OTIS
De jongen waar het verhaal over gaat heet zo
Martijn niemijer
Sybe Elzinga
M3h
Nummer 1
Onderwerp
Het boek gaat over Otis, hij woont in een enorme flat daar beleeft hij allerlei avonturen waaronder
dat hij opzoek gaat naar zijn vader en kinderen helpt die in gevaar van de enge en rare bewoners uit
de flat. Het boek ging over onderwerpen die mij wel boeien zoals criminele activiteiten, sommige
bladzijden waren saaier of minder boeiend omdat het daar voor me gevoel een beetje werd
afgeraffeld daardoor waren sommige stukken in het boek leuker of minder leuk maar alle bladzijden
en gebeurtenissen waren alsnog erg leuk, sommige spannend (waar het geadopteerde kind van Otis
werd afgenomen van hem) andere weer verdrietig (hij had zijn vader bijna te pakken maar toch niet)
het was echt erg verschillend. Ik vond de onderwerpen best goed uitgewerkt waar hij zijn vader zocht
was erg goed uitgewerkt, uiteindelijk werden sommige onderwerpen minder goed zoals het moment
waar hij zijn vader had gevonden na erg lang zoeken dit was minder goed uitgewerkt doordat het
boek te lang begon te duren denk ik. Ik had nog nooit een boek gelezen of een film gekeken met het
zelfde onderwerp daarom vond ik het boek erg boeiend.
Gebeurtenissen
De belangrijkste gebeurtenis uit het boek vind ik persoonlijk wanneer de vader van Otis sterft in een
auto-ongeluk. Daardoor word het hele verhaal opgeschud waardoor het voor een klein tijdje erg
onduidelijk is alsnog is het allemaal duidelijk uitgelegd en het verhaal blijft doorgaan, hierdoor komt
jonge Otis in andere problemen en avonturen die hij en ik eigenlijk ook niet zag aankomen.
“Het was bijna donker, ook al was het pas half vijf. Ondanks de winterbanden onder me auto was de
weg zeer glad.” “De lichten van een spookrijdende auto kwamen snel richting mij.” “Me vader
probeerde nog uit te wijken maar het was al te laat de spekgladde weg en de slome reactietijd van
me vader deed hem de das.” Deze gebeurtenis vond ik best wel spannend, ik zat zo diep in het boek
dat het echt voelde ook vond ik het best schokkend en ontroerend voor de arme, kleine Otis. Deze
gebeurtenis had ook de meeste indruk gemaakt en erg snel de toon voor het boek gezet, zo snel zo’n
grote gebeurtenis had ik niet vaak meegemaakt maar ik vond het oprecht erg leuk dat het zo snel
gebeurde. Alle gebeurtenissen in het boek Otis werden erg goed verwoord en had ik echt het gevoel
bij dat ik er persoonlijk bij was, alles dat werd verteld over de gebeurtenissen waren erg duidelijk
daardoor kakte het boek eigenlijk bijna nooit echt in.
Personages
De hoofdpersoon in mij boek Otis is niet echt een held alsnog doet hij best heldhaftige dingen, Otis is
een erg zelfstandigen, gesloten en erg behulpzame jongen van 17 jaar oud. Hij en zijn vader zijn
Antilliaans en wonen in een buitenlandse wijk. De eigenschappen en gevoelens van de personages
best wel levensecht. Soms zijn hun daden best ongeloofwaardig zoals toen nuru het kind dat Otis in
bescherming had genomen een gevecht aan gaat met veel oudere mensen dan hem en hij alsnog
wint. Otis vind ik de meest sympathieke persoon uit dit boek omdat hij zich altijd in kan leven in de
medemens en iedereen om zich heen, Stanley de vader van Otis die onlangs gestorven was is vind ik
de meest onsympathieke persoon in het boek, namelijk toen hij getrouwd was ging hij alsnog met
andere meiden en dat vind ik persoonlijk heel erg raar als je dat doet. Ik keur het gedrag van Stanley
de vader van Otis zwaar af vreemdgaan is gewoon erg zielig voor je reputatie en je vrouw zelf dus dat
keur ik heel erg af.
Opbouw
Het boek was in het algemeen erg boeiend, soms minder en soms meer de reden dat het soms
minder boeiend was is omdat het soms erg ongeloofwaardig was. Het werd erg boeiend op deze
momenten: “Otis zag nuru een klein Afrikaans jongetje, hij zag er erg verwaarloosd uit.” “De politie
reed zo snel als ze konden, iedereen ontwijkend.” Beide van deze gebeurtenissen veranderde het
verhaal heel erg. Er waren wel een paar flashbacks in het boek bijvoorbeeld over de vader van Otis
en de oude herinneringen met hem. “Me vader riep me altijd na toen ik naar school ging.” Dit was
één van de vele flashbacks in het boek over de vader van Otis. Aan het einde van het boek hou je erg
weinig vragen over Otis, de vader of de moeder. Ik vind het erg prettig dat het zo eindigt omdat je
anders altijd blijft wachten op een deel 2.
Lastige woorden
Verstrengeld: op een onoverzichtelijke manier in elkaar door elkaar heen raken
Vertoning: een uitoefening of show van een voorwerp
Verbijsterd: verbaasd
Beschaamd: Iets schamend doen of vertonen van schamend gedrag
Onopvallend: stiekempjes of zonder aandacht te trekken iets doen