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎﻳﻢ ،ﺑﺮای ﻣﻦ اﻓﺘﺨﺎر ﺑﺰرﮔﯽ اﺳﺖ37 .اﺟﺎزﻩ دهﻴﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺮدم و در آﻨﺎر ﭘﺪر و ﻣﺎدرم دﻓﻦ ﺑﺸﻮم .وﻟﯽ ﭘﺴﺮم آﻤﻬﺎم اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ؛ اﺟﺎزﻩ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ او هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ 22 ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ هﺮ ﭼﻪ ﺻﻼح ﻣﯽداﻧﺪ در ﻣﻮرد او اﻧﺠﺎم دهﺪ«. 38ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻗﺒﻮل آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،او را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮم و هﺮ ﭼﻪ ﺗﻮ ﺻﻼح ﺑﺪاﻧﯽ ﺑﺮای او ﻣﯽآﻨﻢ .ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺨﻮاهﯽ ﺑﺮای ﺗﻮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻢ«. 39ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم ﺑﺎ ﭘﺎدﺷﺎﻩ از رود اردن ﻋﺒﻮر آﺮدﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ داود ﺑﺮزﻻﺋﯽ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺑﺮاﻳﺶ دﻋﺎی ﺑﺮآﺖ آﺮد و او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﺎزﮔﺸﺖ40 .ﺳﭙﺲ داود ﺑﻪ ء ﺟﻠﺠﺎل رﻓﺖ و آﻤﻬﺎم را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد .ﺗﻤﺎم ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا و ﻧﺼﻒ اﺳﺮاﺋﻴﻞ در ﻋﺒﻮر دادن ﭘﺎدﺷﺎﻩ از رودﺧﺎﻧﻪ ﺷﺮآﺖ داﺷﺘﻨﺪ41 .وﻟﯽ ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺪ آﻪ ﭼﺮا ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﭘﻴﺶ دﺳﺘﯽ آﺮدﻩاﻧﺪ ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺷﺎن ﭘﺎدﺷﺎﻩ و ﺧﺎﻧﺪان و اﻓﺮاد او را از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر دهﻨﺪ؟ 42ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﻣﺎ ﺣﻖ داﺷﺘﻴﻢ اﻳﻦ آﺎر را ﺑﻜﻨﻴﻢ ،ﭼﻮن ﭘﺎدﺷﺎﻩ از ﻗﺒﻴﻠﻪء ﻣﺎﺳﺖ .ﭼﺮا ﺷﻤﺎ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺎراﺣﺘﻴﺪ؟ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻪ ﺧﻮراآﯽ دادﻩ اﺳﺖ و ﻧﻪ اﻧﻌﺎﻣﯽ!« 43ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :وﻟﯽ اﺳﺮاﺋﻴﻞ دﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ اﺳﺖ .ﭘﺲ اآﺜﺮﻳﺖ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ و ﻣﺎ دﻩ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺣﻖ دارﻳﻢ .ﭼﺮا ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﺣﻘﺎرت ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽآﻨﻴﺪ؟ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ آﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن ﭘﺎدﺷﺎﻩ را ﻣﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﺮدﻳﻢ«. اﻳﻦ ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮ اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ ،اﻣﺎ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا از ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺮدان اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺑﻮد. ﺷﻮرش ﺷﺒﻊ در اﻳﻦ وﻗﺖ ﻣﺮد ﺁﺷﻮﺑﮕﺮی ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷﺒﻊ ) 20ﭘﺴﺮ ﺑﻜﺮی ﺑﻨﻴﺎﻣﻴﻨﯽ( ﺷﻴﭙﻮرش را ﺑﻪ ﺻﺪا در ﺁوردﻩ ،ﻣﺮدم را دور ﺧﻮد ﺟﻤﻊ آﺮد و ﮔﻔﺖ» :ﻣﺎ داود را ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻴﻢ .او رهﺒﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ .ای ﻣﺮدم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪهﺎﻳﺘﺎن ﺑﺮوﻳﺪ«. 2ﭘﺲ هﻤﻪ ،ﻏﻴﺮ از ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻳﻬﻮدا ،داود را ﺗﺮک ﮔﻔﺘﻪ، ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺷﺒﻊ رﻓﺘﻨﺪ .اﻣﺎ ﻣﺮدان ﻳﻬﻮدا ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺧﻮد ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و از اردن ﺗﺎ اورﺷﻠﻴﻢ او را هﻤﺮاهﯽ آﺮدﻧﺪ. 3وﻗﺘﯽ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ آﺎخ ﺧﻮد در اورﺷﻠﻴﻢ رﺳﻴﺪ ،دﺳﺘﻮر داد ﺁن دﻩ آﻨﻴﺰی را آﻪ ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری آﺎخ در ﺁﻧﺠﺎ دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ 23 ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ،از دﻳﮕﺮان ﺟﺪا آﺮدﻩ ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪای آﻪ زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﺒﺮﻧﺪ و هﺮ ﭼﻪ ﻻزم دارﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﺪهﻨﺪ .وﻟﯽ داود دﻳﮕﺮ هﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺒﺴﺘﺮ ﻧﺸﺪ .ﭘﺲ ﺁن دﻩ زن ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﺷﺎن در اﻧﺰوا ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. 4ﺑﻌﺪ از ﺁن ،ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﻋﻤﺎﺳﺎ دﺳﺘﻮر داد آﻪ در ﻋﺮض ﺳﻪ روز ﺳﭙﺎﻩ ﻳﻬﻮدا را ﺁﻣﺎدﻩ ﺳﺎزد ﺗﺎ ﻧﺰد او ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ5 .ﻋﻤﺎﺳﺎ ﺑﺮای ﺟﻤﻊﺁوری ﺳﺮﺑﺎزان ﺑﻴﺮون رﻓﺖ، وﻟﯽ اﻳﻦ آﺎر ﺑﻴﺶ از ﺳﻪ روز ﻃﻮل آﺸﻴﺪ. 6ﭘﺲ داود ﺑﻪ اﺑﻴﺸﺎی ﮔﻔﺖ» :ﺷﺒﻊ ﺑﺮای ﻣﺎ از اﺑﺸﺎﻟﻮم ﺧﻄﺮﻧﺎکﺗﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻮ اﻓﺮاد ﻣﺮا ﺑﺮداﺷﺘﻪ ،او را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻦ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ وارد ﺷﻬﺮ ﺣﺼﺎرداری ﺷﺪﻩ ،از دﺳﺖ ﻣﺎ ﻓﺮار آﻨﺪ«. 7ﭘﺲ اﺑﻴﺸﺎی ﺑﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﻴﻦ درﺑﺎر و ﻳﻮﺁب ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد از اورﺷﻠﻴﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷﺒﻊ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ8 .و9وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺰرﮔﯽ آﻪ در ﺟﺒﻌﻮن ﺑﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ ،ﺑﺎ ﻋﻤﺎﺳﺎ روﺑﺮو ﺷﺪﻧﺪ .ﻳﻮﺁب ﻟﺒﺎس ﻧﻈﺎﻣﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ و ﺧﻨﺠﺮی ﺑﻪ آﻤﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .وﻗﺘﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﯽﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻋﻤﺎﺳﺎ اﺣﻮالﭘﺮﺳﯽ آﻨﺪ ،ﺁهﺴﺘﻪ ﺧﻨﺠﺮش را از ﻏﻼف ﺑﻴﺮون آﺸﻴﺪ .او ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪء اﻳﻨﻜﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻋﻤﺎﺳﺎ را ﺑﺒﻮﺳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ رﻳﺶ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ» :ای ﺑﺮادر ،از دﻳﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل هﺴﺘﻢ10 «.ﻋﻤﺎﺳﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻨﺠﺮی آﻪ در دﺳﺖ ﭼﭗ ﻳﻮﺁب ﺑﻮد ،ﻧﺸﺪ .ﻳﻮﺁب ﺧﻨﺠﺮ را ﺑﻪ ﺷﻜﻢ او ﻓﺮو آﺮد و رودﻩهﺎی او ﺑﺮزﻣﻴﻦ رﻳﺨﺖ .ﻋﻤﺎﺳﺎ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﺮد ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ ﻳﻮﺁب ﻻزم ﻧﺪﻳﺪ ﺿﺮﺑﻪء دﻳﮕﺮی ﺑﻪ او ﺑﺰﻧﺪ. ﻳﻮﺁب و ﺑﺮادرش او را ﺑﻪ هﻤﺎن ﺣﺎل واﮔﺬاﺷﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷﺒﻊ اداﻣﻪ دادﻧﺪ. 11ﻳﻜﯽ از ﺳﺮداران ﻳﻮﺁب ،ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزان ﻋﻤﺎﺳﺎ ﮔﻔﺖ: »اﮔﺮ ﻃﺮﻓﺪار داود هﺴﺘﻴﺪ ،ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ و ﺑﻪ ﻳﻮﺁب ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮﻳﺪ12 «.ﻋﻤﺎﺳﺎ در وﺳﻂ راﻩ ﻏﺮق در ﺧﻮن اﻓﺘﺎدﻩ ء ﺑﻮد .ﺁن ﺳﺮدار وﻗﺘﯽ دﻳﺪ ﻋﺪﻩء زﻳﺎدی دور ﺟﻨﺎزﻩ ﻋﻤﺎﺳﺎ ﺣﻠﻘﻪ زدﻩاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁن ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ،ﺟﺴﺪ را از ﻣﻴﺎن راﻩ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺁن را ﺑﻪ ﺻﺤﺮا ﺑﺮد و ﭘﻮﺷﺸﯽ ﺑﺮ ﺁن اﻧﺪاﺧﺖ13 .وﻗﺘﯽ ﺟﻨﺎزﻩء ﻋﻤﺎﺳﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ ،هﻤﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻳﻮﺁب رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﺒﻊ را ﺗﻌﻘﻴﺐ آﻨﻨﺪ. 14در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺷﺒﻊ ﺑﻪ ﻧﺰد ﺗﻤﺎم ﻗﺒﺎﻳﻞ اﺳﺮاﺋﻴﻞ رﻓﺖ. هﻨﮕﺎﻣﯽ آﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺁﺑﻞ واﻗﻊ در ﺑﻴﺖﻣﻌﻜﻪ رﺳﻴﺪ، هﻤﻪء اﻓﺮاد ﻃﺎﻳﻔﻪء ﺑﻜﺮی دور او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ. 15ﻧﻴﺮوهﺎی ﻳﻮﺁب ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﺑﻞ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺁن ﺷﻬﺮ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ آﺮدﻧﺪ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ،ﺳﻨﮕﺮهﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ،ﺑﻪ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺣﺼﺎر ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. 16در ﺁن ﺷﻬﺮ زن ﺣﻜﻴﻤﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽآﺮد .او از داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ،ﻳﻮﺁب را ﺻﺪا زدﻩ ﮔﻔﺖ» :ای ﻳﻮﺁب ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش آﻦ .ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ«. 17وﻗﺘﯽ ﻳﻮﺁب ﺑﻪ ﺁن زن ﻧﺰدﻳﮏ ﺷﺪ ،زن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﺁﻳﺎ ﺗﻮ ﻳﻮﺁب هﺴﺘﯽ؟« ﮔﻔﺖ» :ﺑﻠﯽ«. زن ﮔﻔﺖ» :ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎی آﻨﻴﺰت ﮔﻮش ﺑﺪﻩ«. ﮔﻔﺖ» :ﺑﮕﻮ ،ﮔﻮش ﻣﯽدهﻢ«. 18زن ﮔﻔﺖ» :از ﻗﺪﻳﻢ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ :اﮔﺮ ﻣﺸﻜﻠﯽ دارﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﺑﻞ ﺑﺮوﻳﺪ و ﺟﻮاﺑﺘﺎن را ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ .ﭼﻮن ﻣﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﭘﻨﺪهﺎی ﺣﻜﻴﻤﺎﻧﻪء ﺧﻮد ،ﻣﺸﻜﻞ ﻣﺮدم را ﺣﻞ ﻣﯽآﻨﻴﻢ. 19ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻴﺪ ﺷﻬﺮ ﻣﺎ را آﻪ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺷﻬﺮی ﻗﺪﻳﻤﯽ و ﺻﻠﺢﺟﻮ و وﻓﺎدار اﺳﺖ ﺧﺮاب آﻨﻴﺪ .ﺁﻳﺎ اﻧﺼﺎف اﺳﺖ ﺷﻬﺮی آﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﻠﻖ دارد ﺧﺮاب ﺷﻮد؟« 20ﻳﻮﺁب ﭘﺎﺳﺦ داد» :ﻧﻪ ،اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ21 .ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺷﺒﻊ هﺴﺘﻢ .او از اهﺎﻟﯽ آﻮهﺴﺘﺎن اﻓﺮاﻳﻢ اﺳﺖ و ﺑﻀﺪ داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺷﻮرش ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ .اﮔﺮ او را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ آﻨﻴﺪ ﺷﻬﺮ را ﺗﺮک ﺧﻮاهﻴﻢ آﺮد«. زن ﮔﻔﺖ» :ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ،ﻣﺎ ﺳﺮ او را از روی ﺣﺼﺎر ﺟﻠﻮ ﺗﻮ ﻣﯽاﻧﺪازﻳﻢ22 «.ﺑﻌﺪ ﺁن زن ﭘﻴﺶ اهﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮ رﻓﺖ و ﻧﻘﺸﻪء ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺁﻧﺎن در ﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺖ. ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ ﺷﺒﻊ را از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا آﺮدﻧﺪ و ﭘﻴﺶ ﭘﺎی ﻳﻮﺁب اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ .ﻳﻮﺁب ﺷﻴﭙﻮر زد و ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ را از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎزداﺷﺖ .ﺳﭙﺲ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ اورﺷﻠﻴﻢ ﻧﺰد ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ. ﻣﻘﺎﻣﺎت داود ﭘﺎدﺷﺎﻩ 23ﻳﻮﺁب ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩء ﺳﭙﺎﻩ اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﻮد و ﺑﻨﺎﻳﺎهﻮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﺤﺎﻓﻈﻴﻦ درﺑﺎر24 ،ادوﻧﻴﺮام ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ آﺎرهﺎی اﺟﺒﺎری ،و ﻳﻬﻮﺷﺎﻓﺎت وﻗﺎﻳﻊﻧﮕﺎر ﺑﻮد25 .ﺷﻴﻮا ﻣﻨﺸﯽ ء دوم ﺳﻤﻮﺋﻴﻞ درﺑﺎر ﺑﻮد و ﺻﺎدوق و اﺑﻴﺎﺗﺎر هﺮ دو آﺎهﻦ ﺑﻮدﻧﺪ. 26ﻋﻴﺮای ﻳﺎﺋﻴﺮی ﻧﻴﺰ ﻳﻜﯽ از آﺎهﻨﺎن داود ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽﺁﻣﺪ. اﻧﺘﻘﺎم ﺟﺒﻌﻮﻧﯽهﺎ از ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل در دوران ﺳﻠﻄﻨﺖ داود ،ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪ و اﻳﻦ 21ﻗﺤﻄﯽ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻃﻮل آﺸﻴﺪ .داود ﺑﻪ درﮔﺎﻩ ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎ آﺮد و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮد» :اﻳﻦ ﻗﺤﻄﯽ ﺑﺴﺒﺐ ﺧﻄﺎی ﺷﺎﺋﻮل و ﺧﺎﻧﺪان اوﺳﺖ ،زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺒﻌﻮﻧﯽهﺎ را آﺸﺘﻨﺪ«. 2ﭘﺲ داود ﺟﺒﻌﻮﻧﯽهﺎ را اﺣﻀﺎر ﻧﻤﻮد) .ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺰو ﻗﻮم اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ،ﺑﻠﻜﻪ ﮔﺮوﻩ آﻮﭼﻜﯽ از اﻣﻮرﻳﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ .ﺑﻨﯽاﺳﺮاﺋﻴﻞ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﻜﺸﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺷﺎﺋﻮل آﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﻧﮋادی داﺷﺖ ﺳﻌﯽ آﺮد ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد آﻨﺪ(. 3داود از اﻳﺸﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ» :ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﻇﻠﻤﯽ را آﻪ در ﺣﻖ ﺷﻤﺎ ﺷﺪﻩ ،ﺟﺒﺮان آﻨﻢ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﻗﻮم ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﺮآﺖ دهﻴﺪ؟« 4ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻮاب دادﻧﺪ» :ﻣﺎ از ﺧﺎﻧﺪان ﺷﺎﺋﻮل ﻃﻼ و ﻧﻘﺮﻩ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻴﻢ .در ﺿﻤﻦ راﺿﯽ هﻢ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ آﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺎ آﺴﯽ از اﺳﺮاﺋﻴﻠﯽهﺎ آﺸﺘﻪ ﺷﻮد«. داود ﮔﻔﺖ» :ﺷﻤﺎ هﺮ ﭼﻪ ﺑﺨﻮاهﻴﺪ ﺑﺮاﻳﺘﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻢ«. 5و6ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ» :هﻔﺖ ﻧﻔﺮ از ﭘﺴﺮان ﺷﺎﺋﻮل را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺎ ﺑﺪهﻴﺪ ،ﻳﻌﻨﯽ ﭘﺴﺮان ﻣﺮدی را آﻪ ﻣﯽآﻮﺷﻴﺪ ﻣﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد ﺗﺎ از ﻣﺎ آﺴﯽ در اﺳﺮاﺋﻴﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ .ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ را در ﺣﻀﻮر ﺧﺪاوﻧﺪ در ﺟﺒﻌﻪ ،ﺷﻬﺮ ﺷﺎﺋﻮل آﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩء ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ،ﺑﻪ دار ﻣﯽﺁوﻳﺰﻳﻢ«. ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ» :ﺑ
0
advertisement
Download
advertisement
Add this document to collection(s)
You can add this document to your study collection(s)
Sign in Available only to authorized usersAdd this document to saved
You can add this document to your saved list
Sign in Available only to authorized users