Alice Bailey i Djwhal Khul
Telepatia i pojazd eteryczny Spis
treści
Nauki o telepatii
I. Obszar wzajemnego oddziaływania telepatycznego
II. Praca telepatyczna
III. Trzy rodzaje telepatii
Telepatia instynktowna
Telepatia umysłowa
Telepatia intuicyjna
IV. Trzy rodzaje energii
V. Rozwój telepatycznej więzi
VI. Grupa Praca telepatyczna
VII. Nauka o wrażeniach
VIII. Najwyższa nauka kontaktu
IX. Rozszerzanie obszarów świadomej interakcji
X. Sekwencyjne objawianie relacji
XI. Wyniki kontaktu i receptywności
XII. Relacja człowieka z hierarchicznym centrum
XIII. Wrażliwość telepatyczna – normalny rozwój
XIV. Wyższe aspekty relacji
XV. Relacje międzyplanetarne i pozaplanetarne
Nauczanie o ciele eterycznym
I. Natura ciała eterycznego
II. Podstawa nieoddzielności
III. Centra planetarne i ludzkie
IV. Centra i osobowość Punkt w
centrum
Powiązane energie Sfera
promieniowania
Centralny trójkąt energii
V. Natura przestrzeni
VI. Życie planetarne – centrum w Układzie Słonecznym
NAUKA O TELEPATII
I. Pole wzajemnego oddziaływania telepatycznego
Jedną z cech wyróżniających grupę światowych sług i znawców jest to, że zewnętrzna
organizacja, która ich integruje, praktycznie nie istnieje. Łączy ich wewnętrzna struktura
myśli i telepatyczne medium wzajemnych relacji. Wielcy, którym wszyscy staramy się
służyć, są w ten sposób połączeni i mogą
– przy najmniejszej potrzebie i przy minimalnym wysiłku – nawiązać kontakt między
sobą. Wszyscy są dostrojeni do określonej wibracji.
W nowych grupach gromadzą się ludzie bardzo różni pod względem charakteru,
należący do różnych promieni, różnych narodowości, a każdy z nich jest produktem
bardzo zróżnicowanego środowiska i dziedzictwa. Oprócz tych oczywistych czynników,
które natychmiast przyciągają uwagę, można również znaleźć
również różnorodność doświadczeń życiowych dusz, o których mowa. Złożoność
problemu znacznie wzrasta, gdy przypomnimy sobie długą drogę, jaką przebyła każda z
tych osób, oraz wiele czynników (wyłaniających się z mglistej i odległej przeszłości),
które przyczyniły się do ukształtowania każdej z nich. Kiedy więc zastanawiamy się nad
barierami i trudnościami wynikającymi z tak różnorodnych warunków, natychmiast
pojawia się pytanie: co stanowi wspólną płaszczyznę porozumienia i co umożliwia
wzajemne oddziaływanie między zaangażowanymi umysłami? Odpowiedź na to pytanie
ma ogromne znaczenie i wymaga jasnego zrozumienia. [2]
Kiedy używa się słów biblijnych: „W Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”, mamy do
czynienia z fundamentalnym prawem natury i wyrażoną podstawą faktu, który
określamy raczej bezsensownym słowem: wszechobecność.
Wszechobecność ma swoje podstawy w substancji wszechświata i w tym, co naukowcy
nazywają eterem; słowo „eter” jest terminem ogólnym obejmującym ocean energii, które
są ze sobą powiązane i tworzą jedną syntetyczną energię naszej planety.
Zatem, podchodząc do tematu telepatii, należy pamiętać, że ciało eteryczne każdej formy w
naturze jest integralną częścią istotowej formy samego Boga – nie gęstej formy fizycznej,
ale tego, co ezoterycy uważają za substancję tworzącą formę. Używamy słowa „Bóg”, aby
wyrazić Jedno Życie, które ożywia każdą formę na zewnętrznej płaszczyźnie obiektywnej.
Ciało eteryczne lub energetyczne każdego człowieka jest zatem integralną częścią ciała
eterycznego samej planety, a co za tym idzie – układu słonecznego. Dzięki temu medium
każdy człowiek jest zasadniczo powiązany z każdym innym przejawem Boskiego Życia,
zarówno tym najmniejszym, jak i największym. Funkcją ciała eterycznego jest odbieranie
impulsów energetycznych i pobudzanie do działania przez te impulsy lub strumienie siły,
emanujące z różnych źródeł. Ciało eteryczne jest w rzeczywistości niczym innym jak
energią. Składa się z niezliczonych nici siły lub drobnych strumieni energii, utrzymywanych
w relacji z ciałami emocjonalnym i mentalnym oraz duszą poprzez ich efekt koordynacji. Te
strumienie energii mają z kolei wpływ na ciało fizyczne i pobudzają je do jakiejś
aktywności, zgodnie z naturą i mocą energii, która dominuje w ciele eterycznym w danym
momencie. [3]
Przez ciało eteryczne krąży zatem energia emanująca z jakiegoś umysłu. W
przypadku mas ludzkich reakcja na dyktat Uniwersalnego Umysłu następuje
nieświadomie
Uniwersalnego Umysłu; w naszych czasach jest to skomplikowane przez rosnącą
wrażliwość na masowe idee – nazywane czasem opinią publiczną – szybko ewoluującej
mentalności ludzkiej. W rodzinie ludzkiej znajdują się również ci, którzy reagują na tę
wewnętrzną grupę Myślicieli, którzy, działając w materii mentalnej, kontrolują z
subiektywnej strony życia pojawienie się wielkiego planu i manifestację boskiego celu.
Ta grupa Myślicieli dzieli się na siedem głównych działów i jest kierowana przez trzy
wielkie Życia lub nadświadome Istoty. Tymi trzema są Manu, Chrystus i Mahachohan. Ci
trzej działają przede wszystkim poprzez wpływanie na umysły adeptów i
wtajemniczonych. Ci z kolei wpływają na uczniów świata, a uczniowie ci, każdy na swoim
miejscu i na własną odpowiedzialność, opracowują swoją koncepcję planu i starają się ją
wyrazić w jak największym stopniu. Jest to zatem, jak można się domyślić, proces
obniżania częstotliwości wibracji, aż staną się one wystarczająco ciężkie, aby wpływać
na materię planu fizycznego i w ten sposób umożliwić budowanie zorganizowanych
efektów na planie fizycznym. Uczniowie ci dotychczas pracowali w dużej mierze
samodzielnie, z wyjątkiem sytuacji, gdy relacje karmiczne ujawniły ich sobie nawzajem, a
telepatyczna komunikacja między nimi ograniczała się zasadniczo do Hierarchii adeptów
i wtajemniczonych, zarówno wcielenych, jak i niewcielenych, oraz do ich indywidualnej
pracy z uczniami.
Obecnie uważa się jednak, że możliwe jest ustanowienie podobnego stanu i
telepatycznej relacji między uczniami na planie fizycznym. Bez względu na to, gdzie się
znajdują, ta grupa mistyków i znawców [4] w końcu uzna komunikację między sobą za
wykonalną i już teraz często to robi. Podstawowa idea mistyczna lub jakieś nowe
objawienie prawdy zostaje nagle rozpoznane przez wielu i znajduje wyraz jednocześnie
za pośrednictwem wielu umysłów. Nikt nie może rościć sobie indywidualnego prawa do
sformułowanej zasady lub prawdy. Kilka umysłów ją zarejestrowało. Zazwyczaj jednak
stwierdza się, w szerokim uogólnieniu, że osoby te wykorzystały wewnętrzne prądy myśli
lub zareagowały na działanie Uniwersalnego Umysłu. Dosłownie i technicznie nie jest to
prawdą. Uniwersalny Umysł jest wykorzystywany przez niektórych członków planetarnej
Hierarchii zgodnie z ich mentalnymi skłonnościami i wyposażeniem oraz bezpośrednimi
potrzebami wyczuwanymi przez działających adeptów. Następnie przedstawia on nową
ideę, nowe odkrycie lub nowe objawienie grupie adeptów (oczywiście telepatycznie, mój
bracie), a po omówieniu jej przez nich, przedstawia ją swojej grupie uczniów. Wśród nich
znajdzie on jednego, który reaguje szybciej i inteligentniej niż inni, a ten, dzięki swojemu
jasnemu myśleniu i sile sformułowanych form myślowych, może następnie wpływać na
inne umysły.
Pozostali przyjmują tę koncepcję jako swoją, chwytają ją i przekształcają w
manifestację. Każdy z nich uważa to za swój szczególny przywilej i dzięki tej specjalnej
zdolności oraz automatycznie wywołanej odpowiedzialności, poświęca jej całą swoją
energię, pracuje i walczy o swoje formy myślowe.
Ilustracją tego jest historia Ligi Narodów. Zanim podjął się specjalnej pracy, Mistrz Serapis
starał się przekazać konstruktywną ideę pomocy ludzkości. Wymyślił światową jedność w
dziedzinie polityki, która miałaby działać jako inteligentne zjednoczenie narodów w celu
zachowania międzynarodowego pokoju. Przedstawił ją adeptom na konklawe i uznano, że
można coś zrobić. [5]
Mistrz Jezus podjął się przedstawienia tej idei swojej grupie uczniów, gdy pracował na
Zachodzie. Jeden z tych uczniów na płaszczyznach wewnętrznych podchwycił tę
sugestię i przekazał ją dalej (a raczej sprowadził na niższy poziom), aż trafiła ona do
umysłu pułkownika House'a. Ten, nie odnotowując źródła (o którym nie miał pojęcia),
przekazał ją dalej aspirantowi szóstego promienia, Woodrowowi Wilsonowi.
Następnie, zasilona bogactwem analogicznych idei w umysłach wielu osób, została
przedstawiona światu. Należy pamiętać, że funkcją ucznia jest skupienie strumienia
energii szczególnego rodzaju na płaszczyźnie fizycznej, gdzie może ona stać się
atrakcyjnym centrum siły i przyciągać do siebie podobne rodzaje idei i prądów
myślowych, które nie są wystarczająco silne, aby istnieć samodzielnie lub wywrzeć
wystarczająco silny wpływ na ludzką świadomość.
W jedności tkwi siła. Jest to drugie prawo rządzące komunikacją telepatyczną.
Pierwsze prawo brzmi:
Zdolność komunikowania się tkwi w samej naturze substancji.
Potencjalnie znajduje się ona w eterze, a znaczenie telepatii można
odnaleźć w słowie wszechobecność.
Drugie prawo brzmi:
Wzajemne oddziaływanie wielu umysłów tworzy jedność myśli, która jest
wystarczająco silna, aby została rozpoznana przez mózg.
Mamy tu prawo rządzące aktywnością subiektywną i inne prawo rządzące manifestacją
obiektywną. Wyraźmy te prawa w najprostszy możliwy sposób. Kiedy [6] każdy członek
grupy może funkcjonować w swojej świadomości umysłowej, nieskrępowany przez
mózg lub naturę emocjonalną, odkryje uniwersalność zasady mentalnej, która jest
pierwszym ezoterycznym wyrazem świadomości duszy. Wtedy wejdzie on w świat idei,
stając się ich świadomym poprzez wrażliwą płytkę odbiorczą umysłu. Następnie szuka
on tych, którzy odpowiadają na ten sam rodzaj idei i reagują na ten sam impuls
mentalny, jednocześnie z nim samym. Łącząc się z nimi, odkrywa, że jest z nimi w
harmonii.
Zrozumienie pierwszego prawa przynosi rezultaty w umyśle lub ciele mentalnym.
Zrozumienie drugiego prawa przynosi rezultaty w mniejszej stacji odbiorczej, jaką jest
mózg. Jest to możliwe dzięki wzmocnieniu własnej reakcji mentalnej człowieka przez
reakcję mentalną innych, podobnie otwartych. Okazuje się zatem, że ten proces
komunikacji, rządzony przez te dwa prawa, zawsze funkcjonował wśród adeptów,
wtajemniczonych i starszych uczniów, którzy znajdują się w ciałach fizycznych. Obecnie
działanie tego procesu ma zostać rozszerzone i stale rozwijane przez powstającą grupę
mistyków i światowych sług, którzy stanowią zalążek światowego Zbawiciela.
Tylko ci, którzy znają znaczenie koncentracji i medytacji oraz potrafią utrzymać umysł w
stanie spokoju, będą w stanie zrozumieć pierwsze prawo i pojąć wzajemne oddziaływanie
energii kierowanych przez myśli, które znajdują swój punkt końcowy w umyśle jakiegoś
natchnionego Myśliciela, a drugi punkt końcowy w umyśle uważnego sługi świata, który
stara się dostroić do tych procesów umysłowych, które zawierają klucz do ostatecznego
zbawienia świata. Źródłem energii kierowanej przez myśli jest Myśliciel, który może
wejść w boski Umysł, ponieważ przekroczył ludzkie ograniczenia; odbiorcą kierowanym
przez myśli [7] jest człowiek, w wyrażeniu ezoterycznym, który zharmonizował swój
mózg, umysł i duszę.
Faktem jest, że wszechobecność, która jest prawem natury i opiera się na fakcie, że
ciała eteryczne wszystkich form tworzą światowe ciało eteryczne, umożliwia
wszechwiedzę. Ciało eteryczne planetarnego Logosu zostaje pobudzone do działania
przez Jego ukierunkowaną wolę; energia jest wynikiem Jego formy myślowej, działającej
w Jego ciele energetycznym i poprzez nie. Ta forma myślowa ucieleśnia i wyraża Jego
światowy Cel. Wszystkie
formy życia poniżej poziomu ludzkiego oraz formy ludzkie aż do stadium człowieka
zaawansowanego są rządzone przez boską myśl za pośrednictwem ich ciał
energetycznych, które są integralną częścią całości. Reagują one jednak nieświadomie i
nieinteligentnie.
Zaawansowana ludzkość, mistycy i znawcy, stają się coraz bardziej świadomi umysłu,
który kieruje procesem ewolucyjnym. Kiedy ta świadomość zostanie rozwinięta, a
indywidualny umysł zostanie świadomie połączony z umysłem Boga, wyrażającym się
poprzez oświecony umysł Hierarchii adeptów, osiągniemy stały wzrost wszechwiedzy.
To jest cała historia telepatycznej interakcji w prawdziwym tego słowa znaczeniu;
przedstawia ona rozwój tej oligarchii wybranych dusz, które ostatecznie będą rządzić
światem, które zostaną wybrane do rządzenia i które zostaną uznane przez masy za
godne tego wysokiego urzędu dzięki koordynacji, jaką ustanowiły między:
1. Umysłem uniwersalnym.
2. Ich indywidualnym umysłem oświeconym świadomością duszy.
3. Mózgiem, reagującym na indywidualny umysł, oraz
4. Grupą osób, których umysły i mózgi są podobnie dostrojone i
powiązane telepatycznie. [8]
W odniesieniu do uczniów i aspirujących do uczniostwa zakłada się, że ich umysły są w
pewnym stopniu dostrojone do duszy; że są one również tak zharmonizowane, że dusza,
umysł i mózg są skoordynowane i zaczynają funkcjonować jako całość. Jest to
indywidualna odpowiedzialność. Teraz pojawia się zadanie nauczenia się reagowania na
grupę oraz odnajdywania i nawiązywania kontaktu z umysłami, które są pobudzane
przez podobne prądy myślowe. Należy to kultywować. Jak, mój bracie, należy to zrobić?
Rozważmy różne rodzaje pracy telepatycznej.
Nierozwinięta istota ludzka oraz nie myślący, nieintelektualny mężczyzna lub kobieta
mogą być i często są telepatyczni, ale centrum, przez które działają, to splot słoneczny.
Linia komunikacji przebiega zatem od splotu słonecznego do splotu słonecznego. Jest to
zatem telepatia instynktowna i dotyczy w każdym przypadku uczuć. Zawsze wiąże się to
z promieniowaniem ze splotu słonecznego, który w przypadku świata zwierząt służy
zazwyczaj jako instynktowny mózg. Ten rodzaj komunikacji telepatycznej jest
zdecydowanie cechą charakterystyczną zwierzęcego ciała człowieka, a jednym z
najlepszych przykładów tej telepatycznej więzi jest ta istniejąca między matką a
dzieckiem. To właśnie ten rodzaj telepatii dominuje podczas przeciętnych seansów
spirytystycznych. Tam medium, zupełnie nieświadomie, nawiązuje telepatyczną relację z
osobami w kręgu. Ich uczucia, zmartwienia, smutki i pragnienia stają się widoczne i
stanowią część tak zwanego odczytu. Zarówno uczestnicy, jak i medium funkcjonują
poprzez to samo centrum. W przypadku tego rodzaju medium i tego typu seansów,
wysoce inteligentny i spolaryzowany umysłowo mężczyzna lub kobieta niczego się nie
nauczą i prawdopodobnie nie otrzymają żadnych wiadomości, chyba że będą one
sfałszowane. Dlatego też, jeśli chodzi o badania naukowe prowadzone przez
wyszkolone umysły, dominowały zjawiska fizyczne, a nie bardziej subtelne formy
psychizmu. Tam, gdzie [9] występowały bardziej subtelne formy percepcji nad- lub
pozazmysłowej , badani byli albo nastolatkami, albo osobami w wieku około
dwudziestu lat i skupiali się przede wszystkim i słusznie na ciele emocjonalnouczuciowym. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy są oni wysoce intelektualni.
Ta forma komunikacji telepatycznej ma zatem dwa rodzaje, zawsze z udziałem splotu
słonecznego:
1. Będzie to komunikacja między splotem słonecznym a splotem słonecznym
dwóch osób, które są zwyczajne, emocjonalne, kierują się pragnieniami i
skupiają się przede wszystkim na ciele astralnym i zwierzęcym.
2. Będzie to osoba typu „splotu słonecznego”, jeśli mogę ją tak nazwać, oraz
osoba wyższego typu, której centrum splotu słonecznego funkcjonuje aktywnie,
ale której centrum gardła również jest aktywne. Ten typ osoby rejestruje się w
dwóch miejscach – pod warunkiem, że myśl wyczuwana i wysyłana przez
osobę typu splotu słonecznego zawiera w sobie coś z substancji mentalnej lub
energii. Czyste uczucia i całkowicie emocjonalne emanacje między ludźmi
wymagają jedynie kontaktu splotu słonecznego.
Później, kiedy rozpocznie się praca grupowa w zakresie telepatii, centra transmisji, w
których chodzi o wysokie i poświęcone uczucia, oddanie, aspiracje i miłość, i gdzie
grupy pracują z czystą miłością, komunikacja będzie odbywać się od serca do serca i od
serca jednej grupy do serca innej grupy. Często używane wyrażenie „rozmowa sercem
do serca” jest obecnie zazwyczaj błędnym określeniem, ale pewnego dnia stanie się
prawdziwe. Obecnie jest to zazwyczaj rozmowa splotu słonecznego!
Drugą formą pracy telepatycznej jest komunikacja między umysłami i to właśnie ta forma
komunikacji jest obecnie przedmiotem najgłębszych badań. Angażuje ona wyłącznie
typy umysłowe i im bardziej uda się wyeliminować emocje, uczucia [10] i silne
pragnienia, tym dokładniejsze będą wyniki pracy. Silne pragnienie osiągnięcia sukcesu w
pracy telepatycznej i strach przed porażką to najpewniejsze sposoby na zniweczenie
owocnych wysiłków. We wszystkich tego typu pracach prawdziwą pomocą jest postawa
nieprzywiązania i duch „nie przejmowania się”. Eksperymentatorzy zajmujący się tą
dziedziną muszą poświęcić więcej czasu i uwagi na rozpoznawanie rodzajów sił. Muszą
zdać sobie sprawę, że emocje i pragnienia odbiorcy tworzą strumienie emanującej
energii, które odrzucają lub odpychają to, co próbuje nawiązać kontakt, na przykład
ukierunkowaną myśl osoby poszukującej porozumienia. Kiedy strumienie te są
wystarczająco silne, działają jak bumerang i powracają do centrum emanacji,
przyciągane z powrotem przez siłę wibracji, która je wysłała. W tej myśli kryje się
przyczyna:
a. Niepowodzenia
ze strony agenta nadającego lub transmitującego.
Intensywne pragnienie wywarcia satysfakcjonującego wrażenia przyciągnie
wychodzącą myśl z powrotem do nadawcy.
b. Niepowodzenia ze strony odbiorcy, którego własne intensywne pragnienie
odniesienia sukcesu wysyła taki strumień energii wychodzącej, że strumień
energii przychodzącej zostaje zatrzymany, zablokowany i odesłany z powrotem
tam, skąd pochodzi; lub, jeśli odbiorca jest tego świadomy i stara się
powstrzymać falę swojego pragnienia, często udaje mu się otoczyć się murem
zahamowanego pragnienia, przez który nic nie może przeniknąć.
II. Praca telepatyczna
Telepatia i pokrewne moce zostaną zrozumiane dopiero wtedy, gdy lepiej poją się naturę
siły, emanacji i promieniowania oraz prądów energii. Dzieje się to szybko, ponieważ
nauka coraz głębiej wnika w tajemnice energii i zaczyna działać – podobnie jak okultysta
– w świecie sił.
Należy również pamiętać, że tylko wtedy, gdy centra są świadomie wykorzystywane,
możemy uzyskać starannie ukierunkowaną pracę, która przyniesie owocne rezultaty. Na
przykład osoba emocjonalna, korzystająca głównie z centrum splotu słonecznego,
będzie starała się nawiązać kontakt z typem umysłowym. Skutkiem tego będzie jedynie
zamieszanie. Obie strony korzystają z różnych centrów i są wrażliwe na pewne rodzaje
sił, a zamknięte na inne. Ponownie, niektórzy ludzie, nawet jeśli są spolaryzowani
mentalnie i dlatego wrażliwi na podobne wibracje, próbują nawiązać kontakt
telepatyczny, gdy jedna ze stron znajduje się pod presją emocjonalną i dlatego nie
reaguje, lub gdy jedna ze stron jest intensywnie zajęta jakimś problemem mentalnym i
otoczona ścianą form myślowych, a zatem nieprzepuszczalna dla wrażeń. Można zatem
dostrzec, jak kultywowanie dystansu jest niezbędnym warunkiem sukcesu w pracy
telepatycznej.
Wszyscy, którzy starają się podążać Ścieżką Ucznia, dążą do życia w centrum głowy i –
poprzez medytację – do wprowadzenia mocy duszy. Problem, przed którym stajecie jako
uczniowie uczący się wrażliwości telepatycznej, opiera się na dwóch rzeczach:
a. Które z waszych trzech ciał jest najbardziej aktywne; to wskazuje, gdzie
subiektywnie spędzacie większość czasu. [12]
b. Które centrum jest najbardziej wyraziste w waszym wyposażeniu i poprzez
które najłatwiej kontaktujecie się z nowoczesnymi warunkami życia. Mam
na myśli to, gdzie, mówiąc dosłownie, skupia się głównie wasza energia
życiowa i gdzie wasza energia świadomości wyraża się najsilniej.
Zrozumienie tego pozwoli ci lepiej pracować i przeprowadzać inteligentne eksperymenty.
Dlatego obserwujcie siebie uważnie, ale bezosobowo, i ustalcie przyczyny i skutki
wywołanych efektów, ponieważ w ten sposób się nauczycie.
Trzeci rodzaj pracy telepatycznej to praca między duszami. Jest to najwyższy rodzaj
pracy telepatycznej możliwy dla ludzkości i jest to forma komunikacji, która jest
odpowiedzialna za wszystkie inspirujące pisma o prawdziwej mocy, światowe pisma
święte, oświecone wypowiedzi, natchnionych mówców i język symboliki. Jest to możliwe
tylko wtedy, gdy istnieje zintegrowana osobowość, a jednocześnie zdolność do skupienia
się na świadomości duszy. Umysł i mózg muszą być jednocześnie doprowadzone do
doskonałej harmonii i zrównania.
Moim zamiarem jest dalsze wyjaśnienie tej nauki o komunikacji, która rozpoczęła się od
zmysłu dotyku i rozwinęła się poprzez dźwięk, symbole, słowa i zdania, języki, pismo,
sztukę, a następnie przeszła do etapu wyższych symboli, kontaktu wibracyjnego,
telepatii, inspiracji i iluminacji. W powyższym tekście omówiłem jednak ogólny zarys,
a konkretne szczegóły omówimy później.
Praca telepatycznych komunikatorów jest jedną z najważniejszych w nadchodzącej
nowej erze i warto zapoznać się z jej znaczeniem i technikami.
[13] Podsumowując powyższe instrukcje, stwierdzam, że w odniesieniu do
jednostek:
1. Komunikacja telepatyczna jest
a. między duszą a umysłem.
b. Między duszą, umysłem i mózgiem.
Dotyczy to rozwoju wewnętrznego jednostki.
2. W przypadku komunikacji międzyludzkiej komunikacja telepatyczna ma miejsce
a. między duszą a duszą.
b. Między umysłem a umysłem.
c. Między splotem słonecznym a splotem słonecznym, a zatem jest czysto
emocjonalna.
d. między wszystkimi tymi trzema aspektami energii jednocześnie, w
przypadku osób bardzo zaawansowanych.
3. Komunikacja telepatyczna ma również miejsce:
a. Między Mistrzem a Jego uczniami lub uczniem.
b. Między Mistrzem i Jego grupą a grupą lub grupami osób wrażliwych i
aspirujących na planie fizycznym.
c. Między grupami subiektywnymi a obiektywnymi.
d. Między okultystyczną Hierarchią a grupami uczniów na planie
fizycznym.
e. Między Hierarchią a Nową Grupą Sług Świata, aby dotrzeć do ludzkości i
przybliżyć ją do celu.
Dotyczy to nowej nauki o telepatycznej komunikacji grupowej, której najniższym znanym
przejawem jest telepatia stadna lub masowa (tak dobrze znana). Ta instynktowna
telepatia, którą wykazuje stado ptaków, działające jako całość, lub telepatia
zwierzęca, która w tak tajemniczy sposób kieruje ruchami stad zwierząt, oraz szybka
transmisja [14] informacji wśród dzikich plemion i ludów nieinteligentnych – to wszystko
są przykłady tej niższej eksternalizacji wewnętrznej rzeczywistości duchowej. Pośredni
etap tej instynktownej aktywności, oparty w dużej mierze na reakcjach splotu
słonecznego, można zaobserwować we współczesnej psychologii masowej i opinii
publicznej. Jak wiadomo, jest ona w przeważającej mierze emocjonalna, nieinteligentna,
astralna i płynna w swoim wyrazie. Zmienia się to szybko i przechodzi w sferę tak zwanej
„inteligentnej opinii publicznej”, ale jak dotąd proces ten przebiega powoli. Wiąże się
to z aktywnością centrów gardła i ajna. Mamy zatem:
1. Instynktowna telepatia.
2. Telepatia umysłowa.
3. Telepatia intuicyjna.
Na samym początku chciałbym przypomnieć, że wrażliwość na myśli swojego
Mistrza, wrażliwość na świat idei oraz wrażliwość na intuicyjne wrażenia są formami
wrażliwości telepatycznej.
Rozważając ten temat, należy wziąć pod uwagę trzy główne czynniki:
1. Czynnik inicjujący. Używam tego słowa celowo, ponieważ zdolność do
telepatycznego działania, zarówno jako czynnik inicjujący, jak i odbiorca, jest
ściśle związana z inicjacją i jest jedną z oznak, że człowiek jest gotowy do tego
procesu.
2. Odbiorca tego, co jest mu przekazywane na „skrzydłach myśli”.
3. Medium, za pomocą którego ma nastąpić przekaz myśli, idei, pragnienia, śladu, a
zatem pewnej formy wiedzy. [15]
Jest to najprostsze wyjaśnienie podstawowych mechanizmów tego procesu. Wskazuje
ono również na najbardziej podstawowe zrozumienie myśli tak często poruszanej w
Bhagavad Gicie, którą na Zachodzie tłumaczymy terminami: Poznający, Pole Wiedzy i
Poznane. Często mówiono wam, że każda święta księga, taka jak na przykład
Bhagavad Gita, ma różne interpretacje, zależne od stopnia ewolucji czytelnika lub
poszukiwacza prawdy. Ta interpretacja Bhagavad Gity w kategoriach Komunikatora,
Komunikacji i Komunikanta nadal wymaga wyjaśnienia, a w idei, którą przekazałem
wam powyżej, dałem wam wskazówkę. [16]
III. Trzy rodzaje telepatii
Omówmy teraz nieco bardziej szczegółowo trzy rodzaje telepatii wymienione powyżej:
telepatię instynktowną, telepatię umysłową i telepatię intuicyjną. Te trzy rodzaje telepatii
powodują różne rodzaje aktywności i wykorzystują (używając znanego słowa) różne
obszary komunikacji.
1. Telepatia instynktowna opiera się na oddziaływaniu energii, która pochodzi z
jednego ciała eterycznego i wywiera wpływ na inne. Jak widzieliśmy, medium
komunikacji stanowi substancja eteryczna wszystkich ciał, która jest nieodłącznie
związana z substancją eteryczną planety. Obszar wokół splotu słonecznego (choć nie
ma on bezpośredniego związku z tym centrum, ponieważ istnieje jako instrument
odrębny od wszystkich innych instrumentów lub centrów) jest wrażliwy na
oddziaływanie energii eterycznej, ponieważ obszar ten w ciele eterycznym pozostaje
w bezpośrednim „kontakcie” z ciałem astralnym, ciałem uczuciowym. Ponadto w
pobliżu splotu słonecznego znajduje się centrum w pobliżu śledziony, które jest
bezpośrednim narzędziem wprowadzania prany do ludzkiego mechanizmu. Ta
instynktowna reakcja na kontakt eteryczny była sposobem komunikacji w czasach
Lemurii i w dużej mierze zastąpiła myślenie i mowę. Dotyczyła ona przede wszystkim
dwóch rodzajów wrażeń: tych związanych z instynktem samozachowawczym i tych
związanych z rozmnażaniem się. Wyższa forma tej instynktownej telepatii została
zachowana w wyrażeniu, którego tak często używamy: „Mam przeczucie, że...”, oraz
w podobnych zwrotach. Mają one bardziej astralny charakter i działają poprzez
substancję astralną, wykorzystując obszar splotu słonecznego jako wrażliwą płytkę do
oddziaływania i wywierania wrażenia. [17]
Należy tutaj wyjaśnić jedną kwestię, nad którą warto się zastanowić. Ta astralna (nie
eteryczna) wrażliwość, czyli „telepatia uczuciowa”, jest w zasadzie atlantyckim
sposobem komunikacji i ostatecznie polegała na wykorzystaniu samego centrum
splotu słonecznego jako odbiornika; nadajnik (jeśli mogę użyć takiego określenia)
działał jednak poprzez cały obszar przepony. Było to tak, jakby w tej części ludzkiego
ciała pojawiło się nagle zgromadzenie sił lub wychodzące fale energii. Stosunkowo
szeroki obszar, z którego wysyłano informacje, działał jak duży dystrybutor ogólny;
obszar, który odbierał wrażenia, był jednak bardziej zlokalizowany i obejmował tylko
splot słoneczny. Przyczyną tego stanu rzeczy był fakt, że w czasach Atlantydy człowiek
nie był jeszcze zdolny do myślenia w takim sensie, w jakim rozumiemy myślenie
dzisiaj. Cała dolna część ciała, w sensie trudnym dla nas do zrozumienia, była
oddana odczuwaniu; jedynym wkładem komunikatora była nazwa odbiorcy oraz
nazwa lub forma rzeczownikowa tego, co miało być przekazane. Ta embrionalna
myśl leciała do celu, a potężny aparat „uczuć” splotu słonecznego odbierał ją
(działając jak magnes) i silnie przyciągał „wrażenie uczuciowe”, czerpiąc w ten
sposób z komunikatora. Ten proces ma miejsce na przykład wtedy, gdy matka „czuje”,
że jej dziecku grozi niebezpieczeństwo lub że dzieje się coś związanego z jej dzieckiem.
Dzięki temu czasami jest ona w stanie wysłać, za pośrednictwem instynktownej miłości,
bardzo wyraźne ostrzeżenie. W przypadku odbiorcy zaangażowany jest splot
słoneczny, a w przypadku komunikatora obszar wokół przepony.
2. W naszej rasie, aryjskiej, instynktowna telepatia nadal stanowi główny wyraz tej
duchowej możliwości, ale jednocześnie coraz powszechniejsza staje się telepatia
umysłowa [18]. Z upływem czasu będzie to coraz bardziej widoczne. W tym
okresie przejściowym niezwykle trudno jest zdefiniować lub rozróżnić poszczególne
obszary, ponieważ splot słoneczny jest nadal niezwykle aktywny. To, co mamy dzisiaj,
to mieszanka telepatii instynktownej i początków telepatii mentalnej. To
manifestuje się jednak bardzo rzadko i tylko w klasach wykształconych. W przypadku
mas instynktowna telepatia nadal pozostaje sposobem kontaktu. Centrum gardła jest
zaangażowane przede wszystkim w telepatię umysłową; czasami występuje również
niewielka aktywność serca i zawsze pewna reakcja splotu słonecznego. Stąd bierze
się nasz problem. Często komunikujący wysyła wiadomość poprzez centrum gardła, a
odbiorca nadal korzysta ze splotu słonecznego. Jest to najczęstsza metoda i proszę,
abyście o tym pamiętali. Wysyłanie wiadomości może angażować centrum gardła, co
często ma miejsce w przypadku uczniów, ale odbiorca prawdopodobnie będzie
korzystał z centrum splotu słonecznego. Centrum gardła jest centrum par excellence lub
medium wszelkiej twórczej pracy. Serce i gardło muszą jednak ostatecznie zostać
wykorzystane w syntezie. Wcześniej podałem powód tego stanu rzeczy, mówiąc:
„Tylko z centrum serca mogą płynąć w rzeczywistości te linie energii, które łączą i
spajają. Z tego powodu przydzieliłem pewne medytacje, które stymulowały centrum
serca do działania, łącząc centrum serca (między łopatkami) z centrum głowy,
poprzez medium wyższej korespondencji z centrum serca, znajdujące się w centrum
głowy (tysiącpłatkowy lotos). Centrum serca, gdy jest odpowiednio promieniujące i
magnetyczne, łączy uczniów między sobą i z całym światem. Wywołuje również
telepatyczną interakcję, która jest tak bardzo pożądana i tak konstruktywnie
użyteczna dla duchowej Hierarchii – pod warunkiem, że zostanie ustanowiona w
grupie oddanych [19] uczniów, poświęconych służbie ludzkości. Wówczas można im
zaufać”. (Discipleship in the New Age I, strona 87)
3. Telepatia intuicyjna jest jednym z osiągnięć na ścieżce uczniostwa. Jest to jeden z
owoców prawdziwej medytacji. Obszar, którego dotyczy, to głowa i gardło, a trzy
centra, które zostaną aktywowane w tym procesie, to centrum głowy, które jest otwarte
na wrażenia z wyższych źródeł, oraz centrum ajna, które jest odbiorcą idealistycznych
wrażeń intuicyjnych; centrum ajna może następnie „nadawać” to, co zostało odebrane i
rozpoznane, wykorzystując centrum gardła jako twórcze narzędzie formułowania myśli i
czynnik, który ucieleśnia wyczuwaną lub intuicyjną ideę.
Będzie więc dla was oczywiste, jak ważne jest lepsze rozpoznanie działalności centrów,
zgodnie z opisem zawartym w filozofii hinduskiej; dopóki nie będzie prawdziwego
zrozumienia roli, jaką odgrywa ciało witalne jako nadawca i odbiorca uczuć, myśli i idei,
postępy w prawidłowym zrozumieniu sposobów komunikacji będą niewielkie.
Istnieje interesująca analogia między trzema rodzajami pracy telepatycznej i trzema
technikami jej wykonywania a trzema głównymi sposobami komunikacji na Ziemi:
•
Telepatia instynktowna – podróże pociągiem, stacje wszędzie – telegraf
•
Telepatia mentalna – podróże oceaniczne, porty na obrzeżach
wszystkich lądów – telefon
•
Telepatia intuicyjna – podróże lotnicze, lądowiska – radio
To, co dzieje się w związku z ludzką świadomością, jest zawsze uzewnętrzniane lub
znajduje swoje odzwierciedlenie na płaszczyźnie fizycznej, podobnie jak w przypadku
rozwiniętej wrażliwości na wrażenia.
Istnieje jeszcze inny sposób, w jaki możemy spojrzeć na cały temat reakcji między
obszarami nadawczymi [20] świadomości a obszarami odbiorczymi świadomości.
Możemy wymienić podziały tego procesu. Wiele musi pozostać
teoretyczne, a niewiele można na razie opracować w praktyce. Pozwólcie mi jednak
wymienić różne formy pracy telepatycznej dla waszej ogólnej wiedzy:
1. Praca telepatyczna od splotu słonecznego do splotu słonecznego. Już się tym
zajmowaliśmy. Jest to ściśle związane z uczuciami i nie wymaga myślenia
lub wymaga go niewiele; dotyczy emocji (strachu, nienawiści, wstrętu,
miłości, pożądania i wielu innych czysto astralnych reakcji). Odbywa się
instynktownie i poniżej przepony.
2. Praca telepatyczna od umysłu do umysłu. Zaczyna to być możliwe i znacznie
więcej osób jest zdolnych do tego rodzaju komunikacji, niż się obecnie uważa.
Dzisiejsi ludzie nie wiedzą, skąd pochodzą różne wrażenia umysłowe, co
znacznie zwiększa złożoność życia w obecnym czasie i pogłębia problemy
psychiczne tysięcy osób.
3. Praca telepatyczna z serca do serca. Ten rodzaj wrażenia jest sublimacją
reakcji „uczucia” zarejestrowanej wcześniej na drabinie ewolucji w splocie
słonecznym. Dotyczy to wyłącznie wrażeń grupowych i stanowi podstawę
stanu, o którym mowa w Biblii w związku z największym wrażliwym
człowiekiem, jakiego kiedykolwiek stworzyła ludzkość, Chrystusem. Jest On tam
określony jako „człowiek boleści i doświadczony w cierpieniu”, ale w tym stanie
nie ma mowy o osobistym smutku lub cierpieniu. Jest to po prostu
świadomość smutku świata i ciężaru cierpienia, z którym zmaga się ludzkość.
„Uczestnictwo w cierpieniu Chrystusa” jest reakcją ucznia na ten sam stan
świata. Jest to prawdziwe „złamane serce” i jak dotąd bardzo rzadko
spotykane. Zwykłe złamane serce jest dosłownie zaburzeniem centrum splotu
słonecznego, powodującym całkowite zniszczenie tego, co w okultyzmie
nazywa się „centrum uczuć”, a w konsekwencji zniszczenie układu
nerwowego. Jest to [21] spowodowane niezdolnością do radzenia sobie z
sytuacjami jako dusza.
4. Praca telepatyczna między duszami. Jest to dla ludzkości najwyższy możliwy
rodzaj pracy. Kiedy człowiek jako dusza zaczyna reagować na inne dusze, ich
oddziaływanie i wrażenia, szybko staje się gotowy do procesów prowadzących
do inicjacji.
Są jeszcze dwie inne grupy możliwości telepatycznych, które chciałbym wam
przedstawić. Są one możliwe tylko wtedy, gdy cztery wyżej wymienione grupy
wrażeń telepatycznych zaczynają stanowić świadomą część doświadczenia
ucznia.
5. Praca telepatyczna między duszą a umysłem. Jest to technika, dzięki której
umysł „utrzymuje się w świetle”, a następnie uświadamia sobie treść świadomości
duszy, treść wrodzoną lub tę, która jest częścią życia grupowego duszy na jej
własnym poziomie, oraz podczas komunikacji telepatycznej z innymi duszami, jak
wspomniano w czwartym punkcie. To jest prawdziwe znaczenie telepatii
intuicyjnej. Dzięki tej formie komunikacji umysł ucznia zostaje wzbogacony o
nowe, duchowe idee; uczeń staje się świadomy wielkiego Planu; budzi się jego
intuicja. Należy tu pamiętać o jednej rzeczy, o której często się zapomina: napływ
nowych idei z poziomów buddhic, budzący w ten sposób intuicyjny aspekt ucznia,
wskazuje, że jego dusza zaczyna świadomie i zdecydowanie integrować się z
Duchową Triadą, a zatem coraz mniej identyfikować się z niższym odbiciem,
osobowością. Ta wrażliwość umysłowa i porozumienie między duszą a umysłem
pozostają przez długi czas stosunkowo nieokreślone na planie mentalnym. To, co
jest
odczuwane pozostaje zbyt niejasne lub zbyt abstrakcyjne, aby można było to
sformułować. Jest to etap mistycznej wizji i mistycznego rozwoju.
6. Praca telepatyczna między duszą, umysłem i mózgiem. Na tym etapie
umysł nadal pozostaje odbiorcą wrażeń płynących z duszy, ale z kolei staje
się „agentem przekazującym” lub komunikatorem. Wrażenia otrzymane od
duszy oraz intuicje zarejestrowane jako pochodzące od Duchowej Triady,
za pośrednictwem duszy, są teraz formułowane w myśli; niejasne idee i
wizje, które dotychczas nie były wyrażane, mogą teraz przybrać formę i zostać
wysłane jako ucieleśnione formy myślowe do mózgu ucznia. Z czasem, w
wyniku szkolenia technicznego, uczeń może w ten sposób dotrzeć do
umysłów i mózgów innych uczniów. Jest to niezwykle interesujący etap.
Stanowi on jedną z głównych nagród za właściwą medytację i wiąże się z dużą
odpowiedzialnością. Więcej informacji na temat tego etapu telepatii można
znaleźć w moich innych książkach, w szczególności w Traktacie o białej
magii. (Strony 176-180, 415, 427-428, 477-478).
To, co tutaj opisałem, to praktycznie wszystko, co dotyczy człowieka w jego
wewnętrznych kontaktach, pracy i szkoleniu. Istnieje jednak cała gama
kontaktów telepatycznych, na które należy zwrócić uwagę, ponieważ stanowią
one cel dla ludzkości.
7. Praca telepatyczna między Mistrzem (punktem centralnym grupy) a uczniem w
świecie. Okultystyczną prawdą jest, że nikt nie zostanie naprawdę przyjęty do
grupy Mistrza jako uczeń, dopóki nie stanie się duchowo podatny na wpływy i nie
będzie potrafił funkcjonować jako umysł współpracujący z własną duszą.
Przedtem nie może być świadomą częścią funkcjonującej grupy na planach
wewnętrznych, zgromadzonej wokół spersonalizowanej siły, Mistrza; nie może
pracować w prawdziwej harmonii ze swoimi współuczniami. Ale kiedy potrafi
już w pewnym stopniu działać jako świadoma dusza, Mistrz może zacząć
wpływać na niego ideami grupy poprzez jego własną duszę. Wtedy przez
dłuższy czas krąży on na obrzeżach grupy. W końcu, gdy jego wrażliwość
duchowa wzrośnie, [23] Mistrz może wywrzeć na nim zdecydowany wpływ i
nauczyć go techniki kontaktu. Później grupa uczniów, funkcjonująca jako jedna
syntetyczna forma myślowa, może do niego dotrzeć i w ten sposób
automatycznie staje się on jednym z nich. Dla tych, którzy mają prawdziwy zmysł
ezoteryczny, powyższy akapit przekaże wiele informacji, dotychczas ukrytych.
8. Praca telepatyczna między Mistrzem a Jego grupą. Jest to sposób pracy, w
ramach którego Mistrz szkoli swoich uczniów i działa poprzez nich. Jednocześnie
przekazuje im pewną ideę lub aspekt prawdy. Obserwując ich reakcje, może
ocenić wspólną aktywność grupy i jednoczesność ich odpowiedzi.
9. Praca telepatyczna między grupami subiektywnymi i obiektywnymi. Nie mam tu
na myśli kontaktu między wewnętrzną grupą uczniów, działającą świadomie na
poziomach subiektywnych, a zewnętrzną formą, jaką przyjmuje ta grupa.
Mam na myśli wewnętrzną grupę i inną grupę lub grupy zewnętrzne. Grupy te,
na obu poziomach, mogą być dobre lub złe, w zależności od jakości lub
kalibru członków grupy i ich motywacji. Otwiera to szeroki zakres kontaktów i jest
jednym ze sposobów, w jaki Hierarchia Mistrzów działa jako jednostki. Grupy
na płaszczyźnie zewnętrznej nie są jednak w stanie odpowiedzieć na tego typu
kontakt, dopóki większość ich członków nie obudzi centrum serca. W związku z
tym należy zwrócić uwagę na bardzo interesującą kwestię. Przebudzenie
centrum serca wskazuje na otwartość, docenianie grupy i kontakt z nią, a także
na myślenie grupowe i aktywność życiową grupy. Jednakże, o ile centrum
głowy nie jest
również przebudzona i aktywna, dusza nie jest w stanie jej kontrolować, a ta
aktywność serca niekoniecznie musi być tym, co nazywamy dobrą lub
duchową aktywnością. Jest ona dość bezosobowa, podobnie jak słońce,
którego symbolem jest, jak wiadomo, serce. Świeci ono zarówno nad
dobrymi, jak i złymi; a aktywność grupowa, będąca wynikiem przebudzenia
serca, może obejmować zarówno złe grupy [24], jak i dobre. Dlatego można
dostrzec konieczność przebudzenia centrum głowy i wprowadzenia kontroli
aspektu duszy; stąd nacisk kładziony na budowanie charakteru i potrzebę
medytacji.
10. Praca telepatyczna między Hierarchią Mistrzów jako grupą lub częścią Hierarchii
a grupami uczniów. Niewiele mogę wam o tym powiedzieć, a wy nie
zrozumielibyście tego i nie moglibyście tego pojąć. Eksperyment, który obecnie
przeprowadzamy w związku z Nową Grupą Sług Świata, jest związany z tą
formą pracy telepatycznej.
Niektóre z tych form pracy telepatycznej mają swoje zniekształcone odbicia na planie
fizycznym. Możecie się nad tym zastanowić i prześledzić powiązania między nimi. Czym
jest „psychologia masowa” z jej irracjonalną naturą i ślepą aktywnością, jeśli nie
zbiorową reakcją na wrażenia splotu słonecznego przekazywane z grupy do grupy?
Czym jest tak zwana „opinia publiczna”, jeśli nie niejasnymi reakcjami umysłowymi mas
ludzi, którzy zaczynają poruszać się po płaszczyźnie mentalnej, na aktywność i grę
bardziej aktywnych i potężnych umysłów? Słowa pisane i mówione same w sobie nie
wystarczają, aby wyjaśnić przejawy współczesnej opinii, jaką obecnie znamy. Czym jest
ta pozornie dokładna informacja, tak szybko rozpowszechniana wśród dzikich ras, jeśli
nie wyrazem instynktownej telepatii, która wykorzystuje ciało witalne i płyny praniczne
jako swoje medium? [25]
IV. Trzy rodzaje energii
Telepatyczna wzajemna relacja między członkami grupy rozwija się dzięki stałej
postawie refleksyjnego myślenia i niezachwianej miłości do siebie nawzajem. Pragnę
przypomnieć, że używając tych terminów, odnoszę się do dwóch głównych rodzajów
energii występujących obecnie na świecie. Zasadniczo energia jest substancją aktywną.
Te dwa rodzaje siły mają tak subtelną i delikatną witalność, moc i substancję, że
mogą oddziaływać na płyny praniczne, które stanowią substancję ciała eterycznego i o
których wspomniałem w znacznie wcześniejszej instrukcji (Traktat o siedmiu
promieniach, II, 113), i „zmusić je do działania”. Praca telepatyczna dotyczy zatem
trzech rodzajów energii, które przejawiają się jako siły mające moc motywowania:
1. Siła miłości wraz z jej negatywną cechą, która
a. Przyciąga potrzebny materiał, którym można okryć ideę, myśl lub koncepcję,
które mają zostać przekazane; jest to również atrakcyjna siła
wykorzystywana przez odbiorcę. Dlatego zarówno nadawca, jak i odbiorca
działają przy pomocy tej samej siły, ale nadawca wykorzystuje energię
miłości większej całości, podczas gdy odbiorca koncentruje na nadawcy
energię miłości własnej natury. Jeśli tak jest, to można zrozumieć, dlaczego
podkreślam konieczność miłości i braku krytycyzmu.
b. Stanowi spójną cechę, która łączy nadawcę i odbiorcę, a także zapewnia
spójność tego, co jest przekazywane. [26]
W związku z tym stanie się dla was oczywiste, że dopiero teraz możemy zacząć szukać
szerszego i bardziej ogólnego wyrazu procesów telepatii w dzisiejszym świecie,
ponieważ dopiero dzisiaj zasada miłości naprawdę zaczyna oddziaływać na świat na
dużą skalę. Miłość do sprawy, partii lub idei staje się coraz bardziej powszechna,
powodując na początkowych etapach pozornie szerokie podziały, które są nam tak
dobrze znane i które tak bardzo nas obecnie niepokoją, ale ostatecznie prowadząc do
dominacji postaw miłości, które uleczą podziały i doprowadzą do syntezy między
narodami. Miłość (nie sentyment) jest kluczem do skutecznej pracy telepatycznej.
Dlatego kochajcie się nawzajem z nowym entuzjazmem i oddaniem; starajcie się
wyrażać tę miłość na wszystkie możliwe sposoby – na planie fizycznym, na poziomach
emocjonalnych i poprzez właściwe myśli. Niech miłość duszy ogarnia wszystkich jak
regenerująca siła.
2. Siła umysłu. Jest to energia oświecająca, która „oświetla drogę” idei lub formy, która
ma być przekazana i odebrana. Nie zapominajcie, że światło jest subtelną
substancją. Na promieniu światła może zmaterializować się energia umysłu. Jest to
jedno z najważniejszych stwierdzeń związanych z nauką o telepatii.
Sukces tego zależy od zharmonizowania ciał nadawcy i odbiorcy. Podwójna linia
kontaktu musi być linią energii umysłowej i energii elektrycznej mózgu. Magnetyczna siła
miłości, która przyciąga uwagę, powoduje zharmonizowanie i wywołuje porozumienie i
zrozumienie, nie jest wszystkim, co jest potrzebne w nowej telepatii, która będzie
charakteryzować nową erę. Konieczny jest również rozwój umysłowy i kontrola
umysłowa.
Ta forma telepatii nie jest funkcją duszy zwierzęcej, jak w przypadku kontaktu splotu
słonecznego i odpowiedzi [27] na wiadomości wysyłane przez emocjonalnie
spolaryzowanego mężczyznę lub kobietę. Ta telepatyczna więź i odpowiedź jest cechą
charakterystyczną duszy ludzkiej działającej od umysłu do umysłu i od mózgu do mózgu.
Jest to dosłownie stan świadomości, który jest wystarczająco uwarunkowany przez
zintegrowaną osobę mentalną, tak
że jest świadomy i uwzględnia stan umysłowy oraz procesy myślowe innej osoby.
3. Energia prany, czyli eteryczna siła ciała witalnego. Energia ta, poprzez akt woli i pod
wpływem magnetycznej mocy miłości, reaguje na wspomniane powyżej podwójne
energie lub jest na nie otwarta. Idea, forma myśli lub wrażenie umysłowe, które musi
zostać zapisane w świadomości mózgowej odbiorcy, otwiera drogę w płynach
pranicznych i w ten sposób kontroluje ich aktywność (która jest tak nieustanna, jak
skłonność chitty do tworzenia form myśli), że mózg reaguje na dwa sposoby:
a. Staje się bierny pod wpływem trzech rodzajów energii, połączonych i stopionych
w jeden strumień siły.
b. Staje się aktywnie responsywny na ideę, wrażenie, formę myśli, symbol, słowa
itp., które są wprowadzane do obszaru jego świadomej aktywności.
Spróbuję sprowadzić powyższe informacje do praktycznej prostoty, pokazując w ten
sposób, jak te trzy rodzaje energii mogą być wykorzystane w praktycznej pracy:
1. Wykorzystując energię miłości na trzy sposoby:
a. Wysyłając miłość (nie sentyment) do swoich braci w momencie
transmisji lub odbioru. [28]
b. Wykorzystując nieodłączną moc miłości do przyciągania materii lub substancji,
a tym samym „ubierając” w sensie okultystycznym to, co wysyłasz.
c. Wysyłając „ubraną” ideę, wrażenie itp. na strumieniu miłości, który twój brat –
czujny, otwarty i oczekujący – przyciągnie do siebie dzięki swojej świadomej
miłości do ciebie.
2. Poprzez wykorzystanie energii umysłowej poprzez wysiłek polaryzacji siebie na
mentalnych poziomach świadomości. Poprzez zdecydowany akt woli podnosisz swoją
świadomość na plan mentalny i utrzymujesz ją tam. Działanie to jest odbiciem na
niższym planie i w świadomości mózgowej zdolności umysłu do utrzymania się w
świetle. Sukces wszystkich prac telepatycznych, które wykonujecie jako grupa lub jako
jednostki, będzie zależał od waszej zdolności do „utrzymania się w świetle” mentalnie.
Różnica polega na tym, że tym razem robicie to w celu wykonania zaplanowanej pracy i
próbujecie utrzymać umysł w świetle grupy lub w świetle innych, a nie tak konkretnie w
świetle własnej duszy.
3. Poprzez świadome, zorganizowane wykorzystanie energii eterycznego centrum ajna,
a czasem centrum głowy podczas odbioru i centrum gardła podczas transmisji.
Powoduje to aktywację siły eterycznej podczas pracy telepatycznej, ale wiąże się z jej
świadomym podporządkowaniem mocy pozostałych dwóch energii. W praktyce
zauważysz, że wymaga to od ucznia umiejętności wykonywania trzech czynności
jednocześnie. Musisz głębiej zastanowić się nad faktem i koniecznością aktywnej energii
wychodzącej [29], gdy jesteś zajęty zadaniem przekazywania, oraz nad aktywną
receptywnością, gdy funkcjonujesz jako odbiorca.
Chciałbym zwrócić uwagę, że skuteczna praca telepatyczna zależy od następujących
czynników:
•
Po pierwsze, brak barier między odbiorcą a nadawcą. Barierami takimi mogą być
brak miłości lub współczucia, krytyka i podejrzliwość.
•
Po drugie, nadawca zajmuje się głównie klarownością swojego symbolu, słowa
lub myśli, a nie odbiorcą. Szybkie spojrzenie w kierunku odbiorcy, chwilowe
wysłanie miłości i zrozumienia wystarczy, aby nawiązać kontakt, a następnie
należy zwrócić uwagę na klarowność symbolu.
•
Po trzecie, niech odbiorcy przez minutę lub dwie myślą z miłością i sympatią o
nadawcy. Następnie niech zapomną o jego osobowości. Nawiązano i istnieje nić
energii łącząca odbiorcę z nadawcą. Następnie należy o tym zapomnieć.
•
Po czwarte, niech odbiorcy pracują z dystansem. Większość odbiorców tak
bardzo pragnie odebrać prawidłowo, że swoją intensywnością przeciwdziała
własnym wysiłkom. Swobodna i „obojętna” postawa oraz uważna koncentracja
na wewnętrznej „zdolności wyobrażania sobie” przyniosą lepsze rezultaty niż
gwałtowne i silne pragnienie oraz wysiłek, aby zobaczyć symbol i nawiązać
kontakt z umysłem nadawcy.
Mózg powinien rejestrować odbicie treści umysłu. Jeśli promień światła napotyka siłę
wychodzącą z umysłu odbiorcy lub silnie emitowaną formę myślową, może to
uniemożliwić mu dotarcie do umysłu. Jednak nadawca z większym doświadczeniem
może pokonać tę barierę. Wiele problemów wynika z emitowanych form myślowych lub
z nadmiernego napływu źle regulowanej [30] energii umysłowej lub promieniowania
mózgowego, które niweczy wysiłki. Dlatego spokojny duch i dobrze regulowane myśli
będą bardzo pomocne, a także kultywowanie bezstronności, która nie pragnie niczego
dla oddzielnej jaźni i niczego gwałtownie.
Potrzeba wrażliwych odbiorców jest ogromna. Trenujcie się. Zapomnijcie o sobie i
swoich drobnych sprawach – tak nieistotnych i mało ważnych w porównaniu z doniosłymi
problemami współczesności. Słuchajcie uważnie głosów dochodzących ze świata
duchowej Istoty i kochajcie się nawzajem z lojalnością i wytrwałością. [31]
V. Rozwój telepatycznej więzi
Chciałbym zwrócić uwagę, że posługiwanie się słowami telepatycznie musi być
opanowane jako wstępny krok do posługiwania się zdaniami i myślami. Wybierzcie słowo
i medytujcie nad nim, wiedząc, dlaczego je wybraliście. Studiujcie je na cztery
sposoby wskazane przez Patanjalego (Światło Duszy, strona 33), a mianowicie:
1. Zbadaj jego formę, zbadaj je symbolicznie, jako obraz słowny.
2. Zbadaj je pod kątem jakości, piękna, pragnienia.
3. Zbadaj jego podstawowy cel i wartość edukacyjną oraz jego atrakcyjność dla umysłu.
4. Zbadaj jego istotę i utożsami się z jego boską ideą.
Kiedy osiągniesz ten ostatni etap, utrzymuj swoją świadomość na tym wysokim
poziomie, wysyłając słowo do odbiorcy lub grupy odbiorców (jeśli jesteś nadawcą).
Odbiorcy powinni z kolei osiągnąć, na ile to możliwe, całkowitą harmonię, aby móc
reagować na wszystkie cztery aspekty słowa. Metoda ta posłuży do przeniesienia
odbiorcy bliżej płaszczyzny, na której powinien funkcjonować – poziomu wyższego
umysłu. Słowo wychodzi wraz z oddechem nadawcy; jego niższy umysł wysyła
następnie aspekt celu; jego świadomość astralna jest odpowiedzialna za wysłanie
aspektu jakości; a aspekt formy jest wysyłany, gdy wypowiada słowo – bardzo cicho i
szeptem.
Powyższe ćwiczenie jest dobre i bardzo proste; moc telepatyczna powinna znacznie
wzrosnąć, jeśli ktoś wiernie przestrzega tych czterech etapów – w górę i do wewnątrz, w
dół i na zewnątrz
- w [32] pracy nadawczej. Podczas pierwszego etapu, czyli etapu formy, można użyć
dowolnych form symbolicznych, aby ucieleśnić słowo, ponieważ takie słowo jak „wola”
nie ma odpowiedniej formy, jak ma to miejsce w przypadku słowa „basen”; można, jeśli
się chce, zachować formę słowa, widząc je litera po literze lub jako całość. Należy
jednak pamiętać, aby zakończyć obrazem lub słowem, od którego się zaczęło, i aby na
koniec wysłać to, co sformułowało się na początku.
Podsumowując: grupa uczniów pracujących w aśramie musi nauczyć się, że
1. Grupy są utrzymywane razem przez wewnętrzną strukturę myśli.
2. Centrum zewnętrznego życia grupy jest ciało eteryczne.
Ciało eteryczne jest:
a. Organem odbiorczym.
b. Środkiem cyrkulacji energii pochodzącej z umysłu, duszy, Mistrza lub
umysłu grupy.
3. Umysł jest pierwszym ezoterycznym wyrazem świadomości duszy, jeśli chodzi o
prawdziwego aspiranta.
4. Należy pamiętać o następujących możliwych relacjach telepatycznych:
a. Plexus słoneczny do plexusa słonecznego.
b. Umysł do umysłu.
c. Mistrz do ucznia.
d. Grupy uczniów do innych podobnych grup.
e. Grupy subiektywne do grup obiektywnych, otwartych na odbiór.
f.
Hierarchia, poprzez swoich wielkich Przywódców, do różnych
aśramów Mistrzów. [33]
g. Hierarchia do Nowej Grupy Sług Świata.
5. Główne czynniki, które należy wziąć pod uwagę we wszystkich pracach
telepatycznych, to:
a. Czynnik inicjujący lub źródło emanacji.
b. Odbiorca idei, myśli lub energii.
c. Środek objawienia.
Rozwój telepatycznej więzi zapoczątkuje erę uniwersalności i syntezy,
charakteryzującą się uznanymi relacjami i responsywnością. Będzie to wyjątkowa
chwała Ery Wodnika.
W miarę jak rasa ludzka osiąga coraz większą polaryzację umysłową poprzez
rozwijającą się siłę przyciągania zasady umysłowej, używanie języka do przekazywania
myśli między równymi sobie lub do komunikowania się z przełożonymi wyjdzie z użycia.
Będzie ono nadal stosowane w celu dotarcia do mas i tych, którzy nie funkcjonują na
płaszczyźnie umysłowej. Już teraz bezgłośna modlitwa, aspiracje i kult są uważane za
wartości wyższe niż błagania i proklamacje wyrażane głosowo. To właśnie do tego etapu
rozwoju rasy należy się przygotować, a prawa, techniki i procesy komunikacji
telepatycznej muszą zostać wyjaśnione, aby można je było zrozumieć w sposób
inteligentny i teoretyczny.
Uczniowie muszą coraz bardziej zajmować się właściwym zrozumieniem, właściwym
określeniem i właściwą definicją nowej nauki o telepatii. Umysłowe zrozumienie i
umysłowa sympatia umożliwią prawdziwą wzajemną interakcję, a to stworzy pomost
między starym sposobem rozumienia myśli za pośrednictwem słowa mówionego lub
pisanego (ucieleśniającego tę myśl tak, jak indywidualny myśliciel stara się ją
przekazać) a przyszłym etapem natychmiastowej reakcji na [34] myśl, nieograniczoną
mową lub innym środkiem wyrazu. Uczniowie będą starać się pracować w obu
kierunkach, a środki normalnych relacji międzyludzkich i nadnormalnych relacji
subiektywnych muszą być przez nich studiowane i wyrażane. W ten sposób można
pokonać czas pomostowy i okres przejściowy. Potrzeba około pięciuset lat, aby rasa
ludzka stała się normalnie telepatyczna, a kiedy mówię „normalnie”, mam na myśli
świadomie. Ta praca pomostowa musi być kontynuowana przez uczniów na trzy
sposoby:
1. Poprzez próbę zrozumienia:
a. Środek przekazu.
b. Metodę przekazywania.
c. Sposób odbioru.
d. Trybu wzajemnie powiązanych działań.
2. Poprzez kultywowanie wrażliwych reakcji wobec siebie nawzajem i innych
jednostek ludzkich, z którymi losy uczniów mogą być powiązane. Obejmuje
to:
a. Wrażliwą reakcję fizyczną, poprzez centra, na siły emanujące z
centrów osób, z którymi uczniowie są związani. Szczególnie należy
rozwijać wrażliwość centrum ajna.
b. Wrażliwość na stan uczuć lub reakcje emocjonalne osób z otoczenia.
Osiąga się to poprzez rozwijanie współczucia i empatii, a także dystansu,
który umożliwi podjęcie właściwych działań.
c. Wrażliwość na myśli innych poprzez mentalną więź z nimi na
płaszczyźnie umysłu. [35]
3. Wszystko to odbywa się zarówno w ramach formacji grupowej, jak i
indywidualnej. Wszystkie wyżej wymienione działania muszą stanowić
aktywność grupową.
W ten sposób osobowość może zostać tak ukształtowana, że stanie się wrażliwym
odbiornikiem. Jednak gdy osiągnięta zostanie świadomość duszy lub gdy zacznie się
ona rozwijać, to potrójny instrument zostanie zastąpiony intuicyjną wrażliwością duszy,
której wszechstronność jest absolutna i która jest zjednoczona z duszą we wszystkich
formach.
Uczniowie, którzy działają w tym kierunku, są pielęgniarzami nasion przyszłej
cywilizacji intuicyjnej, która osiągnie pełnię swojej świetności w Erze Wodnika. Intuicja
jest niezawodnym, wrażliwym czynnikiem, drzemiącym w każdym człowieku; opiera
się ona, jak wiecie, na bezpośredniej wiedzy, nieograniczonej przez żadne narzędzie
funkcjonujące normalnie w trzech światach. W tej intuicyjnej przyszłości Chrystus jest
Siewcą, ponieważ „wiedział, co było w człowieku”. Dzisiaj grupa lub zespół grup
może być pielęgniarzem ziarna intuicji; kultywowanie wrażliwości na telepatyczne
wrażenia jest jednym z najsilniejszych czynników rozwijających przyszłe wykorzystanie
zdolności intuicyjnych.
Człowiek prawdziwie telepatyczny to człowiek, który reaguje na wrażenia docierające do
niego ze wszystkich form życia w trzech światach, ale reaguje również w równym stopniu
na wrażenia docierające do niego ze świata dusz i świata intuicji. To właśnie rozwój
instynktu telepatycznego sprawi, że człowiek stanie się mistrzem w trzech światach, a
także w pięciu światach rozwoju ludzkiego i nadludzkiego. Poprzez proces wycofania się
(okultystycznej abstrakcji) i koncentracji na kulcie telepatycznym można rozwinąć i
zrozumieć całą naukę telepatii (jako zalążek przyszłej potęgi rasowej). Jest to proces,
który obecnie postępuje i przebiega na dwa sposoby: [36] poprzez medium grup
telepatycznych i ludzi telepatycznych oraz poprzez medium ezoterycznych badań
naukowych. Budowa formy myślowej, która przyzwyczai rasę do idei pracy telepatycznej,
postępuje w szybkim tempie, a zalążek tego rozwoju staje się bardzo żywotny i potężny
oraz kiełkuje z prawdziwą szybkością. Jest to, w ostatecznym rozrachunku, zalążek
MISTRZOSTWA. [37
VI. Grupa pracy telepatycznej
Omówię teraz z wami temat zjednoczonej pracy telepatycznej grupy, jej możliwości i
obecnych szans, poruszając kwestię związanych z nią niebezpieczeństw oraz
odpowiedzialności, która spoczywać będzie na waszych barkach i na barkach
wszystkich uczniów, którzy mogą podjąć próbę pracy w ten sposób. Musicie
pamiętać o trzech następujących nakazach:
•
Po pierwsze: Niezbędne jest, abyście nauczyli się dostrajać do siebie
nawzajem z najgłębszą miłością i zrozumieniem; abyście rozwinęli
bezosobowość, tak aby kiedy brat dostroi się do słabości lub siły, do błędu lub
właściwego nastawienia, nie wywołało to u was najmniejszej reakcji, która
mogłaby zakłócić harmonię wspólnej pracy grupy zgodnie z planem; abyście
kultywowali miłość, która zawsze będzie dążyć do wzmacniania i pomagania,
oraz zdolność do wzajemnego uzupełniania się, która będzie przydatna w
utrzymywaniu równowagi w grupie jako jednostce roboczej pod wpływem
duchowym. Odkrycie słabości brata z grupy powinno wywołać jedynie głębszą
miłość; odkrycie, że popełniłeś błąd (jeśli tak było) w interpretacji brata,
powinno skłonić cię jedynie do ponownego podjęcia istotnego wysiłku, aby
zbliżyć się bardziej do jego duszy; ujawnienie ci siły brata wskaże ci, gdzie
możesz szukać pomocy w każdej chwili, gdy jej potrzebujesz. Opisuj szczerze,
co czujesz, pracując miesiąc po miesiącu nad zadaniem budowania relacji w
grupie, celowo wyłączając krytykę i zastępując ją analizą – analizą
przedstawioną bezosobowo; opisuj zgodnie z prawdą to, co czujesz i
rejestrujesz. Twoje wnioski mogą być słuszne lub błędne, ale zdecydowany
wysiłek, aby dostosować się i świadomie rozpoznać uzyskane wrażenie,
powinien pomóc grupie bez zbędnej zwłoki połączyć się w instrument
wrażliwego zrozumienia. Jeśli uczniowie nie potrafią z łatwością dostroić się
do siebie nawzajem [38] po długim okresie bliskich relacji, jak mogą, jako
grupa, dostroić się do jakiejś osoby lub grupy osób, których nie znają
osobiście? Jeśli taka wzajemna interakcja nie zostanie ustanowiona w sposób
fundamentalny i jeśli nie będzie ścisłej integracji między członkami tworzącymi
grupę, nie będzie możliwe właściwe prowadzenie i pomyślne wykonanie
konstruktywnej, użytecznej i zorientowanej duchowo pracy. Jest to jednak
zadanie, które możecie wykonać, jeśli zechcecie, a rzeczywiste stosowanie
przez pewien czas powinno umożliwić grupie płynną i dobrą współpracę. Trzy
zasady dla początkujących, podane wcześniej (Traktat o białej magii, strona
320), zawierają pierwsze kroki prowadzące do postawy wymaganej w
prawdziwej pracy hierarchicznej; jest to cel przyjętego ucznia.
•
Po drugie: Waszym stałym wysiłkiem – realizowanym powoli i konsekwentnie –
musi być stworzenie takiej siły miłości grupowej, której nic nie będzie w stanie
złamać i która nie pozwoli na powstanie żadnych barier między wami;
kultywowanie takiej wrażliwości grupowej, która pozwoli wam na stosunkowo
dokładną diagnozę warunków; rozwijanie i rozwijanie zdolności grupy do pracy
jako całość, tak aby w wewnętrznych postawach żadnego z członków grupy nie
było nic, co mogłoby zakłócić starannie ustalony rytm. Jest bowiem całkiem
możliwe, że członek grupy opóźni pracę i powstrzyma grupę, ponieważ jest zbyt
pochłonięty własnymi sprawami lub własnymi pomysłami na samorozwój; kiedy
niektórzy członkowie zaprzestają swojej działalności, wpływa to na wewnętrzną
wibrację grupy; kiedy inni zwalniają tempo z powodu konkretnych zmian w swoim
życiu zewnętrznym lub wewnętrznym, wymaga to okresów dostosowania się i
często reorganizacji życia. Zmiany te, ujawniając się na zewnątrz, mogą wywołać
silne zmiany psychologiczne i zakłócić rytm wysiłków duszy. Doświadczony
uczeń nie pozwoli, aby taka zmiana zakłóciła jego wewnętrzny rytm, ale
mniej doświadczony uczeń potrzebuje prawdziwej czujności duszy, aby nie
zboczyć z duchowych celów na rzecz zainteresowań i zainteresowań osobistych.
•
Po trzecie: wszelkie działania grupowe tego rodzaju muszą być poddane
najściślejszej kontroli; wszelkie wysiłki grupowe mające na celu wywarcie
wpływu na umysł jakiegokolwiek podmiotu (czy to osoby indywidualnej, czy
grupy) muszą być poddane rygorystycznej kontroli pod względem motywów i
metod; każde przedsięwzięcie grupowe, które wymaga wspólnego wysiłku w celu
zmiany punktu widzenia, spojrzenia na życie lub sposobu życia, musi być
całkowicie bezinteresowne, podejmowane w sposób mądry i ostrożny oraz
wolne od jakiegokolwiek nacisku osobowościowego, presji osobowościowej i
presji psychicznej wynikającej z indywidualnych przekonań, uprzedzeń,
dogmatyzmu lub idei. Proszę o bardzo uważne przestudiowanie powyższych
kilku słów.
W momencie, gdy grupa lub osoba w grupie wykazuje najmniejsze skłonności do
forsowania sprawy, wywierania tak silnej presji psychicznej, że osoba lub grupa staje
się bezradna pod wpływem innych umysłów, mamy do czynienia z tak zwaną „czarną
magią”. Właściwa motywacja może chronić grupę przed poważnymi konsekwencjami
dla nich samych, ale wpływ na ofiarę będzie zdecydowanie poważny, czyniąc ją
negatywną i osłabiając jej wolę.
Rezultatem wszelkiej prawdziwej pracy telepatycznej i właściwie ukierunkowanego
wysiłku, aby „wywrzeć wrażenie” na podmiocie, będzie wzmocnienie jego woli do
właściwego działania, intensyfikacja wewnętrznego światła, uwolnienie ciała astralnego
od uroku oraz zwiększenie witalności i czystości ciała fizycznego.
Siła zjednoczonej działalności grupy jest niewiarygodnie potężna. Okultystyczny
aforyzm, że „energia podąża za myślą”, jest albo stwierdzeniem prawdy, albo
bezsensowną frazą. [40]
Nie zapominajcie, że metoda pracy Hierarchii polega na wywieraniu wpływu na umysły
ich uczniów, na pracy telepatycznej prowadzonej przez Mistrza jako nadawcę i ucznia
jako odbiorcę wrażeń i energii. Odbieranie wrażeń i energii ma podwójny skutek:
1. Uaktywnia ukryte zalążki działania i nawyków (dobrych lub złych),
powodując w ten sposób objawienie, oczyszczenie, wzbogacenie i
użyteczność.
2. Ożywia i pobudza osobowość do właściwego stosunku do duszy, środowiska
i ludzkości.
Konieczne jest, abyście wy i wszyscy uczniowie zrozumieli związek między tym
hierarchicznym wysiłkiem a wszelkimi wysiłkami, jakie możecie podejmować, aby
pracować jako grupa osób z innymi grupami lub osobami. Docenienie mocy, którą
możecie uwolnić, dynamicznego efektu, który możecie obudzić w przedmiocie
waszych ukierunkowanych myśli, oraz wrażenia, które możecie wywrzeć na umyśle i
świadomości przedmiotu, powinno skłonić was do zachowania czystości życia
(astralnego i fizycznego), czujności wobec myśli i idei oraz miłości, która uchroni was
przed wszelką miłością do władzy. W ten sposób zachowacie integralność tych,
którym staracie się pomóc, i będziecie mogli sugerować, wzmacniać i uczyć
subiektywnie, bez nadmiernego wpływu, bez przymusu i bez naruszania wolności i
duchowych praw danej osoby. Jest to trudne zadanie, moi bracia, ale jesteście w stanie
je wykonać, jeśli poświęcicie należyte uwagę i będziecie przestrzegać powyższych
trzech nakazów dotyczących motywacji, techniki i metody. [41]
VII. Nauka o wrażeniach
Cały temat komunikacji telepatycznej można podejść pod bardziej subiektywnym
określeniem lub nazwą, ale taką, która interpretuje bardziej uniwersalny i wcześniejszy
etap niż bezpośredni odbiór telepatyczny. Okultysta zawsze podchodzi do tematu
związanego z procesem ewolucyjnym z perspektywy całości, a następnie części, od
peryferii do centrum, od uniwersalnego do szczegółowego. Wśród siebie Mistrzowie nie
traktują telepatii jako nauki zasługującej na uwagę, wysiłek i znaczenie; zajmują się
przede wszystkim nauką o wrażeniach. Termin najczęściej przez nich używany jest
ezoterycznym odpowiednikiem tego, co przeciętny człowiek ma na myśli, mówiąc: „Mam
wrażenie”. Wrażenie jest najsubtelniejszą reakcją (mniej lub bardziej dokładną) na
wibracyjną aktywność umysłową innego umysłu lub grupy umysłów, jakiejś całości,
ponieważ jej promieniujący wpływ oddziałuje na jednostkę lub zbiór jednostek.
Pierwszym etapem prawidłowego odbioru telepatycznego jest zawsze zarejestrowanie
wrażenia; na początku jest ono zazwyczaj niejasne, ale gdy myśl, idea, cel lub intencja
wysyłającego agenta konkretyzuje się, przechodzi ono do drugiego etapu, który pojawia
się jako określona forma myśli; w końcu ta forma myśli wywiera wpływ na świadomość
mózgu w miejscu położonym tuż za centrum ajna, a zatem w obszarze przysadki
mózgowej. Może ona również pojawić się w okolicy centrum splotu słonecznego. Jednak
dla tych Żyć, które pokonały życie w trzech światach i które nie są uwarunkowane
potrójnym mechanizmem osobowości, wrażenie jest czynnikiem o znaczeniu; ich
świadomość jest pod wrażeniem, a ich reakcja na wyższe wrażenie jest tak wrażliwa, że
[42] absorbują lub przyswajają wrażenie, tak że staje się ono częścią ich własnej „energii
impulsywnej”.
Nie jest to dla mnie łatwy temat do wyjaśnienia, a powody są dwa:
1. Członkowie Hierarchii (wśród których mam status Mistrza) [Uczniostwo w
Nowej Erze, I, 777] sami są w trakcie nauki tej Nauki Wrażenia. Robią to na
poziomach umysłu abstrakcyjnego, intuicji lub manas i buddhi.
2. Nauka ta nie ma jeszcze swojego słownictwa. Nie jest ona ograniczona na
żadnym etapie przez formy myślowe, ale jest ograniczona przez formy
słowne; dlatego też przekazanie jakichkolwiek informacji dotyczących tego
subtelnego sposobu komunikacji, którego telepatia jest w rzeczywistości
jedynie ezoteryczną eksternalizacją, stanowi dla mnie trudny problem.
Wrażenie, jako sztuka, którą należy opanować zarówno z punktu widzenia podmiotu
wywierającego wrażenie, jak i podmiotu, na którym wrażenie to wywierane jest, jest
zdecydowanie związane ze światem idei. Jeśli chodzi o życie na naszej planecie,
istnieją pewne wielkie źródła wrażeń i warto tutaj wspomnieć o jednym lub dwóch z nich;
dzięki temu zyskacie pewne pojęcie o subtelności całego tematu, o jego ścisłym
związku z oddziaływaniami energetycznymi oraz o jego odbiorze grupowym, w
odróżnieniu od odbioru indywidualnego, jak ma to miejsce w przypadku każdej relacji
telepatycznej.
1. Wrażenie Shamballa autorstwa:
a. Członkowie Wielkiej Białej Loży na Syriuszu. Odbiorcami tego wrażenia są
najwyżsi członkowie Wielkiej Rady, której przewodniczy Pan Świata. Wrażenie to
jest tak subtelne, że te Wielkie Istoty mogą je dokładnie odebrać tylko podczas
pełnego wspólnego posiedzenia całej Rady, a także po odpowiednim
przygotowaniu.
b. Z jednej lub drugiej konstelacji, które w danym momencie są astrologicznie
powiązane z naszą planetą. Wrażenie to może być odbierane wyłącznie
przez Wielką Radę, gdy obraduje ona w konklawe, w obecności większości
swoich członków. Chciałbym zwrócić uwagę, że nie wymaga to obecności
całej Rady.
c. Z trójkąta krążącej energii, emanującej z dwóch planet, które wraz z naszą
planetą, Ziemią, tworzą trójkąt w każdym konkretnym cyklu. Wrażenie to
odbierają trzej Buddowie Działania, aby przekazać je Hierarchii.
d. Z planety Wenus, alter ego Ziemi. Wchodzi ona poprzez Pana Świata i trzech
członków Jego Rady, którzy są przez Niego wybierani w określonym czasie, aby
pełnić rolę odbiorców.
Są to główne wrażenia, rejestrowane przez to, co łatwo nazywa się „Uniwersalnym
Umysłem”, umysłem Boga, naszym planetarnym Logosem. Istnieją inne wrażenia, ale
nie odnoszę się do nich, ponieważ wszelkie odniesienia byłyby dla was bez znaczenia.
2. Wrażenie Hierarchii przez:
a. Sama Shamballa poprzez pośrednictwo grup w ramach Wielkiej Rady; one
przekazują wrażenia, które rejestrują, aby Hierarchia – jako całość – mogła
współpracować z celami zamierzonymi przez tych, którzy tworzą potrzebny Plan.
[44]
b. Niektóre wielkie Istoty, które w określonych momentach i zgodnie z cyklicznym
rytmem lub w sytuacjach nadzwyczajnych angażują się w tego typu działalność.
Przykładem takiego momentu może być okres pełni księżyca, który jest czasem
odbioru zarówno przez Hierarchię, jak i przez ludzkość; przykładem drugiego
rodzaju działalności może być Święto Wesak lub te ostre kryzysy, kiedy
wymagana jest interwencja ze źródeł znacznie wyższych niż te, z którymi
odbiorca jest zwykle w kontakcie. Taki kryzys zbliża się wielkimi krokami.
Pierwszy rodzaj wrażenia jest rytmiczny, powtarzalny, a zatem kumuluje się w
zamierzonych efektach. Drugi rodzaj wrażenia jest wynikiem inwokacji i ewokacji i
zależy zarówno od odbiorcy, jak i od agenta.
c. Ta wspaniała grupa boskich kontemplacyjnych, którzy są przeszkoleni do
działania jako pośrednicząca grupa odbiorcza pomiędzy Shamballą a Hierarchią.
Otrzymują oni wrażenia z Shamballi i przekazują je Hierarchii, umożliwiając w
ten sposób członkom Hierarchii otrzymanie ich jako „wyostrzone wrażenia” i
dokładne zarejestrowanie, ponieważ emanujące wrażenia przeszły przez obszar
w boskim Umysle, gdzie zostały wzmocnione przez wyszkoloną percepcję i
zdecydowaną otwartość tej grupy. Na Wschodzie nazywani są boskimi
Nirmanakajami. Wspominam ich okultystyczną nazwę tylko po to, abyście
nauczyli się ich rozpoznawać, gdy spotkacie się z odniesieniem do nich.
d. Budda w czasie obchodów święta Wesak. Pełni on wówczas rolę centralnego
punktu lub „dystrybutora wrażenia”; ma wtedy za sobą [45] (choć może trudno
to sobie wyobrazić) całą imponującą siłę Buddów Działania, którzy są dla
Szambali tym, czym Nirmanakajowie są dla Hierarchii.
Pozwolę sobie wtrącić tutaj uwagę, która może okazać się pomocna i pouczająca. Mamy
do czynienia (jak bez wątpienia zauważyliście) z odbiorem wrażeń przez grupy lub
zgrupowania grup złożone z żywych Istot, które mają swoich własnych agentów
dystrybucji lub wrażeń. Cała historia ewolucji naszej planety jest historią odbioru i
dystrybucji, przyjmowania i dawania. Kluczem do problemów ludzkości (skupiających się,
jak to miało miejsce, na problemach gospodarczych ostatnich dwóch
przez sto lat, a także w teologicznym impasie ortodoksyjnych kościołów) polegało na
braniu, a nie dawaniu, przyjmowaniu, a nie dzieleniu się, chwytaniu, a nie
rozdzielaniu. Jest to złamanie Prawa, które postawiło ludzkość w sytuacji winy.
Wojna jest straszliwą karą, jaką ludzkość musiała zapłacić za ten wielki grzech
oddzielenia. Wrażenia od Hierarchii były odbierane, zniekształcane, niewłaściwie
stosowane i błędnie interpretowane, a zadaniem Nowej Grupy Sług Świata jest
zrównoważenie tego zła. Ci Służący są dla ludzkości tym, czym Buddowie Działania
są dla Szambali, a grupa boskich Kontemplacyjnych (Nirmanakajów) jest dla Hierarchii.
Można zatem stwierdzić, że:
1. Buddy Działania są pod wrażeniem WOLI Boga, która napędza całe życie
planetarne.
2. Nirmanakajowie są pod wrażeniem MIŁOŚCI Boga, która przejawia się jako siła
przyciągająca, napędzająca Plan zainspirowany Celem. Innymi słowy, jest to
Hierarchia, pobudzona do działania [46] przez Szambalę, czyli Wolę Dobra,
przejawiającą się jako dobra wola.
3. Nowa Grupa Sług Świata jest pod wrażeniem aktywnej INTELIGENCJI Boga;
przekładają oni to boskie wrażenie i przekształcają je w dwóch wielkich
etapach, doprowadzając je w ten sposób do konkretnej manifestacji.
Teraz przeno s imy tę koncepcję boskiego wrażenia na poziom ludzkiej świadomości.
3. Wrażenie na ludzkości wywierane przez:
a. Hierarchia poprzez stymulowanie idei. Wyraża się to poprzez stale rosnącą i
oświeconą opinię publiczną.
b. Wpływ aśramów Mistrzów, który oddziałuje na aspirantów świata,
humanitarystów i idealistów. Te imponujące agencje, których jest siedem,
tworzą siedem różnych strumieni imponującej energii, które oddziałują na
siedem typów promieni. Zjednoczone aśramy, tworzące wielki aśram
Chrystusa, oddziałują na całą ludzkość; ten wielki zjednoczony aśram działa
wyłącznie poprzez Nową Grupę Sług Świata, której członkowie należą do
wszystkich promieni, wszystkich stopni rozwoju i którzy pracują we wszystkich
różnych dziedzinach życia i przedsięwzięć ludzkich.
c. Działalność Nowej Grupy Sług Świata, o której pisałem już w różnych moich
broszurach, więc nie ma potrzeby powtarzać tego tutaj. (Traktat o Siedmiu
Promieniach, II, 629-751. Traktat o Białej Magii, 398-433.)
Będzie dla was oczywiste, że poruszyłem tylko kilka, bardzo niewiele, z
imponujących sił planety i wymieniłem tylko kilka głównych grup, które – ze względu
na swoją wewnętrzną naturę – są zarówno odbiorcami wrażeń, jak i późniejszymi
agentami czynnika wywierającego wpływ. Kiedy dochodzimy do rodziny ludzkiej, ta
wzajemna aktywność jest blokowana przez ludzki egoizm; to właśnie to „przerwanie
oddziaływania” i ta „interferencja z boskim przepływem krążeniowym” są
odpowiedzialne (jak wspomniałem powyżej) za grzech, choroby i wszystkie różne
czynniki, które sprawiają, że ludzkość jest dzisiaj taka, jaka jest. Kiedy przywrócony
zostanie swobodny przepływ boskiej energii, boskiej interakcji i duchowego celu, zło
zniknie, a wola dobra stanie się faktyczną dobrą wolą na zewnętrznej płaszczyźnie
fizycznej.
W powyższych stwierdzeniach dotyczących trzech wielkich centrów planetarnych
zawarta jest podstawa nowego i nadchodzącego Podejścia do Boskości, które będzie
znane pod nazwą: religia inwokacyjna i ewokacyjna. To właśnie ta nowa Nauka
Wrażenia stanowi subiektywną podstawę i element łączący, który spaja
całą dziedzinę wiedzy, nauki i religii. Podstawowe idee leżące u podstaw tych wielkich
obszarów ludzkiej myśli emanują z poziomów intuicyjnych; ostatecznie warunkują one
ludzką świadomość, wywołując aspirację człowieka do głębszego wniknięcia w tajemnice
całej mądrości, dla której wiedza jest etapem przygotowawczym. Ta Nauka Wrażeń jest
sposobem życia subiektywnego świata, który leży pomiędzy światem zewnętrznych
wydarzeń (światem pozorów i ezoterycznych przejawów) a wewnętrznym światem
rzeczywistości. Jest to punkt, który powinien być bardzo dokładnie uwzględniony w
obliczeniach badaczy okultyzmu.
Wrażenia są odbierane i rejestrowane; stanowią one podstawę refleksji dla tych
aspirujących, którzy są wystarczająco wrażliwi na ich wpływ i wystarczająco mądrzy,
aby starannie zapisywać w świadomości ich źródło pochodzenia. Po odpowiedniej
praktyce, po okresie rozmyślania nad zarejestrowanym [48] wrażeniem następuje
kolejny okres, w którym wrażenie zaczyna przybierać formę idei; od tego momentu
następuje znany proces przekształcania idei w przedstawiony ideał; następnie
podlega ono przywołującemu oddziaływaniu osób o bardziej konkretnym umyśle, aż
w końcu przejawia się na zewnątrz i przybiera formę. Zobaczycie zatem, że to, co
robię, to wprowadzenie ucznia o krok dalej w świat odbioru i percepcji oraz
wskazanie mu bardziej subtelnych kontaktów, które kryją się za pojęciami uważanymi
za zdecydowanie mgliste i które nazywamy intuicjami.
Nauka o wrażeniach – jeśli będzie studiowana przez uczniów na świecie i przez Nową
Grupę Sług Świata – znacznie ułatwi przedstawienie tych ideałów, które muszą i będą
warunkują myślenie Nowej Ery i ostatecznie doprowadzą do powstania nowej kultury i
nowego cywilizowanego wyrazu, który czeka ludzkość, zastępując obecną cywilizację i
zapewniając ludzkości kolejne pole wyrazu. Nauka ta jest w rzeczywistości podstawą
teorii relacji i doprowadzi do rozszerzenia idei właściwych relacji międzyludzkich, która
dotychczas – jako fraza – ograniczała się do idealnego pragnienia prawidłowej interakcji
między ludźmi, grupami i narodami; dotychczas ograniczała się ona również do
społeczeństwa ludzkiego i interakcji międzyludzkich i pozostaje jak dotąd nadzieją i
pragnieniem. Kiedy jednak nauka o wrażeniach zostanie prawidłowo zrozumiana i
sprowadzona do poziomu celu edukacyjnego, okaże się, że jest ściśle powiązana z
związane z pojawiającym się nauczaniem dotyczącym inwokacji i ewokacji i zostanie
rozszerzone, aby obejmowało nie tylko właściwe relacje międzyludzkie z królestwami
nadludzkimi, ale także właściwe relacje międzyludzkie z królestwami podludzkimi.
Będzie zatem dotyczyła wrażliwej reakcji całego świata naturalnego i
nadprzyrodzonego na „Tego, w którym [49] żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”;
wprowadzi ludzkość w właściwą relację ze wszystkimi aspektami i przejawami boskiej
natury, pogłębiając subiektywny kontakt i powodując bardziej boską obiektywną
manifestację, bardziej zgodną z boskim celem. Doprowadzi to do wielkiej zmiany
ludzkiej świadomości, która przeniesie się z poziomu życia emocjonalnego i
fizycznego (na którym skupia się większość ludzkości) na poziom percepcji
umysłowej.
Zrozumiecie zatem, dlaczego znawcy świata zawsze odnosili się do podwójnego
działania umysłu, który jest wrażliwy na wyższe wrażenia i aktywny w mentalnym
tworzeniu potrzebnych form myślowych. Umysł, odpowiednio wyszkolony, uchwyci
ulotne wrażenie, podda je konkretyzującemu działaniu aktywności mentalnej, wytworzy
wymaganą formę, a ta, gdy zostanie prawidłowo stworzona i zorientowana, ostatecznie
doprowadzi do uzewnętrznienia zarejestrowanego wrażenia, które przybrało formę
intuicji i ostatecznie znalazło swoje miejsce na
płaszczyźnie mentalnej. Zrozumiesz również, dlaczego uczniowie i pracownicy światowi
muszą funkcjonować jako UMYSŁY, jako inteligencje otwarte i spostrzegawcze oraz jako
twórcy w materii mentalnej. Wszystko to jest związane z nauką o wrażeniach, którą się
zajmujemy. Zauważycie również, że cały ten proces może ulec rozszerzeniu w
procesach medytacji, tak że aspirant może być wrażliwy na wrażenia i (ponieważ jest
zorientowany na świat idei i świadomy subtelności i delikatności aparatu wymaganego
do rejestrowania „przesłaniającej chmury rzeczy poznawalnych”) jest chroniony przed
wrażliwością wymaganą do rejestrowania wpływów innych umysłów, dobrych lub złych
w swojej orientacji, oraz od prądów myślowych tego, co jest w trakcie formowania
się, a także od silnego przyciągania lub popędu reakcji emocjonalnych i pożądania
płaszczyzny astralnej oraz świata spolaryzowanego emocjonalnie, w którym żyje
fizycznie. [50]
Większe zrozumienie przyjdzie również, jeśli pojmiesz fakt, że Nauka Wrażeń zajmuje
się aktywnością centrum głowy jako centrum kotwiczącego antahkarana, a centrum
ajna zajmuje się procesem przekładania zarejestrowanej intuicji na formę (poprzez
rozpoznanie i reakcję na mentalną formę myśli) i jej późniejsze skierowanie, jako
idealny cel, do świata ludzi. Na wczesnych etapach i aż do trzeciej inicjacji Nauka
Wrażeń zajmuje się ustanowieniem wrażliwości (wrażliwości inwokacyjnej) między
Triadą Duchową (wyrażającą się tymczasowo poprzez umysł abstrakcyjny i duszę lub
Syna Umysłu) a umysłem konkretnym. Ten trójkąt mentalny jest odbiciem, w czasie i
przestrzeni, Monady i dwóch wyższych aspektów Triady i znajduje swoje
odzwierciedlenie (po procesie inwokacji i następującym po nim procesie ewokacji) w
innej triadzie – triadzie niższej umysłowości, duszy i ciała witalnego. Kiedy relacja
między niższym i wyższym umysłem jest prawidłowo i stabilnie ustanowiona, następuje
ożywienie najniższej triady związanej z Nauką Wrażenia – centrum głowy, centrum ajna
i centrum gardła.
W powyższym tekście przedstawiłem wam interesujące i zwięzłe wyjaśnienie techniki
stosowanej do energetyzowania centrów w ludzkim ciele. Pragnę przypomnieć, że to,
co jest prawdziwe w odniesieniu do indywidualnego ucznia, musi być i jest prawdziwe
w odniesieniu do wielkiego ucznia – Ludzkości, całej rodziny ludzkiej. Jest to również
prawdziwe, jako wynik tej idei, w odniesieniu do wszystkich trzech centrów
planetarnych: Szambali, Hierarchii i Ludzkości. Nazwa Nauka Wrażenia została nadana
procesowi, w wyniku którego następuje ustanowienie wymaganej relacji we wszystkich
tych jednostkach życia. Technika Inwokacji i Ewolucji to nazwa nadana sposobowi lub
metodzie, dzięki której osiąga się pożądaną relację. [51]
Twórcza praca to nazwa nadana przejawom wyników dwóch powyższych procesów.
Trzy aspekty Techniki Inwokacji i Ewolucji, którymi powinien zajmować się przeciętny
uczeń, to budowanie antahkarany, prawidłowe wykorzystanie niższych funkcji umysłu
w jego dwóch wyższych funkcjach (utrzymywanie umysłu w stanie stabilnym w świetle
i tworzenie pożądanych form myślowych) oraz proces precypitacji, dzięki któremu
wrażenie może ostatecznie przybrać namacalną formę.
W powyższej egzegezie podałem wam wiele do myślenia w związku z
możliwościami telepatycznymi; wszystko to wpisuje się w temat służby światowej,
która ma być stosowana w rozszerzaniu ludzkiej świadomości na wielką skalę. Jest to
jedno z głównych zadań Nowej Grupy Sług Świata. [52]
VIII. Najwyższa nauka kontaktu
Byłoby dobrze, gdybyś spróbował opanować i przyswoić sobie to, co mam do
przekazania na temat trzech wielkich nauk, które tworzą trzy sposoby wyrażania tego,
co możemy nazwać NAJWYŻSZĄ NAUKĄ KONTAKTU. Te trzy nauki są od siebie
wzajemnie zależne i wszystkie związane są ze sztuką reagowania. Są to:
1. Nauka o wrażeniu – wola bycia.
•
Związek z duchową triadą.
•
Źródło emanacji – Shamballa.
•
Związana z umysłem abstrakcyjnym.
2. Nauka inwokacji i ewokacji – miłość lub przyciąganie.
•
Związek z duszą we wszystkich formach.
•
Źródło emanacji (w tym czasie) – Hierarchia.
•
Połączony z niższym umysłem, jako pośrednik duszy.
3. Nauka o telepatii – Umysł. Ludzka inteligencja.
•
Związek z osobowością.
•
Źródło emanacji – sama ludzkość.
•
Połączona z centrum głowy.
Zobaczysz, jak wszystkie te pary przeciwieństw odgrywają swoją rolę, ilustrując
dualistyczną naturę naszego planetarnego Życia: [53]
1. Umysł abstrakcyjny i umysł niższy.
2. Dusza i niższy umysł.
3. Niższy umysł i centrum głowy.
Każdy z nich działa jako czynnik przywołujący i wywołuje przywołanie. Wszyscy
działają jako odbiorcy i nadawcy, a wszyscy razem tworzą wzajemne powiązania
grupowe i cyrkulację energii, które są charakterystyczną cechą całego świata sił.
Wszyscy musicie zrozumieć, że postępujący uczeń nie wkracza w nowe dziedziny lub
obszary świadomości, jak w przypadku stałego przemieszczania się z jednej
płaszczyzny do drugiej (jak wskazują symbole wizualne literatury teozoficznej). Należy
zrozumieć, że wszystko, co JEST, jest zawsze obecne. Zajmujemy się ciągłym
budzeniem się do tego, co jest wieczne, i do tego, co jest zawsze obecne w otoczeniu,
ale czego podmiot nie jest świadomy z powodu krótkowzroczności. Celem musi być
przezwyciężenie nadmiernej koncentracji na codziennym życiu, która charakteryzuje
większość ludzi, intensywne zajmowanie się stanami wewnętrznymi lub nastrojami
niższej jaźni, które charakteryzują ludzi o duchowym nastawieniu i aspirujących, oraz
nieprzepuszczalność lub brak wrażliwości, które charakteryzują większość ludzi.
Królestwo Boże jest obecne na Ziemi dzisiaj i zawsze było, ale tylko nieliczni, relatywnie
rzecz biorąc, są świadomi jego znaków i przejawów. Świat subtelnych zjawisk
(nazywanych bezkształtnymi, ponieważ w przeciwieństwie do zjawisk fizycznych, które
są nam tak dobrze znane) jest zawsze z nami i można go zobaczyć, nawiązać z nim
kontakt i sprawdzić jako pole do eksperymentów, doświadczeń i działań, jeśli rozwinie
się mechanizm percepcji, co z pewnością jest możliwe. Dźwięki i obrazy świata
niebiańskiego (jak nazywają go mistycy) są tak samo wyraźnie postrzegane przez [54]
wyższego wtajemniczonego, jak obrazy i dźwięki płaszczyzny fizycznej, z którą stykacie
się w codziennych obowiązkach.
Świat energii, z jego strumieniami ukierunkowanej siły i centrami skoncentrowanego
światła, jest również obecny, a oko widzącego może go dostrzec, tak jak oko
jasnowidza mentalnego może dostrzec geometryczny wzór, jaki przybierają myśli na
płaszczyźnie mentalnej, lub jak niższy medium może nawiązać kontakt z urokiem,
iluzjami i złudzeniami świata astralnego. Subiektywna rzeczywistość jest znacznie
bardziej realna niż obiektywna, gdy już się do niej wejdzie i ją pozna. Jest to po prostu
(jakże proste dla niektórych, a jakże niezwykle trudne dla innych!) kwestia
zaakceptowania przede wszystkim jej istnienia, opracowania mechanizmu kontaktu,
rozwijania umiejętności korzystania z tego mechanizmu według własnej woli, a
następnie inspirowanej interpretacji.
Można powiedzieć, że sama świadomość, która jest celem – na tej planecie – całego
procesu ewolucyjnego, jest po prostu widocznym rezultatem Nauki Kontaktu. Jest ona
również celem w takiej czy innej formie i na takim czy innym etapie wszystkich
planetarnych egzystencji w samym Układzie Słonecznym. Rozwój tej świadomej
reakcji jest w rzeczywistości wzrostem wrażliwej świadomości samego planetarnego
Logosu. Mechanizm ludzki i jego zdolność do reagowania na otoczenie (jak dobrze wie
nauka) rozwinęły się w odpowiedzi na wewnętrzną potrzebę, obecną w każdym
człowieku i we wszystkich formach życia, oraz na „przyciąganie” i magnetyczny wpływ
otaczającego środowiska. Krok po kroku, formy życia na planie fizycznym, na
przestrzeni wieków, rozwijały jeden zmysł po drugim; jedna forma wrażliwej reakcji po
drugiej staje się możliwa w miarę powstawania mechanizmu, aż człowiek może odbierać
wrażenia z planu fizycznego i właściwie je interpretować; może reagować na kontakty
emocjonalne płaszczyzny astralnej i ulegać im lub [55] przezwyciężać je; może stać
się telepatyczny w stosunku do świata płaszczyzny mentalnej, dzieląc w ten sposób
– fizycznie, emocjonalnie i mentalnie – życie i kontakty trzech światów, które
stanowią jego środowisko i w których jest zanurzony podczas wcielenia. To, co
wyniesie z tego życia pełnego ciągłych wrażeń, zależy w dużej mierze od jego zdolności
do przywoływania swojego otoczenia i czerpania z niego (w odpowiedzi na
przywołanie) tego, czego potrzebuje we wszystkich różnych aspektach swojego
istnienia. To z kolei zmusza go – czy mu się to podoba, czy nie – do wywierania
wpływu na innych ludzi; może to być znacznie silniejsze dla dobra lub zła, z
telepatycznego punktu widzenia, niż mu się wydaje lub niż jest w stanie sobie wyobrazić.
Widzicie zatem, jak nauki o wrażeniach, przywoływaniu i wywoływaniu oraz telepatii są
naturalnie związane z tym, co jest nieodłączną cechą człowieka i jego relacji z
otoczeniem i okolicznościami.
Zalążek lub embrionalna zdolność do wszelkiego rodzaju kontaktów planetarnych jest
nieodłączną cechą każdego człowieka i nie zostanie w dłuższej perspektywie
zniweczona. W tej świadomości celów już osiągniętych w trzech światach leży
gwarancja osiągnięcia sukcesu w bardziej subiektywnych światach, które są obecne
w otoczeniu aspiranta, ale do których pozostaje on jak dotąd nieprzebudzony i
nieoświecony. Staram się przedstawić tę kwestię tak prosto, jak to tylko możliwe,
ponieważ wiele abstrakcyjnych sformułowań nauk okultystycznych i psychologów
akademickich wynika z nadmiernej aktywności umysłów i emocjonalnej natury ludzi.
Jeśli potrafisz pojąć pewne ogólne i stosunkowo proste fakty oraz uznać, że posiadasz
klucz lub wskazówkę w swoich już rozwiniętych zdolnościach, wówczas będziesz
postępować z prostotą, nie napotykając nadmiernych trudności intelektualnych
podczas zajmowania się tymi bardziej subtelnymi fazami swojego nieustannie
istniejącego środowiska. Ostatecznie jest to tylko kwestia tego, co „wywiera na ciebie
wrażenie” w danym momencie, a następnie w jaki sposób cię to warunkuje. [56]
Zobaczysz zatem, jak bardzo to, co już powiedziałem, łączy się z nauką, którą
przekazałem na temat Punktów Objawienia. W bardzo skondensowanym
podsumowaniu Nauki o Wrażeniach poruszyłem pokrótce trzy wielkie grupy Żyć, które
nieustannie podlegają „wrażeniom” i które z kolei same stają się „wrażeniami”.
agenci”. W tej chwili niewiele można dodać do tego tematu; należy przestudiować to,
co już zostało przekazane, i odnieść to do nauk dotyczących Punktów Objawienia.
(Uczniostwo w Nowej Erze, tom II, sekcja 3).
Objawienie jest terminem ogólnym obejmującym wszystkie reakcje na działania oka
umysłu, oka duszy i „wglądu” Uniwersalnego Umysłu, który daje kontakt z Monadą.
Wzrok jest największym osiągnięciem w tym okresie świata, w którym Logos stara się
doprowadzić królestwa podludzkie do punktu, w którym będą one posiadały ludzkie
widzenie, doprowadzić ludzkość do punktu, w którym rozwinie się widzenie duchowe, a
wgląd hierarchiczny będzie normalną cechą wzroku wtajemniczonego, oraz doprowadzić
Członków Hierarchii do punktu, w którym będą one posiadały wszechświatową
percepcję. Dlatego można powiedzieć, że:
1. Przez bramę indywidualizacji królestwa podludzkie przechodzą do ludzkiego
widzenia, prowadząc do kontaktu mentalnego i inteligentnego wrażenia.
2. Przez bramę inicjacji ludzkość przechodzi do duchowego widzenia,
prowadzącego do kontaktu z duszą i duchowego wrażenia.
3. Przez drzwi identyfikacji Hierarchia przechodzi do uniwersalnej wizji,
prowadzącej do kontaktu z monadą i wrażeniem pozaplanetarnym.
Za każdym razem, gdy pojawia się nowa wizja o charakterze przymusowym i
warunkującym, jest to wynikiem inwokacji [57] osoby poszukującej nowego wrażenia.
Kiedy obecny jest ten inwokacyjny duch, wyniki są nieuniknione i pewne, a wywołana
reakcja nie może zostać zatrzymana. Jest to podstawa wszelkich sukcesów pragnień
(materialnych lub innych), aspiracji, modlitwy i medytacji. Zawsze otrzymujemy – w
czasie i przestrzeni – to, o co wzywamy; a wiedza o tym fakcie, zastosowana naukowo,
będzie jedną z wielkich sił wyzwalających dla ludzkości. [58]
IX. Rozszerzające się obszary świadomej interakcji
Szkolenie udzielane przez Mistrzów w ich aśramach swoim uczniom ma jeden główny
cel: zwiększyć, rozwinąć i umożliwić im wykorzystanie w służbie ich wrodzonej i
nieodłącznej wrażliwości. Omawiając te kwestie, unikajmy nadużywanego słowa
„wibracja” i używajmy zamiast tego prostszego i łatwiejszego do zrozumienia słowa
„oddziaływanie”. Reakcja na oddziaływanie jest czymś, co wszyscy rejestrujemy. Nasze
pięć zmysłów otworzyło przed wszystkimi ludźmi pięć wielkich sfer, z których pochodzi
oddziaływanie, i jesteśmy z nimi tak zaznajomieni, że nasza reakcja jest teraz
automatyczna i, choć rejestrowana, nie jest świadoma, chyba że istnieje zaplanowany
powód i zamierzony kierunek. Podobnie i automatycznie reagujemy na bodźce
emocjonalne, a rasa ludzka szybko (bardzo szybko) zbliża się do telepatii umysłowej.
Niektórzy zaczynają pracować nad telepatią duchową. Niewielu robi więcej niż
sporadyczne rejestrowanie kontaktów pochodzących z wysokiego źródła, a wynik jest
zazwyczaj zbytnio wymieszany z reakcjami osobowościowymi.
Kontakt, wraz z wynikającym z niego oddziaływaniem duszy, również rozwija się
dość szybko, stąd konieczność położenia przeze mnie fundamentów dalszej wiedzy,
która wyjaśni jeszcze wyższy kontakt, emanujący z Duchowej Triady i otwierający
obszary interakcji znane dotychczas tylko Hierarchii. Odnoszę się tutaj do nauk, które
przekazałem poprzez grupę moich uczniów dotyczących Antahkarany. (Edukacja w
Nowej Erze. Traktat o Siedmiu Promieniach, tom V.) Wszystkie takie rozwijające się
kontakty wiążą się z warunkami, które można opisać dwoma słowami: kontakt i
wpływ. [59]
1. Kontakt można zdefiniować (dla naszych konkretnych celów) jako rozpoznanie
środowiska, obszaru dotychczas nieznanego, tego, co zostało w jakiś sposób
wywołane, czegoś innego, co dało o sobie znać. To coś innego niż
postrzegający zostało zazwyczaj wcześniej wyczute, zostało przedstawione jako
teoretyczna możliwość, a następnie zostało wywołane przez ukierunkowaną i
świadomą uwagę tego, kto wyczuł jego obecność, i w końcu nawiązano kontakt.
2. Wpływ jest czymś więcej niż tylko zarejestrowaniem kontaktu. Rozwija się on w
świadomą interakcję; przekazuje późniejsze informacje; ma charakter objawiający
i można go zdefiniować w początkowych etapach jako gwarancję dla tego, kto na
niego odpowiada, nowego obszaru do eksploracji i duchowej przygody, a także
jako wskazanie szerszego pola, w którym świadomość może się coraz bardziej
rozszerzać i coraz bardziej rejestrować boski cel, który czeka na pełniejsze
poznanie.
Dlatego też uczeń przechodzi od bardziej normalnego pola, które możemy nazwać
zwykłą percepcją telepatyczną (właśnie teraz uznawaną przez zwykłą naukę), poprzez
powoli nauczany proces inwokacji i ewokacji, do stanu świadomości wyróżniającego się
wyćwiczoną wrażliwością. Rozwija on duchowe rozpoznanie, które jest kontrolowane,
rozumiane i ukierunkowane na użyteczne cele hierarchiczne. W tych słowach macie
bardzo prostą definicję procesu, któremu nadaliśmy techniczną nazwę: Nauka
Wrażenia.
Kolejną kwestią, o której należy pamiętać, jest to, że nauka ta stanowi podstawową
naukę o wrażliwości; jest to sztuka reagowania na wszelkie zjawiska i ma szczególne
zastosowanie w odniesieniu do reakcji, rozpoznawania, reagowania i rejestrowania
wszystkich [60] zjawisk występujących na kosmicznej płaszczyźnie fizycznej. Jest to
płaszczyzna, na której wyraża się całe nasze potrójne życie planetarne i którą
podzieliliśmy (dla jasności myślenia) na siedem płaszczyzn (tak zwanych) naszego
układu słonecznego – od tego, co nazywamy naszą najniższą płaszczyzną fizyczną, aż
do naszej najwyższej płaszczyzny, logoicznej. We wcześniejszych etapach reagowania
na dwie fazy kontaktu i oddziaływania, pierwszym zadaniem jest
opracowanie niezbędnego aparatu kontaktu, medium uczenia się, mechanizmu
rejestracji, a następnie nauczenie się konstruktywnego i inteligentnego korzystania z
niego. Praca ta przebiega od cyklu do cyklu, na najwcześniejszych etapach, bez
świadomej intencji ze strony jednostki życia, która się rozwija; jednak pole po polu
świadomości jest powoli rejestrowane, a obszar po obszarze otaczającego świata
fizycznego, mentalnego i duchowego wchodzi w zakres percepcji, jest opanowywany i
kontrolowany, aż w końcu jednostka życia (nie wiem, jak inaczej to nazwać) staje się
istotą ludzką, samokierującą się, indywidualną. W końcu człowiek staje się Mistrzem,
kontrolującym i kierującym w obrębie swojej szerokiej świadomości, w zgodzie z boskim
Umysłem i Planem.
Ale – i to jest kwestia, którą pragnę wam uświadomić – ludzkość, poddana temu
ciągłemu procesowi ekspansji od momentu pojawienia się czwartego królestwa w
naturze, królestwa ludzkiego, osiągnęła obecnie etap, na którym może zacząć
wychodzić spod kontroli tego, co nazywano Prawem Potrójnej Reakcji, i wkraczać w
nową fazę rozwoju, w której dominuje uznany dualizm. Jest to niezwykle ważne
stwierdzenie. Pozwólcie, że ujmę to w ten sposób i zachęcę was do bardzo uważnego
rozważenia moich słów. Wyrażę to, co chcę przekazać, w kilku krótkich zdaniach i w
formie tabeli: [61]
1. Zaawansowany człowiek w trzech światach jest świadomy dwóch nieodłącznych
trójek:
a. Człowiek niższy – ciało fizyczne – natura astralna – umysł.
b. Trzy okresowe pojazdy – Monada – Dusza – Osobowość.
2. Dusza i osobowość nawiązały kontakt. Jest on teraz technicznie nasycony
duszą. Dwa okresowe pojazdy zostały zjednoczone. Trzy niższe pojazdy i dusza
są zjednoczone.
3. Ciało eteryczne jest w punkcie przejęcia wielkiej mocy. Teraz może być
świadomie wykorzystywane jako przekaźnik:
a. Energię i siły, świadomie kierowane.
b. Wpływy pochodzące z najwyższych okresowych pojazdów, działające
poprzez swoje narzędzie, Duchową Triadę.
4. Ciało eteryczne jest zatem świadomie kierowanym czynnikiem szybko
integrującej się duchowej jedności. Może ono przekazywać do mózgu potrzebne
energie i okultystyczne informacje, które razem sprawiają, że człowiek staje się
Mistrzem Mądrości, a ostatecznie Chrystusem – wszechogarniającym swoją
rozwiniętą, atrakcyjną i magnetyczną mocą.
W innym miejscu sformułowałem następujące stwierdzenie, które po dokładniejszym
przestudiowaniu podsumowuje powyższą szczegółową analizę. Powiedziałem,
definiując wrażenie, że „dotyczy ono wytworzenia magnetycznej aury, na którą mogą
oddziaływać najwyższe wrażenia”. Może to również służyć jako definicja sztuki
inwokacji i ewokacji. Gdy człowiek (ponieważ nie będziemy rozpatrywać tej nauki w
oderwaniu od niego, ponieważ obejmowałaby ona zbyt rozległą dziedzinę) staje się
wrażliwy na swoje otoczenie, gdy siły [62] ewolucji oddziałują na niego i prowadzą go
od etapu do etapu, od punktu do punktu, od płaszczyzny do płaszczyzny i od
wysokości do wysokości, staje się on wzbogacony i coraz bardziej magnetyczny. W
miarę wzrostu tej siły przyciągania lub magnetyzmu, sam staje się on inwokacyjny; to
wychodzące zapotrzebowanie, emanujące z lub poprzez aurę, którą stworzył, przynosi
mu rozwijające się objawienie. To objawienie z kolei wzbogaca pole magnetyczne
jego aury, tak że staje się on centrum objawienia dla tych, których pole doświadczenia i
aura potrzebują bodźca jego wyćwiczonej pewności siebie.
Wreszcie można powiedzieć, że całe królestwo ludzkie stanie się w końcu głównym centrum
magnetycznym naszej planety, przywołującym wszystkie wyższe królestwa na
bezkształtnych płaszczyznach i wywołującym wszystkie niższe lub podludzkie królestwa na
płaszczyznach formy.
Pewnego dnia dwie trzecie rodziny ludzkiej będzie wrażliwe na wpływy pochodzące z
Umysłu Boga, ponieważ Umysł ten realizuje swoje intencje i cele w ramach naszego
planetarnego pierścienia nieprzekraczalnego. Z kolei ludzkość zapewni obszar umysłu,
w którego nieprzekraczalnym kręgu królestwa podludzkie znajdą odpowiednik Umysłu
Uniwersalnego, którego potrzebują do swojego rozwoju; człowiek, jak dobrze wiecie,
jest makrokosmosem dla mikrokosmosu niższych królestw w naturze. Jest to cel całej
ludzkiej służby.
To, co powiedziałem do tej pory na temat Nauki o Wrażeniach, jeśli zostanie
przeczytane w połączeniu z nauką o Punktami Objawienia (Uczniostwo w Nowej Erze,
tom II, sekcja 3), przyniesie wiele oświecenia. Wymaga to jednak głębokiej refleksji.
Naukę o wrażeniach można ostatecznie uznać za podstawową naukę o samej
świadomości, ponieważ wynik kontaktu i oddziaływania prowadzi do przebudzenia i
rozwoju świadomości oraz rosnącej świadomości, która odróżnia każdą formę w całym
zamanifestowanym [63] świecie. Każda forma ma swój własny obszar świadomości, a
ewolucja jest procesem, w którym formy reagują na kontakt, reagują na oddziaływanie
i przechodzą do większego rozwoju, użyteczności i skuteczności. Prawo Ewolucji i
Nauka Wrażenia obejmują rozwój świadomości i powodują zdolność przystosowania się
do immanentnej duszy. Współczesna nauka, poprzez swoją pracę w dziedzinie
psychologii i medycyny (aby wymienić tylko dwie) oraz eksperymenty z formami,
które ustanowiły sposoby konstruowania i tworzenia różnych mechanizmów kontaktu
występujących w różnych królestwach natury, opanowała znaczną część ewolucyjnego
rozwoju egzoterycznego aparatu reakcji. Nie będziemy się tym zajmować; jest to
poprawne, o ile sięga. Ograniczymy się do rozważania kontaktów i wpływów, z którymi
mają do czynienia uczniowie i wtajemniczeni dzisiejszego świata, pracujący w
Hierarchii i poprzez Aśram, a których ścieżka postępu jest jak świecące światło, które
świeci coraz jaśniej, aż do osiągnięcia pełnego oświecenia. [64]
X. Sekwencyjne objawianie się relacji
Chciałbym odnieść się do strony 52, gdzie nakreśliłem tę niezwykłą naukę, która sama
w sobie jest dowodem ewolucji, istotnego dualizmu w manifestacji oraz niezmiennym
i niepodważalnym świadectwem rozwoju świadomości. Jednocześnie opiera się ona na
podstawowym założeniu, że różne fazy świadomości, które są stopniowo i sekwencyjnie
objawiane w czasie i przestrzeni, są (z punktu widzenia Wiecznej Teraz) sumą stanów
świadomości „Tego, w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Wszystkie te fazy
świadomej akceptacji istniejących zjawisk i związanych z nimi reakcji są dla Sanat
Kumary tym, czym dla inteligentnego człowieka jest doświadczenie i reakcje danego dnia
lub bieżące doświadczenia życiowe – tylko znacznie bardziej wszechogarniające i
kompleksowe.
Było kilka kwestii, do których wtedy nie odniosłem się, ale które chciałbym teraz
poruszyć w celu zapewnienia jasności i zrozumienia. Nazwałem tę naukę o relacjach i
reakcjach Najwyższą Nauką Kontaktu. Zasadniczo tym właśnie jest. Reakcja na ten
kontakt, czy to kosmiczny, jak w przypadku Sanat Kumary, czy planetarny, jak w
przypadku Członków Hierarchii, jest jednak ograniczona i ograniczona (z punktu
widzenia świadomego aspiranta), odpowiedzialna za tworzenie karmy lub
uruchamianie przyczyn, które muszą nieodwracalnie wywołać swoje skutki – efekty te
są negowane i stają się bezużyteczne (lub nieszkodliwe, jeśli wolisz to słowo), gdy
dana istota wnosi do powstałych okoliczności potrzebną inteligencję, mądrość, [65]
intuicję lub wolę. Zastanów się nad tym. Świadomość jest nieodłączną cechą wszystkich
form życia. Jest to okultystyczna banalność. Jest to wrodzona potencja, która na
zawsze towarzyszy życiu w manifestacji.
Te dwie rzeczy, powiązane poprzez manifestację, są w rzeczywistości atma-buddhi,
duchem-rozumem, poświęcone na czas okresu twórczego jednoczesnemu
funkcjonowaniu; pierwszym rezultatem ich relacji jest pojawienie się tego, co umożliwi
Panu Świata wyrażenie Jego własnego nieznanego, nieodgadnionego celu.
W cyklu manifestacji ta kombinacja świadomości życia, rozumu duchowego, atmabuddhi, jest wynikiem wielości w jedności, o której tak często słyszymy –
przejawiającej się jako aktywność, jakość, ideologia, racjonalność, relacje, jedność i
wiele innych przejawów boskiej natury. W wcześniejszej części Traktatu o siedmiu
promieniach mówiłem o życiu, jakości i wyglądzie, wspominając o głównej trójcy,
która może być i jest już udowodniona i widoczna dla człowieka. Jakość została
podkreślona jako drugi aspekt, nie dlatego, że tak jest na wszystkich płaszczyznach i
przez cały czas, ale dlatego, że w obecnym momencie ewolucji ludzkości jakość i
aktywność wydają się być dwoma niższymi aspektami boskiej manifestacji. Jednak już
teraz dwa inne aspekty, jeśli w ogóle, zastępują je w świadomości myślącej ludzkości –
relacje i idee. Jeszcze inne zostaną szybko dodane, gdy świadomość człowieka będzie
wykorzystywana w bardziej efektywny sposób.
Nauka o kontakcie nie tylko ujawnia jakość, ale także pokazuje linie relacji, które leżą
u podstaw wszystkich przejawów i których symbolem jest ciało eteryczne. Sprawia
również, że człowiek staje się wrażliwy na idee, na ile pozwala mu na to rozwijający
się intelekt. Reakcja ludzkości na te dwa objawienia (które, jeśli tylko potraficie to
zrozumieć, są wynikiem, nagrodą za kontakt i wpływ życia-rozumu na tę manifestację,
która zawsze była obecna, choć niezauważalna) spowoduje ogromne [66] zmiany i
przyniesie bardziej dalekosiężne skutki niż reakcja na jakość. Co ciekawe, odkrycie
jakości jako drugiego aspektu manifestacji (który później zostanie zastąpiony)
wymagało i rozwinęło w człowieku zdolność krytycznego myślenia; ta zdolność
krytycznego myślenia (tak destrukcyjna w obecnym zastosowaniu) będzie prawidłowo
wyrażone, gdy lepiej zrozumie się naturę relacji i właściwie pojmie prawdziwą funkcję
idei.
Ta Najwyższa Nauka Kontaktu rządzi wszystkimi reakcjami na oddziaływanie.
Stwierdzenie to obejmuje kosmiczne reakcje Sanat Kumary, aż po ledwo dostrzegalne
reakcje (prawie niewidoczne nawet dla oka widzącego) nieskończenie małego atomu.
Dla jasności podzieliłem tę naukę na trzy główne działy, opierając je na reakcjach
trzech głównych centrów planetarnych na ich otoczenie. Jest to kwestia, o której proszę
pamiętać. Mógłbym napisać traktat dłuższy niż ten, poświęcony wyłącznie tworzeniu
aparatu reakcyjnego, który każde z tych trzech centrów boskiego życia-rozumu
musiało utworzyć, aby nawiązać potrzebny kontakt i poprawnie go zinterpretować. W
tym, co tu przedstawiam, jest wiele paradoksów i pozornie pewne sprzeczności w
odniesieniu do ortodoksyjnego okultyzmu, ale tak jest zawsze, gdy nauczanie rozszerza
się pod względem treści, a wcześniejsze, wszechstronne fakty okazują się być
niewielkimi aspektami jeszcze większych faktów. Można zatem dostrzec znaczenie i
wagę twierdzenia zawartego w Tajemnej doktrynie, że Hierarchia i wszyscy
członkowie Rady Sanat Kumary (lub Shamballi) niezmiennie przeszli przez ludzki etap
ewolucji, ponieważ tylko istoty ludzkie potrafią doskonale połączyć i wyrazić życierozum, a tylko ludzki intelekt może świadomie stworzyć to, co jest potrzebne, aby
urzeczywistnić niezbędne etapy zamanifestowanego życia. [67]
Tutaj ponownie pojawia się kolejny powód, dla którego „centrum, które nazywamy rasą
ludzką”, jest tak ważne; na barkach ludzkości spoczywa niewiarygodna
odpowiedzialność. Dlatego też, niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z prostą
telepatią, czy z inwokacją i ewokacją, czy też z wrażeniem, w rzeczywistości rozważamy
wpływ przyczyny życia, która przejawia się w odniesieniu do dostępnego i
odpowiedniego środowiska. Zwróćcie uwagę na to zdanie. Wszystko to dzieje się
poprzez ludzi w procesie doskonalenia się, poprzez ludzi, którzy osiągnęli względną
doskonałość, oraz poprzez ludzi, którzy – w większości przypadków – osiągnęli
doskonałość gdzie indziej niż w obecnym cyklu manifestacji. Powinno to wskazywać
wam na potencjał ukryty w najniższych warstwach rodziny ludzkiej oraz na przyszłość
pełną cudów i użyteczności, która czeka każdego z nas w odpowiednim czasie i po
odpowiednim wysiłku.
Technicznie rzecz biorąc, to Hierarchia jest „wywierana” przez Shamballę, a Ludzkość
jest osiągana przez Hierarchię poprzez metodę inwokacji i ewokacji. W rodzinie ludzkiej
w wyniku tej otrzymanej i uznanej aktywności fazy Nauki Kontaktu zachodzą dwie
rzeczy.
1. Nawiązuje się relacja telepatyczna. Ta, mój bracie, zawsze istniała między członkami
rodziny ludzkiej i, jak wyjaśniono wcześniej, jest dwojakiego rodzaju: telepatia splotu
słonecznego, instynktowna, niekontrolowana, powszechnie występująca i powiązana z
wieloma zaskakującymi działaniami form życia innych niż ludzka, tj. instynkt gołębia
pocztowego lub metoda, dzięki której koty, psy i konie odnajdują swoje domy na
ogromnych odległościach. Telepatyczna interakcja między matką a jej dziećmi jest
instynktowna i zakorzeniona w naturze zwierzęcej. Telepatia umysłowa jest obecnie
rozpoznawana i badana. Jest to aktywność i porozumienie ustanowione między
umysłami; obejmuje ona również telepatyczną reakcję na aktualne [68] formy myślowe i
warunki myślowe w dzisiejszym świecie. Zainteresowanie tym zagadnieniem jest już
bardzo duże.
2. Telepatia intuicyjna zaczyna coraz częściej przejawiać się wśród zaawansowanych
istot ludzkich we wszystkich krajach i wszystkich rasach. Wskazuje to na kontakt duszy i
wynikające z niego przebudzenie świadomości grupowej, ponieważ wrażliwość na
intuicyjne wrażenia ma związek wyłącznie z sprawami grupowymi.
Nauka o kontakcie reguluje relacje w całym naszym życiu planetarnym i obejmuje na
przykład relacje między ludźmi a zwierzętami domowymi. Zwierzęta te są dla swojego
królestwa tym, czym Nowa Grupa Sług Świata jest dla ludzkości. Nowa Grupa Sług
Świata jest pomostem łączącym i środkiem komunikacji między Hierarchią (piątym
królestwem) a ludzkością (czwartym królestwem) w ramach obecnego boskiego Planu;
zwierzęta domowe pełnią zatem analogiczną funkcję między ludzkością (czwartym
królestwem) a królestwem zwierząt (trzecim). Te analogie są często płodnym polem do
oświecenia.
Jeśli chodzi o Szambalę, to wrażenie, jakie się tam odnosi, nie jest wynikiem inwokacji,
która w odpowiednim czasie wywołuje pozaplanetarną odpowiedź, jak ma to miejsce
między Hierarchią a Szambalą oraz Hierarchią a ludzkością, z pewnymi zmianami
podczas procesu schodzenia lub zstępowania. To, co wywiera wrażenie na Shamballa i
jest odbierane przez Wielką Radę Pana Świata, pochodzi od Sanat Kumary, ponieważ
ON pozostaje w bliskim kontakcie z innymi planetarnymi Logosami lub grupami
planetarnych Logosów, kierując zjednoczoną, skoncentrowaną, inteligentną Wolą. To
Sanat Kumara ma za zadanie wywrzeć wrażenie na Życiach, które spotykają się
okresowo w Sali Rady, przedstawiając im kolejną fazę rozwijającego się Celu. Cel ten
jest później „okultystycznie redukowany” lub schodzony, aż pojawia się jako
hierarchiczny Plan. Plan ten jest uzależniony od nieuchronności, realizacji atmic [69] i
czystego rozumu, ponieważ Hierarchia nazwała te trzy „aspekty reakcji” na wrażenie z
Shamballa. Pozwólcie mi wyjaśnić. Hierarchia nie jest grupą mistycznych pracowników;
rejestruje ona tylko te aspekty boskiego Celu, które można natychmiast pojąć i rozwinąć
i które są ewidentnie cenne dla ludzkości – gdy są przedstawione przez Hierarchię we
właściwej formie. Oni wiedzą, co świadomie „odrzucić”, jak to się okultystycznie nazywa,
i zawsze działają w odpowiedzi na Prawo Nieuchronności lub okultystyczną
przewidywalność, która jest prawie nierozpoznawalna i nieokreślona przez
zaawansowaną ludzkość. Słowa „realizacja atmyczna” są bardzo interesujące,
ponieważ odnoszą się do jakości i masy energii woli, która może być udostępniona
przez zobowiązaną i zjednoczoną Hierarchię w celu realizacji nieuchronnego Planu.
Nigdy nie zapominajcie, że rozważając Shamballę i Plan, myślimy całkowicie w
granicach wyrażenia aspektu WOLI Pana Świata, a to – z wyjątkiem zaawansowanych
wtajemniczonych – jest prawie niemożliwe. Czynnik ten należy zaakceptować
teoretycznie, nawet jeśli nie jest jeszcze zrozumiały.
Do tych dwóch niezmiennych wymagań Hierarchia dodaje zdolność czystego rozumu,
która jest zdolnością rządzącą Hierarchią i która uruchamia cechę, której człowiek
błędnie nadał nazwę „miłość”. Podkreśla to aspekt sentymentalny i dla większości
oznacza po prostu aspekt sentymentalny i emocjonalny, który ma całkowicie astralny
charakter. Czysty rozum, który jest najwyższą cechą członków Hierarchii, zawsze wyraża
się w właściwym działaniu i właściwych relacjach międzyludzkich, a to ujawnia – gdy jest
obecne – czym w rzeczywistości jest miłość. Czysta miłość jest cechą lub skutkiem
czystego rozumu.
Czysty rozum hierarchicznej odpowiedzi jest potrzebny do uchwycenia i zrozumienia
Celu, który realizuje się poprzez Plan sponsorowany w danym momencie przez
Hierarchię, a cecha czystej miłości jest potrzebna i wymagana (nawet jeśli nie jest
realizowana) przez czekającą ludzkość.
To „wrażenie” emanujące z Shamballi przybiera formę skoncentrowanej emanacji, która
wykorzystuje wyższy aspekt antahkarany jako kanał kontaktu. Nie mam tu na myśli nici
utworzonej przez ucznia między jednostką mentalną a umysłem abstrakcyjnym. Mam
na myśli jego kontynuację poprzez poziomy świadomości buddycznej i atmickej do
obszaru świadomości namagnesowanej (używam tego słowa, ponieważ nie mamy
jeszcze słowa niezbędnego do wyrażenia dokładnej natury tej wyższej
świadomości, a termin „identyfikacja” wydaje się nieco nieodpowiedni), która otacza i
chroni prawdziwe centrum Shamballa. Należy pamiętać, że podobnie jak większość
ludzi nie zna, nie rozpoznaje ani nie reaguje na Hierarchię, tak samo w samej Hierarchii
istnieje grupa analogiczna do tej większości ludzi. Jest wielu niższych członków
Hierarchii i wielu, bardzo wielu uczniów, którzy nie znają, nie rozpoznają ani nie reagują
jeszcze na wpływ lub potęgę Shamballi.
W ramach Hierarchii Nauka Wrażenia warunkuje relacje między starszymi i młodszymi
członkami w różnych aśramach. Nie wszyscy reagują w ten sam sposób, ponieważ w
swoich wyższych aspektach jest to nauka, którą trzeba opanować. Aby łatwiej to
zrozumieć, można powiedzieć, że „wrażenie” rządzi i warunkuje wszystkich członków
Hierarchii, których umysł abstrakcyjny jest wysoko rozwinięty. W przypadku wielu
uczniów w aśramie nie jest ona w pełni rozwinięta, dlatego tylko niektórzy członkowie
Hierarchii (Mistrzowie, Adeptowie i Wtajemniczeni trzeciego stopnia) mogą poznać
szczegóły Planu; są oni chronieni właśnie dzięki tej Nauce [71] Wrażenia. Pozostali
członkowie Hierarchii przyjmują rozkazy od swoich starszych.
Proszę pamiętać, że w rozwoju naszej planety nacisk całego procesu ewolucyjnego
kładziony jest na UMYSŁ i różne aspekty umysłu – inteligencję, percepcję umysłową,
Syna Umysłu, umysł niższy, umysł abstrakcyjny, umysł jako wolę, Umysł Uniwersalny.
Trzy elementy, które mają największe znaczenie i tworzą ezoteryczny trójkąt
wymagający wprowadzenia w istotną wzajemną relację, to Syn Umysłu, umysł
abstrakcyjny i Umysł Uniwersalny. Kiedy są one w pełni powiązane i aktywne, stanowią
czynniki, które kształtują boski cel i przekształcają go w formę, którą nazywamy
hierarchicznym Planem i możemy na nią oddziaływać. Dopiero gdy wtajemniczony
osiągnie, poprzez kontakt monadyczny, kontakt z Umysłem Uniwersalnym, może on
wyczuć Cel; wiąże się to również z rozwojem umysłu abstrakcyjnego oraz pozostałością
percepcji mentalnej, którą przekazał mu Syn Umysłu (dusza); dzięki temu rozwojowi
może on dołączyć do grupy, która jest Twórcą Planu. Mamy tu do czynienia z
niezwykle trudnymi i złożonymi kwestiami, nieodłącznie związanymi ze świadomością
wtajemniczonego, dla których nie mamy jeszcze odpowiedniej terminologii. Ponadto
przeciętny aspirant nie ma pojęcia, jaka jest natura świadomości lub reakcji na kontakt z
Tymi, którzy przeszli poza trzecią inicjację; należy stale pamiętać o tych ograniczeniach
przeciętnego ucznia.
Nauka o przywoływaniu i wywoływaniu – która ucieleśnia technikę wzajemnego
oddziaływania w ramach samej Hierarchii, w pewnym stopniu między Szambalą a
Hierarchią, a w coraz większym stopniu między ludzkością a Hierarchią – opiera się
całkowicie na poczuciu relacji. Dlatego tylko pewien poziom świadomych Żyć może
przywoływać Shamballę i wywoływać odpowiedź, a to dlatego, że Oni [72] sami rozwinęli
niektóre aspekty tego rodzaju mentalnego zrozumienia, które jest hierarchicznym
wyrazem Uniwersalnego Umysłu. Lekkie i bezsensowne rozmowy niektórych pisarzy i
myślicieli na temat kosmicznej świadomości oraz ich niepoważne używanie takich
zwrotów jak „dostrojenie się do Nieskończoności” lub „czerpanie z Uniwersalnego
Umysłu” służą jedynie pokazaniu, jak niewiele w rzeczywistości wiadomo o reakcjach i
odpowiedziach osób o wysokim stopniu wtajemniczenia lub osób na najwyższych
poziomach życia hierarchicznego.
Prawdziwa zdolność do przywoływania i wywoływania (w szeregach wtajemniczonych)
opiera się na tajemniczym rozwoju – niemożliwym przed trzecim wtajemniczeniem –
zmysłu ezoterycznego. Aktywne wykorzystanie zmysłu ezoterycznego w szkoleniu
okultystycznym oferowanym aspirantom, uczniom i wtajemniczonym niższych stopni
powoduje pewne zmiany w mózgu, którym odpowiadają zmiany w pojeździe
buddycznym; zmiany te umożliwiają (po trzeciej Inicjacji Przemiany) kontaktowanie się z
Istotą, Życiem lub
monadyczny PUNKT kontaktu z Tym, z którym będzie coraz bardziej powiązany, lub
Członkiem Hierarchii, z którym może chcieć się skonsultować. Nie wymaga to użycia
mowy ani słów, ale jest po prostu techniczną metodą, dzięki której wtajemniczony w
Hierarchii lub pozostający w kontakcie z Shamballą może dać odczuć swoją obecność i
przedstawić pewne idee. Nie będę się nad tym dalej rozwodził.
Dla przeciętnego człowieka rozwój intuicji jest niższym odpowiednikiem tego rodzaju
ezoterycznego zmysłu, z którego korzystają wtajemniczeni wysokiego stopnia – lub
tego rodzaju percepcyjnego obcowania, jak się to czasem nazywa. W aśramach
zaawansowani uczniowie uczą się, jak odkrywać w sobie tę nową moc i jak ją
wykorzystywać, rozwijając w ten sposób niezbędny mechanizm. Mogą oni jednocześnie
poznać zarówno prośbę, jak i odpowiedź lub reakcję, jaką wywołało ich wezwanie.
Wszyscy uczniowie, którzy [73] przeszli trzecią inicjację, mają moc wzywania i bycia
wzywanym, dlatego technika ta nie jest dostępna dla osób o niższym statusie.
Potrzebna jest tu wysoko rozwinięta zdolność rozróżniania. W rzeczywistości jest to
zaawansowana część techniki, dzięki której – na najwcześniejszych etapach – uczeń
może przyciągnąć uwagę Mistrza. Czyni to poprzez samą natarczywość swojego
pragnienia; później, wykorzystując zdobytą wiedzę, przechodzi do tego, co nazywa się
„uregulowaną naturą swojego apelu”. Apel ten jest wtedy mniej regulowany przez
pragnienie, a bardziej podlega kontroli woli.
Nie zajmuję się tutaj inwokacją i ewokacją, tak jak odbywa się to między ludzkością a
Hierarchią. Wiele powiedziałem na ten temat, kiedy upubliczniłem różne inwokacje,
poprzez które próbowałem zastąpić egoistyczne wykorzystanie modlitwy i ograniczający
sposób przeciętnego procesu medytacji metodą inwokacyjną. Jest to powolny proces,
dzięki któremu należy nauczyć się i opanować tę metodę komunikacji, a żadna
książka ani informacje na ten temat nie są zbyt przydatne. Nie zamierzam również
zajmować się zwykłą telepatią, powszechną wśród ludzi i naturalną dla tak wielu,
ponieważ została ona omówiona wcześniej w tej książce. W tym miejscu chciałbym
jednak podkreślić coś, co dotyczy każdego człowieka. Kiedy człowiek-zwierzę
przekroczył próg indywidualizacji i stał się istotą ludzką, otrzymał wrodzoną zdolność
widzenia; od eonów widzi on w trzech światach, a wielu przez kilka wcieleń poszukiwało
wizji, która stabilizuje aspiranta na Ścieżce. Przechodząc przez bramę inicjacji i
osiągając mistyczne widzenie, każdy aspirant uświadamia sobie to, co w nim samym
pozwala na duchowe postrzeganie o tak rozległej naturze, że po raz pierwszy
naprawdę i indywidualnie dostrzega boski Plan; od tego momentu całe jego życie ulega
zmianie. Później (i to
[74] Nie mogę oczekiwać, że uczeń to zrozumie; jeśli myśli, że rozumie, to się myli.
zwiedziony słowami), przejdzie przez bramę identyfikacji. Jest to całkowicie
pozbawione znaczenia wyrażenie, ponieważ jego znaczenie jest bardzo starannie
strzeżone. Symbolicznie rzecz ujmując i aby zachować koncepcję tej bramy w umysłach
ludzkości, prawdziwe ezoteryczne spotkania odbywają się po podaniu hasła. Tylko
SŁOWO może przejść przez tę bramę – najwyższą i najszerszą ze wszystkich bram. Po
przejściu przez te drzwi i uzyskaniu uprawnień do wejścia do Sali Rady Wielkiego Pana,
wtajemniczony zrozumie, co oznacza „wrażenie monadyczne”. Nie jest to wrażenie
wywierane przez Monadę (to bezsensowne pojęcie) na mózg człowieka, który zbudował
antahkarana i przeszedł czwartą inicjację. Jest to wrodzona wrażliwość na Cel
Uniwersalnego Umysłu Jednego, w którym żyjemy, poruszamy się i mamy nasze
istnienie. [75]
XI. Wyniki kontaktu i otwartości
Nie wskazuję w żaden sposób, w jaki sposób dana osoba może stać się
telepatyczna. Wszystkie te zmiany w obszarze lub regionie postępujących kontaktów są
użyteczne i naprawdę dostępne tylko wtedy, gdy rozwijają się normalnie i naturalnie,
a nie są wynikiem przedwczesnego rozwoju. Gdy rozwój jest przedwczesny, zawsze
istnieje niebezpieczeństwo błędnych, mylnych i egocentrycznych interpretacji. Informacje
telepatyczne mogą mieć charakter czysto egoistyczny lub osobisty, a tego rodzaju
telepatia nie ma miejsca w tym, co staram się przekazać. Dzisiejsi ludzie często
wykazują tendencję lub zdolność do telepatii. Dostrajają się (określenie, które uważają
za bardziej eufoniczne niż słowa „telepatyczna więź”) do czegoś lub kogoś, choć nie
wiedzą, co to jest. Wszystko, co rzekomo rejestrują, uważają za niezwykle ważne:
zazwyczaj ma to związek z nimi samymi, a nie wynika z wysokiego poziomu rozwoju
duchowego, który uprawniałby ich do bycia strażnikami tajemniczych duchowych
przesłań – zazwyczaj o charakterze zupełnie nieistotnym i banalnym. Istnieje wiele
źródeł tych przesłań i warto byłoby wspomnieć tutaj o niektórych z nich; to, co mam do
powiedzenia, może okazać się cenne dla ogółu osób zainteresowanych okultyzmem.
1. Wiadomości pochodzące ze stosunkowo miłej, dobrze wyszkolonej
podświadomości odbiorcy. Wywierają one wpływ na podświadomość, ale są
postrzegane przez odbiorcę jako pochodzące ze źródła zewnętrznego. Osoby
introspektywne często wnikają w warstwę podświadomych wspomnień i nie są
tego świadome. Ich zainteresowanie sobą jest tak intensywne. Nie wiedząc, że
to robią, [76] uważają to, co znajdują, za niezwykłe, piękne i ważne, a
następnie formułują to w wiadomości, które, jak oczekują, ich przyjaciele i ogół
społeczeństwa uznają za oparte na duchowości. Przesłania te są zazwyczaj
nieszkodliwe, czasem piękne, ponieważ stanowią mieszankę tego, co odbiorcy
przeczytali i zebrali z mistycznych pism lub usłyszeli ze źródeł chrześcijańskich i
Biblii. Jest to tak naprawdę treść ich prawidłowego myślenia zgodnego z
duchowością i nie może nikomu zaszkodzić, ale nie ma żadnego
prawdziwego znaczenia. Stanowi to jednak osiemdziesiąt pięć procent (85%)
tak zwanych pism telepatycznych lub inspirowanych, tak powszechnych w
dzisiejszych czasach.
2. Wrażenia z duszy, które są przekładane na pojęcia i zapisywane przez
osobowość; odbiorca jest pod głębokim wrażeniem stosunkowo wysokiej
wibracji, która im towarzyszy, zapominając, że wibracja duszy jest wibracją
Mistrza, ponieważ dusza jest Mistrzem na swojej płaszczyźnie. Są to
prawdziwe wrażenia duszy, ale zazwyczaj nie zawierają one nic nowego ani
szczególnie ważnego; są one ponownie wynikiem przeszłych epok rozwoju
duszy (jeśli chodzi o osobowość); są one zatem tym, co przebudzona
osobowość wniosła do duszy dobra, prawdy i piękna, oraz tym, co weszło do
świadomości osobowości w wyniku kontaktu z duszą. Stanowi to osiem procent
(8%) pism i komunikatów przedstawianych obecnie szerokiej publiczności przez
aspirantów.
3. Nauki przekazywane przez starszego lub bardziej zaawansowanego ucznia na
płaszczyznach wewnętrznych uczniowi w trakcie szkolenia lub który właśnie
został przyjęty do Aśramu. Nauki te noszą piętno i wnioski starszego ucznia i
często mają wartość; mogą one zawierać – i często zawierają – informacje, o
których odbiorca nie ma całkowitej świadomości. Kryterium jest tutaj to, że nic
(dosłownie nic) nie będzie dotyczyło [77] odbiorcy, ani duchowo, ani umysłowo,
ani w żaden inny sposób związany z jego osobowością, ani nie będzie zawierało
banałów związanych z religijnym pochodzeniem odbiorcy. Stanowią one
pięć procent (5%) przekazywanych nauk, ale odnosi się to do całego świata, a
procent ten nie odnosi się do jednej grupy okultystycznej, jednej wiary religijnej
lub jednego narodu. Uznanie tego faktu ma zasadnicze znaczenie.
4. Komunikaty od Mistrza do Jego ucznia. Stanowi to dwa procent (2%) całej
telepatycznej receptywności wykazywanej przez ludzkość jako całość na
całym świecie. Zachodni uczniowie powinni pamiętać, że subiektywny uczeń
ze Wschodu jest znacznie bardziej podatny na telepatyczną receptywność niż
jego zachodni brat; ma to zdecydowany wpływ na wszystkie powyższe
klasyfikacje, co jest nieco upokarzające dla zachodniego mistyka i ucznia
okultyzmu. Światowe pisma święte pochodzą z innego wydziału drugiej
promieniowej kadry nauczycielskiej. W tym stwierdzeniu nie uwzględniam
Starego Testamentu, z wyjątkiem takich fragmentów, jak Psalm 23 i niektórych
fragmentów z Księgi Proroków, zwłaszcza proroka Izajasza. Światowe pisma
święte zostały napisane dla mistyków, zajmujących się pięknem,
pocieszeniem i zachętą, a nie dla okultystów. Chciałbym zwrócić na to
waszą uwagę.
W tej części nauczania zajmuję się naturą i skutkami kontaktu, receptywności. Nie
podaję żadnych zasad dotyczących indywidualnego rozwoju i nie zrobiłbym tego,
nawet gdybym mógł. Dzisiejsza ludzkość rozwija odbiorców wszelkiego rodzaju
koncepcji, począwszy od najniższych z nich wszystkich – mas ludzi, którzy poprzez
demagogów, gazety, radio, książki i wykłady są warunkowani przez wiele umysłów,
zgodnie z ich typem promieniowania receptywności. W miarę rozwoju prawdziwej
inteligencji i przenikania miłości do ludzkiego myślenia, te czynniki warunkujące będą
stawały się coraz mniej atrakcyjne.
[78] mniej atrakcyjne. Oznacza to, że dusza stanie się ważniejsza dla życia, a idee
stworzone przez człowieka (jeśli takie sformułowanie jest dopuszczalne) mniej ważne. W
rzeczywistości nie ma idei stworzonych przez człowieka. Są tylko idee uchwycone przez
inteligencję, a następnie „osłabione” przez ciągłą reakcję ludzkości na urok, emocjonalne
lub astralne wnioski oraz egoistyczne interpretacje.
Należy pamiętać, że działalność wszystkich tych „wpływowych agencji” jest odczuwalna
w szerokim i ogólnym sensie na całej planecie i w aurze planetarnej. Żadne królestwo w
naturze nie uniknie tego wpływu i w ten sposób realizowany jest cel Pana Świata.
Istnienie, spójność i aktywność łączą się w ten sposób w jedną stworzoną i twórczą
całość; życie, jakość i wygląd reagują wspólnie na narzuconą intencję planetarnego
Logosu, a jednocześnie pozostają twórczo wolne w odniesieniu do swojej reakcji na te
wywierane wrażenia; reakcja ta jest koniecznie zależna od rodzaju i jakości
mechanizmu, który rejestruje wrażenie. Mechanizm ten został rozwinięty przez życie w
formie przez cały okres twórczy i – o ile chodzi o element czasu – istota zamieszkująca
dowolne królestwo natury była wolna, a czas był długi lub krótki, a reakcja na wrażenie
była szybka lub powolna, zgodnie z wolą kontrolującego życia. W królestwie minerałów
reakcja ta jest bardzo powolna, ponieważ bezwładność lub tamas kontroluje życie
duchowe w formie mineralnej; w królestwie roślin jest ona szybsza, a pod wpływem
wzywającego apelu żyć w tym królestwie przywoływany jest świat devów, który w
znacznym stopniu pomaga i przyspiesza rozwój świadomości roślinnej; jest to jeden z
powodów jej względnej bezgrzeszności i niezwykłej czystości.
Główne wrażenie odnotowane w drugim królestwie natury emanuje ze światów anielskich i z
[79] hierarchii devów. Anioły i devy są dla królestwa roślinnego tym, czym duchowa
Hierarchia jest dla ludzkości. Jest to oczywiście tajemnica, która was nie dotyczy. Ale
wrażenia i reakcje mają być
występujące w obu tych królestwach, a od takiej reakcji zależy ewolucja wewnętrznej
świadomości.
Królestwo zwierząt ma szczególny związek z czwartym królestwem natury, a rozwój
świadomości zwierzęcej przebiega równolegle, ale w sposób odmienny od rozwoju
człowieka, który zaczyna reagować na królestwo dusz, piąte królestwo. Karmą i
przeznaczeniem czwartego królestwa jest bycie czynnikiem wywierającym wpływ na
trzecie; problem jest jednak skomplikowany przez fakt, że królestwo zwierząt
poprzedzało ludzkość i dlatego wygenerowało pewną ilość karmy – zarówno dobrej, jak i
złej – przed pojawieniem się ludzkości. „Proces wywierania wpływu” prowadzony przez
ludzkość jest modyfikowany i często negowany przez dwa czynniki:
1. Ludzka ignorancja i egoizm oraz niezdolność do świadomej i inteligentnej pracy z
embrionalnymi umysłami w postaciach zwierzęcych; jest to prawdą z wyjątkiem
kilku (bardzo nielicznych) przypadków dotyczących zwierząt domowych. Kiedy
ludzkość sama będzie bardziej zaawansowana, jej inteligentny wpływ na
świadomość królestwa zwierząt przyniesie planetarne rezultaty. Obecnie tak nie
jest. Nastąpi to dopiero wtedy, gdy królestwo zwierząt (w wyniku ludzkiego
zrozumienia) stanie się inwokacyjne.
2. Samodzielnie wygenerowana karma królestwa zwierząt, która jest obecnie w
dużej mierze odpracowywana w jego relacjach z ludzkością. Istota karmiczna –
sprawująca pewnego rodzaju władzę w trzecim królestwie – jest częścią
planetarnego Mieszkańca Progu. [80]
Zauważysz zatem niesamowitą sekwencję wrażeń planetarnych – wszystkie one
emanują z najwyższych możliwych źródeł, choć są one stopniowane i regulowane do
czynników odbiorczych; wszystkie one w większym lub mniejszym stopniu (w zależności
od jakości mechanizmu odbioru) dotyczą woli i celu Sanat Kumary; wszystkie one, w
ciągu eonów, osiągają potencjał grupowy i odpowiednią wrażliwość.
Głównym czynnikiem uniemożliwiającym całkowicie niezakłócony przepływ wrażeń z
Shamballi prosto do królestwa minerałów, poprzez wszystkie inne królestwa, jest
czynnik wolnej woli, skutkujący odpowiedzialnością karmiczną. Może to być zarówno
dobre, jak i złe. Warto tutaj zauważyć, że zarówno dobra, jak i zła karma tworzą
warunki, które nie tylko muszą zostać rozwiązane, ale także prowadzą do sytuacji
opóźniających to, co z naszego ograniczonego punktu widzenia możemy postrzegać
jako wyzwolenie planety. Generowanie dobrej karmy wymaga „przeżycia” warunków,
w których wszystko (dla odpowiedzialnego człowieka lub dla każdej innej formy w
ramach jej ograniczeń) jest dobre, szczęśliwe, dobroczynne i użyteczne. Zła karma
wytworzona w dowolnym królestwie w odniesieniu do „królestwa, w którym mieszka
planetarny Mieszkaniec Progu” stoi pomiędzy kosmicznymi Drzwiami Inicjacji a naszym
planetarnym Logosem. Mieszkaniec ten reprezentuje wszystkie błędy i pomyłki
wynikające z niewłaściwych reakcji, nierozpoznanych kontaktów, świadomych wyborów
dokonanych wbrew znanemu dobru oraz masowych ruchów i działań, które są
tymczasowo nieprogresywne w czasie i przestrzeni. Zdaję sobie sprawę, że tam,
gdzie te fakty odnoszą się do podludzkich królestw w naturze, nie jesteście świadomi
tego, co mam na myśli, ale nie zmienia to prawa ani ruchów, które nie mają żadnego
związku z ewolucją człowieka. W związku z planetarnym Logosem chciałbym dodać,
że w tej wielkiej planetarnej walce i Jego późniejszej [81] inicjacji wszyscy jesteśmy
zaangażowani – od atomu substancji aż po wszystkie Życia, które tworzą Izbę Rady
Pana Świata; to właśnie ten tytaniczny wysiłek, podejmowany przez sumę
wszystkich procesów życiowych i istot składających się na manifestację Sanat Kumary,
jest odpowiedzialny za twórcze procesy ewolucyjne; jest on również odpowiedzialny za
to, co nazywamy czasem, wraz ze wszystkim, co ta koncepcja obejmuje:
wydarzeniami, możliwościami, przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, dobrem i
złem.
Dynamiczne wrażenie, które emanuje z Shamballi, rozchodzi się w wielkich cyklach i
falach cyklicznych; są one napędzane przez źródła pozaplanetarne, zgodnie z żądaniem
lub wezwaniem Pana Świata i Jego Współpracowników; emanują one w odpowiedzi na
„uznaną wolę” Sanat Kumary w Izbie Rady.
To wysokie duchowe i ostateczne wrażenie rozchodzi się na zewnątrz wzdłuż siedmiu
promieni, postrzegając je jako siedem strumieni energii duchowej, kwalifikowanych i
zabarwionych wrażeniem Shamballi; proces ten powtarza się, gdy hierarchiczne
wezwanie jest skuteczne i pomyślnie ustanowione.
Powtarza się to ponownie między Hierarchią a Ludzkością w odpowiedzi na ludzkie
wezwanie; staje się to coraz bardziej inteligentne, potężne i sugestywne.
Problem królestwa ludzkiego jest jednak bardzo poważny. Ludzkość jest odbiorcą tak
wielu wpływów, tak wielu wrażeń, tak wielu prądów telepatycznych i mentalnych oraz
tak wielu kwalifikowanych wrażeń wibracyjnych ze wszystkich siedmiu królestw natury,
że minęły eony, zanim rozwinęła się odpowiednia wrażliwość rozróżniająca i ustalono
pewność punktu w ewolucji, z którego musi powstać świadome wezwanie i na którym
musi zostać zarejestrowane wywołane wrażenie.
Nieświadome przywołanie trwa cały czas; kiedy staje się świadome, staje się
niezwykle potężne. [82]
Cała rodzina ludzka jest dziś niesamowitym odbiorcą wrażeń, dzięki niezliczonym
rodzajom wrażliwych mechanizmów. Te podatne na wrażenia instrumenty są zdolne do
rejestrowania wrażeń tamasicznych, pochodzących z królestw podludzkich, szczególnie
trzeciego i pierwszego; rejestrują wrażenia rajasiczne pochodzące ze wszystkich
rodzajów źródeł mentalnych; są również – w znacznie mniejszym stopniu – wrażliwe na
wrażenia sattwiczne lub rytmiczne. Ich reakcja na te wysokie wrażenia i rejestrowanie
prawdy, światła i jakości pochodzących z najwyższych źródeł jest jednak coraz większa.
To właśnie z tego powodu królestwo ludzkie (wielkie królestwo środkowe, którego
funkcją jest pośredniczenie między wyższymi a niższymi sferami) jest przedmiotem
wielu boskich wpływów, przekazujących Cel Sanat Kumary. Wiecie o tym. Wiele
nauczyłem was na ten temat w Traktacie o Siedmiu Promieniach, a także we
wcześniejszym Traktacie o Kosmicznym Ogniu. W niniejszych instrukcjach zajmuję się
możliwościami grupowymi, grupami, które można wyszkolić do rejestrowania,
zapisywania i przyjmowania wpływów Hierarchii. Taka grupa może być w stanie
przywołać Hierarchię z mocą, jeśli tak zdecyduje. Ponownie zwracam waszą uwagę
na te sprawy jako aspirantów i uczniów, ale z innej perspektywy niż w moich
wcześniejszych pismach. Odpowiedzialność za podatność na wrażenia, telepatyczną
rejestrację i wezwanie jest bardzo duża; stąd to, co tutaj napisałem. [83]
XII. Relacja człowieka z hierarchicznym centrum
Prawdziwa telepatyczna więź jest częścią Najwyższej Nauki Kontaktu i ma szczególny i
wyraźny odniesienie do ludzkości. Wiele różnych terminów może być użytych w celu
przekazania pewnego zrozumienia tego subtelnego, subiektywnego sposobu relacji, a ja
użyłem między innymi następujących:
1. Nauka o kontakcie.
2. Nauka o wrażeniach.
3. Nauka Inwokacji i Ewolucji.
4. Nauka o relacjach.
5. Nauka wrażliwości.
Wszystkie te terminy odnoszą się do różnych aspektów reakcji formy lub form na
kontakt, wrażenie, wpływ, środowisko, kontekst myślowy różnych umysłów, energie
wznoszące się i opadające, inwokację czynników i ewokację ich odpowiedzi. Cały
system planetarny jest w rzeczywistości rozległą, wzajemnie powiązaną, współzależną i
współzależną złożonością pojazdów komunikujących się lub reagujących na
komunikację.
W momencie, gdy ten powiązany i komunikujący się system jest badany z punktu
widzenia relacji, procesy ewolucji i cel ducha człowieka (który w rzeczywistości jest
Duchem planetarnego Logosu) stają się niezwykle ważne i mają najwyższe
znaczenie, ale jednocześnie są najtrudniejsze do zrozumienia. Temat ten jest tak
ogromny, że nie ma sensu zajmować się czymś więcej niż dwoma czynnikami: [84]
1. Nauka o wrażeniach w odniesieniu do ludzkości.
2. Imponujące Centra, ponieważ wpływają one na zrozumienie relacji.
Wiele sposobów kontaktu między wieloma formami, grupami i królestwami podludzkimi
i nadludzkimi jest zbyt skomplikowanych, aby uczniowie mogli je obecnie pojąć, a co
ważniejsze, informacje te byłyby dla nich mało przydatne. Ograniczymy się zatem do
nauki o wrażeniach oraz nauki o inwokacji i ewokacji tylko w zakresie, w jakim mają one
wpływ na ludzkość. Z ludzkiego punktu widzenia obejmują one odbiór wrażeń i idei oraz
wyrażanie konsekwencji wrażliwości w obecnym czasie i w tym konkretnym cyklu.
Musimy zatem rozważyć związek między centrum ludzkim a centrum hierarchicznym
oraz rosnącą wrażliwość ludzkości na „Centrum, w którym poznaje się Wolę Boga”. Jak
już wspomniałem, nie zamierzam tutaj przedstawiać zasad rządzących komunikacją
telepatyczną. Taka komunikacja występuje między ludźmi oraz między grupami. Relacja
ta rozwija się powoli i normalnie i nie wymaga przyspieszania. Rozwija się ona tak samo,
jak rozwinęły się inne zmysły człowieka i jego aparaty percepcyjne. Ludzkość wyprzedza
jednak rozwój telepatyczny w zakresie szybkiej reaktywności całych grup i mas ludzkich
na wrażenia grupowe i grupowe przekazywanie idei. Nagła reakcja grup i narodów na
ideologie masowe była zarówno nieoczekiwana, jak i trudna do mądrego i
konstruktywnego opanowania. Ani Shamballa, ani Hierarchia nie przewidziały, że
wrażenia masowe rozwiną się szybciej niż wrażliwość indywidualna, ale tak się stało.
Jednostka w grupie i pracująca w grupie jest znacznie [85] bardziej wrażliwa niż
człowiek samotnie walczący o wrażliwość na wrażenia.
Jednym z czynników utrudniających rozwój telepatii osobistej jest fakt, że silny, potężny i
nowoczesny rozwój ducha w człowieku – jako całości – często równoważy reakcje
osobowości, a telepatia jest kwestią osobowości zależną od kontaktu między umysłami.
Jednak w momencie, gdy człowiek próbuje być telepatyczny, natychmiast zostaje
wciągnięty w wir abstrakcyjnych energii, które przygotowują go do duchowych wrażeń w
znacznie większym stopniu niż do osobistych relacji nawiązanych telepatycznie.
To zaskakujące wydarzenie uwolniło nadzorujących Mistrzów od niektórych ich planów i
skłoniło ich do porzucenia szkolenia poszczególnych uczniów w zakresie telepatycznej
komunikacji oraz do dostrzeżenia możliwości szkolenia i rozwoju grup inwokacyjnych.
Zamiast pracować w niższej substancji mentalnej z wybranymi aspirantami, zmienili
medium kontaktu na duszę i zapoczątkowali stosunkowo nową naukę inwokacji i
ewokacji. Niższy umysł stał się wówczas po prostu interpretatorem wrażeń, kładąc
nacisk na umysł grupowy, cel grupowy i wolę grupową. Ten rozwijający się system
wyszkolonych inwokatorów uczynił umysł pozytywnym czynnikiem działania i
wyeliminował wszelkie tendencje do negatywności.
Ta hierarchiczna decyzja doprowadziła następnie do ustanowienia procesów inicjacji
grupowej, przenosząc w ten sposób obszar szkolenia i cały proces nauczania oraz
przygotowania do inicjacji na wyższe poziomy. Eksperyment polegający na przekazaniu
ludzkości Wielkiej Inwokacji został przeprowadzony i okazuje się sukcesem, choć wiele
pozostaje jeszcze do zrobienia.
Można zatem powiedzieć, że cztery wymagania niezbędne, aby pomóc uczniowi
sprostać wymaganiom [86] procesu inicjacyjnego, to „zdolność do bycia pod
wrażeniem, zdolność do dokładnego rejestrowania wrażeń, zdolność do zapamiętywania
tego, co zostało przekazane, a następnie nadawania temu słownej formy w świadomości
umysłu”. Na podstawie otrzymanych informacji uczeń musi następnie właściwie
przywołać potrzebne energie i nauczyć się poprzez doświadczenie wywoływać
odpowiednią reakcję.
Moje wcześniejsze stwierdzenie na ten temat, kilka stron wcześniej, miało na celu
doprowadzenie do tej nauki i powtarzam je tutaj:
„Cała ludzka rodzina jest dziś niesamowitym odbiorcą wrażeń, dzięki
niezliczonym rodzajom wrażliwych mechanizmów... To właśnie z tego
powodu królestwo ludzkie (wielkie królestwo środkowe, którego funkcją
jest pośredniczenie między wyższym a niższym) jest przedmiotem tak
wielu boskich wrażeń, przekazujących cel Sanat Kumary... W niniejszych
instrukcjach zajmuję się możliwościami grupowymi, grupami, które
można wyszkolić do rejestrowania, zapisywania i przyjmowania wrażeń
od Hierarchii. Taka grupa może być w stanie przywołać Hierarchię z
mocą, jeśli tak zdecyduje. Ponownie zwracam na to uwagę aspirantom
i uczniom, ale z innej perspektywy niż w moich wcześniejszych
pismach.
Odpowiedzialność za podatność na wpływy, rejestrację telepatyczną i
apelowanie o pomoc jest bardzo duża.
Dla aspiranta, a zwłaszcza dla świadomego ucznia, wrażenie, które należy wziąć pod
uwagę, pochodzi z czterech źródeł:
1. Z własnej duszy ucznia.
2. Z Aśramu, z którym ma być powiązany.
3. Bezpośrednio od Mistrza.
4. Z Trójcy Duchowej, poprzez antahkarana. [87]
Pierwsze dwa etapy obejmują okres pierwszych dwóch inicjacji; trzeci poprzedza trzecią
inicjację i trwa do momentu, gdy uczeń sam staje się Mistrzem; czwarty rodzaj
informacyjnego wrażenia może zostać zarejestrowany po trzeciej inicjacji i dotrzeć do
ucznia w Aśramie; ma on wtedy za zadanie samemu wywrzeć wrażenie na swoim
umyśle tym, co zostało mu powiedziane i czego się dowiedział w Aśramie; w końcu, jako
Mistrz Aśramu, rozpoczyna jedno z głównych zadań hierarchicznych, jakim jest
opanowanie Nauki Wrażenia. Istnieją zatem dwa aspekty tej pracy z wrażeniami: jeden
dotyczy zdolności do bycia pod wrażeniem, a drugi zdolności do bycia czynnikiem
wywierającym wrażenie. Uczeń nie może praktykować sztuki wywierania wrażenia,
dopóki sam nie znajdzie się wśród tych, którzy otrzymują wrażenie Triady, a zatem
wrażenie z Shamballi, w obszarze ochronnym lub aurze Aśramu, z którym jest związany.
Należy pamiętać, że ta Nauka Wrażenia jest w rzeczywistości nauką tworzenia form
myślowych, ożywiania form myślowych i kierowania formami myślowymi; i tylko uczeń,
który przeszedł procesy Transfiguracji i nie jest już ofiarą własnej osobowości, może
zostać obdarzony tak niebezpiecznym cyklem mocy. Tak długo, jak istnieje jakiekolwiek
pragnienie samolubnej władzy, nie duchowej kontroli i wpływu na umysły innych ludzi lub
grup, uczeń nie może być, zgodnie z zasadami hierarchii, obdarzony zaufaniem w
zakresie celowego tworzenia form myślowych mających na celu wywołanie określonych
skutków oraz ich rozpowszechniania wśród ludzi i grup. Po przejściu testów Inicjacji
Transfiguracji może to robić.
Nauka o wrażeniach jest podstawą lub fundamentem praktyki telepatii. Gdyby
przeprowadzono poważny test na skalę światową, osoby podatne na wrażenia
podzieliłyby się na dwie grupy: [88]
1. Osoby posiadające nieświadomą wrażliwość na wrażenia telepatyczne. Obecnie
stanowią one większość, w której wrażenia są odbierane przez splot słoneczny,
a generowane w ten sposób formy myślowe są wysyłane z centrum gardła
osoby, która jest źródłem wrażeń.
2. Osoby, które rozwijają lub rozwinęły świadomą otwartość, w której wrażenie jest
najpierw odbierane przez umysł, a następnie przekazywane do mózgu i
rejestrowane przez niego. W tym przypadku podmiot wywierający wrażenie
działa poprzez centrum między brwiami, centrum ajna.
Pierwsza grupa odbiorców jest całkowicie ugruntowana lub skoncentrowana na
osobowości. W niektórych przypadkach są oni świadomi jedynie procesów życiowych i
pewnego kontaktu, który pozostaje dla nich nierozpoznany i w żaden sposób
niekontrolowany. W tej grupie musimy zatem sklasyfikować wszystkie zjawiska
mediumiczne, nawet te o najwyższej naturze astralnej lub duchowej, a także wiadomości
otrzymywane z zazwyczaj pięknej podświadomości przeciętnej osoby na ścieżce prób.
Wiadomości pochodzące z duszy samego ucznia są pośrednie między tymi
mediumicznymi przejawami a tymi, które mają zdecydowanie mentalny charakter.
W tym ostatnim rodzaju komunikacji pojawiają się pewne wiadomości lub wrażenia z
Aśramu, które uczeń może pomylić z telepatią grupową, komunikacją duszy i
bezpośrednią relacją z Mistrzem – relacją, która na tym etapie nie istnieje. Nie ma to
większego znaczenia, ponieważ kiedy uczeń zaczyna dostrzegać pewne różnice,
budzi się nowy rodzaj rejestracji, który kieruje świadomością ucznia.
Ten etap, który obejmuje drugi rodzaj wrażenia w jego najwcześniejszych formach,
może być dość długi, ponieważ [89] obejmuje bardzo konkretny okres przejścia z
płaszczyzny astralnej do płaszczyzny mentalnej. Równanie czasowe różni się w
zależności od promienia i wieku duszy. Na przykład ludzie szóstego promienia bardzo
powoli dokonują tej
przejście, ze względu na wyraźny czynnik uroku; ludzie pierwszego i drugiego promienia
są stosunkowo szybcy. Ludzie trzeciego promienia również są powolni, ponieważ są
zagubieni w splotach własnych manipulacji urokiem i przebiegłym myśleniem i nie
wiedzą, gdzie zaczyna się prawda, a kończy złudzenie; iluzja, która jest problemem
typów mentalnych wszystkich promieni, ma znacznie bardziej tymczasowe skutki niż
złudzenie.
Kiedy uczeń opanuje w pewnym stopniu istotną różnicę między przekazami
pochodzącymi z jego własnej podświadomości lub podświadomości innych osób, z
którymi może być w kontakcie, a przekazami pochodzącymi z jego własnej duszy, jego
życie staje się bardziej samodzielne i zorganizowane, bardziej owocne z punktu
widzenia służby, a zatem zdecydowanie użyteczne dla Hierarchii. Uczy się on odróżniać
wiadomości pochodzące z własnej duszy od tych, które są hierarchiczne; jego życie
staje się bardziej klarownie ukierunkowane; następnie rozróżnia on jednoznacznie i
dokładnie komunikaty, które docierają do niego z Aśramu i które są wysyłane, aby
wywrzeć wrażenie na umysłach aspirantów i uczniów wszystkich stopni i wszystkich
typów promieni. Kiedy potrafi rozróżnić te różne komunikaty, wtedy i tylko wtedy staje się
możliwy trzeci rodzaj komunikacji – bezpośrednie wiadomości, które wynikają z kontaktu
z Mistrzem jego Aśramu osobiście. W tym momencie posiada on to, co nazywane jest
„wolnością Aśramu” i „kluczami do Królestwa Bożego”; można mu wtedy powierzyć
część kierowniczej mocy samego Aśramu. Jego myślenie będzie wtedy oddziaływać na
innych i docierać do nich. Ta rozwijająca się skuteczność rośnie szybko, gdy czwarty
rodzaj wrażenia staje się znany uczniowi: ten pochodzący od Duchowej Triady, a zatem
od Monady i Shamballi. W konsekwencji (do tego ostatniego etapu wrażenia) istnieją
trzy mniejsze, ale określone stany, z których każdy oznacza rozszerzenie w dziedzinie
służby i każdy jest związany z ostatnimi trzema inicjacjami z całkowitej liczby dziewięciu
inicjacji, przed którymi staje rozwijająca się ludzkość. Szósta inicjacja, w której mogą
uczestniczyć tylko Mistrzowie, oznacza przejście od pierwszych trzech etapów
wrażliwości wymaganych od uczniów jako wstęp do piątej inicjacji – a w rzeczywistości
do trzeciej, czwartej i piątej – i jest związana z trzema etapami komunikacji Triady, z
których każdy jest powiązany z siódmą, ósmą i dziewiątą inicjacją.
Geometryczny wzór, progresja liczbowa ani Prawo Odpowiedniości nigdy nie tracą
znaczenia w rozumieniu celu i planów planetarnego Logosu – ustalonych przed
stworzeniem światów i znajdujących swoje prototypy na kosmicznych płaszczyznach
mentalnych. Punkty te są szczególnie trudne do pojęcia dla ludzi w obecnym czasie,
kiedy ich stan świadomości jest silnie zindywidualizowany.
Niemniej jednak ze strony człowieka obserwuje się stale rosnącą wrażliwość na
zmieniające się otoczenie, na przykład w postaci uznania przez niego różnicy między
nacjonalizmem a internacjonalizmem. Ta wrażliwość jest naturalnie uwarunkowana
ludzką wolną wolą, która ma szczególny wpływ na proces synchronizacji. Człowiek może
uczyć się szybko lub powoli, ale jego stan świadomości pozostaje stanem rozwijającej
się reakcji na otoczenie, rejestrowanej przez jego świadomość, w której (etap po etapie)
staje się on integralnym czynnikiem. Ta integracja z otoczeniem, przyswajanie jego
atmosfery i potencjał rozwoju są związane z faktem, że człowiek został stworzony, aby
przyjmować wrażenia i posiada mechanizm reagowania na wszystkie [91] aspekty
boskiej ekspresji w manifestacji. Z tego powodu prawdziwie oświecony człowiek i
wszyscy, którzy przeszli trzy najwyższe inicjacje, są zawsze określani jako
„diamentowi”; oni wszyscy razem stanowią „klejnot w lotosie” – dwunastopłatkowym
lotosie, który jest symbolem i wyrazem potencjału planetarnego Logosu.
Można zatem dostrzec, jak temat objawienia przewija się przez cały proces ewolucyjny;
nie wolno zapominać, że krok po kroku, etap po etapie, ekspansja po ekspansji, inicjacja
po inicjacji, boska CAŁOŚĆ jest realizowana przez człowieka. Metoda ta jest wywierana
przez dotychczas nieznane środowisko; staje się to możliwe w tej konkretnej formie
dopiero wtedy, gdy „Synowie Umysłu, którzy są Synami Boga i których natura jest z Nim
zjednoczona, zaczęli działać na Ziemi”. Nauka o Wrażeniu jest w rzeczywistości
techniką, dzięki której Ludzkość była nauczana przez Duchową Hierarchię od momentu
jej pierwszego pojawienia się na Ziemi; jest to technika, której muszą nauczyć się
wszyscy uczniowie (niezależnie od tego, którą z Siedmiu Ścieżek ostatecznie wybiorą),
a także wysublimowana sztuka, którą każdy Mistrz praktykuje pod wpływem inspiracji z
Shamballi; jest to technika realizowana przez Wolę, a jej zwieńczeniem jest całkowite
wchłonięcie „małych woli ludzi” w boski Cel; jest to akceptacja z ich strony promowania
tego Celu poprzez właściwe wywieranie wpływu na wszystkie formy życia w dowolnym
momencie ewolucji.
Uczniowie stają się wówczas agentami boskiej woli i powierzona im zostaje kierowanie
energiami, planem oraz tajemnicami i inspiracją ukrytymi w Umysle Boga.
Do tej wiedzy – zapoczątkowanej i ukształtowanej w poprzednim układzie
słonecznym – dodają to, co obecny układ słoneczny ma do zaoferowania i co musi
dojrzeć; [92] magnetyczną atrakcyjność drugiego Promienia Miłości-Mądrości w jednej z
jego trzech głównych form lub Promieni Aspektu, realizowaną przez cztery Promienie
Atrybutu. Ta zdolność wykorzystywania energii promieni do przyciągania i wywierania
wrażenia na stale rozszerzającym się objawieniu jest kluczem do całej dzisiejszej
pracy, a tej działalności nadaliśmy nazwę Nauki Wrażenia. Obejmuje ona ciągłe
otwieranie się na nowe środowisko.
- środowisko, które obejmuje zarówno najniższy poziom codziennego życia, prowadzony
przez najmniej rozwiniętych ludzi, jak i ten punkt na drabinie ewolucji, w którym
aspirujący staje się świadomie podatny na to, co nazywamy wrażeniem duchowym. W
tym momencie staje się on zdolny do większej wrażliwości na wyższy zakres wrażeń i –
jednocześnie – sam zaczyna uczyć się sztuki wywierania wpływu na umysły innych,
opanowywać zrozumienie poziomu, z którego działa jako czynnik wywierający wpływ,
oraz poznawać, kim są synowie ludzcy, na których może wywrzeć wpływ. Musi również
opanować drugorzędną lekcję dostosowywania swojego otoczenia w taki sposób, aby
mógł wywierać wpływ na innych, a wpływ ten mógł przedostać się przez otaczające go
okoliczności do zazwyczaj nieuważnych umysłów, za które czuje się odpowiedzialny.
Robi to poprzez coraz lepsze poznanie siebie i naukę sztuki rejestrowania. Im
wyraźniejsza i głębsza jest jego zdolność do rejestrowania wrażeń, na które jest
narażony i na które jest wrażliwy, tym łatwiej dotrze do tych, którym musi pomóc w
uzyskaniu szerszego i głębszego wglądu. Rejestrowanie własnego rozszerzającego się
środowiska – wraz ze wszystkimi implikacjami nowej wizji, nowego celu, szerszego pola
działania – prowadzi do tego, że napływające energie (przybywające na skrzydłach
inspiracji) stają się rezerwuarem substancji myślowej, do której wykorzystania musi się
przyzwyczaić. [93]
Pierwszym krokiem jest zatem zapisanie i sprowadzenie do poprawnych i dostępnych
pojęć, idei i form myślowych tego, co zarejestrował. To pierwszy etap jego prawdziwej
służby okultystycznej, której będzie się coraz bardziej poświęcał. Z rezerwuaru
substancji myślowej uczy się on wyobrażać te formy, te magnetyczne idee, które
przyciągną uwagę tych, którym chce pomóc; nazywa się to etapem wynikowej inwokacji.
Jest to akt inwokacyjny, inwokacyjny sposób życia, który znajdzie drogę do umysłów
ludzi i wywoła lub wyzwoli w nich reakcję i poszerzenie świadomości; w ten sposób
ustanawiane są procesy duchowego oddziaływania; jest to również inwokacja – ze
strony
ze strony ucznia – o dalsze i większe wrażenie i inspirację, aby zwiększyć jego zdolność do
służby. [94]
XIII. Wrażliwość telepatyczna – normalny rozwój
Zauważyliście zapewne, że nie podałem żadnych instrukcji dotyczących sztuki
rozwijania wrażliwości telepatycznej. Powodem tego jest, jak już wcześniej
wspomniałem, fakt, że wrażliwość ta powinna być i zawsze jest normalnym efektem
rozwoju, gdy uczeń jest prawidłowo zorientowany, całkowicie oddany sprawie i uczy
się decentralizacji. Jeśli jest to proces wymuszony, wówczas rozwinięta wrażliwość nie
jest normalna i niesie ze sobą wiele trudności oraz przyszłych zagrożeń. W przypadku
ucznia uwolnienie się od ciągłego rozważania osobistych okoliczności i problemów
nieuchronnie prowadzi do wyraźnego uwolnienia umysłu; zapewnia to wówczas obszary
swobodnej percepcji umysłowej, które umożliwiają wyższą wrażliwość. Stopniowo, w
miarę jak uczeń nabywa prawdziwą wolność myśli i zdolność do przyjmowania wrażeń
umysłu abstrakcyjnego, tworzy dla siebie rezerwę myśli, która staje się dostępna w
razie potrzeby, aby pomagać innym ludziom i zaspokajać potrzeby jego rosnącej służby
światowej. Później staje się wrażliwy na wrażenia płynące z Hierarchii. Początkowo są
one czysto aśramowe, ale później, gdy uczeń staje się Mistrzem, przekształcają się w
całkowite wrażenia hierarchiczne; Plan jest wówczas dynamiczną substancją
dostarczającą zawartość rezerwuaru myśli, z którego może czerpać. Jest to
stwierdzenie o wyjątkowym i niezwykłym znaczeniu. Jeszcze później staje się wrażliwy
na wrażenia płynące z Szambali, a do treści jego dostępnej wiedzy dodaje się jakość
Woli, która realizuje planetarny Cel. Chcę jednak podkreślić fakt istnienia rosnącego
rezerwuaru myśli, który uczeń stworzył w odpowiedzi na wiele [95] różnych wrażeń, na
które staje się coraz bardziej wrażliwy; idee, koncepcje i duchowe cele, których staje się
świadomy, są przez niego stopniowo formułowane w myśli z odpowiednimi formami
myślowymi, z których uczy się czerpać, starając się służyć swoim bliźnim. Odkrywa, że
posiada rezerwę lub zbiór substancji myślowej, która jest wynikiem jego własnej
aktywności umysłowej, jego wrodzonej otwartości i która stanowi materiał do
nauczania oraz „źródło wiedzy”, z którego może czerpać, gdy stara się pomagać innym
ludziom.
Najważniejsze, co należy zrozumieć, to fakt, że wrażliwość na wrażenia jest
normalnym i naturalnym procesem, równoległym do rozwoju duchowego. Dałem wam
wskazówkę dotyczącą całego procesu, mówiąc, że
„Wrażliwość na wrażenia wiąże się z wytworzeniem magnetycznej aury, na
którą mogą oddziaływać najwyższe wrażenia”.
Chciałbym, abyście głęboko zastanowili się nad tymi słowami. Gdy uczeń zaczyna
wykazywać cechy duszy, a drugi boski aspekt przejmuje nad nim kontrolę i kształtuje
całe jego życie, automatycznie rozwija się wyższa wrażliwość; staje się magnesem dla
duchowych idei i koncepcji; przyciąga do swojej świadomości zarys, a później szczegóły
hierarchicznego Planu; w końcu uświadamia sobie planetarny Cel; wszystkie te wrażenia
nie są rzeczami, których musi szukać i mozolnie się uczyć, aby je poznać, zatrzymać i
uchwycić. Wpadają one do jego świadomości, ponieważ stworzył on magnetyczną aurę,
która je przywołuje i sprowadza „do jego umysłu”. Ta magnetyczna aura zaczyna się
formować od pierwszej chwili, gdy nawiązuje kontakt ze swoją duszą; pogłębia się i
rośnie wraz ze wzrostem częstotliwości tych kontaktów i ostatecznie staje się
nawykowym stanem świadomości; wtedy, w dowolnym momencie i przez cały czas,
pozostaje w harmonii ze swoją duszą, drugim boskim aspektem.
To właśnie ta aura jest w rzeczywistości rezerwuarem substancji myślowej, na której
może się duchowo oprzeć. Jego punkt skupienia znajduje się na płaszczyźnie
mentalnej. Nie jest już
kontrolowany przez naturę astralną; z powodzeniem buduje antahkarana, wzdłuż której
mogą przepływać wyższe wrażenia; uczy się nie rozpraszać tego napływu, ale
gromadzić w aurze (którą się otacza) wiedzę i mądrość, które, jak zdaje sobie sprawę,
są niezbędne do służby bliźnim. Uczeń jest magnetycznym centrum światła i wiedzy
tylko wtedy, gdy utrzymuje swoją magnetyczną aurę w stanie otwartości. Wówczas
nieustannie przyciąga wyższe zakresy wrażeń; może być wywołany i wprowadzony w
„działalność dystrybucyjną” przez to, co jest niższe i wymaga pomocy. Uczeń staje się
zatem w odpowiednim czasie niewielką lub drobną korespondencją Hierarchii –
przywołującą Shamballę i łatwo wywoływaną przez ludzkie potrzeby. Są to kwestie
wymagające dokładnego rozważenia. Obejmują one przede wszystkim rozpoznanie
punktów napięcia i ich wynikające z tego rozszerzenie na aury lub obszary
magnetyczne, zdolne do przywoływania i wywoływania.
Obszary wrażliwości przechodzą przez trzy etapy, których nie zamierzam tutaj
omawiać:
1. Wrażliwość na wrażenia od innych ludzi. Wrażliwość ta staje się przydatna w
służbie, gdy potrzebna aura magnetyczna zostanie wywołana i poddana naukowej
kontroli.
2. Wrażliwość na wrażenia grupowe – przekazywanie idei między grupami. Uczeń
może stać się otwartym pośrednikiem w każdej grupie, do której należy, a ta
umiejętność świadczy o jego postępach. [97]
3. Wrażliwość na wrażenia hierarchiczne, docierające do ucznia poprzez
antahkarana, a później – od Hierarchii jako całości, kiedy osiągnie on
niektóre z wyższych inicjacji. Wskazuje to na zdolność rejestrowania
wrażeń z Shamballi.
Warto byłoby teraz rozważyć trzy kwestie związane z wrażliwością na wrażenia,
budowaniem wynikającego z nich rezerwuaru myśli oraz reagowaniem na kolejne
wezwania inwokacyjne. Te trzy kwestie to:
1. Procesy rejestrowania.
2. Procesy rejestrowania interpretacji.
3. Procesy wynikającej odpowiedzi inwokacyjnej.
Chciałbym przypomnieć wam, że aura, którą każdy z was stworzył wokół centralnego
jądra swojej wcielonej jaźni lub duszy, jest fragmentem duszy nadrzędnej, która
doprowadziła was do manifestacji. Aura ta (jak dobrze wiecie) składa się z emanacji
ciała eterycznego, które z kolei zawiera trzy rodzaje energii, za które jesteście
indywidualnie odpowiedzialni. Te trzy rodzaje to (w połączeniu z energią prany, która
tworzy pojazdy eteryczne):
1. Aura zdrowia. Jest ona zasadniczo fizyczna.
2. Aura astralna, która zazwyczaj jest zdecydowanie dominującym czynnikiem,
rozległa i kontrolująca.
3. Aura mentalna, która w większości przypadków jest stosunkowo niewielka, ale
rozwija się szybko, gdy uczeń świadomie podejmuje własny rozwój lub gdy
polaryzacja osobowości następuje na planie mentalnym. W końcu nadejdzie
czas, kiedy [98] aura mentalna zniszczy (jeśli mogę użyć tak nieadekwatnego
terminu) aurę emocjonalną lub astralną, a wtedy jakość duszy miłości stworzy
substytut, tak że potrzebna wrażliwość nie zniknie całkowicie, ale będzie miała
wyższy i znacznie bardziej wyostrzony charakter.
W tej potrójnej aurze (a właściwie cztero-krotnej, jeśli liczyć pojazd eteryczny) każda
jednostka żyje, porusza się i istnieje; to właśnie ta żywa, witalna aura jest nośnikiem
wszystkich wrażeń, zarówno obiektywnych, jak i subiektywnych. To właśnie ten
„nośnik wrażliwej reakcji” musi kontrolować i wykorzystywać wewnętrzna jaźń, aby
rejestrować wrażenia lub kierować wrażenia eteryczne lub mentalne do świata ludzi.
Wrażenie astralne jest czysto egoistyczne i indywidualne i chociaż może wpływać na
otoczenie człowieka, nie jest kierowane tak jak inne rejestrowane energie. To aura w
przeważającej mierze tworzy wpływ, jaki dana osoba wywiera na swoich
współpracowników; to nie przede wszystkim jej słowa wywołują reakcje, nawet jeśli mają
one ucieleśniać jej reakcje i sposób myślenia, ale w rzeczywistości są one zazwyczaj
wyrazem jej emocjonalnych pragnień.
Wszyscy zatem nosimy w sobie subiektywny mechanizm, który jest prawdziwym i
doskonałym obrazem naszego szczególnego punktu w ewolucji. Jest to aura, którą
obserwuje Mistrz, i jest to czynnik o ogromnym znaczeniu w życiu ucznia. Światło
duszy w aurze i stan różnych aspektów aury wskazują, czy uczeń zbliża się do Ścieżki
Ucznia. W miarę jak reakcje emocjonalne słabną, a aparat umysłowy staje się coraz
bardziej przejrzysty, postęp aspiranta można dokładnie odnotować. Chciałbym, abyście
dokładnie rozróżniali ciała astralne i mentalne oraz to, co one emanują. Ciała (tak
zwane) mają charakter materialny; aura ma zasadniczo charakter promieniujący i
rozciąga się od każdego
[99] istotnym nośnikiem we wszystkich kierunkach. Jest to kwestia, na którą należy
zwrócić szczególną uwagę.
Problem aspiranta, który „tworzy” swoją aurę magnetyczną, polega na tym, aby się
wycofać, a tym samym zmniejszyć zasięg i moc aury astralnej oraz rozszerzyć i
zwiększyć potencjał aury mentalnej. Należy pamiętać, że zdecydowana większość
aspirantów jest zdecydowanie spolaryzowana w naturze astralnej, a zatem ich
problemem jest osiągnięcie innej polaryzacji i skupienie się na płaszczyźnie mentalnej.
Wymaga to czasu i ogromnego wysiłku. Ostatecznie – jak wspomniano powyżej –
promieniowanie duszy zastępuje dotychczasową aktywność emocjonalną aspiranta;
emanacja ta jest w rzeczywistości promieniowaniem z płatków miłości egoicznego
lotosu.
W momencie, gdy aspirant zaczyna świadomie pracować nad własnym rozwojem oraz
rozważać i zajmować się aurą, którą jest wyposażony, przechodzi przez trzy etapy
podczas swojego postępu na Ścieżce Powrotu. Są to:
1. Etap, na którym odkrywa potencjał i jakość swojej aury astralnej. Ze względu na
fakt, że jest to (w tym drugim układzie słonecznym) jakość miłości i jej
zniekształcenie w naturze astralnej, rozwój wrażliwości emocjonalnej jest
wyjątkowo i niemal nienaturalnie silny. Jest silniejszy niż ciało mentalne i jego
kierunek mentalny.
2. Etap, w którym pojazd mentalny zwiększa swoją moc i ostatecznie wytwarza
promieniowanie mentalne, które jest tak silne, że dominuje i kontroluje aurę
astralną.
3. Etap, na którym dusza wyraża swoją istotową naturę miłości i zaczyna
wypełniać swoją energią aurę astralną poprzez ciało astralne. Ostatecznie
[100] wrażliwość miłości zastępuje wrażliwość emocjonalną i pożądanie.
Aspiranci znajdują się na wszystkich trzech etapach wrażliwości. Podczas drugiej
inicjacji nadchodzi moment, w którym dusza inicjowanego przechodzi do działania, a
fundamentalna siła (jeśli mogę użyć takiego terminu) zanurza naturę astralną,
ożywiając i inspirując ciało astralne, tymczasowo zmieniając jakość aury astralnej i
ustanawiając kontrolę, która ostatecznie doprowadzi do zastąpienia, o którym
wspomniałem powyżej. Jest to aspekt prawdy, który leży u podstaw doktryny „zastępczego
pojednania” – doktryny, która została niestety zniekształcona przez teologię chrześcijańską.
Zajmijmy się teraz wspomnianymi „procesami rejestracji, zapisywania interpretacji i
wynikającej z nich odpowiedzi inwokacyjnej”. Musimy zawsze pamiętać, że
przedstawiam ogólne zasady i nie zajmuję się ani ideałem, ani tym, co niepożądane;
źródła wrażeń zmieniają się wraz z postępami ucznia, choć zawsze większe i
potężniejsze źródło obejmuje wszystkie mniejsze źródła.
Fakt, że człowiek jest wrażliwy na hierarchiczne wrażenia w swojej aurze mentalnej, nie
przeszkodzi mu być wrażliwym w swojej naturze astralnej na wezwania i emocjonalne
wołania ludzi. Oba te elementy są najbardziej użyteczne, jeśli uczeń zadba o to, aby były
one ze sobą powiązane. Nie zapominaj o tym, mój bracie. Zdolność interpretowania
zarejestrowanych wrażeń jest również nabywana w miarę rozwoju aury mentalnej pod
wpływem „umysłu utrzymywanego w świetle” duszy; uczeń uczy się, że każda
zarejestrowana prawda podlega wielu interpretacjom, które ujawniają się z coraz
większą jasnością w miarę przechodzenia kolejnych inicjacji i rozwijania świadomej
reaktywności. Zdolność przywoływania przejawia się z życia na życie i obejmuje [101]
przywoływanie świadomej reakcji z anima mundi lub z podświadomej duszy wszystkich
rzeczy, a także z ludzkiej świadomości i ze świata nadświadomego kontaktu.
Ta zdolność rozwija się stopniowo, gdy aspirant podąża Ścieżką Ucznia; na
wcześniejszych etapach często towarzyszy jej wiele zamieszania, wiele zjawisk
astralnych i częste błędne interpretacje. Na tym etapie nie ma jednak potrzeby
nadmiernego niepokoju, ponieważ wszystko, czego potrzeba, to doświadczenie, a
doświadczenie to zdobywa się poprzez eksperymenty i ich przejawy w codziennym
życiu. W żadnym przypadku truizm uczenia się poprzez system prób i błędów nie
sprawdza się bardziej niż w życiu i doświadczeniu akceptującego ucznia. Kiedy jest on
akceptowanym uczniem, liczba błędów maleje, nawet jeśli próby (lub eksperymentalne
wykorzystanie wielu różnych energii) stają się bardziej rozległe i dlatego obejmują
znacznie szerszy zakres działań.
Procesy rejestracji opierają się na czymś, co nazwałbym podejściem inwokacyjnym,
obejmującym szeroki zakres możliwych kontaktów. Uczeń musi nauczyć się rozróżniać
te liczne wpływy na swoją wrażliwą aurę. Na początkowych etapach większość z nich
jest rejestrowana nieświadomie, choć rejestracja ta jest dokładna i precyzyjna; celem
jest jednak rejestracja świadoma, którą osiąga się poprzez stałe i konsekwentne
utrzymywanie postawy Obserwatora. Rozwija się ona poprzez osiągnięcie oderwania –
oderwania Obserwatora od wszystkich pragnień i tęsknot dotyczących oddzielonej
jaźni. Będzie więc dla was oczywiste, że użycie słowa „obserwator” wiąże się z
pojęciem dualności, a zatem i oddzielenia. W tym przypadku jednak motywem
skłaniającym do obserwacji nie jest własny interes, ale determinacja, aby oczyścić
aurę, tak aby rejestrowała tylko [102] to, co będzie oświecające i związane z boskim
Planem, co będzie korzystne dla ludzkości, a zatem dla stworzenia nowego serwera
w Aśramach Hierarchii.
Podziały świadomości człowieka dokonane przez niektórych psychologów na
podświadomość, świadomość lub samoświadomość oraz nadświadomość mają tutaj
rzeczywistą wartość. Należy jednak pamiętać, że uczeń przede wszystkim staje się
prawdziwie świadomą jednostką ludzkości i w ten sposób rozwija prawdziwą
samoświadomość. Osiąga to poprzez rozróżnienie między niższym ja a wyższym ja, co
sprawia, że jego aura magnetyczna staje się wrażliwa na pewien aspekt jego samego.
co dotychczas nie było czynnikiem dominującym. Od tego momentu zaczyna rejestrować
wrażenia z coraz większą jasnością i dokładnością. Zazwyczaj na początkowych
etapach jedynym pragnieniem ucznia jest rejestrowanie wrażeń pochodzących od
Hierarchii; zdecydowanie woli tę ideę od rejestrowania wrażeń pochodzących z własnej
duszy lub z otaczających go czynników ludzkich, swoich bliźnich oraz środowiska i
okoliczności, które oni tworzą. Pragnie tego, co można nazwać „wrażeniem pionowym”.
Motyw ten, będący w dużej mierze egocentryzmem, sprawia, że uczeń zwraca się
introspektywnie do siebie samego i na tym etapie wielu aspirujących staje się
więźniami, mówiąc astralnie, ponieważ rejestrują w swojej aurze magnetycznej wiele
astralnie motywowanych form myślowych tego, co wierzą i mają nadzieję, że „wrażenie
pionowe” rzekomo przekazuje. Łatwo nawiązują kontakt z astralnymi odpowiednikami
wyższych światów, które są odzwierciedlane (a tym samym zniekształcane) na planie
astralnym; świat tam zarejestrowany jest oczarowany błędnymi i egoistycznymi
pragnieniami oraz pobożnymi życzeniami oddanych wyznawców. Nie muszę się nad
tym rozwodzić. Wszyscy uczniowie w pewnym momencie swojego szkolenia muszą
przejść przez tę fazę uroku; czyniąc to, [103] oczyszczają i intensyfikują aurę
magnetyczną, a jednocześnie oczyszczają otaczający ich świat astralny, z którym
mają kontakt. Uczą się również, że pragnienie rejestrowania wrażeń z Hierarchii musi
ustąpić miejsca determinacji, by oddać swoją aurę magnetyczną do dyspozycji
ludzkości; uczą się wtedy rejestrować ludzkie potrzeby i dzięki temu rozumieć, gdzie
można pomóc i służyć bliźnim. Dzięki świadomemu rejestrowaniu apeli z świata
kontaktów horyzontalnych aura magnetyczna ucznia zostaje oczyszczona z
przeszkadzających i pochłaniających form myślowych oraz z aspiracji i pragnień, które
dotychczas uniemożliwiały prawidłową rejestrację. Uczeń przestaje je wtedy tworzyć, a
te, które zostały stworzone, zanikają lub ulegają atrofii z powodu braku uwagi.
Później, kiedy przyjmujący uczeń staje się uczniem przyjętym i otrzymuje pozwolenie na
uczestnictwo w działalności aśramu, nabywa zdolność rejestrowania wrażeń
hierarchicznych; jest to jednak możliwe dopiero po tym, jak nauczy się rejestrować
wrażenia pochodzące z własnej duszy (wrażenia pionowe) oraz z otaczającego świata
ludzi (wrażenia poziome). Po przejściu pewnych ważnych inicjacji jego aura
magnetyczna będzie w stanie rejestrować wrażenia pochodzące z podludzkich królestw
natury. Ponownie, później, kiedy stanie się Mistrzem Mądrości, a zatem pełnoprawnym
członkiem piątego królestwa w naturze, świat hierarchicznego życia i działalności będzie
światem, z którego poziome wrażenia będą oddziaływać na jego aurę magnetyczną, a
pionowe wrażenia będą pochodzić z wyższych poziomów Duchowej Triady, a jeszcze
później z Shamballi. Wtedy świat ludzkości będzie dla niego tym, czym były królestwa
podludzkie, kiedy czwarte królestwo, ludzkie, było polem jego zarejestrowanych
poziomych wrażeń. [104] Mamy tu jasno ujawnione prawdziwe znaczenie Krzyża
ludzkości.
Fakt rejestrowania nie jest niczym niezwykłym. Ludzie wrażliwi są nieustannie pod
wpływem jakiegoś poziomu świadomości i są otwarci na te wrażenia zgodnie z
poziomem świadomości, na którym normalnie funkcjonują; na przykład media są
niezwykle podatne na odbiór wrażeń z poziomów eterycznych lub astralnych, podobnie
jak ogromna większość astralnych medium – a jest ich mnóstwo. Wrażenia z poziomów
mentalnych (konkretnych, abstrakcyjnych lub o bardziej wzniosłym charakterze)
wywierają wpływ na umysły tych, którzy osiągnęli prawdziwą koncentrację na
płaszczyźnie mentalnej. Naukowcy, mistycy, matematycy, studenci okultyzmu, aspirujący
i uczniowie, pedagodzy i humaniści oraz wszyscy, którzy kochają swoich bliźnich, są
podatni na takie wrażenia, a jedną z najważniejszych potrzeb ucznia jest rozwijanie
odpowiedniej wrażliwości na wrażenia i kontakty aśramiczne. Wtedy wychodzi on poza
grupę osób wrażliwych mentalnie, wymienionych powyżej.
Problem, którym się teraz zajmuję, jest znacznie głębszy i dotyczy interpretacji oraz
jasnego i prawidłowego rejestrowania wrażenia, co jest znacznie trudniejszą sprawą.
Osoba, na której wywarło się wrażenie, musi znać jego źródło; musi być w stanie
powiązać je z jakąś dziedziną wymaganych informacji, korekty, instrukcji lub
dystrybucji energii. Musi być w stanie jasno określić, na jaki aspekt swojego
mechanizmu rejestrującego (umysł, ciało astralne, ciało energetyczne lub mózg)
wywarło wpływ przekazane i zarejestrowane wrażenie. Jedną z trudności, z jaką boryka
się na przykład aspirujący uczeń i gorliwy student okultyzmu, jest bezpośrednie
rejestrowanie w mózgu wrażeń pochodzących od Trójcy Duchowej (a później od
Monady) poprzez antahkarana. [105]
To wrażenie musi być bezpośrednim przekazem z poziomów mentalnych do mózgu,
unikającym wszelkiego kontaktu z ciałem astralnym; tylko w takim przypadku, gdy
osiągnięty zostanie ten bezpośredni przekaz, zapisane wrażenie będzie pozbawione
błędów. Nie będzie ono wtedy zabarwione żadnym kompleksem emocjonalnym,
ponieważ to właśnie astralny poziom świadomości jest największym zniekształcaczem
istotnej prawdy. Wrażenia z Aśramu lub z Duchowej Triady (które są jedynym
rodzajem wrażeń, którymi się tutaj zajmuję) przechodzą przez trzy etapy:
1. Etap zapisu mentalnego. Wyrazistość i dokładność tego zapisu będą zależały
od stanu kanału odbiorczego, antahkarany; co ciekawe, w tym zapisie
pojawia się pewien element czasu. Nie jest to czas, jaki znacie na planie
fizycznym, który jest jedynie rejestracją przez mózg przemijających
„wydarzeń”; jest to wyższa mentalna odpowiedź na czas. Nie mogę tutaj
zagłębiać się w ten temat, ponieważ jest on zbyt zawiły; czas w tym
kontekście jest bowiem powiązany z odległością, zejściem, skupieniem i
zdolnością do rejestrowania.
2. Etap odbioru przez mózg. Dokładność tego odbioru będzie zależała od jakości
fizycznych komórek mózgowych, od polaryzacji myślącego człowieka w centrum
głowy oraz od wolności komórek mózgowych od wszelkich wrażeń
emocjonalnych. Trudność polega na tym, że aspirujący odbiorca lub skupiony
myśliciel jest zawsze emocjonalnie świadomy nadejścia wyższego wrażenia i
wynikającego z tego wyjaśnienia tematu jego myśli. Musi to jednak zostać
zarejestrowane przez całkowicie spokojny pojazd astralny i dlatego dostrzeżecie
jeden z głównych celów prawdziwej medytacji. [106]
3. Etap rozpoznanej interpretacji. Jest to niezwykle trudna faza. Interpretacja zależy
od wielu czynników: wykształcenia, punktu osiągniętego w ewolucji, mistycznego
lub okultystycznego podejścia ucznia do centrum prawdy, jego wolności od
niższej psychiki, jego istotnej pokory (która odgrywa ważną rolę w prawidłowym
zrozumieniu) oraz decentralizacji jego osobowości. W rzeczywistości cała
osobowość jest zaangażowana w tę ważną kwestię prawidłowej interpretacji.
W tym aspekcie wrażenia koniecznie musi być uwzględniony temat SYMBOLI. Wszystkie
wrażenia muszą być koniecznie przetłumaczone i zinterpretowane w symbolach, w
formach słownych lub w przedstawieniach obrazowych; aspirant nie może tego uniknąć; i
to właśnie w formach słownych (które, nie trzeba dodawać, mają charakter symboli) jest
on podatny na zbłądzenie. Są one środkiem przekazu, poprzez który zarejestrowane
wrażenie jest przekazywane do świadomości mózgowej, tj. do świadomości fizycznej
ucznia, umożliwiając mu w ten sposób użyteczne zrozumienie abstrakcyjnych idei lub
tych aspektów Ścieżki, które ma obowiązek zrozumieć i nauczać.
Nie ma potrzeby, abym rozwijał ten temat. Prawdziwy uczeń jest zawsze świadomy
możliwości popełnienia błędu, ingerencji psychicznych zakłóceń i zniekształceń;
dobrze wie, że prawdziwa i skuteczna interpretacja przekazanych wrażeń zależy w dużej
mierze od czystości kanału odbiorczego i od wolności jego natury od wszelkich
aspektów niższej psychiki – co często jest zapominane. Gęsta zasłona konkretnych form
myślowych może również zniekształcić prawdziwą interpretację, podobnie jak
interwencja astralna; nauczanie na Ścieżce i wrażenia duchowe mogą być zakłócane
przez iluzję płynącą z płaszczyzny astralnej lub przez odrębne i [107] konkretne idee
emanujące z poziomów mentalnych. W tym przypadku można naprawdę powiedzieć, że
„umysł jest zabójcą rzeczywistości”. Słowa „otwarty umysł” mają głębokie okultystyczne
znaczenie; są one tak samo istotne dla prawidłowej interpretacji, jak wolność od uroku i
psychicznych przejawów występujących na planie astralnym.
Również w tym przypadku można dostrzec konieczność faktycznego dostosowania,
tak aby powstał bezpośredni kanał, którym wrażenie (kierowane przez jakieś źródło
wyższe niż osobowość) może spływać do mózgu. Początkowo kanał ten i dostosowanie
muszą zostać ustanowione między mózgiem a duszą; będzie to wymagało
zaangażowania wszystkich trzech aspektów osobowości – ciała eterycznego, pojazdu
astralnego i natury umysłu; zasadniczo proces dostosowywania powinien zostać
rozpoczęty i rozwinięty na Ścieżce Probacyjnej i doprowadzony do stosunkowo
wysokiego stanu skuteczności na wcześniejszych etapach Ścieżki Ucznia. Później, gdy
uczeń świadomie tworzy antahkarana i staje się funkcjonalną częścią Aśramu, uczy się
(podczas praktykowania wyrównania) omijać – jeśli mogę użyć takiego słowa – dwa
aspekty siebie, które do tej pory miały ogromne znaczenie: pojazd astralny i ciało
duszy lub ciało przyczynowe. Ciało astralne jest zatem omijane przed czwartą
inicjacją, a ciało duszy przed piątą; cały proces „omijania” zajmuje dużo czasu i
wymaga intensywnej pracy, najpierw skupiającej się na naturze emocjonalnej poprzez
świadomą dyskryminację, a ostatecznie na naturze duszy pod wpływem inspiracji
Duchowej Triady, która ostatecznie zastępuje duszę. Wszystko to zajmie wiele
wcieleń. Rejestrowanie i interpretowanie wyższych wrażeń jest bowiem podstawową
nauką okultystyczną i wymaga wiele nauki i praktyki, aby osiągnąć doskonałość.
W miarę powolnego rozwoju tych dwóch procesów trzeci etap automatycznie staje się
coraz bardziej skuteczny. Otrzymane i zinterpretowane wrażenie powoduje
fundamentalne zmiany w życiu i stanie świadomości aspiranta, a przede wszystkim w
jego orientacji. Staje się on centrum energii, które przywołuje i wywołuje. To, co otrzymał
za pośrednictwem swojego kanału wyrównującego, staje się potężnym czynnikiem
przywołującym nową falę wyższych wrażeń; sprawia to również, że staje się on
przywoływaczem na płaszczyźnie fizycznej, tak że aura magnetyczna, którą wytworzył,
staje się coraz bardziej wrażliwa na te napływające duchowe wrażenia, a także coraz
bardziej wrażliwa na to, co przywołuje z otaczającego go środowiska fizycznego i od
ludzkości. Staje się on elektrownią pozostającą w kontakcie z Hierarchią i odbiera oraz
rozdziela (w odpowiedzi na przywołujące wołanie ludzkości i ludzkie potrzeby) otrzymaną
energię. Staje się również „odbiorcą światła” i duchowego oświecenia oraz
dystrybutorem światła w ciemnych zakątkach świata i w ludzkich sercach. Jest zatem
centrum przywołującym i przywołującym, z którego korzysta Hierarchia w trzech
światach ludzkiej ewolucji. [109]
XIV. Wyższe aspekty relacji
Słowo „telepatia” jest używane przede wszystkim w odniesieniu do wielu faz kontaktu
mentalnego i wymiany myśli bez użycia słów, znaków pisanych lub mówionych. Jednak
to, co rozumie się pod tym pojęciem we współczesnym użyciu, nie obejmuje wyższych
aspektów „relacji w ramach Uniwersalnego Umysłu”. Trzeci aspekt, dotyczący
inteligencji, ma miejsce, gdy dochodzi do interpretacji kontaktu; drugi aspekt, dotyczący
miłości-mądrości, jest czynnikiem, który umożliwia wywarcie wyższego wrażenia, i dzieje
się to, gdy aspekt ten rozwija się lub wchodzi w fazę funkcjonalnej aktywności. Podczas
tego procesu rozwoju możliwa jest tylko telepatia bezpośrednia, która występuje w
dwóch rodzajach:
1. Telepatia współczująca lub natychmiastowe zrozumienie, świadomość wydarzeń,
wyczuwanie zdarzeń i identyfikacja z reakcjami osobowości. Wszystko to jest
związane z aktywnością splotu słonecznego osobowości, a gdy natura miłości
lub drugi aspekt jest rozwinięty lub się rozwija, staje się „ziarnem lub zarodkiem”
zdolności intuicyjnej. Cały proces ma zatem charakter astralno-buddyczny i
angażuje niższe aspekty Uniwersalnego Umysłu jako czynnik sprawczy.
2. Telepatia umysłowa lub wzajemne oddziaływanie przekazywanych myśli.
Chociaż jest to zjawisko stałe wśród osób o zaawansowanych zdolnościach
intelektualnych, nadal jest ono rzadko rozpoznawane, a jego prawa i sposoby
wyrażania się pozostają nieznane, a najlepsi umysły i interpretatorzy na
poziomach subiektywnych nadal mylą je z reakcjami splotu słonecznego. Jest
to stosunkowo nowa i niezbadana [110] nauka, ale zakres jej działania nie jest
astralny i dlatego nie jest związany z centrum splotu słonecznego, ponieważ
substancja, w której nauka ta jest realizowana, nie jest substancją astralną, ale
substancją mentalną, a zatem zaangażowany jest i wykorzystywany inny
nośnik, jakim jest ciało mentalne. Jest to „ziarno lub zalążek” wyższych
kontaktów i wrażeń pochodzących z poziomów wyższych niż płaszczyzna
buddyczna lub intuicyjna. Jest to związane z wyższym aspektem
Uniwersalnego Umysłu, z inteligentną Wolą. W obu przypadkach
zaangażowany jest niższy aspekt miłości (emocjonalna i wrażliwa reakcja
astralna) oraz czysta miłość duszy.
Astralna, empatyczna wrażliwość jest omylna i często błędna w swoich
przypuszczeniach i interpretacjach. Wyższa telepatia – również forma wrażliwości, która
jest bramą wejściową lub koncepcją – staje się ostatecznie nieomylna; na
wcześniejszych etapach (jeśli chodzi o metody interpretacji i dedukcji) może często
okazywać się błędna.
Prosta telepatia umysłowa jest jednym z najwyższych przejawów osobowości; ma
charakter zdolności pomostowej, ponieważ jest jednym z głównych kroków w kierunku
wyższego wrażenia; zawsze zakłada stosunkowo wysoki stopień rozwoju umysłowego i
jest to jeden z powodów, dla których nie jest jeszcze uważana za renomowaną,
udowodnioną i możliwą do udowodnienia zdolność człowieka. W tym przypadku umysł
jest prawdziwym „zabójcą Rzeczywistości”, a źródła i sposoby subiektywnej wiedzy
pozostają nadal w ciemnej strefie ludzkiej świadomości. Normalne procesy ewolucji
udowodnią jednak niepodważalnie istnienie zdolności, które umożliwiają wyższe
duchowe i subiektywne wrażenia, a ostatecznie sprawiają, że stają się one normą.
Ta „Najwyższa Nauka Kontaktu” może być – jak już wyjaśniono – podzielona na
następujące fazy, które [111] wszystkie są stopniowo rozwijane jedna z drugiej. Nie
zapominajcie o nieuniknionej ciągłości, która jest wybitną cechą procesu ewolucyjnego.
1. Wrażliwość astralna. Opiera się ona na reakcjach splotu słonecznego, a cały
proces odbywa się na planie astralnym i przy użyciu substancji astralnej. W
swojej najwyższej formie staje się ona czynnikiem, który później umożliwia
intuicyjną świadomość i intuicyjną wrażliwość; następnie proces ten jest
kontynuowany w substancji buddyjskiej. Aspiranci na pewnym etapie swojego
rozwoju mają silnie astralno-buddyjską naturę. Należy o tym pamiętać.
2. Telepatia mentalna. Obejmuje ona naturalnie dwa lub kilka umysłów, a proces
ten odbywa się w substancji płaszczyzny mentalnej. Jest to czynnik, który
umożliwia działanie, które nazywamy „wrażeniem”. Wrażenie to pochodzi w
dużej mierze z pewnych aspektów płaszczyzny mentalnej, takich jak:
a. Dusza osoby telepatycznej, wykorzystująca płatki wiedzy egoicznego
lotosu – wysoką formę inteligencji mentalnej.
b. Tak zwany umysł abstrakcyjny. Ten aspekt substancji mentalnej jest w
dużej mierze wykorzystywany przez Hierarchię w celu dotarcia do
umysłów uczniów. Dopiero w ciągu ostatnich kilku stuleci Hierarchia
przeniosła centrum swojej żywej uwagi na plan buddhiczny, odsuwając się
od planu mentalnego. Stało się to możliwe, ponieważ aspirujący na całym
świecie są obecnie wrażliwi na kontakty oparte na świadomości astralnobuddhicznej, ale prowadzone wyłącznie w sferze mentalnej.
[112] substancja. Wiąże się to nieuchronnie z trzema aspektami umysłu,
które się w nim znajdują: umysłem konkretnym, Synem Umysłu oraz
abstrakcyjną wrażliwością lub reakcją. Wiąże się to (na płaszczyźnie
fizycznej) z aktywnością przysadki mózgowej (co można łatwo
zaobserwować), a także z wykorzystaniem centrum ajna.
3. Okultystyczna nauka o wrażeniach. Staje się to możliwe, gdy obecne są dwie
pozostałe formy telepatycznej więzi i rozwijają się one do pewnego stopnia
dokładności. Zależy to również od budowy antahkarany i stałej orientacji
aspiranta lub ucznia w kierunku Trójcy Duchowej; staje się to również możliwe,
gdy umysł abstrakcyjny jest rozwinięty i wrażliwy, a tym samym może stać się
zalążkiem duchowej Woli; będzie to wymagało wrażliwości na boski cel.
Wyższym aspektem tego abstrakcyjnego umysłu jest płaszczyzna atmy. Warto
uświadomić sobie istotną naturę tych dwóch poziomów świadomości. To właśnie
w substancji płaszczyzny atmy powstaje aktywność, która może wywrzeć
wrażenie na abstrakcyjnym umyśle, który następnie staje się siedzibą
świadomości duchowego człowieka; jednocześnie pozostaje on w aktywnym
posiadaniu i użytkowaniu swojej osobowości i nadal korzysta z umysłu
konkretnego; wrażliwość astralna zaczyna jednak spadać poniżej progu
świadomości i w ten sposób dołącza do wielkiego szeregu instynktów i reakcji
instynktownych, którymi posiada się człowiek i które wprowadzają go w życie i
uwarunkowaną świadomość wszystkiego, co istnieje w trzech światach, w tym w
trzech podludzkich królestwach natury. To właśnie z tymi wysublimowanymi i
[113] kontrolowanymi instynktami pracują ci Mistrzowie i uczniowie, których
zadaniem jest nadzorowanie ewolucji form życia w królestwach podludzkich.
Wyższe formy telepatii umysłowej, obejmujące duszę i umysł abstrakcyjny,
dotyczą wyłącznie boskiego Planu – tak jak Hierarchia realizuje go w trzech
światach. Nauka o Wrażeniu dotyczy zatem przede wszystkim boskiego Celu,
tak jak realizuje go Shamballa, a także tych wyższych aspektów pracy
hierarchicznej, które nie dotyczą pracy w trzech światach. Jest to kwestia, nad
którą proszę was się
zastanowić się nad tym.
Dzisiaj, ze względu na osobliwy etap ewolucji, jaki osiągnęło królestwo ludzkie,
ustanowiono pośredni aspekt trzech powyższych form wrażenia; jest to coś w
rodzaju okresu przejściowego między pełną ekspresją ludzką a pełną ekspresją
królestwa dusz. Nazywamy to:
4. Nauka o inwokacji i ewokacji. Nauka ta może wykorzystywać i wykorzystuje
nieinteligentne popędy oraz wyższe (ale jeszcze nie ukształtowane) pragnienia
mas ludzkich w formie inwokacyjnej; robi to w celu wypełnienia luki istniejącej w
świadomości między życiem zwykłego człowieka, życiem zintegrowanej
osobowości a życiem duszy. Dzięki wykorzystaniu tego inwokacyjnego żądania
– często niewerbalnego i nieświadomie wyrażanego – uczniowie świata mogą się
skupić; mogą go wykorzystać i w ten sposób wygenerować energię, która będzie
wystarczająco silna, aby wywrzeć prawdziwy wpływ i wywrzeć zdecydowane
wrażenie na Istotach i Życiach znajdujących się na poziomach wyższych niż te w
trzech światach. Wpływ ten wywołuje reakcję tych wyższych Istot, a następnie
powstaje duchowa i inteligentna interakcja, która ma ogromną wartość w [114]
promowaniu dodatkowego bodźca i zwiększonej witalizacji normalnego i
zazwyczaj powolnego procesu ewolucyjnego. Dzieje się to dzisiaj w ostrej formie
i wyjaśnia wiele z tego, co ma obecnie miejsce w świecie spraw ludzkich.
Rozprzestrzeniająca się stymulacja ma bardzo intensywny charakter. Wołanie
ludzkości jest nie tylko bezgłośnym apelem, który mobilizuje wszędzie
hierarchicznych pracowników, ale znajduje również wyraz we wszystkich planach
i programach, sformułowanych platformach oraz wielu grupach i organizacjach,
które poświęcają się poprawie życia ludzkiego.
Niektóre podstawowe pojęcia leżą u podstaw każdej fazy Nauki o Kontakcie i bez nich
nie byłoby podstaw do jakichkolwiek wysiłków zmierzających do opanowania tej nauki.
Proszę, zrozumcie ten fakt. Są trzy rzeczy, o których należy zawsze pamiętać:
1. Środkiem, przez który muszą przepływać prądy myśli lub wrażenia (niezależnie od
ich źródła), aby wywrzeć wpływ na ludzki mózg, jest planetarne ciało eteryczne. Ma to
fundamentalne znaczenie. Ten eteryczny nośnik umożliwia wszelkie relacje, ponieważ
indywidualne ciało eteryczne jest integralną częścią życiowego ciała planety. To
życiowe ciało jest również środkiem wszystkich instynktownych reakcji, takich jak te,
które zwierzęta wykazują w obliczu niebezpieczeństwa. Im ściślej to ciało eteryczne
jest splecione (jeśli mogę użyć takiego słowa) z gęstym pojazdem fizycznym, tym
wyraźniejsza będzie reakcja instynktowna – jak na ilustracji, którą podałem i która
opiera się na tysiącletnich doświadczeniach takich reakcji; tym większa będzie również
wrażliwość i zdolność do [115] kontaktu telepatycznego i rozpoznawania wyższych
wrażeń. Można również dodać, że ciało eteryczne ucznia, a nawet osoby
zaawansowanej, może być tak traktowane i obsługiwane, że może odrzucać wiele
rzeczy, które w przeciwnym razie mogłyby na nie wpływać, przechodzić przez nie lub
wykorzystywać je jako kanał. Trening ten jest automatyczny; dowodem na to jest
również zdolność ludzkiego mechanizmu do wyłączania wszystkich kontaktów i wrażeń,
które mogą nie być potrzebne, do których jest tak przyzwyczajony, że nawet ich nie
rejestruje, oraz wszystkich tych, które uważa za niepożądane lub niegodne uwagi.
Powodem, dla którego prawdziwy kontakt telepatyczny między umysłami nie jest
bardziej powszechny, jest fakt, że niewiele osób myśli z odpowiednią jasnością lub z
wymaganą energią; nie tworzą one prawdziwych, zwięzłych lub potężnych form
myślowych, a jeśli nawet to robią, to formy te nie są prawidłowo ukierunkowane na
zamierzony cel. Kiedy człowiek jest uczniem i świadomie stara się być pod wrażeniem
swojej duszy, Mistrza lub Duchowej Triady, zadanie agenta wywierającego wrażenie
jest stosunkowo proste; wszystko, co uczeń musi zrobić, to rozwinąć właściwą
otwartość oraz intuicyjną inteligencję, która będzie
umożliwiają mu dokonywanie prawidłowych interpretacji, a także rozpoznawanie źródła
komunikatu lub wrażenia.
To prowadzi nas do drugiej podstawowej koncepcji:
2. Wrażliwość na wrażenia wiąże się z wytworzeniem aury magnetycznej, na którą
mogą oddziaływać najwyższe wrażenia. Omówiłem to (w pewnym stopniu) w
poprzedniej sekcji. Należy pamiętać, że siła aury magnetycznej, która otacza
wszystkich ludzi, znajduje się obecnie w czterech [116] obszarach substancji; te
cztery obszary są blisko czterech głównych centrów. Kiedy dana osoba jest osobą o
niskim poziomie rozwoju i ma przeważnie zwierzęcą naturę, wówczas większość
wywierających na nią wpływ wrażeń dociera do niej automatycznie poprzez centrum
sakralne; takie wrażenia (jak można sobie wyobrazić) będą ciężkie, ale jednocześnie
dynamiczne; będą odnosiły się do wszystkiego, co dotyczy jej fizycznej istoty,
fizycznych apetytów oraz fizycznego komfortu lub dyskomfortu. Jednak obecnie
stosunkowo niewiele osób w stosunku do populacji planetarnej wykorzystuje centrum
sakralne jako główny organ rejestrujący. Aura magnetyczna (w tym przypadku) jest
stosunkowo niewielka; wszystkie tendencje tej maleńkiej aury mają charakter
skierowany w dół, a wszystkie wrażenia (które nie mogą pochodzić z wyższego źródła
niż sam człowiek) oddziałują poprzez aurę centrum sakralnego. Większość wrażeń
ma zatem charakter czysto instynktowny i nie wiąże się z nimi prawie żadna myśl;
istnieją jednak dowody na to, co można rozumieć jako aspirację, nawet jeśli nie jest
to coś, co prawdziwy aspirant mógłby uznać za duchowe.
Przeciętny, choć wciąż nieświadomy człowiek, działa poprzez swoje ciało astralne, a
ponieważ jest tam spolaryzowany, działa poprzez centrum splotu słonecznego –
eterycznie i przede wszystkim. Wszystkie wrażenia trafiają do aury poprzez obszar
wokół tej części pojazdu eterycznego. To właśnie poprzez to główne centrum działa
zwykły medium, odbierając wrażenia i komunikaty od istot astralnych lub od
ożywionych form astralnych, które można znaleźć w iluzjach stworzonych przez
ludzkość.
Nie zapominajcie jednak, że prawdziwa aspiracja jest zasadniczo produktem lub reakcją
astralną; wszyscy [117] aspirujący – na wczesnych etapach swojej powolnej reorientacji
– działają poprzez centrum splotu słonecznego i w ten sposób tylko stopniowo skupiają
tam niższe energie, przed ich transmutacją i podniesieniem do wyższego centrum,
centrum serca. Są pewni uczniowie, którzy celowo pracują na planie astralnym, zgodnie
z instrukcjami Mistrza swojego Aśramu, aby dotrzeć do takich nowicjuszy i przekazać im
wiedzę oraz subtelne informacje potrzebne do ich postępu. Żaden Mistrz nie pracuje w
ten sposób, dlatego Mistrzowie muszą wykorzystywać niektórych swoich uczniów do tej
służby. Tacy uczniowie kierują pożądane wrażenie do obszaru splotu słonecznego aury
magnetycznej. Ta aura magnetyczna ma jeszcze jeden punkt wejścia w okolicy centrum
gardła, wykorzystując je jako odbiorcę wyższych wrażeń. Centrum to lub obszar energii
jest w znacznym stopniu wykorzystywany i aktywnie aktywowany przez tych, którzy są
twórczymi pracownikami świata; nawiązali oni koniecznie bezpośredni kontakt z duszą i
dlatego są szeroko otwarci na te intuicyjne idee, które są źródłem ich twórczej pracy. W
zależności od sukcesu, jaki odnoszą w takiej twórczej produkcji, i od piękna ich dzieł,
takie będzie wrażenie, jakie wywierają na innych ludziach. Co ciekawe, nowe i osobliwe
formy sztuki, które zachwycają niektórych ludzi, a innych oburzają, są w dużej mierze
dziełem splotu słonecznego i dlatego nie są naprawdę wysokiej klasy. W nielicznych z
nich – bardzo nielicznych – bierze udział centrum gardła.
Aura magnetyczna wokół głowy jest tym, co jest naprawdę wrażliwe na najwyższe
wrażenia i stanowi punkt wejścia do centrum głowy. Nie muszę się nad tym
rozwodzić; wszystko, czego was nauczyłem, jest związane z przebudzeniem tego
najwyższego
centrum, zanim aspirant stanie się członkiem Królestwa Bożego. Centrum ajna nie jest w
to zaangażowane i przez kilka kolejnych stuleci pozostanie czynnikiem kierującym
wrażeniami, a nie ich celem.
Kolejna ważna myśl kluczowa znajduje się w słowach:
3. „Plan jest dynamiczną substancją, dostarczającą zawartość rezerwuaru, z którego
może czerpać środek wywierający wrażenie i na który odbiorca tego wrażenia musi
stać się wrażliwy”.
To zdanie wymaga prawdopodobnie dość poważnej zmiany w sposobie myślenia
większości uczniów. Koncepcja Planu jako Substancji z pewnością będzie dla nich
nowa, a być może również dla was. Jest to jednak koncepcja, którą muszą się starać
pojąć. Ujmę to nieco inaczej: Plan stanowi lub składa się z substancji, w której
członkowie Hierarchii konsekwentnie pracują. Weźmy tę ważną koncepcję i rozbijmy ją
na części składowe dla jasności. Bardzo mocno podkreślam te słowa, ponieważ
koncepcja ta ma znaczenie niemal przekraczające ludzkie pojmowanie, a jej zrozumienie
może zmienić i ożywić całe wasze podejście do Planu, dzięki czemu będziecie mogli
pracować w świeży i zupełnie nowy sposób:
1. Plan JEST substancją. Jest zasadniczo istotną energią. A energia jest
substancją i niczym innym.
2. Substancja (która jest Planem) ma charakter dynamiczny i dlatego jest
nasycona energią WOLI. [119]
3. Plan stanowi rezerwuar energetyzowanej substancji, utrzymywanej w stanie
roztworu przez WOLĘ Sanat Kumary i ucieleśniającej Jego niematerialny cel
(niematerialny dla nas, ale nie dla Niego).
4. To właśnie z tej planetarnej Substancji muszą czerpać „czynniki wywierające wpływ”
– Nirmanakajowie, członkowie Hierarchii i pracujący uczniowie świata, a także
wszystkie osoby o pewnym stopniu wrażliwości duchowej.
5. Odbiorcy pożądanego wrażenia muszą stać się wrażliwi na tę istotną energię.
Całą tę propozycję można odnieść do pierwotnego Myśliciela, który stworzył nasz
zamanifestowany świat i który zgodnie z Prawem Ewolucji stopniowo realizuje cel
swojego myślenia. W szerszym i bardziej ogólnym sensie jest to suma oceanów energii,
w których „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Jest to siedmiorakie ciało planetarnego
Logosu.
Nie rozważamy tu jednak większej całości, ale zajmujemy się konkretnym i
skoncentrowanym obszarem świadomości planetarnej. Znajduje się on w połowie drogi
między najwyższą płaszczyzną, na której znajduje się Sala Rady Wielkiego Pana, a
trzema płaszczyznami, które tworzą aktywną arenę dla pracy hierarchicznej – trzema
poziomami świadomości Duchowej Triady. Ten „skoncentrowany obszar” został
wywołany przez Agentów boskiej Woli; znają oni ostateczny cel Sanat Kumary i trzymają
go mocno w perspektywie, udostępniając go tym Mistrzom Mądrości, którzy mogą
działać jako „imponujący Agenci Woli Sanat Kumary”. Są to Manu, Chrystus i
Mahachohan, Pan Cywilizacji.
Można by tu powiedzieć, że trzej Buddowie Działania są głównymi czynnikami
wywierającymi wpływ, a trzej Wielcy [120] Panowie są „odbiorcami tego wpływu” na
niezwykle wysokim poziomie; jest to poziom świadomości atmic, który jest obszarem
ożywionym przez boską Wolę.
Omawiając piąty Punkt Objawienia (Uczniostwo w Nowej Erze, tom II), powiedziałem,
że dotyczy on najwyższego aspektu Woli – tego, co tworzy najwyższą syntezę,
syntezę ostateczną. Celem planetarnym jest ostateczna synteza pierwotnej myśli
planetarnego Logosu, a tej myśli nadajemy zawsze bezsensowne imię „CHWAŁA”;
oznacza ona wszystko, co możemy pojąć jako boski cel; jest dla nas „blaskiem chwały”.
Ludzki umysł na tym etapie (w czasie i przestrzeni) nie jest w stanie zarejestrować
żadnego aspektu Celu; wszystko, co możemy zrobić, to współpracować z Hierarchią
w jej wysiłkach zmierzających do aktywowania tych rzeczy i wydarzeń, które
ostatecznie umożliwią manifestację Celu.
Cel ten będzie stanowił ostateczne objawienie dla ostatniej rasy korzeniowej ludzi; dlatego
też znajduje się on bardzo daleko przed naszym obecnym punktem ewolucji.
W tym miejscu przedstawię stwierdzenie, które prawdopodobnie nie będzie miało
żadnego znaczenia dla przeciętnego ucznia, ale może stanowić owocną myśl dla
wtajemniczonego, który przeczyta te słowa:
Cel Sanat Kumary jest obecnie tworzony przez syntezę, którą ujawnia
natura ostatnich siedmiu Ścieżek. Jest on dostosowany w czasie i
przestrzeni do ludzkiej inteligencji poprzez przedstawiony Plan, a – w
chwale spełnienia – ukończony Plan ujawni Cel na wszystkich siedmiu
płaszczyznach ewolucji. Wtedy ewolucja, sformułowana i narzucona
przez Hierarchię, dobiegnie końca, a jej miejsce zajmie większa
dynamiczna ekspansja.
Zauważycie, że wzdłuż wszystkich linii nauczania następuje ostateczne połączenie i
zintegrowanie, a w pewnym momencie rozwoju świadomości wiele linii duchowego
podejścia staje się kilkoma liniami świadomej duchowej świadomości. Tak samo jest w
odniesieniu do szczegółów procesu ewolucyjnego, sformułowania hierarchicznego Planu
i rozpoznania Celu.
Mówiąc praktycznie (a to zawsze ma ogromne znaczenie), można powiedzieć, że
ewolucja kontroluje formę Celu; Plan dotyczy hierarchicznego rozpoznania Celu,
podczas gdy Cel jest syntetyczną Myślą, która wlewa się do nadziemskiej świadomości
Pana Świata wzdłuż siedmiu Ścieżek, których Mistrzowie stają się świadomi podczas
pewnej bardzo wysokiej inicjacji.
Siedem wielkich energii przepływa do naszego zamanifestowanego świata wzdłuż linii
siedmiu Ścieżek; nie są to bezpośrednie energie siedmiu Promieni, ponieważ te dotyczą
świadomości w bardzo specyficzny sposób; są to istotne energie materialnej ekspresji, a
ich pochodzenie stanowi wielką tajemnicę. Te dwie linie energii – energia materialna i
energia świadomości – połączone przez boski cel, stanowią istotny dualizm naszego
zamanifestowanego życia.
Jedyne, co jesteśmy w stanie rozpoznać z tego Celu, to hierarchiczny Plan, a ocenić i
rozpoznać go mogą jedynie uczniowie i zaawansowani aspirujący. Plan ten opiera się na
wiedzy o boskim przewodnictwie w Przeszłości, rozpoznaniu postępu z tej Przeszłości
do Teraźniejszości, a także na wysiłku, aby stać się wrażliwym na właściwe pojawienie
się tego Planu (zawsze ucieleśniającego jakiś aspekt Celu) w najbliższej Przyszłości.
Cel jest związany z przeszłością, teraźniejszością i przyszłością; agenci Planu są
wywierani z Shamballi poprzez Nirmanakajas; proces ten jest następnie powtarzany, a
zaawansowana ludzkość staje się odbiorcami, wrażliwymi odbiorcami Planu
przekazanego im przez wywierających agentów, Mistrzów, działających poprzez
[122] Nowa Grupa Sług Świata. Grupa ta jest niższym odpowiednikiem Nirmanakajów,
odbiorców wrażeń z Szambali. Zobaczcie zatem piękno i syntezę, współzależność i
współdziałanie, które przejawia się w całym łańcuchu Hierarchii, od najwyższego
Pośrednika do najniższego odbiorcy boskich wrażeń.
Kluczem do tego wszystkiego jest energia. Energia jest substancją, a substancja ta jest
kwalifikowana przez boską dynamiczną WOLĘ. Jest wiele do nauczenia się na temat
Woli. Wola jako energia dynamiczna nie jest jeszcze w pełni rozumiana przez ludzi.
Ludzkość zazwyczaj postrzega wolę jako stałą determinację; w rzeczywistości jest to
indywidualny wysiłek, aby wpłynąć na substancję (osobistą lub otaczającą) własną wolą
lub dobrze rozumianym wysiłkiem dostosowania się do tego, co uważają za wolę Boga,
mówiąc symbolicznie. Jednak ludzie nie wiedzą jeszcze nic o procesie pracy z
dynamiczną, energetyzowaną substancją, ponieważ zasadniczo wywiera ona na nich
wpływ i wykorzystuje ich, gdy uświadamiają sobie Plan i w ten sposób podlegają
wpływowi Duchowej Triady. Są oni wykorzystywani, a nie wykorzystują tego, co jest
dostępne dla realizacji Planu – dynamicznej energii boskiej Woli. Ta dynamiczna Wola
nie może stać się dostępna, a uczniowie nie mogą naprawdę pracować z Planem,
dopóki antahkarana nie zostanie w pewnym stopniu odpowiednio zbudowana, choć
jeszcze nie jest doskonała.
Dlatego też dla aspiranta i ucznia przydatna jest znajomość natury Agentów, którzy
potrafią zlokalizować ich aurę magnetyczną i wywrzeć na niej swoje zrozumienie Planu;
agenci ci mogą być przyjętymi uczniami lub wtajemniczonymi i Mistrzami; następnie
aspirant lub uczeń musi znaleźć tych, na których może osobiście wywrzeć wpływ. W
konsekwencji musi studiować siebie jako odbiorcę, a także jako agenta, jako czynnik
reagujący, a także jako czynnik inicjujący i wywierający wpływ. Można to uznać za
naukowe podejście do życia duchowego i jest to cenne, ponieważ konieczność służby
jest nieodłącznie związana z koniecznością otwartości; wszystko jest zatem
związane z Inwokacją i Ewolucją.
W naszym następnym podstawowym temacie, naturze ciała eterycznego, ponownie
odnajdziemy wyższe relacje i współzależność wielu powiązanych czynników. Ta
współzależność ujawnia się wyraźnie w miarę jak wchodzimy w głąb schematu
korespondencji. Ostatecznie osiąga się punkt fuzji. [124]
XV. Związki międzyplanetarne i pozaplanetarne
Temat ciała eterycznego wszystkich form oraz ciała eterycznego planetarnego
Logosu ma oczywiście ogromne znaczenie w każdej dyskusji na temat Najwyższej
Nauki Kontaktu. To właśnie tę koncepcję wrażliwego kontaktu staram się podkreślić,
analizując trzy punkty lub trzy podstawowe koncepcje przedstawione w poprzedniej
sekcji. Wszystkie terminy, takie jak płaszczyzny, grupy, hierarchie twórcze i centra, są
po prostu słownymi sposobami wyrażania relacji, wzajemnego oddziaływania i
wzajemnego wpływu między istotami lub życiami, które składają się na całość
naszego zamanifestowanego wszechświata; są one jednak oznakami naszego
dążenia do planetarnej syntezy lub planetarnej integralności natury, której dotąd
nawet nie wyobrażał sobie człowiek.
Temat ten jest z konieczności niezwykle trudny, ponieważ wszyscy ludzie myślą w
kategoriach własnych kontaktów i relacji, które są ściśle ograniczone i nie wyrażają się w
kategoriach Jednego Życia, przepływającego przez wszystkie formy i wszystkie
królestwa lub przez wszystkie różnorodne ewolucje planetarne (o których nic nie wiecie),
tworząc w ten sposób w czasie i przestrzeni żywą, inteligentną planetarną Istotę o
systemowej dojrzałości, charakteryzującą się ogromnymi energiami przyciągającymi i
integrującymi, motywowaną najwyższym Celem – Celu, który jest częścią ogromnego
celu Logosu słonecznego, działającego poprzez Logos planetarne, a zatem
odpowiedzialnego za dobrobyt i postępową ewolucję wszystkich form życia i grup form
życia w ramach i podstawowej strukturze naszej planety.
Relacja, o której mowa, jest, jak można sobie wyobrazić, międzyplanetarna i
pozaplanetarna; terminy te niewiele znaczą dla przeciętnego ucznia i musi on poczekać,
aż proces inicjacyjny postawi go w sytuacji, w której będzie mógł szczerze ocenić
sytuację. O ostatnich etapach nie możemy nic wiedzieć; tylko w Izbie Rady Shamballa
można rozpoznać te pozaplanetarne kontakty i relacje. Należy jednak zrozumieć jedną
podstawową rzecz, a mianowicie, że medium relacji i kontaktu jest SUBSTANCJA; a
efektem tych relacji, realizowanych za pośrednictwem tego medium, jest stopniowy
rozwój i postępujące rozwijanie się trzech boskich Aspektów, które uznają wszyscy
ezoterycy, oraz innych, które ujawnią się w nadchodzących tysiącleciach. Czynnikiem
przyczyniającym się do tego na naszej planecie i w jej obrębie jest zatem to, co możemy
uznać za trzy główne centra planetarnego Logosu:
1. Centrum Głowy, dynamiczny Agent pozaplanetarnego Celu, wyraz boskiej
Woli planetarnej skupionej w Shamballa. Jest to energia Syntezy, źródło
wszelkiego życia planetarnego; oznacza ona istotną Istotę.
2. Centrum Serca, Agent Planu ewolucji. Jest to wyraz boskiej Miłości lub czystego
Rozumu, Hierarchii. Jest to zasadniczo energia Przyciągania, królestwo dusz.
3. Centrum Gardła, pośrednik wszystkich trzech Aspektów w odniesieniu do
trzech podludzkich królestw w naturze, wyraz boskiej Inteligencji, Ludzkości.
Jest to energia aktywnego Umysłu, która sprawia, że ludzkość staje się
makrokosmosem mikrokosmosu, trzech podludzkich królestw. Ludzkość jest dla
tych królestw tym, czym Hierarchia jest dla czwartego królestwa w naturze,
królestwa ludzkiego.
Są to elementy nauki okultystycznej i – dla uczniów takich jak wy – nie zawierają nic
nowego. Niemniej jednak [126] należy je postrzegać w ich potrójnej relacji, jeśli chce się
lepiej zrozumieć sposób działania Jednego Życia. Celem całego planu ewolucyjnego jest
zbliżenie tych trzech Centrów do siebie w taki sposób, aby synteza boskiego Celu mogła
harmonijnie działać na każdym możliwym (zwróć uwagę na to sformułowanie) poziomie
świadomości. Jeśli to się uda
, wówczas podstawowa Myśl, fundamentalna Teza planetarnego Logosu może
ostatecznie zostać ujawniona człowiekowi.
Chciałbym przypomnieć wam o okultystycznym stwierdzeniu, że każda żywa istota
lub przejawione życie – od planetarnego Logosu po najmniejszy atom – było, jest lub
będzie człowiekiem. Odnosi się to do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości
każdego przejawionego życia. Dlatego fakt istnienia ludzkości i tego, co ona
reprezentuje, jest prawdopodobnie podstawowym i głównym aspektem boskiego
zamysłu. Zatrzymajcie się i zastanówcie nad tym stwierdzeniem. Jest to zatem
pierwszy jasny fakt, który wskazuje na miarę i wielkość istoty ludzkiej; i dopóki nie
zostaną nam kolejno objawione dwa inne fakty, nie będzie możliwe prawidłowe
oszacowanie szerszych aspektów zamysłu Sanat Kumary. Wszystko, co jest poniżej
poziomu ludzkiego, powoli zmierza ku konkretnemu doświadczeniu ludzkiemu;
przechodzi również przez fazę ludzkiego wysiłku i wynikającego z niego doświadczenia,
albo też wyszło już z tej fazy ograniczeń i – poprzez inicjację – wprowadza naturę
ludzką w stan boskości (używając bardzo nieadekwatnego wyrażenia).
Kluczowym elementem Pana Świata jest zatem LUDZKOŚĆ, ponieważ stanowi ona
podstawę, cel i istotną wewnętrzną strukturę wszelkiego istnienia. Ludzkość sama w
sobie jest kluczem do wszystkich procesów ewolucyjnych i do prawidłowego zrozumienia
boskiego Planu, wyrażającego w czasie i przestrzeni boski Cel. Nie wiemy, dlaczego ON
tak postanowił, ale jest to kwestia, którą należy zaakceptować i pamiętać podczas
wszystkich studiów nad [127] Nauką Wrażenia, ponieważ jest to czynnik, który umożliwia
relacje i kontakt, a także źródło wszelkiego zrozumienia. Są to rzeczy najtrudniejsze do
wyrażenia i rozwinięcia, moi bracia, i tylko przenikliwa intuicja może wyjaśnić te kwestie
waszej żądnej wiedzy i aktywnej inteligencji.
Zauważycie zatem, że chociaż jedno z głównych centrów nazywamy LUDZKOŚCIĄ, to
jednak
- w ostatecznym rozrachunku - wszystkie centra składają się z istot zmierzających ku
etapowi ludzkiego życia, z tych jednostek życia, które znajdują się na etapie ludzkiego
życia, oraz z tych, które pozostawiły ten etap daleko za sobą, ale które są obdarzone
wszystkimi zdolnościami i całą wiedzą wypracowaną w ludzkiej ekspresji we
wcześniejszych planach planetarnych lub układach słonecznych, lub poprzez nasze
własne, określone i charakterystyczne życie planetarne.
Dzięki tej jednolitości doświadczeń sztuka kontaktu i nauka wywierania wrażenia stają
się całkowicie możliwe i zazwyczaj skuteczne. Wielkie i wszechmocne Życia w
Shamballa mogą wywierać wrażenie na wszechwiedzących Życiach i niższych życiach
w Hierarchii, ponieważ dzielą one wspólne człowieczeństwo; hierarchiczni Pracownicy
lub Mistrzowie i Wtajemniczeni mogą w konsekwencji wywierać wpływ na ludzkość
dzięki wspólnym doświadczeniom i zrozumieniu; następnie istoty składające się na
rodzinę ludzką przedstawiają cel królestwom podludzkim i mogą wywierać na nie wpływ
dzięki podstawowym instynktownym tendencjom, które wyrażają się w grupie ludzkiej,
ale które są utajonymi instynktownymi tendencjami i potencjalnymi atutami w trzech
grupach podludzkich.
Nauka ta zawsze była zawarta w doktrynach ezoterycznych, ale nie była wystarczająco
podkreślana ze względu na stopień ewolucji ludzkości. Dzisiaj ludzkość osiągnęła taki
postęp, że kwestie te można skutecznie poruszyć. Chciałbym zwrócić waszą uwagę,
że było to głównym motywem historii ewangelicznej: ludzka i boska natura Chrystusa
[128], łącząca Go z Ojcem poprzez Jego istotową boskość, a także z człowiekiem
poprzez Jego istotową ludzkość. Kościół chrześcijański nadał tej nauce błędny
wydźwięk, przedstawiając Chrystusa jako wyjątkowego, chociaż wyższa krytyka (uznana
za szokującą pięćdziesiąt lat temu) w znacznym stopniu przyczyniła się do skorygowania
tego fałszywego wrażenia.
Wyjątkową cechą ludzkości jest inteligentna wrażliwość na wrażenia. Zastanów się nad
tym jednoznacznym i dobitnym stwierdzeniem. Praca naukowa jest przecież po prostu
rozwijaniem wiedzy o substancji i formie; wiedza ta
umożliwi ludzkości ostatecznie działanie jako główny czynnik wywierający wpływ na trzy
podludzkie królestwa w naturze; jest to podstawowy obowiązek ludzkości. Ta praca
nad relacjami jest w praktyce pracą nad rozwojem lub sposobem rozwijania ludzkiej
wrażliwości. Mam tu na myśli wrażliwość na wrażenia pochodzące od Hierarchii lub
przez nią wywierane.
Praca wykonywana w ramach procesów inicjacji ma na celu przygotowanie uczniów i
wtajemniczonych do odbioru wrażeń z Shamballi; wtajemniczony jest zasadniczo
połączeniem szkolenia naukowego i religijnego; został on przekierowany ku pewnym
fazom boskiej egzystencji, które nie są jeszcze rozpoznawane przez przeciętnego
człowieka. Staram się wyjaśnić wam podstawową syntezę leżącą u podstaw wszelkiego
przejawionego życia na naszej planecie, a także ścisłą wzajemną zależność lub relację,
która istnieje od zawsze i wyraża się poprzez najwyższą naukę kontaktu lub wrażenia.
Trzy wielkie Centra pozostają w bliskim związku przez cały czas, nawet jeśli nie jest to
jeszcze rozpoznawane przez inteligentnego ucznia; nieprzerwana seria wrażeń jest
zawsze obecna, łącząc jedno centrum z drugim i powodując ewolucyjną jedność celu
oraz rozwijając (w tej chwili z niezwykłą szybkością) naukę drugorzędną, naukę
Inwokacji [129] i Ewokacji. Nauka ta jest w rzeczywistości nauką wrażeń w działaniu, a
nie tylko w teorii.
Pierwsza wielka Inwokacja została wypowiedziana przez planetarnego Logosa, kiedy
wyraził pragnienie zamanifestowania się, a tym samym przywołał i sprowadził do siebie
substancję potrzebną do zamierzonej ekspresji. To zapoczątkowało łańcuch istnienia lub
hierarchii; ustanowiono wówczas wzajemne powiązania między wszystkimi „istotnymi”
jednostkami; te potężniejsze, bardziej dynamiczne i większe mogły wówczas wywierać
wpływ na te mniejsze i słabsze, aż stopniowo – w miarę upływu eonów – powstało
siedem Centrów, które pozostawały w bliskiej, podatnej na wpływy relacji. Z tych siedmiu
rozważamy obecnie tylko trzy; o pozostałych wiemy bardzo niewiele, ponieważ
składają się one w dużej mierze z jednostek ewolucji devów (proszę zwrócić uwagę
na liczbę mnogą) i istot podludzkich, działających pod wpływem centrów głowy, serca
i gardła planetarnego Logosu.
Uczniowie mają skłonność do nadmiernego komplikowania swojego myślenia, gdy
próbują wyszczególnić i zdefiniować, podzielić na grupy akademickie i kategorie
różnorodność energii, z którymi mają do czynienia, rozważając centra planetarne i
ludzkie. Radziłbym wam myśleć w prosty sposób i (na pewno na początku) w
kategoriach trzech głównych energii, które emanują z jakiegoś centrum, stają się
czynnikami wywierającymi wpływ, a następnie są ponownie przekazywane lub
osłabiane:
1. Dynamiczna energia elektryczna samego Życia lub boska moc, ucieleśniony Cel,
wyrażający poprzez ewolucyjną manifestację boską Wolę. Dobrze jest zdać
sobie sprawę, że cel ten emanuje z kosmicznej płaszczyzny mentalnej i jest
wszechogarniającą, syntetyczną, motywującą zasadą, która wyraża się jako
boska wola na kosmicznej płaszczyźnie fizycznej – siedmiu płaszczyznach
naszego planetarnego Życia. Ta dynamiczna energia skupia się poprzez Życia
lub Istoty
[130], które kontrolują i dominują nad Shamballą. Dopóki boski cel nie zostanie
osiągnięty, planetarny Logos utrzymuje wszystko w manifestacji poprzez potęgę
swojej Woli i ożywia wszystkie formy elektrycznym ogniem. Wiedza o tej Woli i
Celu przychodzi do ucznia, który buduje antahkarana i który w związku z tym
podlega kontroli Duchowej Triady, potrójnego wyrażenia Monady.
2. Atrakcyjna magnetyczna energia słoneczna, której nadaliśmy zupełnie
nieodpowiednią nazwę Miłość. To właśnie ta energia stanowi spójną,
jednoczącą siłę, która utrzymuje razem zamanifestowany wszechświat lub
formę planetarną i jest
odpowiedzialna za wszystkie relacje; to właśnie ta energia jest duszą wszystkich
rzeczy lub wszystkich form, począwszy od anima mundi, a osiągając swój
najwyższy punkt wyrazu w duszy ludzkiej, która jest czynnikiem składowym
piątego królestwa w naturze, Królestwa Boga lub Dusz. Zrozumienie tej ludzkiej
mocy następuje, gdy człowiek nawiązuje kontakt ze swoją duszą i ustanawia
stabilną relację z tą duszą; wtedy staje się osobowością przepełnioną duszą. Jak
dobrze wiecie, potrójna osobowość jest dla duszy tym, czym Trójca Duchowa
jest dla Monady: wyraźnym środkiem wyrazu. Większość uczniów jest lub
powinna być dziś zajęta tą atrakcyjną energią, ponieważ dopóki nie opanują
natury pragnień i nie przekształcą jej w aspirację i kontrolę duszy, nie mogą mieć
nadziei na zrozumienie dynamicznej energii elektrycznego ognia. Ten atrakcyjny
magnetyzm jest energią dominującą i kontrolującą Hierarchię.
3. Inteligentna aktywność ognia powstającego w wyniku tarcia. Uczniowie
powinni ponownie przeczytać Traktat o kosmicznym ogniu, w którym
szczegółowo omawiam te trzy energie warunkujące. Ta trzecia energia jest
podstawową energią wyrażającą się w trzech światach i czterech królestwach
natury, osiągającą swój szczyt w energii twórczej królestwa ludzkiego. [131]
Energia ta emanowała pierwotnie (jeśli chodzi o nasz układ słoneczny i nasz
system planetarny) w pierwszym układzie słonecznym i jest najlepiej
udowodnioną i najlepiej znaną energią w manifestacji. Jest ona medium dla
aktywności we wszystkich formach, poprzez które Logos planetarny wyraża
siebie; jest wynikiem aktywności boskiego Umysłu, ponieważ ten szczególny
rodzaj boskiej energii oddziałuje na wszystkie atomy i wszystkie formy atomowe
oraz poprzez nie. Rozszczepienie jądra atomu w ciągu ostatnich kilku lat jest
zewnętrznym znakiem lub dowodem, że ludzkość „ogarnęła” boski Umysł i
może teraz przejść do „ogarniania” miłości lub atrakcyjnej natury boskości.
Zastanówcie się nad tym stwierdzeniem. Nie wiem, jakiego słowa użyć, ale
„ogarniać” jest całkowicie nieadekwatne. Pilnie potrzebna jest nowa, głębsza
terminologia ezoteryczna.
Jeśli będziesz pracować z tymi trzema podstawowymi energiami, zastanawiać się nad
nimi i szukać ich przejawów w sobie, znacznie uprościsz swoje okultystyczne myślenie.
Pozwólcie mi tutaj przedstawić kilka dodatkowych stwierdzeń, które musicie
zaakceptować hipotetycznie, ale które mogą zostać przez was potwierdzone, jeśli
zrozumiecie Prawo Analogii lub Prawo Korespondencji, a także zaakceptujecie truizm,
że mikrokosmos odzwierciedla makrokosmos, a zatem każdy człowiek jest powiązany z
Boskością poprzez zasadnicze podobieństwo.
•
Stwierdzenie pierwsze.
Dynamiczna energia elektryczna dostała się do naszej sfery planetarnej ze źródeł
pozaplanetarnych i z punktu o określonym skupieniu na kosmicznej płaszczyźnie
mentalnej; energii tej towarzyszyła energia wtórna pochodząca ze Słońca
Syriusza, co wyjaśnia dualizm manifestacji.
•
Stwierdzenie drugie.
Energia ta rozprzestrzeniła się na zewnątrz od swojego centralnego punktu
skupienia (centrum zwanego Shamballa) i w wyniku tej ekspansji [132] stała się
czynnikiem, który wywarł wpływ na Plan służącej Hierarchii. Plan jest miarą
możliwości o bezpośrednim znaczeniu, którą boski Cel może przedstawić w
dowolnym momencie czasu i przestrzeni.
•
Stwierdzenie trzecie.
Ten proces ekspansji utworzył kolejny punkt skupienia energii, a serce
W centrum planety powstała Hierarchia; w ten sposób powstały dwa centra
pozostające w harmonii, co stanowiło ważne wydarzenie na łuku inwolucji;
dotychczas poświęcano temu niewiele uwagi. Zbiegło się to w czasie z
pojawieniem się lub przybyciem Panów Płomienia z alter ego naszej Ziemi,
planety Wenus. Stworzyli oni jądro Hierarchii, która – w tamtych odległych
czasach – składała się tylko z czterdziestu dziewięciu członków; byli to
zaawansowani ludzie, a nie dusze oczekujące na wcielenie się w ludzką postać
na Ziemi, jak miało to miejsce w przypadku większości odwiedzających nas
Aniołów Słonecznych.
•
Stwierdzenie czwarte.
W ten sposób nastąpiło wyrównanie centrum głowy i centrum serca na łuku
inwolucyjnym; nastąpiła kolejna ekspansja, która, jak dobrze wiecie,
doprowadziła do powstania nowego królestwa w naturze, czwartego lub
ludzkiego królestwa. Królestwo to było przeznaczone, aby stać się trzecim
głównym centrum życia planetarnego i jest nim dzisiaj. Następnie nastąpiło
kolejne wyrównanie, ale nadal zawarte w łuku inwolucyjnym.
•
Stwierdzenie piąte.
Dzisiaj ma miejsce wyrównanie ewolucyjne. Centrum planetarne, które
nazywamy Ludzkością, jest aktywne i tętni życiem, a obecnie możliwe jest
„postępowanie w górę i tworzenie linii łączącej niższe z wyższym, umożliwiając
w ten sposób wzajemne oddziaływanie”. Ludzie szybko wychodzą z centrum
ludzkiego do [133] centrum hierarchicznego; masy ludzkie reagują na wrażenia
duchowe.
•
Stwierdzenie szóste.
W tym samym czasie centrum serca planetarnego Logosu, Hierarchia, reagując
na wezwanie centrum gardła, Ludzkości, staje się coraz bardziej sugestywna i
sama osiąga znacznie wyższy kontakt i dostosowanie do centrum głowy
planetarnego Logosu; jest zatem zdolna do odbierania stale rozwijającego się
dynamicznego wrażenia z Shamballi.
•
Stwierdzenie siódme.
W ten sposób osiąga się wielką harmonię poprzez relacje i wzajemne
oddziaływanie między tymi trzema głównymi centrami planetarnymi; powoduje
to stały napływ energii z kilku różnych źródeł, a energie te pobudzają te trzy
centra do nowej i zwiększonej aktywności. Inwokacja pojawia się cały czas
między tymi centrami i powoduje wywołanie imponujących energii.
W tych siedmiu stwierdzeniach przedstawiliście WZÓR obecnej pracy planetarnej lub
obecną tezę logoiczną. Wewnętrzne dostosowanie (gwarancja przyszłych udanych
dostosowań) stanowi najstarszą historię; ewolucyjne dostosowanie, w którym
uczestniczą wszystkie trzy centra, nieustannie powoduje wzajemne oddziaływanie
energii, a także nieustanne wywieranie pozytywnego wpływu jednego centrum na drugie.
Ludzkość, jako centrum gardła planetarnego Logosu i główna planetarna siła twórcza (co
potwierdza współczesna nauka), wzywa centrum serca, Hierarchię, a następnie
otrzymuje potrzebny wpływ, który zaowocuje rozwojem cywilizacji i kultur, a także
ostatecznym pojawieniem się na Ziemi piątego lub duchowego [134] królestwa.
Hierarchia lub planetarne centrum serca wzywa Shamballę, planetarne centrum głowy, a
Plan – jako wyraz Celu – zostaje wywierany na świadomość hierarchiczną. Jeśli w moich
różnych komentarzach występuje nadmiarowość, jest to całkowicie zamierzone;
powtarzanie służy celom dokładnej prezentacji w zakresie ezoteryki.
W miarę rozprzestrzeniania się systemu inwokacyjnego i osiągania większej harmonii,
Shamballa – planetarne centrum głowowe – przywołuje energie spoza życia
planetarnego, a napływ energii kosmicznych i słonecznych będzie znacznie większy; na
to muszą być przygotowani ezoterycy świata. Spowoduje to również nadejście lub
pojawienie się wielu AWATARÓW, przynoszących ze sobą wiele bardzo różnych
rodzajów energii w porównaniu z tymi, które dotychczas kontrolowały sprawy ludzkie
oraz wydarzenia i ewolucję innych, podludzkich królestw w naturze. Wraz z ponownym
pojawieniem się Chrystusa jako centralnego punktu lub najwyższego Pośrednika
planetarnego centrum serca, rozpocznie się nowa era lub „boska epoka”. Awatar
Syntezy zbliży się bardzo do ludzkości i zainauguruje „panowanie Awatarów”, którzy
będą ucieleśnieniem Celu i duchowej Woli; wprowadzą oni zarówno Hierarchię, jak i
ludzkość w fazy boskiego charakteru, o których obecnie nic nie wiadomo i dla których nie
mamy terminologii, która mogłaby przekazać dokładne fakty i naturę. Wszystko, co
próbuję tutaj zrobić, to przedstawić wam ogólny zarys wydarzeń, które mogą nastąpić za
wiele stuleci, ale które nieuchronnie się wydarzyły – gdy Chrystus ponownie pojawi się
fizycznie na Ziemi i zostanie rozpoznany.
H.P.B. mówi w Tajemnej Doktrynie o „trzech okresowych pojazdach”, odnosząc się przy
tym do Monady, Duszy i Osobowości; zajmuje się zatem dziewięcioma aspektami
boskości, które oznaczają dziewięć głównych inicjacji i te boskie cechy, poprzez które
[135] odzwierciedlają się trzy główne aspekty boskości. W związku z tym studenci
dobrze wiedzą, że Monada wyraża się poprzez Trójcę Duchową, Dusza poprzez trzy
aspekty Lotosu Ego, a Osobowość poprzez trzy pojazdy mechaniczne. Z pewnością
będzie dla was oczywiste, że te trzy okresowe pojazdy znajdują się pod wpływem lub
oddziaływaniem trzech głównych centrów planetarnych i dlatego są ostatecznie
uwarunkowane przez trzy główne energie, o których wspomniałem wcześniej w tej
sekcji. Nie uważam za konieczne rozszerzanie tej podstawowej relacji; jest to coś, co
integruje ludzką duszę z ogromną całością i sprawia, że jednostka staje się
nieodłączną częścią całości.
Jest jeden aspekt Nauki o Wrażeniach, którego jeszcze nie poruszyłem, a mianowicie
rola centrów jako punktów ogniskowych, nadajników lub pośredników dla energii
siedmiu promieni. Ezoterycy wiedzą, że każde z siedmiu centrów znajduje się pod
wpływem lub jest odbiorcą energii jakiegoś promienia, i powszechnie przyjmuje się,
że centrum głowy jest pośrednikiem pierwszego Promienia Woli lub Mocy, centrum
serca jest strażnikiem energii drugiego Promienia Miłości-Mądrości, podczas gdy trzeci
Promień aktywnej twórczej Inteligencji przechodzi przez centrum gardła i energetyzuje
je. Te promienie aspektów znajdują wyraz poprzez trzy centra powyżej przepony, a w
szerszej skali – poprzez Shamballę, Hierarchię i Ludzkość. Równie prawdziwe jest
jednak, że Shamballa jest przede wszystkim drugim promieniem, ponieważ jest to
promień obecnego systemu słonecznego, którego Shamballa jest częścią; a pierwszy
promień, czyli jego dynamiczny aspekt życia, skupia się w sercu, ponieważ serce jest
centrum życia. Wielkie centrum, które nazywamy Ludzkością, jest w przeważającej
mierze rządzone przez trzeci Promień Aktywnej Inteligencji. Energia tego promienia
dociera do centrum gardła poprzez centra głowy i serca. Zwracam na to uwagę z
dwóch powodów, które muszą stanowić część waszego myślenia podczas
studiowania tej nauki:
1. Wszystkie centra podlegają wpływowi wszystkich promieni, co jest oczywiste w
przypadku przeciętnych i nierozwiniętych istot ludzkich. Gdyby tak nie było,
istoty te nie byłyby w stanie reagować na energię pierwszego, drugiego i
trzeciego promienia, ponieważ centra powyżej przepony są w ich przypadku
nieaktywne.
2. W czasie i przestrzeni oraz w trakcie procesu ewolucyjnego nie można
stwierdzić, które centrum wyraża energię danego promienia, ponieważ zachodzi
ciągły ruch i aktywność. Centrum u podstawy kręgosłupa często wyraża energie
pierwszego promienia. Może to być mylące. Ludzki umysł dąży do tego, aby
wszystko było precyzyjne, stabilne, aby ograniczyć pewne relacje lub przypisać
określone centra do określonych energii promieni. Nie da się tego zrobić.
Pod koniec cyklu świata, kiedy boski cel zostanie osiągnięty, a proces ewolucyjny
przyniesie zmiany i dostosowania potrzebne do pełnego wyrażenia Woli Sanat Kumary,
sytuacja będzie inna i ludzie będą wiedzieć (tak jak wiedzą członkowie Hierarchii), które
centra wyrażają energie siedmiu promieni. Należy również pamiętać, że promienie
atrybutów nieustannie się zmieniają; na przykład ludzkość, jako planetarne centrum
gardła, znajduje się pod stałym wpływem siódmego promienia, podobnie jak centrum
splotu słonecznego planety. Nie nadaję nazwy temu centrum podprzeponowemu.
Chociaż ludzkie centrum gardła wyraża przede wszystkim trzeci promień, w tym
kontekście należy zwrócić uwagę na interesującą sytuację: obecnie centrum to
kontrolują dwie energie promieni. [137]
Centrum gardła przeciętnej zintegrowanej osobowości jest rządzone przez trzeci
promień i silnie zasilane energiami trzeciego promienia (ponownie siedmioma), podczas
gdy centrum gardła aspiranta duchowego, uczniów i wtajemniczonych poniżej trzeciej
inicjacji reaguje przede wszystkim na wpływ siódmego promienia, co ma miejsce
szczególnie teraz, gdy siódmy promień jest wcieleniem. Promienie, które manifestują się
w danym momencie, silnie oddziałują na wszystkie inne centra, a także na to, poprzez
które normalnie się wyrażają. Jest to kwestia często pomijana.
Nie muszę chyba podkreślać, że w miarę postępów na Ścieżce Powrotu człowiek
podlega coraz silniejszemu wpływowi centrum, którego jest integralną częścią: po
pierwsze jest to planetarne centrum gardła, rodzina ludzka; następnie, jako dusza,
podlega wpływowi Hierarchii, planetarnego centrum serca, i w tym momencie zaczyna
wyrażać połączone energie inteligencji i miłości; w końcu, na Ścieżce Inicjacji, odczuwa
wpływ Szambali, planetarnego centrum głowy, i staje się uczestnikiem boskiego Celu
oraz Agentem boskiego Planu.
Jest zatem dosłownie i wiecznie prawdziwe, że ta sama energetyczna Życie przepływa
przez centra planetarne, do i przez trzy okresowe pojazdy wcielonej Monady, a
ostatecznie do i przez trzy centra w ludzkim ciele eterycznym, które odpowiadają trzem
głównym centrom planetarnego Logosu.
Nie ma zatem żadnej podstawy do rozdzielenia ani żadnego możliwego punktu
rozdzielenia lub istotnego podziału. Jakiekolwiek poczucie oddzielenia wynika po prostu
z niewiedzy i z faktu, że pewne energie nie są jeszcze w stanie wywrzeć odpowiedniego
wrażenia na ludzkiej świadomości, funkcjonującej w czasie i przestrzeni. Istnieje istotna
synteza, a koniec jest pewny i [138] nieunikniony; jedność jest osiągalna, ponieważ
jedność istnieje, a poczucie oddzielenia jest po prostu Wielką Iluzją.
Aby przyspieszyć rozproszenie tej wielkiej iluzji oddzielenia w umysłach ludzi i
doprowadzić do pojawienia się podstawowej istniejącej jedności, przekazano ludziom
nową modlitwę światową i rozpoczęto jej stosowanie na skalę światową.
W innym miejscu (Wielkie Objawienie Chrystusa) opowiedziałem wam o pochodzeniu i
impulsie Wielkiej Inwokacji. Tutaj po prostu przedstawiam ją wam jako odpowiednie
zakończenie tej części mojej pracy miłości w przedstawianiu prawdy i jako możliwy punkt
wyjścia dla waszej pracy.
Z punktu Światła w Umysle Boga Niech światło
strumieniem spłynie do umysłów ludzi.
Niech Światło zstąpi na Ziemię.
Z punktu Miłości w Sercu Boga Niech miłość
spłynie do serc ludzi.
Niech Chrystus powróci na Ziemię.
Z centrum, gdzie znana jest Wola Boża Niech cel
kieruje małymi wolami ludzi Cel, który znają i któremu służą Mistrzowie.
Niech z centrum, które nazywamy rasą ludzką,
realizuje się Plan Miłości i Światła
I niech zapieczętuje drzwi, za którymi mieszka zło.
Niech Światło, Miłość i Moc przywrócą Plan na Ziemi. [139]
NAUKA O POJAZDZIE ETERYCZNYM
I. Natura ciała eterycznego
Wiele z tego, co tutaj powiem, może być w pewnym stopniu znane, ponieważ w moich
różnych książkach znajduje się ogromna ilość informacji dotyczących ciała
eterycznego. Będzie to jednak miało swoją wartość, jeśli uczniowie będą mogli w kilku
stronach zapoznać się z ogólną ideą i podstawowymi pojęciami leżącymi u podstaw
nauczania – a raczej faktów? Jeśli mają czas, uczniowie powinni ponownie przeczytać
to, co powiedziałem; przejrzeć szybko książki i artykuły w poszukiwaniu słowa
„eteryczny”. Nie pożałują tego. Samo życie, szkolenia, które będą prowadzone w
przyszłości, wnioski naukowe i nowy model cywilizacji będą w coraz większym stopniu
skupiać się na tej wyjątkowej substancji, która jest prawdziwą formą, do której
dostosowują się wszystkie ciała fizyczne w każdym królestwie natury. Zwróćcie
uwagę na tę frazeologię.
Obecnie okultyzm ma stosunkowo negatywne podejście do istnienia i natury ciała
eterycznego. Ludzie są gotowi przyznać, że istnieje, ale w ich świadomości dominują
kwestie związane z ciałem fizycznym (wokół którego wydaje się skupiać całe życie,
zapewniając mu komfort, bezpieczeństwo i opiekę) oraz naturą astralną lub
emocjonalną. Żaden z nich, ani też ogólnie studenci okultyzmu, nie zwracają uwagi na
ciało eteryczne, a obecnie istnieje ogromna luka lub przepaść w świadomości (tylko tym
razem normalna i słuszna) między osobowością a Trójcą Duchową. Luka ta zostanie
wypełniona poprzez zbudowanie antahkarany, a może to zrobić tylko zaawansowany
uczeń. Nie ma takiego planowanego mostu dla luki w [140] świadomości między ciałem
fizycznym a jego eterycznym odpowiednikiem. Ciało eteryczne istnieje w subtelnej
materii eterycznej i faktycznie nie ma prawdziwej luki; po prostu ludzkość ignoruje
aspekt ciała fizycznego, który jest o wiele ważniejszy niż gęste fizyczne ciało. Dzisiejsza
świadomość ludzi jest fizyczno-astralna, a czynnik energii warunkujących jest
ignorowany, pomijany i
– z punktu widzenia świadomości – nieistniejący.
Jednym z głównych obowiązków współczesnych studentów okultyzmu jest potwierdzanie
istnienia ciała eterycznego; współczesna nauka już to potwierdza, ponieważ jej badania
doprowadziły ją do dziedziny energii. Elektroterapia, rosnąca świadomość, że człowiek
ma naturę elektryczną, oraz zrozumienie, że nawet atom w pozornie nieożywionych
przedmiotach jest żywą, wibrującą istotą, potwierdzają ten okultystyczny punkt widzenia.
Ogólnie rzecz biorąc, nauka wyprzedziła ezoterykę w uznaniu energii za dominujący
czynnik we wszystkich formach ekspresji. Teozofowie i inni szczycą się tym, że
wyprzedzają ludzkie myślenie, ale tak nie jest. H. P. B., wtajemniczona o wysokiej
pozycji, przedstawiała poglądy wyprzedzające naukę, ale nie dotyczy to zwolenników
nauk teozoficznych. Fakt, że wszystkie przejawione formy są formami energii, a
prawdziwa forma ludzka nie jest wyjątkiem, jest darem nauki dla ludzkości, a nie darem
okultyzmu. Wykazanie, że światło i materia są terminami synonimicznymi, jest również
wnioskiem naukowym. Ezoterycy zawsze o tym wiedzieli, ale ich agresywne i głupie
przedstawianie prawdy znacznie utrudniło działanie Hierarchii. Mistrzowie często
potępiali techniki stosowane przez teozofów i inne grupy okultystyczne. Kiedy dzięki
inspirującej działalności H. P. B. pojawiła się nowa prezentacja nauk okultystycznych,
wielu (z upływem lat coraz więcej) członków teozofii przedstawiało nauki okultystyczne
[141] w sposób, który wypaczał prawdziwą naukę i obrażał intelektualną percepcję masy
dociekliwych i inteligentnych ludzi. Przykładem tego jest nauczanie o ciele eterycznym.
H. P. B. ponosi za to dużą odpowiedzialność, ponieważ użyła słowa „astralny” do
opisania ogromnej ilości informacji dotyczących
eteryczna, jak i astralna. Wynikało to ze świadomości faktu, że ciało astralne było skazane
na zaniknięcie w ciągu kilku pokoleń (względnie rzecz biorąc), a w przypadku H.
P. B. w szczególności już nie istniało, ze względu na zaawansowany punkt ewolucji
osiągnięty przez tego ucznia.
Zdając sobie sprawę, że ciało eteryczne jest zawsze wyrazem dominującej energii
kontrolującej ludzkość w danym cyklu, H. P. B. używała terminu „ciało astralne” jako
zamiennika terminu „ciało eteryczne”. W zdecydowanej większości przypadków ciało
eteryczne jest nośnikiem lub narzędziem energii astralnej. Większość ludzi nadal ma
naturę atlantycką lub astralną, a oznacza to znacznie większy odsetek, niż przeciętny
okultysta jest skłonny przyznać. H. P. B. była jednak szczera i wiedziała, że w tamtym
czasie i przez kilkaset lat później (prawdopodobnie około trzystu lat) ciało astralne
będzie nadal rządzić reakcjami mas ludzkich i wynikającym z nich codziennym
wyrażaniem się życia. Stąd wynika widoczne zamieszanie w pismach między tymi
dwoma „ciałami”.
Oto podstawowe stwierdzenie – tak podstawowe, że rządzi i kontroluje całe myślenie
dotyczące ciała eterycznego:
Ciało eteryczne składa się przede wszystkim z dominującej energii lub
energii, na które reaguje człowiek, grupa, naród lub świat w danym cyklu
czasowym lub okresie światowym.
Abyście mogli to jasno zrozumieć, konieczne jest, abym przedstawił pewne tezy
dotyczące ciała eterycznego, które [142] powinny kierować całym myśleniem ucznia;
jeśli tak nie będzie, będzie on podchodził do prawdy pod złym kątem; współczesna
nauka tego nie robi. Ograniczeniem współczesnej nauki jest jej brak wizji; nadzieją
współczesnej nauki jest to, że uznaje ona prawdę, gdy zostanie ona udowodniona.
Prawda jest niezbędna w każdych okolicznościach i w tej kwestii nauka daje pożądany
przykład, nawet jeśli ignoruje i pogardza okultyzmem. Naukowcy zajmujący się
okultyzmem sami sobie szkodzą, albo poprzez sposób przedstawiania prawdy, albo
poprzez fałszywą pokorę. Oba podejścia są równie złe.
Istnieje sześć głównych tez, które regulują wszelkie rozważania dotyczące ciała
eterycznego i chciałbym przedstawić je studentom jako pierwszy krok:
1. W manifestowanym wszechświecie – słonecznym, planetarnym lub różnych
królestwach natury – nie ma niczego, co nie posiadałoby formy energii,
subtelnej i niematerialnej, ale jednak istotnej, która kontroluje, rządzi i
warunkuje zewnętrzne ciało fizyczne. Jest to ciało eteryczne.
2. Ta forma energii – leżąca u podstaw układu słonecznego, planet i wszystkich
form w ich określonych pierścieniach – sama jest uwarunkowana i regulowana
przez dominującą energię słoneczną lub planetarną, która nieustannie i bez
przerwy w czasie ją tworzy, zmienia i kwalifikuje. Ciało eteryczne podlega
nieustannym zmianom. To, co jest prawdą w przypadku makrokosmosu, jest
równie prawdziwe w przypadku człowieka, mikrokosmosu, i – poprzez działanie
ludzkości – ostatecznie i w tajemniczy sposób okaże się prawdą w przypadku
wszystkich podludzkich królestw w naturze. Dowodem na to są już królestwo
zwierząt i królestwo roślin.
3. Ciało eteryczne składa się z przeplatających się i krążących linii sił emanujących
z jednej lub [143] drugiej, lub z jednej lub wielu z siedmiu płaszczyzn lub
obszarów świadomości naszego planetarnego Życia.
4. Te linie energii i ten ściśle powiązany system strumieni sił są związane z
siedmioma punktami ogniskowymi lub centrami znajdującymi się w ciele
eterycznym. Każde z tych centrów jest związane z określonymi rodzajami
napływającej energii. Kiedy energia docierająca do ciała eterycznego nie jest
powiązana z konkretnym centrum, centrum to pozostaje w stanie spoczynku i nie
jest pobudzone; kiedy jest powiązana, a centrum jest wrażliwe na jej
oddziaływanie, centrum to staje się żywe i otwarte i rozwija się jako czynnik
kontrolujący życie człowieka na planie fizycznym.
5. Gęste ciało fizyczne, złożone z atomów – z których każdy ma swoje
indywidualne życie, światło i aktywność – jest utrzymywane razem przez
energie składające się na ciało eteryczne i jest ich wyrazem. Jak będzie jasne,
energie te mają dwojaką naturę:
a. Energie, które tworzą (poprzez połączone „linie energii siłowej”)
podstawowe ciało eteryczne, jako całość i w odniesieniu do wszystkich
form fizycznych. Forma ta jest następnie określana przez ogólne życie i
witalność płaszczyzny, na której funkcjonuje Mieszkaniec ciała, a zatem
tam, gdzie zwykle skupia się jego świadomość.
b. Szczególne lub wyspecjalizowane energie, za pomocą których jednostka
(w tym konkretnym momencie ewolucji, poprzez okoliczności swojego
codziennego życia i dziedziczność) decyduje się kierować swoimi
codziennymi czynnościami.
6. Ciało eteryczne ma wiele centrów siły, reagujących na różnorodne energie
naszego planetarnego Życia, ale rozważymy tylko siedem głównych
[144], które reagują na napływające energie siedmiu promieni. Wszystkie
mniejsze centra są uwarunkowane przez siedem głównych centrów; jest to
kwestia, o której uczniowie często zapominają. To właśnie tutaj wiedza o
promieniach egoicznych i osobowościowych jest najbardziej przydatna.
Można zatem dostrzec, jak niezwykle ważny staje się temat energii, ponieważ
kontroluje ona i sprawia, że człowiek jest tym, kim jest w danym momencie, a także
wskazuje płaszczyznę, na której powinien funkcjonować, oraz metodę, za pomocą której
powinien kierować swoim otoczeniem, okolicznościami i relacjami. Jeśli to zrozumie,
zda sobie sprawę, że będzie musiał przenieść całą swoją uwagę z płaszczyzny
fizycznej lub astralnej na eteryczne poziomy świadomości; jego celem będzie wówczas
określenie, jaka energia powinna kontrolować jego codzienne wyrażanie się (lub
energie, jeśli jest zaawansowanym uczniem). Zda sobie również sprawę, że wraz z
przesuwaniem się jego postawy, osiągnięć i zrozumienia na coraz wyższe poziomy,
jego ciało eteryczne będzie nieustannie się zmieniać i reagować na nowsze energie.
Będzie on świadomie wprowadzał te energie; jest to właściwe użycie słowa
„świadomie”.
Przeciętnemu jasnowidzowi lub medium nie jest łatwo odróżnić ciało eteryczne od
jego otoczenia lub wyodrębnić jego szczególny rodzaj energii lub żywotności, ponieważ
jego automat, ciało fizyczne – złożone z wibrujących atomów energetycznych – samo
w sobie znajduje się w ciągłym ruchu, a ruch ten wiąże się z koniecznością
promieniowania; magnetyzm zwierzęcy jest ilustracją tego promieniowania. Ta emanacja
z gęstego ciała fizycznego normalnie i naturalnie miesza się z energiami ciała
eterycznego, dlatego tylko wyszkolony jasnowidz potrafi odróżnić te dwa rodzaje
energii, szczególnie w samym ciele fizycznym. [145]
Z jednego punktu widzenia ciało eteryczne można postrzegać na dwa sposoby: po
pierwsze, jako przenikające, leżące u podstaw i zajmujące cały organizm fizyczny, a po
drugie, jako wykraczające poza formę fizyczną i otaczające ją niczym aura. W
zależności od stopnia ewolucji, obszar, który ciało eteryczne pokrywa poza granicami
ciała fizycznego, będzie różny. Może on rozciągać się na kilka lub wiele centymetrów.
Tylko w tym obszarze można stosunkowo łatwo badać ciało witalne, po zrównoważeniu lub
uwzględnieniu aktywności emanacyjnej atomów fizycznych.
W ciele fizycznym sieć ciała eterycznego przenika każdą jego część. W tym momencie
jest ona szczególnie związana z układem nerwowym, który jest zasilany, odżywiany,
kontrolowany i pobudzany przez swój eteryczny odpowiednik. Odpowiednik ten
występuje w postaci milionów maleńkich strumieni lub linii energii, którym okultyści
Wschodu nadali nazwę „nadis”. Te nadis są nośnikami energii. W rzeczywistości są one
samą energią i przenoszą jakość energii z pewnego obszaru świadomości, na którym
może skupiać się „mieszkaniec ciała”. Może to być płaszczyzna astralna lub płaszczyzny
Trójcy Duchowej, ponieważ żadna z energii nie może kontrolować ciała fizycznego z
żadnej płaszczyzny, bez względu na to, jak wysoka jest, z wyjątkiem tego sposobu. W
zależności od skupienia świadomości, psychicznego stanu świadomości, siły aspiracji
lub pragnienia oraz punktu ewolucji lub statusu duchowego, taki będzie rodzaj energii
przenoszonej przez nadis, przechodzącej z nich do zewnętrznego układu nerwowego.
Ta ogólna teza musi zostać przyjęta, ponieważ cała tematyka jest jak dotąd zbyt
skomplikowana, a mechanizm obserwacji ucznia zbyt słabo rozwinięty, abym mógł wejść
w większe szczegóły. Wystarczy to jako wstępna hipoteza, na której można się oprzeć.
Ilość energii i rodzaj energii kontrolującej dowolny aspekt układu nerwowego jest
uwarunkowana przez [146] centrum znajdujące się w jej bezpośrednim sąsiedztwie.
Centrum jest ostatecznie agencją dystrybucyjną. Nawet jeśli energia ta wpływa na całe
ciało, centrum najbardziej wrażliwe na jej jakość i rodzaj będzie silnie oddziaływać na
nadi, a zatem na nerwy, w swoim bezpośrednim otoczeniu.
Należy zawsze pamiętać, że siedem centrów nie znajduje się w gęstym ciele
fizycznym. Istnieją one wyłącznie w materii eterycznej i w tak zwanej aurze
eterycznej, poza ciałem fizycznym. Są one ściśle powiązane z gęstym ciałem fizycznym
poprzez sieć nadi. Pięć z tych centrów znajduje się w eterycznym odpowiedniku
kręgosłupa, a energia przepływa (przez duże i responsywne nadi) przez kręgi
kręgosłupa, a następnie krąży w całym ciele eterycznym, ponieważ jest wewnętrznie
aktywna w fizycznym pojeździe. Trzy centra głowy znajdują się: jedno tuż nad
czubkiem głowy, drugie tuż przed oczami i czołem, a trzecie z tyłu głowy, tuż nad
końcem kręgosłupa. Daje to osiem centrów, ale w rzeczywistości jest ich siedem,
ponieważ centrum z tyłu głowy nie jest brane pod uwagę w procesie inicjacji,
podobnie jak śledziona.
Potężny wpływ napływającej energii, poprzez ciało energetyczne, samoczynnie
stworzył te centra lub rezerwuary siły, te ogniska energii, których duchowy człowiek
musi nauczyć się używać i za pomocą których może kierować energię tam, gdzie jest
ona potrzebna. Każde z tych siedmiu centrów pojawiło się w trakcie ewolucji człowieka w
odpowiedzi na energię pochodzącą z jednego lub kilku z siedmiu promieni. Wpływ tych
promieni na ciało eteryczne, emanujących okresowo i nieustannie z siedmiu promieni,
jest tak silny, że siedem obszarów w ciele eterycznym staje się bardziej wrażliwych niż
reszta pojazdu i w odpowiednim czasie rozwijają się one w responsywne centra
dystrybucyjne. Wpływ tych siedmiu centrów na ciało fizyczne w odpowiednim czasie
powoduje zagęszczenie lub [147] stan tzw. „przyciągającej odpowiedzi” ze strony gęstej
materii, dzięki czemu siedem głównych zestawów gruczołów dokrewnych powoli
zaczęło funkcjonować. Należy tutaj pamiętać, że cały rozwój ciała eterycznego dzieli
się na dwa etapy historyczne:
1. To, w czym energia eteryczna, przepływająca przez centra reagujące i
tworząca w konsekwencji gruczoły dokrewne, stopniowo zaczęła wywierać
wyraźny wpływ na krwiobieg; energia ta działała poprzez to
przez bardzo długi czas. Nadal jest to prawdą, ponieważ aspekt życia energii
ożywia krew poprzez centra i ich czynniki, czyli gruczoły. Stąd słowa z Biblii, że
„krew jest życiem”.
2. W miarę rozwoju rasy ludzkiej, wzrostu świadomości i pewnych wielkich zmian,
centra zaczęły rozszerzać swoją użyteczność i wykorzystywać nadi, oddziałując
w ten sposób na układ nerwowy i poprzez niego; spowodowało to świadomą i
zaplanowaną aktywność na planie fizycznym, proporcjonalną do miejsca
człowieka w ewolucji.
W ten sposób napływająca energia tworząca ciało eteryczne stworzyła potrzebny
mechanizm eteryczny z odpowiadającymi mu gęstymi fizycznymi odpowiednikami; w
związku z tym, jak można zauważyć na podstawie jego związku z krwią poprzez
gruczoły i z układem nerwowym poprzez nadi (oba poprzez siedem centrów), stał się on
przekazicielem dwóch aspektów energii: jednego kama-manasicznego (pożądanieniższy umysł) i drugiego atmic-buddhicznego (wola duchowa - miłość duchowa) w
przypadku zaawansowanej ludzkości. W tym tkwi pełna szansa dla wszystkich,
ponieważ Prawo Ewolucji zaczyna dominować nad wszystkimi przejawami. To, co jest
prawdą w makrokosmosie, jest również prawdą w mikrokosmosie. [148]
II. Podstawa nieoddzielności
Warto tu wykorzystać kreatywną wyobraźnię. Może nie da ona prawdziwego obrazu
wszystkich aspektów, ale przekaże jedną wielką rzeczywistość. Rzeczywistość, o
której mówię, polega na tym, że nie ma żadnej możliwej odrębności w naszym
zamanifestowanym życiu planetarnym – ani nigdzie indziej, nawet poza granicami naszej
planety. Pojęcie odrębności, indywidualnej izolacji, jest iluzją nieoświeconego umysłu
ludzkiego. Wszystko – każda forma, każdy organizm we wszystkich formach,
wszystkie aspekty przejawionego życia w każdym królestwie natury – jest ściśle
powiązane ze sobą poprzez planetarne ciało eteryczne (którego integralną częścią są
wszystkie ciała eteryczne), które stanowi podstawę wszystkiego, co istnieje. Choć może
to wydawać się nieistotne i bezużyteczne, stół, przy którym piszesz, kwiat, który
trzymasz w dłoni, koń, na którym jeździsz, człowiek, z którym rozmawiasz, dzielą z
tobą ogromne życie krążące na planecie, które przepływa przez każdy aspekt formy
natury. Jedyne różnice, które istnieją, to różnice w świadomości, a zwłaszcza w
świadomości człowieka i Czarnej Loży. Istnieje tylko JEDNO ŻYCIE, przepływające
przez masę form, które w sumie tworzą naszą planetę – taką, jaką znamy.
Wszystkie formy są powiązane, wzajemnie powiązane i współzależne; planetarne
ciało eteryczne utrzymuje je razem, tak aby spójna, spójna, ekspresyjna Całość była
widoczna dla ludzkiego oka lub jako jedna wielka, rozwijająca się świadomość dla
postrzegania Hierarchii. Linie światła przechodzą od formy do formy. Niektóre są jasne,
a inne przygaszone; niektóre poruszają się lub krążą szybko, inne są ospałe i
powolne w swojej [149] wzajemnej interakcji; niektóre wydają się krążyć z łatwością
w jednym królestwie natury, a inne w innym; niektóre pochodzą z jednego kierunku, a
inne z innego, ale wszystkie są w ciągłym ruchu; jest to ciągła cyrkulacja. Wszystkie
przechodzą dalej, wchodzą i przechodzą, i nie ma ani jednego atomu w ciele, który
nie byłby odbiorcą tej żywej, ruchomej energii; nie ma ani jednej formy, która nie
byłaby „utrzymywana w kształcie i żywotności” przez ten zdecydowany napływ i
odpływ, i dlatego nie ma żadnej części ciała manifestacji (która jest integralną częścią
planetarnego pojazdu Pana Świata), która nie byłaby w złożonym, ale całkowitym
kontakcie z Jego boską intencją – poprzez medium JEGO trzech głównych centrów:
Shamballa, Hierarchii i Ludzkości. W wielości form, z których składa się Jego wielki
złożony pojazd, nie ma potrzeby, aby był On w świadomym kontakcie. Jest to jednak
możliwe, gdyby tego zapragnął, ale nie przyniosłoby mu to żadnej korzyści, tak samo
jak nie przyniosłoby to korzyści wam, gdybyście byli w świadomym kontakcie z
jakimś atomem w jakimś organie waszego fizycznego ciała. Działa On jednak poprzez
swoje trzy główne centra: Shamballa, planetarne centrum głowy; Hierarchia, planetarne
centrum serca; oraz Ludzkość, planetarne centrum gardła. Działanie energii w innych
miejscach (kontrolowane z tych trzech centrów) jest automatyczne. Celem krążących
energii – jak nam się wydaje, gdy staramy się zgłębić boski cel – jest ożywienie
wszystkich części Jego ciała, aby wspierać rozwój świadomości w nich zawartej.
Jest to zasadniczo prawdą z punktu widzenia Shamballi, „gdzie znana jest Wola Boga”;
jest to częściowo prawdą w odniesieniu do tych Członków Hierarchii, którzy wyczuwają
Cel i formułują Plan, a następnie przedstawiają go w zrozumiałej formie mniejszym
wtajemniczonym, uczniom i aspirantom. Te dwie grupy działają całkowicie po stronie
świadomości, która motywuje i kieruje (w razie potrzeby) poruszającymi się, [150]
krążącymi energiami. Nie dotyczy to większości ludzkości, która jest świadoma, ale tylko
w obrębie swojego pierścienia nieprzekraczalnego, i dlatego jest zasadniczo oddzielona
przez nacisk, jaki kładzie na formę istniejącą w trzech światach – gęstych poziomach
fizycznych kosmicznej płaszczyzny fizycznej. Na najniższym z tych poziomów
zewnętrzna forma fizyczna reaguje i odpowiada na krążące energie za pośrednictwem
energii eterycznej, która pochodzi z najniższego z czterech poziomów płaszczyzny
eterycznej.
Stopniowo świadomość w tych formach reaguje na naturę zewnętrznego pojazdu,
który jest napędzany z poziomów eterycznych, i następuje głęboko znaczący rozwój.
Rozwój ten – uogólniając – dzieli się na trzy kategorie:
1. Zewnętrzna forma zmienia się pod wpływem energii eterycznych, które
wchodzą do niej, przechodzą przez nią i znikają z niej (nieustannie, eon po
eonie). Energia, która jest obecna w jednej chwili, znika w następnej.
2. Ta nieustanna gra energii zmienia się w czasie i przestrzeni i porusza się
ospale, szybko lub rytmicznie, w zależności od rodzaju lub natury formy,
przez którą w danym momencie przechodzi.
3. Energia płaszczyzny eterycznej zmienia się znacznie wraz z upływem eonów,
w zależności od kierunku lub źródła, z którego pochodzi. Energia kierująca
zmienia się znacząco w miarę postępu ewolucji.
Studenci mają skłonność do mówienia o ciele eterycznym jako o całościowej,
integralnej całości, złożonej wyłącznie z substancji eterycznej, zapominając, że ciało
eteryczne jest medium służącym do przekazywania wielu rodzajów energii.
Zapominają oni o następujących faktach: [151]
1. Ciało eteryczne składa się z czterech rodzajów substancji, z których każda ma
określone przeznaczenie i występuje na jednym z poziomów eterycznych.
2. Substancje te, działające aktywnie w każdym konkretnym ciele eterycznym,
tworzą sieć kanałów; wytwarzają cienkie rurki (jeśli mogę użyć tak
nieodpowiedniego słowa), które przyjmują ogólną formę gęstej materii lub
namacalnej postaci, z którą mogą być związane. Forma ta leży u podstaw
każdej części ciała fizycznego i można ją dostrzec rozciągającą się na pewną
odległość poza rozpoznawalną formą. Ciało eteryczne nie jest w
rzeczywistości owalne (jak nauczają starsze książki okultystyczne), ale
zazwyczaj przyjmuje formę lub ogólny zarys fizycznego pojazdu, z którym jest
związane. Jednak gdy centrum głowy jest przebudzone i funkcjonuje, owalny
wygląd występuje znacznie częściej.
3. Kanały lub przewody te – w zależności od rodzaju energii, którą przenoszą –
przechodzą do określonych obszarów ciała poprzez trzy główne stacje:
a. Siedem głównych centrów, o których wiele słyszeliście.
b. Dwadzieścia jeden mniejszych centrów, które opisałem wam
wcześniej. (Traktat o siedmiu promieniach, tom IV, str. 72-73).
c. Czterdzieści dziewięć punktów ogniskowych, rozsianych po całym ciele.
4. Wszystkie te centra i punkty ogniskowe służące do przekazywania energii są
połączone między sobą kanałami większymi niż masa kanałów tworzących
całość ciała eterycznego, ponieważ wiele mniejszych kanałów i linii sił lub energii
łączy się i miesza, gdy zbliżają się do centrum lub punktu ogniskowego. [152]
5. Masa mniejszych kanałów lub rur energetycznych ostatecznie tworzy we
wszystkich formach warstwę odpowiednich nerwów, które nie są jeszcze
rozpoznawane przez naukę medyczną, ale które są jak pośrednia sieć lub sieć.
Łączą one ciało eteryczne jako całość z całym podwójnym układem nerwowym
(układem mózgowo-rdzeniowym i współczulnym), który jest rozpoznawany przez
naukę. To właśnie ten system leżący u podstaw nerwów jest prawdziwym
aparatem reagującym, który poprzez mózg przekazuje informacje umysłowi lub
poprzez mózg i umysł informuje duszę. To właśnie ten
system nadi jest w pełni świadomie wykorzystywany przez wtajemniczonego,
który połączył Trójcę Duchową z osobowością nasyconą duszą i dzięki temu
widział, jak ciało duszy, ciało przyczynowe lub lotos ego całkowicie zniknęły, nie
mając już żadnego prawdziwego znaczenia. Istnieje szczególna i obecnie
niewytłumaczalna relacja między tym systemem nadi a antahkarana, gdy jest on
w trakcie tworzenia lub został już stworzony.
6. Ciało fizyczne, podobnie jak wiele innych elementów natury, ma potrójną
budowę. Istnieją:
a. Ciało eteryczne.
b. Istotne nadi.
c. Gęste ciało fizyczne.
Tworzą one jedną całość i w inkarnacji są nierozłączne.
7. Centra w swojej całości oraz liczne punkty styku znajdujące się w ciele
eterycznym są odpowiedzialne za tworzenie i utrzymywanie układu gruczołów
dokrewnych w formie ograniczonej i nieadekwatnej lub reprezentatywnej dla
człowieka duchowego i całkowicie adekwatnej. Z kolei nadi [153] są
odpowiedzialne za tworzenie i precypitację podwójnego układu nerwowego. Jest
to kwestia, o której należy pamiętać, ponieważ stanowi klucz do rozwiązania
problemu kreatywności.
8. Rodzaj substancji eterycznej „podtrzymującej” każdą formę zależy od dwóch
czynników:
a. Od danego królestwa natury. Zasadniczo cztery królestwa czerpią
swoją praniczną energię życiową z jednego lub drugiego z czterech
poziomów substancji eterycznej, licząc od najniższego:
1. Królestwo minerałów jest podtrzymywane z poziomu 1.
2. Królestwo roślin jest podtrzymywane z poziomu 2.
3. Królestwo zwierząt jest podtrzymywane z poziomu 3.
4. Królestwo ludzkie jest podtrzymywane z poziomu 4.
Taki był pierwotny stan rzeczy, ale wraz z postępem ewolucji i
powstaniem wzajemnego oddziaływania między wszystkimi królestwami,
sytuacja ta uległa automatycznej zmianie. To właśnie ta „ezoteryczna
zmiana emanacji” spowodowała przed wiekami powstanie człowiekazwierzęcia. Podaję to jako ilustrację i klucz do wielkiej tajemnicy.
b. Co ciekawe, w królestwie ludzkim (i tylko w królestwie ludzkim) ciało
eteryczne składa się obecnie z wszystkich czterech rodzajów substancji
eterycznej. Powodem tego jest to, że ostatecznie (gdy ludzkość osiągnie
rozwój duchowy) każda z tych czterech płaszczyzn lub rodzajów
substancji eterycznej będzie reagować na [154] cztery wyższe poziomy
kosmicznej płaszczyzny fizycznej – poziomy eteryczne, którym nadaliśmy
nazwy: poziom logoiczny, monadyczny, atmyczny i buddyczny. Stanie się
to w wyniku świadomego rozwoju i inicjacji.
9. Należy również pamiętać, że substancją, z której składają się te kanały eteryczne
lub rurki kanałowe, jest prana planetarna, energia dająca życie i zdrowie samej
planecie. Jednak przez te rurki mogą przepływać wszystkie lub dowolne możliwe
energie – emocjonalna, mentalna, egoiczna, manasiczna, buddhiczna lub
atmiczna, w zależności od punktu ewolucji, do którego dotarł dany człowiek.
Oznacza to zawsze, że kilka energii wylewa się
przez te kanały, chyba że punkt ewolucji jest wyjątkowo niski lub mamy do
czynienia z rozszczepieniem; te różne energie łączą się i mieszają, ale znajdują
swoje własne punkty skupienia w ciele eterycznym, gdy wchodzą
bezpośrednio w obręb gęstego ciała fizycznego. Tak jak można powiedzieć o
duszy lub Bóstwie, tak samo można powiedzieć o energetycznym lub
witalnym ciele eterycznym lub istocie: „Przeniknąwszy cały wszechświat
fragmentem siebie, pozostaję”.
Słowo „prana” jest prawie tak samo źle rozumiane jak słowa „eteryczny” czy „astralny”.
To właśnie ta niejasna konotacja jest odpowiedzialna za ogromną ignorancję panującą w
kręgach okultystycznych.
Pranę można zdefiniować jako esencję życia każdej płaszczyzny w siedmiorakiej
przestrzeni, którą nazywamy kosmiczną płaszczyzną fizyczną. Jest to ŻYCIE
planetarnego Logosu, ograniczone w pewnych granicach, ożywiające, pobudzające i
łączące wszystkie siedem [155] płaszczyzn (w rzeczywistości siedem podpłaszczyzn
kosmicznej płaszczyzny fizycznej) oraz wszystko, co się na nich znajduje. Kosmiczna
sutratma lub nić życia planetarnego Logosu wkracza w Jego manifestację na
najwyższym z naszych planów (planie logoicznym) i poprzez pośrednictwo
informujących Żyć, które można znaleźć w Shamballa (która, muszę przypomnieć,
nie jest nazwą miejscowości), wchodzi w kontakt lub jest powiązana z materią, z której
składają się zamanifestowane światy – bezkształtną, jak na kosmicznych planach
eterycznych (naszych czterech najwyższych planach), lub namacalną i obiektywną,
jak na trzech niższych planach. Fakt, że nazywamy namacalnym tylko to, co możemy
zobaczyć lub dotknąć i z czym możemy wejść w kontakt za pośrednictwem pięciu
zmysłów, jest całkowicie błędny. Wszystko uznaje się za należące do świata formy,
który znajduje się na planie fizycznym, astralnym i poziomach niższych umysłów. Ten
niższy plan mentalny, o którym mowa powyżej, obejmuje poziom, na którym znajduje
się ciało przyczynowe – plan, na którym „unosi się lotos miłości”, jak to ujął Stary
Komentarz. Wszystko, co znajduje się powyżej tego poziomu mentalnego, aż do
najwyższego z kosmicznych planów fizycznych, jest bezkształtne. Należy bardzo
uważnie pamiętać o tych rozróżnieniach.
W ludzkim ciele znajduje się wspaniały symbol odróżniający wyższe poziomy eteryczne
od niższych, tak zwanych poziomów fizycznych. Przepona oddziela część ciała
zawierającą serce, gardło i głowę oraz płuca od wszystkich pozostałych organów ciała;
wszystkie one mają ogromne znaczenie z punktu widzenia ŻYCIA, a to, co jest określane
w głowie, pobudzane przez serce, podtrzymywane przez oddech i wyrażane za pomocą
aparatu gardłowego, decyduje o tym, kim jest człowiek.
Poniżej przepony znajdują się narządy, których przeznaczenie jest znacznie bardziej
obiektywne, choć mają one ogromne znaczenie; chociaż każdy [156] z tych niższych
narządów ma swoje własne życie i przeznaczenie, ich istnienie i funkcjonowanie jest
napędzane, determinowane i uwarunkowane przez życie i rytm emanujący z wyższej
części pojazdu. Nie jest to łatwe do zrozumienia dla przeciętnego człowieka, ale każde
poważne ograniczenie lub choroba fizyczna powyżej przepony ma istotny i poważny
wpływ na wszystko, co znajduje się poniżej przepony. Odwrotna sytuacja nie ma
takiego samego znaczenia.
Symbolizuje to potęgę i istotność ciała eterycznego, zarówno mikrokosmicznego, jak i
makrokosmicznego, a makrokosmiczny wyraz czterokrotnego Życia warunkuje wszystkie
formy życia.
Każdy z czterech eterów, jak się je czasem nazywa, ma być – w odniesieniu do
człowieka – kanałem lub wyrazem czterech eterów kosmicznych. Obecnie jest to bardzo
dalekie od rzeczywistości. Może tak być naprawdę tylko wtedy, gdy antahkarana
zostanie zbudowana i będzie działać jako bezpośredni kanał dla eterów kosmicznych,
którym nadaliśmy
nazwy uniwersalnego życia, intensywności monadycznej, boskiego celu i czystego
rozumu. Zastanów się przez chwilę nad tymi rodzajami energii i twórczo wyobraź sobie
ich wpływ, gdy w odpowiednim czasie i w trakcie rozwoju duchowego będą mogły
nieograniczone wpływać do ciała eterycznego człowieka i przepływać przez nie.
Obecnie ciało eteryczne reaguje na energie pochodzące z:
1. Świata fizycznego. Nie są to zasady, ale czynniki zasilające i
kontrolujące zwierzęce apetyty.
2. Świata astralnego, determinującego pragnienia, emocje i aspiracje, które
człowiek wyraża i realizuje na planie fizycznym.
3. Niższej płaszczyzny mentalnej, niższej świadomości, rozwijającej samowolę,
egoizm, oddzielenie oraz kierunek i tendencję życia na płaszczyźnie fizycznej.
To właśnie ten instynkt kierujący, skierowany ku wyższym sprawom,
ostatecznie otwiera drzwi do wyższych kosmicznych energii eterycznych.
4. Dusza, zasada indywidualizmu, odbicie boskiego zamysłu w mikrokosmosie i –
mówiąc symbolicznie – będąca dla całej monadycznej ekspresji tym, co
„znajduje się w połowie drogi”, narzędziem prawdziwej wrażliwości, zdolności
reagowania, duchowym odpowiednikiem centrum splotu słonecznego, które
znajduje się w połowie drogi między tym, co leży powyżej przepony, a tym, co
znajduje się poniżej niej.
Kiedy antahkarana zostaje zbudowana, a trzy wyższe są bezpośrednio powiązane z
trzema niższymi, dusza nie jest już potrzebna. Wtedy, odzwierciedlając to wydarzenie,
cztery poziomy eteryczne stają się po prostu przekaźnikami energii emanującej z
czterech kosmicznych poziomów eterycznych. Kanał jest wtedy bezpośredni, kompletny i
nieograniczony; eteryczna sieć światła ma wtedy wielką jasność, a wszystkie centra w
ciele są przebudzone i funkcjonują w harmonii i rytmie. Wtedy – zgodnie z bezpośrednio
powiązaną Monadą i Osobowością – centrum głowy, tysiącpłatowy lotos, brahmarandra,
jest bezpośrednio powiązane z centrum u podstawy kręgosłupa. W ten sposób
ustanawia się całkowity dualizm, który zastępuje poprzednią potrójną naturę boskiej
manifestacji:
1. Monada – Osobowość.
Potrójna dusza nie jest już potrzebna.
2. Centrum głowy – centrum u podstawy kręgosłupa.
Pięć centrów pośrednich nie jest już potrzebnych. [158] Stary
Komentarz mówi w tym kontekście:
„Wtedy trzej, którzy byli wszystkim, co istniało, działając jako jedność i
kontrolując wszystkich siedmiu, przestali istnieć. Siedmiu, którzy
odpowiadali trzem, odpowiadając Jednemu, nie słyszą już potrójnego
wezwania, które decydowało o wszystkim, co było. Pozostało tylko
dwoje, aby pokazać światu piękno żywego Boga, cud Dobroci, Miłość,
która ożywia Całość. Ta dwójka jest Jednością, a zatem dzieło,
ukończone, trwa. I wtedy Aniołowie śpiewają”. [159]
III. Centra planetarne i ludzkie
Istnieje czynnik mający wpływ na ciało eteryczne, o którym dotychczas bardzo mało się
mówiło, ponieważ byłaby to całkowicie bezużyteczna informacja. Pozwólcie, że ujmę to
w tabeli, zaczynając od kilku punktów przekazanych wcześniej, ale które należy tutaj
powtórzyć dla jasności i umieścić w odpowiedniej kolejności:
1. Logos planetarny działa poprzez trzy główne centra:
a. Centrum, w którym znana jest wola Boga: Shamballa.
b. Centrum, w którym objawia się miłość Boga: Hierarchia.
c. Centrum, w którym inteligencja Boga tworzy proces ewolucyjny:
ludzkość.
2. Trzy główne centra, zarówno planetarne, jak i ludzkie, istnieją w substancji
eterycznej i mogą, ale nie muszą, wytwarzać fizyczne odpowiedniki. Na przykład
wszyscy Mistrzowie nie działają poprzez fizyczny pojazd. Niemniej jednak mają oni
ciało eteryczne złożone z substancji kosmicznych poziomów eterycznych – poziomu
buddhicznego, atmicznego, monadycznego i logoicznego – a poziomy te są
czterema kosmicznymi eterami, wyższą korespondencją naszych płaszczyzn
eterycznych; te wyższe poziomy są czterema poziomami kosmicznej płaszczyzny
fizycznej. Dopóki nie wybiorą, podczas szóstej Inicjacji Decyzji, jednej z siedmiu
Ścieżek Ostatecznego Przeznaczenia, Mistrzowie funkcjonują w swoich
kosmicznych ciałach eterycznych.
Te trzy główne centra energetyczne są ze sobą ściśle powiązane i poprzez swoje
własne główne centra (głowę, serce i gardło)
[160] Uczeń pozostaje w związku z trzema centrami planetarnymi. Proszę,
abyście zastanowili się nad tym stwierdzeniem, ponieważ ma ono praktyczne
znaczenie.
3. Monada, jak wiecie, znajduje się na kosmicznym drugim poziomie eterycznym,
zwanym płaszczyzną monadyczną. Kiedy antahkarana zostanie zbudowana,
kosmiczna substancja eteryczna może powoli zastąpić zwykłą i znaną
substancję eteryczną, która „podtrzymuje” gęste ciało fizyczne człowieka.
4. Promień, na którym znajduje się Monada – jeden z trzech głównych promieni,
a zatem powiązany z jednym z trzech głównych centrów – warunkuje:
a. Wchłonięcie ucznia do jednego z trzech działów hierarchicznej pracy, tj.
dusza pierwszego promienia trafi zazwyczaj do takiego aśramu, jak
aśram Mistrza M. w dziale Manu; uczeń drugiego promienia przejdzie do
aśramu drugiego promienia, takiego jak mój (D.K.) lub aśram Mistrza
K.H., a zatem do departamentu Chrystusa; dusza trzeciego promienia
zostanie wchłonięta do jednego z aśramów (a jest ich wiele) działających
pod kierownictwem Pana Cywilizacji, Mistrza R.
b. Wszyscy, którzy wcielają się w jeden z Promieni Atrybutów – czwarty,
piąty, szósty i siódmy promień – ostatecznie trafiają do jednego z trzech
głównych Promieni Aspektów. Zmiany w skupieniu promienia następują,
gdy ciało eteryczne zawiera odpowiednią ilość substancji najniższego z
eterów kosmicznych, substancji buddhicznej; jest to podstawowe dla
wszystkich, we wszystkich promieniach, ponieważ pod koniec wieku,
kiedy kosmiczna substancja eteryczna [161] tworzy eteryczne pojazdy
wtajemniczonego, trzy promienie stają się dwoma promieniami, a później
następuje kolejne
następuje absorpcja do drugiego Promienia Miłości-Mądrości, który jest
promieniem naszego obecnego układu słonecznego.
Można zatem dostrzec, jakie czynniki warunkujące stają się różne energie, gdy są one
przyswajane i wykorzystywane, oraz jak ich substancja, a raczej obecność pewnych
energii w ciele eterycznym osobowości, jest niezbędna przed podjęciem pewnych
inicjacji. Temat ten jest zbyt złożony, aby go tutaj rozszerzać, ale proszę was o
uważne rozważenie różnych stwierdzeń, które przedstawiłem, a następnie o
poszukiwanie oświecenia w sobie.
Promienie są siedmioma emanacjami „siedmiu Duchów przed tronem Boga”; ich
emanacje pochodzą z monadycznego poziomu świadomości lub z drugiej kosmicznej
płaszczyzny eterycznej. W pewnym sensie można powiedzieć, że te siedem wielkich i
żywych Energii stanowi w swojej całości eteryczny pojazd planetarnego Logosu. Procesy
ewolucyjne można równie dobrze określić jako procesy eliminowania substancji fizycznej
znajdującej się pomiędzy gęstym ciałem fizycznym a astralnym ciałem świadomym i
zastępowania jej substancją czterech najwyższych płaszczyzn, czterech eterów
kosmicznych. Fizycznie rzecz biorąc, to właśnie to eteryczne zastąpienie umożliwia
człowiekowi sukcesywne przejście pięciu inicjacji, które czynią go Mistrzem Mądrości.
Pierwsza inicjacja dotyczy wyłącznie duszy człowieka, a w momencie jej przejścia może
nastąpić napływ energii buddycznej i proces przenoszenia wyższych eterów oraz ich
zastępowania niższymi. Jak można sobie wyobrazić, powoduje to konflikt; eteryczne
ciało osobowości odrzuca napływający wyższy eter, co powoduje kryzysy w życiu
inicjowanego. [162]
Postęp i inicjacja zostały nam przedstawione głównie w kategoriach kształtowania
charakteru i służby ludzkości. Takie podejście z pewnością powoduje również konflikty, a
osobowość walczy z duszą. Jednak równolegle do tego dobrze znanego konfliktu toczy
się inna walka między eterami tworzącymi ciało eteryczne ucznia a spływającymi
wyższymi eterami. Człowiek nie jest tego zbyt świadomy, ale walka ta jest bardzo realna,
wpływa przede wszystkim na zdrowie ciała fizycznego i przebiega w pięciu naturalnych
etapach, które nazywamy inicjacjami. Symbolika Różdżki Inicjacji uczy nas, że (podczas
procesu inicjacyjnego) ta Różdżka, kierowana przez Chrystusa lub Pana Świata, w
zależności od przypadku, służy do stabilizacji wyższych eterów w osobowości poprzez
dostęp do zastosowanej energii, która umożliwia inicjowanemu zachowanie tego, co
pochodzi z góry, aby „jak na górze, tak i na dole”.
Istnieją trzy aspekty, z których należy rozpatrywać ciało eteryczne:
1. Jako mechanizm, który ujawnia się poprzez nadi, czyli delikatny system
powiązanych linii sił, które z kolei ujawniają się poprzez fizyczny system
nerwów.
2. Jako przekaźnik wielu różnych rodzajów energii, pochodzących z wielu
różnych źródeł, energie te przepływają przez lub wzdłuż (oba słowa są
równie prawdziwe) linii sił, które leżą u podstaw nadi. Jakiś czas temu
użyłem słowa „rurki”, sugerując w ten sposób sieć rurek, przez które mogą
przepływać przekazywane energie; mamy tu do czynienia z przypadkiem, w
którym słowa są całkowicie nieadekwatne, a nawet wprowadzające w błąd.
3. Te energie – w zależności od ich źródła, jakości i przeznaczenia – tworzą
siedem głównych centrów, które warunkują wiele mniejszych centrów
pomocniczych
[163] i ostatecznie ujawniają się poprzez siedem głównych gruczołów układu
hormonalnego.
Wspomniałem wcześniej, że krzyżujące się energie w ciele eterycznym planety tworzą
obecnie sieć kwadratów. Kiedy proces twórczy zostanie zakończony, a ewolucja
wykona swoje zadanie, kwadraty te staną się siecią trójkątów.
Jest to oczywiście symboliczny sposób wyrażania się. W Księdze Objawień, dyktowanej
1900 lat temu przez ucznia znanego obecnie jako Mistrz Hilarion, znajduje się
odniesienie do „miasta, które stoi na czterech kwadratach”. Eteryczny pojazd planety
został odziedziczony po poprzednim układzie słonecznym, z zamiarem lub intencją
przekształcenia go w sieć trójkątów w tym układzie słonecznym. W następnym z trzech
układów słonecznych (trzecim lub ostatnim), w którym działa wola Boga, ciało eteryczne
rozpocznie swoją działalność jako sieć trójkątów, ale zostanie ono przekształcone w sieć
połączonych kręgów lub pierścieni, co będzie oznaczało spełnienie wzajemnych
powiązań. W obecnym układzie, wynikiem ewolucji, jeśli chodzi o ciało eteryczne,
będzie nawiązanie kontaktu między wszystkimi trzema punktami każdego trójkąta,
tworząc dziewięciokrotny kontakt i dziewięciokrotny przepływ energii; jest to zgodne z
faktem, że dziewięć jest liczbą inicjacji, a gdy przeznaczona liczba uczniów przejdzie
dziewięć możliwych inicjacji, ta trójkątna formacja planetarnego ciała eterycznego
zostanie ukończona.
Ideę tę można symbolicznie przedstawić za pomocą diagramu obok, który przedstawia
trójkątną formację oraz tryb podwójnego wzrostu lub postępu i ekspansji sieci, ponieważ,
zaczynając od początkowego trójkąta, pozostają tylko dwa punkty dla procesów
rozszerzenia. [164]
Początkowy trójkąt został utworzony przez Sanat Kumara, a trzy energie, które krążą w
jego medium, nazywamy trzema głównymi Promieniami Aspektu. Cztery Promienie
Atrybutu utworzyły własne trójkąty, a jednak, w paradoksalny sposób, są one
odpowiedzialne za „kwadraty”, przez które obecnie przechodzą ich energie. W ten
sposób rozpoczęto pracę nad transformacją odziedziczonego ciała eterycznego i trwa
ona nieprzerwanie od tamtego czasu. W ciele eterycznym człowieka powtarza się ten
sam proces w trójkącie energii utworzonym przez relację między Monadą, Duszą i
Osobowością.
Człowiekowi jest prawie niemożliwe narysowanie lub stworzenie obrazu sieci trójkątów i
jednoczesne zobaczenie ich w całości w postaci okręgu w ciele eterycznym sfery
planetarnej. Powodem tego jest fakt, że całe ciało eteryczne znajduje się w ciągłym
ruchu i nieustannej transformacji, a energie, z których się składa, są w stanie ciągłej
zmiany i cyrkulacji.
Warto pamiętać, że to mechanizm ulega zmianie i że przekształcenie kwadratu w
trójkąt nie ma żadnego związku z przekazywanymi energiami ani różnymi centrami,
z wyjątkiem tego, że energia znacznie łatwiej przepływa przez trójkątną formację
ciała eterycznego niż – jak ma to miejsce obecnie – przez kwadrat i sieć kwadratów
lub wokół nich.
Jestem w pełni świadomy, że to, co tutaj przekazuję, może wydawać się wam kompletną
bzdurą i oczywiście nie ma żadnego sposobu, aby udowodnić wam faktyczny
charakter tego systemu komunikacji międzywymiarowej ani abyście mogli to
sprawdzić i
potwierdzić to, co mówię; ale przecież, moi bracia, nie macie jeszcze możliwości
ustalenia faktycznego istnienia Sanat Kumary, a jednak od zarania dziejów Jego
istnienie było głoszone przez Hierarchię i [165] akceptowane przez miliony.
Każdy człowiek wierzy w znacznie więcej rzeczy, niż jest w stanie udowodnić lub
potwierdzić ich prawdziwość.
Centra są w rzeczywistości „punktami przecięcia” energii, w których ciało eteryczne
posiada siedem trójkątów lub przekształconych punktów. Z punktu widzenia Shamballi
centra w człowieku przypominają trójkąt z punktem w środku.
Z punktu widzenia Hierarchii warunki są nieco inne. Mamy siedem centrów
przedstawionych jako lotosy o różnej liczbie płatków; niemniej jednak zawsze
zachowany i rozpoznawalny jest trójkąt w samym sercu lotosu; zawsze istnieje trójkąt z
punktem łączącym, któremu nadaliśmy nazwę „klejnot w lotosie”. Mamy zatem
następującą symboliczną prezentację lotosu i dobrze byłoby ją dokładnie przestudiować.
Osobowość człowieka jest uwarunkowana przez okrąg, który jest emanacją wpływu
lotosu, i w ten sposób powstaje wzajemne oddziaływanie. Sam lotos jest uwarunkowany
przez duszę, a ta z kolei warunkuje „sferę wpływu w aurze lotosu”, sięgając w ten
sposób do życia osobowości i warunkując je. Trójkąt jest uwarunkowany przez Trójcę
Duchową, kiedy antahkarana jest zbudowana lub w trakcie budowania, a to z kolei
najpierw inspiruje lub rozpala duszę, a następnie ostatecznie ją niszczy. Kropka w
centrum wskazuje na życie monadyczne, najpierw w jego najniższym wyrażeniu życia
fizycznego i witalności, a ostatecznie jako „punkt wrażliwości”. Mamy zatem:
1. Punkt w centrum, wskazujący na życie monadyczne. [166]
2. Powiązane energie egoicznego lotosu, uwarunkowane przez duszę.
3. Sferę promieniowania, emanujący wpływ lotosu, warunkujący osobowość.
4. Trójkąt energii, uwarunkowany przez Trójcę Duchową.
Powyższe instrukcje dotyczące ciała eterycznego nie są długie, ale zawierają wiele
stosunkowo nowych informacji i dostarczają wielu treści do przyswojenia. [167]
IV. Centra i osobowość
Rozważymy teraz centra jako czynniki kontrolujące życie osobowości w trzech światach
oraz ich wzajemne relacje, zawsze badając ten temat pod kątem ich związku z jednym z
trzech głównych centrów planetarnych – Szambalą, Hierarchią i Ludzkością – w
powiązaniu z:
1. Punktem w Centrum.
2. Powiązanymi energiami.
3. Sferą promieniowania.
4. Trójkątem energii.
Zagadnienie to jest bardzo zawiłe, jednak podstawowe stwierdzenie pozwoli nieco wyjaśnić ten
temat; jest to stwierdzenie, które rzadko pojawia się gdzie indziej. Postaram się ująć to w
możliwie najprostszy sposób:
Centra poniżej przepony, tj. centrum splotu słonecznego, centrum
sakralne i centrum u podstawy kręgosłupa, są kontrolowane przez cztery
etery planetarnej płaszczyzny fizycznej; Centra powyżej przepony, tj.
centrum serca, centrum gardła, centrum ajna i centrum głowy, są
kontrolowane przez cztery etery kosmiczne, którym nadajemy nazwy
energii płaszczyzny buddhicznej, energii płaszczyzny atmic, energii
płaszczyzny monadycznej i energii płaszczyzny logoicznej.
To stwierdzenie zawiera nieco nową koncepcję; tworzy podstawową relację,
umożliwiając fakt, że „jak na górze, tak na dole”. Zastanówcie się nad tym. Ma to
poważne implikacje. [168]
Centra poniżej przepony są – w trakcie procesu ewolucyjnego – kontrolowane przez
pierwszy, drugi i trzeci eter, licząc od dołu do góry; kiedy ewolucja doprowadzi aspiranta
do punktu osobistej integracji, wówczas energie najwyższego, eteryczno-atomowego
planu mogą kontrolować i faktycznie kontrolują. Kiedy to nastąpi, pojawia się możliwość,
że energie kosmicznych płaszczyzn eterycznych doprowadzą centra powyżej przepony
do pełnego wyrazu. Odbywa się to na Ścieżce Uczniostwa i Ścieżce Inicjacji. Ten
interesujący proces transferu energii ma kilka nazw, takich jak „substytucja
promieniowania”, „energetyzujące zjednoczenie” i „inspirujące odbite światło energii”.
Wszystkie te terminy są próbą wyrażenia w nieco nieadekwatnych słowach tego, co
dzieje się, gdy wyższe energie zastępują niższe, gdy magnetyczne „przyciąganie” energii
duchowych wciąga w górę i absorbuje niższe energie, które dotyczą przede wszystkim
życia osobowości, lub gdy odbite światło Duchowej Triady i Chwały Monadycznej jest
przenoszone do wyższych centrów energetycznych w ostatecznym pojeździe używanym
przez rozwiniętą istotę ludzką.
Niewiele dotychczas ujawniono na temat związku między czterema eterami fizycznymi a
czterema eterami kosmicznymi; istnieje jednak bezpośredni związek między nimi, co
ujawnia proces inicjacyjny. Powoduje to również znaczące zmiany w pojazdach
ludzkości. Istnieje również bezpośredni związek między czterema aspektami karmy
(Prawem Przyczyny i Skutku) a czterema eterami fizycznymi, a także czterema eterami
kosmicznymi; związek ten będzie później stanowił podstawę nowej nauki okultystycznej.
Dlatego też uczniowie muszą jeszcze wiele zrozumieć na temat energii, jej źródeł
emanacji, sposobu przenoszenia lub procesów przejściowych oraz jej zakotwiczenia w
ciele planetarnym lub fizycznym ciele jednostki. Zajmiemy się teraz niektórymi z tych
[169] idei, kładąc w ten sposób podwaliny pod przyszłe
badań, ale nie powiemy zbyt wiele, co byłoby bezpośrednio przydatne dla
poszczególnych uczniów.
Stosunkowo łatwo jest wymienić cztery etery kosmiczne, a następnie cztery etery
płaszczyzny fizycznej, jakie znamy, i stwierdzić, że przeciętny człowiek jest
kontrolowany przez centra poniżej przepony, które reagują na etery płaszczyzny
fizycznej, przekazując energie z trzech światów ludzkiej ewolucji, a wtajemniczony
reaguje na etery kosmiczne, które oddziałują na centra powyżej przepony i je budzą.
Należy jednocześnie pamiętać, że siedem centrów w eterycznym pojeździe człowieka
zawsze składa się z eterów fizycznych, ale na Ścieżce Ucznia stają się one pojazdami
eterów kosmicznych. Aby zachować jasność obrazu, warto bardzo krótko rozważyć
cztery aspekty centrów, które wymieniłem powyżej, lub całość, jaką przedstawiają
one oku Widzącego.
Są to:
1. Punkt w centrum. Jest to „klejnot w lotosie”, używając starożytnego orientalnego
określenia; jest to punkt życia, za pomocą którego Monada zakotwicza się na planie
fizycznym i jest zatem zasadą życia wszystkich przemijających pojazdów –
rozwiniętych, nierozwiniętych lub rozwijających się. Ten punkt życia zawiera w sobie
wszystkie możliwości, wszystkie potencjały, wszystkie doświadczenia i wszystkie
działania wibracyjne. Ucieleśnia on wolę istnienia, cechę przyciągania
magnetycznego (powszechnie nazywaną miłością) oraz aktywną inteligencję, która
w pełni wyraża żywotność i miłość. Powyższe stwierdzenie lub definicja ma ogromne
znaczenie. Ten punkt w centrum jest zatem w rzeczywistości wszystkim, co JEST,
oraz pozostałymi trzema aspektami życia – wymienionymi poniżej.
- są jedynie oznakami jego istnienia. Jest to coś, co ma zdolność wycofania się do
swojego Źródła lub nałożenia na siebie [170] warstwa po warstwie substancji; jest to
przyczyna powrotu tak zwanego Wiecznego Pielgrzyma do Domu Ojca po wielu eonach
doświadczeń, a także to, co powoduje eksperyment, prowadzący do ostatecznego
doświadczenia i ostatecznego wyrazu. Jest to również to, co chronią pozostałe trzy
aspekty i co chroni siedem zasad (wyrażających się jako pojazdy). Istnieje siedem
takich „punktów” lub „klejnotów”, wyrażających siedmioraką naturę świadomości, a
gdy są one jeden po drugim wprowadzane do żywego wyrazu, siedem podpromieni
dominującego promienia monadycznego również jeden po drugim ujawnia się, tak że
każdy wtajemniczony uczeń jest (w odpowiednim czasie) Synem Bożym w pełnej i
zewnętrznej chwale.
Nadchodzi moment, w którym indywidualne ciało eteryczne zostaje zanurzone lub znika
z pola widzenia w świetle emanującym z tych siedmiu punktów i zabarwionym światłem
„klejnotu w lotosie” w głowie, tysiącpłatowym lotosie. Każde centrum jest wtedy
połączone linią żywego ognia i każde z nich osiąga pełnię boskiej ekspresji.
W przeszłości nauczyciele kładli duży nacisk na „wyłączenie” centrów poniżej przepony
lub na przeniesienie energii tych centrów do ich wyższych odpowiedników.
Wskazywałem na to również w innych pismach i instrukcjach, ponieważ jest to
konkretny sposób przekazania istotnej prawdy. Metody te są jednak jedynie
symbolicznymi frazami i w tym zakresie są prawdziwe; niemniej jednak, pod koniec
procesu ewolucyjnego każde centrum w ciele eterycznym jest żywym, wibrującym i
pięknym wyrazem podstawowej energii, która zawsze dążyła do jego wykorzystania. Są
to jednak energie poświęcone życiu boskiemu, a nie materialnemu, i są one jasne,
czyste i promienne; ich centralny punkt światła jest tak jasny, że zwykłe ludzkie oko z
trudem może go dostrzec. W tym miejscu należy pamiętać, że chociaż istnieje siedem
takich punktów, po jednym w centrum każdego lotosu [171], istnieją tylko trzy rodzaje
takich „klejnotów w lotosie”, ponieważ Monada wyraża tylko trzy główne aspekty
boskości, czyli trzy główne promienie.
2. Energia powiązana. Wyrażenie to odnosi się do tak zwanych „płatków” lotosu; nie
zamierzam tutaj zajmować się różnicowaniem poszczególnych rodzajów energii;
zarówno pisarze orientalni, jak i zachodni przywiązują do nich zbyt dużą wagę; zbyt
wiele uwagi poświęca się liczbie płatków w poszczególnych centrach, ich
rozmieszczeniu, kolorze i jakości. Jeśli interesują Cię te kwestie, możesz poszukać
informacji na ten temat w standardowych książkach, pamiętając jednak, że nie jesteś
w stanie potwierdzić ich prawdziwości, a zatem ich przydatność dla Ciebie jest
wysoce wątpliwa. Piszę to dla prawdziwych uczniów i dla tych, którzy pragną żyć
życiem ducha; informacje, których poszukują teoretycy, są szeroko dostępne zarówno u
mnie, jak i u wielu innych znawców technicznych aspektów Wiecznej Mądrości.
Chciałbym jedynie zauważyć, że tak jak punkt w centrum jest punktem życia i
trwałym, niezmiennym Wiecznym JEDNYM, tak powiązane energie lub płatki wskazują
stan świadomości, który Wieczny JEDEN jest w stanie wyrazić w dowolnym
momencie czasu i przestrzeni. Może to być stosunkowo słabo rozwinięty stan
świadomości dzikusa, świadomość przeciętnego człowieka lub wysoko rozwinięta
świadomość wtajemniczonego do trzeciego stopnia, albo jeszcze bardziej żywa
świadomość wtajemniczonego wyższych stopni. Zawsze dotyczy to ŚWIADOMOŚCI;
tylko punkt w centrum dotyczy pierwszego aspektu, czyli życia; płatki dotyczą drugiego
aspektu, czyli świadomości, i należy o tym pamiętać. [172]
Stan świadomości jest zawsze wskazywany przez wielkość, kolor i aktywność energii,
które składają się na płatki lotosu; ich rozkwit i rozwój są uwarunkowane przez rządzące
promienie, a także przez wiek i długość ekspresji duszy. Zakres i charakter względnej
„jasności” jest również uwarunkowany punktem skupienia w danym życiu, a także
tendencją myślenia duszy, która jest wcieleniem; należy tutaj pamiętać, że „energia
podąża za myślą”. Naturalny punkt skupienia lub polaryzacji jest czasami zdecydowanie
przesunięty przez linię myślenia człowieka (jakakolwiek by ona nie była) lub przez fakt,
że świadomie lub nieświadomie żyje on codziennym życiem. Przykładem tego może być
fakt, że naturalnym punktem skupienia ucznia może być centrum splotu słonecznego, ale
z powodu jego stałych i zdecydowanych myśli energia, którą dysponuje, może być
skierowana do jednego z centrów powyżej przepony, powodując tymczasowe
zaniknięcie centrum poniżej przepony i w konsekwencji stymulację tego, co znajduje się
powyżej tej linii podziału. W ten sposób dokonują się potrzebne zmiany.
Kiedy cykl ewolucji zbliża się ku końcowi, a wtajemniczony uczeń niemal osiągnął swój
cel, energie są w pełni rozwinięte, aktywne i żywe, a zatem są świadomie
wykorzystywane jako istotne aspekty mechanizmu kontaktu wtajemniczonego. Często
zapomina się o tym, a uczeń skupia się na centrach jako wyrazach swojego naturalnego
rozwoju, podczas gdy ma to stosunkowo drugorzędne znaczenie. Centra są w
rzeczywistości punktami skupienia, przez które energia może być rozdzielana pod
fachowym kierownictwem, aby wywrzeć potrzebny wpływ na te centra lub osoby, którym
uczeń stara się pomóc. Wpływy te mogą być stymulowane lub ożywiane w razie
potrzeby, lub mogą być celowo [173] destrukcyjne, pomagając w ten sposób w
wyzwoleniu się z substancji lub materii osoby, której należy pomóc.
Najwyższy czas, aby uczniowie zwrócili uwagę na aspekt służby centrów oraz na
skupianie i wykorzystywanie energii w służbie. W tym miejscu pojawia się wiedza o
liczbie płatków tworzących centrum, ponieważ wiedza ta wskazuje liczbę energii
dostępnych do służby, tj. dwie energie, dwanaście energii, szesnaście energii i tak dalej.
Dotychczas nie zwracano uwagi
, ale stanowi ona praktyczne zastosowanie nowego okultyzmu w nadchodzącej Nowej
Erze. Orientalne symbole, które często nakładają się na ilustracje centrów, powinny
zostać teraz wycofane, ponieważ nie mają one żadnego rzeczywistego zastosowania dla
umysłu zachodniego.
3. Sfera promieniowania. Dotyczy to oczywiście promienia oddziaływania lub
wychodzącego efektu wibracyjnego centrów, które są stopniowo i powoli
wprowadzane do aktywności. Centra te, lub ich wibracje, są w rzeczywistości tym,
co tworzy lub stanowi tak zwaną aurę człowieka, mimo że aura ta jest często mylona
z aurą zdrowia. Zamiast słowa „często” prawie powiedziałem „zwykle”, ponieważ
byłoby to bardziej poprawne. To ciało eteryczne wskazuje i warunkuje aurę, która ma
rzekomo odzwierciedlać osobowość danej osoby pod względem emocjonalnym i
umysłowym oraz (czasami) kontrolę duszy. Nie jest to fałszywe założenie i
chciałbym, abyście zapamiętali ten fakt. Ma ono jednak nadmiernie ograniczone
znaczenie, ponieważ aura w rzeczywistości wskazuje centra danej osoby. Na
podstawie badania tej aury można ustalić pewne rzeczy:
a. Czy rozwój znajduje się powyżej czy poniżej przepony.
b. Czy centra są niezrównoważone czy zrównoważone. [174]
c. Czy natura promieni kontrolujących jest wystarczająco jasna.
d. Czy punkt w centrum i płatki lotosu są kontrolowane, czy też osiąga się
równowagę.
e. Czy osobowość jest otwarta, a zatem znajduje się w stanie życia, czy też
następuje wycofanie się z powodu introspekcji i egocentryzmu lub powolnego
nadejścia procesu śmierci.
f.
Czy osobowość czy dusza sprawuje kontrolę i czy w związku z tym toczy się
walka między nimi.
Można zatem dostrzec, jak wiele może ujawnić aura osobie, która potrafi ją dokładnie
odczytać, i jak bardzo należy być wdzięcznym, że taka zdolność jest stosunkowo rzadka
lub posiada ją wtajemniczony lub mistrz, którego naturą jest MIŁOŚĆ.
„Sfera promieniowania” jest potężnym narzędziem w służbie, a jej zasięg i czystość
kontaktu powinny być pielęgnowane przez oddanych uczniów. W Nowym Testamencie
znajduje się prawdziwa okultystyczna nauka, że „cień Piotra, który przechodził obok,
uzdrawiał”. Jego aura miała taką naturę, że miała dobroczynny wpływ wszędzie i
zawsze, gdy dotykała lub kontaktowała się z osobami w jego otoczeniu. Kontrola
Chrystusa nad swoją aurą była tak wielka, że „wiedział, kiedy cnota opuściła Go” –
wiedział zatem, że energie uzdrawiające przepłynęły przez jedno z Jego centrów do
potrzebującej osoby lub grupy osób. To aura, jej siła przyciągania i stabilność spajają
grupę, sprawiają, że słuchacze słuchają, i nadają jednostce znaczenie w określonym
[175] aspekcie jej relacji z bliźnimi. „Sferę promieniowania” łatwo określają ci, którzy jej
poszukują i obserwują wpływ promieniowania na ludzi w swojej społeczności i
otoczeniu. Jedna osoba o silnych emocjach, działająca poprzez nadmiernie rozwinięte i
niekontrolowane centrum splotu słonecznego, może zniszczyć dom lub instytucję.
Podaję to jako przykład. Jedno promienne, twórcze życie, świadomie wykorzystujące
centra serca lub gardła, może być źródłem inspiracji dla setek osób. Są to punkty
warto dokładnie przemyśleć. Należy jednak pamiętać, że centra te są aktywowane
poprzez kultywowanie pewnych głównych cnót, a nie poprzez medytację lub
koncentrację na centrach. Są one automatycznie wprowadzane w
potrzebny stan promieniowania poprzez właściwe życie, wysokie myślenie i miłosną
aktywność. Cnoty te mogą wydawać się nudne i nieciekawe, ale są one najsilniejsze i
naukowo skuteczne w doprowadzaniu centrów do pożądanej aktywności
promieniowania. Kiedy zadanie zostanie wykonane i kiedy wszystkie centra będą żywymi
sferami wychodzącej, promieniującej aktywności, wejdą one w orbitę jednego drugiego,
tak że wtajemniczony stanie się centrum żywego światła, a nie złożonym zespołem
siedmiu promiennych centrów. Pomyślcie o tym.
4. Centralny Trójkąt Energii. Ten centralny trójkąt wskazuje jednoznacznie trzy
promienie, które warunkują „okresowe pojazdy” człowieka, jak to wyraża H.P.B. Są to:
promień monadyczny, promień duszy i promień osobowości. Dla obserwującego i
uważnego Mistrza jest również oczywiste, który promień jest promieniem
kontrolującym, ale nie jest to możliwe dla nikogo poniżej stopnia Mistrza. Uczniowie i
inni obserwatorzy muszą wyciągać wnioski na podstawie „charakteru sfery
promieniowania”. W tym momencie może wkradnąć się element błędu, co nie jest
możliwe w przypadku Mistrza; należy jednak pamiętać, że aż do szóstej Inicjacji
Decyzji „Monada strzeże dwóch tajemnic, ale traci trzy [176], kiedy przejmuje
kontrolę, a dusza zanika”. Nie mogę tego dalej wyjaśniać.
Przedstawiłem tutaj nieco nowe spojrzenie lub obraz centrów. Jest to bardzo cenne
dla uczniów, gdyby tylko potrafili to zrozumieć, ponieważ nie jest to zgodne z
informacjami przekazywanymi im w książkach okultystycznych. Zrozumienie tego, co
powiedziałem, doprowadzi poważnego ucznia do bardziej praktycznego
zastosowania jego podejścia do centrów, a także do stałego dążenia do uczynienia
swojej sfery promieniowania bardziej użyteczną dla bliźnich. Powodem tego będzie
fakt, że jego stosunek będzie wyrażał jakość subiektywnego ducha, a nie jakość –
dotychczas dominującą – obiektywnej materii. Nie zapominajcie, że ciało eteryczne
jest ciałem materialnym i substancjalnym, a zatem stanowi integralną część planu
fizycznego; nie zapominajcie, że jego przeznaczeniem jest przede wszystkim
przenoszenie energii płaszczyzny emocjonalnej i mentalnej w nieświadomej fazie
eksperymentalnej inkarnacji; że ma ono również przenosić potrójne energie duszy w
fazie świadomego zdobywania doświadczenia; a także, że wraz z budową antahkarany,
ma ono przenosić energie Monady w fazie świadomie wyrażanej boskości. Czy
dostrzegacie zatem piękno procesu duchowego i zaplanowaną pomoc udzielaną
synom ludzkim na wszystkich etapach ich powrotu do centrum, z którego pochodzą?
[177]
V. Natura przestrzeni
W tym miejscu należy przypomnieć pewne ogólne uogólnienia dotyczące ciała
eterycznego. Istnienie ciała eterycznego w odniesieniu do wszystkich namacalnych i
egzoterycznych form jest obecnie akceptowane przez wiele szkół naukowych; niemniej
jednak pierwotna nauka została zmodyfikowana, aby dostosować ją do powszechnych
teorii dotyczących energii i jej form wyrazu. Myśliciele uznają dziś faktyczny charakter
energii (używam słowa „faktyczny” w sposób bardzo przemyślany); energia jest obecnie
postrzegana jako wszystko, co JEST; manifestacja jest przejawem morza energii, z
których niektóre są wbudowane w formy, inne stanowią medium, w którym te formy
żyją, poruszają się i istnieją, a jeszcze inne są w trakcie ożywiania zarówno form, jak
i otaczających je istotnych mediów. Należy również pamiętać, że formy istnieją w
formach; jest to podstawa symboliki, którą można znaleźć w misternie rzeźbionych
kulach z kości słoniowej chińskich rzemieślników, gdzie można odkryć kulę w kuli,
wszystkie misternie rzeźbione, wszystkie wolne, a jednocześnie ograniczone. Ty –
siedząc w swoim pokoju – jesteś formą w formie; ten pokój jest sam w sobie formą w
domu, a ten dom (kolejna forma) jest prawdopodobnie jednym z wielu podobnych
domów, umieszczonych jeden nad drugim lub obok siebie, tworząc razem jeszcze
większą formę. Jednak wszystkie te różnorodne formy składają się z namacalnej
substancji, która – gdy zostanie skoordynowana i połączona przez jakiś uznany projekt
lub ideę w umyśle jakiegoś myśliciela
- tworzy materialną formę. Ta namacalna substancja składa się z żywych energii,
wibrujących względem siebie, ale posiadających własną jakość i własne [178]
określone życie. Wiele z tych kwestii omówiłem w Traktacie o kosmicznym ogniu i
warto przeczytać ponownie to, co tam napisałem. Nie będę tego tutaj powtarzał,
ponieważ szukam innego podejścia.
Warto zwrócić uwagę, że cały wszechświat ma charakter eteryczny i żywotny, a jego
rozmiary przekraczają możliwości pojmowania nawet największych umysłów naszych
czasów, osiągając wartości większe niż astronomiczne – o ile w ogóle potraficie to sobie
wyobrazić. Rozmiar ten nie może być obliczony, nawet w latach świetlnych; ten
kosmiczny obszar eteryczny jest polem niewyobrażalnych energii i podstawą wszystkich
obliczeń astrologicznych; jest placem zabaw wszystkich cykli historycznych –
kosmicznych, systemowych i planetarnych – i jest powiązany z konstelacjami, światami
słońc, najodleglejszymi gwiazdami i licznymi znanymi wszechświatami, a także z naszym
własnym układem słonecznym, wieloma planetami i do tej planety, na której i w której
poruszamy się, żyjemy i istniejemy, a także do najmniejszej formy życia znanej nauce i
być może objętej bezsensownym terminem „atom”. Wszystkie one istnieją w przestrzeni
– przestrzeń ma charakter eteryczny i – jak mówi nam nauka okultystyczna – przestrzeń
jest Istotą. Chwała człowieka polega na tym, że jest on świadomy przestrzeni i potrafi
wyobrazić sobie tę przestrzeń jako pole boskiej żywej aktywności, pełne aktywnych,
inteligentnych form, z których każda znajduje się w eterycznym ciele tej nieznanej Istoty,
a wszystkie są ze sobą powiązane poprzez potęgę, która nie tylko utrzymuje je w
istnieniu, ale także zachowuje ich wzajemne położenie względem siebie; jednak każda z
tych zróżnicowanych form posiada swoje własne zróżnicowane życie, swoją własną
unikalną jakość lub integralną barwę oraz swoją własną specyficzną i osobliwą formę
świadomości.
To ciało eteryczne – rozległe i nieznane, jeśli chodzi o jego rozmiar – jest jednak
ograniczone w swojej naturze i statyczne (relatywnie rzecz biorąc) pod względem
możliwości; zachowuje ustaloną formę, formę [179], o której nie wiemy absolutnie nic,
ale która jest eteryczną formą Nieznanej Istoty. Nauka ezoteryczna nadaje tej formie
nazwę PRZESTRZENI; jest to stały obszar, w którym znajduje się każda forma, od
wszechświata po atom.
Czasami mówimy o rozszerzającym się wszechświecie; tak naprawdę mamy na myśli
rozszerzającą się świadomość, ponieważ to eteryczne ciało Istoty, Przestrzeni, jest odbiorcą
wielu
rodzajów energii informujących i przenikających, a także polem inteligentnej aktywności
zamieszkujących go Żyć Wszechświata, wielu konstelacji, odległych gwiazd, naszego
układu słonecznego, planet w tym układzie i wszystkiego, co stanowi sumę tych
oddzielnych form życia. Czynnikiem, który je łączy, jest świadomość i nic innego, a pole
świadomej świadomości jest tworzone poprzez wzajemne oddziaływanie wszystkich
żywych, inteligentnych form w obszarze ciała eterycznego tego wielkiego Życia, które
nazywamy PRZESTRZENIĄ.
Każda forma w ciele eterycznym jest jak centrum w planecie lub w ciele ludzkim, a
podobieństwo – oparte na tym, co przedstawiłem wam tutaj w odniesieniu do centrów
ludzkich – jest poprawne i rozpoznawalne.
Każda forma (ponieważ stanowi zagregowaną przestrzeń istotnych żyć lub atomów) jest
centrum w ciele eterycznym formy, której jest częścią składową. Podstawą jej
istnienia jest żywy, dynamiczny punkt, który integruje formę i zachowuje ją w jej
istotowej istocie. Ta forma lub centrum – duże lub małe, człowiek lub atom substancji –
jest powiązane ze wszystkimi innymi formami i wyrażającymi energiami w otaczającej
przestrzeni i automatycznie przyjmuje niektóre z nich, a inne odrzuca poprzez proces
nieuznawania; przekazuje lub transmituje inne energie, promieniujące z innych form, i
w ten sposób staje się z kolei czynnikiem wywierającym wpływ. Widzicie zatem, gdzie
zróżnicowane prawdy zbliżają się do siebie i mieszają, zmuszając nas do używania tej
samej terminologii w celu wyrażenia tych samych faktów lub idei.
Ponownie, każdy punkt życia w centrum ma swoją własną sferę promieniowania lub
własne rozszerzające się pole oddziaływania; pole to jest koniecznie zależne od rodzaju
i natury zamieszkującej go Świadomości. To właśnie ta magnetyczna interakcja między
wieloma rozległymi centrami energii w przestrzeni stanowi podstawę wszystkich relacji
astronomicznych – między wszechświatami, układami słonecznymi i planetami. Należy
jednak pamiętać, że to aspekt ŚWIADOMOŚCI sprawia, że forma jest magnetyczna,
chłonna, odrzucająca i transmitująca; świadomość ta różni się w zależności od natury
istoty, która informuje lub działa poprzez centrum, duże lub małe. Należy również
pamiętać, że życie, które przepływa przez wszystkie centra i ożywia całą przestrzeń, jest
życiem Istoty; jest to zatem to samo życie we wszystkich formach, ograniczone w czasie
i przestrzeni przez intencję, pragnienie, formę i jakość wewnętrznej świadomości;
rodzaje świadomości są liczne i różnorodne, ale życie pozostaje zawsze takie samo i
niepodzielne, ponieważ jest to JEDNO ŻYCIE.
Sfera promieniowania jest zawsze uwarunkowana punktem ewolucji życia w obrębie
formy; czynnikiem korelującym, integrującym, łączącym centrum z centrum, jest
samo życie; życie nawiązuje kontakt; żywotność jest podstawą każdej relacji, nawet jeśli
nie jest to dla was od razu oczywiste; świadomość kwalifikuje kontakt i nadaje barwę
promieniowaniu. W ten sposób ponownie powracamy do tej samej fundamentalnej
trójcy, której w poprzedniej książce nadałem nazwy Życie, Jakość, Wygląd. (Traktat o
siedmiu promieniach, tom I). Forma jest zatem centrum życia w pewnym aspekcie
ciała eterycznego Istoty, Przestrzeni, gdzie chodzi o żywą, ożywioną egzystencję, taką
jak planeta. To samo dotyczy również wszystkich mniejszych form, takich jak te
znajdujące się na płaszczyźnie i w jej obrębie. [181]
Centrum to posiada w sobie punkt życia i jest powiązane ze wszystkimi otaczającymi je
energiami; ma swoją własną sferę promieniowania lub oddziaływania, która zależy od
natury lub siły jego świadomości oraz od dynamicznego czynnika warunkującego życie
myślowe istoty ożywiającej. Są to kwestie, które zasługują na waszą najdokładniejszą
uwagę. Wreszcie, każde centrum ma swój centralny trójkąt energii; jedna z tych energii
wyraża ożywiające życie formy; inna wyraża jakość jej świadomości, podczas gdy trzecia
– dynamiczne, integrujące życie, które utrzymuje formę i
świadomość w jedną ekspresyjną żywotność – warunkuje promieniowanie formy, jej
reaktywność lub brak reaktywności na otaczające energie i ogólną naturę życia
informującego, a także jej zdolność twórczą.
Wiele z tego, co tu przedstawiłem, posłuży do wyjaśnienia tego, co napisałem na temat
astrologii ezoterycznej (Traktat o siedmiu promieniach, tom III; Przeznaczenie narodów).
Da wam to klucz do nauki o związkach, która jest zasadniczo kluczem do astrologii, a
także do nauki Laya Jogi. Ta ostatnia nauka (na szczęście dla rasy aryjskiej) popadła w
niełaskę od czasów późnej Atlantydy; zostanie jednak przywrócona i wykorzystana na
wyższym poziomie spirali, w ciągu następnych pięciuset lat. Po prawidłowym i
właściwym przywróceniu, jej nacisk nie będzie położony na naturę danego centrum, ale
na jakość świadomości, która odróżnia każde konkretne centrum i która następnie
będzie koniecznie warunkować jego sferę promieniowania. Zgodnie z wielkim Prawem
Odpowiedniości, wszystko, co tutaj podałem lub wskazałem, może być zastosowane
przez ucznia do wszystkich form życia: do wszechświata, do układu słonecznego, do
planety, do istoty ludzkiej, do każdej formy podludzkiej i do najmniejszej cząsteczki
substancji (cokolwiek rozumiecie przez to ostatnie pojęcie!). [182]
VI. Życie planetarne – centrum w Układzie Słonecznym
Postaramy się teraz zastosować całą dostępną wam obecnie wiedzę na temat życia
planetarnego, wyrażającego się jako centrum w układzie słonecznym. Zbadamy również
jego drugorzędny wyraz poprzez trzy główne centra: Shamballa, Hierarchię i Ludzkość.
Podstawowa koncepcja hylozoizmu leży u podstaw wszystkich ezoterycznych nauk
dotyczących manifestacji życia. Wszystkie formy składają się z wielu form, a wszystkie
formy – zbiorowe lub pojedyncze – są wyrazem życia wewnętrznego lub ożywiającego.
Połączenie życia z żywą substancją tworzy kolejny aspekt wyrazu: świadomość.
Świadomość ta różni się w zależności od naturalnej receptywności formy, jej punktu
ewolucji, a także jej pozycji w wielkim łańcuchu Hierarchii.
Jednakże, przyćmiewając wszystkie inne koncepcje, jest koncepcja samego życia. O ile
nam wiadomo, istnieje tylko jedno Życie, wyrażające się jako Istnienie, jako świadomość
reagująca i jako materialny wygląd. To Jedno Życie postrzega siebie (jeśli można użyć
takiego terminu) jako wolę istnienia, wolę dobra i wolę poznania. Jest oczywiste, że są to
tylko terminy lub metody zorganizowane w celu przekazania lepszego obrazu niż
dotychczas.
Jest to również krótkie wprowadzenie do innego stwierdzenia, które można sformułować
w następujący sposób: Logos planetarny, Ten, w którym żyjemy, poruszamy się i
jesteśmy, jest informującym, ożywiającym życiem tej planety, Ziemi; to Jego życie
integruje planetę jako całość i to Jego życie przepływa przez wszystkie formy – wielkie
lub małe – które
[183] w swojej całości tworzą formę planetarną. Zachowajcie zatem w swojej
świadomej wyobraźni i za pomocą wrodzonej zdolności tworzenia symboli, którą
posiadają wszyscy ludzie, koncepcję naszej planety jako wielkiego lotosu złożonego z
wielu przeplatających się energii, znajdującego się w większej formie układu
słonecznego, który, jak wiemy, jest ezoterycznie przedstawiany jako dwunastopłatkowy
lotos. Ten lotos, Ziemia, reaguje na wiele energii, które szczegółowo opisałem w mojej
książce poświęconej astrologii ezoterycznej. (Traktat o siedmiu promieniach, tom III).
W sercu tego rozległego morza energii znajduje się kosmiczna Świadomość, której
nadaliśmy imię Sanat Kumara, Pan Świata, Starożytny Dni. To Jego Wola Istnienia
sprowadziła Jego zamanifestowaną formę do namacalnej sfery życia; to Jego Wola
Dobra aktywuje Prawo Ewolucji i przenosi Jego Formę, wraz z niezliczonymi mniejszymi
formami, z których się składa, do ostatecznej chwały, którą tylko On sam widzi i zna. To
Jego świadomość i Jego wrażliwa reakcja na wszystkie formy i wszystkie stany istnienia
oraz na wszystkie możliwe oddziaływania i kontakty gwarantują rozwój świadomości
wszystkich wielu istnień żyjących w naszej Ziemi lub na niej.
To wielkie Centrum Istnienia działa poprzez trójkąt energii lub poprzez mniejsze centra, z
których każde jest aktywowane przez jeden z trzech głównych Promieni lub Energii.
Centrum stworzone przez Promień Woli lub Mocy nazywa się Shamballa, a jego główną
działalnością jest przekazywanie, rozdzielanie i rozpowszechnianie podstawowej zasady
życia każdej formie, która znajduje się w planetarnym pierścieniu życia lub Logosu.
Energia ta jest dynamiczną siłą napędową w sercu każdej formy i trwałym wyrazem
intencji Sanat Kumary – intencji realizującej się jako planetarny Cel, znany tylko Jemu.
[184]
Drugie Centrum jest tworzone przez Promień Miłości-Mądrości; jest to podstawowa
energia, która powołała do istnienia cały zamanifestowany wszechświat, ponieważ jest to
energia Aspektu Budowniczego. Nadaliśmy mu – w odniesieniu do ludzkości – nazwę
Hierarchii, ponieważ jest to czynnik kontrolujący wielki łańcuch Hierarchii. Główna
działalność tego Centrum jest związana z rozwijającą się świadomością planety, a
zatem wszystkich form życia na planecie lub w jej obrębie; nie jest ona w żadnym
sensie związana z aspektem życia.
Zadaniem „jednostek energii”, które tworzą personel tego Centrum, jest budzenie i
pobudzanie poczucia świadomości, które jest wrażliwe w swojej reakcji na życie we
wszystkich formach. Tak jak podstawowy sposób działania w Shamballa i poprzez
Shamballa można nazwać nauką o życiu lub dynamicznej żywotności, tak podstawową
nauką, za pomocą której działa Hierarchia, można nazwać nauką o relacjach.
Świadomość to nie tylko poczucie tożsamości lub samoświadomości, ale dotyczy
również poczucia relacji tego rozpoznanego ja lub „ja” do wszystkich innych jaźni.
Świadomość ta jest stopniowo rozwijana, a członkowie tego drugiego Centrum,
Hierarchii, mają w tym konkretnym cyklu systemu słonecznego ważne i istotne zadanie,
polegające na doprowadzeniu wszystkich jednostek w każdym królestwie natury do
zrozumienia miejsca, pozycji, odpowiedzialności i relacji. Prawdopodobnie brzmi to
zupełnie bezsensownie w odniesieniu do warunków, w których jednostki życia znajdują
się na przykład w królestwie roślin lub zwierząt, ale przebłysk zrozumienia może
nadejść, gdy przypomnisz sobie, że zalążek wszystkich stanów świadomości jest ukryty
w każdej formie, a instynkt przetrwania i instynkt rozmnażania są głównymi obszarami
inkubacji.
Trzecie Centrum to Centrum Królestwa Ludzkiego, które powstaje dzięki energii
trzeciego [185] Promienia Aktywnej Inteligencji. Jego główną funkcją jest inteligentne
tworzenie, ale ma ono również drugorzędną funkcję, która polega na łączeniu drugiego i
trzeciego Centrum oraz stopniowym przejmowaniu kontroli nad królestwami podludzkimi
i łączeniu ich ze sobą. Ta drugorzędna funkcja dopiero teraz nabiera rozmiarów, które
można rozpoznać i odnotować.
Każde z tych trzech Centrów ma rządzący i kontrolujący Trójkąt lub centralny Trójkąt
Energii. W odniesieniu do Shamballi Trójkąt ten składa się z trzech Buddów Aktywności,
którzy reprezentują świadome, inteligentne życie, świadomą, inteligentną i aktywną
mądrość oraz świadome, inteligentne i aktywne tworzenie.
W odniesieniu do Hierarchii, centralny Trójkąt składa się z Manu, reprezentującego
kochające, inteligentne życie, Chrystusa, reprezentującego kochającą, inteligentną
świadomość, oraz Mahachohana, reprezentującego kochającą, inteligentną aktywność, a
zatem pomiędzy nimi reprezentujących każdą fazę życia grupowego, ekspresji grupowej
i działania grupowego; cechy te skupiają się poprzez Mahachohana, przede wszystkim
dlatego, że jest on Panem Cywilizacji, a cywilizacje ludzkości reprezentują postępowy
wzrost i rozwój.
Dopiero w ostatniej rasie korzeniowej ludzi na naszej planecie zasadniczy centralny
Trójkąt pojawi się i będzie funkcjonował otwarcie w trzecim Centrum planetarnym,
Centrum Ludzkości. Ludzie nie są jeszcze na to gotowi, ale obszary świadomej twórczej
aktywności, z których wyłoni się ten trójkąt funkcjonujących energii, są już w trakcie
przygotowań. Jeden punkt tego przyszłego trójkąta wyłoni się z dziedziny rządów
światowych, polityki i sztuki rządzenia; drugi pojawi się z dziedziny światowych religii, a
trzeci z ogólnej dziedziny światowej ekonomii i finansów.
Dzisiaj na Ziemi nie ma takich ludzi o duchowej woli, duchowej miłości i [186] duchowej
inteligencji; nawet gdyby pojawili się oni w tych trzech obszarach ekspresji, nie mogliby
zrobić zbyt wiele dobrego, ponieważ poczucie uznania i odpowiedzialności jest jeszcze
niedostatecznie rozwinięte; później pojawią się i otwarcie powiążą departament Manu z
departamentem światowego rządu, departament Chrystusa z departamentem
światowych religii, a departament Pana Cywilizacji z departamentem porządku
społecznego i finansowego. Ten czas na pewno nadejdzie, ale nastąpi to dopiero po
ujawnieciu się Hierarchii i jej otwartym funkcjonowaniu na płaszczyźnie fizycznej
. Wtedy pojawią się starsi uczniowie z każdego z trzech departamentów hierarchii i
podejmą próbę centralizacji i ucieleśnienia trzech cech centralnego Trójkąta. Następnie,
poprzez bezpośrednie działanie, odkryją, kiedy i czy ludzkość jest gotowa na taki
eksperyment bezpośredniej kontroli i czy rozwinęła potrzebne poczucie
odpowiedzialności – odpowiedzialności, która doprowadzi do współpracy.
Wszystkie te trzy Centra można zatem przedstawić w następujący sposób: jako
zamknięte koło całej formy energetycznej, z centralnym trójkątem energii niosącym
cechy trzech głównych promieni, a następnie punktem w centrum, który symbolizuje
dynamiczne, ucieleśnione Życie. W związku z Shamballą punktem tym jest sam Sanat
Kumara; kiedy nadejdzie odpowiedni czas (choć godzina ta jeszcze nie nadeszła),
umieści On swoich przedstawicieli jako punkty centralne zarówno w Hierarchii, jak i w
ludzkości. Do tego stosunkowo odległego wydarzenia przygotowuje drogę doktryna lub
teoria awatarów, mediatorów lub pośredników, umożliwiając w ten sposób ludziom
myślenie w kategoriach reprezentatywnych i integracyjnych. Nawet w Hierarchii nie
nadszedł jeszcze czas
[187] „zamieszkał w stanie boskiego Przedstawiciela”. Każdego roku przybywa Budda i
przenosi siłę Sanat Kumary do Hierarchii, ale nie może pozostać. „Jednostki energii”,
członkowie Hierarchii, nie są w stanie długo wytrzymać silnej jakości napływającej
wibracji, chyba że po odpowiednim przygotowaniu i w formie grupy, a nawet wtedy tylko
przez kilka krótkich minut; niemniej jednak „okres dynamicznej mocy” przedłuża się w
tym stuleciu z jednego dnia do pięciu; w następnym stuleciu może nastąpić jeszcze
dłuższy okres rejestracji.
Pod koniec wieku trzy główne Centra będą działać w sposób całkowicie zjednoczony i
zsynchronizowany, a Sanat Kumara w Shamballa będzie nadzorował i informował
swoich przedstawicieli w centrach hierarchicznych i ludzkich; wtedy centralny Trójkąt w
każdym Centrum będzie nie tylko aktywnie funkcjonował, ale będzie współpracował w
najściślejszej zgodzie, tworząc symbolicznie „gwiazdę o dziewięciu punktach,
nieustannie obracającą się”; wtedy zgromadzone energie trzech głównych Centrów
zdominują pozostałe cztery centra, kontrolując manifestację Wyrażenia Życia we
wszystkich królestwach natury.
Kiedy przychodzi do rozważania sfery promieniowania tych trzech głównych Centrów,
warto zauważyć, że w obecnym czasie i obecnym cyklu światowym najsilniejsze
promieniowanie i najszerszy zakres wpływu ma Hierarchia.
Oprócz „ożywiania” wszystkich form na planecie i w jej wnętrzu, wpływ lub
promieniowanie Shamballi jest zdecydowanie i świadomie ograniczone do czasu, aż
Hierarchia i ludzkość będą w stanie odpowiedzieć w konstruktywny sposób. Jest ono
oczywiście obecne
i wywołuje reakcję tych, którzy są w stanie poruszać się w jej sferze promieniowania, ale
uważa się, że jak dotąd istnieje zbyt wiele form ekspresji, które nie potrafią prawidłowo
reagować na działanie „Niszczyciela form”, który jest najsilniejszym [188] aspektem tego
centrum pierwszego promienia i tym, który manifestuje się jako pierwszy, ponieważ jego
działanie musi zostać zakończone, zanim dwa pozostałe aspekty jego mocy będą mogły
prawidłowo funkcjonować. Centrum zwane ludzkością ma jak dotąd niewystarczające
promieniowanie z powodu jego
- obecnie - niedostateczny rozwój; jego sfera wpływów jest stosunkowo ograniczona,
chociaż ludzie zaczynają działać na zewnątrz w kierunku królestw podludzkich i
przyciągać królestwo dusz silniej niż dotychczas. Hierarchia nie ma jednak żadnych
wewnętrznych ograniczeń, takich jak te, które świadomie i celowo nakłada na siebie
Szambala lub które nieświadomie nakłada ludzkość; wszelkie blokowanie
promieniowania hierarchicznego (jeśli mogę użyć takiego terminu) będzie pochodziło
od form, na które oddziałuje to promieniowanie, ale wpływ centralnego Trójkąta
Hierarchii jest wyjątkowy i dalekosiężny. Wszystko, co tutaj rozważaliśmy, ma miejsce
w ciele eterycznym planety, ponieważ wszystkie te centra istnieją eterycznie i tylko
eterycznie i nie ma na nie wpływu fakt, że „jednostki energii” w Szambali lub w
Hierarchii mogą funkcjonować w fizycznych pojazdach. Niektóre tak, a inne nie. Życia
warunkujące w obu tych Centrach działają całkowicie za pomocą środków eterycznych,
wykorzystując i kontrolując energie; Centrum Ludzkie, wraz ze swoimi „jednostkami
energii”, działa obecnie głównie na poziomach czysto fizycznych lub w medium tego
rodzaju substancji, którą nazywamy „materią”; ludzie pracują z formami zewnętrznymi,
z elementami namacalnymi i czynnikami materialnymi. „Jednostki” w innych Centrach
pracują z substancją, a nie z materią. Jest to interesujące i istotne rozróżnienie.
Hierarchia istnieje na planie buddycznym, który jest pierwszym z eterów kosmicznych,
i działa stamtąd, wywierając wpływ na materię mentalną. Shamballa działa na
poziomach trzech najwyższych eterów, podczas gdy ludzkość działa głównie w trzech
światach [189] gęstego kosmicznego planu fizycznego. Nowa Grupa Sług Świata ma w
sobie „jednostki energii”, które mogą pracować zarówno z materią, jak i z substancją.
Istnieje tu niezwykle interesujące rozróżnienie, które rzadko jest dostrzegane. Z
ezoterycznego punktu widzenia słowo „materia” lub „materiały” odnosi się do wszystkich
form w trzech światach; i chociaż przeciętnemu człowiekowi trudno jest zrozumieć, że
medium, w którym zachodzą procesy umysłowe i z którego powstają wszystkie formy
myślowe, jest z duchowego punktu widzenia materią, to jednak tak właśnie jest;
substancja – z technicznego punktu widzenia i w rozumieniu ezoterycznym – jest w
rzeczywistości kosmiczną materią eteryczną lub tym, z czego składają się cztery wyższe
płaszczyzny naszych siedmiu płaszczyzn. Z ludzkiego punktu widzenia zdolność do
pracy z kosmiczną substancją eteryczną i w niej przejawia się przede wszystkim wtedy,
gdy umysł abstrakcyjny budzi się i zaczyna wywierać wpływ na umysł konkretny; intuicja
jest ideą ubraną w substancję eteryczną, a w momencie, gdy człowiek staje się wrażliwy
na te idee, może zacząć opanowywać techniki kontroli eterycznej.
W rzeczywistości wszystko to jest aspektem wielkiego procesu twórczego: idee,
emanujące z buddhiczych poziomów istnienia (pierwszego lub najniższego eteru
kosmicznego), muszą zostać ubrane w materię abstrakcyjnych poziomów
płaszczyzny mentalnej; następnie muszą zostać ubrane w materię konkretnej
płaszczyzny mentalnej; później, w materię pragnień, a na końcu (jeśli żyją tak długo)
przyjmują formę fizyczną. Idea, która pochodzi z intuicyjnych poziomów boskiej
świadomości, jest ideą prawdziwą. Jest ona dostrzegana lub pojmowana przez
człowieka, który posiada w swoim wyposażeniu substancję tej samej jakości –
ponieważ to magnetyczna relacja między człowiekiem a ideą umożliwiła jej pojmowanie.
W wielkim procesie twórczym musi on nadać idei formę, jeśli tylko jest to możliwe, i w ten
sposób powstaje twórczy artysta lub twórczy humanitarysta, a boska twórcza intencja
zostaje w ten sposób wsparta. [190]
Pomysły mogą jednak być martwe i nieudane, a zatem nie dochodzi do ich realizacji.
Uczeń doskonale zdaje sobie sprawę, że trzy główne Centra mają swoje odpowiedniki
w ludzkim ciele eterycznym i że każde z nich jest powiązane z wyższym
odpowiednikiem, a zatem może być „wywierane” lub oddziaływane i budzone przez
odpowiedni wyższy czynnik. Można stwierdzić, że:
1. Energia z centrum planetarnego, Shamballa, wykorzystuje centrum głowy,
tysiącpłatkowy lotos, gdy człowiek jest odpowiednio rozwinięty. Centrum to jest
czynnikiem boskiej woli w życiu człowieka duchowego, działającym poprzez
Triadę Duchową. Jest ono aktywnie użyteczne tylko wtedy, gdy antahkarana
jest zbudowana lub w trakcie budowy.
2. Energia pochodząca z centrum planetarnego, Hierarchii, wykorzystuje centrum
serca. Centrum to jest nośnikiem boskiej miłości (wyrażającej zasadniczo wolę
dobra), działającej poprzez duszę indywidualnego aspiranta lub ucznia; staje
się to możliwe, gdy osiągnięty zostanie w pewnym stopniu kontakt z duszą, a
aspirant jest na drodze do stania się osobowością przepełnioną duszą.
3. Energia z trzeciego centrum planetarnego, Ludzkości, wykorzystuje centrum
gardła, działając poprzez zintegrowaną osobowość, a zatem tylko wtedy,
gdy osiągnięty został stosunkowo wysoki stopień rozwoju ewolucyjnego.
Centrum gardła staje się twórczo i duchowo aktywne dopiero wtedy, gdy
niższa natura została w pewnym stopniu podporządkowana idealistycznym
aspiracjom; aspiracje te nie muszą być tymi, które są zazwyczaj uważane za
duchowe i religijne przez ortodoksyjnych, a zatem uwięzionych myślicieli.
Muszą one jednak być takie, że cały zintegrowany człowiek [191] jest ich
narzędziem i że będą one miały tak wielki charakter, że pobudzą do
wyrażenia wszystkie jego zdolności twórcze.
W tym układzie słonecznym centrum serca jest zazwyczaj pierwszym, które budzi się i
staje się aktywne; gdy tylko pojawia się życie w tym centrum i pewien poziom
aktywności, pozostałe dwa główne centra mogą zacząć się budzić. Odpowiednik tego
można dostrzec w fakcie, że Hierarchia jest czynnikiem pośredniczącym lub środkowym
między planetarnymi centrami głowy i gardła, między Szambalą a ludzkością. Dlatego
we wszystkich naukach kładzie się nacisk na aspekt serca.
Istnieją dwa centra, które są uważane za „czynniki przyjmujące i rozdzielające” w
wyjątkowy sposób:
1. Centrum Ajna (centrum między brwiami) działa w połączeniu z trzema głównymi
centrami, ale na tym etapie rozwoju ludzkości pełni głównie funkcję dystrybutora
siły duszy i energii duchowej otrzymywanej z centrów serca i gardła.
2. Centrum splotu słonecznego działa w połączeniu z centrum sakralnym i
centrum u podstawy kręgosłupa, centrum życia; działa również ze
wszystkimi pomocniczymi centrami poniżej przepony, gromadząc i
przekształcając ich energie oraz przekazując „to, co zostało oczyszczone”
do wyższego głównego centrum.
3. Można tu dodać, że wola bycia jest, z jednej strony, energią nieśmiertelności;
jest to energia, która wpływa do centrum głowy i działa poprzez nie, podczas
gdy wola życia przejawia się jako podstawowy instynkt samozachowawczy i
znajduje się w centrum u podstawy kręgosłupa. Ta ostatnia jest związana z
osobowością [192] i ściśle powiązana z pożądaniem, a zatem z centrum splotu
słonecznego; istnieje bezpośrednia linia dotychczas nierozpoznanej energii
między najniższym centrum w kręgosłupie a
splot słoneczny; drugi jest związany z bosko-duchową częścią człowieka i jest ściśle
powiązany z duszą, a zatem z centrum serca.
Złożoność wszystkich tych relacji jest bardzo trudna do zrozumienia dla nowicjusza, a
trudność tę dodatkowo zwiększają liczne i zróżnicowane etapy rozwoju, różnice
promieni, a także liczne naciski lub zasady, które kładzie się na pojazdy, na różne
płaszczyzny i planetarne poziomy świadomości i egzystencji. Uczeń nie musi zajmować
się tym wszystkim. Istotne czynniki, które powinien starać się zrozumieć i na których
może zbudować świątynię swojego życia i obecny sposób życia, są po prostu
następujące – i są one takie same dla każdego, bez względu na to, jaki jest jego
promień lub punkt ewolucji:
1. Ciało eteryczne człowieka jest integralną częścią planetarnego ciała
eterycznego i reaguje na swobodną dystrybucję wielu krążących energii.
2. Trzy okresowe pojazdy, które składają się na ekspresję człowieka i które
czynią go tym, kim jest (Monada, Dusza i Osobowość), są powiązane z trzema
centrami planetarnymi: Shamballa, Hierarchią i Ludzkością, a zatem z każdym
z trzech głównych centrów człowieka.
3. Trzy centra w człowieku, które znajdują się powyżej przepony (centrum
głowy, serca i gardła) są organami odbiorczymi energii pochodzących z
trzech centrów planetarnych. [193]
4. Centrum ajna między brwiami jest czynnikiem odpowiedzialnym za dystrybucję
energii odbieranych przez centra głowy, serca i gardła.
5. Centrum czyszczącym, przekształcającym i przekazującym energie wszystkich
centrów poniżej przepony to centrum splotu słonecznego. To właśnie przez to
centrum działa teraz większość ludzi. Jest to główne centrum kontrolujące
zarówno odbiór, jak i dystrybucję energii, dopóki centrum serca nie obudzi się
i nie zacznie kontrolować osobowości.
Na temat głównych centrów planetarnych i ludzkich można by powiedzieć znacznie
więcej, ale podałem tutaj wystarczająco dużo informacji, aby uczniowie mieli nad czym
się zastanawiać (prawie powiedziałem „nad czym się łamać”). Jedną ważną rzeczą, o
której należy pamiętać, jest związek między centrami, tj.
1. Między centrami poniżej przepony a centrami powyżej niej.
2. Między trzema głównymi centrami.
3. między trzema głównymi ośrodkami a trzema ośrodkami planetarnymi.
Wszystko to należy rozpatrywać w kategoriach krążących i swobodnie poruszających się
energii, rozprzestrzeniających się w całym ciele eterycznym planety (a zatem również w
ludzkim ciele eterycznym) zgodnie z zasadniczym celem Szambali i pod kierownictwem
Hierarchii.
Tematem przewodnim jest zatem relacja, która stanowi podstawowy wzorzec w
procesie ewolucyjnego rozwoju w tym drugim układzie słonecznym (z trzech
układów), który jest [194] układem Syna, w którym doskonalona jest jakość drugiego
boskiego aspektu, Miłości. W tym procesie doskonalenia człowiek początkowo
uczestniczy nieświadomie, podczas długiego cyklu ewolucyjnego rozwoju zgodnie z
Prawem Konieczności; ale kiedy staje się aspirantem i stawia pierwsze kroki na ścieżce
ku duchowej dojrzałości, zaczyna odgrywać kluczową rolę, którą utrzymuje aż do
osiągnięcia duchowego wyzwolenia i sam staje się członkiem
Hierarchia piątego lub duchowego królestwa poprzez doskonałą służbę w czwartym lub
ludzkim królestwie.
Relacje między czwartym a piątym królestwem są stale zacieśniane, wnosząc nowe
moce i większą żywotność do rodziny ludzkiej, co jest świadomie odczuwalne przez jej
najbardziej zaawansowanych członków. Rozkład energii pochodzących z Hierarchii
tworzy bardzo interesującą sekwencję, której część można pokrótce opisać. Jak wiemy,
Hierarchia jest Aśramem Pana Miłości, Chrystusa; wiemy również, że ten większy Aśram
składa się z siedmiu Aśramów Promieni, z których każdy ma w swoim centrum Czohana
lub Mistrza Mądrości; każdy z siedmiu Aśramów jest połączony z jednym lub kilkoma
Aśramami pomocniczymi.
Aśram jest źródłem hierarchicznego oddziaływania na świat. Jego „impulsywne energie”
i pobudzające siły są skierowane ku rozszerzaniu ludzkiej świadomości poprzez
magnetyczne życie członków grupy, którzy wypełniają swoje obowiązki i zadania w
świecie zewnętrznym. Pomaga w tym również stała aktywność wibracyjna członków
aśramu, którzy nie są w fizycznej inkarnacji, oraz zjednoczone, jasne myślenie i
przekonana świadomość całego aśramu. Początkujący, tacy jak większość aspirantów
(choć nie wszyscy), są zazwyczaj pochłonięci faktem istnienia Aśramu. Wyszkoleni
uczniowie są pochłonięci pracą, którą mają wykonać, a [195] Aśram – jako Aśram –
odgrywa niewielką rolę w ich myśleniu; są tak zajęci zadaniem, które mają przed sobą,
oraz potrzebami ludzkości i tych, którym mają służyć, że rzadko myślą o Aśramie lub
Mistrzu, który jest jego centrum. Są oni integralną częścią świadomości aśramu, a ich
świadome zajęcie nazywane jest w starożytnych pismach „emanacją tego, co przez nich
przepływa, nauczaniem doktryny serca, która jest siłą samej prawdy, promieniowaniem
światła życia, niesionym przez strumień, któremu niewtajemniczeni nadają nazwę
„światło miłości”.
Członkowie Aśramu stanowią zjednoczony kanał dla nowych energii, które w tej chwili
wkraczają na świat; energie te dynamicznie przepływają przez Aśram do świata ludzi;
płyną z potęgą przez Mistrza w sercu Aśramu; poruszają się z „świetlistą prędkością” w
całym wewnętrznym kręgu; są one stopniowo zmniejszane przez tych, którzy tworzą
krąg zewnętrzny, i jest to słuszne i dobre; są one opóźniane przez początkujących i
nowych uczniów przed przedostaniem się do świata ludzi, a to nie jest dobre. Są one
opóźniane, ponieważ nowy uczeń odwrócił się od świata ludzi i jego oczy są skierowane
na wewnętrzny cel, a nie na zewnętrzną służbę; pozostają one skupione na Mistrzu i
Jego starszych uczniach i pracownikach, a nie na masowych potrzebach ludzkich.
Niezwykle ważne jest, aby wszyscy serwujący – inteligentni mężczyźni i kobiety dobrej
woli – zrozumieli w sposób świeży i jasny, jaka praca ma być wykonana, i aby stali
się „kanałami przekazującymi, a nie punktami opóźniającymi z powodu
egoistycznych interesów” w boskim przepływie. Wymaga to wizji i odwagi. Potrzeba
odwagi, aby dostosować swoje życie – codzienne i we wszystkich relacjach – do
potrzeb chwili i służby ludzkości; potrzeba odwagi, aby zmierzyć się z problemami
życiowymi w imieniu innych i [196] wyzbyć się własnych osobistych pragnień w
sytuacji zagrożenia i potrzeby, i robić to konsekwentnie i wytrwale. Jednakże jest wiele
rzeczy, które mogą zachęcić sługę. Ludzkość osiągnęła obecnie punkt rozwoju, w
którym istnieje wyraźne zrozumienie Planu Hierarchii – nazwijcie to braterstwem,
dzieleniem się, internacjonalizmem, jednością lub jakkolwiek chcecie. Jest to rosnące
i rzeczywiste zrozumienie, które jest powszechnie uznawane przez myślicieli i
ezoteryków na całym świecie, przez oświeconych ludzi religijnych, przez szeroko
myślących mężów stanu, przez przemysłowców i biznesmenów o integracyjnej wizji i
humanitarnym spojrzeniu, a nawet przez zwykłych ludzi. Istnieje również bardziej
wyraźne uznanie pojawiających się wartości duchowych i większa gotowość do
rezygnacji z przeszkód w służbie.
Plany Chrystusa dotyczące wyzwolenia ludzkości są bardziej dojrzałe, ponieważ musiały
czekać do czasu, aż tendencja ludzkich aspiracji stała się bardziej wyraźna; a nowa era,
wraz z jej ukrytymi możliwościami, jest teraz widoczna na horyzoncie, pozbawiona
zasłon uroku i pobożnych życzeń, które zasłaniały ją dziesięć lat temu. Wszystko to
stanowi wyzwanie dla ucznia. Co musi on zrobić?
Uczeń musi zaakceptować siebie takim, jakim jest, w każdym momencie, z każdym
wyposażeniem i w każdych okolicznościach; następnie podporządkowuje siebie, swoje
sprawy i swój czas potrzebom chwili – szczególnie w fazie kryzysu grupowego,
narodowego lub światowego. Kiedy robi to w swojej świadomości i myśli zgodnie z
prawdziwymi wartościami, odkrywa, że jego prywatne sprawy są załatwione, jego
możliwości wzrosły, a ograniczenia zostały zapomniane. Zajmuje swoje miejsce wśród
tych, którzy dostrzegają potrzeby nadchodzącego cyklu
– cyklu, w którym należy podkreślać nowe idee i ideały i o które należy walczyć, w
którym należy zrozumieć, poprzeć i głosić szersze plany dla dobra ogółu, [197] uchwycić
i wreszcie urzeczywistnić nową i jaśniejszą wizję życia ludzkiego, oraz cyklu, w którym
wszyscy członkowie nowej Grupy Sług Świata muszą poświęcić swoje wysiłki na
podniesienie ciężaru ludzkości.
Istnieje pewna ezoteryczna mantra, która uosabia tę postawę – postawę ucznia, który
wspólnie z innymi dąży do połączenia hierarchicznych intencji z ludzkimi aspiracjami, a
tym samym do zbliżenia ludzkości do jej celu. Intencją Hierarchii jest zwiększenie
zdolności ludzi do wolności, aby mogli skutecznie funkcjonować w „życiu w obfitości”,
które przyniesie Chrystus i które wymaga, aby duch człowieka był wolny – wolny, aby
zbliżyć się do boskości, a także wolny, aby wybrać Drogę tego zbliżenia. Mantra nosi
nazwę „Afirmacja ucznia”. Obejmuje ona pewne wewnętrzne rozpoznania i akceptacje,
które są łatwo dostrzegalne przez tych, których intuicja jest wystarczająco wyostrzona,
ale jej znaczenie nie powinno przekraczać zdolności przeniknięcia każdego szczerego
ucznia i myśliciela, jeśli przemawia do nich jako znaczące i warte ich wysiłku.
Jestem punktem światła w większym Świetle.
Jestem nicią miłości w strumieniu Boskiej Miłości.
Jestem punktem ofiarnego Ognia, skupionym w ognistej Woli Boga. I tak
stoję.
Jestem drogą, dzięki której ludzie mogą osiągnąć sukces.
Jestem źródłem siły, która pozwala im stać. Jestem
promieniem światła, świecącym na ich drodze.
I tak stoję.
I stojąc w ten sposób, obracam się.
I podążajcie tą drogą, którą podążają
ludzie, I poznajcie drogi Boga.
I tak właśnie stoję.